مهابهاراتا · أدهيايا 4.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.39.1
स राजधान्य निर्याय वैराटिरकुतोभयः ।
प्रयाहीत्यब्रवीत्सूतं यत्र ते कुरवो गताः ॥ ४.३९.१ ॥
خرج ابن virāṭa الذي لا يخاف شيئًا من المدينة الملكية، وقال لسائق العربة: "سِر إلى حيث ذهب الكوروس."
4.39.2
समवेतान्कुरून्सर्वाञ्जिगीषूनवजित्य वै ।
गाश्चैताः क्षिप्रमादाय पुनरेष्याम्यहं पुरम् ॥ ४.३९.२ ॥
"بعد أن أهزم جميع الكوروس المجتمعين الراغبين في النصر، وآخذ هذه الأبقار سريعًا، سأعود ثانية إلى المدينة."
4.39.3
ततस्तांश्चोदयामास सदश्वान्पाण्डुनन्दनः ॥ ४.३९.३ ॥
ثم حثّ ابن Pāṇḍu تلك الخيول الممتازة.
4.39.4
ते हया नरसिंहेन चोदिता वातरंहसः ।
आलिखन्त इवाकाशमूहुः काञ्चनमालिनः ॥ ४.३९.४ ॥
كانت تلك الخيول، التي حثّها أسد الرجال، سريعة كالريح، ترتدي أكاليل ذهبية، وتندفع كأنها تخدش السماء.
4.39.5
नातिदूरमथो गत्वा मात्स्यपुत्रधनञ्जयौ ।
अवैक्षेतामवित्रस्तौ कुरूणां बलिनां बलम् ॥ ४.३९.५ ॥
لم يذهبا بعيدًا، فنظر ابن ملك Matsya وDhanañjaya، دون خوف، إلى جيش الكوروس الأقوياء.
4.39.6
श्मशानमभितो गत्वा शूरौ ददृशतुःकुरून् ।
तदनीकं महत्तेषां विस्तृतं सागरोपमम् । ॥ ४.३९.६ ॥
وصل البطلان قرب مكان الحرق، فرأيا الكوروس؛ وكان جيشهم العظيم ممتدًا كالبحر.
4.39.7
सर्पमाणमिवाकाशे वनं बहुलपादपम् ।
ददृशे पार्थिवो रेणुर्जनितस्तेन सर्पता। ॥ ४.३९.७ ॥
كغابة كثيفة الأشجار تبدو متحركة في السماء، رُئي غبار الأرض الذي أثارته الجيوش السائرة.
4.39.8
दृष्टिप्रणाशो भूतानां दिवस्पृक्कुरुसत्तम ।
तदनीकमथो वीक्ष्य गजाश्वरथसंकुलम् । ॥ ४.३९.८ ॥
يا أفضل الكورو، ذلك الغبار الذي لامس السماء أذهب بصر الكائنات. ثم لما رأى ذلك الجيش المكتظ بالفيلة والخيول والعربات—
4.39.9
कर्णदुर्योधनकृपैर्गुप्तं शान्तनवेन च ।
द्रोणेन सह पुत्रेण महेष्वासेन धीमता ॥ ४.३९.९ ॥
محروسًا من كارنا ودوريودهانا وكريبا، ومن ابن شانتانو (بهيشما)، ومع درونا وابنه الرامي العظيم الحكيم.
4.39.10
हृष्टरोमा भयोद्विग्नो निमील्य स्वदृशौ तदा ।
कम्पमानशरीरश्च पार्थं वैराटिरब्रवीत् ॥ ४.३९.१० ॥
مضطربًا من الخوف، وقد قام شعر جسده، فأغمض عينيه حينها، وبجسد يرتعش، قال ابن فيراطا (أوتّرا) لبارتا (أرجونا):
4.39.11
नोत्सहे कुरुभिर्योद्धुं रोमहर्षं हि पश्य मे ।
बहुप्रवीरमत्युग्रं देवैरपि दुरासदम्।
प्रतियोद्धुं न शक्नोमि कुरुसैन्यं भयानकम् ॥ ४.३९.११ ॥
ليس عندي شجاعة لقتال الكورو — انظر، لقد قام شعري. لست قادرًا على مواجهة جيش الكورو المرعب، المليء بالكثير من الأبطال العظام، شديد الضراوة، عسير الاقتراب حتى على الآلهة.
