مهابهاراتا · أدهيايا 4.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.27.1
तत्काले तु समागम्य सर्वे तत्रास्य बान्धवाः ।
रुरुदुः कीचकं दृष्ट्वा परिवार्योपतस्थिरे ॥ ४.२७.१ ॥
في تلك اللحظة اجتمع جميع أقاربه هناك، وبكوا عند رؤية كيچaka، ووقفوا محيطين به.
4.27.2
सर्वे संहृष्टरोमाणः संत्रस्ताः प्रेक्ष्य कीचकम् ।
तथा संभुग्नसर्वाङ्गं कूर्मं स्थल इवोद्धृतम् ॥ ४.२७.२ ॥
وقد قام شعر الجميع من الرعب وهم ينظرون إلى كيچaka، وقد تحطمت جميع أعضائه، كسلحفاة أُخرجت إلى البر.
4.27.3
पोथितं भीमसेनेन महेन्द्रेणेव दानवम् ।
कीचकं बलसंमत्तं दुर्धर्षं येन केन चित् ॥ ४.२७.३ ॥
كيچaka، الذي سحقه بهيماسينا كما سحق إندرا دانافا، المخمور بالقوة، الذي لا يقهره أحد.
4.27.4
गन्धर्वेण हतं श्रुत्वा कीचकं पुरुषर्षभम् ।
संस्कारयितुमिच्छन्तो बहिर्नेतुं प्रचक्रमुः ॥ ४.२७.४ ॥
ولما سمعوا أن كيچaka، ثور الرجال، قُتل على يد غاندهارفا، أرادوا أداء مراسم جنازته وشرعوا في إخراجه إلى الخارج.
4.27.5
अपश्यन्नथ ते कृष्णां मूतपुत्राः समागताः ।
अदूरादनवद्याङ्गीं स्तम्भमालिङ्ग्य तिष्ठतीम् ॥ ४.२७.५ ॥
فرأى أبناء السائقين المجتمعون هناك، من قريب، كريشنا ذات الأعضاء الجميلة الخالية من العيوب، واقفة تحتضن عموداً.
4.27.6
समागतेषु सूतेषु तानुवाचोपकीचकः ।
हसन्निव पदाऽमर्षान्निर्दहन्निव चक्षुषा ॥ ४.२७.६ ॥
ولما اجتمع السائقون، خاطبهم أوباكيجaka، كأنه يضحك، بغضب، كأنه يحرقهم بعينيه.
4.27.7
हन्यतां शीघ्रमसती यत्कृते कीचको हतः ।
अथवा नैव हन्तव्या दह्यतां कामिना सह ॥ ४.२७.७ ॥
لتُقتل تلك الفاسدة على الفور، فبسببها قُتل كيچكا. أو بالأحرى لا تُقتل، بل لتُحرق مع ذلك الشهواني.
4.27.8
मृतस्यापि प्रियं कार्यं सूतपुत्रस्य सर्वथा ।
इयं हि दुष्टचरिता मम भ्रातुरमित्रिणी ॥ ४.२७.८ ॥
ينبغي أن يُفعل ما يُسرّ الميت بكل وجه، لابن السائق. وهذه المرأة سيئة السلوك عدوة لأخي.
4.27.9
यत्कृते मरणं प्राप्तो नेयं जीवितुमर्हति ।
सहेयं दह्यतां सूता आमन्त्र्य च जनाधिपम् ।
हतस्यापि हि गन्धर्वैः कीचकस्य प्रियं भवेत् ॥ ४.२७.९ ॥
التي تسببت في موته لا تستحق الحياة. أيها السائقون، أخبروا الملك واحرقوها؛ فهذا يسرّ حتى كيچكا الذي قتله الغاندهارفا.
4.27.10
ततो विराटमासाद्य सूताः प्राञ्जलयोऽब्रुवन् ।
कीचकोऽयं हतः शेते गन्धर्वैः कामरूपिभिः ॥ ४.२७.१० ॥
ثم دنا السائقون من ويراتا وقالوا وأيديهم مضمومة: «كيچكا مقتول مطروح هنا، قتله الغاندهارفا القادرون على تغيير هيئتهم كما يشاؤون.»
4.27.11
सैरन्ध्र्या घातितो रात्रौ तं दहेम सहानया ।
मानिताः स्मस्त्वया वीर तदनुज्ञातुमर्हसि ॥ ४.२७.११ ॥
قُتل ليلاً على يد السيرندري. فلنحرقه مع تلك المرأة. أيها البطل، لقد أكرمتنا، فينبغي أن تأذن بذلك.
