ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 4.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.27.1
तत्काले तु समागम्य सर्वे तत्रास्य बान्धवाः ।
रुरुदुः कीचकं दृष्ट्वा परिवार्योपतस्थिरे ॥ ४.२७.१ ॥
ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೇ ಅವನ ಬಂಧುಗಳೆಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿ, ಕೀಚಕನನ್ನು ನೋಡಿ ಅತ್ತು, ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ನಿಂತರು.
4.27.2
सर्वे संहृष्टरोमाणः संत्रस्ताः प्रेक्ष्य कीचकम् ।
तथा संभुग्नसर्वाङ्गं कूर्मं स्थल इवोद्धृतम् ॥ ४.२७.२ ॥
ಎಲ್ಲರೂ ರೋಮಾಂಚನಗೊಂಡು ಭಯಭೀತರಾದರು; ಕೀಚಕನ ಅಂಗಾಂಗಗಳೆಲ್ಲ ಜಜ್ಜಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ನೆಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿ ಹಾಕಿದ ಆಮೆಯಂತೆ ಇದ್ದನು.
4.27.3
पोथितं भीमसेनेन महेन्द्रेणेव दानवम् ।
कीचकं बलसंमत्तं दुर्धर्षं येन केन चित् ॥ ४.२७.३ ॥
ಇಂದ್ರನು ದಾನವನನ್ನು ಜಜ್ಜಿದಂತೆ ಭೀಮಸೇನನು ಜಜ್ಜಿದ ಕೀಚಕನು; ಬಲದ ಮದದಿಂದ ಉನ್ಮತ್ತನಾಗಿದ್ದವನು, ಯಾರಿಂದಲೂ ಸೋಲಿಸಲಾಗದವನು.
4.27.4
गन्धर्वेण हतं श्रुत्वा कीचकं पुरुषर्षभम् ।
संस्कारयितुमिच्छन्तो बहिर्नेतुं प्रचक्रमुः ॥ ४.२७.४ ॥
ಗಂಧರ್ವನಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೀಚಕನ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ, ಅವನ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಹೊರಗೆ ಒಯ್ಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.
4.27.5
अपश्यन्नथ ते कृष्णां मूतपुत्राः समागताः ।
अदूरादनवद्याङ्गीं स्तम्भमालिङ्ग्य तिष्ठतीम् ॥ ४.२७.५ ॥
ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದ ಸೂತಪುತ್ರರು ಹತ್ತಿರದಿಂದ, ನಿರ್ದೋಷ ಅಂಗಗಳ ಕೃಷ್ಣೆಯು ಒಂದು ಕಂಬವನ್ನು ತಬ್ಬಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರು.
4.27.6
समागतेषु सूतेषु तानुवाचोपकीचकः ।
हसन्निव पदाऽमर्षान्निर्दहन्निव चक्षुषा ॥ ४.२७.६ ॥
ಸೂತರು ಸೇರಿದಾಗ ಉಪಕೀಚಕನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಕೋಪದಿಂದ, ನೋಟದಿಂದಲೇ ಸುಡುವಂತೆ.
4.27.7
हन्यतां शीघ्रमसती यत्कृते कीचको हतः ।
अथवा नैव हन्तव्या दह्यतां कामिना सह ॥ ४.२७.७ ॥
ಕೀಚಕನು ಯಾರ ಕಾರಣದಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನೋ, ಆ ದುಷ್ಟೆಯನ್ನು ಬೇಗನೇ ಕೊಲ್ಲಿರಿ. ಅಥವಾ ಅವಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಡಿ, ಕಾಮಿಯೊಂದಿಗೇ ಸುಟ್ಟುಬಿಡಿ.
4.27.8
मृतस्यापि प्रियं कार्यं सूतपुत्रस्य सर्वथा ।
इयं हि दुष्टचरिता मम भ्रातुरमित्रिणी ॥ ४.२७.८ ॥
ಸತ್ತವನಿಗೂ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಮಾಡಬೇಕು; ಸೂತಪುತ್ರನಿಗೆ. ಇವಳು ದುಷ್ಟ ನಡತೆಯವಳು, ನನ್ನ ಸೋದರನ ಶತ್ರು.
