ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 4.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.27.1
तत्काले तु समागम्य सर्वे तत्रास्य बान्धवाः ।
रुरुदुः कीचकं दृष्ट्वा परिवार्योपतस्थिरे ॥ ४.२७.१ ॥
ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਉੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਖੜ੍ਹ ਗਏ।
4.27.2
सर्वे संहृष्टरोमाणः संत्रस्ताः प्रेक्ष्य कीचकम् ।
तथा संभुग्नसर्वाङ्गं कूर्मं स्थल इवोद्धृतम् ॥ ४.२७.२ ॥
ਸਾਰੇ ਰੋਂਗਟੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਡਰ ਗਏ; ਕੀਚਕ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਚਕਨਾਚੂਰ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕਿਆ ਕੱਛੂ।
4.27.3
पोथितं भीमसेनेन महेन्द्रेणेव दानवम् ।
कीचकं बलसंमत्तं दुर्धर्षं येन केन चित् ॥ ४.२७.३ ॥
ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਦਾਨਵ ਨੂੰ ਕੁਚਲਿਆ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਕੁਚਲਿਆ; ਬਲ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ, ਜਿਸਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ।
4.27.4
गन्धर्वेण हतं श्रुत्वा कीचकं पुरुषर्षभम् ।
संस्कारयितुमिच्छन्तो बहिर्नेतुं प्रचक्रमुः ॥ ४.२७.४ ॥
ਗੰਧਰਵ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ ਪੁਰਸ਼ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਕੀਚਕ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਸਸਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲਿਜਾਣ ਲੱਗੇ।
4.27.5
अपश्यन्नथ ते कृष्णां मूतपुत्राः समागताः ।
अदूरादनवद्याङ्गीं स्तम्भमालिङ्ग्य तिष्ठतीम् ॥ ४.२७.५ ॥
ਤਦ ਉੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸੂਤਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਨੇੜਿਓਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਇੱਕ ਥੰਮ੍ਹ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾਕੇ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ।
4.27.6
समागतेषु सूतेषु तानुवाचोपकीचकः ।
हसन्निव पदाऽमर्षान्निर्दहन्निव चक्षुषा ॥ ४.२७.६ ॥
ਸੂਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਤਾਂ ਉਪਕੀਚਕ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ—ਜਿਵੇਂ ਹੱਸਦਾ ਹੋਵੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਾੜਦਾ ਹੋਵੇ।
4.27.7
हन्यतां शीघ्रमसती यत्कृते कीचको हतः ।
अथवा नैव हन्तव्या दह्यतां कामिना सह ॥ ४.२७.७ ॥
ਕੀਚਕ ਜਿਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੁਸ਼ਟ ਔਰਤ ਨੂੰ ਛੇਤੀ ਮਾਰ ਦਿਓ। ਜਾਂ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ, ਕਾਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾੜ ਦਿਓ।
4.27.8
मृतस्यापि प्रियं कार्यं सूतपुत्रस्य सर्वथा ।
इयं हि दुष्टचरिता मम भ्रातुरमित्रिणी ॥ ४.२७.८ ॥
ਮਰੇ ਹੋਏ ਦਾ ਵੀ ਪਿਆਰਾ ਕੰਮ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸੂਤਪੁੱਤਰ ਦਾ। ਇਹ ਦੁਸ਼ਟ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਵਾਲੀ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਦੀ ਵੈਰਨ ਹੈ।
4.27.9
यत्कृते मरणं प्राप्तो नेयं जीवितुमर्हति ।
सहेयं दह्यतां सूता आमन्त्र्य च जनाधिपम् ।
हतस्यापि हि गन्धर्वैः कीचकस्य प्रियं भवेत् ॥ ४.२७.९ ॥
ਜਿਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੌਤ ਪਾਈ, ਇਹ ਜੀਣ ਦੀ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਸੂਤੋ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿਓ; ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇਗਾ।
4.27.10
ततो विराटमासाद्य सूताः प्राञ्जलयोऽब्रुवन् ।
कीचकोऽयं हतः शेते गन्धर्वैः कामरूपिभिः ॥ ४.२७.१० ॥
