మహాభారతం · అధ్యాయం 4.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.27.1
तत्काले तु समागम्य सर्वे तत्रास्य बान्धवाः ।
रुरुदुः कीचकं दृष्ट्वा परिवार्योपतस्थिरे ॥ ४.२७.१ ॥
ఆ క్షణంలోనే అతని బంధువులందరూ అక్కడ గుమిగూడి, కీచకుని చూసి ఏడుస్తూ అతనిని చుట్టుముట్టి నిలిచారు.
4.27.2
सर्वे संहृष्टरोमाणः संत्रस्ताः प्रेक्ष्य कीचकम् ।
तथा संभुग्नसर्वाङ्गं कूर्मं स्थल इवोद्धृतम् ॥ ४.२७.२ ॥
అందరూ వెంట్రుకలు నిక్కబొడుచుకొని భయపడ్డారు; కీచకుని అవయవాలన్నీ నలిగిపోయి ఉండగా, నేలపైకి లాగిన తాబేలులా అతడు కనిపించాడు.
4.27.3
पोथितं भीमसेनेन महेन्द्रेणेव दानवम् ।
कीचकं बलसंमत्तं दुर्धर्षं येन केन चित् ॥ ४.२७.३ ॥
ఇంద్రుడు దానవుని చితకబాదినట్లు భీమసేనుడు చితకబాదిన కీచకుడు; బలగర్వంతో మదించి, ఎవరికీ లొంగనివాడు.
4.27.4
गन्धर्वेण हतं श्रुत्वा कीचकं पुरुषर्षभम् ।
संस्कारयितुमिच्छन्तो बहिर्नेतुं प्रचक्रमुः ॥ ४.२७.४ ॥
గంధర్వునిచే చంపబడిన పురుషశ్రేష్ఠుడు కీచకుడని విని, అతనికి అంత్యక్రియలు చేయాలనే కోరికతో వారు అతనిని బయటకు తీసుకెళ్లసాగారు.
4.27.5
अपश्यन्नथ ते कृष्णां मूतपुत्राः समागताः ।
अदूरादनवद्याङ्गीं स्तम्भमालिङ्ग्य तिष्ठतीम् ॥ ४.२७.५ ॥
అప్పుడు అక్కడ సమకూడిన సూతపుత్రులు దగ్గరలో, దోషరహిత అవయవాలు గల కృష్ణ ఒక స్తంభాన్ని కౌగిలించుకుని నిలబడి ఉండటం చూశారు.
4.27.6
समागतेषु सूतेषु तानुवाचोपकीचकः ।
हसन्निव पदाऽमर्षान्निर्दहन्निव चक्षुषा ॥ ४.२७.६ ॥
సూతులు సమకూడినప్పుడు ఉపకీచకుడు వారితో అన్నాడు—నవ్వుతున్నట్లుగా, కోపంతో, చూపులతో దహించేస్తున్నట్లుగా.
4.27.7
हन्यतां शीघ्रमसती यत्कृते कीचको हतः ।
अथवा नैव हन्तव्या दह्यतां कामिना सह ॥ ४.२७.७ ॥
కీచకుడు ఎవరి కారణంగా చంపబడ్డాడో ఆ దుష్టురాలిని వెంటనే చంపండి. లేదా ఆమెను చంపవద్దు, కామాతురుడితో కలిపి దహించండి.
4.27.8
मृतस्यापि प्रियं कार्यं सूतपुत्रस्य सर्वथा ।
इयं हि दुष्टचरिता मम भ्रातुरमित्रिणी ॥ ४.२७.८ ॥
చనిపోయినవాడికైనా ప్రియమైనది సర్వవిధాలా చేయాలి; సూతపుత్రునికి. ఈమె దుష్ట ప్రవర్తన గలది, నా సోదరునికి శత్రువు.
