Mahābhārata · Adhyāya 4.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.39.1
स राजधान्य निर्याय वैराटिरकुतोभयः ।
प्रयाहीत्यब्रवीत्सूतं यत्र ते कुरवो गताः ॥ ४.३९.१ ॥
Saliendo de la ciudad real, el hijo de Virāṭa, sin temor alguno, dijo al cochero: "Avanza hacia donde han ido los Kurus."
4.39.2
समवेतान्कुरून्सर्वाञ्जिगीषूनवजित्य वै ।
गाश्चैताः क्षिप्रमादाय पुनरेष्याम्यहं पुरम् ॥ ४.३९.२ ॥
"Habiendo vencido a todos los Kurus reunidos, ansiosos de victoria, y tomando pronto estas vacas, volveré de nuevo a la ciudad."
4.39.3
ततस्तांश्चोदयामास सदश्वान्पाण्डुनन्दनः ॥ ४.३९.३ ॥
Entonces el hijo de Pāṇḍu azuzó a aquellos excelentes caballos.
4.39.4
ते हया नरसिंहेन चोदिता वातरंहसः ।
आलिखन्त इवाकाशमूहुः काञ्चनमालिनः ॥ ४.३९.४ ॥
Aquellos caballos, impulsados por el león entre los hombres, veloces como el viento, adornados con guirnaldas de oro, avanzaron como si rasparan el cielo.
4.39.5
नातिदूरमथो गत्वा मात्स्यपुत्रधनञ्जयौ ।
अवैक्षेतामवित्रस्तौ कुरूणां बलिनां बलम् ॥ ४.३९.५ ॥
Sin ir muy lejos, el hijo del rey Matsya y Dhanañjaya miraron, sin temor, el ejército de los poderosos Kurus.
4.39.6
श्मशानमभितो गत्वा शूरौ ददृशतुःकुरून् ।
तदनीकं महत्तेषां विस्तृतं सागरोपमम् । ॥ ४.३९.६ ॥
Habiendo ido cerca del cementerio, los dos héroes vieron a los Kurus; su gran ejército se extendía como el océano.
4.39.7
सर्पमाणमिवाकाशे वनं बहुलपादपम् ।
ददृशे पार्थिवो रेणुर्जनितस्तेन सर्पता। ॥ ४.३९.७ ॥
Como un bosque espeso de árboles que parecía avanzar por el cielo, se vio el polvo de la tierra levantado por el ejército en marcha.
4.39.8
दृष्टिप्रणाशो भूतानां दिवस्पृक्कुरुसत्तम ।
तदनीकमथो वीक्ष्य गजाश्वरथसंकुलम् । ॥ ४.३९.८ ॥
Oh, mejor de los Kurus, aquel polvo que tocaba el cielo destruyó la vista de los seres vivos. Entonces, al ver aquel ejército colmado de elefantes, caballos y carros—
4.39.9
कर्णदुर्योधनकृपैर्गुप्तं शान्तनवेन च ।
द्रोणेन सह पुत्रेण महेष्वासेन धीमता ॥ ४.३९.९ ॥
protegido por Karṇa, Duryodhana y Kṛpa, y por el hijo de Śantanu (Bhīṣma), y con Droṇa y su hijo, el gran arquero, el sabio.
4.39.10
हृष्टरोमा भयोद्विग्नो निमील्य स्वदृशौ तदा ।
कम्पमानशरीरश्च पार्थं वैराटिरब्रवीत् ॥ ४.३९.१० ॥
Agitado por el miedo, con los cabellos erizados, entonces cerrando ambos ojos, con el cuerpo temblando, el hijo de Virāṭa (Uttara) habló a Pārtha (Arjuna):
4.39.11
नोत्सहे कुरुभिर्योद्धुं रोमहर्षं हि पश्य मे ।
बहुप्रवीरमत्युग्रं देवैरपि दुरासदम्।
प्रतियोद्धुं न शक्नोमि कुरुसैन्यं भयानकम् ॥ ४.३९.११ ॥
No tengo ánimo para luchar contra los Kurus; mira, se me erizan los cabellos. No soy capaz de enfrentar al terrible ejército de los Kurus, lleno de muchos grandes héroes, extremadamente feroz, difícil de abordar incluso para los dioses.
