மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.26.1
तथा भद्रे करिष्यामि यथा त्वं भीरु भाषसे ।
अदृश्यमानस्तस्याहं तमिस्रायां सकुण्डलम् ॥ ४.२६.१ ॥
நல்லவளே, பயந்தவளே, நீ சொல்வது போலவே நான் செய்வேன். இருளில் கண்ணுக்குத் தெரியாமல் நான் அவனை குண்டலங்களுடன் (பிடிப்பேன்).
4.26.2
नागो बिल्वमिवाक्रम्य पोथयिष्यामि तच्छिरः ।
अलभ्यामिच्छतस्तस्य कीचकस्य दुरात्मनः ॥ ४.२६.२ ॥
யானை விளா மரத்தை மிதித்து நொறுக்குவது போல, அவனுடைய தலையை நசுக்குவேன். கெட்ட மனமுடைய கீசகன் அடைய முடியாததை விரும்பினான்; அவனுடைய தலையை நசுக்குவேன்.
4.26.3
मया यदुक्तं पाञ्चालि धर्मराजसुतं प्रति ।
कोपादृते किमन्यत्तु नानुवर्तेत को नृपम् ॥ ४.२६.३ ॥
பாஞ்சாலியே, தர்மராஜனின் மகனைப் பற்றி நான் சொன்னது கோபத்தினால் தவிர வேறு என்ன? அரசனைப் பின்பற்றாதவன் யார்?
4.26.4
एवमुक्तवा महाबाहुस्तत्र पाण्डवनन्दनः ।
अर्धरात्रे तदोत्थाय सत्ववान्भीमविक्रमः ॥ ४.२६.४ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, அங்கே பெரும் தோள்களையுடைய, பாண்டவர்களின் மகிழ்ச்சியான, தைரியமுள்ள, பீமனைப் போன்ற வீரமுள்ள (பீமன்) நள்ளிரவில் எழுந்தான்.
4.26.5
अवदातेन मृदुना पटेनाच्छादितस्तथा ।
द्रौपदीं पृष्ठतः कृत्वा यत्रासीन्नर्तनालयः ॥ ४.२६.५ ॥
வெண்மையான மென்மையான துணியால் மூடப்பட்டவனாய், இவ்வாறு திரௌபதியைப் பின்னே வைத்துக்கொண்டு (பீமன்), நடனக்கூடம் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றான்.
4.26.6
स भीमः प्रथमं गत्वा तमिस्रायामुपाविशत् ।
मृगं सिंह इवादृश्यः प्रत्याकाङ्क्षत्स कीचकम् ॥ ४.२६.६ ॥
அந்த பீமன் முதலில் சென்று இருளில் அமர்ந்தான்; மானை எதிர்பார்த்து சிங்கம் மறைந்திருப்பது போல், அவன் கீசகனை எதிர்பார்த்தான்.
4.26.7
कीचकस्तु शिरःस्नातो निशायां समलंकृतः ।
सङ्केतमगमत्तूर्णं शून्यागारमपावृतम् ॥ ४.२६.७ ॥
கீசகனோ தலையில் நீராடி, இரவில் நன்கு அலங்கரித்துக்கொண்டு, விரைவாக அந்தத் தனிமையான, திறந்திருந்த மாளிகைக்கு, குறித்த இடத்திற்குச் சென்றான்.
4.26.8
तदेव नर्तनागारं पाञ्चाली यदभाषत ।
तां मन्यमानः संकेते सैरन्ध्रीं काममोहितः ॥ ४.२६.८ ॥
நடனக் கூடம் — பாஞ்சாலி எங்கே பேசினாளோ அதே இடம். காமத்தால் மயங்கியவன், குறித்த இடத்தில் அவளை சைரந்திரியாக நினைத்து.
4.26.9
प्रविश्य नर्तनागारं ततस्तं पुरुषर्षभम् ।
पूर्वागतं भीमसेनं दृप्तमप्रतिमजसम् ॥ ४.२६.९ ॥
நடனக் கூடத்தில் நுழைந்து, முன்னமே வந்திருந்த அந்த நரசிறந்தவனை — செருக்குடைய, ஒப்பற்ற வலிமையுள்ள பீமசேனனை.