4.39.12
नाशंसे भारतीं सेनां प्रवेष्टुं भीमकार्मुकाम् ।
देवैरपि सहेन्द्रेण न शक्यं किंपुनर्नरैः ॥ ४.३९.१२ ॥
لا أرجو دخول جيش البهاراتا ذي القسي المرعبة. ما لا يُمكن حتى للآلهة مع إندرا، فكيف بالبشر؟
4.39.13
रथनागाश्वकलिलं पत्तिध्वजसमाकुलम् ।
दृष्ट्वैव हि परानीकं मनः प्रव्यथतीव मे ॥ ४.३९.१३ ॥
عند رؤية جيش العدو، المكتظ بالعربات والفيلة والخيول، والمزدحم بالمشاة والأعلام، يضطرب قلبي حقًا.
4.39.14
यत्र द्रोणश्च भीष्मश्च कृपः कर्णो विविंशतिः ।
अश्वत्थामा विकर्णश्च सोमदत्तश्च बाह्लिकः ।
दुर्योधनस्तथा राजा वीरो दुर्मर्षणः परः ॥ ४.३९.१४ ॥
حيث يوجد درونا وبهيشما، وكربا، وكارنا، وفيفيمشاتي، وأشفاتاما، وفيكارنا وسوماداتا، وباهليكا، والملك دوريوديانا، والبطل دورمارشانا، وغيرهم.
4.39.15
नीतिमन्तो महेष्वासाः सर्वे युद्धविशारदाः ।
मत्ता इव महानागा युक्तध्वजपताकिनः ॥ ४.३९.१५ ॥
جميعهم حكماء في السياسة، رماة عظام، ماهرون في الحرب، كالأفيال الكبيرة الهائجة، يحملون أعلامًا وأمنيات مزينة جيدًا.
4.39.16
नीतिमन्तो महेष्वासाः सर्वार्थकृतनिश्चयाः ।
ताञ्जेतुं समरे शूरान्दुर्बुद्धिरहमागतः ॥ ४.३९.१६ ॥
لقد جئت، أنا الأحمق، لأغلب في القتال أولئك الأبطال الحكماء في السياسة، الرماة العظام، الثابتي العزم على كل غاية.
4.39.17
दृष्ट्वैव हि कुरून्सर्वान्व्यूढानीकान्प्रहारिणः ।
हृषितानि च रोमाणि कश्मलेनाहतं मनः ॥ ४.३९.१७ ॥
عند رؤية جميع الكورو بجيوشهم المصفوفة ومحاربيهم المهاجمين، قام شعر جسدي وأُصيب ذهني بالحيرة.
4.39.18
दृष्ट्वा तु महतीं सेनां कुरूणां दृढधन्विनाम् ।
परिदेवयते मन्दः सकाशे सव्यसाचिनः ॥ ४.३९.१८ ॥
عند رؤية جيش الكورو العظيم من الرماة الثابتين، يندب الغبي أمام سافياساتين، أرجونا.
4.39.19
त्रिगर्तान्मे पिता यातः शून्ये वै प्रणिधाय माम् ।
सर्वां सेनामुपादाय न मे सन्तीह सैनिकाः ॥ ४.३९.१९ ॥
ذهب أبي نحو التريغارتا بالجيش كله، وتركني في المدينة الخالية. ليس عندي هنا جندي واحد.
4.39.20
अहमेको बहून्बालः कृतास्त्रानकृतश्रमः ।
प्रतियोद्धुं न शक्नोति निवर्तय बृहन्नले ॥ ४.३९.२० ॥
أنا وحدي، مجرد صبي، ولا أستطيع مقاومة كثيرين من المحاربين المتمرسين في السلاح الذين لم يعرفوا المشقة. يا بریهنّلا، أعد العربة.
4.39.21
तं तथा वादिनं तत्र बीभत्सुः प्रत्यभाषत ।
संप्रहस्य पुनस्तं वै सर्वलोकमहारथः ॥ ४.३९.२१ ॥
فأجابه بيبهتسو (أرجونا)، الرامي العظيم المشهور في العوالم كلها، مرة أخرى وهو يضحك بشدة، وهو يقول كلامه.