4.39.12
नाशंसे भारतीं सेनां प्रवेष्टुं भीमकार्मुकाम् ।
देवैरपि सहेन्द्रेण न शक्यं किंपुनर्नरैः ॥ ४.३९.१२ ॥
No tengo esperanza de entrar en ese ejército de los Bhārata de arcos terribles. Lo que no es posible ni siquiera para los dioses junto con Indra, ¡cuánto menos para los hombres!
4.39.13
रथनागाश्वकलिलं पत्तिध्वजसमाकुलम् ।
दृष्ट्वैव हि परानीकं मनः प्रव्यथतीव मे ॥ ४.३९.१३ ॥
Al ver el ejército enemigo, abarrotado de carros, elefantes y caballos, cubierto de infantes y estandartes, mi mente se estremece.
4.39.14
यत्र द्रोणश्च भीष्मश्च कृपः कर्णो विविंशतिः ।
अश्वत्थामा विकर्णश्च सोमदत्तश्च बाह्लिकः ।
दुर्योधनस्तथा राजा वीरो दुर्मर्षणः परः ॥ ४.३९.१४ ॥
Donde están Droṇa y Bhīṣma, Kṛpa, Karṇa, Vivimśati, Aśvatthāmā, Vikarṇa y Somadatta, Bāhlīka, el rey Duryodhana, el héroe Durmarṣaṇa y los demás.
4.39.15
नीतिमन्तो महेष्वासाः सर्वे युद्धविशारदाः ।
मत्ता इव महानागा युक्तध्वजपताकिनः ॥ ४.३९.१५ ॥
Todos ellos, sabios en la política, grandes arqueros, diestros en la guerra, son como grandes elefantes enloquecidos, con estandartes y banderines bien dispuestos.
4.39.16
नीतिमन्तो महेष्वासाः सर्वार्थकृतनिश्चयाः ।
ताञ्जेतुं समरे शूरान्दुर्बुद्धिरहमागतः ॥ ४.३९.१६ ॥
Yo, de mal consejo, he venido a vencer en batalla a esos héroes, sabios en la política, grandes arqueros, resueltos en todo propósito.
4.39.17
दृष्ट्वैव हि कुरून्सर्वान्व्यूढानीकान्प्रहारिणः ।
हृषितानि च रोमाणि कश्मलेनाहतं मनः ॥ ४.३९.१७ ॥
Al ver a todos los Kurus, con sus ejércitos formados y sus guerreros que golpean, se me erizaron los pelos y mi mente fue herida por la confusión.
4.39.18
दृष्ट्वा तु महतीं सेनां कुरूणां दृढधन्विनाम् ।
परिदेवयते मन्दः सकाशे सव्यसाचिनः ॥ ४.३९.१८ ॥
Al ver el gran ejército de los Kurus, de arqueros firmes, el torpe se lamenta ante Savyasācin, Arjuna.
4.39.19
त्रिगर्तान्मे पिता यातः शून्ये वै प्रणिधाय माम् ।
सर्वां सेनामुपादाय न मे सन्तीह सैनिकाः ॥ ४.३९.१९ ॥
Mi padre se ha marchado hacia los Trigartas llevándose todo el ejército y me ha dejado en la ciudad vacía. Aquí no tengo ni un solo soldado.
4.39.20
अहमेको बहून्बालः कृतास्त्रानकृतश्रमः ।
प्रतियोद्धुं न शक्नोति निवर्तय बृहन्नले ॥ ४.३९.२० ॥
Estoy solo, soy apenas un muchacho, y no puedo resistir a muchos guerreros diestros en las armas que no han conocido la fatiga. Bṛhannalā, da la vuelta al carro.