4.26.10
शयानं शयने तत्र मृत्युं मूढः परामृशत् ।
जाज्वल्यमानं कोपेन कृष्णाधर्षणजेन च ॥ ४.२६.१० ॥
அங்கே படுக்கையில் படுத்திருந்த மரணத்தை — கோபத்தாலும், திரௌபதியின் அவமானத்தால் பிறந்த சினத்தாலும் எரிந்துகொண்டிருந்ததை — மூடன் கீசகன் தொட்டான்.
4.26.11
एकान्ते भीममासाद्य कीचकः कालचोदितः ।
हर्षोन्मथितचित्तात्मा स्मयमानोऽभ्यभाषत ॥ ४.२६.११ ॥
தனிமையில் பீமனை அணுகி, காலத்தால் தூண்டப்பட்ட கீசகன் — மகிழ்ச்சியால் உள்ளமும் ஆன்மாவும் கலங்கியவனாக — புன்னகையுடன் பேசினான்.
4.26.12
प्रहितं ते मया भद्रे बहुवित्तं शुचिस्मिते ।
त्वयि तिष्ठतु तत्सर्वं यथाऽसि स्वयमागता ॥ ४.२६.१२ ॥
"ஓ நல்லவளே! ஓ தூய புன்னகையுடையவளே! நான் அனுப்பிய இந்தப் பெரும் செல்வம் உனக்குரியது. நீயே வந்துவிட்டதால் அனைத்தும் உன்னிடமே இருக்கட்டும்."
4.26.13
अकस्मान्मां प्रशंसन्ति सदा गृहगताः स्त्रियः ।
बलवान्दर्शनीयश्च नान्यस्ते सदृशः पुमान् ॥ ४.२६.१३ ॥
காரணமின்றி வீட்டில் இருக்கும் பெண்கள் எப்போதும் என்னைப் புகழ்கிறார்கள். வலிமையும் அழகும் உள்ள, என்னைப் போன்ற வேறொரு ஆண் உனக்குக் கிடையாது.
4.26.14
अहं रूपेण संपन्नः स्नातो गुरुविभूषितः ।
नित्यमेव प्रियः स्त्रीणां सौभाग्यात्प्रियदर्शनः ।
रूपस्य तन्मया प्राप्तं फलं कमललोचने ॥ ४.२६.१४ ॥
நான் அழகால் நிறைந்தவன்; நீராடி, பெரிய அணிகலன்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவன். நல்லூழால் நான் எப்போதும் பெண்களுக்குப் பிரியமானவனும் பார்க்க இனியவனும் ஆவேன். தாமரைக் கண்ணவளே, என் அழகின் அந்தப் பயனை நான் பெற்றிருக்கிறேன்.
4.26.15
दिष्ट्या त्वं दर्शनीयोसि दिष्ट्याऽऽत्मानं प्रशंससि ॥ ४.२६.१५ ॥
நல்லூழால் நீ பார்க்க இனியவன்; நல்லூழால் நீயே உன்னைப் புகழ்கிறாய்.
4.26.16
त्वयाऽपीदृग्गुणा नारी रूपशीलसमन्विता ।
अदृष्टपूर्वा पश्य त्वं यतो जानासि सूतज।
द्रक्ष्यसि त्वं मुहूर्तेन यथेयं स्त्री गुणान्विता ॥ ४.२६.१६ ॥
இத்தகைய குணங்களும் அழகும் நற்பண்பும் கொண்ட பெண்ணை நீ இதற்கு முன் கண்டதே இல்லை. பார், ஏனெனில் நீ அறிவாய், சூதனின் மகனே; இந்தப் பெண் எத்தனை குணங்கள் நிறைந்தவள் என்பதை நீ ஒரு கணத்தில் காண்பாய்.
4.26.17
उपरंस्यसि कामाच्च शीघ्रं त्वं स्प्रष्टुमर्हसि ।
ईदृशस्तु त्वया स्पर्शः स्पृष्टपूर्वो न कर्हिचित् ॥ ४.२६.१७ ॥
காமத்தால் நீ விரைவில் பின்வாங்குவாய்; அவளைத் தொடுவது உனக்குத் தகுதியானது. இத்தகைய தொடுதலை நீ இதற்கு முன் ஒருபோதும் பெற்றதில்லை.
