മഹാഭാരതം · അധ്യായം 4.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.39.1
स राजधान्य निर्याय वैराटिरकुतोभयः ।
प्रयाहीत्यब्रवीत्सूतं यत्र ते कुरवो गताः ॥ ४.३९.१ ॥
രാജധാനിയിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട നിർഭയനായ വൈരാടപുത്രൻ സാരഥിയോട് പറഞ്ഞു: "കുരുക്കൾ പോയ വഴിയിലേക്ക് തെളിക്കുക."
4.39.2
समवेतान्कुरून्सर्वाञ्जिगीषूनवजित्य वै ।
गाश्चैताः क्षिप्रमादाय पुनरेष्याम्यहं पुरम् ॥ ४.३९.२ ॥
"ജയം ആഗ്രഹിച്ച് ഒന്നിച്ചുകൂടിയ എല്ലാ കുരുക്കളെയും ജയിച്ച്, ഈ പശുക്കളെയും വേഗം കൊണ്ടുവന്ന് ഞാൻ നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങും."
4.39.3
ततस्तांश्चोदयामास सदश्वान्पाण्डुनन्दनः ॥ ४.३९.३ ॥
പിന്നെ പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രൻ ആ നല്ല കുതിരകളെ തെളിച്ചു.
4.39.4
ते हया नरसिंहेन चोदिता वातरंहसः ।
आलिखन्त इवाकाशमूहुः काञ्चनमालिनः ॥ ४.३९.४ ॥
നരസിംഹനാൽ തെളിക്കപ്പെട്ട ആ കാറ്റിന്റെ വേഗമുള്ള കുതിരകൾ, സ്വർണ്ണമാലയണിഞ്ഞ് ആകാശത്തെ വരയ്ക്കുമാറ് കുതിച്ചു.
4.39.5
नातिदूरमथो गत्वा मात्स्यपुत्रधनञ्जयौ ।
अवैक्षेतामवित्रस्तौ कुरूणां बलिनां बलम् ॥ ४.३९.५ ॥
വളരെ ദൂരം പോകാതെ, മത്സ്യപുത്രനും ധനഞ്ജയനും ഭയമില്ലാതെ ശക്തരായ കുരുക്കളുടെ സൈന്യത്തെ നോക്കി.
4.39.6
श्मशानमभितो गत्वा शूरौ ददृशतुःकुरून् ।
तदनीकं महत्तेषां विस्तृतं सागरोपमम् । ॥ ४.३९.६ ॥
ശ്മശാനത്തിനടുത്തേക്ക് ചെന്ന് ആ രണ്ടു വീരന്മാർ കുരുക്കളെ കണ്ടു. അവരുടെ ആ മഹാസൈന്യം സമുദ്രംപോലെ വ്യാപിച്ചു കിടന്നിരുന്നു.
4.39.7
सर्पमाणमिवाकाशे वनं बहुलपादपम् ।
ददृशे पार्थिवो रेणुर्जनितस्तेन सर्पता। ॥ ४.३९.७ ॥
ആകാശത്ത് നീങ്ങുന്ന ഇടതൂർന്ന മരങ്ങളുള്ള വനം പോലെ, നീങ്ങുന്ന സൈന്യം ഉയർത്തിയ ഭൂമിയിലെ പൊടി കാണപ്പെട്ടു.
4.39.8
दृष्टिप्रणाशो भूतानां दिवस्पृक्कुरुसत्तम ।
तदनीकमथो वीक्ष्य गजाश्वरथसंकुलम् । ॥ ४.३९.८ ॥
കുരുശ്രേഷ്ഠാ, ആകാശത്തെ തൊട്ട ആ പൊടി ജീവികളുടെ കാഴ്ച നശിപ്പിച്ചു. പിന്നെ ആനകളും കുതിരകളും രഥങ്ങളും നിറഞ്ഞ ആ സൈന്യത്തെ കണ്ടു—
4.39.9
कर्णदुर्योधनकृपैर्गुप्तं शान्तनवेन च ।
द्रोणेन सह पुत्रेण महेष्वासेन धीमता ॥ ४.३९.९ ॥
കർണ്ണൻ, ദുര്യോധനൻ, കൃപൻ എന്നിവരാൽ സംരക്ഷിതമായ, ശന്തനുപുത്രനാലും (ഭീഷ്മർ), ദ്രോണരാലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനും മഹാധനുർധരനും ബുദ്ധിമാനുമായവനാലും സംരക്ഷിതമായ സൈന്യം.
4.39.10
हृष्टरोमा भयोद्विग्नो निमील्य स्वदृशौ तदा ।
कम्पमानशरीरश्च पार्थं वैराटिरब्रवीत् ॥ ४.३९.१० ॥
ഭയത്താൽ ഉദ്വേഗിതനായി, രോമാഞ്ചമുണ്ടായി, അപ്പോൾ രണ്ട് കണ്ണുകളും അടച്ച്, വിറയ്ക്കുന്ന ശരീരത്തോടെ വിരാടപുത്രൻ (ഉത്തരൻ) പാർഥനോട് പറഞ്ഞു—
4.39.11
नोत्सहे कुरुभिर्योद्धुं रोमहर्षं हि पश्य मे ।
बहुप्रवीरमत्युग्रं देवैरपि दुरासदम्।
प्रतियोद्धुं न शक्नोमि कुरुसैन्यं भयानकम् ॥ ४.३९.११ ॥
കുരുക്കളോടു യുദ്ധം ചെയ്യാൻ എനിക്കു ധൈര്യമില്ല; കാണൂ, എന്റെ രോമം എഴുന്നുനിൽക്കുന്നു. പല വീരന്മാർ നിറഞ്ഞ, അതിഭയങ്കരമായ, ദേവന്മാർക്കും സമീപിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള, ഭീതിദമായ കുരുസൈന്യത്തെ എതിർക്കാൻ എനിക്കാവില്ല.
