மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.40.1
तं दृष्ट्वा क्लीबरूपेण रथस्थं रथिपुङ्गवम् ।
शमीमभिमुखं यान्तं रथमारोप्य चोत्तरम् ॥ ४.४०.१ ॥
அவரைப் பேடி வடிவில் தேரில் நின்ற, தேர்வீரர்களில் சிறந்தவரை, சமீ மரத்தை நோக்கிச் செல்வதைக் கண்டு, உத்தரனையும் தேரில் ஏற்றி.
4.40.2
द्रोणभीष्मादयः शूराः कुरूणां रथिसत्तमाः ।
वित्रस्तमनसश्चासन्धनञ्जयकृताद्भयात् ॥ ४.४०.२ ॥
துரோணர், பீஷ்மர் முதலிய குருக்களின் வீரர்களும் சிறந்த தேர்வீரர்களும் தனஞ்சயன் உண்டாக்கிய அச்சத்தால் மனம் நடுங்கினர்.
4.40.3
तानवेक्ष्य हतोत्साहानुत्पातानपि चाद्भुतान् ।
गुरुः शस्त्रभृतांश्रेष्ठो भारद्वाजोऽभ्यभाषत ॥ ४.४०.३ ॥
அவர்கள் உற்சாகமிழந்திருப்பதையும், அற்புத அபசகுனங்களையும் கண்டு, ஆயுததாரிகளில் சிறந்த ஆசான் பாரத்வாஜரின் மகன் அவர்களிடம் பேசினார்.
4.40.4
स्वराश्च वाताः संयान्ति रूक्षाः परुषनिस्वनाः ।
भस्मवर्षप्रकाशेन तमसा संवृतं नभः ॥ ४.४०.४ ॥
கடுமையான கடும் ஒலியுடன் வறண்ட காற்றுகள் சேர்ந்து வீசுகின்றன; சாம்பல் மழை போன்ற ஒளியுடைய இருளால் வானம் மூடப்பட்டுள்ளது.
4.40.5
रूक्षवर्णाश्च जलदा दृश्यन्तेऽद्भुतदर्शनाः ।
निःसरन्ति च कोशेभ्यः शस्त्राणि विविधानि च ॥ ४.४०.५ ॥
அற்புத தோற்றமுடைய வறண்ட நிறமுள்ள மேகங்கள் தென்படுகின்றன; உறைகளிலிருந்து பல்வேறு ஆயுதங்கள் வெளிப்படுகின்றன.
4.40.6
शिवाश्च विनदन्त्येता दीप्तायां दिशि दारुणाः ।
हयाश्चाश्रूणि मुञ्चन्ति ध्वजाः कम्पन्त्यकम्पिताः ॥ ४.४०.६ ॥
ஒளிர்கின்ற திசையில் இந்தக் கொடிய நரிகள் ஊளையிடுகின்றன; குதிரைகள் கண்ணீர் சிந்துகின்றன; அசையாத கொடிகளும் நடுங்குகின்றன.
4.40.7
यादृशान्यत्र दृश्यन्ते रूपाणि विविधानि च ।
यत्ता भवन्तस्तिष्ठन्तु युद्धं स्यात्समुपस्थितम् ॥ ४.४०.७ ॥
இங்கே பலவகையான அறிகுறிகள் தெரிவது போல், நீங்கள் அனைவரும் விழிப்புடன் நில்லுங்கள்; போர் அருகில் வந்துவிட்டது.
4.40.8
रक्षध्वमपि राजानं व्यूहध्वं वाहिनीमपि ।
वैशसं च प्रतीक्षध्वं रक्षध्वं चापि गोधनम् ॥ ४.४०.८ ॥
அரசனையும் காத்திடுங்கள்; படையையும் வியூகமாக அணிவகுங்கள்; கொட்டிலையும் கவனித்து காத்திடுங்கள்; பசுச் செல்வத்தையும் காத்திடுங்கள்.
