Mahābhārata · Adhyāya 4.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.27.1
तत्काले तु समागम्य सर्वे तत्रास्य बान्धवाः ।
रुरुदुः कीचकं दृष्ट्वा परिवार्योपतस्थिरे ॥ ४.२७.१ ॥
Naquele mesmo instante, todos os seus parentes se reuniram ali, choraram ao ver Kīcaka e ficaram em volta dele.
4.27.2
सर्वे संहृष्टरोमाणः संत्रस्ताः प्रेक्ष्य कीचकम् ।
तथा संभुग्नसर्वाङ्गं कूर्मं स्थल इवोद्धृतम् ॥ ४.२७.२ ॥
Todos, com os cabelos eriçados e aterrorizados, olharam para Kīcaka, com todos os membros esmagados, como uma tartaruga erguida em terra seca.
4.27.3
पोथितं भीमसेनेन महेन्द्रेणेव दानवम् ।
कीचकं बलसंमत्तं दुर्धर्षं येन केन चित् ॥ ४.२७.३ ॥
Kīcaka, esmagado por Bhīmasena como Indra esmagou um Dānava, embriagado de força, invencível para qualquer um.
4.27.4
गन्धर्वेण हतं श्रुत्वा कीचकं पुरुषर्षभम् ।
संस्कारयितुमिच्छन्तो बहिर्नेतुं प्रचक्रमुः ॥ ४.२७.४ ॥
Ao ouvir que Kīcaka, touro entre os homens, fora morto por um Gandharva, quiseram celebrar seus ritos fúnebres e começaram a levá-lo para fora.
4.27.5
अपश्यन्नथ ते कृष्णां मूतपुत्राः समागताः ।
अदूरादनवद्याङ्गीं स्तम्भमालिङ्ग्य तिष्ठतीम् ॥ ४.२७.५ ॥
Então os filhos dos cocheiros, reunidos ali, viram de perto Kṛṣṇā, de membros irrepreensíveis, de pé abraçando uma coluna.
4.27.6
समागतेषु सूतेषु तानुवाचोपकीचकः ।
हसन्निव पदाऽमर्षान्निर्दहन्निव चक्षुषा ॥ ४.२७.६ ॥
Quando os cocheiros se reuniram, Upakīcaka lhes falou, como que rindo, com ira, como se os queimasse com o olhar.
4.27.7
हन्यतां शीघ्रमसती यत्कृते कीचको हतः ।
अथवा नैव हन्तव्या दह्यतां कामिना सह ॥ ४.२७.७ ॥
Que a perversa, por causa de quem Kīcaka foi morto, seja morta de imediato. Ou melhor, não deve ser morta; que seja queimada junto com o lascivo.
4.27.8
मृतस्यापि प्रियं कार्यं सूतपुत्रस्य सर्वथा ।
इयं हि दुष्टचरिता मम भ्रातुरमित्रिणी ॥ ४.२७.८ ॥
Mesmo para o morto deve-se fazer, em todos os sentidos, o que lhe agrada, ao filho do cocheiro. Esta mulher de conduta perversa é inimiga do meu irmão.
4.27.9
यत्कृते मरणं प्राप्तो नेयं जीवितुमर्हति ।
सहेयं दह्यतां सूता आमन्त्र्य च जनाधिपम् ।
हतस्यापि हि गन्धर्वैः कीचकस्य प्रियं भवेत् ॥ ४.२७.९ ॥
Aquela por causa de quem ele encontrou a morte não merece viver. Ó cocheiros, tendo falado ao rei, queimai-a; isso agradaria até a Kīcaka, morto pelos Gandharvas.
4.27.10
ततो विराटमासाद्य सूताः प्राञ्जलयोऽब्रुवन् ।
कीचकोऽयं हतः शेते गन्धर्वैः कामरूपिभिः ॥ ४.२७.१० ॥
Então os cocheiros aproximaram-se de Virāṭa e, com as mãos postas, disseram: "Kīcaka jaz aqui morto, assassinado pelos Gandharvas, que tomam a forma que querem."