4.27.9
यत्कृते मरणं प्राप्तो नेयं जीवितुमर्हति ।
सहेयं दह्यतां सूता आमन्त्र्य च जनाधिपम् ।
हतस्यापि हि गन्धर्वैः कीचकस्य प्रियं भवेत् ॥ ४.२७.९ ॥
ಯಾರ ಕಾರಣದಿಂದ ಮರಣ ಹೊಂದಿದನೋ, ಇವಳು ಬದುಕಲು ಅರ್ಹಳಲ್ಲ. ಸೂತರೇ, ರಾಜನನ್ನು ಕೇಳಿ ಇವಳನ್ನು ಸುಟ್ಟುಬಿಡಿ; ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಕೀಚಕನಿಗೂ ಇದು ಪ್ರಿಯವಾಗುವುದು.
4.27.10
ततो विराटमासाद्य सूताः प्राञ्जलयोऽब्रुवन् ।
कीचकोऽयं हतः शेते गन्धर्वैः कामरूपिभिः ॥ ४.२७.१० ॥
ಆಗ ಸೂತರು ವಿರಾಟನ ಬಳಿ ಬಂದು, ಕೈಮುಗಿದು ಹೇಳಿದರು — "ಕೀಚಕನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟು ಮಲಗಿದ್ದಾನೆ, ಇಚ್ಛಾರೂಪಿ ಗಂಧರ್ವರಿಂದ."
4.27.11
सैरन्ध्र्या घातितो रात्रौ तं दहेम सहानया ।
मानिताः स्मस्त्वया वीर तदनुज्ञातुमर्हसि ॥ ४.२७.११ ॥
ಸೈರಂಧ್ರಿಯಿಂದ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಇವನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನು. ಅವನನ್ನು ಇವಳೊಂದಿಗೆ ಸುಟ್ಟುಬಿಡೋಣ. ವೀರನೇ, ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದ್ದೀಯೆ; ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಬೇಕು.
4.27.12
पराक्रमं तु सूतानां ज्ञात्वा राजाऽन्वमन्यत ।
सैरन्ध्र्याः सूतपुत्रेण सह दाहं नराधिपः ॥ ४.२७.१२ ॥
ಸೂತರ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ತಿಳಿದು ರಾಜನು ಸೈರಂಧ್ರಿಯನ್ನು ಸೂತಪುತ್ರನೊಂದಿಗೆ ಸುಡಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.
4.27.13
ततस्ते समनुज्ञाताः सर्वे तत्रास्य बान्धवाः ।
रुरुदुः कीचकं दृष्ट्वा परिवार्याभितः स्थिताः ॥ ४.२७.१३ ॥
ಆಗ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಕೀಚಕನ ಬಂಧುಗಳೆಲ್ಲರೂ ಕೀಚಕನನ್ನು ನೋಡಿ ಅಳತೊಡಗಿದರು; ಅವನ ಸುತ್ತಲೂ ಸುತ್ತುವರಿದು ನಿಂತರು.
4.27.14
आरोप्य कृष्णां सह कीचकेन निबध्य केशेषु च पादयोश्च ।
ते चापि सूता वचनैरवोचन्नुद्दिश्य चैनामभिवीक्ष्य कृष्णाम् ॥ ४.२७.१४ ॥
ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಕೀಚಕನೊಂದಿಗೆ ಇಟ್ಟು, ಕೂದಲು ಮತ್ತು ಕಾಲುಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿ; ಆ ಸೂತರು ಕೂಡ ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಅವಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
4.27.15
यस्याः कृते।़यं निहतो महात्मा तस्माद्धि सा कीचकमार्गमेतु ।
अवार्यसत्वेन च कीचकेन गतासुना सुन्दरी स्वर्गलोकम् ॥ ४.२७.१५ ॥
ಯಾರ ಕಾರಣದಿಂದ ಈ ಮಹಾತ್ಮನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನೋ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವಳು ಕೀಚಕನ ಮಾರ್ಗವನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸಲಿ; ತಡೆಯಲಾಗದ ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳ ಕೀಚಕನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾಣರಹಿತಳಾಗಿ ಆ ಸುಂದರಿ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿ.