4.39.12
नाशंसे भारतीं सेनां प्रवेष्टुं भीमकार्मुकाम् ।
देवैरपि सहेन्द्रेण न शक्यं किंपुनर्नरैः ॥ ४.३९.१२ ॥
ഭയങ്കര വില്ലുകളുള്ള ആ ഭാരതസൈന്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ ഞാൻ ആശിക്കുന്നില്ല. ഇന്ദ്രനോടൊപ്പമുള്ള ദേവന്മാർക്കുപോലും സാധ്യമല്ലാത്തത്, മനുഷ്യർക്ക് എങ്ങനെ സാധ്യമാകും?
4.39.13
रथनागाश्वकलिलं पत्तिध्वजसमाकुलम् ।
दृष्ट्वैव हि परानीकं मनः प्रव्यथतीव मे ॥ ४.३९.१३ ॥
രഥങ്ങളും ആനകളും കുതിരകളും നിറഞ്ഞ്, കാലാളുകളും കൊടികളും തിങ്ങിനിറഞ്ഞ ശത്രുസൈന്യത്തെ കണ്ടമാത്രയിൽ തന്നെ എന്റെ മനസ്സ് വ്യഥിതമാകുന്നു.
4.39.14
यत्र द्रोणश्च भीष्मश्च कृपः कर्णो विविंशतिः ।
अश्वत्थामा विकर्णश्च सोमदत्तश्च बाह्लिकः ।
दुर्योधनस्तथा राजा वीरो दुर्मर्षणः परः ॥ ४.३९.१४ ॥
ദ്രോണനും ഭീഷ്മനും കൃപനും കർണ്ണനും വിവിംശതിയും അശ്വത്ഥാമാവും വികർണ്ണനും സോമദത്തനും ബാഹ്ലീകനും രാജാവായ ദുര്യോധനനും വീരനായ ദുർമർഷണനും മറ്റുള്ളവരും ഉള്ളിടത്ത്.
4.39.15
नीतिमन्तो महेष्वासाः सर्वे युद्धविशारदाः ।
मत्ता इव महानागा युक्तध्वजपताकिनः ॥ ४.३९.१५ ॥
നീതിജ്ഞരും മഹാധനുർധരരും യുദ്ധനിപുണരുമായ എല്ലാവരും മദിച്ച മഹാഗജങ്ങളെപ്പോലെ, ചേർച്ചയുള്ള കൊടികളും പതാകകളും ഏന്തിയവരാണ്.
4.39.16
नीतिमन्तो महेष्वासाः सर्वार्थकृतनिश्चयाः ।
ताञ्जेतुं समरे शूरान्दुर्बुद्धिरहमागतः ॥ ४.३९.१६ ॥
നീതിജ്ഞരും മഹാധനുർധരരും എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളിലും ഉറച്ച തീരുമാനമുള്ളവരുമായ ആ വീരന്മാരെ യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ ദുർബുദ്ധിയായ ഞാൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
4.39.17
दृष्ट्वैव हि कुरून्सर्वान्व्यूढानीकान्प्रहारिणः ।
हृषितानि च रोमाणि कश्मलेनाहतं मनः ॥ ४.३९.१७ ॥
കൗരവരെല്ലാവരെയും വ്യൂഹിതസേനകളെയും പ്രഹരിക്കുന്ന യോദ്ധാക്കളെയും കണ്ടതോടെ എന്റെ രോമങ്ങൾ എഴുന്നുനിന്നു; മനസ്സ് മോഹവിഭ്രാന്തിയാൽ ഹതമായി.
4.39.18
दृष्ट्वा तु महतीं सेनां कुरूणां दृढधन्विनाम् ।
परिदेवयते मन्दः सकाशे सव्यसाचिनः ॥ ४.३९.१८ ॥
ഉറച്ച വില്ലാളികളായ കൗരവരുടെ മഹാസൈന്യത്തെ കണ്ട്, മന്ദബുദ്ധിയായ ഞാൻ സവ്യസാചിയുടെ (അർജുനന്റെ) മുന്നിൽ വിലപിക്കുന്നു.
4.39.19
त्रिगर्तान्मे पिता यातः शून्ये वै प्रणिधाय माम् ।
सर्वां सेनामुपादाय न मे सन्तीह सैनिकाः ॥ ४.३९.१९ ॥
എന്റെ പിതാവ് സമസ്ത സൈന്യവുമായി ത്രിഗർത്തരുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി; ശൂന്യമായ നഗരത്തിൽ എന്നെ വിട്ടിട്ടുപോയി. ഇവിടെ എനിക്ക് ഒരു സൈനികനുമില്ല.
4.39.20
अहमेको बहून्बालः कृतास्त्रानकृतश्रमः ।
प्रतियोद्धुं न शक्नोति निवर्तय बृहन्नले ॥ ४.३९.२० ॥
ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കാണ്, ഒരു ബാലനാണ്; അസ്ത്രവിദ്യ അഭ്യസിച്ചവരെങ്കിലും പരിശ്രമം അറിയാത്ത പലരെ എതിർക്കാൻ എനിക്കാവില്ല. ബൃഹന്നളേ, രഥം തിരിച്ചുവിടൂ.