4.39.22
भयेन दीनरूपोऽसि द्विषतां हर्षवर्धनः ।
न च तावत्कृतं किंचित्परैः कर्म रणाजिरे ॥ ४.३९.२२ ॥
لقد صرت بائسَ المظهر من الخوف، وتزيد فرح أعدائك. وفي ساحة القتال لم يفعل الأعداء شيئًا بعد.
4.39.23
स्वयमेव च मामात्थ नय मां कौरवान्प्रति ।
सोहं त्वां तत्र नेष्यामि यत्रैते बहुला ध्वजाः ॥ ४.३९.२३ ॥
أنت نفسك قلت لي: «اقدني نحو الكورويين». فسأقودك إلى حيث تخفق هذه الأعلام الكثيرة.
4.39.24
मध्यमामिषगृध्रूनां कुरूणामाततायिनाम् ।
नेष्यामि त्वां महाबाहो मा त्वं हि विमना भव।
समुद्रमिव गम्भीरं कुरुसैन्यमरिन्दम ॥ ४.३९.२४ ॥
سأقودك إلى الكورو، الطامعين في لحم البلاد الوسطى، المعتدين. لا تحزن يا ذا الذراعين القويتين. إن جيش الكورو عميق كالمحيط، يا قاهر الأعداء.
4.39.25
स्त्रीसकाशे प्रतिज्ञाय पुरुषाणां हि शृण्वताम् ।
विकत्थमानो निर्यात्वा ब्रूषि किं नात्र युद्ध्यसे ॥ ४.३९.२५ ॥
بعدما نذرت أمام النساء وأنت تتفاخر والرجال يسمعون، خرجت تقول: لماذا لا تقاتل هنا؟
4.39.26
तथा स्त्रीषु प्रतिश्रुत्य पौरुषं पुरुषेषु च ।
रथमारुह्य निर्यात्वा किमर्थं नावबुध्यसे ॥ ४.३९.२६ ॥
وكذلك، بعدما وعدت النساء والرجال بالبأس، وصعدت العربة وخرجت، فلماذا لا تدرك؟
4.39.27
न चेद्विजित्य गास्त्वं हि नगरं प्रतियास्यसि ।
प्रहसिष्यन्ति वीरास्त्वां नरा नार्यश्च संगताः ॥ ४.३९.२७ ॥
إن لم تعد إلى المدينة بعد أن تغلب على الأبقار، فإن الأبطال والرجال والنساء المجتمعين سيسخرون منك.
4.39.28
अहमप्यस्मि सैरन्ध्र्या स्तुतः सारथ्यकर्मणि ।
नाहं शक्नोम्यनिर्जित्य गाः प्रयातुं पुरं प्रति ॥ ४.३९.२८ ॥
وقد أُثني عليّ من قِبَل سايرandhrī في عمل السائق؛ لكنني لا أستطيع أن أتوجه نحو المدينة دون أن أغلب الأبقار.
4.39.29
स्तोत्रेण चैव सैरन्ध्र्यास्तव वाक्येन चोदितः ।
कथं न युद्ध्येयमहं कुरूनेतान्स्थिरो भव ॥ ४.३९.२९ ॥
وقد حثني ثناء سايرandhrī وقولك، فلماذا لا أقاتل هؤلاء الكورو؟ كن ثابتًا.
4.39.30
कामं हरन्तु मात्स्यानां भूयांसः कुरवो धनम् ।
प्रहसन्तु च मां नार्यो नरा वाऽपि बृहन्नले ॥ ४.३९.३० ॥
فليأخذ الكورو الكثيرون ثروة المتسيا، وليسخر مني النساء والرجال، يا برهنلا.
4.39.31
संग्रामेण न मे कार्यं गावो गच्छन्तु चापि मे ।
नगरं च प्रवेक्ष्यामि पश्यतस्ते बृहन्नले ॥ ४.३९.३१ ॥
لا حاجة لي بالقتال؛ فلتذهب أبقاري أيضًا. يا برهنلا، سأدخل المدينة وأنت تنظرين.
