മഹാഭാരതം · അധ്യായം 4.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.27.1
तत्काले तु समागम्य सर्वे तत्रास्य बान्धवाः ।
रुरुदुः कीचकं दृष्ट्वा परिवार्योपतस्थिरे ॥ ४.२७.१ ॥
ആ നിമിഷത്തിൽ തന്നെ അവന്റെ ബന്ധുക്കളെല്ലാം അവിടെ ഒത്തുകൂടി, കീചകനെ കണ്ട് കരഞ്ഞു, അവനെ ചുറ്റിനിന്നു.
4.27.2
सर्वे संहृष्टरोमाणः संत्रस्ताः प्रेक्ष्य कीचकम् ।
तथा संभुग्नसर्वाङ्गं कूर्मं स्थल इवोद्धृतम् ॥ ४.२७.२ ॥
എല്ലാവരും രോമാഞ്ചം കൊണ്ട് ഭയന്നു; കീചകന്റെ എല്ലാ അവയവങ്ങളും ഞെരിഞ്ഞ നിലയിൽ, കരയിലേക്കെടുത്ത ആമയെപ്പോലെ അവൻ കിടന്നു.
4.27.3
पोथितं भीमसेनेन महेन्द्रेणेव दानवम् ।
कीचकं बलसंमत्तं दुर्धर्षं येन केन चित् ॥ ४.२७.३ ॥
ഇന്ദ്രൻ ദാനവനെ തകർത്തതുപോലെ ഭീമസേനനാൽ ചതയ്ക്കപ്പെട്ട കീചകൻ; ബലമദത്താൽ മതിമറന്നവനും ആർക്കും ജയിക്കാനാവാത്തവനുമായിരുന്നു.
4.27.4
गन्धर्वेण हतं श्रुत्वा कीचकं पुरुषर्षभम् ।
संस्कारयितुमिच्छन्तो बहिर्नेतुं प्रचक्रमुः ॥ ४.२७.४ ॥
ഗന്ധർവ്വനാൽ കൊല്ലപ്പെട്ട പുരുഷശ്രേഷ്ഠനായ കീചകനെക്കുറിച്ച് കേട്ട്, അവന്റെ സംസ്കാരം നടത്താൻ ആഗ്രഹിച്ച് അവനെ പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ അവർ തുടങ്ങി.
4.27.5
अपश्यन्नथ ते कृष्णां मूतपुत्राः समागताः ।
अदूरादनवद्याङ्गीं स्तम्भमालिङ्ग्य तिष्ठतीम् ॥ ४.२७.५ ॥
അപ്പോൾ അവിടെ ഒത്തുകൂടിയ സൂതപുത്രന്മാർ, കുറ്റമറ്റ അവയവങ്ങളുള്ള കൃഷ്ണ ഒരു തൂണിൽ ചേർന്നുനിൽക്കുന്നത് അടുത്തുനിന്ന് കണ്ടു.
4.27.6
समागतेषु सूतेषु तानुवाचोपकीचकः ।
हसन्निव पदाऽमर्षान्निर्दहन्निव चक्षुषा ॥ ४.२७.६ ॥
സൂതന്മാർ ഒത്തുകൂടിയപ്പോൾ ഉപകീചകൻ അവരോട് പറഞ്ഞു—ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, കോപത്തോടെ, കണ്ണുകൊണ്ട് ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ.
4.27.7
हन्यतां शीघ्रमसती यत्कृते कीचको हतः ।
अथवा नैव हन्तव्या दह्यतां कामिना सह ॥ ४.२७.७ ॥
കീചകൻ ആരുടെ പേരിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടുവോ, ആ ദുഷ്ടയെ വേഗം കൊല്ലുക. അല്ലെങ്കിൽ അവളെ കൊല്ലേണ്ടതില്ല, കാമിയോടൊപ്പം ദഹിപ്പിക്കുക.
4.27.8
मृतस्यापि प्रियं कार्यं सूतपुत्रस्य सर्वथा ।
इयं हि दुष्टचरिता मम भ्रातुरमित्रिणी ॥ ४.२७.८ ॥
മരിച്ചവനും പ്രിയമായത് എല്ലാ വിധത്തിലും ചെയ്യണം; സൂതപുത്രന്. ഇവൾ ദുഷ്ടശീലയാണ്, എന്റെ സഹോദരന്റെ ശത്രുവാണ്.