4.27.16
सा तेन कृष्णा शयने निबद्धा यशस्विनी चैव मनस्विनी च ।
अनार्यसत्त्वेन महार्यसत्त्वा गतासुना सा प्ररुरोद कृष्णा ।
विलम्बमाना विवशा हि दुष्टैस्तत्रैव पर्यङ्कवरे शुभाङ्गी ॥ ४.२७.१६ ॥
ಅವನು ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿದ್ದನು. ಯಶಸ್ವಿನಿ ಮತ್ತು ಮನಸ್ವಿನಿಯಾದ ಅವಳು, ಅನಾರ್ಯ ಸ್ವಭಾವದ, ಪ್ರಾಣರಹಿತನಾದ ಅವನಿಗಿಂತ ಮಹಾ ಆರ್ಯ ಸ್ವಭಾವದವಳಾಗಿದ್ದಳು; ಕೃಷ್ಣೆ ಅತ್ತಳು; ದುಷ್ಟರ ವಶದಲ್ಲಿ ಅಸಹಾಯಳಾಗಿ, ಅಲ್ಲೇ ಉತ್ತಮ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಲಾಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಸುಂದರಾಂಗಿ.
4.27.17
ह्रियमाणाऽथ सुश्रोणी सूतपुत्रैरनिन्दिता ।
प्राक्रोशन्नाथमिच्छन्ती कृष्णा नाथवती सती ॥ ४.२७.१७ ॥
ಆಗ ಸೂತಪುತ್ರರಿಂದ ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ, ಸುಂದರ ಸೊಂಟದ, ನಿರ್ದೋಷಿ, ಪತಿವ್ರತೆ ಕೃಷ್ಣೆ, ರಕ್ಷಕನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದಳು.
4.27.18
मृतेन सह बद्धाङ्गी निराशा जीविते तदा ।
श्मशानाभिमुखं नीता करेणुरिव रौति सा ॥ ४.२७.१८ ॥
ಸತ್ತವನೊಂದಿಗೆ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳವಳಾಗಿ, ಆಗ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿರಾಶಳಾಗಿ, ಸ್ಮಶಾನದ ಕಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಅವಳು ಹೆಣ್ಣಾನೆಯಂತೆ ಕೂಗಿದಳು.
4.27.19
जयो जयेशो विजयो जयत्सेनो जयद्बलः ।
त मे वाचं विजानन्तु सूतपुत्रा नयन्ति माम् ॥ ४.२७.१९ ॥
ಜಯ, ಜಯೇಶ, ವಿಜಯ, ಜಯತ್ಸೇನ, ಜಯದ್ಬಲ — ಅವರು ನನ್ನ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿ; ಸೂತಪುತ್ರರು ನನ್ನನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
4.27.20
येषां दुन्दुभिनिर्घोषो ज्याघोषः श्रूयते महान् ।
ते मे वाचं विजानन्तु सूतपुत्रा नयन्ति माम् ॥ ४.२७.२० ॥
ಯಾರ ದುಂದುಭಿಯ ಗರ್ಜನೆಯೂ ಬಿಲ್ಲಿನ ಹೆದೆಯ ಟಂಕಾರವೂ ಮಹಾನ್ ಆಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆಯೋ — ಅವರು ನನ್ನ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿ; ಸೂತಪುತ್ರರು ನನ್ನನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
4.27.21
येषां ज्यातलनिर्घोषो विस्फूर्जितमिवाशनेः ।
अश्रूयत महान्युद्धे भीमघोपस्तरस्विनाम् ॥ ४.२७.२१ ॥
ಯಾರ ಬಿಲ್ಲಿನ ಹೆದೆಯ ಹೊಡೆತದ ಗರ್ಜನೆ ಸಿಡಿಲಿನ ಗುಡುಗಿನಂತೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಹಾನ್ ಮತ್ತು ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಕೇಳಿಸಿತೋ — ಆ ವೇಗವಂತ ವೀರರ.
4.27.22
रथघोपश्च बलवान्गन्धर्वाणां तरस्विनाम् ।
ते मे वाचं बिजानन्तु सूतपुत्रा नयन्ति माम् ॥ ४.२७.२२ ॥
ಗಂಧರ್ವರ ವೇಗದ ರಥಗಳ ಬಲವಾದ ಘೋಷವೂ — ಅವರು ನನ್ನ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿ; ಸೂತಪುತ್ರರು ನನ್ನನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
4.27.23
येषां वीर्यमतुल्यं तु शक्रस्येव बलं यशः ।
राजसिंहा इवाग्र्यास्ते मां जानन्तु सुदुःखितां ॥ ४.२७.२३ ॥
ಯಾರ ಪರಾಕ್ರಮ ಅತುಲ್ಯವೋ, ಇಂದ್ರನಂತೆ ಬಲ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸು ಇರುವುದೋ — ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜಸಿಂಹರು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತಳಾದ ನನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿ.