4.39.32
इत्युक्त्वा प्राद्रवद्भीतो रथात्प्रस्कन्द्य कुण्डली ।
त्यक्त्वा मानं सुसंत्रस्तो विसृज्य सशरं धनुः ॥ ४.३९.३२ ॥
وبعد أن قال هذا، قفز كُندالي (أُترا) المذعور من العربة وفرّ؛ متخليًا عن كبريائه، شديد الهلع، ألقى قوسه مع سهمه.
4.39.33
नैष शूरैः स्मृतो धर्मः क्षत्रियस्य पलायनम् ।
श्रेयो हि मरणं युद्धे न भीतस्य पलायनम् ॥ ४.३९.३३ ॥
ليس الفرار من واجب الكشاتريا كما يراه الأبطال؛ الموت في القتال أفضل من فرار الخائف.
4.39.34
एवमुक्त्वा तु कौरव्यः सोऽवप्लुत्य रथोत्तमात् ।
तमन्वधावद्धावन्तं राजपुत्रं धनञ्जयः ।
दीर्घां वेणीं विधून्वानः साधु रक्ते च वाससी ॥ ४.३९.३४ ॥
وبعد أن قال ذلك، قفز ذلك الكوروي من العربة الفاخرة وركض خلف الأمير الهارب؛ وكان داناجايا يهز ضفيرته الطويلة ويرتدي ثيابًا حمراء جميلة، فلحق به.
4.39.35
विक्रमन्तं पदन्यासैर्नमयन्तं च भूतलम् ।
विधूय वेणीं धावन्तमजानन्तोऽर्जुनं तदा।
सैनिकाः प्राहसन्केचिद्योषिद्रूपमवेक्ष्य तम् ॥ ४.३९.३५ ॥
ولم يعرف أرجونا حينها، وهو يخطو بقوة ويهز الأرض بخطاه، ويهز ضفيرته ويعدو، فضحك بعض الجند عندما رأوا هيئته كامرأة.
4.39.36
तं च शीघ्रं प्रधावन्तं संप्रेक्ष्य कुरवोऽब्रुवन् ।
कोऽयं धावत्यसङ्गेन पूर्वं मुक्त्वा रथोत्तमम् ॥ ४.३९.३६ ॥
ولما رأوه يعدو مسرعًا قال الكوروا: "من هذا الذي يعدو بلا تعلق، بعدما ترك قبلًا أفضل العربات؟"
4.39.37
क एष वेषसंच्छन्नो भस्मनेव हुताशनः ।
किंचिदस्य यथा पुंसः किंचिदस्य यथा स्त्रियः ॥ ४.३९.३७ ॥
من هذا المتستر بالهيئة كنار مغطاة بالرماد؟ جزء منه كالرجل، وجزء منه كالمرأة.
4.39.38
इत्येवं सैनिकाः प्राहुर्द्रोणस्तानिदमब्रवीत् ।
आचार्यः कुरुपाण्डूनां मतौ शुक्राङ्गिरोपमः ॥ ४.३९.३८ ॥
فلما قال الجند ذلك، قال لهم درونا، معلم الكوروا والباندافا، الذي كان رأيه كرأي شوكرا وأنغيراس: هذا.
4.39.39
किं विचारेण वः कार्यमेतेनानुसृतेन वा ।
धावन्तमनुधावंश्च निर्भयो भयविप्लुतम् ।
वेणीकलापं निर्धूय प्रविभाति नरर्षभः ॥ ४.३९.३९ ॥
"ما الفائدة لكم من التفكير فيه أو اتباعه؟ فالذي يعدو كأنه مرعوب هو نفسه الذي يلاحق بلا خوف؛ إذ ينفض حزمة ضفائره، يتألق هذا الثور بين الرجال."
4.39.40
आकारमर्जुनस्येव क्लीबरूपं बिभर्ति च ।
रूपेण पार्थसदृशः स्त्रीवेषसमलंकृतः ॥ ४.३९.४० ॥
يحمل هيئة أرجونا، لكنه يتخذ صورة الخصيان؛ يشبه پارثا في المنظر، لكنه متزين بثياب النساء.