4.27.9
यत्कृते मरणं प्राप्तो नेयं जीवितुमर्हति ।
सहेयं दह्यतां सूता आमन्त्र्य च जनाधिपम् ।
हतस्यापि हि गन्धर्वैः कीचकस्य प्रियं भवेत् ॥ ४.२७.९ ॥
ആരുടെ പേരിൽ മരണം പ്രാപിച്ചുവോ, അവൾ ജീവിക്കാൻ അർഹയല്ല. സൂതന്മാരേ, രാജാവിനോട് പറഞ്ഞ് അവളെ ദഹിപ്പിക്കുക; ഗന്ധർവന്മാരാൽ കൊല്ലപ്പെട്ട കീചകനും അത് പ്രിയമാകും.
4.27.10
ततो विराटमासाद्य सूताः प्राञ्जलयोऽब्रुवन् ।
कीचकोऽयं हतः शेते गन्धर्वैः कामरूपिभिः ॥ ४.२७.१० ॥
പിന്നെ സൂതന്മാർ വിരാടന്റെ അടുത്തെത്തി, കൈകൂപ്പി പറഞ്ഞു — "ഇതാ കീചകൻ കാമരൂപികളായ ഗന്ധർവന്മാരാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നു."
4.27.11
सैरन्ध्र्या घातितो रात्रौ तं दहेम सहानया ।
मानिताः स्मस्त्वया वीर तदनुज्ञातुमर्हसि ॥ ४.२७.११ ॥
സൈരന്ധ്രിയാൽ രാത്രിയിൽ ഇവൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു. അവനെ ഇവളോടൊപ്പം ദഹിപ്പിക്കാം. വീരാ, നീ ഞങ്ങളെ ആദരിച്ചിട്ടുണ്ട്; അതിന് അനുമതി നൽകണം.
4.27.12
पराक्रमं तु सूतानां ज्ञात्वा राजाऽन्वमन्यत ।
सैरन्ध्र्याः सूतपुत्रेण सह दाहं नराधिपः ॥ ४.२७.१२ ॥
സൂതന്മാരുടെ പരാക്രമം അറിഞ്ഞ രാജാവ് സൈരന്ധ്രിയെ സൂതപുത്രനോടൊപ്പം ദഹിപ്പിക്കാൻ സമ്മതിച്ചു.
4.27.13
ततस्ते समनुज्ञाताः सर्वे तत्रास्य बान्धवाः ।
रुरुदुः कीचकं दृष्ट्वा परिवार्याभितः स्थिताः ॥ ४.२७.१३ ॥
അപ്പോൾ അനുവാദം ലഭിച്ച അവിടെയുള്ള കീചകന്റെ ബന്ധുക്കളെല്ലാവരും കീചകനെ കണ്ട് കരഞ്ഞു; അവനു ചുറ്റും വളഞ്ഞുനിന്നു.
4.27.14
आरोप्य कृष्णां सह कीचकेन निबध्य केशेषु च पादयोश्च ।
ते चापि सूता वचनैरवोचन्नुद्दिश्य चैनामभिवीक्ष्य कृष्णाम् ॥ ४.२७.१४ ॥
കൃഷ്ണയെ കീചകനോടൊപ്പം വെച്ച്, മുടിയിലും കാലുകളിലും ബന്ധിച്ച്; ആ സൂതന്മാരും അവളെ നോക്കി അവളോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
4.27.15
यस्याः कृते।़यं निहतो महात्मा तस्माद्धि सा कीचकमार्गमेतु ।
अवार्यसत्वेन च कीचकेन गतासुना सुन्दरी स्वर्गलोकम् ॥ ४.२७.१५ ॥
ആരുടെ പേരിൽ ഈ മഹാത്മാവ് കൊല്ലപ്പെട്ടുവോ, അതിനാൽ അവൾ കീചകന്റെ വഴി പിന്തുടരട്ടെ; തടുക്കാനാവാത്ത ശക്തിയുള്ള കീചകനോടൊപ്പം പ്രാണൻ പോയി സുന്ദരി സ്വർഗ്ഗലോകത്തേക്ക് പോകട്ടെ.