4.27.11
सैरन्ध्र्या घातितो रात्रौ तं दहेम सहानया ।
मानिताः स्मस्त्वया वीर तदनुज्ञातुमर्हसि ॥ ४.२७.११ ॥
Foi morto à noite pela sairandhrī. Queimemo-lo junto com ela. Ó herói, honraste-nos; deves conceder essa permissão.
4.27.12
पराक्रमं तु सूतानां ज्ञात्वा राजाऽन्वमन्यत ।
सैरन्ध्र्याः सूतपुत्रेण सह दाहं नराधिपः ॥ ४.२७.१२ ॥
Conhecendo o valor dos cocheiros, o rei consentiu que a sairandhrī fosse queimada junto com o filho do cocheiro.
4.27.13
ततस्ते समनुज्ञाताः सर्वे तत्रास्य बान्धवाः ।
रुरुदुः कीचकं दृष्ट्वा परिवार्याभितः स्थिताः ॥ ४.२७.१३ ॥
Então, tendo recebido permissão, todos os seus parentes ali presentes choraram ao ver Kīcaka; ficaram de pé ao redor dele por todos os lados.
4.27.14
आरोप्य कृष्णां सह कीचकेन निबध्य केशेषु च पादयोश्च ।
ते चापि सूता वचनैरवोचन्नुद्दिश्य चैनामभिवीक्ष्य कृष्णाम् ॥ ४.२७.१४ ॥
Colocando Kṛṣṇā junto de Kīcaka, amarrando-a pelos cabelos e pelos pés, aqueles cocheiros também, olhando para ela e dirigindo-se a ela, disseram estas palavras.
4.27.15
यस्याः कृते।़यं निहतो महात्मा तस्माद्धि सा कीचकमार्गमेतु ।
अवार्यसत्वेन च कीचकेन गतासुना सुन्दरी स्वर्गलोकम् ॥ ४.२७.१५ ॥
Por causa de quem este magnânimo foi morto, que ela siga, portanto, o caminho de Kīcaka; sem vida junto ao irresistível Kīcaka, que a bela vá ao mundo celeste.
4.27.16
सा तेन कृष्णा शयने निबद्धा यशस्विनी चैव मनस्विनी च ।
अनार्यसत्त्वेन महार्यसत्त्वा गतासुना सा प्ररुरोद कृष्णा ।
विलम्बमाना विवशा हि दुष्टैस्तत्रैव पर्यङ्कवरे शुभाङ्गी ॥ ४.२७.१६ ॥
Ele a havia amarrado na cama. Ela, gloriosa e de alto espírito, de natureza nobre muito superior à daquele sem vida e ignóbil, Kṛṣṇā chorou; impotente nas mãos dos malvados, lamentando-se ali mesmo naquele excelente leito, a de membros formosos.
4.27.17
ह्रियमाणाऽथ सुश्रोणी सूतपुत्रैरनिन्दिता ।
प्राक्रोशन्नाथमिच्छन्ती कृष्णा नाथवती सती ॥ ४.२७.१७ ॥
Então Kṛṣṇā, sendo arrastada pelos filhos dos cocheiros, de belos quadris, irrepreensível, casta, desejando um protetor, gritou alto.
4.27.18
मृतेन सह बद्धाङ्गी निराशा जीविते तदा ।
श्मशानाभिमुखं नीता करेणुरिव रौति सा ॥ ४.२७.१८ ॥
Presa ao morto, sem esperança de viver então, levada ao crematório, gritou como uma elefanta.
4.27.19
जयो जयेशो विजयो जयत्सेनो जयद्बलः ।
त मे वाचं विजानन्तु सूतपुत्रा नयन्ति माम् ॥ ४.२७.१९ ॥
Jaya, Jayeśa, Vijaya, Jayatsena, Jayadbala — que reconheçam minha voz; os filhos do cocheiro me levam.
4.27.20
येषां दुन्दुभिनिर्घोषो ज्याघोषः श्रूयते महान् ।
ते मे वाचं विजानन्तु सूतपुत्रा नयन्ति माम् ॥ ४.२७.२० ॥
Aqueles cujo estrondo de tambores e estalido de arco se ouve forte — que reconheçam minha voz; os filhos do cocheiro me levam.