4.27.12
पराक्रमं तु सूतानां ज्ञात्वा राजाऽन्वमन्यत ।
सैरन्ध्र्याः सूतपुत्रेण सह दाहं नराधिपः ॥ ४.२७.१२ ॥
علم الملك بشجاعة السائقين، فوافق على حرق السيرندري مع ابن السائق.
4.27.13
ततस्ते समनुज्ञाताः सर्वे तत्रास्य बान्धवाः ।
रुरुदुः कीचकं दृष्ट्वा परिवार्याभितः स्थिताः ॥ ४.२७.१३ ॥
ثم، بعد أن أُذن لهم، بكى جميع أقربائه هناك عند رؤية كيتشaka، ووقفوا محيطين به من كل جانب.
4.27.14
आरोप्य कृष्णां सह कीचकेन निबध्य केशेषु च पादयोश्च ।
ते चापि सूता वचनैरवोचन्नुद्दिश्य चैनामभिवीक्ष्य कृष्णाम् ॥ ४.२७.१४ ॥
وضعوا كريشنا مع كيتشaka، وربطوها من شعرها ومن قدميها، ثم تكلم أولئك السائقون أيضًا، ناظرين إليها ومخاطبين إياها، بهذه الكلمات.
4.27.15
यस्याः कृते।़यं निहतो महात्मा तस्माद्धि सा कीचकमार्गमेतु ।
अवार्यसत्वेन च कीचकेन गतासुना सुन्दरी स्वर्गलोकम् ॥ ४.२७.१५ ॥
من أجلها قُتل هذا العظيم النفس، فلتسلك إذن طريق كيتشaka؛ بلا حياة مع كيتشaka الذي لا يُقاوَم، فلتذهب هذه الجميلة إلى عالم السماء.
4.27.16
सा तेन कृष्णा शयने निबद्धा यशस्विनी चैव मनस्विनी च ।
अनार्यसत्त्वेन महार्यसत्त्वा गतासुना सा प्ररुरोद कृष्णा ।
विलम्बमाना विवशा हि दुष्टैस्तत्रैव पर्यङ्कवरे शुभाङ्गी ॥ ४.२७.१६ ॥
كان قد ربطها على الفراش. هي المجيدة الرفيعة النفس، ذات الطبع النبيل العظيم بعد ذلك الدنيء الخالي من الحياة، بكت كريشنا؛ عاجزة في قبضة الأشرار، تنوح هناك على ذلك الفراش الرفيع، صاحبة الأعضاء الجميلة.
4.27.17
ह्रियमाणाऽथ सुश्रोणी सूतपुत्रैरनिन्दिता ।
प्राक्रोशन्नाथमिच्छन्ती कृष्णा नाथवती सती ॥ ४.२७.१७ ॥
ثم صرخت كريشنا بأعلى صوتها، وهي تُجَرّ بعيدًا على يد أبناء السائقين، جميلة الوركين، لا عيب فيها، عفيفة، تطلب من يحميها.
4.27.18
मृतेन सह बद्धाङ्गी निराशा जीविते तदा ।
श्मशानाभिमुखं नीता करेणुरिव रौति सा ॥ ४.२७.१८ ॥
مربوطةً بالميت، يائسةً من الحياة حينئذٍ، سيقت نحو المحرقة، فصرخت كأنها أنثى فيل.
4.27.19
जयो जयेशो विजयो जयत्सेनो जयद्बलः ।
त मे वाचं विजानन्तु सूतपुत्रा नयन्ति माम् ॥ ४.२७.१९ ॥
جايا، جايشا، فيجايا، جايتسينا، جايادبالا — ليعرفوا صوتي؛ أبناء السائق يقودونني.
4.27.20
येषां दुन्दुभिनिर्घोषो ज्याघोषः श्रूयते महान् ।
ते मे वाचं विजानन्तु सूतपुत्रा नयन्ति माम् ॥ ४.२७.२० ॥
الذين يُسمع دوي طبولهم وطنين أوتارهم عاليًا — ليعرفوا صوتي؛ أبناء السائق يقودونني.
4.27.21
येषां ज्यातलनिर्घोषो विस्फूर्जितमिवाशनेः ।
अश्रूयत महान्युद्धे भीमघोपस्तरस्विनाम् ॥ ४.२७.२१ ॥
الذين كان دوي ضرب أوتار قسيِّهم كصاعقة الرعد عظيمًا رهيبًا في الحرب — لأولئك المحاربين السريعين.