ਫਿਰ ਸੂਤ ਵਿਰਾਟ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬੋਲੇ — "ਇਹ ਕੀਚਕ ਕਾਮਰੂਪੀ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਇੱਥੇ ਪਿਆ ਹੈ।"
4.27.11
सैरन्ध्र्या घातितो रात्रौ तं दहेम सहानया ।
मानिताः स्मस्त्वया वीर तदनुज्ञातुमर्हसि ॥ ४.२७.११ ॥
ਸੈਰੰਧਰੀ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦੇਈਏ। ਹੇ ਵੀਰ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡਾ ਮਾਣ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਇਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
4.27.12
पराक्रमं तु सूतानां ज्ञात्वा राजाऽन्वमन्यत ।
सैरन्ध्र्याः सूतपुत्रेण सह दाहं नराधिपः ॥ ४.२७.१२ ॥
ਸੂਤਾਂ ਦਾ ਪਰਾਕਰਮ ਜਾਣ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੈਰੰਧਰੀ ਨੂੰ ਸੂਤਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾੜਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
4.27.13
ततस्ते समनुज्ञाताः सर्वे तत्रास्य बान्धवाः ।
रुरुदुः कीचकं दृष्ट्वा परिवार्याभितः स्थिताः ॥ ४.२७.१३ ॥
ਫਿਰ ਆਗਿਆ ਪਾ ਕੇ ਉੱਥੇ ਕੀਚਕ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਨਬੰਧੀ ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗੇ; ਉਸ ਦੇ ਚੁਫੇਰੇ ਘੇਰਾ ਪਾ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ।
4.27.14
आरोप्य कृष्णां सह कीचकेन निबध्य केशेषु च पादयोश्च ।
ते चापि सूता वचनैरवोचन्नुद्दिश्य चैनामभिवीक्ष्य कृष्णाम् ॥ ४.२७.१४ ॥
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਕੀਚਕ ਨਾਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਵਾਲਾਂ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ; ਉਹ ਸੂਤ ਵੀ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਕੇ ਇਹ ਬਚਨ ਬੋਲੇ।
4.27.15
यस्याः कृते।़यं निहतो महात्मा तस्माद्धि सा कीचकमार्गमेतु ।
अवार्यसत्वेन च कीचकेन गतासुना सुन्दरी स्वर्गलोकम् ॥ ४.२७.१५ ॥
ਜਿਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਹ ਮਹਾਤਮਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਕੀਚਕ ਦੇ ਰਾਹ ਹੀ ਜਾਏ; ਅਟੱਲ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਕੀਚਕ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਣਹੀਣ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਸੁੰਦਰੀ ਸਵਰਗਲੋਕ ਜਾਏ।
4.27.16
सा तेन कृष्णा शयने निबद्धा यशस्विनी चैव मनस्विनी च ।
अनार्यसत्त्वेन महार्यसत्त्वा गतासुना सा प्ररुरोद कृष्णा ।
विलम्बमाना विवशा हि दुष्टैस्तत्रैव पर्यङ्कवरे शुभाङ्गी ॥ ४.२७.१६ ॥
ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਪਲੰਘ ਉੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਯਸ਼ਸਵੀ ਤੇ ਮਨਸਵੀ ਉਹ, ਅਨਾਰਯ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਾਣਹੀਣ ਉਸ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡੇ ਆਰਯ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ ਸੀ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਰੋਣ ਲੱਗੀ; ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਵੱਸ ਲਾਚਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸੇ ਉੱਤਮ ਪਲੰਘ ਉੱਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੀ ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ।
4.27.17
ह्रियमाणाऽथ सुश्रोणी सूतपुत्रैरनिन्दिता ।
प्राक्रोशन्नाथमिच्छन्ती कृष्णा नाथवती सती ॥ ४.२७.१७ ॥
ਫਿਰ ਸੂਤਪੁੱਤਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚੁੱਕੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਨਿਰਦੋਸ਼, ਸਤੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਰੱਖਿਅਕ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੋਈ ਉੱਚੀ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਨ ਲੱਗੀ।
