Mahābhārata · Adhyāya 4.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.39.1
स राजधान्य निर्याय वैराटिरकुतोभयः ।
प्रयाहीत्यब्रवीत्सूतं यत्र ते कुरवो गताः ॥ ४.३९.१ ॥
Aus der Residenzstadt hinausgefahren, sprach der furchtlose Sohn Virāṭas zum Wagenlenker: "Fahr weiter, dorthin, wo die Kurus gegangen sind."
4.39.2
समवेतान्कुरून्सर्वाञ्जिगीषूनवजित्य वै ।
गाश्चैताः क्षिप्रमादाय पुनरेष्याम्यहं पुरम् ॥ ४.३९.२ ॥
"Nachdem ich alle versammelten Kurus besiegt habe, die nach Sieg verlangen, und diese Kühe rasch genommen habe, werde ich wieder in die Stadt zurückkehren."
4.39.3
ततस्तांश्चोदयामास सदश्वान्पाण्डुनन्दनः ॥ ४.३९.३ ॥
Da trieb der Sohn Pāṇḍus jene vortrefflichen Pferde an.
4.39.4
ते हया नरसिंहेन चोदिता वातरंहसः ।
आलिखन्त इवाकाशमूहुः काञ्चनमालिनः ॥ ४.३९.४ ॥
Jene Pferde, vom Löwen unter den Männern angetrieben, schnell wie der Wind, mit goldenen Girlanden geschmückt, trugen dahin, als kratzten sie den Himmel.
4.39.5
नातिदूरमथो गत्वा मात्स्यपुत्रधनञ्जयौ ।
अवैक्षेतामवित्रस्तौ कुरूणां बलिनां बलम् ॥ ४.३९.५ ॥
Nicht weit gefahren, betrachteten der Sohn des Matsya-Königs und Dhanañjaya furchtlos das Heer der mächtigen Kurus.
4.39.6
श्मशानमभितो गत्वा शूरौ ददृशतुःकुरून् ।
तदनीकं महत्तेषां विस्तृतं सागरोपमम् । ॥ ४.३९.६ ॥
Nahe dem Verbrennungsplatz angekommen, sahen die beiden Helden die Kurus; ihr gewaltiges Heer erstreckte sich wie das Meer.
4.39.7
सर्पमाणमिवाकाशे वनं बहुलपादपम् ।
ददृशे पार्थिवो रेणुर्जनितस्तेन सर्पता। ॥ ४.३९.७ ॥
Wie ein dichter Wald mit Bäumen, der sich am Himmel zu bewegen schien, zeigte sich der Staub der Erde, den das marschierende Heer aufwirbelte.
4.39.8
दृष्टिप्रणाशो भूतानां दिवस्पृक्कुरुसत्तम ।
तदनीकमथो वीक्ष्य गजाश्वरथसंकुलम् । ॥ ४.३९.८ ॥
O Bester der Kurus, jener Staub, der den Himmel berührte, zerstörte das Augenlicht der Lebewesen. Als er dann dieses Heer sah, dicht gefüllt mit Elefanten, Pferden und Streitwagen—
4.39.9
कर्णदुर्योधनकृपैर्गुप्तं शान्तनवेन च ।
द्रोणेन सह पुत्रेण महेष्वासेन धीमता ॥ ४.३९.९ ॥
bewacht von Karṇa, Duryodhana und Kṛpa sowie vom Sohn Śantanus (Bhīṣma), und mit Droṇa und seinem Sohn, dem großen Bogenschützen, dem Weisen.
4.39.10
हृष्टरोमा भयोद्विग्नो निमील्य स्वदृशौ तदा ।
कम्पमानशरीरश्च पार्थं वैराटिरब्रवीत् ॥ ४.३९.१० ॥
Von Furcht erregt, die Haare zu Berge stehend, schloss er da beide Augen; mit zitterndem Körper sprach der Sohn Virāṭas (Uttara) zu Pārtha (Arjuna):
4.39.11
नोत्सहे कुरुभिर्योद्धुं रोमहर्षं हि पश्य मे ।
बहुप्रवीरमत्युग्रं देवैरपि दुरासदम्।
प्रतियोद्धुं न शक्नोमि कुरुसैन्यं भयानकम् ॥ ४.३९.११ ॥
Ich habe nicht den Mut, mit den Kurus zu kämpfen; sieh, mir stehen die Haare zu Berge. Ich bin nicht imstande, dem schrecklichen Kuru-Heer entgegenzutreten, voller vieler großer Helden, äußerst wild, selbst für die Götter schwer zu nahen.