4.39.41
तदेवैतच्छिरोग्रीवं तौ बाहू परिघोपमौ ।
तत्तदेवास्य विक्रान्तं नायमन्यो धनञ्जयात् ॥ ४.३९.४१ ॥
هذا الرأس والعنق ذاتهما، وذراعاه كعمودين من حديد، وبأسه ذاته؛ وما هذا إلا دهنجايا، لا غيره.
4.39.42
अमरेष्विव देवेन्द्रो मनुष्येषु धनञ्जयः ।
एकः कोस्मानुपायायादन्यो लोके धनञ्जयात् ॥ ४.३९.४२ ॥
كما أن إندرا ملك الآلهة بين الخالدين، كذلك دهنَنجايا بين البشر. فمن في العالم غير دهنَنجايا يأتينا وحده؟
4.39.43
द्रोणेन चैवमुक्तस्तु कर्णः प्रोवाच बुद्धिमान् ।
एकः पुत्रो विराटस्य शून्ये संनिहितः पुरे ॥ ४.३९.४३ ॥
فلما قال دروناتشاريا ذلك، أجاب كارنا الحكيم: ابن فيراتا الوحيد حاضر في المدينة الخالية.
4.39.44
स एष किल निर्यातो बालभावान्न पौरुषात् ।
क्लीबं वै सारथिं कृत्वा निर्यातो नगराद्बहिः ॥ ४.३९.४४ ॥
لقد خرج من المدينة حقاً بدافع الطيش لا بالشجاعة الرجولية، متخذاً خصياً سائقاً لعربته.
4.39.45
छन्नं सत्रेण वै नूनं जानीध्वं यान्तमर्जुनम् ।
ते हि नः प्रतिसंयातुं संग्रामे न हि शक्नुयुः ।
कथमेकतरस्तेषां समस्तान्योधयेत्कुरून् ॥ ४.३९.४५ ॥
اعلموا يقيناً أن الذاهب هو أرجونا متنكراً. لن يستطيعوا مواجهتنا في القتال. فكيف يحارب واحد منهم وحده جميع الكورويين؟
4.39.46
उत्तरः सारथिं कृत्वा निर्यातो नगराद्बहिः ।
स नो मन्ये ध्वजं दृष्ट्वा भीत एष पलायति ॥ ४.३९.४६ ॥
لقد خرج من المدينة متخذاً أوتّارا سائقاً. أظن أنه حين رأى رايتنا، يفرّ خائفاً.
4.39.47
नूनं तमेव धावन्तं जिघृक्षति धनञ्जयः ।
सारथिं ह्युत्तरं कृत्वा स्वयं योद्धुमिहेच्छति ॥ ४.३९.४७ ॥
لا شك أن دهنَنجايا يريد أن يأسر ذلك الهارب بعينه. وقد جعل أوتّارا سائقاً، ويريد هو نفسه أن يقاتل هنا.
4.39.48
इति स्म कुरवः सर्वे विमृशन्तः पृथक्पृथक् ।
न च व्यवसितुं वीरा अर्जुनं शक्नुवन्ति ते ॥ ४.३९.४८ ॥
وهكذا راح جميع الكوراويين يتداولون كل على حدة، ولم يستطع أولئك الأبطال أن يجزموا بأن ذلك هو أرجونا.
4.39.49
दुर्योधन उवाचेदं सैनिकान्रथसत्तमान् ।
अर्जुनो वासुदेवो वा रामः प्रद्युम्न एव वा।
ते हि नः प्रतिसंयातुं संग्रामे न हि शक्नुयुः ॥ ४.३९.४९ ॥
قال دوريودانا للفرسان والجنود الأفضل: لن يستطيع أرجونا أو فاسوديفا أو راما أو برادyumna مواجهتنا في المعركة.