4.27.21
येषां ज्यातलनिर्घोषो विस्फूर्जितमिवाशनेः ।
अश्रूयत महान्युद्धे भीमघोपस्तरस्विनाम् ॥ ४.२७.२१ ॥
Aqueles cujo estrondo do golpe da corda do arco ecoou como trovão na batalha, grande e terrível — desses guerreiros velozes.
4.27.22
रथघोपश्च बलवान्गन्धर्वाणां तरस्विनाम् ।
ते मे वाचं बिजानन्तु सूतपुत्रा नयन्ति माम् ॥ ४.२७.२२ ॥
E o poderoso estrondo dos carros velozes dos gandharvas — que reconheçam minha voz; os filhos do cocheiro me levam.
4.27.23
येषां वीर्यमतुल्यं तु शक्रस्येव बलं यशः ।
राजसिंहा इवाग्र्यास्ते मां जानन्तु सुदुःखितां ॥ ४.२७.२३ ॥
Aqueles cujo valor é incomparável, cuja força e glória são como as de Indra — que esses leões principais entre os reis me reconheçam, profundamente aflita.
4.27.24
इत्यस्याः कृपणा वाचः कृष्णायाः परिदेविताः ।
श्रुत्वैवाभ्युत्थितो भीमः शयनादविचारयन् ॥ ४.२७.२४ ॥
Ao ouvir estas palavras lastimosas e lamentos de Kṛṣṇā, Bhīma levantou-se da cama sem deliberar.
4.27.25
अहं सैरन्ध्रि ते वाचः शृणोमि तव भाषिताः ।
तस्मात्ते सूतपुत्रेभ्यो न भयं जातु विद्यते ॥ ४.२७.२५ ॥
Ó Sairandhrī, estou ouvindo as palavras que pronunciaste. Portanto, nunca precisas temer os filhos do condutor de carros.
4.27.26
इत्युक्त्वा स महाबाहुर्विजजृम्भे जिघांसया ॥ ४.२७.२६ ॥
Tendo dito isto, o de braços poderosos esticou o corpo, desejoso de matar.
4.27.27
ततः स व्यायतं बद्ध्वा वस्त्रं विपरिवेष्ट्य च ।
अद्वारेणाभ्यवस्कन्द्य निर्जगाम बहिस्तदा ॥ ४.२७.२७ ॥
Então, amarrando uma longa peça de tecido e enrolando-a em torno de si, saltou para fora — não pelo portão — e saiu naquele momento.
4.27.28
स लङ्घयित्वा प्राकारमारुह्य तरसा द्रुमम् ।
श्मशानाभिमुखः प्रायाद्यत्र ते कीचका गताः ॥ ४.२७.२८ ॥
Saltando a muralha e subindo rapidamente numa árvore, dirigiu-se ao crematório aonde os Kīcakas tinham ido.
4.27.29
स लङ्घयित्वा प्राकारं निःसृत्य च पुरोत्तमात् ।
जवेनोत्पतितो भीमः सूतानामग्रतस्तदा ॥ ४.२७.२९ ॥
Saltando a muralha e saindo da excelente cidade, Bhīma lançou-se com rapidez diante dos condutores de carros.
4.27.30
चितासमीपं गत्वा स तत्रापश्यन्महाबलः ।
तालमात्रं महास्कन्धमूर्ध्वशुष्कं वनस्पतिम् ॥ ४.२७.३० ॥
Aproximando-se da pira, o poderoso viu ali uma árvore tão alta quanto uma palmeira, de tronco grande e seca no alto.
4.27.31
तं नागवदुपक्रम्य बाहुभ्यां परिरभ्य च ।
वृक्षमुत्पाटयामास भीमो भीमपराक्रमः ॥ ४.२७.३१ ॥
Aproximando-se dele como um elefante e abraçando-o com ambos os braços, Bhīma de terrível valor arrancou a árvore.
4.27.32
ततो वृक्षं दशव्यामं निष्पत्रमकरोत्तदा ॥ ४.२७.३२ ॥
Então ele deixou aquela árvore, de dez vyāmas de comprimento, sem folhas.
4.27.33
तं महाकायमुद्यम्य भ्रामयित्वा च वेगितः ।
प्रगृह्याभ्यपतत्सूतान्दण्डपाणिरिवान्तकः ॥ ४.२७.३३ ॥
Erguendo aquela árvore de grande corpo, girando-a e agarrando-a com rapidez, lançou-se sobre os cocheiros como a Morte com seu bastão.