4.27.24
इत्यस्याः कृपणा वाचः कृष्णायाः परिदेविताः ।
श्रुत्वैवाभ्युत्थितो भीमः शयनादविचारयन् ॥ ४.२७.२४ ॥
ಕೃಷ್ಣೆಯ (ದ್ರೌಪದಿಯ) ಈ ದೀನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರಲಾಪವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ಭೀಮನು ಯೋಚಿಸದೆ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಎದ್ದನು.
4.27.25
अहं सैरन्ध्रि ते वाचः शृणोमि तव भाषिताः ।
तस्मात्ते सूतपुत्रेभ्यो न भयं जातु विद्यते ॥ ४.२७.२५ ॥
ಸೈರಂಧ್ರಿಯೇ, ನೀನು ಹೇಳಿದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಾನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸೂತಪುತ್ರರಿಂದ ನಿನಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಭಯವಿಲ್ಲ.
4.27.26
इत्युक्त्वा स महाबाहुर्विजजृम्भे जिघांसया ॥ ४.२७.२६ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ಮಹಾಬಾಹು ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದನು.
4.27.27
ततः स व्यायतं बद्ध्वा वस्त्रं विपरिवेष्ट्य च ।
अद्वारेणाभ्यवस्कन्द्य निर्जगाम बहिस्तदा ॥ ४.२७.२७ ॥
ನಂತರ ಅವನು ಉದ್ದದ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು, ಬಾಗಿಲಿನ ಮೂಲಕ ಅಲ್ಲದೆ ಜಿಗಿದು ಆಗ ಹೊರಗೆ ಹೋದನು.
4.27.28
स लङ्घयित्वा प्राकारमारुह्य तरसा द्रुमम् ।
श्मशानाभिमुखः प्रायाद्यत्र ते कीचका गताः ॥ ४.२७.२८ ॥
ಅವನು ಪ್ರಾಕಾರವನ್ನು ದಾಟಿ, ವೇಗವಾಗಿ ಒಂದು ಮರವನ್ನು ಹತ್ತಿ, ಕೀಚಕರು ಹೋಗಿದ್ದ ಸ್ಮಶಾನದ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದನು.
4.27.29
स लङ्घयित्वा प्राकारं निःसृत्य च पुरोत्तमात् ।
जवेनोत्पतितो भीमः सूतानामग्रतस्तदा ॥ ४.२७.२९ ॥
ಅವನು ಪ್ರಾಕಾರವನ್ನು ದಾಟಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರದಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಆಗ ಭೀಮನು ವೇಗವಾಗಿ ಜಿಗಿದು ಸೂತರ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
4.27.30
चितासमीपं गत्वा स तत्रापश्यन्महाबलः ।
तालमात्रं महास्कन्धमूर्ध्वशुष्कं वनस्पतिम् ॥ ४.२७.३० ॥
ಚಿತೆಯ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋದ ಆ ಮಹಾಬಲನು ಅಲ್ಲಿ ತಾಳೆಮರದಷ್ಟು ಎತ್ತರದ, ದೊಡ್ಡ ಕಾಂಡದ, ಮೇಲ್ಭಾಗ ಒಣಗಿದ ಒಂದು ವೃಕ್ಷವನ್ನು ಕಂಡನು.
4.27.31
तं नागवदुपक्रम्य बाहुभ्यां परिरभ्य च ।
वृक्षमुत्पाटयामास भीमो भीमपराक्रमः ॥ ४.२७.३१ ॥
ಆನೆಯಂತೆ ಅದರ ಬಳಿ ಬಂದು, ಎರಡು ತೋಳುಗಳಿಂದ ತಬ್ಬಿ ಹಿಡಿದು, ಭಯಂಕರ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಭೀಮನು ಆ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ಕಿತ್ತನು.
4.27.32
ततो वृक्षं दशव्यामं निष्पत्रमकरोत्तदा ॥ ४.२७.३२ ॥
ನಂತರ ಹತ್ತು ವ್ಯಾಮ ಉದ್ದದ ಆ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ಎಲೆಗಳಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿದನು.
