મહાભારત · અધ્યાય 4.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.40.1
तं दृष्ट्वा क्लीबरूपेण रथस्थं रथिपुङ्गवम् ।
शमीमभिमुखं यान्तं रथमारोप्य चोत्तरम् ॥ ४.४०.१ ॥
નપુંસકના રૂપમાં રથમાં ઊભેલા, રથીઓમાં શ્રેષ્ઠ એવા તેમને શમી વૃક્ષ તરફ જતા જોઈને, અને ઉત્તરને રથ પર ચડાવીને.
4.40.2
द्रोणभीष्मादयः शूराः कुरूणां रथिसत्तमाः ।
वित्रस्तमनसश्चासन्धनञ्जयकृताद्भयात् ॥ ४.४०.२ ॥
દ્રોણ, ભીષ્મ વગેરે કુરુઓના શૂરવીર અને શ્રેષ્ઠ રથીઓ ધનંજયથી ઉત્પન્ન થયેલા ભયથી મનમાં ગભરાઈ ગયા હતા.
4.40.3
तानवेक्ष्य हतोत्साहानुत्पातानपि चाद्भुतान् ।
गुरुः शस्त्रभृतांश्रेष्ठो भारद्वाजोऽभ्यभाषत ॥ ४.४०.३ ॥
તેમનો ઉત્સાહ ભાંગી ગયેલો જોઈને અને અદ્ભુત ઉત્પાતો પણ જોઈને, શસ્ત્રધારીઓમાં શ્રેષ્ઠ ગુરુ ભારદ્વાજપુત્ર તેમને બોલ્યા.
4.40.4
स्वराश्च वाताः संयान्ति रूक्षाः परुषनिस्वनाः ।
भस्मवर्षप्रकाशेन तमसा संवृतं नभः ॥ ४.४०.४ ॥
કર્કશ ભયાનક અવાજ સાથે રૂક્ષ પવનો એકસાથે વાઈ રહ્યા છે; રાખના વરસાદ જેવા પ્રકાશવાળા અંધકારથી આકાશ ઢંકાયેલું છે.
4.40.5
रूक्षवर्णाश्च जलदा दृश्यन्तेऽद्भुतदर्शनाः ।
निःसरन्ति च कोशेभ्यः शस्त्राणि विविधानि च ॥ ४.४०.५ ॥
અદ્ભુત દેખાવવાળા રૂક્ષ રંગના વાદળો દેખાય છે; કોશોમાંથી વિવિધ શસ્ત્રો બહાર નીકળી રહ્યાં છે.
4.40.6
शिवाश्च विनदन्त्येता दीप्तायां दिशि दारुणाः ।
हयाश्चाश्रूणि मुञ्चन्ति ध्वजाः कम्पन्त्यकम्पिताः ॥ ४.४०.६ ॥
પ્રકાશિત દિશામાં આ ભયંકર શિયાળો ચીસો પાડે છે; ઘોડા આંસુ વહાવે છે; અચળ ધ્વજાઓ કંપે છે.
4.40.7
यादृशान्यत्र दृश्यन्ते रूपाणि विविधानि च ।
यत्ता भवन्तस्तिष्ठन्तु युद्धं स्यात्समुपस्थितम् ॥ ४.४०.७ ॥
અહીં વિવિધ પ્રકારનાં ચિહ્નો દેખાય છે તેમ, તમે સૌ સાવધ રહીને ઊભા રહો; યુદ્ધ નજીક આવ્યું છે.
4.40.8
रक्षध्वमपि राजानं व्यूहध्वं वाहिनीमपि ।
वैशसं च प्रतीक्षध्वं रक्षध्वं चापि गोधनम् ॥ ४.४०.८ ॥
રાજાનું પણ રક્ષણ કરો; સેનાની વ્યૂહરચના કરો; ગોશાળાની પણ રક્ષા કરો; ગોધનનું પણ રક્ષણ કરો.