4.39.12
नाशंसे भारतीं सेनां प्रवेष्टुं भीमकार्मुकाम् ।
देवैरपि सहेन्द्रेण न शक्यं किंपुनर्नरैः ॥ ४.३९.१२ ॥
Ich hoffe nicht, in jenes Bhārata-Heer mit den schrecklichen Bögen einzudringen. Was selbst den Göttern samt Indra nicht möglich ist — wie viel weniger den Menschen!
4.39.13
रथनागाश्वकलिलं पत्तिध्वजसमाकुलम् ।
दृष्ट्वैव हि परानीकं मनः प्रव्यथतीव मे ॥ ४.३९.१३ ॥
Beim Anblick des feindlichen Heeres, voller Streitwagen, Elefanten und Pferde, übersät mit Fußsoldaten und Bannern, ist mein Geist wahrhaftig erschüttert.
4.39.14
यत्र द्रोणश्च भीष्मश्च कृपः कर्णो विविंशतिः ।
अश्वत्थामा विकर्णश्च सोमदत्तश्च बाह्लिकः ।
दुर्योधनस्तथा राजा वीरो दुर्मर्षणः परः ॥ ४.३९.१४ ॥
Wo Droṇa und Bhīṣma, Kṛpa, Karṇa, Vivimśati, Aśvatthāmā, Vikarṇa und Somadatta, Bāhlīka, König Duryodhana, der Held Durmarṣaṇa und die übrigen sind.
4.39.15
नीतिमन्तो महेष्वासाः सर्वे युद्धविशारदाः ।
मत्ता इव महानागा युक्तध्वजपताकिनः ॥ ४.३९.१५ ॥
Alle, klug in der Staatskunst, große Bogenschützen, im Kriege erfahren, gleichen rasenden großen Elefanten, mit wohlgeordneten Bannern und Wimpeln.
4.39.16
नीतिमन्तो महेष्वासाः सर्वार्थकृतनिश्चयाः ।
ताञ्जेतुं समरे शूरान्दुर्बुद्धिरहमागतः ॥ ४.३९.१६ ॥
Ich Unbesonnener bin gekommen, um jene Helden im Kampf zu besiegen, die klug in der Staatskunst, große Bogenschützen und in jedem Ziel entschlossen sind.
4.39.17
दृष्ट्वैव हि कुरून्सर्वान्व्यूढानीकान्प्रहारिणः ।
हृषितानि च रोमाणि कश्मलेनाहतं मनः ॥ ४.३९.१७ ॥
Beim Anblick aller Kurus mit ihren aufgestellten Heeren und angreifenden Kriegern standen mir die Haare zu Berge, und mein Geist wurde von Verwirrung getroffen.
4.39.18
दृष्ट्वा तु महतीं सेनां कुरूणां दृढधन्विनाम् ।
परिदेवयते मन्दः सकाशे सव्यसाचिनः ॥ ४.३९.१८ ॥
Als ich das große Heer der Kurus sah, der festen Bogenschützen, klagt der Stumpfsinnige vor Savyasācin, Arjuna.
4.39.19
त्रिगर्तान्मे पिता यातः शून्ये वै प्रणिधाय माम् ।
सर्वां सेनामुपादाय न मे सन्तीह सैनिकाः ॥ ४.३९.१९ ॥
Mein Vater ist mit dem ganzen Heer zu den Trigartas gezogen und hat mich in der leeren Stadt zurückgelassen. Hier habe ich nicht einen einzigen Krieger.
4.39.20
अहमेको बहून्बालः कृतास्त्रानकृतश्रमः ।
प्रतियोद्धुं न शक्नोति निवर्तय बृहन्नले ॥ ४.३९.२० ॥
Ich bin allein, nur ein Knabe, und kann den vielen waffenkundigen Kriegern nicht standhalten, die keine Mühsal erfahren haben. Bṛhannalā, wende den Wagen.