4.27.22
रथघोपश्च बलवान्गन्धर्वाणां तरस्विनाम् ।
ते मे वाचं बिजानन्तु सूतपुत्रा नयन्ति माम् ॥ ४.२७.२२ ॥
وهدير عربات الغاندهاربا السريعة القوي — ليعرفوا صوتي؛ أبناء السائق يقودونني.
4.27.23
येषां वीर्यमतुल्यं तु शक्रस्येव बलं यशः ।
राजसिंहा इवाग्र्यास्ते मां जानन्तु सुदुःखितां ॥ ४.२७.२३ ॥
الذين شجاعتهم لا مثيل لها، وقوتهم وشهرتهم كقوة إندرا — ليعرف أولئك الأسود الأفضل بين الملوك، أنا المكلومة بشدة.
4.27.24
इत्यस्याः कृपणा वाचः कृष्णायाः परिदेविताः ।
श्रुत्वैवाभ्युत्थितो भीमः शयनादविचारयन् ॥ ४.२७.२४ ॥
عندما سمع بهايمة هذه الكلمات المؤلمة ونواح كريشنا، نهض بهيما من فراشه دون تفكير.
4.27.25
अहं सैरन्ध्रि ते वाचः शृणोमि तव भाषिताः ।
तस्मात्ते सूतपुत्रेभ्यो न भयं जातु विद्यते ॥ ४.२७.२५ ॥
يا سايرندري، إني أسمع الكلمات التي نطقتِ بها. فلا تخافي أبدًا من أبناء السائق.
4.27.26
इत्युक्त्वा स महाबाहुर्विजजृम्भे जिघांसया ॥ ४.२७.२६ ॥
فلما قال ذلك، مدّ ذو الذراعين القويتين جسده، راغبًا في القتل.
4.27.27
ततः स व्यायतं बद्ध्वा वस्त्रं विपरिवेष्ट्य च ।
अद्वारेणाभ्यवस्कन्द्य निर्जगाम बहिस्तदा ॥ ४.२७.२७ ॥
ثم ربط قطعة قماش طويلة ولفّها حول جسده، وقفز خارجًا — لا من الباب — ومضى إلى الخارج في تلك اللحظة.
4.27.28
स लङ्घयित्वा प्राकारमारुह्य तरसा द्रुमम् ।
श्मशानाभिमुखः प्रायाद्यत्र ते कीचका गताः ॥ ४.२७.२८ ॥
قفز فوق السور، وتسلق شجرة بسرعة، ومضى نحو محرقة الجثث التي ذهب إليها الكيچكا.
4.27.29
स लङ्घयित्वा प्राकारं निःसृत्य च पुरोत्तमात् ।
जवेनोत्पतितो भीमः सूतानामग्रतस्तदा ॥ ४.२७.२९ ॥
قفز فوق السور وخرج من المدينة الفاضلة، فانطلق بهيما بسرعة وظهر أمام السائقين.
4.27.30
चितासमीपं गत्वा स तत्रापश्यन्महाबलः ।
तालमात्रं महास्कन्धमूर्ध्वशुष्कं वनस्पतिम् ॥ ४.२७.३० ॥
وعندما اقترب من المحرقة، رأى القوي هناك شجرة طولها كطول النخلة، ذات جذع كبير ويابسة في أعلاها.
4.27.31
तं नागवदुपक्रम्य बाहुभ्यां परिरभ्य च ।
वृक्षमुत्पाटयामास भीमो भीमपराक्रमः ॥ ४.२७.३१ ॥
اقترب منه كالفيل، وعانقه بذراعيه، فاقتلع بهيم ذو البأس المرعب الشجرة.
4.27.32
ततो वृक्षं दशव्यामं निष्पत्रमकरोत्तदा ॥ ४.२७.३२ ॥
ثم جعل تلك الشجرة، طولها عشرة فيام، بلا أوراق.
4.27.33
तं महाकायमुद्यम्य भ्रामयित्वा च वेगितः ।
प्रगृह्याभ्यपतत्सूतान्दण्डपाणिरिवान्तकः ॥ ४.२७.३३ ॥
رفع تلك الشجرة ذات الجسم الضخم، ودارها، وأمسكها بسرعة، وانقضّ على السائقين كالموت حاملاً عصاه.