4.39.21
तं तथा वादिनं तत्र बीभत्सुः प्रत्यभाषत ।
संप्रहस्य पुनस्तं वै सर्वलोकमहारथः ॥ ४.३९.२१ ॥
A él, que así hablaba, Bībhatsu (Arjuna), el gran auriga renombrado en todos los mundos, respondió de nuevo con una risa franca.
4.39.22
भयेन दीनरूपोऽसि द्विषतां हर्षवर्धनः ।
न च तावत्कृतं किंचित्परैः कर्म रणाजिरे ॥ ४.३९.२२ ॥
Te has vuelto de aspecto lastimero por el miedo y aumentas el gozo de tus enemigos. En el campo de batalla, los enemigos aún no han logrado nada.
4.39.23
स्वयमेव च मामात्थ नय मां कौरवान्प्रति ।
सोहं त्वां तत्र नेष्यामि यत्रैते बहुला ध्वजाः ॥ ४.३९.२३ ॥
Tú mismo me dijiste: «Llévame hacia los Kauravas». Así que te llevaré allí, donde están estas muchas banderas.
4.39.24
मध्यमामिषगृध्रूनां कुरूणामाततायिनाम् ।
नेष्यामि त्वां महाबाहो मा त्वं हि विमना भव।
समुद्रमिव गम्भीरं कुरुसैन्यमरिन्दम ॥ ४.३९.२४ ॥
Te llevaré a los Kurus, ávidos de la carne del País Medio, los agresores. No te desalientes, oh de brazos poderosos. El ejército de los Kurus es profundo como el océano, oh vencedor de enemigos.
4.39.25
स्त्रीसकाशे प्रतिज्ञाय पुरुषाणां हि शृण्वताम् ।
विकत्थमानो निर्यात्वा ब्रूषि किं नात्र युद्ध्यसे ॥ ४.३९.२५ ॥
Habiendo hecho un voto ante las mujeres, mientras los hombres escuchan, presumiendo, al salir dices: ¿por qué no luchas aquí?
4.39.26
तथा स्त्रीषु प्रतिश्रुत्य पौरुषं पुरुषेषु च ।
रथमारुह्य निर्यात्वा किमर्थं नावबुध्यसे ॥ ४.३९.२६ ॥
Asimismo, habiendo prometido valor viril a las mujeres y también a los hombres, habiendo subido al carro y salido, ¿por qué no lo adviertes?
4.39.27
न चेद्विजित्य गास्त्वं हि नगरं प्रतियास्यसि ।
प्रहसिष्यन्ति वीरास्त्वां नरा नार्यश्च संगताः ॥ ४.३९.२७ ॥
Si, tras conquistar las vacas, no regresas a la ciudad, los héroes, los hombres y las mujeres reunidos se reirán de ti.
4.39.28
अहमप्यस्मि सैरन्ध्र्या स्तुतः सारथ्यकर्मणि ।
नाहं शक्नोम्यनिर्जित्य गाः प्रयातुं पुरं प्रति ॥ ४.३९.२८ ॥
Yo también fui alabado por Sairandhrī en el oficio de conducir el carro; pero sin conquistar las vacas no puedo ir hacia la ciudad.
4.39.29
स्तोत्रेण चैव सैरन्ध्र्यास्तव वाक्येन चोदितः ।
कथं न युद्ध्येयमहं कुरूनेतान्स्थिरो भव ॥ ४.३९.२९ ॥
Impulsado por la alabanza de Sairandhrī y por tus palabras, ¿por qué no habría de luchar contra estos Kurus? Mantente firme.
4.39.30
कामं हरन्तु मात्स्यानां भूयांसः कुरवो धनम् ।
प्रहसन्तु च मां नार्यो नरा वाऽपि बृहन्नले ॥ ४.३९.३० ॥
Que los muchos Kurus se lleven la riqueza de los Matsya; que mujeres y hombres se rían de mí, oh Bṛhannalā.
4.39.31
संग्रामेण न मे कार्यं गावो गच्छन्तु चापि मे ।
नगरं च प्रवेक्ष्यामि पश्यतस्ते बृहन्नले ॥ ४.३९.३१ ॥
No tengo necesidad de la batalla; que también se vayan mis vacas. Oh Bṛhannalā, mientras tú miras, entraré en la ciudad.