4.39.21
तं तथा वादिनं तत्र बीभत्सुः प्रत्यभाषत ।
संप्रहस्य पुनस्तं वै सर्वलोकमहारथः ॥ ४.३९.२१ ॥
Ihm, der so sprach, antwortete Bībhatsu (Arjuna), der große Wagenkämpfer, berühmt in allen Welten, abermals und lachte herzlich.
4.39.22
भयेन दीनरूपोऽसि द्विषतां हर्षवर्धनः ।
न च तावत्कृतं किंचित्परैः कर्म रणाजिरे ॥ ४.३९.२२ ॥
Vor Furcht bist du jämmerlich geworden und mehrst die Freude deiner Feinde. Auf dem Schlachtfeld haben die Feinde bisher noch gar nichts vollbracht.
4.39.23
स्वयमेव च मामात्थ नय मां कौरवान्प्रति ।
सोहं त्वां तत्र नेष्यामि यत्रैते बहुला ध्वजाः ॥ ४.३९.२३ ॥
Du selbst hast mir gesagt: Fahre mich zu den Kauravas. So werde ich dich dorthin bringen, wo diese vielen Banner sind.
4.39.24
मध्यमामिषगृध्रूनां कुरूणामाततायिनाम् ।
नेष्यामि त्वां महाबाहो मा त्वं हि विमना भव।
समुद्रमिव गम्भीरं कुरुसैन्यमरिन्दम ॥ ४.३९.२४ ॥
Ich werde dich zu den Kurus führen, die nach dem Fleisch des Mittellandes gierig sind, den Angreifern. Sei nicht niedergeschlagen, o Starkarmiger. Das Heer der Kurus ist tief wie das Meer, o Bezwinger der Feinde.
4.39.25
स्त्रीसकाशे प्रतिज्ञाय पुरुषाणां हि शृण्वताम् ।
विकत्थमानो निर्यात्वा ब्रूषि किं नात्र युद्ध्यसे ॥ ४.३९.२५ ॥
Nachdem du vor den Frauen ein Gelübde abgelegt hast, während die Männer zuhören, prahlend, sagst du, nach draußen gegangen: Warum kämpfst du nicht hier?
4.39.26
तथा स्त्रीषु प्रतिश्रुत्य पौरुषं पुरुषेषु च ।
रथमारुह्य निर्यात्वा किमर्थं नावबुध्यसे ॥ ४.३९.२६ ॥
Ebenso, nachdem du Frauen und Männern Mannhaftigkeit versprochen hast, auf den Wagen gestiegen und hinausgefahren, warum erkennst du es nicht?
4.39.27
न चेद्विजित्य गास्त्वं हि नगरं प्रतियास्यसि ।
प्रहसिष्यन्ति वीरास्त्वां नरा नार्यश्च संगताः ॥ ४.३९.२७ ॥
Wenn du nach dem Sieg über die Kühe nicht in die Stadt zurückkehrst, werden die Helden, Männer und Frauen, die sich versammeln, über dich lachen.
4.39.28
अहमप्यस्मि सैरन्ध्र्या स्तुतः सारथ्यकर्मणि ।
नाहं शक्नोम्यनिर्जित्य गाः प्रयातुं पुरं प्रति ॥ ४.३९.२८ ॥
Auch ich wurde von Sairandhrī für das Wagenlenken gelobt; doch ohne die Kühe erobert zu haben, kann ich nicht zur Stadt zurückgehen.
4.39.29
स्तोत्रेण चैव सैरन्ध्र्यास्तव वाक्येन चोदितः ।
कथं न युद्ध्येयमहं कुरूनेतान्स्थिरो भव ॥ ४.३९.२९ ॥
Angespornt durch Sairandhrīs Lob und dein Wort, warum sollte ich nicht gegen diese Kurus kämpfen? Sei standhaft.
4.39.30
कामं हरन्तु मात्स्यानां भूयांसः कुरवो धनम् ।
प्रहसन्तु च मां नार्यो नरा वाऽपि बृहन्नले ॥ ४.३९.३० ॥
Mögen die vielen Kurus den Reichtum der Matsya rauben; mögen Frauen und Männer über mich lachen, o Bṛhannalā.
4.39.31
संग्रामेण न मे कार्यं गावो गच्छन्तु चापि मे ।
नगरं च प्रवेक्ष्यामि पश्यतस्ते बृहन्नले ॥ ४.३९.३१ ॥
Ich habe keinen Bedarf an Kampf; mögen auch meine Kühe fortgehen. O Bṛhannalā, während du zusiehst, werde ich in die Stadt eintreten.