4.27.34
ऊरुवेगेन तस्याथ न्यग्रोधाश्वत्थकिंशुकाः ।
भूमौ निपतिता वृक्षाः संभग्नास्तत्र शेरते ॥ ४.२७.३४ ॥
بقوة فخذيه سقطت أشجار البانيان والأشواتا والكِيمشُكا على الأرض مكسورة، وهي راقدة هناك.
4.27.35
तं सिंहमिव संक्रुद्धं दृष्ट्वा गन्धर्वमागतम् ।
वित्रेसुश्च तदा सूता विपादभयपीडिताः ॥ ४.२७.३५ ॥
لما رأوا الغاندهاروا قادماً كأسد غاضب، ارتعد السائقون مثقلين بالحزن والخوف.
4.27.36
तमन्तकमिव क्रुद्धं गन्धर्वभयशङ्किताः ।
दिधक्षन्तस्तथा ज्येष्ठं भ्रातरं चोपकीचकाः।
परस्परमथोचुस्ते विषादभयमोहिताः ॥ ४.२७.३६ ॥
ولما رأوه غاضبًا كالموت، خاف الأوبكيتشاكا من الغاندهارفا، وأرادوا إحراق أخيهم الأكبر، فتحدثوا فيما بينهم، مرتبكين من اليأس والخوف.
4.27.37
गन्धर्वो बलवानेति क्रुद्ध उद्यम्य पादपम् ।
प्रबुद्धाः सुमहाभागा गन्धर्वाः सूर्यवर्चसः।
सैरन्ध्री मुच्यतां शीघ्रं भयं नो महदागतम् ॥ ४.२७.३७ ॥
«لقد غضب الغاندهارفا القوي ورفع شجرة. وقد استيقظ الغاندهارفا العظماء المباركون، المتلألئون كالشمس. أطلقوا سراح السايراندهري حالًا، فقد حلّ بنا خوف عظيم.»
4.27.38
ते दृष्ट्वाऽथ समाविद्धं भीमसेनेन पादपम् ।
विमुच्य द्रौपदीं त्रस्ताः प्राद्रवन्नगरं प्रति ॥ ४.२७.३८ ॥
ولما رأوا الشجرة التي هزّها بهيماسينا، فزعوا، وأطلقوا دروبدي، وفرّوا نحو المدينة.
4.27.39
द्रवतस्तांश्च संप्रेक्ष्य स वज्री दानवानिव ।
अथ भीमः समुत्पत्य द्रवतां पुरतोऽभवत् ॥ ४.२७.३९ ॥
ولما رآهم يفرّون، كما ينظر حامل الصاعقة إلى الدانافا، وثب بهيما ووقف أمام الهاربين.
4.27.40
ते तं दृष्ट्वा भयोद्विग्ना निश्चेष्टाः समवस्थिताः ॥ ४.२७.४० ॥
ولما رأوه، وقد اضطربوا من الخوف، وقفوا ساكنين لا يتحركون.
4.27.41
दृष्ट्वा ताञ्शतसङ्ख्यकान्स वज्री दानवानिव ।
एकेनैव प्रहारेण दश सप्त च विंशतिम्।
अष्टादश च पञ्चाशञ्जघान स वृकोदरः ॥ ४.२७.४१ ॥
ولما رأى المئات منهم، كما ينظر حامل الصاعقة إلى الدانافا، ضربهم ذو البطن الذئبي، فقتل بضربة واحدة عشرة وسبعة وعشرين وثمانية عشر وخمسين.
4.27.42
शतं पञ्चाधिकं भीमः प्राहिणोद्यमसादनम् ।
वृक्षेणैकेन राजेन्द्र प्रभञ्जनसुतो बली।
वायुवेगसमः श्रीमान्सर्वान्सूतानशेषतः ॥ ४.२७.४२ ॥
يا سيد الملوك! أرسل بهيما، ابن الريح القوي، مئة وخمسة إلى مسكن ياما بشجرة واحدة. الماجد السريع كالريح قتل جميع السائقين دون استثناء.
4.27.43
तान्निहत्य महाबाहुर्भीमसेनो महाबलः ।
आश्वासयत्तदा कृष्णां प्रतिमुच्य च बन्धनात् ॥ ४.२७.४३ ॥
بعد أن قتلهم، ذو الذراعين الطويلتين والقوة العظيمة بهيماسينا، أطلق كريشنا من قيودها وواساها.