4.27.16
सा तेन कृष्णा शयने निबद्धा यशस्विनी चैव मनस्विनी च ।
अनार्यसत्त्वेन महार्यसत्त्वा गतासुना सा प्ररुरोद कृष्णा ।
विलम्बमाना विवशा हि दुष्टैस्तत्रैव पर्यङ्कवरे शुभाङ्गी ॥ ४.२७.१६ ॥
അവൻ കൃഷ്ണയെ കിടക്കയിൽ കെട്ടിയിട്ടിരുന്നു. യശസ്വിനിയും മനസ്വിനിയുമായ അവൾ, അനാര്യ സ്വഭാവമുള്ള, പ്രാണൻ പോയവനേക്കാൾ മഹത്തായ ആര്യസ്വഭാവമുള്ളവളായിരുന്നു; കൃഷ്ണ കരഞ്ഞു; ദുഷ്ടരുടെ വശത്ത് നിസ്സഹായയായി, അതേ ഉത്തമമായ കട്ടിലിൽ വിലപിച്ച സുന്ദരാംഗി.
4.27.17
ह्रियमाणाऽथ सुश्रोणी सूतपुत्रैरनिन्दिता ।
प्राक्रोशन्नाथमिच्छन्ती कृष्णा नाथवती सती ॥ ४.२७.१७ ॥
അപ്പോൾ സൂതപുത്രന്മാരാൽ കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്ന, സുന്ദരമായ ഇടുപ്പുള്ള, കുറ്റമറ്റവളായ, സതിയായ കൃഷ്ണ, ഒരു രക്ഷകനെ ആഗ്രഹിച്ച് ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചു.
4.27.18
मृतेन सह बद्धाङ्गी निराशा जीविते तदा ।
श्मशानाभिमुखं नीता करेणुरिव रौति सा ॥ ४.२७.१८ ॥
മരിച്ചവനോടൊപ്പം കെട്ടപ്പെട്ട അംഗങ്ങളോടെ, അപ്പോൾ ജീവിതത്തിൽ നിരാശയായി, ശ്മശാനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ട്, അവൾ പിടിയാനയെപ്പോലെ കരഞ്ഞു.
4.27.19
जयो जयेशो विजयो जयत्सेनो जयद्बलः ।
त मे वाचं विजानन्तु सूतपुत्रा नयन्ति माम् ॥ ४.२७.१९ ॥
ജയൻ, ജയേശൻ, വിജയൻ, ജയത്സേനൻ, ജയദ്ബലൻ — അവർ എന്റെ ശബ്ദം തിരിച്ചറിയട്ടെ; സൂതപുത്രന്മാർ എന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നു.
4.27.20
येषां दुन्दुभिनिर्घोषो ज्याघोषः श्रूयते महान् ।
ते मे वाचं विजानन्तु सूतपुत्रा नयन्ति माम् ॥ ४.२७.२० ॥
ആരുടെ ദുന്ദുഭിയുടെ മുഴക്കവും വില്ലിന്റെ ഞാണൊലിയും ഉച്ചത്തിൽ കേൾക്കപ്പെടുന്നുവോ — അവർ എന്റെ ശബ്ദം തിരിച്ചറിയട്ടെ; സൂതപുത്രന്മാർ എന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നു.
4.27.21
येषां ज्यातलनिर्घोषो विस्फूर्जितमिवाशनेः ।
अश्रूयत महान्युद्धे भीमघोपस्तरस्विनाम् ॥ ४.२७.२१ ॥
ആരുടെ വില്ലിന്റെ ഞാണടിയുടെ മുഴക്കം ഇടിമിന്നലിന്റെ ഗർജനം പോലെ യുദ്ധത്തിൽ മഹത്തായും ഭയങ്കരമായും കേൾക്കപ്പെട്ടുവോ — ആ വേഗമുള്ള വീരന്മാരുടെ.
4.27.22
रथघोपश्च बलवान्गन्धर्वाणां तरस्विनाम् ।
ते मे वाचं बिजानन्तु सूतपुत्रा नयन्ति माम् ॥ ४.२७.२२ ॥
ഗന്ധർവന്മാരുടെ വേഗമുള്ള രഥങ്ങളുടെ ശക്തമായ ഘോഷവും — അവർ എന്റെ ശബ്ദം തിരിച്ചറിയട്ടെ; സൂതപുത്രന്മാർ എന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നു.
4.27.23
येषां वीर्यमतुल्यं तु शक्रस्येव बलं यशः ।
राजसिंहा इवाग्र्यास्ते मां जानन्तु सुदुःखितां ॥ ४.२७.२३ ॥
ആരുടെ വീര്യം അതുല്യമാണോ, ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ ബലവും യശസ്സുമുള്ളവയോ — ആ ശ്രേഷ്ഠരായ രാജസിംഹങ്ങൾ അതീവ ദുഃഖിതയായ എന്നെ തിരിച്ചറിയട്ടെ.