4.27.33
तं महाकायमुद्यम्य भ्रामयित्वा च वेगितः ।
प्रगृह्याभ्यपतत्सूतान्दण्डपाणिरिवान्तकः ॥ ४.२७.३३ ॥
ಆ ಮಹಾಕಾಯ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ತಿರುಗಿಸಿ, ವೇಗದಿಂದ ಹಿಡಿದು, ದಂಡಧಾರಿಯಾದ ಯಮನಂತೆ ಸೂತರ ಮೇಲೆ ಅವನು ಎರಗಿದನು.
4.27.34
ऊरुवेगेन तस्याथ न्यग्रोधाश्वत्थकिंशुकाः ।
भूमौ निपतिता वृक्षाः संभग्नास्तत्र शेरते ॥ ४.२७.३४ ॥
ಅವನ ತೊಡೆಗಳ ವೇಗದಿಂದ ಆಲ, ಅರಳಿ, ಮುತ್ತುಗ ಮರಗಳು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಮುರಿದು ಅಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿವೆ.
4.27.35
तं सिंहमिव संक्रुद्धं दृष्ट्वा गन्धर्वमागतम् ।
वित्रेसुश्च तदा सूता विपादभयपीडिताः ॥ ४.२७.३५ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡ ಸಿಂಹದಂತೆ ಬಂದ ಆ ಗಂಧರ್ವನನ್ನು ಕಂಡು, ಸೂತರು ವಿಷಾದ ಮತ್ತು ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ನಡುಗಿದರು.
4.27.36
तमन्तकमिव क्रुद्धं गन्धर्वभयशङ्किताः ।
दिधक्षन्तस्तथा ज्येष्ठं भ्रातरं चोपकीचकाः।
परस्परमथोचुस्ते विषादभयमोहिताः ॥ ४.२७.३६ ॥
ಯಮನಂತೆ ಕೋಪಗೊಂಡ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಗಂಧರ್ವನ ಭಯದಿಂದ ಶಂಕಿತರಾದ ಉಪಕೀಚಕರು, ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರನನ್ನು ಸುಡಲು ಬಯಸಿ, ವಿಷಾದ ಮತ್ತು ಭಯದಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ ಪರಸ್ಪರ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
4.27.37
गन्धर्वो बलवानेति क्रुद्ध उद्यम्य पादपम् ।
प्रबुद्धाः सुमहाभागा गन्धर्वाः सूर्यवर्चसः।
सैरन्ध्री मुच्यतां शीघ्रं भयं नो महदागतम् ॥ ४.२७.३७ ॥
ಬಲಶಾಲಿ ಗಂಧರ್ವನು ಕೋಪದಿಂದ ಮರವೊಂದನ್ನು ಎತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಸೂರ್ಯತೇಜಸ್ಸಿನ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ ಗಂಧರ್ವರು ಎಚ್ಚೆತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸೈರಂಧ್ರಿಯನ್ನು ಶೀಘ್ರ ಬಿಡಿ, ನಮಗೆ ದೊಡ್ಡ ಭಯ ಬಂದಿದೆ.
4.27.38
ते दृष्ट्वाऽथ समाविद्धं भीमसेनेन पादपम् ।
विमुच्य द्रौपदीं त्रस्ताः प्राद्रवन्नगरं प्रति ॥ ४.२७.३८ ॥
ಭೀಮಸೇನನು ತಿರುಗಿಸಿದ ಮರವನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರು ಭಯಗೊಂಡು, ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಗರದ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದರು.
4.27.39
द्रवतस्तांश्च संप्रेक्ष्य स वज्री दानवानिव ।
अथ भीमः समुत्पत्य द्रवतां पुरतोऽभवत् ॥ ४.२७.३९ ॥
ಓಡುತ್ತಿರುವ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, ದಾನವರನ್ನು ನೋಡುವ ವಜ್ರಧಾರಿಯಂತೆ, ಭೀಮನು ಜಿಗಿದು ಓಡುವವರ ಮುಂದೆ ನಿಂತನು.
4.27.40
ते तं दृष्ट्वा भयोद्विग्ना निश्चेष्टाः समवस्थिताः ॥ ४.२७.४० ॥
ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಭಯದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟವರು ನಿಶ್ಚಲರಾಗಿ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟರು.