4.39.50
अन्यो वै क्लीबरूपेण यद्यागच्छेद्गवां पदम् ।
शस्त्रैस्तीक्ष्णैरर्पयित्वा पातयिष्यामि भूतले ।
कथमेकतरस्तेषां समस्तान्योधयेत्कुरून् ॥ ४.३९.५० ॥
إن جاء غيره في هيئة خنثى إلى موضع الأبقار فسأطرحه أرضاً بأسلحة حادة؛ ولكن كيف يقاتل واحد منهم جميع الكوراويين وحده؟
4.39.51
छन्नं तथा तं वेषेण पाण्डवं प्रेक्ष्य सैनिकाः ।
अर्जुनेति च नेत्येव न व्यवस्यन्ति ते पुनः।
इति स्म कुरवः सर्वे विमृशन्तः पुनः पुनः ॥ ४.३९.५१ ॥
ومع أنهم رأوا البانداوي متخفياً في هيئته، لم يتمكن الجنود من الجزم، فقالوا «أرجونا» ثم «لا»؛ وظل جميع الكوراويين يتداولون مراراً وتكراراً.
4.39.52
दृढेवधी महासत्त्वः शक्रतुल्यपराक्रमः ।
अद्यागच्छति चेद्योद्धुं सर्वं संशयितं बलम् ॥ ४.३९.५२ ॥
إن جاء اليوم إلى القتال من له قوس متين وكنانة، عظيم الجرأة، بسالته تماثل بسالة إندرا، فسيقع الجيش كله في الشك.
4.39.53
न चाप्यन्यतरं तत्र व्यवस्यन्ति धनञ्जयात् ॥ ४.३९.५३ ॥
ولم يستطيعوا هناك أن يحددوا أحداً غير دَهَنجَيا.
4.39.54
उत्तरं तु प्रधावन्तमनुद्रुत्य धनञ्जयः ।
गत्वा शतपदं तूर्णं केशपक्षे परामृशत् ॥ ४.३९.५४ ॥
طارد دهنجَيا أُتّرا الهارب، وركض مائة خطوة بسرعة، فأمسك بخصلة شعره الجانبية.
4.39.55
मा मा गृहाण भद्रं ते दासोऽहं ते बृहन्नले ।
इति वादिनमेवाशु धावन्तं तरसाऽग्रहीत्।
विराटपुत्रं बीभत्सुर्बलवानरिमर्दनः ॥ ४.३९.५५ ॥
«لا تمسكني، فليكن لك الخير؛ يا بْرِهَنّلا، أنا خادمك». وبينما كان يقول ذلك ويعدو، أمسك به بيبهتسو القوي، مُهلك الأعداء، بسرعة وبقوة، ابنَ ويراطا.
4.39.56
सोऽर्जुनेन परामृष्टः पर्यदेवयदार्तवत् ।
बहुलं कृपणं चैव वित्तं प्रावेदयद्बहु ॥ ४.३९.५६ ॥
لما أمسك به أرجونا، راح يندب كمن أصابه الضر، بجزع شديد، ويُعلن عن ثروة كثيرة.
4.39.57
सुवर्णमणिमुक्तानां यद्यदिच्छसि दद्मि ते ।
हस्तिनोश्वान्रथान्गावः स्त्रियश्च समलङ्कृताः ॥ ४.३९.५७ ॥
«ما تشتهيه من الذهب والجواهر واللآلئ سأعطيك إياه — فيلة وخيولًا وعرباتٍ وأبقارًا ونساءً حسنات الزينة.»
4.39.58
शातकुम्भस्य शुद्धस्य श्रेष्ठस्य रजतस्य च ।
ददामि शतनिष्कं ते मुञ्च मां त्वं बृहन्नले ॥ ४.३९.५८ ॥
«سأعطيك مئة نيشكا من الذهب الخالص الممتاز والفضة؛ يا بْرِهَنّلا، أطلِقني.»
4.39.59
षष्टिं स्वलंकृताः कन्या ग्राममेकं ददामि ते ।
मुञ्च मां त्वं भृशं दीनं विह्वलं भयकम्पितम् ॥ ४.३९.५९ ॥
«سأعطيك ستين فتاة حسنة الزينة وقرية واحدة؛ أطلِقني — فأنا بائس جدًا، مضطرب، ترتعد من الخوف.»
4.39.60
मणीनष्टौ च वैडूर्यान्हेमबद्धान्महाप्रभान् ।
हेमदण्डप्रतिच्छन्नं रथं युक्तं तु वाजिभिः ॥ ४.३९.६० ॥
ثمانية جواهر، وحجارة اللازورد المرصعة بالذهب ذات البريق العظيم، ومركبة مغطاة بعصيّ من ذهب، مربوطة بالخيل.