4.26.18
स्पर्शं वेत्सि विदग्धस्त्वं कामधर्मविचक्षणः ।
स्त्रीणां प्रीतिकरो नान्यस्त्वत्समः पुरुषस्त्विह ॥ ४.२६.१८ ॥
தொடுதலை நீ அறிவாய்; நீ திறமையானவன், காம தர்மத்தில் வல்லவன். இங்கு பெண்களை மகிழ்விப்பவன் உன்னைப் போன்ற வேறு ஆண் எவனும் இல்லை.
4.26.19
इत्युक्त्वा तं महाबाहुर्भीमो भीमपराक्रमः ।
सहसोत्पत्य कौन्तेयः प्रहस्येदमुवाच ह ॥ ४.२६.१९ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, மகாபாஹுவும் பயங்கர பராக்கிரமமுடையவனுமான பீமன் திடீரென எழுந்து, குந்தியின் மகன் சிரித்துக்கொண்டு இவ்வாறு கூறினான்.
4.26.20
अद्य त्वां भगिनी पापं कृष्यमाणं मया भुवि ।
द्रक्ष्यतेऽद्रिप्रतीकाशं सिंहेनेव महागजम् ॥ ४.२६.२० ॥
இன்று நான் பூமியில் இழுத்துச் செல்லும் மலையைப் போன்ற அந்தப் பாவியை, சிங்கத்தால் இழுக்கப்படும் பெரிய யானையைப் போல மக்கள் பார்ப்பார்கள், சகோதரியே.
4.26.21
निराबाधा त्वयि हते सैरन्ध्री विचरिष्यति ।
सुखमेव चरिष्यन्ति सैरन्ध्र्याः पतयः सदा ॥ ४.२६.२१ ॥
நீ கொல்லப்பட்டதும், சைரந்திரி தடையின்றி உலவுவாள்; சைரந்திரியின் கணவர்களும் எப்போதும் சுகமாகவே திரிவார்கள்.
4.26.22
ततो जग्राह केशेषु माल्यवत्सु सुगन्धिषु ॥ ४.२६.२२ ॥
பின்னர் மணமுள்ள, மாலைகள் அணிந்த கூந்தலைப் பிடித்தான்.
4.26.23
गृहीत्वा कीचकं भीमो विरराज महाबलः ।
गृहीत्वा ग्रासकामस्तु सिंहः क्षुद्रमृगं यथा ॥ ४.२६.२३ ॥
கீசகனைப் பிடித்த மகாபலசாலியான பீமன் விளங்கினான்; பசியுடன் உண்ண விரும்பும் சிங்கம் சிறிய மானைப் பிடித்தது போல.
4.26.24
स केशेषु परामृष्टो बलेन बलिनां वरः ।
आक्षिप्य केशान्वेगेन बाह्वोर्जग्राह पाण्डवम् ॥ ४.२६.२४ ॥
கூந்தலைப் பற்றப்பட்ட அவன், வலிமையுள்ளவர்களில் சிறந்தவன், வேகமாக முடியை இழுத்து பாண்டவனை தன் கைகளால் பிடித்தான்.
4.26.25
बाहुयुद्धं तयोरासीत्क्रुद्धयोर्नरसिंहयोः ।
वसन्ते वासिताहेतोर्बलिनोर्नागयोरिव ॥ ४.२६.२५ ॥
கோபம் கொண்ட அந்த இரு நரசிம்மர்களுக்கிடையே மல்லயுத்தம் நடந்தது; வசந்தத்தில் பெண் யானைக்காக மோதும் இரு பலமிக்க யானைகளைப் போல.
4.26.26
कीचकानां तु मुख्यस्य नराणामुत्तमस्य च ।
वालिसुग्रीवयोर्भ्रात्रोः पुरेव कपिसिंहयोः ॥ ४.२६.२६ ॥
கீசகர்களின் தலைவனும் மனிதர்களில் சிறந்தவனுமான அவனுக்கும், முன்னர் வாலி சுக்ரீவ சகோதரர்களான குரங்கு சிங்கங்களுக்கும் நடந்த போர் போலிருந்தது.
4.26.27
शार्दूलाविव गर्जन्तौ तार्क्ष्यनागाविवोद्यतौ ।
समयत्नौ समक्रोधौ पतितौ भीमकीचकौ ॥ ४.२६.२७ ॥
முழங்கும் இரு புலிகளைப் போல, எழுந்த கருடனும் நாகமும் போல, சம முயற்சியும் சம கோபமும் கொண்ட பீமனும் கீசகனும் கீழே விழுந்தனர்.