4.40.9
एष वीरो महेष्वासः सर्वशस्त्रभृतांवरः ।
आगतः क्लीबवेषेण पार्थो नास्त्यत्र संशयः ॥ ४.४०.९ ॥
இந்த வீரன், பெரிய வில்லாளி, எல்லா ஆயுததாரிகளிலும் சிறந்தவன், அலியின் வேடத்தில் வந்துள்ளான்; இதில் ஐயமில்லை — இவன் பார்த்தன் (அர்ஜுனன்).
4.40.10
एतावदुक्त्वा वचनं भीष्ममालोक्य चाब्रवीत् ॥ ४.४०.१० ॥
இவ்வளவு சொல்லி, பீஷ்மரைப் பார்த்து, (அவன்) பேசினான்.
4.40.11
नदीज लङ्केशवनारिकेतुर्नगाह्वयो नाम नगारिसूनुः ।
गत्या सुरेशः क्वचिदङ्गनेव गुरुर्बभाषे वचनं तदानीम् ॥ ४.४०.११ ॥
ஆற்றில் பிறந்த, இலங்கை வனத்தின் பகைவனின் கொடியுடையவன், நகாஹ்வயன் என்ற பெயருடைய, மலைப் பகைவனின் மகன் — நடையில் தேவேந்திரன் போல், எங்கோ பெண் போல், அப்போது ஆசான் சொன்னார்.
4.40.12
इत्युक्त्वा संज्ञया द्रोणस्तूष्णीमासीद्विशांपते ।
भारद्वाजवचः श्रुत्वा गाङ्गेयः संज्ञयाऽब्रवीत् ॥ ४.४०.१२ ॥
இவ்வாறு சொல்லி துரோணர் சைகையால் மௌனமாக இருந்தார், ஓ மக்கள் தலைவனே. பரத்வாஜரின் சொற்களைக் கேட்டு கங்கைமகன் (பீஷ்மர்) சைகையால் பதிலளித்தார்.
4.40.13
अतीतं चक्रमस्माकं विषयान्तरमागताः ।
अतीतः समयश्चोक्त अस्माभिर्यः सभातले।
न भयं शत्रुतः कार्यं शङ्कां त्यज नरर्षभ ॥ ४.४०.१३ ॥
எங்கள் காலச் சக்கரம் கழிந்தது; நாங்கள் வேறு நாட்டிற்கு வந்துவிட்டோம். சபையில் நாங்கள் சொன்ன காலம் முடிந்தது. நரரிஷபா, எதிரியைக் குறித்து அஞ்ச வேண்டாம்; சந்தேகத்தை விடு.
4.40.14
देवव्रतेनैवमुक्ते वचने हितकारिणा ।
दुर्योधनमथालोक्य संज्ञया द्रोण अब्रवीत् ॥ ४.४०.१४ ॥
நன்மை செய்யும் தேவவ்ரதர் இவ்வாறு சொன்னபின், துரியோதனனைப் பார்த்து துரோணர் குறிப்பால் கூறினார்.
4.40.15
एष वीरो महेष्वासः सर्वशस्त्रभृतांवरः ।
आगतः क्लीबरूपेण पार्थो नास्त्यत्र संशयः ॥ ४.४०.१५ ॥
இந்த வீரன் பெரிய வில்லாளி, அனைத்து ஆயுதம் ஏந்தியவர்களிலும் சிறந்தவன். அலியின் வடிவில் வந்திருப்பவன் பார்த்தனே; இதில் ஐயமில்லை.
4.40.16
एष पार्थो हि विक्रान्तः सव्यसाची परन्तपः ।
ये जेतारो महीपानाममुना कुरवो हताः ॥ ४.४०.१६ ॥
இவன் பார்த்தன் — வீரன், சவ்யசாசி, எதிரிகளைத் தகிப்பவன். மன்னர்களை வென்ற குருக்களை இவனால்தான் கொல்லப்பட்டார்கள்.