4.39.32
इत्युक्त्वा प्राद्रवद्भीतो रथात्प्रस्कन्द्य कुण्डली ।
त्यक्त्वा मानं सुसंत्रस्तो विसृज्य सशरं धनुः ॥ ४.३९.३२ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, sprang der verängstigte Kuṇḍalī (Uttara) vom Wagen und floh; seinen Stolz ablegend, sehr erschrocken, warf er Bogen samt Pfeil fort.
4.39.33
नैष शूरैः स्मृतो धर्मः क्षत्रियस्य पलायनम् ।
श्रेयो हि मरणं युद्धे न भीतस्य पलायनम् ॥ ४.३९.३३ ॥
Die Flucht ist nicht die Pflicht eines Kṣatriya, wie die Helden sie betrachten; besser ist der Tod im Kampf als die Flucht des Furchtsamen.
4.39.34
एवमुक्त्वा तु कौरव्यः सोऽवप्लुत्य रथोत्तमात् ।
तमन्वधावद्धावन्तं राजपुत्रं धनञ्जयः ।
दीर्घां वेणीं विधून्वानः साधु रक्ते च वाससी ॥ ४.३९.३४ ॥
Nachdem er so gesprochen hatte, sprang jener Kaurava vom prächtigen Wagen und lief dem fliehenden Prinzen nach; Dhanañjaya, seinen langen Zopf schüttelnd und in schöne rote Gewänder gekleidet, verfolgte ihn.
4.39.35
विक्रमन्तं पदन्यासैर्नमयन्तं च भूतलम् ।
विधूय वेणीं धावन्तमजानन्तोऽर्जुनं तदा।
सैनिकाः प्राहसन्केचिद्योषिद्रूपमवेक्ष्य तम् ॥ ४.३९.३५ ॥
Den Arjuna damals nicht erkennend, der mit Schritten ausholend lief, die Erde beugend und seinen Zopf schüttelnd, lachten einige Soldaten über seine Frauengestalt.
4.39.36
तं च शीघ्रं प्रधावन्तं संप्रेक्ष्य कुरवोऽब्रुवन् ।
कोऽयं धावत्यसङ्गेन पूर्वं मुक्त्वा रथोत्तमम् ॥ ४.३९.३६ ॥
Als die Kurus ihn schnell heraneilen sahen, sprachen sie: "Wer ist dieser, der ohne Anhaftung läuft, nachdem er zuvor den besten Streitwagen verlassen hat?"
4.39.37
क एष वेषसंच्छन्नो भस्मनेव हुताशनः ।
किंचिदस्य यथा पुंसः किंचिदस्य यथा स्त्रियः ॥ ४.३९.३७ ॥
Wer ist dieser, verborgen im Verkleidung wie ein Feuer unter Asche? Ein Teil von ihm gleicht einem Mann, ein Teil einer Frau.
4.39.38
इत्येवं सैनिकाः प्राहुर्द्रोणस्तानिदमब्रवीत् ।
आचार्यः कुरुपाण्डूनां मतौ शुक्राङ्गिरोपमः ॥ ४.३९.३८ ॥
Als die Soldaten so sprachen, sagte Droṇa, der Lehrer der Kurus und Pāṇḍavas, dessen Urteil dem von Śukra und Aṅgiras gleich war, zu ihnen dies.
4.39.39
किं विचारेण वः कार्यमेतेनानुसृतेन वा ।
धावन्तमनुधावंश्च निर्भयो भयविप्लुतम् ।
वेणीकलापं निर्धूय प्रविभाति नरर्षभः ॥ ४.३९.३९ ॥
"Was nützt es euch, über ihn nachzudenken oder ihm zu folgen? Wer wie verängstigt läuft, ist derselbe, der furchtlos verfolgt; seinen Zopfschopf schüttelnd, erstrahlt dieser Stier unter den Männern."
4.39.40
आकारमर्जुनस्येव क्लीबरूपं बिभर्ति च ।
रूपेण पार्थसदृशः स्त्रीवेषसमलंकृतः ॥ ४.३९.४० ॥
Er trägt die Gestalt Arjunas, doch nimmt er die Erscheinung eines Eunuchen an; dem Pārtha gleich an Gestalt, doch mit Frauenkleidern geschmückt.