4.39.32
इत्युक्त्वा प्राद्रवद्भीतो रथात्प्रस्कन्द्य कुण्डली ।
त्यक्त्वा मानं सुसंत्रस्तो विसृज्य सशरं धनुः ॥ ४.३९.३२ ॥
Dicho esto, el asustado Kuṇḍalī (Uttara) saltó del carro y huyó; abandonando su orgullo, muy alarmado, arrojó su arco junto con la flecha.
4.39.33
नैष शूरैः स्मृतो धर्मः क्षत्रियस्य पलायनम् ।
श्रेयो हि मरणं युद्धे न भीतस्य पलायनम् ॥ ४.३९.३३ ॥
Huir no es el deber de un kṣatriya tal como lo tienen por tal los héroes; es mejor la muerte en batalla, no la huida del que tiene miedo.
4.39.34
एवमुक्त्वा तु कौरव्यः सोऽवप्लुत्य रथोत्तमात् ।
तमन्वधावद्धावन्तं राजपुत्रं धनञ्जयः ।
दीर्घां वेणीं विधून्वानः साधु रक्ते च वाससी ॥ ४.३९.३४ ॥
Dicho esto, aquel kaurava saltó del excelente carro y corrió tras el príncipe que huía; Dhanañjaya, sacudiendo su larga trenza y vistiendo hermosas ropas rojas, lo persiguió.
4.39.35
विक्रमन्तं पदन्यासैर्नमयन्तं च भूतलम् ।
विधूय वेणीं धावन्तमजानन्तोऽर्जुनं तदा।
सैनिकाः प्राहसन्केचिद्योषिद्रूपमवेक्ष्य तम् ॥ ४.३९.३५ ॥
Sin reconocer entonces a Arjuna, que corría dando zancadas y haciendo temblar la tierra con sus pasos, agitando su trenza, algunos soldados se rieron al ver su figura de mujer.
4.39.36
तं च शीघ्रं प्रधावन्तं संप्रेक्ष्य कुरवोऽब्रुवन् ।
कोऽयं धावत्यसङ्गेन पूर्वं मुक्त्वा रथोत्तमम् ॥ ४.३९.३६ ॥
Al verlo correr veloz hacia ellos, los Kurus dijeron: "¿Quién es este que corre sin apego, habiendo abandonado antes el mejor carro?"
4.39.37
क एष वेषसंच्छन्नो भस्मनेव हुताशनः ।
किंचिदस्य यथा पुंसः किंचिदस्य यथा स्त्रियः ॥ ४.३९.३७ ॥
¿Quién es este, oculto bajo un disfraz como fuego cubierto de cenizas? Parte de él es como un hombre, y parte como una mujer.
4.39.38
इत्येवं सैनिकाः प्राहुर्द्रोणस्तानिदमब्रवीत् ।
आचार्यः कुरुपाण्डूनां मतौ शुक्राङ्गिरोपमः ॥ ४.३९.३८ ॥
Cuando los soldados dijeron esto, Droṇa, maestro de los Kurus y Pāṇḍavas, cuyo juicio era como el de Śukra y Aṅgiras, les dijo esto.
4.39.39
किं विचारेण वः कार्यमेतेनानुसृतेन वा ।
धावन्तमनुधावंश्च निर्भयो भयविप्लुतम् ।
वेणीकलापं निर्धूय प्रविभाति नरर्षभः ॥ ४.३९.३९ ॥
"¿De qué sirve deliberar sobre él o seguirlo? El que corre como aterrado es el mismo que persigue sin temor; sacudiendo su manojo de trenzas, este toro entre los hombres resplandece."
4.39.40
आकारमर्जुनस्येव क्लीबरूपं बिभर्ति च ।
रूपेण पार्थसदृशः स्त्रीवेषसमलंकृतः ॥ ४.३९.४० ॥
Lleva la forma de Arjuna, pero adopta la figura de un eunuco; en apariencia semejante a Pārtha, pero adornado con vestiduras de mujer.