4.26.28
गजाविव मदोन्मत्तौ नदन्तौ पतितौ क्षितौ ।
वृषभाविव वल्मीकं मृद्गन्तौ समविक्रमौ ॥ ४.२६.२८ ॥
மதத்தில் வெறியேறிய இரு யானைகளைப் போல கர்ஜித்து நிலத்தில் வீழ்ந்தனர்; புற்றை மிதிக்கும் இரு காளைகளைப் போல, சம வீரம் கொண்டவர்கள்.
4.26.29
ईषदागलितं चापि क्रोधाच्चावाङ्मुखं स्थितम् ।
कीचको बलवान्भीमं जानुभ्यां पातयद्भुवि ॥ ४.२६.२९ ॥
பீமன் சற்று நழுவி கோபத்தால் முகம் கவிழ்ந்து நின்றிருந்தபோது, வலிமைமிக்க கீசகன் பீமனை முழங்கால்களால் நிலத்தில் வீழ்த்தினான்.
4.26.30
पातितो भीमसेनस्तु कीचकेन बलीयसा ।
उत्पपाताथ वेगेन दण्डाहत इवोरगः ॥ ४.२६.३० ॥
வலிமை மிக்க கீசகனால் வீழ்த்தப்பட்ட பீமசேனன், கோலால் அடிக்கப்பட்ட பாம்பு போல வேகமாக எழுந்து பாய்ந்தான்.
4.26.31
स्पर्धया च बलोन्मत्तौ तावुभौ भीमकीचकौ ।
निश्शब्दं पर्यकर्षेतामन्योन्यस्य विनिर्जये ॥ ४.२६.३१ ॥
போட்டியால் பலத்தின் மதம் கொண்ட அவ்விருவரான பீமனும் கீசகனும் ஒருவரையொருவர் வெல்வதற்காக மௌனமாக இழுத்துக்கொண்டனர்.
4.26.32
ततस्तद्भवनश्रेष्ठं प्राकम्पत तदा भृशम् ।
तौ क्रोधवशमापन्नावन्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ४.२६.३२ ॥
அப்போது அந்தச் சிறந்த மாளிகை பெரிதும் நடுங்கியது; கோபத்தின் வசப்பட்ட அவ்விருவரும் ஒருவரையொருவர் அடித்தனர்.
4.26.33
तलाभ्यां भीमसेनेन वक्षस्यभिहतो बली ।
कीचको रोषरक्ताक्षो न चचाल पदात्पदम् ॥ ४.२६.३३ ॥
பீமசேனன் உள்ளங்கைகளால் மார்பில் தாக்கினான்; ஆனால் பலவான் கீசகன், கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன், ஓரடியும் அசையவில்லை.
4.26.34
मुहूर्तमशकत्सोढुं वेगं तस्य महात्मनः ।
कीचको भीमसेनेन पश्चात्पश्चादहीयत ॥ ४.२६.३४ ॥
சிறிது நேரம் அந்த மகாத்மாவின் வேகத்தைத் தாங்க கீசகனால் முடிந்தது; ஆனால் பீமசேனனுக்கு முன்பு கீசகன் அடி அடியாகப் பின்வாங்கினான்.
4.26.35
तं हीयमानं विज्ञाय भीमसेनो महाबलः ।
वक्षस्यानीय वेगेन प्रममाथ विचेतसम् ॥ ४.२६.३५ ॥
அவன் பின்வாங்குவதை அறிந்த மகாபலசாலியான பீமசேனன், வேகமாக அவனை மார்பில் பிடித்து மயக்கமுறச் செய்து நசுக்கினான்.
4.26.36
क्रोधाविष्टो विनिश्चस्य पुनश्चैनं वृकोदरः ।
जग्राह जयतांश्रेष्ठः केशेष्वेव भृशं तदा ॥ ४.२६.३६ ॥
கோபம் நிறைந்த வ்ருகோதரன் பெருமூச்சு விட்டு, வெற்றியாளர்களில் சிறந்தவனாக, அப்போது அவனை மீண்டும் கடுமையாகத் தலைமுடியால் பற்றினான்.
4.26.37
गृहीत्वा कीचकं भीमो विरराज महाबलः ।
आमिषार्थे गृहीत्वैव शार्दूलो मृगयूथपम् ॥ ४.२६.३७ ॥
கீசகனைப் பிடித்த மகாபலசாலி பீமன் ஒளிர்ந்தான்; இரையின் பொருட்டு புலி மான் கூட்டத்தின் தலைவனைப் பிடிப்பது போல்.