4.39.41
तदेवैतच्छिरोग्रीवं तौ बाहू परिघोपमौ ।
तत्तदेवास्य विक्रान्तं नायमन्यो धनञ्जयात् ॥ ४.३९.४१ ॥
Dieselben Haupt und Hals, jene beiden Arme wie eiserne Keulen, dieselbe Tapferkeit: Dies ist kein anderer als Dhanañjaya.
4.39.42
अमरेष्विव देवेन्द्रो मनुष्येषु धनञ्जयः ।
एकः कोस्मानुपायायादन्यो लोके धनञ्जयात् ॥ ४.३९.४२ ॥
Wie Indra, der Herr der Götter, unter den Unsterblichen, so ist Dhanañjaya unter den Menschen. Wer in der Welt außer Dhanañjaya würde allein auf uns zukommen?
4.39.43
द्रोणेन चैवमुक्तस्तु कर्णः प्रोवाच बुद्धिमान् ।
एकः पुत्रो विराटस्य शून्ये संनिहितः पुरे ॥ ४.३९.४३ ॥
Als Droṇa so gesprochen hatte, antwortete der weise Karṇa: Der einzige Sohn Virāṭas weilt in der leeren Stadt.
4.39.44
स एष किल निर्यातो बालभावान्न पौरुषात् ।
क्लीबं वै सारथिं कृत्वा निर्यातो नगराद्बहिः ॥ ४.३९.४४ ॥
Er ist in der Tat aus kindischem Sinn, nicht aus männlicher Tapferkeit, aus der Stadt hinausgezogen, nachdem er einen Eunuchen zum Wagenlenker gemacht hat.
4.39.45
छन्नं सत्रेण वै नूनं जानीध्वं यान्तमर्जुनम् ।
ते हि नः प्रतिसंयातुं संग्रामे न हि शक्नुयुः ।
कथमेकतरस्तेषां समस्तान्योधयेत्कुरून् ॥ ४.३९.४५ ॥
Wisst gewiss, dass der Gehende Arjuna in Verkleidung ist. Sie könnten uns im Kampf nicht entgegentreten. Wie könnte einer von ihnen allein gegen alle Kurus kämpfen?
4.39.46
उत्तरः सारथिं कृत्वा निर्यातो नगराद्बहिः ।
स नो मन्ये ध्वजं दृष्ट्वा भीत एष पलायति ॥ ४.३९.४६ ॥
Nachdem er Uttara zum Wagenlenker gemacht hat, ist er aus der Stadt gezogen. Ich glaube, beim Anblick unseres Banners flieht er verängstigt.
4.39.47
नूनं तमेव धावन्तं जिघृक्षति धनञ्जयः ।
सारथिं ह्युत्तरं कृत्वा स्वयं योद्धुमिहेच्छति ॥ ४.३९.४७ ॥
Gewiss will Dhanañjaya gerade den ergreifen, der flieht. Nachdem er Uttara zum Wagenlenker gemacht hat, will er selbst hier kämpfen.
4.39.48
इति स्म कुरवः सर्वे विमृशन्तः पृथक्पृथक् ।
न च व्यवसितुं वीरा अर्जुनं शक्नुवन्ति ते ॥ ४.३९.४८ ॥
So beratschlagten alle Kurus einzeln, doch die Helden vermochten nicht sicher zu entscheiden, dass es Arjuna war.
4.39.49
दुर्योधन उवाचेदं सैनिकान्रथसत्तमान् ।
अर्जुनो वासुदेवो वा रामः प्रद्युम्न एव वा।
ते हि नः प्रतिसंयातुं संग्रामे न हि शक्नुयुः ॥ ४.३९.४९ ॥
Duryodhana sprach zu den besten Wagenkämpfern und Soldaten: Arjuna, Vāsudeva, Rāma oder Pradyumna würden uns im Kampf nicht entgegentreten können.
4.39.50
अन्यो वै क्लीबरूपेण यद्यागच्छेद्गवां पदम् ।
शस्त्रैस्तीक्ष्णैरर्पयित्वा पातयिष्यामि भूतले ।
कथमेकतरस्तेषां समस्तान्योधयेत्कुरून् ॥ ४.३९.५० ॥
Käme ein anderer in der Gestalt eines Eunuchen an den Ort der Kühe, so würde ich ihn mit scharfen Waffen zu Boden strecken; doch wie könnte einer allein gegen alle Kurus kämpfen?