4.27.9
यत्कृते मरणं प्राप्तो नेयं जीवितुमर्हति ।
सहेयं दह्यतां सूता आमन्त्र्य च जनाधिपम् ।
हतस्यापि हि गन्धर्वैः कीचकस्य प्रियं भवेत् ॥ ४.२७.९ ॥
ఎవరి కారణంగా మరణం పొందాడో, ఆమె జీవించడానికి అర్హురాలు కాదు. సూతులారా, రాజుకు తెలిపి ఈమెను దహించండి; గంధర్వులచే చంపబడిన కీచకునికీ ఇది ప్రియమవుతుంది.
4.27.10
ततो विराटमासाद्य सूताः प्राञ्जलयोऽब्रुवन् ।
कीचकोऽयं हतः शेते गन्धर्वैः कामरूपिभिः ॥ ४.२७.१० ॥
అప్పుడు సూతులు విరాటుని వద్దకు వచ్చి, చేతులు జోడించి పలికారు — "కీచకుడు ఇక్కడ చంపబడి పడి ఉన్నాడు, కామరూపులైన గంధర్వులచే."
4.27.11
सैरन्ध्र्या घातितो रात्रौ तं दहेम सहानया ।
मानिताः स्मस्त्वया वीर तदनुज्ञातुमर्हसि ॥ ४.२७.११ ॥
సైరంధ్రి ద్వారా రాత్రి ఇతడు చంపబడ్డాడు. అతనిని ఈమెతో కలిపి దహిద్దాం. వీరా, నీవు మమ్ములను గౌరవించావు; దానికి అనుమతి ఇవ్వాలి.
4.27.12
पराक्रमं तु सूतानां ज्ञात्वा राजाऽन्वमन्यत ।
सैरन्ध्र्याः सूतपुत्रेण सह दाहं नराधिपः ॥ ४.२७.१२ ॥
సూతుల పరాక్రమాన్ని తెలుసుకుని రాజు సైరంధ్రిని సూతపుత్రునితో కలిపి దహించడానికి అంగీకరించాడు.
4.27.13
ततस्ते समनुज्ञाताः सर्वे तत्रास्य बान्धवाः ।
रुरुदुः कीचकं दृष्ट्वा परिवार्याभितः स्थिताः ॥ ४.२७.१३ ॥
అప్పుడు అనుమతి పొందిన అక్కడి కీచకుని బంధువులందరూ కీచకుని చూసి ఏడ్చారు; అతని చుట్టూ చుట్టుముట్టి నిలబడ్డారు.
4.27.14
आरोप्य कृष्णां सह कीचकेन निबध्य केशेषु च पादयोश्च ।
ते चापि सूता वचनैरवोचन्नुद्दिश्य चैनामभिवीक्ष्य कृष्णाम् ॥ ४.२७.१४ ॥
కృష్ణను కీచకునితో ఉంచి, జుట్టుతో మరియు పాదాలతో కట్టి; ఆ సూతులు కూడా ఆమెను చూస్తూ ఆమెనుద్దేశించి ఈ మాటలు పలికారు.
4.27.15
यस्याः कृते।़यं निहतो महात्मा तस्माद्धि सा कीचकमार्गमेतु ।
अवार्यसत्वेन च कीचकेन गतासुना सुन्दरी स्वर्गलोकम् ॥ ४.२७.१५ ॥
ఈ మహాత్ముడు ఎవరి కారణంగా చంపబడ్డాడో, కాబట్టి ఆమె కీచకుని మార్గాన్ని అనుసరించుగాక; అడ్డుకోలేని పరాక్రమం గల కీచకునితో ప్రాణం లేకుండా ఈ సుందరి స్వర్గలోకానికి వెళ్లుగాక.