4.39.21
तं तथा वादिनं तत्र बीभत्सुः प्रत्यभाषत ।
संप्रहस्य पुनस्तं वै सर्वलोकमहारथः ॥ ४.३९.२१ ॥
അങ്ങനെ സംസാരിച്ച അവനോട്, ലോകപ്രശസ്തനായ മഹാരഥൻ ബീഭത്സു (അർജുനൻ) ഉറക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും മറുപടി പറഞ്ഞു.
4.39.22
भयेन दीनरूपोऽसि द्विषतां हर्षवर्धनः ।
न च तावत्कृतं किंचित्परैः कर्म रणाजिरे ॥ ४.३९.२२ ॥
ഭയത്താൽ നീ ദീനരൂപനായിരിക്കുന്നു; ശത്രുക്കളുടെ സന്തോഷം വർധിപ്പിക്കുന്നു. യുദ്ധഭൂമിയിൽ ശത്രുക്കൾ ഇതുവരെ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല.
4.39.23
स्वयमेव च मामात्थ नय मां कौरवान्प्रति ।
सोहं त्वां तत्र नेष्यामि यत्रैते बहुला ध्वजाः ॥ ४.३९.२३ ॥
നീ തന്നെയാണ് എന്നോട് പറഞ്ഞത്: കൗരവരുടെ നേർക്ക് എന്നെ കൊണ്ടുപോകൂ എന്ന്. അതിനാൽ ഈ അനേകം കൊടികൾ കാണുന്നിടത്തേക്ക് ഞാൻ നിന്നെ കൊണ്ടുപോകും.
4.39.24
मध्यमामिषगृध्रूनां कुरूणामाततायिनाम् ।
नेष्यामि त्वां महाबाहो मा त्वं हि विमना भव।
समुद्रमिव गम्भीरं कुरुसैन्यमरिन्दम ॥ ४.३९.२४ ॥
മധ്യദേശത്തിലെ മാംസത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആതതായികളായ കൗരവരുടെ അടുത്തേക്ക് ഞാൻ നിന്നെ കൊണ്ടുപോകും. മഹാബാഹോ, വിഷാദിക്കരുത്. അരിന്ദമാ, കൗരവസൈന്യം സമുദ്രംപോലെ ആഴമുള്ളതാണ്.
4.39.25
स्त्रीसकाशे प्रतिज्ञाय पुरुषाणां हि शृण्वताम् ।
विकत्थमानो निर्यात्वा ब्रूषि किं नात्र युद्ध्यसे ॥ ४.३९.२५ ॥
സ്ത്രീകളുടെ മുന്നിൽ പ്രതിജ്ഞ ചെയ്ത്, പുരുഷന്മാർ കേൾക്കെ പൊങ്ങച്ചം പറഞ്ഞ്, പുറത്തുപോയി നീ പറയുന്നു — ഇവിടെ എന്തുകൊണ്ട് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നില്ല?
4.39.26
तथा स्त्रीषु प्रतिश्रुत्य पौरुषं पुरुषेषु च ।
रथमारुह्य निर्यात्वा किमर्थं नावबुध्यसे ॥ ४.३९.२६ ॥
അതുപോലെ സ്ത്രീകളോട് വീര്യം വാഗ്ദാനം ചെയ്ത്, പുരുഷന്മാരോടും, രഥത്തിൽ കയറി പുറത്തുപോയി എന്തുകൊണ്ട് നീ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല?
4.39.27
न चेद्विजित्य गास्त्वं हि नगरं प्रतियास्यसि ।
प्रहसिष्यन्ति वीरास्त्वां नरा नार्यश्च संगताः ॥ ४.३९.२७ ॥
പശുക്കളെ ജയിച്ച് നീ നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങിയില്ലെങ്കിൽ, വീരന്മാരും പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും ഒത്തുകൂടി നിന്നെ പരിഹസിക്കും.
4.39.28
अहमप्यस्मि सैरन्ध्र्या स्तुतः सारथ्यकर्मणि ।
नाहं शक्नोम्यनिर्जित्य गाः प्रयातुं पुरं प्रति ॥ ४.३९.२८ ॥
ഞാനും സൈരന്ധ്രിയാൽ സാരഥ്യകർമ്മത്തിൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവനാണ്; എന്നാൽ പശുക്കളെ ജയിക്കാതെ നഗരത്തിലേക്ക് പോകാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല.
4.39.29
स्तोत्रेण चैव सैरन्ध्र्यास्तव वाक्येन चोदितः ।
कथं न युद्ध्येयमहं कुरूनेतान्स्थिरो भव ॥ ४.३९.२९ ॥
സൈരന്ധ്രിയുടെ സ്തുതിയാലും നിന്റെ വാക്കിനാലും പ്രേരിതനായ ഞാൻ ഈ കുരുക്കളോട് എന്തുകൊണ്ട് യുദ്ധം ചെയ്യരുത്? സ്ഥിരമായിരിക്കൂ.
4.39.30
कामं हरन्तु मात्स्यानां भूयांसः कुरवो धनम् ।
प्रहसन्तु च मां नार्यो नरा वाऽपि बृहन्नले ॥ ४.३९.३० ॥
മത്സ്യരുടെ ധനം കുരുക്കൾ പലരും കൊണ്ടുപോകട്ടെ; സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കട്ടെ, ബൃഹന്നളേ.
4.39.31
संग्रामेण न मे कार्यं गावो गच्छन्तु चापि मे ।
नगरं च प्रवेक्ष्यामि पश्यतस्ते बृहन्नले ॥ ४.३९.३१ ॥
എനിക്ക് യുദ്ധംകൊണ്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ല. എന്റെ പശുക്കളും പോകട്ടെ. ബൃഹന്നളേ, നീ നോക്കിനിൽക്കെ ഞാൻ നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കും.