4.40.9
एष वीरो महेष्वासः सर्वशस्त्रभृतांवरः ।
आगतः क्लीबवेषेण पार्थो नास्त्यत्र संशयः ॥ ४.४०.९ ॥
આ વીર, મહાધનુર્ધર, સર્વ શસ્ત્રધારીઓમાં શ્રેષ્ઠ, નપુંસકના વેશે આવ્યો છે; એમાં શંકા નથી — આ પાર્થ (અર્જુન) છે.
4.40.10
एतावदुक्त्वा वचनं भीष्ममालोक्य चाब्रवीत् ॥ ४.४०.१० ॥
આટલું કહીને, ભીષ્મ તરફ જોઈને (તે) બોલ્યો.
4.40.11
नदीज लङ्केशवनारिकेतुर्नगाह्वयो नाम नगारिसूनुः ।
गत्या सुरेशः क्वचिदङ्गनेव गुरुर्बभाषे वचनं तदानीम् ॥ ४.४०.११ ॥
નદીમાં જન્મેલો, લંકેશના વનના શત્રુની ધ્વજાવાળો, નગાહ્વય નામનો, પર્વતશત્રુનો પુત્ર — ચાલમાં દેવરાજ જેવો, ક્યાંક સ્ત્રી જેવો; ત્યારે ગુરુએ વચન કહ્યું.
4.40.12
इत्युक्त्वा संज्ञया द्रोणस्तूष्णीमासीद्विशांपते ।
भारद्वाजवचः श्रुत्वा गाङ्गेयः संज्ञयाऽब्रवीत् ॥ ४.४०.१२ ॥
આમ કહીને દ્રોણ સંકેતથી મૌન રહ્યા, હે પ્રજાપતિ. ભારદ્વાજનું વચન સાંભળીને ગાંગેય (ભીષ્મ) સંકેતથી બોલ્યા.
4.40.13
अतीतं चक्रमस्माकं विषयान्तरमागताः ।
अतीतः समयश्चोक्त अस्माभिर्यः सभातले।
न भयं शत्रुतः कार्यं शङ्कां त्यज नरर्षभ ॥ ४.४०.१३ ॥
અમારું કાળચક્ર વીતી ગયું; અમે બીજા દેશમાં આવ્યા છીએ. સભામાં અમે નક્કી કરેલો સમય પૂરો થયો છે. હે નરશ્રેષ્ઠ, શત્રુથી ભય ન રાખ; શંકા છોડી દે.
4.40.14
देवव्रतेनैवमुक्ते वचने हितकारिणा ।
दुर्योधनमथालोक्य संज्ञया द्रोण अब्रवीत् ॥ ४.४०.१४ ॥
હિતકારી દેવવ્રતે આમ કહ્યા પછી, દુર્યોધન તરફ જોઈને દ્રોણે સંકેતથી કહ્યું.
4.40.15
एष वीरो महेष्वासः सर्वशस्त्रभृतांवरः ।
आगतः क्लीबरूपेण पार्थो नास्त्यत्र संशयः ॥ ४.४०.१५ ॥
આ વીર મહાધનુર્ધર છે, સર્વ શસ્ત્રધારીઓમાં શ્રેષ્ઠ છે. નપુંસકરૂપે આવેલો આ પાર્થ જ છે, એમાં સંશય નથી.
4.40.16
एष पार्थो हि विक्रान्तः सव्यसाची परन्तपः ।
ये जेतारो महीपानाममुना कुरवो हताः ॥ ४.४०.१६ ॥
આ પાર્થ છે — પરાક્રમી, સવ્યસાચી, શત્રુઓને તપાવનાર. રાજાઓને જીતનારા કૌરવો એનાથી જ હણાયા.
4.40.17
यस्मिञ्जाते मही कृत्स्ना निर्भरोच्छ्वासिताऽभवत् ।
येन मे दक्षिणा दत्ता बद्ध्वा द्रुपदमोजसा ॥ ४.४०.१७ ॥
જેના જન્મથી સમગ્ર પૃથ્વી ગાઢ રાહતથી શ્વાસ લેવા લાગી; જેણે બળથી દ્રુપદને બાંધીને મને દક્ષિણા આપી.