4.27.41
दृष्ट्वा ताञ्शतसङ्ख्यकान्स वज्री दानवानिव ।
एकेनैव प्रहारेण दश सप्त च विंशतिम्।
अष्टादश च पञ्चाशञ्जघान स वृकोदरः ॥ ४.२७.४१ ॥
ನೂರಾರು ಜನರನ್ನು ನೋಡಿ, ವಜ್ರಧಾರಿ ದಾನವರನ್ನು ಕೊಂದಂತೆ, ಆ ವೃಕೋದರನು ಒಂದೇ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಹತ್ತು, ಏಳು, ಇಪ್ಪತ್ತು, ಹದಿನೆಂಟು, ಐವತ್ತು ಜನರನ್ನು ಕೊಂದನು.
4.27.42
शतं पञ्चाधिकं भीमः प्राहिणोद्यमसादनम् ।
वृक्षेणैकेन राजेन्द्र प्रभञ्जनसुतो बली।
वायुवेगसमः श्रीमान्सर्वान्सूतानशेषतः ॥ ४.२७.४२ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ! ವಾಯುಪುತ್ರನಾದ ಬಲಶಾಲಿ ಭೀಮನು ಒಂದೇ ಮರದಿಂದ ನೂರಐದು ಜನರನ್ನು ಯಮಸದನಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ವಾಯುವೇಗಕ್ಕೆ ಸಮಾನನಾದ ಆ ತೇಜಸ್ವಿ ಸಾರಥಿಗಳೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಉಳಿಸದೆ ಸಂಹರಿಸಿದನು.
4.27.43
तान्निहत्य महाबाहुर्भीमसेनो महाबलः ।
आश्वासयत्तदा कृष्णां प्रतिमुच्य च बन्धनात् ॥ ४.२७.४३ ॥
ಅವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಮಹಾಬಾಹು, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಭೀಮಸೇನನು ಆಗ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡಿಸಿ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.
4.27.44
उवाच श्लक्ष्णया वाचा पाञ्चालीं भरतर्षभः ।
अश्रुपूर्णमुखीं भीतामुद्धरन्स वृकोदरः ॥ ४.२७.४४ ॥
ಭರತರ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವೃಕೋದರನು ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮುಖದ, ಭಯಭೀತಳಾದ ಪಾಂಚಾಲಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಮೃದುವಾದ ಮಾತಿನಿಂದ ಹೇಳಿದನು.
4.27.45
मा खिदस्त्वं याज्ञसेनि पातिव्रत्यव्रते स्थिता ।
पातिव्रत्ये स्थिता नारी व्रतं रक्षेत्सदाऽत्मनः ॥ ४.२७.४५ ॥
ಓ ಯಾಜ್ಞಸೇನಿ! ದುಃಖಿಸಬೇಡ, ನೀನು ಪತಿವ್ರತಾ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದ್ದೀಯೆ. ಪತಿವ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡ ನಾರಿ ಯಾವಾಗಲೂ ತನ್ನ ವ್ರತವನ್ನು ಕಾಪಾಡಬೇಕು.
4.27.46
पुरा स्त्री देवरातस्य पतिप्रीता शिरोमणिः ।
कदाचिद्भर्तृरूपेण रक्षसाऽपहृता सती ॥ ४.२७.४६ ॥
ಹಿಂದೆ ದೇವರಾತನ ಪತ್ನಿ, ಪತಿಯಲ್ಲಿ ಅನುರಕ್ತಳಾದ ಸ್ತ್ರೀಶಿರೋಮಣಿಯು, ಒಮ್ಮೆ ಪತಿಯ ರೂಪಧಾರಿ ರಾಕ್ಷಸನಿಂದ ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು.
4.27.47
कस्यचित्सरसस्तीरे तां निवेश्य स राक्षसः ।
तद्भर्तृरूपं संत्यज्य रक्षो भूत्वा सुदारुणम् ॥ ४.२७.४७ ॥
ಯಾವುದೋ ಸರೋವರದ ತೀರದಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ಕೂರಿಸಿ, ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಪತಿಯ ರೂಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರ ರಾಕ್ಷಸನಾದನು.
4.27.48
साम्ना दानेन भेदेन सा यदा नान्वमन्यत ।
तदा तां पातयित्वा स मैथुनायोपचक्रमे ॥ ४.२७.४८ ॥
ಸಾಮ, ದಾನ, ಭೇದಗಳಿಂದಲೂ ಅವಳು ಒಪ್ಪದಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಕೆಡವಿ ಸಂಭೋಗಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದನು.