4.40.17
यस्मिञ्जाते मही कृत्स्ना निर्भरोच्छ्वासिताऽभवत् ।
येन मे दक्षिणा दत्ता बद्ध्वा द्रुपदमोजसा ॥ ४.४०.१७ ॥
இவன் பிறந்ததும் முழு பூமியும் பெருமூச்சு விட்டு நிம்மதியடைந்தது; இவன் பலத்தால் துருபதனைக் கட்டி எனக்குத் தட்சிணை அளித்தான்.
4.40.18
विद्ध्वा वियद्गतं लक्ष्यं विनिर्जित्य च पार्थिवान् ।
निर्जिता येन पाञ्चाली पुरा येन स्वयंवरे ॥ ४.४०.१८ ॥
ஆகாயத்தில் சுழலும் இலக்கைத் துளைத்து, அரசர்களை வென்று, முன்பு சுயம்வரத்தில் பாஞ்சாலியை வென்றவன்.
4.40.19
खाण्डवे येन संतृप्तो वह्निर्जित्वा सुरासुरान् ।
परिणीता सुभद्रा च येन निर्जित्य यादवान् ॥ ४.४०.१९ ॥
காண்டவ வனத்தில் அக்னியை திருப்திப்படுத்தியவரும், தேவர்களையும் அசுரர்களையும் வென்றவரும், யாதவர்களை வென்று சுபத்ரையை மணந்தவரும் அவரே.
4.40.20
निर्जितो येन युद्धेन त्रिपुरारिः स्मरार्दनः ॥ ४.४०.२० ॥
போரில் திரிபுரத்தின் எதிரியும், காமனை அழித்தவருமான சிவனையும் வென்றவர் அவரே.
4.40.21
गत्वा त्रिविष्टपं येन जितेन्द्रा दानवा युधि ।
निवातकवचा राजन्दानवानां त्रिकोटयः।
निर्जिताः कालकेयाश्च हिरण्यपुरवासिनः ॥ ४.४०.२१ ॥
சொர்க்கம் சென்று போரில் இந்திரனின் தானவர்களை வென்றவர்; அரசே, நிவாதகவசர்களான தானவர்கள் மூன்று கோடிப் பேரையும், ஹிரண்யபுரவாசிகளான காலகேயர்களையும் வென்றார்.
4.40.22
येन त्वं मोचितो बद्धश्चित्रसेनेन तद्वने ॥ ४.४०.२२ ॥
அந்தக் காட்டில் சித்திரசேனனால் கட்டப்பட்ட நீ எவராலே விடுவிக்கப்பட்டாயோ அவர் அவரே.
4.40.23
येन गत्वोत्तरं मेरोरानिनाय महद्धनम् ।
याजितो धर्मसूनुश्च नृपान्सर्वान्विजित्य च ॥ ४.४०.२३ ॥
மேருவின் வடக்கே சென்று பெரும் செல்வத்தைக் கொண்டு வந்தவரும், எல்லா அரசர்களையும் வென்று தருமபுத்திரரை யாகம் செய்வித்தவரும் அவரே.
4.40.24
यस्मिञ्शौर्यं च वीर्यं च तेजो धैर्यं पराक्रमः ।
औदार्यं चैव गाम्भीर्यं श्रीर्ह्रीर्धर्मो दयाऽऽर्जवम् ।
एवमादिगुणोपेतः सोयं पार्थो न संशयः ॥ ४.४०.२४ ॥
வீரம், ஆற்றல், ஒளி, துணிவு, பராக்கிரமம், தாராள குணம், ஆழ்ந்த அறிவு, செல்வம், நாணம், தர்மம், கருணை, நேர்மை ஆகிய இத்தகைய குணங்கள் கொண்டவர் இந்தப் பார்த்தர்; இதில் ஐயமில்லை.