4.27.16
सा तेन कृष्णा शयने निबद्धा यशस्विनी चैव मनस्विनी च ।
अनार्यसत्त्वेन महार्यसत्त्वा गतासुना सा प्ररुरोद कृष्णा ।
विलम्बमाना विवशा हि दुष्टैस्तत्रैव पर्यङ्कवरे शुभाङ्गी ॥ ४.२७.१६ ॥
అప్పుడు అతను కృష్ణను పరుపుపై కట్టివేసాడు. కీర్తిమతి, మనస్వినియైన ఆమె, అనార్య స్వభావం గల, ప్రాణం లేని అతనికంటే గొప్ప ఆర్య స్వభావం కలది; కృష్ణ ఏడ్చింది; దుష్టుల వశమై నిస్సహాయంగా, అక్కడే ఉత్తమ మంచంపై విలపిస్తున్న ఆ సుందరాంగి.
4.27.17
ह्रियमाणाऽथ सुश्रोणी सूतपुत्रैरनिन्दिता ।
प्राक्रोशन्नाथमिच्छन्ती कृष्णा नाथवती सती ॥ ४.२७.१७ ॥
అప్పుడు సూతపుత్రులచే ఈడ్చుకుపోబడుతున్న, సుందర నితంబిని, నిర్దోషురాలు, సతి అయిన కృష్ణ, రక్షకుడిని కోరుతూ బిగ్గరగా అరిచింది.
4.27.18
मृतेन सह बद्धाङ्गी निराशा जीविते तदा ।
श्मशानाभिमुखं नीता करेणुरिव रौति सा ॥ ४.२७.१८ ॥
చనిపోయినవానితో కట్టబడిన అవయవాలతో, అప్పుడు జీవితంపై ఆశ కోల్పోయి, స్మశానం వైపు తీసుకువెళ్లబడి, ఆమె ఆడ ఏనుగులా అరిచింది.
4.27.19
जयो जयेशो विजयो जयत्सेनो जयद्बलः ।
त मे वाचं विजानन्तु सूतपुत्रा नयन्ति माम् ॥ ४.२७.१९ ॥
జయుడు, జయేశుడు, విజయుడు, జయత్సేనుడు, జయద్బలుడు — వారు నా స్వరాన్ని గుర్తించనీయండి; సూత పుత్రులు నన్ను తీసుకువెళ్తున్నారు.
4.27.20
येषां दुन्दुभिनिर्घोषो ज्याघोषः श्रूयते महान् ।
ते मे वाचं विजानन्तु सूतपुत्रा नयन्ति माम् ॥ ४.२७.२० ॥
ఎవరి దుందుభి గర్జనయు, విల్లు నారి ధ్వనియు గొప్పగా వినిపిస్తాయో — వారు నా స్వరాన్ని గుర్తించనీయండి; సూత పుత్రులు నన్ను తీసుకువెళ్తున్నారు.
4.27.21
येषां ज्यातलनिर्घोषो विस्फूर्जितमिवाशनेः ।
अश्रूयत महान्युद्धे भीमघोपस्तरस्विनाम् ॥ ४.२७.२१ ॥
ఎవరి విల్లు తాడు చరుపు ధ్వని పిడుగు గర్జనలా యుద్ధంలో గొప్పగా, భయంకరంగా వినిపించిందో — ఆ వేగవంతులైన వీరులది.
4.27.22
रथघोपश्च बलवान्गन्धर्वाणां तरस्विनाम् ।
ते मे वाचं बिजानन्तु सूतपुत्रा नयन्ति माम् ॥ ४.२७.२२ ॥
గంధర్వుల వేగవంతమైన రథాల బలమైన ధ్వనీ — వారు నా స్వరాన్ని గుర్తించనీయండి; సూత పుత్రులు నన్ను తీసుకువెళ్తున్నారు.
4.27.23
येषां वीर्यमतुल्यं तु शक्रस्येव बलं यशः ।
राजसिंहा इवाग्र्यास्ते मां जानन्तु सुदुःखितां ॥ ४.२७.२३ ॥
ఎవరి పరాక్రమం అసమానమో, ఇంద్రునిలా బలం, కీర్తి ఉన్నాయో — ఆ శ్రేష్ఠ రాజసింహులు అత్యంత దుఃఖితురాలినైన నన్ను గుర్తించనీయండి.