4.40.18
विद्ध्वा वियद्गतं लक्ष्यं विनिर्जित्य च पार्थिवान् ।
निर्जिता येन पाञ्चाली पुरा येन स्वयंवरे ॥ ४.४०.१८ ॥
આકાશમાં ફરતા લક્ષ્યને વીંધીને અને રાજાઓને જીતીને, જેણે પૂર્વે સ્વયંવરમાં પાંચાલીને જીતી હતી.
4.40.19
खाण्डवे येन संतृप्तो वह्निर्जित्वा सुरासुरान् ।
परिणीता सुभद्रा च येन निर्जित्य यादवान् ॥ ४.४०.१९ ॥
જેણે ખાંડવ વનમાં અગ્નિને તૃપ્ત કર્યો, દેવ-અસુરોને જીત્યા, અને યાદવોને જીતીને સુભદ્રા સાથે લગ્ન કર્યાં.
4.40.20
निर्जितो येन युद्धेन त्रिपुरारिः स्मरार्दनः ॥ ४.४०.२० ॥
જેણે યુદ્ધમાં ત્રિપુરારિ અને સ્મરનો સંહાર કરનાર (શિવ)ને જીત્યા.
4.40.21
गत्वा त्रिविष्टपं येन जितेन्द्रा दानवा युधि ।
निवातकवचा राजन्दानवानां त्रिकोटयः।
निर्जिताः कालकेयाश्च हिरण्यपुरवासिनः ॥ ४.४०.२१ ॥
સ્વર્ગમાં જઈને યુદ્ધમાં ઇન્દ્રના દાનવોને જીત્યા; હે રાજન, નિવાતકવચ દાનવોના ત્રણ કરોડ અને હિરણ્યપુરના વાસી કાલકેયોને પણ જીત્યા.
4.40.22
येन त्वं मोचितो बद्धश्चित्रसेनेन तद्वने ॥ ४.४०.२२ ॥
તે વનમાં ચિત્રસેન વડે બંધાયેલા તમને જેના દ્વારા છોડાવાયા હતા.
4.40.23
येन गत्वोत्तरं मेरोरानिनाय महद्धनम् ।
याजितो धर्मसूनुश्च नृपान्सर्वान्विजित्य च ॥ ४.४०.२३ ॥
જેણે મેરુની ઉત્તરે જઈને મહાન ધન લાવ્યું, અને સર્વ રાજાઓને જીતીને ધર્મપુત્ર પાસે યજ્ઞ કરાવ્યો.
4.40.24
यस्मिञ्शौर्यं च वीर्यं च तेजो धैर्यं पराक्रमः ।
औदार्यं चैव गाम्भीर्यं श्रीर्ह्रीर्धर्मो दयाऽऽर्जवम् ।
एवमादिगुणोपेतः सोयं पार्थो न संशयः ॥ ४.४०.२४ ॥
જેનામાં શૌર્ય અને વીર્ય, તેજ અને ધૈર્ય, પરાક્રમ, ઉદારતા અને ગાંભીર્ય, શ્રી, હ્રી, ધર્મ, દયા અને સરળતા છે — આવા ગુણોથી યુક્ત આ પાર્થ છે, તેમાં સંદેહ નથી.
4.40.25
नाजित्वा विनिवर्तेत सर्वानपि मरुद्गणान् ॥ ४.४०.२५ ॥
સર્વ મરુદ્ગણોને જીત્યા વિના તે પાછો નહીં ફરે.
4.40.26
क्लेशितश्च वने शूरो वासवेन च शिक्षितः ।
अमर्षवशमापन्नो योत्स्यते नात्र संशयः ।
न ह्यस्य प्रतियोद्धारमन्यं पश्यामि कौरव ॥ ४.४०.२६ ॥
વનમાં ક્લેશ ભોગવી ઇન્દ્ર પાસે શિક્ષણ પામેલો એ શૂરવીર ક્રોધને વશ થઈ લડશે, એમાં સંશય નથી. હે કૌરવ, તેનો સામનો કરનાર બીજો કોઈ હું જોતો નથી.