4.27.18
मृतेन सह बद्धाङ्गी निराशा जीविते तदा ।
श्मशानाभिमुखं नीता करेणुरिव रौति सा ॥ ४.२७.१८ ॥
ਮੁਰਦੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵੱਲ ਲਿਜਾਈ ਜਾਂਦੀ, ਉਹ ਹਥਣੀ ਵਾਂਗ ਚੀਕੀ।
4.27.19
जयो जयेशो विजयो जयत्सेनो जयद्बलः ।
त मे वाचं विजानन्तु सूतपुत्रा नयन्ति माम् ॥ ४.२७.१९ ॥
ਜਯ, ਜਯੇਸ਼, ਵਿਜਯ, ਜਯਤਸੇਨ, ਜਯਦਬਲ — ਉਹ ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਪਛਾਣਨ; ਸੂਤਪੁੱਤਰ ਮੈਨੂੰ ਲਿਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
4.27.20
येषां दुन्दुभिनिर्घोषो ज्याघोषः श्रूयते महान् ।
ते मे वाचं विजानन्तु सूतपुत्रा नयन्ति माम् ॥ ४.२७.२० ॥
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੁੰਦੁਭੀ ਦੀ ਗਰਜ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਟੰਕਾਰ ਉੱਚੀ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ — ਉਹ ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਪਛਾਣਨ; ਸੂਤਪੁੱਤਰ ਮੈਨੂੰ ਲਿਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
4.27.21
येषां ज्यातलनिर्घोषो विस्फूर्जितमिवाशनेः ।
अश्रूयत महान्युद्धे भीमघोपस्तरस्विनाम् ॥ ४.२७.२१ ॥
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧਨੁਸ਼-ਡੋਰੀ ਦੀ ਚੋਟ ਦੀ ਗਰਜ ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਕੜਕ ਵਾਂਗ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸੁਣੀ ਗਈ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ।
4.27.22
रथघोपश्च बलवान्गन्धर्वाणां तरस्विनाम् ।
ते मे वाचं बिजानन्तु सूतपुत्रा नयन्ति माम् ॥ ४.२७.२२ ॥
ਅਤੇ ਗੰਧਰਬਾਂ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਦੀ ਬਲਵਾਨ ਗੂੰਜ — ਉਹ ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਪਛਾਣਨ; ਸੂਤਪੁੱਤਰ ਮੈਨੂੰ ਲਿਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
4.27.23
येषां वीर्यमतुल्यं तु शक्रस्येव बलं यशः ।
राजसिंहा इवाग्र्यास्ते मां जानन्तु सुदुःखितां ॥ ४.२७.२३ ॥
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੀਰਜ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਬਲ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਹੈ — ਉਹ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਜਸਿੰਘ ਮੈਨੂੰ, ਅਤਿ ਦੁਖੀ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨ।
4.27.24
इत्यस्याः कृपणा वाचः कृष्णायाः परिदेविताः ।
श्रुत्वैवाभ्युत्थितो भीमः शयनादविचारयन् ॥ ४.२७.२४ ॥
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ (ਦ੍ਰੌਪਦੀ) ਦੇ ਇਹ ਦੀਨ ਬੋਲ ਅਤੇ ਵਿਰਲਾਪ ਸੁਣਦਿਆਂ ਹੀ ਭੀਮ ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੋਂ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ।
4.27.25
अहं सैरन्ध्रि ते वाचः शृणोमि तव भाषिताः ।
तस्मात्ते सूतपुत्रेभ्यो न भयं जातु विद्यते ॥ ४.२७.२५ ॥
ਹੇ ਸੈਰੰਧਰੀ, ਤੇਰੇ ਬੋਲੇ ਇਹ ਬੋਲ ਮੈਂ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ ਸੂਤਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।
4.27.26
इत्युक्त्वा स महाबाहुर्विजजृम्भे जिघांसया ॥ ४.२७.२६ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਉਸ ਮਹਾਬਾਹੂ ਨੇ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਫੈਲਾਇਆ।
4.27.27
ततः स व्यायतं बद्ध्वा वस्त्रं विपरिवेष्ट्य च ।
अद्वारेणाभ्यवस्कन्द्य निर्जगाम बहिस्तदा ॥ ४.२७.२७ ॥
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਕੱਪੜਾ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟਿਆ, ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
4.27.28