4.27.24
इत्यस्याः कृपणा वाचः कृष्णायाः परिदेविताः ।
श्रुत्वैवाभ्युत्थितो भीमः शयनादविचारयन् ॥ ४.२७.२४ ॥
కృష్ణ (ద్రౌపది) యొక్క ఈ దీనమైన మాటలను, విలాపాలను విన్న వెంటనే భీముడు ఆలోచించకుండా పడక నుండి లేచాడు.
4.27.25
अहं सैरन्ध्रि ते वाचः शृणोमि तव भाषिताः ।
तस्मात्ते सूतपुत्रेभ्यो न भयं जातु विद्यते ॥ ४.२७.२५ ॥
సైరంధ్రీ, నీవు పలికిన ఈ మాటలను నేను వింటున్నాను. కాబట్టి సూతపుత్రుల వల్ల నీకు ఎప్పుడూ భయం లేదు.
4.27.26
इत्युक्त्वा स महाबाहुर्विजजृम्भे जिघांसया ॥ ४.२७.२६ ॥
ఇలా చెప్పి, ఆ మహాబాహువు వధించాలనే కోరికతో తన దేహాన్ని విస్తరించాడు.
4.27.27
ततः स व्यायतं बद्ध्वा वस्त्रं विपरिवेष्ट्य च ।
अद्वारेणाभ्यवस्कन्द्य निर्जगाम बहिस्तदा ॥ ४.२७.२७ ॥
అప్పుడతడు పొడవైన వస్త్రాన్ని కట్టి, దానిని చుట్టుకొని, ద్వారం గుండా కాకుండా దూకి అప్పుడు బయటకు వెళ్లాడు.
4.27.28
स लङ्घयित्वा प्राकारमारुह्य तरसा द्रुमम् ।
श्मशानाभिमुखः प्रायाद्यत्र ते कीचका गताः ॥ ४.२७.२८ ॥
అతడు ప్రాకారాన్ని దాటి, వేగంగా ఒక చెట్టు ఎక్కి, కీచకులు వెళ్లిన స్మశానం వైపు వెళ్లాడు.
4.27.29
स लङ्घयित्वा प्राकारं निःसृत्य च पुरोत्तमात् ।
जवेनोत्पतितो भीमः सूतानामग्रतस्तदा ॥ ४.२७.२९ ॥
అతడు ప్రాకారాన్ని దాటి, శ్రేష్ఠమైన నగరం నుండి బయటకు వచ్చి, అప్పుడు భీముడు వేగంగా దూకి సూతుల ముందు ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
4.27.30
चितासमीपं गत्वा स तत्रापश्यन्महाबलः ।
तालमात्रं महास्कन्धमूर्ध्वशुष्कं वनस्पतिम् ॥ ४.२७.३० ॥
చితి సమీపానికి వెళ్లిన ఆ మహాబలుడు అక్కడ తాటిచెట్టంత ఎత్తు, పెద్ద మొదలు, పైన ఎండిపోయిన ఒక వృక్షాన్ని చూశాడు.
4.27.31
तं नागवदुपक्रम्य बाहुभ्यां परिरभ्य च ।
वृक्षमुत्पाटयामास भीमो भीमपराक्रमः ॥ ४.२७.३१ ॥
ఏనుగులా దానిని సమీపించి, రెండు బాహువులతో కౌగిలించి, భయంకర పరాక్రమశాలి భీముడు ఆ వృక్షాన్ని పెకిలించాడు.
4.27.32
ततो वृक्षं दशव्यामं निष्पत्रमकरोत्तदा ॥ ४.२७.३२ ॥
అప్పుడు పది వ్యామముల పొడవైన ఆ వృక్షాన్ని ఆకులు లేనిదిగా చేశాడు.