4.40.27
महादेवोपि पार्थेन श्रूयते युद्धतोषितः ।
किरातवेषप्रच्छन्नो गिरौ हिमवति प्रभुः ॥ ४.४०.२७ ॥
કિરાતવેશે છુપાયેલા પ્રભુ મહાદેવ પણ હિમાલયના પર્વત પર યુદ્ધથી પ્રસન્ન થઈ પાર્થ સાથે મળ્યા હતા, એમ સાંભળ્યું છે.
4.40.28
इत्येवंवादिनं द्रोणं कर्णः क्रुद्धोऽभ्यभाषत ॥ ४.४०.२८ ॥
આ પ્રમાણે બોલતા દ્રોણને ક્રોધિત કર્ણે કહ્યું.
4.40.29
सदा भवान्फल्गुनस्य गुणानस्मासु कत्थसे ।
न चार्जुनः कलापूर्णो मम दुर्योधनस्य वा ॥ ४.४०.२९ ॥
આપ હંમેશાં અમારી સામે ફાલ્ગુનના ગુણોનાં વખાણ કરો છો; કલાઓથી પૂર્ણ અર્જુન મારા જેવો કે દુર્યોધન જેવો નથી.
4.40.30
यद्येष पार्थो राधेय कृतं कार्यं भवेन्मम ।
ज्ञाताः पुनश्चरिष्यन्ति द्वादशान्यांश्च वत्सरान् ॥ ४.४०.३० ॥
હે રાધેય, જો આ પાર્થ મારું કાર્ય કરી આપે, તો ઓળખાયેલા તેઓ બીજાં બાર વર્ષ ફરી ભટકશે.
4.40.31
अथवा कश्चिदेवान्यः क्लीबरूपेण देवराट् ।
शरैरेनं सुनिशितैः पातयिष्यामि भूतले ॥ ४.४०.३१ ॥
અથવા નપુંસક રૂપે બીજો કોઈ દેવરાજ હોય, તોપણ અતિ તીક્ષ્ણ બાણોથી હું તેને ભૂમિ પર પાડી દઈશ.
4.40.32
तस्मिन्वदति तां वाचं धार्तराष्ट्रे परन्तपे ।
भीष्मो द्रोणः कृपो द्रौणिः पौरुषं तदपूजयन् ॥ ४.४०.३२ ॥
શત્રુઓને બાળનાર ધૃતરાષ્ટ્રપુત્ર એ વચન બોલતો હતો ત્યારે ભીષ્મ, દ્રોણ, કૃપ અને દ્રોણપુત્રે એ પૌરુષની પ્રશંસા કરી.
4.40.33
तां शमीमभिसंगम्य पार्थो वैराटिमब्रवीत् ।
सुखसंवर्धितं पित्रा समराणामकोविदम् ॥ ४.४०.३३ ॥
એ શમી વૃક્ષ પાસે જઈને પાર્થે વિરાટપુત્રને કહ્યું — પિતાએ સુખમાં ઉછેરેલા, યુદ્ધોથી અજાણ.
4.40.34
एहि भूमिंजयारुह्य वैराटे महतीं शमीम् ।
समादिष्टो मया क्षिप्रं धनुर्गाण्डीवमानय ॥ ४.४०.३४ ॥
આવ વૈરાટી, વિશાળ શમી વૃક્ષ પર ચઢીને, મારી આજ્ઞાથી ઝડપથી ગાંડીવ ધનુષ લાવ.
4.40.35
नेमानीष्वासनानीह सोढुं शक्ष्यन्ति मे बलम् ।
नालं भारं गुरुं भेत्तुं कुञ्जरं वा प्रमर्दितुम् ॥ ४.४०.३५ ॥
અહીંના આ ધનુષ્યો મારું બળ સહન નહીં કરી શકે; આ ભારે ભારને, હાથીને તોડવા કે કચડવાને તે સમર્થ નથી.