4.39.32
इत्युक्त्वा प्राद्रवद्भीतो रथात्प्रस्कन्द्य कुण्डली ।
त्यक्त्वा मानं सुसंत्रस्तो विसृज्य सशरं धनुः ॥ ४.३९.३२ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഭയന്ന കുണ്ഡലി (ഉത്തരൻ) രഥത്തിൽനിന്ന് ചാടി ഓടി. അഭിമാനം വെടിഞ്ഞ്, അത്യന്തം ഭയന്ന്, ശരത്തോടുകൂടിയ വില്ല് എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞു.
4.39.33
नैष शूरैः स्मृतो धर्मः क्षत्रियस्य पलायनम् ।
श्रेयो हि मरणं युद्धे न भीतस्य पलायनम् ॥ ४.३९.३३ ॥
ഇത് ശൂരന്മാർ ക്ഷത്രിയന്റെ ധർമ്മമായി കരുതിയതല്ല — ഓടിപ്പോകൽ. യുദ്ധത്തിൽ മരിക്കുന്നതാണ് ശ്രേഷ്ഠം; ഭയന്നവന്റെ പലായനമല്ല.
4.39.34
एवमुक्त्वा तु कौरव्यः सोऽवप्लुत्य रथोत्तमात् ।
तमन्वधावद्धावन्तं राजपुत्रं धनञ्जयः ।
दीर्घां वेणीं विधून्वानः साधु रक्ते च वाससी ॥ ४.३९.३४ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ കൗരവൻ (അർജുനൻ) ആ ശ്രേഷ്ഠരഥത്തിൽനിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി. ഓടുന്ന ആ രാജകുമാരനെ പിന്തുടർന്നു. നീണ്ട ജടയിളക്കിക്കൊണ്ടും മനോഹരമായ ചുവന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചുകൊണ്ടും ധനഞ്ജയൻ ഓടി.
4.39.35
विक्रमन्तं पदन्यासैर्नमयन्तं च भूतलम् ।
विधूय वेणीं धावन्तमजानन्तोऽर्जुनं तदा।
सैनिकाः प्राहसन्केचिद्योषिद्रूपमवेक्ष्य तम् ॥ ४.३९.३५ ॥
കാൽവെപ്പുകളാൽ ഭൂമിയെ അമർത്തിയും കുനിയിച്ചും, ജടയിളക്കി ഓടുന്ന അർജുനനെ അപ്പോൾ തിരിച്ചറിയാതെ, ചില സൈനികർ അവന്റെ സ്ത്രീരൂപം കണ്ട് പരിഹസിച്ചു ചിരിച്ചു.
4.39.36
तं च शीघ्रं प्रधावन्तं संप्रेक्ष्य कुरवोऽब्रुवन् ।
कोऽयं धावत्यसङ्गेन पूर्वं मुक्त्वा रथोत्तमम् ॥ ४.३९.३६ ॥
അവൻ വേഗത്തിൽ ഓടുന്നത് കണ്ട് കൗരവർ പറഞ്ഞു: "ഉത്തമമായ രഥം മുൻപേ ഉപേക്ഷിച്ച് ആസക്തിയില്ലാതെ ഓടുന്ന ഇവൻ ആര്?"
4.39.37
क एष वेषसंच्छन्नो भस्मनेव हुताशनः ।
किंचिदस्य यथा पुंसः किंचिदस्य यथा स्त्रियः ॥ ४.३९.३७ ॥
ചാരം മൂടിയ തീപോലെ വേഷത്താൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഇവൻ ആര്? ഇവനിൽ ഒരു ഭാഗം പുരുഷനെപ്പോലെയും മറ്റൊരു ഭാഗം സ്ത്രീയെപ്പോലെയും ഉണ്ട്.
4.39.38
इत्येवं सैनिकाः प्राहुर्द्रोणस्तानिदमब्रवीत् ।
आचार्यः कुरुपाण्डूनां मतौ शुक्राङ्गिरोपमः ॥ ४.३९.३८ ॥
സൈനികർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കൗരവ-പാണ്ഡവരുടെ ആചാര്യനും അഭിപ്രായത്തിൽ ശുക്രനും അംഗിരസ്സിനും സമനുമായ ദ്രോണൻ അവരോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
4.39.39
किं विचारेण वः कार्यमेतेनानुसृतेन वा ।
धावन्तमनुधावंश्च निर्भयो भयविप्लुतम् ।
वेणीकलापं निर्धूय प्रविभाति नरर्षभः ॥ ४.३९.३९ ॥
"ഇവനെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കുന്നതിലോ പിന്തുടരുന്നതിലോ നിങ്ങൾക്ക് എന്ത് പ്രയോജനം? ഭയന്നവനെപ്പോലെ ഓടുന്നവൻ തന്നെയാണ് നിർഭയനായി പിന്തുടരുന്നതും; മുടിക്കെട്ട് കുടഞ്ഞ് ഈ നരശ്രേഷ്ഠൻ തിളങ്ങുന്നു."
4.39.40
आकारमर्जुनस्येव क्लीबरूपं बिभर्ति च ।
रूपेण पार्थसदृशः स्त्रीवेषसमलंकृतः ॥ ४.३९.४० ॥
ഇവൻ അർജ്ജുനന്റെ രൂപംപോലെയിരിക്കുന്നു, എങ്കിലും ഷണ്ഡവേഷം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു; രൂപത്തിൽ പാർത്ഥനു സമനായി, സ്ത്രീവേഷത്താൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനാണ്.