4.27.49
ततः सा धैर्यमास्थाय विवरं त ददौ तदा ।
ततः स खङ्गमुत्कृष्य भीषयामास तां सतीम् ॥ ४.२७.४९ ॥
ಆಗ ಅವಳು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ತಾಳಿ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದಳು. ಬಳಿಕ ಅವನು ಖಡ್ಗವನ್ನು ಸೆಳೆದು ಆ ಸತಿಯನ್ನು ಬೆದರಿಸಿದನು.
4.27.50
साऽपि त्यक्तभया साध्वी प्राणत्यागे सुनिश्चिता ।
प्रतिज्ञामकरोत्कृष्णे पातिव्रत्यपरायणा ॥ ४.२७.५० ॥
ಅವಳೂ ಭಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿ, ಪಾತಿವ್ರತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾದ ಆ ಸಾಧ್ವಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದಳು.
4.27.51
आराधितो यदि मया भर्ता मे दैवतं महत् ।
कर्मणा मनसा वाचा गुरवस्तोषिता मया।
तेन सत्येन योनिर्मे भवत्वद्य शिला दृढा ॥ ४.२७.५१ ॥
ನನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ಮಹಾದೇವತೆಯಂತೆ ನಾನು ಆರಾಧಿಸಿದ್ದರೆ, ಕರ್ಮದಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದ್ದರೆ, ಆ ಸತ್ಯದ ಬಲದಿಂದ ಇಂದು ನನ್ನ ಯೋನಿ ದೃಢವಾದ ಶಿಲೆಯಾಗಲಿ.
4.27.52
एवं तया प्रतिज्ञाते तद्योनिः सा शिलाऽभवत् ।
अन्तरा नाभिजान्वोर्यत्तत्सर्वं च शिलाऽभवत् ॥ ४.२७.५२ ॥
ಹೀಗೆ ಅವಳು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಅವಳ ಯೋನಿ ಶಿಲೆಯಾಯಿತು. ನಾಭಿ ಮತ್ತು ಮಂಡಿಗಳ ನಡುವೆ ಇದ್ದದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಶಿಲೆಯಾಯಿತು.
4.27.53
ततः स खङ्गमुद्धृत्य वेगेनास्याः शिरोऽहरत् ॥ ४.२७.५३ ॥
ಆಗ ಅವನು ಖಡ್ಗವನ್ನು ಎತ್ತಿ ವೇಗದಿಂದ ಅವಳ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
4.27.54
जया नाम सखी साऽभूत्पार्वत्या नखमांसवत् ।
तस्मात्पतिव्रतायाश्च दुःखमल्पं सुखं बहु ॥ ॥ ४.२७.५४ ॥
ಜಯಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಆಕೆ ಪಾರ್ವತಿಯ ಸಖಿಯಾಗಿದ್ದಳು, ಉಗುರು ಮತ್ತು ಮಾಂಸದಂತೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪತಿವ್ರತೆಗೆ ದುಃಖ ಅಲ್ಪ, ಸುಖ ಬಹಳ.
4.27.55
एवं ते भीरु वध्यन्ते ये त्वां हिंसन्ति मानवाः ।
गच्छ त्वं नगरं कृष्णे न भयं विद्यते तव ॥ ४.२७.५५ ॥
ಹೇ ಭೀರು, ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವ ಮಾನವರು ಹೀಗೆಯೇ ವಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಕೃಷ್ಣೆ, ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗು; ನಿನಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ.
4.27.56
अन्येन त्वं पथा शीघ्रं सुदेष्णाया निवेशनम् ।
अन्येनाहं गमिष्यामि विराटस्य महानसम् ।
यथा नौ नावबुध्येरन्रात्रावेवं व्यवस्थितौ ॥ ४.२७.५६ ॥
ನೀನು ಬೇರೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸುದೇಷ್ಣೆಯ ಮನೆಗೆ ಹೋಗು; ನಾನು ಬೇರೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ವಿರಾಟನ ಅಡುಗೆಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಯಾರೂ ಗುರುತಿಸದಂತೆ ಹೀಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ.