4.40.36
मम वा बाहुविक्षेपं शत्रूनिह विजेष्यतः ।
नेच्छामि तैरहं कर्तुं कर्म वैजयिकं त्विह ॥ ४.४०.३६ ॥
મારા બાહુના પ્રહારથી અહીં શત્રુઓને જીતનાર હું, એ ધનુષ્યોથી અહીં વિજયકર્મ કરવા ઇચ્છતો નથી.
4.40.37
अतिसूक्ष्माणि ह्रस्वानि सर्वाणि च मृदूनि च ।
आयुधानि महाबाहो तवैतानि महाबल ॥ ४.४०.३७ ॥
હે મહાબાહો, હે મહાબળ, તારાં આ સર્વ શસ્ત્રો અતિ સૂક્ષ્મ, નાનાં અને કોમળ છે.
4.40.38
तस्माद्भूमिंजयारुह्य शमीमेतां पलाशिनीम् ।
अस्यां हि पाण्डुपुत्राणां धनूंषि निहितात्युत ॥ ४.४०.३८ ॥
તેથી ભૂમિ પરથી ઊઠીને આ પાંદડાંવાળા શમી વૃક્ષ પર ચઢ. હે અચ્યુત, આમાં જ પાંડુપુત્રોનાં ધનુષ્યો મૂકેલાં છે.
4.40.39
युधिष्ठिरस्य भीमस्य बीभत्सोर्यमयोस्तथा ।
ध्वजा शराश्च शूराणां दिव्यानि कवचानि च ॥ ४.४०.३९ ॥
યુધિષ્ઠિર, ભીમ, બીભત્સુ (અર્જુન) અને યમળ (નકુલ-સહદેવ)ના ધ્વજ અને બાણ, તથા તે શૂરવીરોનાં દિવ્ય કવચ પણ ત્યાં જ છે.
4.40.40
अत्रैव तु महावीर्यं धनुः पार्थस्य गाण्डिवम् ।
एकं शतसहस्रेण संमितं राष्ट्रवर्धनम् ॥ ४.४०.४० ॥
અહીં જ પાર્થ (અર્જુન)નું અતિ પરાક્રમી ગાંડીવ ધનુષ્ય પણ છે; તે એકલું લાખ ધનુષ્યો જેટલું છે અને રાજ્યની વૃદ્ધિ કરનારું છે.
4.40.41
व्यायामसहमत्यर्थं तृणराजसमं महत् ।
सर्वायुधमहामात्रं सर्वारिक्षयकारकम् ॥ ४.४०.४१ ॥
અતિ શ્રમ સહન કરી શકનારું, તૃણરાજ સમાન વિશાળ; સર્વ શસ્ત્રોમાં મહામાત્ય સમાન, સર્વ શત્રુઓનો ક્ષય કરનારું.
4.40.42
सुवर्णविकृतं दिव्यं श्लक्ष्णमायतमव्रणम् ।
अलं भारं गुरुं सोढुं वारुणं च सुदर्शनम् ॥ ४.४०.४२ ॥
સોનાથી ઘડાયેલું, દિવ્ય, લીસું, વિસ્તૃત અને નિર્દોષ; ભારે બોજ ઉપાડવા સમર્થ, વરુણનું સુદર્શન ચક્ર પણ (ત્યાં જ છે).
4.40.43
तादृशान्येव सर्वाणि बलवन्ति दृढानि च ।
युधिष्ठिरस्य भीमस्य बीभत्सोर्यमयोस्तथा ।
प्रथितानि विशिष्टानि दुर्दशानि भवन्त्युत ॥ ४.४०.४३ ॥
યુધિષ્ઠિર, ભીમ, બીભત્સુ (અર્જુન) અને યમળોના પણ એવા જ બધા બળવાન અને દૃઢ હતા; પ્રસિદ્ધ, વિશિષ્ટ અને જોવામાં દુર્દર્શ હતા.