4.27.24
इत्यस्याः कृपणा वाचः कृष्णायाः परिदेविताः ।
श्रुत्वैवाभ्युत्थितो भीमः शयनादविचारयन् ॥ ४.२७.२४ ॥
കൃഷ്ണയുടെ (ദ്രൗപദിയുടെ) ഈ ദീനമായ വാക്കുകളും വിലാപവും കേട്ടപ്പോൾ ഭീമൻ ആലോചിക്കാതെ കിടക്കയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.
4.27.25
अहं सैरन्ध्रि ते वाचः शृणोमि तव भाषिताः ।
तस्मात्ते सूतपुत्रेभ्यो न भयं जातु विद्यते ॥ ४.२७.२५ ॥
സൈരന്ധ്രീ, നീ പറഞ്ഞ ഈ വാക്കുകൾ ഞാൻ കേൾക്കുന്നു. അതിനാൽ സൂതപുത്രന്മാരിൽ നിന്ന് നിനക്ക് ഒരിക്കലും ഭയമില്ല.
4.27.26
इत्युक्त्वा स महाबाहुर्विजजृम्भे जिघांसया ॥ ४.२७.२६ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആ മഹാബാഹു കൊല്ലാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ തന്റെ ശരീരം വിസ്തൃതമാക്കി.
4.27.27
ततः स व्यायतं बद्ध्वा वस्त्रं विपरिवेष्ट्य च ।
अद्वारेणाभ्यवस्कन्द्य निर्जगाम बहिस्तदा ॥ ४.२७.२७ ॥
അപ്പോൾ അവൻ നീളമുള്ള ഒരു വസ്ത്രം കെട്ടി ചുറ്റിപ്പിടിച്ച്, വാതിലിലൂടെയല്ല, ചാടിക്കടന്ന് പുറത്തേക്ക് പോയി.
4.27.28
स लङ्घयित्वा प्राकारमारुह्य तरसा द्रुमम् ।
श्मशानाभिमुखः प्रायाद्यत्र ते कीचका गताः ॥ ४.२७.२८ ॥
അവൻ മതിൽ ചാടിക്കടന്ന്, വേഗത്തിൽ ഒരു മരത്തിൽ കയറി, കീചകർ പോയിരുന്ന ശ്മശാനത്തിലേക്ക് പോയി.
4.27.29
स लङ्घयित्वा प्राकारं निःसृत्य च पुरोत्तमात् ।
जवेनोत्पतितो भीमः सूतानामग्रतस्तदा ॥ ४.२७.२९ ॥
അവൻ മതിൽ ചാടിക്കടന്ന്, ശ്രേഷ്ഠമായ നഗരത്തിൽനിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി, അപ്പോൾ ഭീമൻ വേഗത്തിൽ ചാടി സൂതന്മാരുടെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷനായി.
4.27.30
चितासमीपं गत्वा स तत्रापश्यन्महाबलः ।
तालमात्रं महास्कन्धमूर्ध्वशुष्कं वनस्पतिम् ॥ ४.२७.३० ॥
ചിതയ്ക്കരികിലെത്തിയ ആ മഹാബലൻ അവിടെ പനയോളം ഉയരമുള്ള, വലിയ തടിയുള്ള, മുകളിൽ ഉണങ്ങിയ ഒരു വൃക്ഷം കണ്ടു.
4.27.31
तं नागवदुपक्रम्य बाहुभ्यां परिरभ्य च ।
वृक्षमुत्पाटयामास भीमो भीमपराक्रमः ॥ ४.२७.३१ ॥
ആനയെപ്പോലെ അതിനടുത്തെത്തി, രണ്ടു കൈകളാലും ആലിംഗനം ചെയ്ത്, ഭയങ്കര പരാക്രമിയായ ഭീമൻ ആ വൃക്ഷത്തെ പിഴുതെടുത്തു.
4.27.32
ततो वृक्षं दशव्यामं निष्पत्रमकरोत्तदा ॥ ४.२७.३२ ॥
പിന്നെ പത്തു വ്യാമം നീളമുള്ള ആ വൃക്ഷത്തെ ഇലകളില്ലാത്തതാക്കി.