4.27.34
ऊरुवेगेन तस्याथ न्यग्रोधाश्वत्थकिंशुकाः ।
भूमौ निपतिता वृक्षाः संभग्नास्तत्र शेरते ॥ ४.२७.३४ ॥
Pela força de suas coxas, figueiras-banianas, peepais e kiṃśukas caíram ao chão, quebrados, e jazem ali.
4.27.35
तं सिंहमिव संक्रुद्धं दृष्ट्वा गन्धर्वमागतम् ।
वित्रेसुश्च तदा सूता विपादभयपीडिताः ॥ ४.२७.३५ ॥
Ao ver o gandharva chegar como um leão irado, os cocheiros tremeram, afligidos pelo desespero e pelo medo.
4.27.36
तमन्तकमिव क्रुद्धं गन्धर्वभयशङ्किताः ।
दिधक्षन्तस्तथा ज्येष्ठं भ्रातरं चोपकीचकाः।
परस्परमथोचुस्ते विषादभयमोहिताः ॥ ४.२७.३६ ॥
Vendo-o furioso como a Morte, os Upakīcakas, temendo o Gandharva e desejosos de queimar o irmão mais velho, disseram uns aos outros, perturbados pelo desespero e pelo medo.
4.27.37
गन्धर्वो बलवानेति क्रुद्ध उद्यम्य पादपम् ।
प्रबुद्धाः सुमहाभागा गन्धर्वाः सूर्यवर्चसः।
सैरन्ध्री मुच्यतां शीघ्रं भयं नो महदागतम् ॥ ४.२७.३७ ॥
"O poderoso Gandharva está furioso e ergueu uma árvore. Os Gandharvas, muito afortunados e radiantes como o sol, despertaram. Libertem a Sairandhrī imediatamente; um grande temor se abateu sobre nós."
4.27.38
ते दृष्ट्वाऽथ समाविद्धं भीमसेनेन पादपम् ।
विमुच्य द्रौपदीं त्रस्ताः प्राद्रवन्नगरं प्रति ॥ ४.२७.३८ ॥
Vendo a árvore empunhada por Bhīmasena, aterrorizados, soltaram Draupadī e fugiram em direção à cidade.
4.27.39
द्रवतस्तांश्च संप्रेक्ष्य स वज्री दानवानिव ।
अथ भीमः समुत्पत्य द्रवतां पुरतोऽभवत् ॥ ४.२७.३९ ॥
Vendo-os fugir, como o portador do raio olha para os Dānavas, Bhīma saltou e postou-se diante dos que fugiam.
4.27.40
ते तं दृष्ट्वा भयोद्विग्ना निश्चेष्टाः समवस्थिताः ॥ ४.२७.४० ॥
Ao vê-lo, agitados pelo medo, ficaram imóveis.
4.27.41
दृष्ट्वा ताञ्शतसङ्ख्यकान्स वज्री दानवानिव ।
एकेनैव प्रहारेण दश सप्त च विंशतिम्।
अष्टादश च पञ्चाशञ्जघान स वृकोदरः ॥ ४.२७.४१ ॥
Vendo-os às centenas, como o portador do raio olha para os Dānavas, aquele de ventre de lobo os abateu: com um só golpe matou dez, sete, vinte, dezoito e cinquenta.
4.27.42
शतं पञ्चाधिकं भीमः प्राहिणोद्यमसादनम् ।
वृक्षेणैकेन राजेन्द्र प्रभञ्जनसुतो बली।
वायुवेगसमः श्रीमान्सर्वान्सूतानशेषतः ॥ ४.२७.४२ ॥
Ó senhor dos reis, o poderoso filho do Vento, Bhīma, enviou cento e cinco à morada de Yama com uma única árvore. Glorioso e veloz como o vento, matou todos os cocheiros sem exceção.
4.27.43
तान्निहत्य महाबाहुर्भीमसेनो महाबलः ।
आश्वासयत्तदा कृष्णां प्रतिमुच्य च बन्धनात् ॥ ४.२७.४३ ॥
Tendo-os matado, o de longos braços e grande força, Bhīmasena, libertou então Kṛṣṇā de suas amarras e a consolou.