4.39.51
छन्नं तथा तं वेषेण पाण्डवं प्रेक्ष्य सैनिकाः ।
अर्जुनेति च नेत्येव न व्यवस्यन्ति ते पुनः।
इति स्म कुरवः सर्वे विमृशन्तः पुनः पुनः ॥ ४.३९.५१ ॥
Obwohl sie den Pāṇḍava in seiner Verkleidung sahen, konnten die Soldaten nicht entscheiden, sagten »Arjuna« und dann wieder »nein«; alle Kurus beratschlagten immer wieder.
4.39.52
दृढेवधी महासत्त्वः शक्रतुल्यपराक्रमः ।
अद्यागच्छति चेद्योद्धुं सर्वं संशयितं बलम् ॥ ४.३९.५२ ॥
Wenn heute einer mit festem Bogen und Köcher, von großem Mut und Tapferkeit gleich Indra, zum Kampf kommt, wird das ganze Heer in Zweifel geraten.
4.39.53
न चाप्यन्यतरं तत्र व्यवस्यन्ति धनञ्जयात् ॥ ४.३९.५३ ॥
Und dort konnten sie niemand anderen als Dhanañjaya bestimmen.
4.39.54
उत्तरं तु प्रधावन्तमनुद्रुत्य धनञ्जयः ।
गत्वा शतपदं तूर्णं केशपक्षे परामृशत् ॥ ४.३९.५४ ॥
Dhanañjaya verfolgte den fliehenden Uttara, lief hundert Schritte schnell und packte ihn an der Haarlocke.
4.39.55
मा मा गृहाण भद्रं ते दासोऽहं ते बृहन्नले ।
इति वादिनमेवाशु धावन्तं तरसाऽग्रहीत्।
विराटपुत्रं बीभत्सुर्बलवानरिमर्दनः ॥ ४.३९.५५ ॥
„Halt mich nicht fest, möge dir Glück beschieden sein; o Bṛhannalā, ich bin dein Diener.“ Während er dies sagte und lief, ergriff der mächtige Feindbezwinger Bībhatsu sogleich den Sohn Virāṭas mit Gewalt.
4.39.56
सोऽर्जुनेन परामृष्टः पर्यदेवयदार्तवत् ।
बहुलं कृपणं चैव वित्तं प्रावेदयद्बहु ॥ ४.३९.५६ ॥
Von Arjuna ergriffen, klagte er wie ein Notleidender, sehr kläglich, und begann, großen Reichtum zu nennen.
4.39.57
सुवर्णमणिमुक्तानां यद्यदिच्छसि दद्मि ते ।
हस्तिनोश्वान्रथान्गावः स्त्रियश्च समलङ्कृताः ॥ ४.३९.५७ ॥
„Was du an Gold, Edelsteinen und Perlen begehrst, das gebe ich dir — Elefanten, Pferde, Wagen, Kühe und prächtig geschmückte Frauen.“
4.39.58
शातकुम्भस्य शुद्धस्य श्रेष्ठस्य रजतस्य च ।
ददामि शतनिष्कं ते मुञ्च मां त्वं बृहन्नले ॥ ४.३९.५८ ॥
„Von reinem, vorzüglichem Gold und von Silber gebe ich dir hundert Niṣka; o Bṛhannalā, lass mich los.“
4.39.59
षष्टिं स्वलंकृताः कन्या ग्राममेकं ददामि ते ।
मुञ्च मां त्वं भृशं दीनं विह्वलं भयकम्पितम् ॥ ४.३९.५९ ॥
„Sechzig prächtig geschmückte Jungfrauen und ein Dorf gebe ich dir; lass mich los — ich bin sehr elend, verwirrt und zittere vor Furcht.“
4.39.60
मणीनष्टौ च वैडूर्यान्हेमबद्धान्महाप्रभान् ।
हेमदण्डप्रतिच्छन्नं रथं युक्तं तु वाजिभिः ॥ ४.३९.६० ॥
Acht Juwelen, Lapislazuli in Gold gefasst und von großem Glanz, und ein Wagen, mit goldenen Stangen bedeckt, mit Pferden bespannt.