4.27.33
तं महाकायमुद्यम्य भ्रामयित्वा च वेगितः ।
प्रगृह्याभ्यपतत्सूतान्दण्डपाणिरिवान्तकः ॥ ४.२७.३३ ॥
ആ മഹാകായമായ വൃക്ഷം ഉയർത്തി, ചുഴറ്റി, വേഗത്തിൽ പിടിച്ച്, ദണ്ഡധാരിയായ യമനെപ്പോലെ അവൻ സൂതന്മാരുടെ മേൽ ചാടിവീണു.
4.27.34
ऊरुवेगेन तस्याथ न्यग्रोधाश्वत्थकिंशुकाः ।
भूमौ निपतिता वृक्षाः संभग्नास्तत्र शेरते ॥ ४.२७.३४ ॥
അവന്റെ തുടയുടെ വേഗത്താൽ ആൽ, അരയാൽ, പ്ലാശ് മരങ്ങൾ നിലത്തുവീണ് ഒടിഞ്ഞ് അവിടെ കിടന്നു.
4.27.35
तं सिंहमिव संक्रुद्धं दृष्ट्वा गन्धर्वमागतम् ।
वित्रेसुश्च तदा सूता विपादभयपीडिताः ॥ ४.२७.३५ ॥
കോപിച്ച സിംഹത്തെപ്പോലെ വന്ന ആ ഗന്ധർവനെ കണ്ടപ്പോൾ സൂതന്മാർ വിഷാദവും ഭയവും പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ട് വിറച്ചു.
4.27.36
तमन्तकमिव क्रुद्धं गन्धर्वभयशङ्किताः ।
दिधक्षन्तस्तथा ज्येष्ठं भ्रातरं चोपकीचकाः।
परस्परमथोचुस्ते विषादभयमोहिताः ॥ ४.२७.३६ ॥
യമനെപ്പോലെ കോപിച്ച അവനെ കണ്ട്, ഗന്ധർവ്വഭയത്താൽ ശങ്കിതരായ ഉപകീചകർ, ജ്യേഷ്ഠസഹോദരനെ ദഹിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, വിഷാദവും ഭയവും കൊണ്ട് മോഹിതരായി പരസ്പരം പറഞ്ഞു.
4.27.37
गन्धर्वो बलवानेति क्रुद्ध उद्यम्य पादपम् ।
प्रबुद्धाः सुमहाभागा गन्धर्वाः सूर्यवर्चसः।
सैरन्ध्री मुच्यतां शीघ्रं भयं नो महदागतम् ॥ ४.२७.३७ ॥
ബലവാനായ ഗന്ധർവ്വൻ കോപത്തോടെ ഒരു വൃക്ഷം ഉയർത്തിയിരിക്കുന്നു. സൂര്യതേജസ്സുള്ള മഹാഭാഗ്യവാന്മാരായ ഗന്ധർവ്വർ ഉണർന്നിരിക്കുന്നു. സൈരന്ധ്രിയെ വേഗം വിട്ടയക്കൂ, ഞങ്ങൾക്ക് വലിയ ഭയം വന്നിരിക്കുന്നു.
4.27.38
ते दृष्ट्वाऽथ समाविद्धं भीमसेनेन पादपम् ।
विमुच्य द्रौपदीं त्रस्ताः प्राद्रवन्नगरं प्रति ॥ ४.२७.३८ ॥
ഭീമസേനൻ ചുഴറ്റിയ വൃക്ഷം കണ്ട് അവർ ഭയന്ന്, ദ്രൗപദിയെ വിട്ട് നഗരത്തിലേക്ക് ഓടി.
4.27.39
द्रवतस्तांश्च संप्रेक्ष्य स वज्री दानवानिव ।
अथ भीमः समुत्पत्य द्रवतां पुरतोऽभवत् ॥ ४.२७.३९ ॥
ഓടുന്നവരെ കണ്ട്, ദാനവന്മാരെ നോക്കുന്ന വജ്രധാരിയെപ്പോലെ, ഭീമൻ ചാടി ഓടുന്നവരുടെ മുന്നിൽ എത്തി.
4.27.40
ते तं दृष्ट्वा भयोद्विग्ना निश्चेष्टाः समवस्थिताः ॥ ४.२७.४० ॥
അവനെ കണ്ട് ഭയത്താൽ വിറച്ച അവർ അനങ്ങാതെ നിന്നു.