4.26.38
पुनश्चातिबलस्तत्र कीचको बलदर्पितः ।
व्यायच्छन्नेव दुर्धर्षः पाण्डवेन तरस्विना ॥ ४.२६.३८ ॥
அங்கே பலத்தால் இறுமாந்த அதிபலசாலி கீசகன் மீண்டும், வெல்ல முடியாதவனாக, வேகமான பாண்டவன் பீமனுடன் போராடினான்.
4.26.39
मुष्टिना भीमसेनेन शिरस्यभिहतो भृशम् ।
कीचको वृत्तरक्ताक्षो गतासुरपतद्भुवि ॥ ४.२६.३९ ॥
பீமசேனனின் கைமுட்டியால் தலையில் பலமாகத் தாக்கப்பட்ட கீசகன், சிவந்த கண்கள் சொருகியவனாய், உயிரற்று நிலத்தில் விழுந்தான்.
4.26.40
आस्ये पाणी च पादौ च शिरोग्रीवां सकुण्डलाम् ।
काये प्रवेशयामास मृदित्वाऽङ्गानि सर्वशः ॥ ४.२६.४० ॥
குண்டலங்களுடன் கூடிய முகம், கைகள், கால்கள், தலை, கழுத்து ஆகியவற்றை, எல்லா உறுப்புகளையும் முழுவதுமாக நசுக்கி, உடலுக்குள் திணித்தான்.
4.26.41
स तं मथितसर्वाङ्गं मांसपिण्डमथाकरोत् ॥ ४.२६.४१ ॥
அவன் எல்லா உறுப்புகளும் நசுக்கப்பட்ட அவனை ஒரு இறைச்சிக் கட்டியாக ஆக்கினான்.
4.26.42
तत्राग्निं स्वयमुज्ज्वाल्य पाणिसंघर्षजं बली ।
कष्णायै दर्शयामास भीमसेनो महाबलः ॥ ४.२६.४२ ॥
அங்கே கைகளின் உராய்வால் தோன்றிய நெருப்பைத் தானே மூட்டி, வலிமையான மகாபலசாலி பீமசேனன் கிருஷ்ணைக்குக் காட்டினான்.
4.26.43
उवाच च महातेजा द्रौपदीं योषितां वराम् ।
त्वयि कामुकमत्यन्तं पापिनं पारदारिकम्।
पश्यैनमेहि पाञ्चालि कामुकोऽयं मया हतः ॥ ४.२६.४३ ॥
மகாதேஜஸ்வியான அவன் பெண்களில் சிறந்தவளான திரௌபதியிடம் கூறினான்: "பாஞ்சாலி, வா, இதோ பார்; உன்மீது மிகவும் காமங்கொண்ட, பாவியும் பிறன் மனைவியை விரும்புபவனுமான இந்தக் காமுகன் என்னால் கொல்லப்பட்டான்."
4.26.44
प्रार्थयन्ते सुकेशान्ते ये त्वां शीलसमन्विताम् ।
एवं स्वपन्ति ते भीरु शेतेऽयं कीचको यथा।
यस्त्वामभ्यहनद्भद्रे पदा भूमौ निपात्य च ॥ ४.२६.४४ ॥
"அழகிய கூந்தலுடையவளே, உன்னை விரும்புகிறவர்கள் இவ்வாறுதான் உறங்குவார்கள். பயந்தவளே, சீலமுள்ள உன்னை காலால் உதைத்து நிலத்தில் தள்ளிய இந்தக் கீசகன் இதோ இவ்வாறு கிடக்கிறான், மங்களமானவளே."
4.26.45
एवमुक्त्वा महाबाहुर्गन्धर्वेण हतं तदा ।
विज्ञापनार्थमन्येषां विरराम महाहवम् ॥ ४.२६.४५ ॥
இவ்வாறு கூறி, அந்த மகாபாகு கந்தர்வனால் கொல்லப்பட்டவனை மற்றவர்களுக்கு அறிவிக்கும் பொருட்டு அப்போது அந்த மகாபோரை நிறுத்தினான்.