स लङ्घयित्वा प्राकारमारुह्य तरसा द्रुमम् ।
श्मशानाभिमुखः प्रायाद्यत्र ते कीचका गताः ॥ ४.२७.२८ ॥
ਉਹ ਕੰਧ ਟੱਪ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਕੀਚਕ ਗਏ ਸਨ ਉਸ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ।
4.27.29
स लङ्घयित्वा प्राकारं निःसृत्य च पुरोत्तमात् ।
जवेनोत्पतितो भीमः सूतानामग्रतस्तदा ॥ ४.२७.२९ ॥
ਉਹ ਕੰਧ ਟੱਪ ਕੇ ਉੱਤਮ ਨਗਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਭੀਮ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਸੂਤਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ।
4.27.30
चितासमीपं गत्वा स तत्रापश्यन्महाबलः ।
तालमात्रं महास्कन्धमूर्ध्वशुष्कं वनस्पतिम् ॥ ४.२७.३० ॥
ਚਿਤਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਉੱਥੇ ਤਾੜ ਜਿੱਡਾ ਉੱਚਾ, ਵੱਡੇ ਤਣੇ ਵਾਲਾ, ਉੱਪਰੋਂ ਸੁੱਕਾ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਵੇਖਿਆ।
4.27.31
तं नागवदुपक्रम्य बाहुभ्यां परिरभ्य च ।
वृक्षमुत्पाटयामास भीमो भीमपराक्रमः ॥ ४.२७.३१ ॥
ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਦੋਵਾਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਜੱਫਾ ਪਾ ਕੇ ਭਿਆਨਕ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਭੀਮ ਨੇ ਉਹ ਰੁੱਖ ਪੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
4.27.32
ततो वृक्षं दशव्यामं निष्पत्रमकरोत्तदा ॥ ४.२७.३२ ॥
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਵਿਆਮ ਲੰਮੇ ਉਸ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਪੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
4.27.33
तं महाकायमुद्यम्य भ्रामयित्वा च वेगितः ।
प्रगृह्याभ्यपतत्सूतान्दण्डपाणिरिवान्तकः ॥ ४.२७.३३ ॥
ਉਸ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਘੁਮਾ ਕੇ, ਵੇਗ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਦੰਡ ਧਾਰੀ ਯਮ ਵਾਂਗ ਉਹ ਸਾਰਥੀਆਂ ਉੱਤੇ ਝਪਟਿਆ।
4.27.34
ऊरुवेगेन तस्याथ न्यग्रोधाश्वत्थकिंशुकाः ।
भूमौ निपतिता वृक्षाः संभग्नास्तत्र शेरते ॥ ४.२७.३४ ॥
ਉਸ ਦੀਆਂ ਪੱਟਾਂ ਦੇ ਵੇਗ ਨਾਲ ਬੋਹੜ, ਪਿੱਪਲ ਅਤੇ ਢਾਕ ਦੇ ਰੁੱਖ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਉੱਥੇ ਪਏ ਹਨ।
4.27.35
तं सिंहमिव संक्रुद्धं दृष्ट्वा गन्धर्वमागतम् ।
वित्रेसुश्च तदा सूता विपादभयपीडिताः ॥ ४.२७.३५ ॥
ਕ੍ਰੋਧੀ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਆਏ ਉਸ ਗੰਧਰਵ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਾਰਥੀ ਵਿਸ਼ਾਦ ਅਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਕੰਬ ਉੱਠੇ।
4.27.36
तमन्तकमिव क्रुद्धं गन्धर्वभयशङ्किताः ।
दिधक्षन्तस्तथा ज्येष्ठं भ्रातरं चोपकीचकाः।
परस्परमथोचुस्ते विषादभयमोहिताः ॥ ४.२७.३६ ॥
ਯਮ ਵਾਂਗ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੰਧਰਵ ਦੇ ਡਰੋਂ ਸ਼ੰਕਿਤ ਉਪਕੀਚਕ, ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਵਿਸ਼ਾਦ ਅਤੇ ਭੈ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਬੋਲੇ।
4.27.37
गन्धर्वो बलवानेति क्रुद्ध उद्यम्य पादपम् ।
प्रबुद्धाः सुमहाभागा गन्धर्वाः सूर्यवर्चसः।
सैरन्ध्री मुच्यतां शीघ्रं भयं नो महदागतम् ॥ ४.२७.३७ ॥
ਬਲਵਾਨ ਗੰਧਰਵ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਚੁੱਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਭਾਗ ਗੰਧਰਵ ਜਾਗ ਪਏ ਹਨ। ਸੈਰੰਧਰੀ ਨੂੰ ਛੇਤੀ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਡਰ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
4.27.38
ते दृष्ट्वाऽथ समाविद्धं भीमसेनेन पादपम् ।
विमुच्य द्रौपदीं त्रस्ताः प्राद्रवन्नगरं प्रति ॥ ४.२७.३८ ॥