4.39.61
मत्तांश्च दश मातङ्गान्मुञ्च मां त्वं बृहन्नले ।
गमिष्यामि पुरं षण्ड द्रष्टुं मातरमद्य ताम् ॥ ४.३९.६१ ॥
وعشرة فيلة هائجة أيضاً. أطلقني يا بريهانَلا. سأذهب اليوم إلى المدينة لأرى أمي، أيها الخصيّ.
4.39.62
एकोऽहमेव मे मातुः कुमारः किं ब्रुवे ततः ।
विधिरेवंविधे काले त्वद्वशं कुरुते हि माम् ॥ ४.३९.६२ ॥
أنا ابن أمي الوحيد، فماذا أقول؟ وفي مثل هذا الوقت يضعني القدر نفسه تحت سلطانك.
4.39.63
मात्स्यस्य पुत्रो बालोऽहं तेन चास्मि सुपोषितः ।
मातृपार्श्वशयानोऽहमस्पृष्टातपवायुमान् ॥ ४.३९.६३ ॥
أنا الابن الصغير لملك المَتْسيا، وبه نشأت وترعرعت حسناً. كنت أنام بجانب أمي، لا تمسّني شمس ولا ريح.
4.39.64
अदृष्टबालयुद्धोऽहं कुतस्ते कुरवः कुतः ।
मातृपार्श्वं गमिष्यामि मुञ्च मां त्वं बृहन्नले ॥ ४.३९.६४ ॥
لم أرَ قط قتالاً بين الصبيان. أين كوروك، وأين أنا؟ سأذهب إلى جانب أمي. أطلقني يا بريهانَلا.
4.39.65
प्रलयार्णवसंकाशं दृश्यते कौरवं बलम् ॥ ४.३९.६५ ॥
يُرى جيش الكورافا كالمحيط عند فناء العالم.
4.39.66
स्त्रीणां मध्येऽहमज्ञानाद्वीर्यशौर्याङ्कितां गिरम् ।
उक्तो यौवनगर्वेण को जेतुं शक्नुयात्कुरून् ।
अमुक्त्वा मां यदि नयेर्मरिष्यामि तवाग्रतः ॥ ४.३९.६६ ॥
بين النساء، من جهلي، نطقت بكلمات تنضح بالبأس والشجاعة، قائلاً بغرور الشباب: «من يستطيع أن يغلب الكوروين؟» إن أخذتني دون أن تطلقني، فسأموت أمامك.
4.39.67
एवमादीनि वाक्यानि विलपन्तमचेतसम् ।
प्रसभं पुरुषव्याघ्रो रथस्यान्तिकमानयत् ॥ ४.३९.६७ ॥
وهو يندب بمثل هذه الكلمات، مذهولاً، أتى به النمر بين الرجال بالقوة قرب العربة.
4.39.68
अथैनमब्रवीत्पार्थो भयार्तं नष्टचेतसम् ॥ ४.३९.६८ ॥
فقال له بارثا (أرجونا)، وقد أثقله الخوف واضطرب عقله.
4.39.69
अहं योत्स्यामि कौरव्यैर्हयान्संयच्छ मेति माम् ।
आददानः किमर्थं त्वं पलायनपरोऽभवः ॥ ४.३९.६९ ॥
«سأحارب الكوروين؛ امسك الخيول لأجلي.» فلماذا، وقد أخذتني، صرت مائلاً إلى الفرار؟
4.39.70
युध्यस्व कौरवैः सार्धं विजयस्ते भविष्यति ।
यस्य यन्तास्म्यहं युद्धे संयच्छामि हयोत्तमान्।
राज्ञो वा राजपुत्रस्य तस्य युद्धे जयो ध्रुवम् ॥ ४.३९.७० ॥
قاتل الكوروين، فالنصر سيكون لك. إن الملك أو الأمير الذي أكون سائقه في المعركة، وأمسك خيوله المختارة، فنصره في القتال مؤكد.