4.27.44
उवाच श्लक्ष्णया वाचा पाञ्चालीं भरतर्षभः ।
अश्रुपूर्णमुखीं भीतामुद्धरन्स वृकोदरः ॥ ४.२७.४४ ॥
ثور البهاراتا فريكودارا، رافعاً البانشالي الخائفة التي امتلأ وجهها بالدموع، كلّمها بكلمات لطيفة.
4.27.45
मा खिदस्त्वं याज्ञसेनि पातिव्रत्यव्रते स्थिता ।
पातिव्रत्ये स्थिता नारी व्रतं रक्षेत्सदाऽत्मनः ॥ ४.२७.४५ ॥
لا تحزني يا ابنة ياجنيسينا، فأنت ثابتة على نذر الوفاء لزوجك. والمرأة الثابتة على الوفاء ينبغي لها دائماً أن تحفظ نذرها.
4.27.46
पुरा स्त्री देवरातस्य पतिप्रीता शिरोमणिः ।
कदाचिद्भर्तृरूपेण रक्षसाऽपहृता सती ॥ ४.२७.४६ ॥
في سالف الزمان، امرأة، زوجة ديفاراتا، جوهرة النساء والمخلصة لزوجها، اختطفها ذات مرة شيطان اتخذ هيئة زوجها.
4.27.47
कस्यचित्सरसस्तीरे तां निवेश्य स राक्षसः ।
तद्भर्तृरूपं संत्यज्य रक्षो भूत्वा सुदारुणम् ॥ ४.२७.४७ ॥
بعد أن أجلسها على ضفة بحيرة ما، ترك الشيطان تلك الهيئة لزوجها وصار شيطاناً بالغ الرعب.
4.27.48
साम्ना दानेन भेदेन सा यदा नान्वमन्यत ।
तदा तां पातयित्वा स मैथुनायोपचक्रमे ॥ ४.२७.४८ ॥
فلما لم ترضَ بالملاينة ولا بالعطايا ولا بالتفريق، أسقطها وشرع في مواقعتها.
4.27.49
ततः सा धैर्यमास्थाय विवरं त ददौ तदा ।
ततः स खङ्गमुत्कृष्य भीषयामास तां सतीम् ॥ ४.२७.४९ ॥
فاستجمعت هي عزمها وأعطته في تلك اللحظة فرصة. ثم استلّ سيفه وأرهب تلك المرأة الفاضلة.
4.27.50
साऽपि त्यक्तभया साध्वी प्राणत्यागे सुनिश्चिता ।
प्रतिज्ञामकरोत्कृष्णे पातिव्रत्यपरायणा ॥ ४.२७.५० ॥
وهي أيضًا، إذ تركت الخوف وعزمت عزمًا راسخًا على بذل حياتها، الفاضلة المكرّسة للعفة الزوجية، عقدت عهدًا متوجهةً إلى كرishna.
4.27.51
आराधितो यदि मया भर्ता मे दैवतं महत् ।
कर्मणा मनसा वाचा गुरवस्तोषिता मया।
तेन सत्येन योनिर्मे भवत्वद्य शिला दृढा ॥ ४.२७.५१ ॥
إن كنت قد عبدت زوجي، إلهي العظيم، وأرضيت كبار أهلي بالفعل والنية والقول، فبهذا الصدق لتصر فرجي اليوم حجرًا صلبًا.
4.27.52
एवं तया प्रतिज्ञाते तद्योनिः सा शिलाऽभवत् ।
अन्तरा नाभिजान्वोर्यत्तत्सर्वं च शिलाऽभवत् ॥ ४.२७.५२ ॥
فلما عاهدت بذلك صار فرجها حجرًا، وصار كل ما بين السرّة والركبتين حجرًا.
4.27.53
ततः स खङ्गमुद्धृत्य वेगेनास्याः शिरोऽहरत् ॥ ४.२७.५३ ॥
ثم رفع سيفه وقطع رأسها بقوة.
4.27.54
जया नाम सखी साऽभूत्पार्वत्या नखमांसवत् ।
तस्मात्पतिव्रतायाश्च दुःखमल्पं सुखं बहु ॥ ॥ ४.२७.५४ ॥
كانت تلك المسماة جَيَا رفيقةً لِبَارفاتي، كالظفر من اللحم. ولذلك تكون للزوجة الوفية مشقةٌ قليلة وسعادةٌ كثيرة.