4.39.41
तदेवैतच्छिरोग्रीवं तौ बाहू परिघोपमौ ।
तत्तदेवास्य विक्रान्तं नायमन्यो धनञ्जयात् ॥ ४.३९.४१ ॥
Esta misma cabeza y cuello, esos dos brazos como mazas de hierro, ese mismo valor suyo: este no es otro que Dhanañjaya.
4.39.42
अमरेष्विव देवेन्द्रो मनुष्येषु धनञ्जयः ।
एकः कोस्मानुपायायादन्यो लोके धनञ्जयात् ॥ ४.३९.४२ ॥
Como Indra, señor de los dioses, entre los inmortales, así es Dhanañjaya entre los hombres. ¿Quién en el mundo, fuera de Dhanañjaya, se acercaría a nosotros solo?
4.39.43
द्रोणेन चैवमुक्तस्तु कर्णः प्रोवाच बुद्धिमान् ।
एकः पुत्रो विराटस्य शून्ये संनिहितः पुरे ॥ ४.३९.४३ ॥
Cuando Droṇa habló así, el sabio Karṇa respondió: el único hijo de Virāṭa está presente en la ciudad vacía.
4.39.44
स एष किल निर्यातो बालभावान्न पौरुषात् ।
क्लीबं वै सारथिं कृत्वा निर्यातो नगराद्बहिः ॥ ४.३९.४४ ॥
Él en verdad salió de la ciudad por puerilidad y no por valor viril, habiendo tomado a un eunuco como cochero.
4.39.45
छन्नं सत्रेण वै नूनं जानीध्वं यान्तमर्जुनम् ।
ते हि नः प्रतिसंयातुं संग्रामे न हि शक्नुयुः ।
कथमेकतरस्तेषां समस्तान्योधयेत्कुरून् ॥ ४.३९.४५ ॥
Sabed con certeza que el que va es Arjuna disfrazado. Ellos no podrían enfrentarse a nosotros en batalla. ¿Cómo podría uno solo de ellos combatir contra todos los kurus?
4.39.46
उत्तरः सारथिं कृत्वा निर्यातो नगराद्बहिः ।
स नो मन्ये ध्वजं दृष्ट्वा भीत एष पलायति ॥ ४.३९.४६ ॥
Habiendo hecho de Uttara su cochero, ha salido de la ciudad. Creo que, al ver nuestro estandarte, huye con miedo.
4.39.47
नूनं तमेव धावन्तं जिघृक्षति धनञ्जयः ।
सारथिं ह्युत्तरं कृत्वा स्वयं योद्धुमिहेच्छति ॥ ४.३९.४७ ॥
Seguramente Dhanañjaya desea capturar justo a aquel que huye. Habiendo hecho de Uttara su cochero, él mismo desea combatir aquí.
4.39.48
इति स्म कुरवः सर्वे विमृशन्तः पृथक्पृथक् ।
न च व्यवसितुं वीरा अर्जुनं शक्नुवन्ति ते ॥ ४.३९.४८ ॥
Así, todos los Kurus, deliberando cada uno por separado, no podían determinar con certeza que aquel fuera Arjuna.
4.39.49
दुर्योधन उवाचेदं सैनिकान्रथसत्तमान् ।
अर्जुनो वासुदेवो वा रामः प्रद्युम्न एव वा।
ते हि नः प्रतिसंयातुं संग्रामे न हि शक्नुयुः ॥ ४.३९.४९ ॥
Duryodhana dijo a los mejores carreros y soldados: Arjuna, Vāsudeva, Rāma o Pradyumna no podrán enfrentarnos en la batalla.
4.39.50
अन्यो वै क्लीबरूपेण यद्यागच्छेद्गवां पदम् ।
शस्त्रैस्तीक्ष्णैरर्पयित्वा पातयिष्यामि भूतले ।
कथमेकतरस्तेषां समस्तान्योधयेत्कुरून् ॥ ४.३९.५० ॥
Si otro, con forma de eunuco, viniera al lugar de las vacas, lo derribaré al suelo con armas afiladas; pero ¿cómo podría uno solo combatir contra todos los Kurus?