4.40.25
नाजित्वा विनिवर्तेत सर्वानपि मरुद्गणान् ॥ ४.४०.२५ ॥
மருத்கணங்கள் அனைவரையும் வென்றாலன்றி அவன் திரும்பமாட்டான்.
4.40.26
क्लेशितश्च वने शूरो वासवेन च शिक्षितः ।
अमर्षवशमापन्नो योत्स्यते नात्र संशयः ।
न ह्यस्य प्रतियोद्धारमन्यं पश्यामि कौरव ॥ ४.४०.२६ ॥
காட்டில் துன்புற்று இந்திரனிடம் பயிற்சி பெற்ற அந்த வீரன் சினத்தின் வசப்பட்டுப் போரிடுவான்; இதில் ஐயமில்லை. ஓ கௌரவா, அவனுக்கு எதிரியாக வேறொருவரைக் காணவில்லை.
4.40.27
महादेवोपि पार्थेन श्रूयते युद्धतोषितः ।
किरातवेषप्रच्छन्नो गिरौ हिमवति प्रभुः ॥ ४.४०.२७ ॥
கிராத வேடத்தில் மறைந்திருந்த மஹாதேவர் இமயமலையில் போரில் மகிழ்ந்து பார்த்தனால் நிறைவுற்றார் என்று கேட்கப்படுகிறது.
4.40.28
इत्येवंवादिनं द्रोणं कर्णः क्रुद्धोऽभ्यभाषत ॥ ४.४०.२८ ॥
இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருந்த துரோணரிடம் கோபமுற்ற கர்ணன் கூறினான்.
4.40.29
सदा भवान्फल्गुनस्य गुणानस्मासु कत्थसे ।
न चार्जुनः कलापूर्णो मम दुर्योधनस्य वा ॥ ४.४०.२९ ॥
நீர் எப்போதும் எங்களிடம் பல்குனனின் குணங்களைப் புகழ்ந்து பேசுகிறீர்; கலைகளால் நிறைந்த அர்ஜுனன் என்னைப்போலவோ துரியோதனனைப்போலவோ அல்ல.
4.40.30
यद्येष पार्थो राधेय कृतं कार्यं भवेन्मम ।
ज्ञाताः पुनश्चरिष्यन्ति द्वादशान्यांश्च वत्सरान् ॥ ४.४०.३० ॥
ஓ ராதேயா, பார்த்தன் இவ்வாறு என் காரியம் நிறைவேறியதாக இருந்தால், அறியப்பட்டவர்கள் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் மேலும் அலைவார்கள்.
4.40.31
अथवा कश्चिदेवान्यः क्लीबरूपेण देवराट् ।
शरैरेनं सुनिशितैः पातयिष्यामि भूतले ॥ ४.४०.३१ ॥
அல்லது அலியின் வடிவில் வேறு எவனோ தேவராஜன் இருந்தாலும், மிகக் கூரிய அம்புகளால் அவனைத் தரையில் வீழ்த்துவேன்.
4.40.32
तस्मिन्वदति तां वाचं धार्तराष्ट्रे परन्तपे ।
भीष्मो द्रोणः कृपो द्रौणिः पौरुषं तदपूजयन् ॥ ४.४०.३२ ॥
எதிரிகளை எரிப்பவனான திருதராஷ்டிரன் மகன் அவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னபோது, பீஷ்மரும் துரோணரும் கிருபரும் துரோணர் மகனும் அந்த வீரத்தைப் புகழ்ந்தனர்.
4.40.33
तां शमीमभिसंगम्य पार्थो वैराटिमब्रवीत् ।
सुखसंवर्धितं पित्रा समराणामकोविदम् ॥ ४.४०.३३ ॥
அந்த சமி மரத்தை அணுகிய பார்த்தன், விராடனின் மகனிடம் கூறினான் — தந்தையால் சுகத்தில் வளர்க்கப்பட்டு, போர்களில் அனுபவமற்றவனே.