4.27.33
तं महाकायमुद्यम्य भ्रामयित्वा च वेगितः ।
प्रगृह्याभ्यपतत्सूतान्दण्डपाणिरिवान्तकः ॥ ४.२७.३३ ॥
ఆ మహాకాయ వృక్షాన్ని ఎత్తి, తిప్పి, వేగంగా పట్టుకుని, దండం ధరించిన యముడిలా సారథులపై అతడు విరుచుకుపడ్డాడు.
4.27.34
ऊरुवेगेन तस्याथ न्यग्रोधाश्वत्थकिंशुकाः ।
भूमौ निपतिता वृक्षाः संभग्नास्तत्र शेरते ॥ ४.२७.३४ ॥
అతని తొడల వేగానికి మర్రి, రావి, మోదుగ చెట్లు నేలపై పడి విరిగి అక్కడ పడి ఉన్నాయి.
4.27.35
तं सिंहमिव संक्रुद्धं दृष्ट्वा गन्धर्वमागतम् ।
वित्रेसुश्च तदा सूता विपादभयपीडिताः ॥ ४.२७.३५ ॥
కోపించిన సింహంలా వచ్చిన ఆ గంధర్వుడిని చూసి, సారథులు విషాదంతో, భయంతో పీడితులై వణికిపోయారు.
4.27.36
तमन्तकमिव क्रुद्धं गन्धर्वभयशङ्किताः ।
दिधक्षन्तस्तथा ज्येष्ठं भ्रातरं चोपकीचकाः।
परस्परमथोचुस्ते विषादभयमोहिताः ॥ ४.२७.३६ ॥
యముడిలా కోపించిన అతడిని చూసి, గంధర్వుడి భయంతో శంకించిన ఉపకీచకులు, అన్నను దహించాలనుకుంటూ, విషాదం మరియు భయంతో మూర్ఛితులై ఒకరితో ఒకరు ఇలా అన్నారు.
4.27.37
गन्धर्वो बलवानेति क्रुद्ध उद्यम्य पादपम् ।
प्रबुद्धाः सुमहाभागा गन्धर्वाः सूर्यवर्चसः।
सैरन्ध्री मुच्यतां शीघ्रं भयं नो महदागतम् ॥ ४.२७.३७ ॥
బలవంతుడైన గంధర్వుడు కోపంతో ఒక చెట్టును పైకెత్తాడు. సూర్యతేజస్సుగల మహాభాగ్యవంతులైన గంధర్వులు మేల్కొన్నారు. సైరంధ్రిని వెంటనే విడిచిపెట్టండి, మాకు మహా భయం వచ్చింది.
4.27.38
ते दृष्ट्वाऽथ समाविद्धं भीमसेनेन पादपम् ।
विमुच्य द्रौपदीं त्रस्ताः प्राद्रवन्नगरं प्रति ॥ ४.२७.३८ ॥
భీమసేనుడు త్రిప్పిన చెట్టును చూసి వారు భయపడి, ద్రౌపదిని విడిచిపెట్టి నగరం వైపు పరుగెత్తారు.
4.27.39
द्रवतस्तांश्च संप्रेक्ष्य स वज्री दानवानिव ।
अथ भीमः समुत्पत्य द्रवतां पुरतोऽभवत् ॥ ४.२७.३९ ॥
పారిపోతున్న వారిని చూసి, దానవులను చూసిన వజ్రధారిలా, భీముడు దూకి పారిపోయేవారి ముందు నిలిచాడు.
4.27.40
ते तं दृष्ट्वा भयोद्विग्ना निश्चेष्टाः समवस्थिताः ॥ ४.२७.४० ॥
అతడిని చూసి భయంతో కలవరపడిన వారు కదలకుండా నిలిచిపోయారు.