4.27.41
दृष्ट्वा ताञ्शतसङ्ख्यकान्स वज्री दानवानिव ।
एकेनैव प्रहारेण दश सप्त च विंशतिम्।
अष्टादश च पञ्चाशञ्जघान स वृकोदरः ॥ ४.२७.४१ ॥
നൂറുകണക്കിനു പേരെ കണ്ട വജ്രധാരി ദാനവന്മാരെ എന്നപോലെ, ആ വൃകോദരൻ ഒറ്റ പ്രഹാരത്തിൽ പത്തും ഏഴും ഇരുപതും പതിനെട്ടും അമ്പതും പേരെ വധിച്ചു.
4.27.42
शतं पञ्चाधिकं भीमः प्राहिणोद्यमसादनम् ।
वृक्षेणैकेन राजेन्द्र प्रभञ्जनसुतो बली।
वायुवेगसमः श्रीमान्सर्वान्सूतानशेषतः ॥ ४.२७.४२ ॥
ഹേ രാജേന്ദ്രാ! വായുപുത്രനായ ബലവാനായ ഭീമൻ ഒരേ മരംകൊണ്ട് നൂറ്റഞ്ചുപേരെ യമലോകത്തേക്ക് അയച്ചു. വായുവേഗത്തിനൊത്ത തേജസ്വിയായ അദ്ദേഹം സാരഥികളെല്ലാവരെയും ശേഷിക്കാതെ വധിച്ചു.
4.27.43
तान्निहत्य महाबाहुर्भीमसेनो महाबलः ।
आश्वासयत्तदा कृष्णां प्रतिमुच्य च बन्धनात् ॥ ४.२७.४३ ॥
അവരെ വധിച്ച മഹാബാഹുവായ മഹാബലനായ ഭീമസേനൻ അപ്പോൾ കൃഷ്ണയെ ബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ച് ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
4.27.44
उवाच श्लक्ष्णया वाचा पाञ्चालीं भरतर्षभः ।
अश्रुपूर्णमुखीं भीतामुद्धरन्स वृकोदरः ॥ ४.२७.४४ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠനായ വൃകോദരൻ കണ്ണീർ നിറഞ്ഞ മുഖമുള്ള ഭയപ്പെട്ട പാഞ്ചാലിയെ ഉയർത്തി മൃദുവായ വാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞു.
4.27.45
मा खिदस्त्वं याज्ञसेनि पातिव्रत्यव्रते स्थिता ।
पातिव्रत्ये स्थिता नारी व्रतं रक्षेत्सदाऽत्मनः ॥ ४.२७.४५ ॥
ഹേ യാജ്ഞസേനീ! ദുഃഖിക്കരുത്, നീ പാതിവ്രത്യവ്രതത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവളാണ്. പാതിവ്രത്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന സ്ത്രീ എപ്പോഴും തന്റെ വ്രതം കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം.
4.27.46
पुरा स्त्री देवरातस्य पतिप्रीता शिरोमणिः ।
कदाचिद्भर्तृरूपेण रक्षसाऽपहृता सती ॥ ४.२७.४६ ॥
പണ്ട് ദേവരാതന്റെ ഭാര്യയായ, ഭർത്താവിൽ അനുരക്തയായ സ്ത്രീശിരോമണി ഒരിക്കൽ ഭർത്താവിന്റെ രൂപം ധരിച്ച രാക്ഷസനാൽ അപഹരിക്കപ്പെട്ടു.
4.27.47
कस्यचित्सरसस्तीरे तां निवेश्य स राक्षसः ।
तद्भर्तृरूपं संत्यज्य रक्षो भूत्वा सुदारुणम् ॥ ४.२७.४७ ॥
ഏതോ ഒരു തടാകത്തിന്റെ തീരത്ത് അവളെ ഇരുത്തി, ആ രാക്ഷസൻ ഭർത്താവിന്റെ രൂപം ഉപേക്ഷിച്ച് അതിഭയങ്കരനായ രാക്ഷസനായി മാറി.
4.27.48
साम्ना दानेन भेदेन सा यदा नान्वमन्यत ।
तदा तां पातयित्वा स मैथुनायोपचक्रमे ॥ ४.२७.४८ ॥
സാമം, ദാനം, ഭേദം എന്നിവകൊണ്ടും അവൾ സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിൽ, അവൻ അവളെ വീഴ്ത്തി സംഗത്തിന് ഒരുങ്ങി.