ਭੀਮਸੈਨ ਦੇ ਘੁਮਾਏ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਡਰ ਗਏ ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਗਰ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਏ।
4.27.39
द्रवतस्तांश्च संप्रेक्ष्य स वज्री दानवानिव ।
अथ भीमः समुत्पत्य द्रवतां पुरतोऽभवत् ॥ ४.२७.३९ ॥
ਭੱਜਦਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਾਨਵਾਂ ਵੱਲ ਵੇਖਦੇ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਭੀਮ ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਭੱਜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ।
4.27.40
ते तं दृष्ट्वा भयोद्विग्ना निश्चेष्टाः समवस्थिताः ॥ ४.२७.४० ॥
ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਡਰ ਨਾਲ ਵਿਆਕੁਲ ਉਹ ਬੇਹਰਕਤ ਹੋ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿ ਗਏ।
4.27.41
दृष्ट्वा ताञ्शतसङ्ख्यकान्स वज्री दानवानिव ।
एकेनैव प्रहारेण दश सप्त च विंशतिम्।
अष्टादश च पञ्चाशञ्जघान स वृकोदरः ॥ ४.२७.४१ ॥
ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਨੇ ਇੱਕੋ ਵਾਰ ਨਾਲ ਦਸ, ਸੱਤ, ਵੀਹ, ਅਠਾਰਾਂ ਅਤੇ ਪੰਜਾਹ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
4.27.42
शतं पञ्चाधिकं भीमः प्राहिणोद्यमसादनम् ।
वृक्षेणैकेन राजेन्द्र प्रभञ्जनसुतो बली।
वायुवेगसमः श्रीमान्सर्वान्सूतानशेषतः ॥ ४.२७.४२ ॥
ਹੇ ਰਾਜੇਂਦਰ! ਪਵਨਪੁੱਤਰ ਬਲਵਾਨ ਭੀਮ ਨੇ ਇੱਕੋ ਰੁੱਖ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜ ਨੂੰ ਯਮਲੋਕ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਵਾਯੂ ਵੇਗ ਵਰਗੇ ਉਸ ਤੇਜਸਵੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸਾਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਬਚਾਏ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
4.27.43
तान्निहत्य महाबाहुर्भीमसेनो महाबलः ।
आश्वासयत्तदा कृष्णां प्रतिमुच्य च बन्धनात् ॥ ४.२७.४३ ॥
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਮਹਾਬਾਹੂ, ਮਹਾਬਲੀ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਛੁਡਾਇਆ ਅਤੇ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੱਤਾ।
4.27.44
उवाच श्लक्ष्णया वाचा पाञ्चालीं भरतर्षभः ।
अश्रुपूर्णमुखीं भीतामुद्धरन्स वृकोदरः ॥ ४.२७.४४ ॥
ਭਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਨੇ ਅੱਥਰੂਆਂ ਭਰੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ, ਡਰੀ ਹੋਈ ਪਾਂਚਾਲੀ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ ਕੋਮਲ ਬੋਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ।
4.27.45
मा खिदस्त्वं याज्ञसेनि पातिव्रत्यव्रते स्थिता ।
पातिव्रत्ये स्थिता नारी व्रतं रक्षेत्सदाऽत्मनः ॥ ४.२७.४५ ॥
ਹੇ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨੀ! ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋ, ਤੂੰ ਪਤਿਵ੍ਰਤ ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹੈਂ। ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
4.27.46
पुरा स्त्री देवरातस्य पतिप्रीता शिरोमणिः ।
कदाचिद्भर्तृरूपेण रक्षसाऽपहृता सती ॥ ४.२७.४६ ॥
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇਵਰਾਤ ਦੀ ਇੱਕ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਪਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਸੀ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਪਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੁਆਰਾ ਹਰੀ ਗਈ।
4.27.47
कस्यचित्सरसस्तीरे तां निवेश्य स राक्षसः ।
तद्भर्तृरूपं संत्यज्य रक्षो भूत्वा सुदारुणम् ॥ ४.२७.४७ ॥
ਕਿਸੇ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉਸਨੂੰ ਬਿਠਾ ਕੇ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਪਤੀ ਦਾ ਉਹ ਰੂਪ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਬਣ ਗਿਆ।