4.27.41
दृष्ट्वा ताञ्शतसङ्ख्यकान्स वज्री दानवानिव ।
एकेनैव प्रहारेण दश सप्त च विंशतिम्।
अष्टादश च पञ्चाशञ्जघान स वृकोदरः ॥ ४.२७.४१ ॥
నూర్లమందిని చూసి, వజ్రధారి దానవులను చంపినట్లు, ఆ వృకోదరుడు ఒకే ప్రహారంతో పది, ఏడు, ఇరవై, పద్దెనిమిది, ఐదు పదులమందిని చంపాడు.
4.27.42
शतं पञ्चाधिकं भीमः प्राहिणोद्यमसादनम् ।
वृक्षेणैकेन राजेन्द्र प्रभञ्जनसुतो बली।
वायुवेगसमः श्रीमान्सर्वान्सूतानशेषतः ॥ ४.२७.४२ ॥
ఓ రాజేంద్రా! వాయుపుత్రుడు, బలవంతుడైన భీముడు ఒకే చెట్టుతో నూట ఐదుగురిని యమసదనానికి పంపాడు. వాయువేగంతో సమానుడైన ఆ తేజోవంతుడు సారథులందరినీ మిగలకుండా సంహరించాడు.
4.27.43
तान्निहत्य महाबाहुर्भीमसेनो महाबलः ।
आश्वासयत्तदा कृष्णां प्रतिमुच्य च बन्धनात् ॥ ४.२७.४३ ॥
వారిని చంపిన మహాబాహుడు, మహాబలుడు భీమసేనుడు అప్పుడు కృష్ణను బంధనాల నుండి విడిపించి ఓదార్చాడు.
4.27.44
उवाच श्लक्ष्णया वाचा पाञ्चालीं भरतर्षभः ।
अश्रुपूर्णमुखीं भीतामुद्धरन्स वृकोदरः ॥ ४.२७.४४ ॥
భరతశ్రేష్ఠుడు వృకోదరుడు కన్నీటితో నిండిన ముఖంతో భయపడిన పాంచాలిని లేపి మృదువైన మాటలతో ఇలా అన్నాడు.
4.27.45
मा खिदस्त्वं याज्ञसेनि पातिव्रत्यव्रते स्थिता ।
पातिव्रत्ये स्थिता नारी व्रतं रक्षेत्सदाऽत्मनः ॥ ४.२७.४५ ॥
ఓ యాజ్ఞసేనీ! దుఃఖించకు, నీవు పతివ్రతా వ్రతంలో స్థిరంగా ఉన్నావు. పతివ్రతలో స్థిరమైన స్త్రీ ఎల్లప్పుడూ తన వ్రతాన్ని కాపాడుకోవాలి.
4.27.46
पुरा स्त्री देवरातस्य पतिप्रीता शिरोमणिः ।
कदाचिद्भर्तृरूपेण रक्षसाऽपहृता सती ॥ ४.२७.४६ ॥
పూర్వం దేవరాతుని భార్య, భర్తపై అనురక్తి గలదై స్త్రీలలో శిరోమణిగా ఉండినది, ఒకసారి భర్త రూపంలో ఉన్న రాక్షసునిచే అపహరించబడినది.
4.27.47
कस्यचित्सरसस्तीरे तां निवेश्य स राक्षसः ।
तद्भर्तृरूपं संत्यज्य रक्षो भूत्वा सुदारुणम् ॥ ४.२७.४७ ॥
ఏదో ఒక సరస్సు ఒడ్డున ఆమెను కూర్చోబెట్టి, ఆ రాక్షసుడు భర్త రూపాన్ని విడిచిపెట్టి అత్యంత భయంకరమైన రాక్షసుడిగా మారాడు.
4.27.48
साम्ना दानेन भेदेन सा यदा नान्वमन्यत ।
तदा तां पातयित्वा स मैथुनायोपचक्रमे ॥ ४.२७.४८ ॥
సామం, దానం, భేదం ద్వారా ఆమె అంగీకరించనప్పుడు, అతడు ఆమెను పడగొట్టి సంగమానికి ఉపక్రమించాడు.