4.39.41
तदेवैतच्छिरोग्रीवं तौ बाहू परिघोपमौ ।
तत्तदेवास्य विक्रान्तं नायमन्यो धनञ्जयात् ॥ ४.३९.४१ ॥
ഇതുതന്നെ തലയും കഴുത്തും, ആ രണ്ടു കൈകളും പരിഘത്തിനു സമാനം; അവന്റെ വീര്യവും അതുതന്നെ. ഇവൻ ധനഞ്ജയനല്ലാതെ മറ്റൊരാളല്ല.
4.39.42
अमरेष्विव देवेन्द्रो मनुष्येषु धनञ्जयः ।
एकः कोस्मानुपायायादन्यो लोके धनञ्जयात् ॥ ४.३९.४२ ॥
ദേവന്മാരിൽ ദേവേന്ദ്രനെപ്പോലെ, മനുഷ്യരിൽ ധനഞ്ജയൻ. ലോകത്തിൽ ധനഞ്ജയനല്ലാതെ മറ്റാരാണ് ഒറ്റയ്ക്ക് നമ്മുടെ അടുത്തേക്ക് വരിക?
4.39.43
द्रोणेन चैवमुक्तस्तु कर्णः प्रोवाच बुद्धिमान् ।
एकः पुत्रो विराटस्य शून्ये संनिहितः पुरे ॥ ४.३९.४३ ॥
ദ്രോണൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ബുദ്ധിമാനായ കർണൻ പറഞ്ഞു: വിരാടന്റെ ഒരേയൊരു പുത്രൻ ശൂന്യമായ നഗരത്തിൽ ഉണ്ട്.
4.39.44
स एष किल निर्यातो बालभावान्न पौरुषात् ।
क्लीबं वै सारथिं कृत्वा निर्यातो नगराद्बहिः ॥ ४.३९.४४ ॥
അവൻ തീർച്ചയായും ബാല്യത്താൽ, പൗരുഷത്താലല്ല, പുറപ്പെട്ടതാണ്; ഒരു ക്ലീബനെ സാരഥിയാക്കിയാണ് നഗരത്തിനു പുറത്തേക്ക് പോയത്.
4.39.45
छन्नं सत्रेण वै नूनं जानीध्वं यान्तमर्जुनम् ।
ते हि नः प्रतिसंयातुं संग्रामे न हि शक्नुयुः ।
कथमेकतरस्तेषां समस्तान्योधयेत्कुरून् ॥ ४.३९.४५ ॥
തീർച്ചയായും അറിയുക, പോകുന്നത് വേഷം മറച്ച അർജുനനാണ്. അവർക്ക് യുദ്ധത്തിൽ നമ്മെ എതിർക്കാൻ കഴിയില്ല. അവരിൽ ഒരാൾ തനിച്ച് എല്ലാ കുരുക്കളോടും എങ്ങനെ യുദ്ധം ചെയ്യും?
4.39.46
उत्तरः सारथिं कृत्वा निर्यातो नगराद्बहिः ।
स नो मन्ये ध्वजं दृष्ट्वा भीत एष पलायति ॥ ४.३९.४६ ॥
ഉത്തരനെ സാരഥിയാക്കി അവൻ നഗരത്തിനു പുറത്തേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ധ്വജം കണ്ടു ഭയന്ന് അവൻ ഓടുന്നു എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
4.39.47
नूनं तमेव धावन्तं जिघृक्षति धनञ्जयः ।
सारथिं ह्युत्तरं कृत्वा स्वयं योद्धुमिहेच्छति ॥ ४.३९.४७ ॥
തീർച്ചയായും ധനഞ്ജയൻ ഓടുന്നവനെ തന്നെ പിടിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഉത്തരനെ സാരഥിയാക്കി അവൻ ഇവിടെ സ്വയം യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
4.39.48
इति स्म कुरवः सर्वे विमृशन्तः पृथक्पृथक् ।
न च व्यवसितुं वीरा अर्जुनं शक्नुवन्ति ते ॥ ४.३९.४८ ॥
ഇങ്ങനെ കൗരവരെല്ലാം ഓരോരുത്തരായി ആലോചിച്ചു; എന്നാൽ ആ വീരന്മാർക്ക് അർജുനനെ ഉറപ്പിച്ച് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
4.39.49
दुर्योधन उवाचेदं सैनिकान्रथसत्तमान् ।
अर्जुनो वासुदेवो वा रामः प्रद्युम्न एव वा।
ते हि नः प्रतिसंयातुं संग्रामे न हि शक्नुयुः ॥ ४.३९.४९ ॥
ദുര്യോധനൻ മികച്ച രഥികളായ സൈനികരോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: അർജുനനോ വാസുദേവനോ രാമനോ പ്രദ്യുമ്നനോ — അവർക്ക് യുദ്ധത്തിൽ നമ്മെ എതിരിടാൻ കഴിയില്ല.
4.39.50
अन्यो वै क्लीबरूपेण यद्यागच्छेद्गवां पदम् ।
शस्त्रैस्तीक्ष्णैरर्पयित्वा पातयिष्यामि भूतले ।
कथमेकतरस्तेषां समस्तान्योधयेत्कुरून् ॥ ४.३९.५० ॥
മറ്റൊരാൾ ഷണ്ഡരൂപത്തിൽ പശുക്കളുടെ സ്ഥലത്ത് വന്നാൽ മൂർച്ചയുള്ള ആയുധങ്ങളാൽ ഞാൻ അവനെ നിലത്തു വീഴ്ത്തും; എന്നാൽ അവരിലൊരാൾ എല്ലാ കൗരവരോടും എങ്ങനെ യുദ്ധം ചെയ്യും?