4.27.49
ततः सा धैर्यमास्थाय विवरं त ददौ तदा ।
ततः स खङ्गमुत्कृष्य भीषयामास तां सतीम् ॥ ४.२७.४९ ॥
അപ്പോൾ അവൾ ധൈര്യം അവലംബിച്ച് ആ സമയത്ത് ഒരു അവസരം നൽകി. പിന്നെ അവൻ വാൾ ഊരി ആ സതിയെ ഭയപ്പെടുത്തി.
4.27.50
साऽपि त्यक्तभया साध्वी प्राणत्यागे सुनिश्चिता ।
प्रतिज्ञामकरोत्कृष्णे पातिव्रत्यपरायणा ॥ ४.२७.५० ॥
അവളും ഭയം വെടിഞ്ഞ്, പ്രാണത്യാഗത്തിന് ഉറച്ച്, പാതിവ്രത്യത്തിൽ ഉറച്ച ആ സാധ്വി കൃഷ്ണനെ ലക്ഷ്യമാക്കി പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു.
4.27.51
आराधितो यदि मया भर्ता मे दैवतं महत् ।
कर्मणा मनसा वाचा गुरवस्तोषिता मया।
तेन सत्येन योनिर्मे भवत्वद्य शिला दृढा ॥ ४.२७.५१ ॥
എന്റെ ഭർത്താവിനെ മഹാദേവതയായി ഞാൻ ആരാധിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, കർമ്മം കൊണ്ടും മനസ്സുകൊണ്ടും വാക്കുകൊണ്ടും ഗുരുജനങ്ങളെ ഞാൻ സന്തോഷിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ആ സത്യത്താൽ ഇന്ന് എന്റെ യോനി ഉറച്ച ശിലയായി മാറട്ടെ.
4.27.52
एवं तया प्रतिज्ञाते तद्योनिः सा शिलाऽभवत् ।
अन्तरा नाभिजान्वोर्यत्तत्सर्वं च शिलाऽभवत् ॥ ४.२७.५२ ॥
ഇങ്ങനെ അവൾ പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തപ്പോൾ അവളുടെ യോനി ശിലയായി. നാഭിക്കും മുട്ടുകൾക്കും ഇടയിലുണ്ടായിരുന്നതെല്ലാം ശിലയായി.
4.27.53
ततः स खङ्गमुद्धृत्य वेगेनास्याः शिरोऽहरत् ॥ ४.२७.५३ ॥
പിന്നെ അവൻ വാൾ ഉയർത്തി വേഗത്തിൽ അവളുടെ തല വെട്ടിമാറ്റി.
4.27.54
जया नाम सखी साऽभूत्पार्वत्या नखमांसवत् ।
तस्मात्पतिव्रतायाश्च दुःखमल्पं सुखं बहु ॥ ॥ ४.२७.५४ ॥
ജയ എന്ന പേരുള്ള അവൾ പാർവതിയുടെ സഖിയായിരുന്നു, നഖവും മാംസവും പോലെ. അതിനാൽ പതിവ്രതയ്ക്ക് ദുഃഖം അല്പവും സുഖം ഏറെയും ആണ്.
4.27.55
एवं ते भीरु वध्यन्ते ये त्वां हिंसन्ति मानवाः ।
गच्छ त्वं नगरं कृष्णे न भयं विद्यते तव ॥ ४.२७.५५ ॥
ഭീരൂ, നിന്നെ ഉപദ്രവിക്കുന്ന മനുഷ്യർ ഇങ്ങനെ വധിക്കപ്പെടും. കൃഷ്ണേ, നഗരത്തിലേക്ക് പോകൂ; നിനക്ക് ഭയമില്ല.
4.27.56
अन्येन त्वं पथा शीघ्रं सुदेष्णाया निवेशनम् ।
अन्येनाहं गमिष्यामि विराटस्य महानसम् ।
यथा नौ नावबुध्येरन्रात्रावेवं व्यवस्थितौ ॥ ४.२७.५६ ॥
നീ വേഗം മറ്റൊരു വഴിയിലൂടെ സുദേഷ്ണയുടെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോകൂ; ഞാൻ മറ്റൊരു വഴിയിലൂടെ വിരാടന്റെ അടുക്കളയിലേക്ക് പോകാം. രാത്രിയിൽ നമ്മളെ ആരും തിരിച്ചറിയാതിരിക്കാൻ ഇങ്ങനെ ക്രമീകരിക്കാം.