4.27.44
उवाच श्लक्ष्णया वाचा पाञ्चालीं भरतर्षभः ।
अश्रुपूर्णमुखीं भीतामुद्धरन्स वृकोदरः ॥ ४.२७.४४ ॥
O touro dos Bharatas, Vṛkodara, erguendo a Pāñcālī assustada, cujo rosto estava cheio de lágrimas, falou-lhe com palavras suaves.
4.27.45
मा खिदस्त्वं याज्ञसेनि पातिव्रत्यव्रते स्थिता ।
पातिव्रत्ये स्थिता नारी व्रतं रक्षेत्सदाऽत्मनः ॥ ४.२७.४५ ॥
Não te aflijas, ó filha de Yajñasena; estás firme no voto de fidelidade ao teu marido. Uma mulher firme na fidelidade deve sempre guardar o seu próprio voto.
4.27.46
पुरा स्त्री देवरातस्य पतिप्रीता शिरोमणिः ।
कदाचिद्भर्तृरूपेण रक्षसाऽपहृता सती ॥ ४.२७.४६ ॥
Outrora, uma mulher, esposa de Devarāta, joia das mulheres e devotada ao marido, foi certa vez raptada por um demônio que tomara a forma do seu marido.
4.27.47
कस्यचित्सरसस्तीरे तां निवेश्य स राक्षसः ।
तद्भर्तृरूपं संत्यज्य रक्षो भूत्वा सुदारुणम् ॥ ४.२७.४७ ॥
Tendo-a sentado à margem de certo lago, o demônio abandonou aquela forma do marido e tornou-se um demônio terrivelmente aterrador.
4.27.48
साम्ना दानेन भेदेन सा यदा नान्वमन्यत ।
तदा तां पातयित्वा स मैथुनायोपचक्रमे ॥ ४.२७.४८ ॥
Quando, pela conciliação, pelos presentes e pela divisão, ela não consentiu, então a derrubou e preparou-se para a união sexual.
4.27.49
ततः सा धैर्यमास्थाय विवरं त ददौ तदा ।
ततः स खङ्गमुत्कृष्य भीषयामास तां सतीम् ॥ ४.२७.४९ ॥
Então ela, reunindo coragem, deu-lhe uma brecha naquele momento. Depois ele desembainhou a espada e aterrorizou aquela mulher virtuosa.
4.27.50
साऽपि त्यक्तभया साध्वी प्राणत्यागे सुनिश्चिता ।
प्रतिज्ञामकरोत्कृष्णे पातिव्रत्यपरायणा ॥ ४.२७.५० ॥
Ela também, abandonado o medo e firmemente decidida a entregar a vida, a virtuosa, devotada à fidelidade conjugal, fez um voto dirigido a Kṛṣṇa.
4.27.51
आराधितो यदि मया भर्ता मे दैवतं महत् ।
कर्मणा मनसा वाचा गुरवस्तोषिता मया।
तेन सत्येन योनिर्मे भवत्वद्य शिला दृढा ॥ ४.२७.५१ ॥
Se honrei meu marido, minha grande divindade, e agradei aos meus mais velhos por ações, pensamentos e palavras, então, por essa verdade, que meu ventre se torne hoje uma pedra firme.
4.27.52
एवं तया प्रतिज्ञाते तद्योनिः सा शिलाऽभवत् ।
अन्तरा नाभिजान्वोर्यत्तत्सर्वं च शिलाऽभवत् ॥ ४.२७.५२ ॥
Quando ela assim fez o voto, seu ventre tornou-se pedra; e tudo o que estava entre o umbigo e os joelhos tornou-se pedra.
4.27.53
ततः स खङ्गमुद्धृत्य वेगेनास्याः शिरोऽहरत् ॥ ४.२७.५३ ॥
Então ele ergueu a espada e, com força, cortou-lhe a cabeça.
4.27.54
जया नाम सखी साऽभूत्पार्वत्या नखमांसवत् ।
तस्मात्पतिव्रतायाश्च दुःखमल्पं सुखं बहु ॥ ॥ ४.२७.५४ ॥
Ela, chamada Jayā, foi companheira de Pārvatī, como a unha e a carne. Por isso a esposa fiel tem pouco sofrimento e muita felicidade.