4.27.48
साम्ना दानेन भेदेन सा यदा नान्वमन्यत ।
तदा तां पातयित्वा स मैथुनायोपचक्रमे ॥ ४.२७.४८ ॥
ਸਾਮ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਭੇਦ ਨਾਲ ਵੀ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾ ਦਿੱਤੀ, ਤਦ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਡੇਗ ਕੇ ਮੈਥੁਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ।
4.27.49
ततः सा धैर्यमास्थाय विवरं त ददौ तदा ।
ततः स खङ्गमुत्कृष्य भीषयामास तां सतीम् ॥ ४.२७.४९ ॥
ਤਦ ਉਸਨੇ ਧੀਰਜ ਧਾਰ ਕੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਤਲਵਾਰ ਕੱਢ ਕੇ ਉਸ ਸਤੀ ਨੂੰ ਡਰਾਇਆ।
4.27.50
साऽपि त्यक्तभया साध्वी प्राणत्यागे सुनिश्चिता ।
प्रतिज्ञामकरोत्कृष्णे पातिव्रत्यपरायणा ॥ ४.२७.५० ॥
ਉਸਨੇ ਵੀ ਡਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗਣ ਦਾ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ, ਪਤੀਵਰਤਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਉਸ ਸਾਧਵੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਕੀਤੀ।
4.27.51
आराधितो यदि मया भर्ता मे दैवतं महत् ।
कर्मणा मनसा वाचा गुरवस्तोषिता मया।
तेन सत्येन योनिर्मे भवत्वद्य शिला दृढा ॥ ४.२७.५१ ॥
ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਸਮਝ ਕੇ ਆਰਾਧਿਆ ਹੈ, ਕਰਮ, ਮਨ ਅਤੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਸੱਚ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਯੋਨੀ ਪੱਕੀ ਪੱਥਰੀ ਬਣ ਜਾਵੇ।
4.27.52
एवं तया प्रतिज्ञाते तद्योनिः सा शिलाऽभवत् ।
अन्तरा नाभिजान्वोर्यत्तत्सर्वं च शिलाऽभवत् ॥ ४.२७.५२ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਕਰਦਿਆਂ ਹੀ ਉਸਦੀ ਯੋਨੀ ਪੱਥਰ ਬਣ ਗਈ। ਨਾਭੀ ਅਤੇ ਗੋਡਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਕੁਝ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਪੱਥਰ ਬਣ ਗਿਆ।
4.27.53
ततः स खङ्गमुद्धृत्य वेगेनास्याः शिरोऽहरत् ॥ ४.२७.५३ ॥
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਤਲਵਾਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਵੇਗ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ।
4.27.54
जया नाम सखी साऽभूत्पार्वत्या नखमांसवत् ।
तस्मात्पतिव्रतायाश्च दुःखमल्पं सुखं बहु ॥ ॥ ४.२७.५४ ॥
ਜਯਾ ਨਾਮ ਦੀ ਉਹ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਸਖੀ ਸੀ, ਨਹੁੰ ਅਤੇ ਮਾਸ ਵਾਂਗ। ਇਸ ਲਈ ਪਤੀਵ੍ਰਤਾ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਥੋੜ੍ਹਾ ਅਤੇ ਸੁੱਖ ਬਹੁਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
4.27.55
एवं ते भीरु वध्यन्ते ये त्वां हिंसन्ति मानवाः ।
गच्छ त्वं नगरं कृष्णे न भयं विद्यते तव ॥ ४.२७.५५ ॥
ਹੇ ਭੀਰੂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣੇ, ਨਗਰ ਨੂੰ ਜਾ; ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।
4.27.56
अन्येन त्वं पथा शीघ्रं सुदेष्णाया निवेशनम् ।
अन्येनाहं गमिष्यामि विराटस्य महानसम् ।
यथा नौ नावबुध्येरन्रात्रावेवं व्यवस्थितौ ॥ ४.२७.५६ ॥
ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਦੂਜੇ ਰਸਤੇ ਰਾਹੀਂ ਸੁਦੇਸ਼ਣਾ ਦੇ ਮਹਿਲ ਨੂੰ ਜਾ; ਮੈਂ ਦੂਜੇ ਰਸਤੇ ਰਾਹੀਂ ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਰਸੋਈ ਨੂੰ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਛਾਣ ਨਾ ਸਕੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰੀਏ।
4.27.57
साऽगच्छन्नगरं कृष्णा भीमेनाश्वासिता सती ।
कृतकृत्या सुदेष्णाया भवनं शुभलक्षणा । ॥ ४.२७.५७ ॥
ਭੀਮ ਦੁਆਰਾ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਉਹ ਪਤੀਵ੍ਰਤਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਨਗਰ ਨੂੰ ਗਈ। ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁਭ ਲੱਛਣਾਂ ਵਾਲੀ ਉਹ ਸੁਦੇਸ਼ਣਾ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਈ।