4.27.57
साऽगच्छन्नगरं कृष्णा भीमेनाश्वासिता सती ।
कृतकृत्या सुदेष्णाया भवनं शुभलक्षणा । ॥ ४.२७.५७ ॥
ಭೀಮನಿಂದ ಸಮಾಧಾನಗೊಂಡ ಆ ಪತಿವ್ರತೆ ಕೃಷ್ಣೆ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದಳು. ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ಶುಭಲಕ್ಷಣಳಾದ ಆಕೆ ಸುದೇಷ್ಣೆಯ ಮನೆಗೆ ತೆರಳಿದಳು.
4.27.58
शचीव नहुषे शप्ते प्रविवेश त्रिविष्टपम् ।
भीमोऽप्यमितवीर्यस्तु बलवानरिमर्दनः। ॥ ४.२७.५८ ॥
ನಹುಷನು ಶಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಶಚಿ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಂತೆ, ಅಪಾರ ಪರಾಕ್ರಮಿ, ಬಲಶಾಲಿ, ಶತ್ರುಮರ್ದನ ಭೀಮನೂ (ಹೋದನು).
4.27.59
सर्वांस्तान्कीचकांस्तत्र हत्वा धर्मात्मजानुजः ।
निःशेषं कीचकान्हत्वा रामो रात्रिचरानिव। ॥ ४.२७.५९ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮನ ಪುತ್ರನ ತಮ್ಮ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಕೀಚಕರನ್ನು ವಧಿಸಿದನು. ಕೀಚಕರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಧಿಸಿ, ರಾಮನು ರಾತ್ರಿಚರರನ್ನು (ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು) ವಧಿಸಿದಂತೆ.
4.27.60
जितशत्रुरदीनात्मा प्रविवेश पुरं ततः ।
पञ्चाधिकं शतं तत्र निहतं तेन भारत। ॥ ४.२७.६० ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದ, ದೀನತೆಯಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನವನು ಆಗ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಓ ಭರತವಂಶಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಅವನಿಂದ ನೂರ ಐದು ಮಂದಿ ಹತರಾಗಿದ್ದರು.
4.27.61
महावनमिव छिन्नं शिश्ये विगलितद्रुमम् ।
एवं ते निहता राजञ्शतं पञ्चोपकीचकाः। ॥ ४.२७.६१ ॥
ಕಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಮರಗಳು ಬಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಕಾಡಿನಂತೆ ಅವರು ಬಿದ್ದಿದ್ದರು. ಓ ರಾಜನೇ, ಹೀಗೆ ಕೀಚಕನ ನೂರ ಐದು ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಹತರಾದರು.
4.27.62
स च सेनापतिः सूत इत्येतत्सूतषट्शतम् ।
न गन्धर्वभयाकिंचिद्वक्तुं कीचकबान्धवाः । ॥ ४.२७.६२ ॥
ಅವನು ಸೇನಾಪತಿ, ಸೂತ; ಇದು ಆರುನೂರು ಸಾರಥಿಗಳ ಗುಂಪು. ಗಂಧರ್ವನ ಭಯದಿಂದ ಕೀಚಕನ ಬಂಧುಗಳು ಏನನ್ನೂ ಹೇಳಲಾರದೆ ಹೋದರು.
4.27.63
अशक्नुवन्तस्तां तत्र भयादप्यभिवीक्षितुम् ।
विराटनगरे चापि सर्वे मात्स्याः समागताः । ॥ ४.२७.६३ ॥
ಭಯದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ, ವಿರಾಟ ನಗರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಮತ್ಸ್ಯರೂ ಸೇರಿದರು.
4.27.64
काल्यं पञ्चशतं चैतानपश्यन्सारथीन्हतान् ।
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं नरा नार्यश्च नागराः। ॥ ४.२७.६४ ॥
ಬೆಳಗ್ಗೆ ಅವರು ಈ ಐನೂರು ಸಾರಥಿಗಳು ಹತರಾದುದನ್ನು ಕಂಡರು. ಆ ದೊಡ್ಡ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ಪುರುಷರು, ಸ್ತ್ರೀಯರು, ನಗರವಾಸಿಗಳು (ಬೆರಗಾದರು).
4.27.65
विस्मयं परमं गत्वा नोचुः किंचन भारत ॥ ४.२७.६५ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಬೆರಗನ್ನು ಹೊಂದಿ ಅವರು ಏನನ್ನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಓ ಭರತವಂಶಜನೇ!