4.40.44
शरीरमिह चासक्तं शम्यां शुष्कं पुरा किल ।
तदहं राजपुत्रः सन्स्पृशेयं पाणिना कथम् ॥ ४.४०.४४ ॥
અહીં શમી વૃક્ષે લટકેલું, પહેલાં સુકાઈ ગયેલું તે શરીર — રાજપુત્ર હું તેને હાથે કેવી રીતે સ્પર્શું?
4.40.45
न मामेवंविधं कर्म कारयस्व बृहन्नले ।
कथं वा शक्यते कर्तुं बुद्ध्या त्वं मन्यसे कथं ॥ ४.४०.४५ ॥
હે બૃહન્નળા, મારી પાસે આવું કર્મ ન કરાવ. અથવા આ કરવું શક્ય છે એવું તું બુદ્ધિથી કેવી રીતે માને છે?
4.40.46
नैवंविधं मया युक्तमालब्धुं क्षत्रयोनिना ।
महता राजपुत्रेण मन्त्रयज्ञविदा सता ॥ ४.४०.४६ ॥
ક્ષત્રિય કુળમાં જન્મેલો, મહાન રાજપુત્ર, મંત્ર-યજ્ઞનો જાણકાર સજ્જન હું આવું સ્પર્શવું યોગ્ય નથી.
4.40.47
स्पृष्टवन्तं शरीरं मां शववाहमिवाशुचिम् ।
कथं वा व्यवहार्यं वै कुर्वीथास्त्वं बृहन्नले ॥ ४.४०.४७ ॥
શબ ઊંચકનારની જેમ અશુદ્ધ થઈને શરીરને સ્પર્શેલા મને — હે બૃહન્નળા, તું તેનો વ્યવહાર કેવી રીતે કરાવીશ?
4.40.48
तमुवाच ततः शूरः पार्थं परपुंरजयः ।
दायादं सर्वमत्स्यानां कुले जातं विशारदम् ॥ ४.४०.४८ ॥
ત્યારે શત્રુ વીરોને જીતનાર તે શૂરે પાર્થ (અર્જુન)ને કહ્યું — સર્વ મત્સ્યોના કુળમાં જન્મેલા, કુશળ વારસને.
4.40.49
जानामि त्वां महाप्राज्ञ शुभं जात्या कुलेन च ।
कथं नु पापकं कर्म ब्रूयां त्वाऽहं परन्तप ॥ ४.४०.४९ ॥
હે મહાપ્રાજ્ઞ, જન્મ અને કુળથી તું શુભ છે એ હું જાણું છું. હે શત્રુઓને તપાવનાર, હું તને પાપકર્મ વિશે કેવી રીતે કહું?
4.40.50
व्यवहार्यश्च राजेन्द्र शुद्धश्चैव भविष्यसि ।
धनूंष्येतानि मा भैस्त्वं शरीरं नात्र विद्यते ॥ ४.४०.५० ॥
હે રાજેન્દ્ર, તું વ્યવહારયોગ્ય અને શુદ્ધ થઈશ. આ ધનુષ્યોથી ડરીશ નહીં; અહીં તારા શરીરને કોઈ જોખમ નથી.
4.40.51
दायादं मत्स्यराजस्य कुले जातं मनस्विनम् ।
कथं वा नन्दितं कर्म कारये त्वां नृपात्मज ॥ ४.४०.५१ ॥
મત્સ્યરાજના કુળમાં જન્મેલા, તેમના વારસદાર અને ઉદાર મનના તને, હે રાજકુમાર, કયા આનંદદાયક કાર્યમાં હું પ્રવૃત્ત કરાવું?
4.40.52
एवमुक्तः स पार्थेन रथात्प्रस्कन्द्य कुण्डली ।
आरुरोह शमीवृक्षं वैराटिरवशस्तदा ॥ ४.४०.५२ ॥
પાર્થે આમ કહેતાં, કુંડળધારી વૈરાટપુત્ર રથ પરથી કૂદીને, ત્યારે લાચાર બનીને શમી વૃક્ષ પર ચઢ્યો.