4.39.51
छन्नं तथा तं वेषेण पाण्डवं प्रेक्ष्य सैनिकाः ।
अर्जुनेति च नेत्येव न व्यवस्यन्ति ते पुनः।
इति स्म कुरवः सर्वे विमृशन्तः पुनः पुनः ॥ ४.३९.५१ ॥
വേഷത്താൽ മറഞ്ഞിരുന്ന ആ പാണ്ഡവനെ കണ്ടിട്ടും, 'ഇവൻ അർജുനനാണ്' എന്ന് സൈനികർക്ക് ഉറപ്പിക്കാനായില്ല; കൗരവരെല്ലാം വീണ്ടും വീണ്ടും ആലോചിച്ചു.
4.39.52
दृढेवधी महासत्त्वः शक्रतुल्यपराक्रमः ।
अद्यागच्छति चेद्योद्धुं सर्वं संशयितं बलम् ॥ ४.३९.५२ ॥
ഉറച്ച വില്ലും ആവനാഴിയുമുള്ള, മഹാധൈര്യവാനായ, ഇന്ദ്രനു തുല്യപരാക്രമമുള്ളവൻ ഇന്ന് യുദ്ധത്തിന് വന്നാൽ മുഴുവൻ സൈന്യവും സംശയത്തിലാകും.
4.39.53
न चाप्यन्यतरं तत्र व्यवस्यन्ति धनञ्जयात् ॥ ४.३९.५३ ॥
അവിടെ അവർക്ക് ധനഞ്ജയനല്ലാത്ത മറ്റൊരാളെയും ഉറപ്പിക്കാനായില്ല.
4.39.54
उत्तरं तु प्रधावन्तमनुद्रुत्य धनञ्जयः ।
गत्वा शतपदं तूर्णं केशपक्षे परामृशत् ॥ ४.३९.५४ ॥
ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഉത്തരനെ ധനഞ്ജയൻ പിന്തുടർന്ന്, നൂറടി വേഗത്തിൽ ചെന്ന് അവന്റെ മുടിയുടെ പാർശ്വഭാഗം പിടികൂടി.
4.39.55
मा मा गृहाण भद्रं ते दासोऽहं ते बृहन्नले ।
इति वादिनमेवाशु धावन्तं तरसाऽग्रहीत्।
विराटपुत्रं बीभत्सुर्बलवानरिमर्दनः ॥ ४.३९.५५ ॥
"എന്നെ പിടിക്കരുതേ, നിനക്ക് ശുഭമുണ്ടാകട്ടെ; ബൃഹന്നളേ, ഞാൻ നിന്റെ ദാസനാണ്" എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഓടിയ വിരാടപുത്രനെ ശത്രുനിഗ്രഹകനായ ബലവാനായ ബീഭത്സു ഉടൻ ബലമായി പിടികൂടി.
4.39.56
सोऽर्जुनेन परामृष्टः पर्यदेवयदार्तवत् ।
बहुलं कृपणं चैव वित्तं प्रावेदयद्बहु ॥ ४.३९.५६ ॥
അർജ്ജുനൻ പിടികൂടിയ അവൻ ദുഃഖിതനെപ്പോലെ വളരെ ദീനമായി വിലപിച്ചു, ധാരാളം സമ്പത്ത് വെളിപ്പെടുത്തി.
4.39.57
सुवर्णमणिमुक्तानां यद्यदिच्छसि दद्मि ते ।
हस्तिनोश्वान्रथान्गावः स्त्रियश्च समलङ्कृताः ॥ ४.३९.५७ ॥
"സ്വർണ്ണം, രത്നം, മുത്ത് എന്നിവയിൽ നിനക്കു വേണ്ടത് എന്തെല്ലാമോ അതെല്ലാം ഞാൻ തരാം — ആനകൾ, കുതിരകൾ, രഥങ്ങൾ, പശുക്കൾ, നന്നായി അലങ്കരിച്ച സ്ത്രീകൾ എന്നിവയും."
4.39.58
शातकुम्भस्य शुद्धस्य श्रेष्ठस्य रजतस्य च ।
ददामि शतनिष्कं ते मुञ्च मां त्वं बृहन्नले ॥ ४.३९.५८ ॥
"ശുദ്ധവും ശ്രേഷ്ഠവുമായ ശാതകുംഭ (സ്വർണ്ണം) യും വെള്ളിയും നൂറ് നിഷ്കം ഞാൻ നിനക്കു തരാം; ബൃഹന്നളേ, എന്നെ വിട്ടയക്കൂ."
4.39.59
षष्टिं स्वलंकृताः कन्या ग्राममेकं ददामि ते ।
मुञ्च मां त्वं भृशं दीनं विह्वलं भयकम्पितम् ॥ ४.३९.५९ ॥
"നന്നായി അലങ്കരിച്ച അറുപത് കന്യകമാരെയും ഒരു ഗ്രാമവും ഞാൻ നിനക്കു തരാം; എന്നെ വിട്ടയക്കൂ — ഞാൻ വളരെ ദീനനും വിഹ്വലനും ഭയത്താൽ വിറയ്ക്കുന്നവനുമാണ്."
4.39.60
मणीनष्टौ च वैडूर्यान्हेमबद्धान्महाप्रभान् ।
हेमदण्डप्रतिच्छन्नं रथं युक्तं तु वाजिभिः ॥ ४.३९.६० ॥
എട്ട് മണികളും സ്വർണ്ണത്തിൽ പതിച്ച മഹാപ്രഭയുള്ള വൈഡൂര്യങ്ങളും, സ്വർണ്ണദണ്ഡങ്ങളാൽ മൂടിയ, കുതിരകളെ പൂട്ടിയ രഥം.