4.27.57
साऽगच्छन्नगरं कृष्णा भीमेनाश्वासिता सती ।
कृतकृत्या सुदेष्णाया भवनं शुभलक्षणा । ॥ ४.२७.५७ ॥
ഭീമനാൽ ആശ്വസിപ്പിക്കപ്പെട്ട ആ പതിവ്രത കൃഷ്ണ നഗരത്തിലേക്ക് പോയി. തന്റെ കൃത്യം നിറവേറ്റി, ശുഭലക്ഷണയായ അവൾ സുദേഷ്ണയുടെ ഭവനത്തിലേക്ക് കടന്നു.
4.27.58
शचीव नहुषे शप्ते प्रविवेश त्रिविष्टपम् ।
भीमोऽप्यमितवीर्यस्तु बलवानरिमर्दनः। ॥ ४.२७.५८ ॥
നഹുഷൻ ശപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ശചി സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പ്രവേശിച്ചതുപോലെ, അമിത വീര്യനും ബലവാനും ശത്രുമർദ്ദകനുമായ ഭീമനും (പോയി).
4.27.59
सर्वांस्तान्कीचकांस्तत्र हत्वा धर्मात्मजानुजः ।
निःशेषं कीचकान्हत्वा रामो रात्रिचरानिव। ॥ ४.२७.५९ ॥
അവിടെ ധർമ്മാത്മാവിന്റെ പുത്രന്റെ അനുജൻ ആ കീചകന്മാരെ എല്ലാം കൊന്നു. കീചകന്മാരെ പൂർണ്ണമായി വധിച്ചു, രാമൻ രാത്രിസഞ്ചാരികളെ (രാക്ഷസരെ) വധിച്ചതുപോലെ.
4.27.60
जितशत्रुरदीनात्मा प्रविवेश पुरं ततः ।
पञ्चाधिकं शतं तत्र निहतं तेन भारत। ॥ ४.२७.६० ॥
ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച, ദീനതയില്ലാത്ത മനസ്സുള്ളവൻ അപ്പോൾ നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. ഭരതവംശജാ, അവിടെ അവനാൽ നൂറ്റഞ്ചുപേർ വധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
4.27.61
महावनमिव छिन्नं शिश्ये विगलितद्रुमम् ।
एवं ते निहता राजञ्शतं पञ्चोपकीचकाः। ॥ ४.२७.६१ ॥
വെട്ടിവീഴ്ത്തപ്പെട്ട മരങ്ങളുള്ള വലിയ വനംപോലെ അവർ കിടന്നു. രാജാവേ, ഇങ്ങനെ കീചകന്റെ നൂറ്റഞ്ചു അനുയായികൾ വധിക്കപ്പെട്ടു.
4.27.62
स च सेनापतिः सूत इत्येतत्सूतषट्शतम् ।
न गन्धर्वभयाकिंचिद्वक्तुं कीचकबान्धवाः । ॥ ४.२७.६२ ॥
അവൻ സേനാപതി, സൂതൻ; ഇത് അറുനൂറ് സാരഥികളുടെ കൂട്ടമാണ്. ഗന്ധർവ്വന്റെ ഭയത്താൽ കീചകന്റെ ബന്ധുക്കൾക്ക് ഒന്നും പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
4.27.63
अशक्नुवन्तस्तां तत्र भयादप्यभिवीक्षितुम् ।
विराटनगरे चापि सर्वे मात्स्याः समागताः । ॥ ४.२७.६३ ॥
ഭയത്താൽ അവിടെ അവളെ നോക്കാൻപോലും കഴിയാതെ, വിരാടനഗരത്തിൽ മത്സ്യർ എല്ലാവരും ഒത്തുകൂടി.
4.27.64
काल्यं पञ्चशतं चैतानपश्यन्सारथीन्हतान् ।
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं नरा नार्यश्च नागराः। ॥ ४.२७.६४ ॥
രാവിലെ അവർ ഈ അഞ്ഞൂറ് സാരഥികൾ വധിക്കപ്പെട്ടതു കണ്ടു. ആ വലിയ അത്ഭുതം കണ്ടു പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും പൗരന്മാരും (വിസ്മയിച്ചു).
4.27.65
विस्मयं परमं गत्वा नोचुः किंचन भारत ॥ ४.२७.६५ ॥
അത്യധികം വിസ്മയത്തിലാണ്ട് അവർ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. ഭരതവംശജാ!