4.39.51
छन्नं तथा तं वेषेण पाण्डवं प्रेक्ष्य सैनिकाः ।
अर्जुनेति च नेत्येव न व्यवस्यन्ति ते पुनः।
इति स्म कुरवः सर्वे विमृशन्तः पुनः पुनः ॥ ४.३९.५१ ॥
Aunque vieron al Pāṇḍava así oculto por su disfraz, los soldados no podían decidir, diciendo «Arjuna» y luego «no»; todos los Kurus seguían deliberando una y otra vez.
4.39.52
दृढेवधी महासत्त्वः शक्रतुल्यपराक्रमः ।
अद्यागच्छति चेद्योद्धुं सर्वं संशयितं बलम् ॥ ४.३९.५२ ॥
Si hoy viene a la batalla alguien de arco firme y carcaj, de gran valor, de proeza igual a la de Indra, todo el ejército quedará en duda.
4.39.53
न चाप्यन्यतरं तत्र व्यवस्यन्ति धनञ्जयात् ॥ ४.३९.५३ ॥
Y allí no podían determinar a ningún otro que no fuera Dhanañjaya.
4.39.54
उत्तरं तु प्रधावन्तमनुद्रुत्य धनञ्जयः ।
गत्वा शतपदं तूर्णं केशपक्षे परामृशत् ॥ ४.३९.५४ ॥
Dhanañjaya persiguió a Uttara, que huía, recorrió cien pasos con rapidez y lo agarró por el mechón de su cabello.
4.39.55
मा मा गृहाण भद्रं ते दासोऽहं ते बृहन्नले ।
इति वादिनमेवाशु धावन्तं तरसाऽग्रहीत्।
विराटपुत्रं बीभत्सुर्बलवानरिमर्दनः ॥ ४.३९.५५ ॥
"No me agarres, que tengas buena fortuna; oh Bṛhannalā, soy tu siervo" — mientras decía esto y corría, Bībhatsu, el poderoso aplastador de enemigos, atrapó de inmediato con fuerza al hijo de Virāṭa.
4.39.56
सोऽर्जुनेन परामृष्टः पर्यदेवयदार्तवत् ।
बहुलं कृपणं चैव वित्तं प्रावेदयद्बहु ॥ ४.३९.५६ ॥
Atrapado por Arjuna, se lamentó como quien sufre, con gran lastimosidad, y comenzó a declarar muchas riquezas.
4.39.57
सुवर्णमणिमुक्तानां यद्यदिच्छसि दद्मि ते ।
हस्तिनोश्वान्रथान्गावः स्त्रियश्च समलङ्कृताः ॥ ४.३९.५७ ॥
"Lo que desees de oro, gemas y perlas te lo daré — elefantes, caballos, carros, vacas y mujeres bien adornadas."
4.39.58
शातकुम्भस्य शुद्धस्य श्रेष्ठस्य रजतस्य च ।
ददामि शतनिष्कं ते मुञ्च मां त्वं बृहन्नले ॥ ४.३९.५८ ॥
"De oro refinado, puro y excelente, y de plata, te daré cien niṣkas; oh Bṛhannalā, suéltame."
4.39.59
षष्टिं स्वलंकृताः कन्या ग्राममेकं ददामि ते ।
मुञ्च मां त्वं भृशं दीनं विह्वलं भयकम्पितम् ॥ ४.३९.५९ ॥
"Sesenta doncellas bien adornadas y una aldea te daré; suéltame — estoy muy abatido, angustiado y tembloroso de miedo."
4.39.60
मणीनष्टौ च वैडूर्यान्हेमबद्धान्महाप्रभान् ।
हेमदण्डप्रतिच्छन्नं रथं युक्तं तु वाजिभिः ॥ ४.३९.६० ॥
Ocho gemas, lapislázuli engastados en oro y de gran brillo, y un carro cubierto con varas de oro, uncido con caballos.