4.40.53
तमन्वशासच्छत्रुघ्नो रथे तिष्ठन्धनञ्जयः ।
अवरोपय वृक्षाग्राद्धनूंष्येतानि माचिरम् ॥ ४.४०.५३ ॥
રથ પર ઊભેલા શત્રુઘ્ન ધનંજયે તેને આજ્ઞા આપી: 'વૃક્ષના અગ્રભાગેથી આ ધનુષ્યો નીચે ઉતાર; વિલંબ ન કર.'
4.40.54
सोपहृत्य महार्हाणि धनूंषि पृथुवक्षसाम् ।
परिवेष्टनपत्राणि विमुच्य समुपानयत् ॥ ४.४०.५४ ॥
તેણે વિશાળ છાતીવાળા વીરોનાં એ બહુમૂલ્ય ધનુષ્યો ઉપાડીને, વીંટાળેલાં વસ્ત્રો ખોલીને તેમને પાસે લાવ્યો.
4.40.55
परिवेष्टनमेतेषां सर्वं मुञ्चस्व माचिरम् ।
तेषां संनहनीयानि परिमुच्य परन्तपः।
अपश्यत्तत्र गाण्डीवं चतुर्भिरपरैः सह ॥ ४.४०.५५ ॥
આમની બધી લપેટ તરત ખોલો. હે શત્રુતાપક, તેમના કવચબંધ કાઢીને ત્યાં ચાર બીજાઓ સાથે ગાંડીવ જોયું.
4.40.56
तेषां विमुच्यमानानां धनुषामर्कवर्चसाम् ।
विनिश्चेरुः प्रभा दिव्या ग्रहाणामुदयेष्विव ॥ ४.४०.५६ ॥
સૂર્ય જેવા તેજસ્વી એ ધનુષ્યો ખોલાતાં, ગ્રહોના ઉદય સમયે જેમ તેમ દિવ્ય પ્રભાઓ નીકળી.
4.40.57
स तेषां रूपमालेक्य भोगिनामिव दृम्भताम् ।
हृष्टरोमा भयोद्विग्रः प्रवेपिततनुस्तदा ॥ ४.४०.५७ ॥
ફેણ ઉઠાવેલા સાપ જેવા તેમનું રૂપ જોઈને એ રાજકુમાર ત્યારે રોમાંચિત, ભયથી વિચલિત અને કંપતા શરીરવાળો થયો.
4.40.58
अर्जुनेन समाश्वस्तः किंचिद्धृष्टो नृपात्मजः ।
तेषां संदर्शनाभ्यासं स्पर्शाभ्यासं पुनः पुनः ॥ ४.४०.५८ ॥
અર્જુન વડે આશ્વસ્ત થયેલ એ રાજકુમાર થોડો હિંમતવાન બન્યો અને તેમને વારંવાર જોવાનો તથા વારંવાર સ્પર્શ કરવાનો અભ્યાસ કર્યો.
4.40.59
आमील्य पुनरुन्मील्य स्पृष्ट्वास्पृष्ट्वा चकार सः ।
सम्यग्घुण्टस्तदाऽऽश्वस्तः क्षणेन समपद्यत ॥ ४.४०.५९ ॥
આંખો બંધ કરી ફરી ખોલી, સ્પર્શ કરીને અને ન કરીને તેણે એમ જ કર્યું; સંપૂર્ણ રીતે ગભરાયેલો એ ત્યારે ક્ષણવારમાં આશ્વસ્ત થયો.
4.40.60
संस्पृश्य तानि चापानि भानुमन्ति बृहन्ति च ।
वैराटिरर्जुनं राजन्निदं वचनमब्रवीत् ॥ ४.४०.६० ॥
એ તેજસ્વી અને વિશાળ ધનુષ્યોને સ્પર્શીને, હે રાજન, વિરાટપુત્રે અર્જુનને આ વચન કહ્યું.