4.39.61
मत्तांश्च दश मातङ्गान्मुञ्च मां त्वं बृहन्नले ।
गमिष्यामि पुरं षण्ड द्रष्टुं मातरमद्य ताम् ॥ ४.३९.६१ ॥
Und auch zehn tobende Elefanten. Lass mich los, Bṛhannalā. Heute werde ich in die Stadt gehen, um meine Mutter zu sehen, Eunuch.
4.39.62
एकोऽहमेव मे मातुः कुमारः किं ब्रुवे ततः ।
विधिरेवंविधे काले त्वद्वशं कुरुते हि माम् ॥ ४.३९.६२ ॥
Ich bin der einzige Sohn meiner Mutter, was soll ich also sagen? In einer solchen Zeit bringt das Schicksal selbst mich in deine Gewalt.
4.39.63
मात्स्यस्य पुत्रो बालोऽहं तेन चास्मि सुपोषितः ।
मातृपार्श्वशयानोऽहमस्पृष्टातपवायुमान् ॥ ४.३९.६३ ॥
Ich bin der junge Sohn des Matsya-Königs, und von ihm wurde ich gut aufgezogen. An der Seite meiner Mutter schlafend, von Sonne und Wind unberührt, bin ich gewesen.
4.39.64
अदृष्टबालयुद्धोऽहं कुतस्ते कुरवः कुतः ।
मातृपार्श्वं गमिष्यामि मुञ्च मां त्वं बृहन्नले ॥ ४.३९.६४ ॥
Ich habe noch nie einen Kinderkampf gesehen. Wo sind deine Kurus, und wo bin ich? Ich werde zu meiner Mutter gehen. Lass mich los, Bṛhannalā.
4.39.65
प्रलयार्णवसंकाशं दृश्यते कौरवं बलम् ॥ ४.३९.६५ ॥
Das Heer der Kauravas ist zu sehen, gleich dem Ozean bei der Auflösung der Welt.
4.39.66
स्त्रीणां मध्येऽहमज्ञानाद्वीर्यशौर्याङ्कितां गिरम् ।
उक्तो यौवनगर्वेण को जेतुं शक्नुयात्कुरून् ।
अमुक्त्वा मां यदि नयेर्मरिष्यामि तवाग्रतः ॥ ४.३९.६६ ॥
Unter den Frauen sprach ich aus Unwissenheit Worte, gezeichnet von Tapferkeit und Heldenmut, und sagte im Stolz der Jugend: „Wer könnte die Kurus besiegen?“ Wenn du mich wegführst, ohne mich freizulassen, werde ich vor dir sterben.
4.39.67
एवमादीनि वाक्यानि विलपन्तमचेतसम् ।
प्रसभं पुरुषव्याघ्रो रथस्यान्तिकमानयत् ॥ ४.३९.६७ ॥
Mit solchen Worten klagend, verwirrt, brachte ihn der Tiger unter den Männern gewaltsam zum Wagen.
4.39.68
अथैनमब्रवीत्पार्थो भयार्तं नष्टचेतसम् ॥ ४.३९.६८ ॥
Da sprach Pārtha (Arjuna) zu ihm, von Furcht gequält und verwirrten Geistes.
4.39.69
अहं योत्स्यामि कौरव्यैर्हयान्संयच्छ मेति माम् ।
आददानः किमर्थं त्वं पलायनपरोऽभवः ॥ ४.३९.६९ ॥
„Ich werde gegen die Kauravas kämpfen; halte die Pferde für mich.“ Warum hast du, mich ergreifend, dich zur Flucht gewandt?
4.39.70
युध्यस्व कौरवैः सार्धं विजयस्ते भविष्यति ।
यस्य यन्तास्म्यहं युद्धे संयच्छामि हयोत्तमान्।
राज्ञो वा राजपुत्रस्य तस्य युद्धे जयो ध्रुवम् ॥ ४.३९.७० ॥
Kämpfe mit den Kauravas, und der Sieg wird dein sein. Der König oder Prinz, dessen Wagenlenker ich im Kampf bin und dessen beste Pferde ich lenke, dessen Sieg im Kampf ist gewiss.