4.39.61
मत्तांश्च दश मातङ्गान्मुञ्च मां त्वं बृहन्नले ।
गमिष्यामि पुरं षण्ड द्रष्टुं मातरमद्य ताम् ॥ ४.३९.६१ ॥
Y también diez elefantes enloquecidos. Suéltame, Bṛhannalā. Hoy iré a la ciudad a ver a mi madre, eunuco.
4.39.62
एकोऽहमेव मे मातुः कुमारः किं ब्रुवे ततः ।
विधिरेवंविधे काले त्वद्वशं कुरुते हि माम् ॥ ४.३९.६२ ॥
Soy el único hijo de mi madre, ¿qué más puedo decir? En un momento así, el destino mismo me pone bajo tu poder.
4.39.63
मात्स्यस्य पुत्रो बालोऽहं तेन चास्मि सुपोषितः ।
मातृपार्श्वशयानोऽहमस्पृष्टातपवायुमान् ॥ ४.३९.६३ ॥
Soy el joven hijo del rey de los Matsya, y por él he sido bien criado. Durmiendo al lado de mi madre, sin que el sol ni el viento me tocaran, he estado resguardado.
4.39.64
अदृष्टबालयुद्धोऽहं कुतस्ते कुरवः कुतः ।
मातृपार्श्वं गमिष्यामि मुञ्च मां त्वं बृहन्नले ॥ ४.३९.६४ ॥
Nunca he visto una batalla de niños. ¿Dónde están tus kurus y dónde estoy yo? Iré al lado de mi madre. Suéltame, Bṛhannalā.
4.39.65
प्रलयार्णवसंकाशं दृश्यते कौरवं बलम् ॥ ४.३९.६५ ॥
Se ve el ejército kaurava, semejante al océano en la disolución del mundo.
4.39.66
स्त्रीणां मध्येऽहमज्ञानाद्वीर्यशौर्याङ्कितां गिरम् ।
उक्तो यौवनगर्वेण को जेतुं शक्नुयात्कुरून् ।
अमुक्त्वा मां यदि नयेर्मरिष्यामि तवाग्रतः ॥ ४.३९.६६ ॥
Entre las mujeres, por ignorancia, pronuncié palabras marcadas por el valor y el heroísmo, diciendo con el orgullo de la juventud: '¿Quién podría vencer a los Kurus?' Si me llevas sin soltarme, moriré ante ti.
4.39.67
एवमादीनि वाक्यानि विलपन्तमचेतसम् ।
प्रसभं पुरुषव्याघ्रो रथस्यान्तिकमानयत् ॥ ४.३९.६७ ॥
Lamentándose con tales palabras, aturdido, el tigre entre los hombres lo llevó por la fuerza junto al carro.
4.39.68
अथैनमब्रवीत्पार्थो भयार्तं नष्टचेतसम् ॥ ४.३९.६८ ॥
Entonces Pārtha (Arjuna) le habló, afligido por el miedo y con la mente perturbada.
4.39.69
अहं योत्स्यामि कौरव्यैर्हयान्संयच्छ मेति माम् ।
आददानः किमर्थं त्वं पलायनपरोऽभवः ॥ ४.३९.६९ ॥
«Lucharé contra los Kauravas; sujeta los caballos para mí». ¿Por qué, habiéndome tomado, te has dado a la huida?
4.39.70
युध्यस्व कौरवैः सार्धं विजयस्ते भविष्यति ।
यस्य यन्तास्म्यहं युद्धे संयच्छामि हयोत्तमान्।
राज्ञो वा राजपुत्रस्य तस्य युद्धे जयो ध्रुवम् ॥ ४.३९.७० ॥
Lucha con los Kauravas y la victoria será tuya. El rey o príncipe cuyo auriga soy en la batalla, cuyos mejores caballos controlo, su victoria en la batalla es segura.