4.27.49
ततः सा धैर्यमास्थाय विवरं त ददौ तदा ।
ततः स खङ्गमुत्कृष्य भीषयामास तां सतीम् ॥ ४.२७.४९ ॥
అప్పుడు ఆమె ధైర్యం తెచ్చుకుని ఆ సమయంలో అవకాశం ఇచ్చింది. తరువాత అతడు ఖడ్గాన్ని దూసి ఆ సతిని భయపెట్టాడు.
4.27.50
साऽपि त्यक्तभया साध्वी प्राणत्यागे सुनिश्चिता ।
प्रतिज्ञामकरोत्कृष्णे पातिव्रत्यपरायणा ॥ ४.२७.५० ॥
ఆమె కూడా భయాన్ని విడిచి, ప్రాణత్యాగానికి దృఢనిశ్చయంతో, పాతివ్రత్యంలో నిలిచిన ఆ సాధ్వి కృష్ణుని ఉద్దేశించి ప్రతిజ్ఞ చేసింది.
4.27.51
आराधितो यदि मया भर्ता मे दैवतं महत् ।
कर्मणा मनसा वाचा गुरवस्तोषिता मया।
तेन सत्येन योनिर्मे भवत्वद्य शिला दृढा ॥ ४.२७.५१ ॥
నా భర్తను మహాదేవతగా నేను ఆరాధించినట్లయితే, కర్మతో మనసుతో వాక్కుతో పెద్దలను నేను సంతోషపరచినట్లయితే, ఆ సత్యబలంతో నేడు నా యోని దృఢమైన రాయిగా మారుగాక.
4.27.52
एवं तया प्रतिज्ञाते तद्योनिः सा शिलाऽभवत् ।
अन्तरा नाभिजान्वोर्यत्तत्सर्वं च शिलाऽभवत् ॥ ४.२७.५२ ॥
ఈ విధంగా ఆమె ప్రతిజ్ఞ చేయగానే ఆమె యోని రాయిగా మారింది. నాభికి మోకాళ్లకు మధ్య ఉన్నదంతా కూడా రాయిగా మారింది.
4.27.53
ततः स खङ्गमुद्धृत्य वेगेनास्याः शिरोऽहरत् ॥ ४.२७.५३ ॥
అప్పుడు అతడు ఖడ్గాన్ని పైకెత్తి వేగంగా ఆమె తలను నరికాడు.
4.27.54
जया नाम सखी साऽभूत्पार्वत्या नखमांसवत् ।
तस्मात्पतिव्रतायाश्च दुःखमल्पं सुखं बहु ॥ ॥ ४.२७.५४ ॥
జయ అనే పేరుగల ఆమె పార్వతికి నఖమాంసాల వలె సఖి అయింది. అందుచేత పతివ్రతకు దుఃఖం స్వల్పం, సుఖం అధికం.
4.27.55
एवं ते भीरु वध्यन्ते ये त्वां हिंसन्ति मानवाः ।
गच्छ त्वं नगरं कृष्णे न भयं विद्यते तव ॥ ४.२७.५५ ॥
భీరూ, నిన్ను హింసించే మానవులు ఈ విధంగా వధించబడతారు. కృష్ణా, నగరానికి వెళ్ళు; నీకు భయం లేదు.
4.27.56
अन्येन त्वं पथा शीघ्रं सुदेष्णाया निवेशनम् ।
अन्येनाहं गमिष्यामि विराटस्य महानसम् ।
यथा नौ नावबुध्येरन्रात्रावेवं व्यवस्थितौ ॥ ४.२७.५६ ॥
నీవు త్వరగా వేరే దారిలో సుదేష్ణ నివాసానికి వెళ్ళు; నేను వేరే దారిలో విరాటుని వంటశాలకు వెళ్తాను. రాత్రివేళ మనలను ఎవరూ గుర్తించకుండా ఈ విధంగా ఏర్పాటు చేసుకుందాం.