4.27.55
एवं ते भीरु वध्यन्ते ये त्वां हिंसन्ति मानवाः ।
गच्छ त्वं नगरं कृष्णे न भयं विद्यते तव ॥ ४.२७.५५ ॥
هكذا يُقتل الرجال الذين يؤذونك، أيتها الخائفة. اذهبي إلى المدينة يا كرشنا، لا خوف عليك.
4.27.56
अन्येन त्वं पथा शीघ्रं सुदेष्णाया निवेशनम् ।
अन्येनाहं गमिष्यामि विराटस्य महानसम् ।
यथा नौ नावबुध्येरन्रात्रावेवं व्यवस्थितौ ॥ ४.२७.५६ ॥
اذهبي سريعًا بطريقٍ آخر إلى مسكن سُدِيشنا، وأنا أذهب بطريقٍ آخر إلى مطبخ فيراطا، حتى لا يعرفنا أحدٌ ليلًا. هكذا نرتّب أمرنا.
4.27.57
साऽगच्छन्नगरं कृष्णा भीमेनाश्वासिता सती ।
कृतकृत्या सुदेष्णाया भवनं शुभलक्षणा । ॥ ४.२७.५७ ॥
طمأنتها بهيما، فمضت الوفية كرشنا إلى المدينة. وبعد أن أتمّت مهمتها، دخلت ذات العلامات المباركة مسكن سُدِيشنا.
4.27.58
शचीव नहुषे शप्ते प्रविवेश त्रिविष्टपम् ।
भीमोऽप्यमितवीर्यस्तु बलवानरिमर्दनः। ॥ ४.२७.५८ ॥
كما دخلت شاتشي السماء حين لُعن ناهوشا، كذلك ذهب بهيما، ذو البأس الذي لا يُحد، القوي، مُهلك الأعداء.
4.27.59
सर्वांस्तान्कीचकांस्तत्र हत्वा धर्मात्मजानुजः ।
निःशेषं कीचकान्हत्वा रामो रात्रिचरानिव। ॥ ४.२७.५९ ॥
هناك قتل الأخ الأصغر لابن دارما جميع أولئك الكيشاكا؛ وبعد أن أفنى الكيشاكا عن آخرهم، كما أفنى راما السائرين بالليل.
4.27.60
जितशत्रुरदीनात्मा प्रविवेश पुरं ततः ।
पञ्चाधिकं शतं तत्र निहतं तेन भारत। ॥ ४.२७.६० ॥
دخل المدينة بعد ذلك، ذلك الذي هزم أعداءه وهو غير منكسر النفس. يا سليل بهارata، لقد قُتل هناك على يده مائة وخمسة.
4.27.61
महावनमिव छिन्नं शिश्ये विगलितद्रुमम् ।
एवं ते निहता राजञ्शतं पञ्चोपकीचकाः। ॥ ४.२७.६१ ॥
كانوا مطروحين كغابة عظيمة قُطعت وسقطت أشجارها. هكذا، أيها الملك، قُتل مائة وخمسة من أتباع كيتشaka.
4.27.62
स च सेनापतिः सूत इत्येतत्सूतषट्शतम् ।
न गन्धर्वभयाकिंचिद्वक्तुं कीचकबान्धवाः । ॥ ४.२७.६२ ॥
كان هو القائد، السائق؛ وهذه جماعة الستمائة سائق. ومن خوف الغاندهاروا لم يستطع أقارب كيتشaka أن يقولوا شيئًا.
4.27.63
अशक्नुवन्तस्तां तत्र भयादप्यभिवीक्षितुम् ।
विराटनगरे चापि सर्वे मात्स्याः समागताः । ॥ ४.२७.६३ ॥
وإذ عجزوا عن النظر إليها هناك من الخوف، اجتمع جميع الماتسيين أيضًا في مدينة فيراطا.
4.27.64
काल्यं पञ्चशतं चैतानपश्यन्सारथीन्हतान् ।
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं नरा नार्यश्च नागराः। ॥ ४.२७.६४ ॥
في الصباح رأوا هؤلاء السائقين الخمسمئة قتلى. ولما رأى الرجال والنساء وأهل المدينة تلك الدهشة العظيمة (اندهشوا).
4.27.65
विस्मयं परमं गत्वा नोचुः किंचन भारत ॥ ४.२७.६५ ॥
وقد وقعوا في دهشة عظيمة، فلم يقولوا شيئًا. يا سليل بهارata!