4.39.71
सर्वथोत्तर युध्यस्व यन्त्रा सह मया कुरून् ।
जित्वा महीं यशः प्राप्य भोक्ष्यसे सकलामिमाम् ॥ ४.३९.७१ ॥
Uttara, lucha contra los Kuru de todas las maneras, conmigo como tu auriga. Tras vencer a los Kuru y ganar fama, disfrutarás de toda esta tierra.
4.39.72
हतो वा प्राप्ससे स्वर्गं न श्रेयस्ते पलायनम् ॥ ४.३९.७२ ॥
Muerto alcanzarás el cielo; huir no te conviene.
4.39.73
अद्य सर्वान्कुरूञ्जित्वा यथा जयमवाप्स्यसि ।
तथाऽहं प्रयतिष्येऽत्र सहायोऽत्र मतो ह्यहम् ॥ ४.३९.७३ ॥
Así como hoy conquistarás a todos los kurus y obtendrás la victoria, así yo también me esforzaré aquí; aquí se me considera el auxiliar.
4.39.74
यदि नोत्सहसे योद्धुं शत्रुभिः शत्रुकर्शन ।
एहि मे त्वं हयान्यच्छ युध्यमानस्य शत्रुभिः ॥ ४.३९.७४ ॥
Oh domador de enemigos, si no tienes ánimo para combatir con los enemigos, ven y sujeta las riendas de mis caballos mientras yo combato con ellos.
4.39.75
प्रयाह्येतद्रथानीकं मद्बाहुपरिरक्षितः ।
अप्रधृष्यतमं घोरं गुप्तं घोरैर्महारथैः ।
मा भैस्त्वं राजपुत्राग्र्य क्षत्रियोसि परंतप ॥ ४.३९.७५ ॥
Avanza hacia esta hilera de carros, protegido por mis brazos, la más inexpugnable, terrible, guardada por terribles grandes guerreros de carro. No temas, oh príncipe principal; tú eres un kṣatriya, abrasador de enemigos.
4.39.76
अहं तैः कुरुभिर्योत्स्ये प्रत्यानेष्यामि ते पशून् ।
प्रविशैतद्रथानीकमप्रधृष्यं दुरासदम् ॥ ४.३९.७६ ॥
Yo lucharé contra esos kurus y te devolveré tu ganado. Entra en esta hilera de carros, inexpugnable y difícil de alcanzar.
4.39.77
यन्ता भव नरश्रेष्ठ योत्स्येऽहं कुरुभिः सह ।
शूरान्समरचण्डांश्च नयिष्ये यमसादनम् ॥ ४.३९.७७ ॥
Sé mi auriga, mejor de los hombres; lucharé con los kurus y enviaré a la morada de Yama a los héroes feroces en batalla.
4.39.78
एवं ब्रुवाणो वैराटिं बीभत्सुरपराजितः ।
समाश्वास्य भयार्तं तमुत्तरं भरतर्षभः ॥ ४.३९.७८ ॥
Así hablando, el invencible Bībhatsu (Arjuna) consoló a Uttara, hijo de Virāṭa, afligido por el miedo, el toro de los Bharatas.
4.39.79
इतस्ततो विवेष्टन्तमकामं भयपीडितम् ।
रथमारोपमायास पार्थः परपुरंजयः ॥ ४.३९.७९ ॥
El hijo de Pṛthā, conquistador de ciudades enemigas, lo subió al carro — él, que se retorcía de un lado a otro, sin querer, afligido por el miedo.
4.39.80
तमारोप्य रथोपस्थे विलपन्तं धनञ्जयः ।
गाण्डीवं धनुरादातुमुपायात्तां शमीं प्रति। ॥ ४.३९.८० ॥
Habiéndolo subido al suelo del carro, Dhanañjaya, con él lamentándose, se dirigió hacia el árbol śamī para tomar el arco Gāṇḍīva.
4.39.81
उत्तरं तं समाश्वास्य कृत्वा यन्तारमर्जुनः ॥ ४.३९.८१ ॥
Habiendo consolado a Uttara, Arjuna lo hizo su auriga.