4.26.46
तथा स कीचकं हत्वा गत्वा रोषस्य निष्कृतिम् ।
आमन्त्र्य द्रौपदीं पश्चात्क्षिप्रमायान्महानसम् ॥ ४.२६.४६ ॥
அவ்வாறு கீசகனைக் கொன்று, சினத்திலிருந்து விடுதலை பெற்று, திரௌபதியிடம் விடை பெற்று, பின்னர் விரைவாக சமையலறைக்கு வந்தான்.
4.26.47
स्नात्वाऽनुलेपनं कृत्वा व्यापूर्य च मनोरथम् ।
सुखोपविष्टः शयने भीमो भीमपराक्रमः ॥ ४.२६.४७ ॥
குளித்து, நறுமணக் குழம்பு பூசி, தன் விருப்பத்தை நிறைவேற்றி, பயங்கர வீரனான பீமன் படுக்கையில் சுகமாக அமர்ந்தான்.
4.26.48
ततः कृष्णा यदा मेने गतं भीमं महानसम् ।
कीचकं घातयित्वा च द्रौपदी योषितां वरा।
प्रहृष्टा गतसंत्रासा सभापालानुवाच ह ॥ ४.२६.४८ ॥
பின்னர் கிருஷ்ணை பீமன் சமையலறைக்குச் சென்றுவிட்டான் என்றும், கீசகனைக் கொல்வித்துவிட்டான் என்றும் எண்ணியபோது, பெண்களில் சிறந்த திரௌபதி மகிழ்ந்து, அச்சம் நீங்கி சபைக் காவலர்களிடம் கூறினாள்.
4.26.49
कीचको निहतः शेते गन्धर्वैः पतिभिर्मम ।
परस्त्रीकामसंतप्तं समागच्छन्त पश्यत ॥ ४.२६.४९ ॥
என் கந்தர்வ கணவர்களால் கொல்லப்பட்டு கீசகன் கிடக்கிறான்; பிறன் மனைவியின் காமத்தால் வெந்தவன். வந்து பாருங்கள்.
4.26.50
तच्छ्रुत्वा भाषितं तस्या नर्तनागाररक्षिणः ।
सहसैव समुत्तस्थुरुल्कामादाय सर्वशः ॥ ४.२६.५० ॥
அவளுடைய அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, நாட்டிய அரங்கக் காவலர்கள் திடீரென எழுந்து, எல்லோரும் தீப்பந்தங்களை ஏந்திக்கொண்டனர்.
4.26.51
तस्यास्तं निहतं श्रुत्वा कीचकस्य सहोदराः ।
ततो गत्वा तु तद्वेश्म कीचकं विनिपातितम्।
गतासुं ददृशुर्भूमौ रुधिरेण समुक्षितम् ॥ ४.२६.५१ ॥
அவளுடைய சொல்லால் கீசகன் கொல்லப்பட்டதைக் கேட்டு, கீசகனின் சகோதரர்கள் அந்த மாளிகைக்குச் சென்று, வீழ்த்தப்பட்டு உயிரற்று இரத்தத்தில் தோய்ந்து தரையில் கிடந்த கீசகனைக் கண்டனர்.
4.26.52
पार्ष्णिपामिशिरोहीनं दृष्ट्वा ते विस्मिताऽभवन् ॥ ४.२६.५२ ॥
குதிகால், கைகள், தலை இல்லாத (கீசகனைக்) கண்டு அவர்கள் வியப்படைந்தனர்.
4.26.53
क्वास्य ग्रीवा क्व चरमौ क्व पामी क्व शिरः क्व दृक् ।
इति स्म ते परीक्षन्ते गन्धर्वेण हतं तदा ॥ ४.२६.५३ ॥
'இவனுடைய கழுத்து எங்கே? கால்கள் எங்கே? கைகள் எங்கே? தலை எங்கே? கண்கள் எங்கே?' என்று அவர்கள் ஆராய்ந்தனர்; அப்போது (அவன்) கந்தர்வனால் கொல்லப்பட்டிருந்தான்.
4.26.54
अमानुषं कृतं कर्म तं दृष्ट्वा विनिपातितम् ।
निरीक्षन्ते ततः सर्वे परं विस्मयमागताः ॥ ४.२६.५४ ॥
மனிதரால் செய்ய முடியாத செயல் அது; அவன் வீழ்ந்து கிடப்பதைக் கண்டு அனைவரும் பெரும் வியப்புற்று அவனை நோக்கினர்.