4.39.71
सर्वथोत्तर युध्यस्व यन्त्रा सह मया कुरून् ।
जित्वा महीं यशः प्राप्य भोक्ष्यसे सकलामिमाम् ॥ ४.३९.७१ ॥
يا أوتّرا، قاتل الكوروين بكل سبيل، ومعي سائقاً لك. وبعد أن تغلب الكورو وتنال المجد، ستتمتع بهذه الأرض كلها.
4.39.72
हतो वा प्राप्ससे स्वर्गं न श्रेयस्ते पलायनम् ॥ ४.३९.७२ ॥
إمّا أن تُقتل فتنال السماء، فليس الفرار خيرًا لك.
4.39.73
अद्य सर्वान्कुरूञ्जित्वा यथा जयमवाप्स्यसि ।
तथाऽहं प्रयतिष्येऽत्र सहायोऽत्र मतो ह्यहम् ॥ ४.३९.७३ ॥
كما ستنتصر اليوم على جميع الكوروس وتنال الظفر، فسأجتهد أنا أيضًا هنا؛ فأنا هنا أُعدّ المعين.
4.39.74
यदि नोत्सहसे योद्धुं शत्रुभिः शत्रुकर्शन ।
एहि मे त्वं हयान्यच्छ युध्यमानस्य शत्रुभिः ॥ ४.३९.७४ ॥
يا قاهر الأعداء، إن لم تجرؤ على القتال مع الأعداء فهلمّ وأمسك لجام خيلي وأنا أقاتل الأعداء.
4.39.75
प्रयाह्येतद्रथानीकं मद्बाहुपरिरक्षितः ।
अप्रधृष्यतमं घोरं गुप्तं घोरैर्महारथैः ।
मा भैस्त्वं राजपुत्राग्र्य क्षत्रियोसि परंतप ॥ ४.३९.७५ ॥
تقدّم إلى صفّ العربات هذا، محميًا بذراعيّ، وهو أشدّ ما لا يُقهر وأهوله، محروس بمهارثيين أهوال. لا تخف، أيها الأمير الأعظم؛ فأنت كشاتريا، يا محرق الأعداء.
4.39.76
अहं तैः कुरुभिर्योत्स्ये प्रत्यानेष्यामि ते पशून् ।
प्रविशैतद्रथानीकमप्रधृष्यं दुरासदम् ॥ ४.३९.७६ ॥
سأقاتل أولئك الكوروس وأعيد إليك مواشيك. ادخل هذا الصف من العربات، الذي لا يُقهر ويصعب الاقتراب منه.
4.39.77
यन्ता भव नरश्रेष्ठ योत्स्येऽहं कुरुभिः सह ।
शूरान्समरचण्डांश्च नयिष्ये यमसादनम् ॥ ४.३९.७७ ॥
كن سائقي يا خير الرجال؛ سأقاتل الكوروس وأرسل الأبطال الضاريين في المعركة إلى مسكن يما.
4.39.78
एवं ब्रुवाणो वैराटिं बीभत्सुरपराजितः ।
समाश्वास्य भयार्तं तमुत्तरं भरतर्षभः ॥ ४.३९.७८ ॥
قال هذا، فواسى بيبهتسو (أرجونا) الذي لا يُقهر، أُتّرا ابن فيراتا المرتعب من الخوف، ثور البهاراتا.
4.39.79
इतस्ततो विवेष्टन्तमकामं भयपीडितम् ।
रथमारोपमायास पार्थः परपुरंजयः ॥ ४.३९.७९ ॥
ابن بريثا، فاتح مدن الأعداء، أصعده إلى العربة — وهو يتلوى هنا وهناك، كارهًا، يعذبه الخوف.
4.39.80
तमारोप्य रथोपस्थे विलपन्तं धनञ्जयः ।
गाण्डीवं धनुरादातुमुपायात्तां शमीं प्रति। ॥ ४.३९.८० ॥
بعد أن أصعده إلى أرضية العربة، توجّه دهنانجايا، ومعه ذاك النائح، نحو شجرة شمي ليأخذ قوس الغانديفا.
4.39.81
उत्तरं तं समाश्वास्य कृत्वा यन्तारमर्जुनः ॥ ४.३९.८१ ॥
بعد أن واسى أُتّرا، جعله أرجونا سائق عربته.