4.27.57
साऽगच्छन्नगरं कृष्णा भीमेनाश्वासिता सती ।
कृतकृत्या सुदेष्णाया भवनं शुभलक्षणा । ॥ ४.२७.५७ ॥
భీముడిచే ఓదార్చబడిన ఆ పతివ్రత కృష్ణ నగరానికి వెళ్ళింది. తన పని పూర్తిచేసి, శుభలక్షణ అయిన ఆమె సుదేష్ణ భవనానికి చేరింది.
4.27.58
शचीव नहुषे शप्ते प्रविवेश त्रिविष्टपम् ।
भीमोऽप्यमितवीर्यस्तु बलवानरिमर्दनः। ॥ ४.२७.५८ ॥
నహుషుడు శపించబడినప్పుడు శచి స్వర్గంలో ప్రవేశించినట్లు, అపార పరాక్రమశాలి, బలవంతుడు, శత్రునాశకుడైన భీముడు కూడా (వెళ్ళాడు).
4.27.59
सर्वांस्तान्कीचकांस्तत्र हत्वा धर्मात्मजानुजः ।
निःशेषं कीचकान्हत्वा रामो रात्रिचरानिव। ॥ ४.२७.५९ ॥
అక్కడ ధర్మాత్ముని కుమారుని తమ్ముడు ఆ కీచకులందరినీ చంపాడు. కీచకులను నిశ్శేషంగా వధించి, రాముడు రాత్రిచరులను (రాక్షసులను) చంపినట్లు.
4.27.60
जितशत्रुरदीनात्मा प्रविवेश पुरं ततः ।
पञ्चाधिकं शतं तत्र निहतं तेन भारत। ॥ ४.२७.६० ॥
శత్రువులను జయించిన, దీనత్వం లేని మనసుగల ఆయన అప్పుడు నగరంలో ప్రవేశించాడు. ఓ భరతవంశీయుడా, అక్కడ అతనిచే నూట ఐదుగురు హతమయ్యారు.
4.27.61
महावनमिव छिन्नं शिश्ये विगलितद्रुमम् ।
एवं ते निहता राजञ्शतं पञ्चोपकीचकाः। ॥ ४.२७.६१ ॥
నరికివేయబడి చెట్లు కూలిన గొప్ప అడవిలా పడి ఉంది. ఓ రాజా, ఈ విధంగా కీచకుని నూట ఐదుగురు అనుచరులు హతమయ్యారు.
4.27.62
स च सेनापतिः सूत इत्येतत्सूतषट्शतम् ।
न गन्धर्वभयाकिंचिद्वक्तुं कीचकबान्धवाः । ॥ ४.२७.६२ ॥
అతడు సేనాపతి, సూతుడు; ఇది ఆరువందల సారథుల సమూహం. గంధర్వుని భయంతో కీచకుని బంధువులు ఏమీ చెప్పలేకపోయారు.
4.27.63
अशक्नुवन्तस्तां तत्र भयादप्यभिवीक्षितुम् ।
विराटनगरे चापि सर्वे मात्स्याः समागताः । ॥ ४.२७.६३ ॥
భయంవల్ల అక్కడ ఆమెను చూడలేక, విరాట నగరంలో మత్స్యులందరూ సమావేశమయ్యారు.
4.27.64
काल्यं पञ्चशतं चैतानपश्यन्सारथीन्हतान् ।
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं नरा नार्यश्च नागराः। ॥ ४.२७.६४ ॥
ఉదయాన వారు ఈ ఐదువందల సారథులు హతమైనట్లు చూశారు. ఆ గొప్ప ఆశ్చర్యాన్ని చూసి పురుషులు, స్త్రీలు, నగరవాసులు (విస్మయం చెందారు).
4.27.65
विस्मयं परमं गत्वा नोचुः किंचन भारत ॥ ४.२७.६५ ॥
గొప్ప విస్మయాన్ని పొంది వారు ఏమీ మాట్లాడలేదు. ఓ భరతవంశీయుడా!