4.39.61
मत्तांश्च दश मातङ्गान्मुञ्च मां त्वं बृहन्नले ।
गमिष्यामि पुरं षण्ड द्रष्टुं मातरमद्य ताम् ॥ ४.३९.६१ ॥
മദിച്ച പത്ത് ആനകളെയും. ബൃഹന്നളേ, എന്നെ വിടൂ. ഷണ്ഡാ, ഇന്ന് ഞാൻ നഗരത്തിൽ ചെന്ന് അമ്മയെ കാണും.
4.39.62
एकोऽहमेव मे मातुः कुमारः किं ब्रुवे ततः ।
विधिरेवंविधे काले त्वद्वशं कुरुते हि माम् ॥ ४.३९.६२ ॥
ഞാൻ അമ്മയ്ക്ക് ഏകപുത്രനാണ്. ഇനി ഞാൻ എന്ത് പറയാൻ? ഇങ്ങനെയൊരു സമയത്ത് വിധി തന്നെ എന്നെ നിന്റെ വശത്താക്കുന്നു.
4.39.63
मात्स्यस्य पुत्रो बालोऽहं तेन चास्मि सुपोषितः ।
मातृपार्श्वशयानोऽहमस्पृष्टातपवायुमान् ॥ ४.३९.६३ ॥
ഞാൻ മത്സ്യരാജാവിന്റെ ബാലപുത്രനാണ്. അദ്ദേഹത്താൽ ഞാൻ നന്നായി പോറ്റപ്പെട്ടു. അമ്മയുടെ അരികിൽ ഉറങ്ങി, വെയിലും കാറ്റും ഏൽക്കാതെ വളർന്നവനാണ് ഞാൻ.
4.39.64
अदृष्टबालयुद्धोऽहं कुतस्ते कुरवः कुतः ।
मातृपार्श्वं गमिष्यामि मुञ्च मां त्वं बृहन्नले ॥ ४.३९.६४ ॥
ഞാൻ ബാല്യകാല യുദ്ധം കണ്ടിട്ടില്ല. നിന്റെ കൗരവർ എവിടെ, ഞാൻ എവിടെ? അമ്മയുടെ അരികിലേക്ക് ഞാൻ പോകും. ബൃഹന്നളേ, എന്നെ വിടൂ.
4.39.65
प्रलयार्णवसंकाशं दृश्यते कौरवं बलम् ॥ ४.३९.६५ ॥
പ്രളയസമുദ്രം പോലെ കൗരവസേന കാണപ്പെടുന്നു.
4.39.66
स्त्रीणां मध्येऽहमज्ञानाद्वीर्यशौर्याङ्कितां गिरम् ।
उक्तो यौवनगर्वेण को जेतुं शक्नुयात्कुरून् ।
अमुक्त्वा मां यदि नयेर्मरिष्यामि तवाग्रतः ॥ ४.३९.६६ ॥
സ്ത്രീകളുടെ മധ്യത്തിൽ അജ്ഞാനത്താൽ ഞാൻ വീര്യശൗര്യങ്ങൾ അടയാളപ്പെടുത്തിയ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു; യൗവനഗർവ്വത്താൽ കൗരവരെ ആര് ജയിക്കും എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചു. എന്നെ വിടാതെ കൊണ്ടുപോയാൽ നിന്റെ മുന്നിൽ ഞാൻ മരിക്കും.
4.39.67
एवमादीनि वाक्यानि विलपन्तमचेतसम् ।
प्रसभं पुरुषव्याघ्रो रथस्यान्तिकमानयत् ॥ ४.३९.६७ ॥
ഇങ്ങനെയുള്ള വാക്കുകൾ വിലപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന, ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെയുള്ള അവനെ, പുരുഷവ്യാഘ്രൻ ബലമായി രഥത്തിനരികിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
4.39.68
अथैनमब्रवीत्पार्थो भयार्तं नष्टचेतसम् ॥ ४.३९.६८ ॥
അപ്പോൾ പാർത്ഥൻ (അർജുനൻ) ഭയത്താൽ പീഡിതനും മനസ്സ് നഷ്ടപ്പെട്ടവനുമായ അവനോട് പറഞ്ഞു.
4.39.69
अहं योत्स्यामि कौरव्यैर्हयान्संयच्छ मेति माम् ।
आददानः किमर्थं त्वं पलायनपरोऽभवः ॥ ४.३९.६९ ॥
"ഞാൻ കൗരവരോട് യുദ്ധം ചെയ്യും; എനിക്കായി കുതിരകളെ നിയന്ത്രിക്കൂ." എന്നെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് നീ എന്തിന് ഓടിപ്പോകാൻ ശ്രമിച്ചു?
4.39.70
युध्यस्व कौरवैः सार्धं विजयस्ते भविष्यति ।
यस्य यन्तास्म्यहं युद्धे संयच्छामि हयोत्तमान्।
राज्ञो वा राजपुत्रस्य तस्य युद्धे जयो ध्रुवम् ॥ ४.३९.७० ॥
കൗരവരോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യുക; നിനക്ക് വിജയം ലഭിക്കും. യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ ആരുടെ സാരഥിയാണോ, ആരുടെ ഉത്തമ കുതിരകളെ ഞാൻ നിയന്ത്രിക്കുന്നുവോ, ആ രാജാവോ രാജകുമാരനോ യുദ്ധത്തിൽ തീർച്ചയായും ജയിക്കും.