4.39.71
सर्वथोत्तर युध्यस्व यन्त्रा सह मया कुरून् ।
जित्वा महीं यशः प्राप्य भोक्ष्यसे सकलामिमाम् ॥ ४.३९.७१ ॥
Uttara, kämpfe auf jede Weise gegen die Kuru, mit mir als deinem Wagenlenker. Nachdem du die Kuru besiegt und Ruhm erlangt hast, wirst du diese ganze Erde genießen.
4.39.72
हतो वा प्राप्ससे स्वर्गं न श्रेयस्ते पलायनम् ॥ ४.३९.७२ ॥
Erschlagen wirst du den Himmel erlangen; Flucht ist nicht gut für dich.
4.39.73
अद्य सर्वान्कुरूञ्जित्वा यथा जयमवाप्स्यसि ।
तथाऽहं प्रयतिष्येऽत्र सहायोऽत्र मतो ह्यहम् ॥ ४.३९.७३ ॥
Wie du heute alle Kurus besiegen und den Sieg erlangen wirst, so werde auch ich mich hier bemühen; hier gelte ich als Helfer.
4.39.74
यदि नोत्सहसे योद्धुं शत्रुभिः शत्रुकर्शन ।
एहि मे त्वं हयान्यच्छ युध्यमानस्य शत्रुभिः ॥ ४.३९.७४ ॥
O Bezwinger der Feinde, wenn du nicht den Mut hast, mit den Feinden zu kämpfen, so komm und halte die Zügel meiner Pferde, während ich mit den Feinden kämpfe.
4.39.75
प्रयाह्येतद्रथानीकं मद्बाहुपरिरक्षितः ।
अप्रधृष्यतमं घोरं गुप्तं घोरैर्महारथैः ।
मा भैस्त्वं राजपुत्राग्र्य क्षत्रियोसि परंतप ॥ ४.३९.७५ ॥
Rücke vor in diese Wagenreihe, beschützt von meinen Armen, die unangreifbarste, schrecklich, bewacht von schrecklichen großen Wagenkriegern. Fürchte dich nicht, o erster der Prinzen; du bist ein Kṣatriya, Verbrenner der Feinde.
4.39.76
अहं तैः कुरुभिर्योत्स्ये प्रत्यानेष्यामि ते पशून् ।
प्रविशैतद्रथानीकमप्रधृष्यं दुरासदम् ॥ ४.३९.७६ ॥
Ich werde mit jenen Kurus kämpfen und dir deine Rinder zurückbringen. Tritt ein in diese Wagenreihe, unangreifbar und schwer zugänglich.
4.39.77
यन्ता भव नरश्रेष्ठ योत्स्येऽहं कुरुभिः सह ।
शूरान्समरचण्डांश्च नयिष्ये यमसादनम् ॥ ४.३९.७७ ॥
Sei mein Wagenlenker, bester der Männer; ich werde mit den Kurus kämpfen und die wilden Helden im Kampf in Yamas Wohnung schicken.
4.39.78
एवं ब्रुवाणो वैराटिं बीभत्सुरपराजितः ।
समाश्वास्य भयार्तं तमुत्तरं भरतर्षभः ॥ ४.३९.७८ ॥
So sprechend tröstete der unbesiegte Bībhatsu (Arjuna) den von Furcht geplagten Uttara, den Sohn Virāṭas — der Stier der Bharatas.
4.39.79
इतस्ततो विवेष्टन्तमकामं भयपीडितम् ।
रथमारोपमायास पार्थः परपुरंजयः ॥ ४.३९.७९ ॥
Der Sohn Pṛthās, Eroberer feindlicher Städte, hob ihn auf den Wagen — ihn, der sich hin und her wand, widerwillig, von Furcht gequält.
4.39.80
तमारोप्य रथोपस्थे विलपन्तं धनञ्जयः ।
गाण्डीवं धनुरादातुमुपायात्तां शमीं प्रति। ॥ ४.३९.८० ॥
Nachdem er ihn auf den Wagenboden gehoben hatte, begab sich Dhanañjaya, mit ihm klagend, zu dem Śamī-Baum, um den Gāṇḍīva-Bogen zu nehmen.
4.39.81
उत्तरं तं समाश्वास्य कृत्वा यन्तारमर्जुनः ॥ ४.३९.८१ ॥
Nachdem er Uttara getröstet hatte, machte Arjuna ihn zu seinem Wagenlenker.