4.27.58
शचीव नहुषे शप्ते प्रविवेश त्रिविष्टपम् ।
भीमोऽप्यमितवीर्यस्तु बलवानरिमर्दनः। ॥ ४.२७.५८ ॥
ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਾਪਿਤ ਹੋਣ ਤੇ ਸ਼ਚੀ ਜਿਵੇਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਈ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਅਮਿਤ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ, ਬਲਵਾਨ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਭੀਮ ਵੀ (ਗਿਆ)।
4.27.59
सर्वांस्तान्कीचकांस्तत्र हत्वा धर्मात्मजानुजः ।
निःशेषं कीचकान्हत्वा रामो रात्रिचरानिव। ॥ ४.२७.५९ ॥
ਉੱਥੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਕੀਚਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਕੀਚਕਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵਿਚਰਨ ਵਾਲਿਆਂ (ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ) ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ।
4.27.60
जितशत्रुरदीनात्मा प्रविवेश पुरं ततः ।
पञ्चाधिकं शतं तत्र निहतं तेन भारत। ॥ ४.२७.६० ॥
ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਦੀਨਤਾ ਰਹਿਤ ਮਨ ਵਾਲਾ ਉਹ ਫਿਰ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਭਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਉੱਥੇ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜ ਜਣੇ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ।
4.27.61
महावनमिव छिन्नं शिश्ये विगलितद्रुमम् ।
एवं ते निहता राजञ्शतं पञ्चोपकीचकाः। ॥ ४.२७.६१ ॥
ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਡਿੱਗੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਾਂਗ ਉਹ ਪਏ ਰਹੇ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਚਕ ਦੇ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜ ਸਾਥੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
4.27.62
स च सेनापतिः सूत इत्येतत्सूतषट्शतम् ।
न गन्धर्वभयाकिंचिद्वक्तुं कीचकबान्धवाः । ॥ ४.२७.६२ ॥
ਉਹ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਸੂਤ ਸੀ; ਇਹ ਛੇ ਸੌ ਸਾਰਥੀਆਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੈ। ਗੰਧਰਵ ਦੇ ਡਰ ਕਾਰਨ ਕੀਚਕ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਕੁਝ ਵੀ ਕਹਿ ਨਾ ਸਕੇ।
4.27.63
अशक्नुवन्तस्तां तत्र भयादप्यभिवीक्षितुम् ।
विराटनगरे चापि सर्वे मात्स्याः समागताः । ॥ ४.२७.६३ ॥
ਡਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉੱਥੇ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖਣ ਦੇ ਵੀ ਅਸਮਰੱਥ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਰਾਟ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਾਰੇ ਮਤਸ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
4.27.64
काल्यं पञ्चशतं चैतानपश्यन्सारथीन्हतान् ।
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं नरा नार्यश्च नागराः। ॥ ४.२७.६४ ॥
ਸਵੇਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਪੰਜ ਸੌ ਸਾਰਥੀ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਵੇਖੇ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਹੈਰਾਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮਰਦ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰੀ (ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ)।
4.27.65
विस्मयं परमं गत्वा नोचुः किंचन भारत ॥ ४.२७.६५ ॥
ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨੀ ਵਿੱਚ ਪੈ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ। ਹੇ ਭਰਤ ਵੰਸ਼ੀ!