4.39.71
सर्वथोत्तर युध्यस्व यन्त्रा सह मया कुरून् ।
जित्वा महीं यशः प्राप्य भोक्ष्यसे सकलामिमाम् ॥ ४.३९.७१ ॥
ഉത്തരാ, എല്ലാ വിധത്തിലും എന്റെ സാരഥിയോടൊപ്പം നിന്ന് കൗരവരോട് യുദ്ധം ചെയ്യുക. കുരുക്കളെ ജയിച്ച്, യശസ്സ് നേടി, ഈ ഭൂമി മുഴുവൻ നീ അനുഭവിക്കും.
4.39.72
हतो वा प्राप्ससे स्वर्गं न श्रेयस्ते पलायनम् ॥ ४.३९.७२ ॥
കൊല്ലപ്പെട്ട് സ്വർഗം നേടും; നിനക്ക് ഓടിപ്പോകുന്നത് നന്നല്ല.
4.39.73
अद्य सर्वान्कुरूञ्जित्वा यथा जयमवाप्स्यसि ।
तथाऽहं प्रयतिष्येऽत्र सहायोऽत्र मतो ह्यहम् ॥ ४.३९.७३ ॥
ഇന്ന് എല്ലാ കുരുക്കളെയും ജയിച്ച് നീ വിജയം നേടുന്നതുപോലെ, ഞാനും ഇവിടെ പരിശ്രമിക്കും; ഇവിടെ ഞാനാണ് സഹായി എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
4.39.74
यदि नोत्सहसे योद्धुं शत्रुभिः शत्रुकर्शन ।
एहि मे त्वं हयान्यच्छ युध्यमानस्य शत्रुभिः ॥ ४.३९.७४ ॥
ശത്രുക്കളെ അമർത്തുന്നവനേ, ശത്രുക്കളോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ നിനക്ക് ധൈര്യമില്ലെങ്കിൽ, വരൂ, ഞാൻ ശത്രുക്കളോട് പൊരുതുമ്പോൾ എന്റെ കുതിരകളുടെ കടിഞ്ഞാൺ പിടിക്കൂ.
4.39.75
प्रयाह्येतद्रथानीकं मद्बाहुपरिरक्षितः ।
अप्रधृष्यतमं घोरं गुप्तं घोरैर्महारथैः ।
मा भैस्त्वं राजपुत्राग्र्य क्षत्रियोसि परंतप ॥ ४.३९.७५ ॥
എന്റെ ബാഹുക്കളാൽ സംരക്ഷിതനായി ഈ രഥസേനയിലേക്ക് മുന്നേറുക; അത് ഏറ്റവും അജേയവും ഭയങ്കരവും ഭയങ്കര മഹാരഥന്മാരാൽ കാക്കപ്പെട്ടതുമാണ്. ഭയപ്പെടേണ്ട, രാജപുത്രാ, ശ്രേഷ്ഠാ; നീ ക്ഷത്രിയനാണ്, ശത്രുക്കളെ ചുട്ടുകളയുന്നവനേ.
4.39.76
अहं तैः कुरुभिर्योत्स्ये प्रत्यानेष्यामि ते पशून् ।
प्रविशैतद्रथानीकमप्रधृष्यं दुरासदम् ॥ ४.३९.७६ ॥
ഞാൻ ആ കുരുക്കളോട് യുദ്ധം ചെയ്ത് നിന്റെ പശുക്കളെ തിരിച്ചെത്തിക്കും. ഈ രഥസേനയിൽ പ്രവേശിക്കുക; അത് അജേയവും ദുർഗമവുമാണ്.
4.39.77
यन्ता भव नरश्रेष्ठ योत्स्येऽहं कुरुभिः सह ।
शूरान्समरचण्डांश्च नयिष्ये यमसादनम् ॥ ४.३९.७७ ॥
നരശ്രേഷ്ഠാ, സാരഥിയായിരിക്കൂ; ഞാൻ കുരുക്കളോട് യുദ്ധം ചെയ്യും; യുദ്ധത്തിൽ ഉഗ്രരായ വീരന്മാരെ യമലോകത്തേക്ക് അയയ്ക്കും.
4.39.78
एवं ब्रुवाणो वैराटिं बीभत्सुरपराजितः ।
समाश्वास्य भयार्तं तमुत्तरं भरतर्षभः ॥ ४.३९.७८ ॥
ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ച അപരാജിതനായ ബീഭത്സു (അർജുനൻ) ഭയത്താൽ പീഡിതനായ വിരാടപുത്രൻ ഉത്തരനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു; ഭരതശ്രേഷ്ഠനായ അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തു.
4.39.79
इतस्ततो विवेष्टन्तमकामं भयपीडितम् ।
रथमारोपमायास पार्थः परपुरंजयः ॥ ४.३९.७९ ॥
ഇങ്ങോട്ടും അങ്ങോട്ടും പിടഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന, മനസ്സില്ലാതെ ഭയത്താൽ പീഡിതനായ അവനെ, ശത്രുനഗരങ്ങളെ ജയിക്കുന്ന പാർത്ഥൻ രഥത്തിൽ കയറ്റി.
4.39.80
तमारोप्य रथोपस्थे विलपन्तं धनञ्जयः ।
गाण्डीवं धनुरादातुमुपायात्तां शमीं प्रति। ॥ ४.३९.८० ॥
അവനെ രഥത്തട്ടിൽ കയറ്റി, വിലപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അവനോടൊപ്പം, ഗാണ്ഡീവ വില്ല് എടുക്കാൻ ധനഞ്ജയൻ ആ ശമീവൃക്ഷത്തിനരികിലേക്ക് പോയി.
4.39.81
उत्तरं तं समाश्वास्य कृत्वा यन्तारमर्जुनः ॥ ४.३९.८१ ॥
ഉത്തരനെ ആശ്വസിപ്പിച്ച് അർജുനൻ അവനെ സാരഥിയാക്കി.