4.27.55
एवं ते भीरु वध्यन्ते ये त्वां हिंसन्ति मानवाः ।
गच्छ त्वं नगरं कृष्णे न भयं विद्यते तव ॥ ४.२७.५५ ॥
Assim são mortos os homens que te fazem mal, ó tímida. Vai à cidade, Kṛṣṇā; não há medo para ti.
4.27.56
अन्येन त्वं पथा शीघ्रं सुदेष्णाया निवेशनम् ।
अन्येनाहं गमिष्यामि विराटस्य महानसम् ।
यथा नौ नावबुध्येरन्रात्रावेवं व्यवस्थितौ ॥ ४.२७.५६ ॥
Vai depressa por outro caminho à morada de Sudeṣṇā, e eu irei por outro caminho à cozinha de Virāṭa, para que de noite ninguém nos perceba. Assim nos organizemos.
4.27.57
साऽगच्छन्नगरं कृष्णा भीमेनाश्वासिता सती ।
कृतकृत्या सुदेष्णाया भवनं शुभलक्षणा । ॥ ४.२७.५७ ॥
Consolada por Bhīma, a fiel Kṛṣṇā foi à cidade. Tendo cumprido sua tarefa, a de sinais auspiciosos entrou na morada de Sudeṣṇā.
4.27.58
शचीव नहुषे शप्ते प्रविवेश त्रिविष्टपम् ।
भीमोऽप्यमितवीर्यस्तु बलवानरिमर्दनः। ॥ ४.२७.५८ ॥
Assim como Śacī entrou no céu quando Nahuṣa foi amaldiçoado, também Bhīma, de valor sem medida, poderoso, esmagador de inimigos, foi.
4.27.59
सर्वांस्तान्कीचकांस्तत्र हत्वा धर्मात्मजानुजः ।
निःशेषं कीचकान्हत्वा रामो रात्रिचरानिव। ॥ ४.२७.५९ ॥
Ali o irmão mais novo do filho de Dharma matou todos aqueles Kīcakas; tendo aniquilado completamente os Kīcakas, como Rāma matou os andarilhos da noite.
4.27.60
जितशत्रुरदीनात्मा प्रविवेश पुरं ततः ।
पञ्चाधिकं शतं तत्र निहतं तेन भारत। ॥ ४.२७.६० ॥
Tendo vencido os seus inimigos, aquele de espírito não abatido entrou então na cidade. Ó descendente de Bharata, ali cento e cinco haviam sido mortos por ele.
4.27.61
महावनमिव छिन्नं शिश्ये विगलितद्रुमम् ।
एवं ते निहता राजञ्शतं पञ्चोपकीचकाः। ॥ ४.२७.६१ ॥
Como uma grande floresta derrubada, com as árvores caídas, jaziam. Assim, ó rei, os cento e cinco seguidores de Kīcaka foram mortos.
4.27.62
स च सेनापतिः सूत इत्येतत्सूतषट्शतम् ।
न गन्धर्वभयाकिंचिद्वक्तुं कीचकबान्धवाः । ॥ ४.२७.६२ ॥
Ele era o comandante, o cocheiro; este é o grupo de seiscentos cocheiros. Por medo do gandharva, os parentes de Kīcaka nada puderam dizer.
4.27.63
अशक्नुवन्तस्तां तत्र भयादप्यभिवीक्षितुम् ।
विराटनगरे चापि सर्वे मात्स्याः समागताः । ॥ ४.२७.६३ ॥
Incapazes, por medo, até de olhá-la ali, todos os matsyas também se reuniram na cidade de Virāṭa.
4.27.64
काल्यं पञ्चशतं चैतानपश्यन्सारथीन्हतान् ।
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं नरा नार्यश्च नागराः। ॥ ४.२७.६४ ॥
De manhã viram estes quinhentos cocheiros mortos. Ao ver aquele grande prodígio, os homens, as mulheres e os habitantes da cidade (ficaram espantados).
4.27.65
विस्मयं परमं गत्वा नोचुः किंचन भारत ॥ ४.२७.६५ ॥
Caindo em supremo espanto, nada disseram. Ó descendente de Bharata!