4.40.34
एहि भूमिंजयारुह्य वैराटे महतीं शमीम् ।
समादिष्टो मया क्षिप्रं धनुर्गाण्डीवमानय ॥ ४.४०.३४ ॥
வருக விராடா, பெரிய சமி மரத்தின் மீது ஏறி, என் ஆணைப்படி விரைந்து காண்டீவ வில்லைக் கொண்டு வா.
4.40.35
नेमानीष्वासनानीह सोढुं शक्ष्यन्ति मे बलम् ।
नालं भारं गुरुं भेत्तुं कुञ्जरं वा प्रमर्दितुम् ॥ ४.४०.३५ ॥
இங்குள்ள இந்த வில்கள் என் வலிமையைத் தாங்க மாட்டா; இந்தப் பெரும் சுமையைத் தாங்கவோ, யானையைப் பிளக்கவோ நசுக்கவோ அவற்றால் இயலாது.
4.40.36
मम वा बाहुविक्षेपं शत्रूनिह विजेष्यतः ।
नेच्छामि तैरहं कर्तुं कर्म वैजयिकं त्विह ॥ ४.४०.३६ ॥
என் கரங்களின் வீச்சால் இங்கு எதிரிகளை வெல்லும் நான், அந்த வில்களைக் கொண்டு இங்கே வெற்றிச் செயலைச் செய்ய விரும்பவில்லை.
4.40.37
अतिसूक्ष्माणि ह्रस्वानि सर्वाणि च मृदूनि च ।
आयुधानि महाबाहो तवैतानि महाबल ॥ ४.४०.३७ ॥
மகாபாஹுவே, மகாபலனே, உன்னுடைய இந்த ஆயுதங்கள் அனைத்தும் மிக நுட்பமானவை, சிறியவை, மென்மையானவை.
4.40.38
तस्माद्भूमिंजयारुह्य शमीमेतां पलाशिनीम् ।
अस्यां हि पाण्डुपुत्राणां धनूंषि निहितात्युत ॥ ४.४०.३८ ॥
ஆகையால் நிலத்தில் இறங்கி, இலைகள் நிறைந்த இந்த சமி மரத்தில் ஏறு. ஓ அச்யுதா, இதில்தான் பாண்டு மகன்களின் வில்கள் வைக்கப்பட்டுள்ளன.
4.40.39
युधिष्ठिरस्य भीमस्य बीभत्सोर्यमयोस्तथा ।
ध्वजा शराश्च शूराणां दिव्यानि कवचानि च ॥ ४.४०.३९ ॥
யுதிஷ்டிரன், பீமன், பீபத்சு (அர்ஜுனன்), இரட்டையர்கள் (நகுல-சகதேவர்) ஆகியோரின் கொடிகளும் அம்புகளும், அந்த வீரர்களின் தெய்வீக கவசங்களும் அங்கே உள்ளன.
4.40.40
अत्रैव तु महावीर्यं धनुः पार्थस्य गाण्डिवम् ।
एकं शतसहस्रेण संमितं राष्ट्रवर्धनम् ॥ ४.४०.४० ॥
இங்கேதான் பார்த்தனின் (அர்ஜுனனின்) பெரும் வலிமை வாய்ந்த காண்டீவ வில்லும் இருக்கிறது; அது ஒன்றே நூறாயிரம் வில்லுகளுக்கு இணையானது, அரசை வளர்ப்பது.
4.40.41
व्यायामसहमत्यर्थं तृणराजसमं महत् ।
सर्वायुधमहामात्रं सर्वारिक्षयकारकम् ॥ ४.४०.४१ ॥
மிகுந்த உழைப்பைத் தாங்கக்கூடியது, புல்லரசனைப் போல பெரியது; எல்லா ஆயுதங்களுக்கும் தலைமை அமைச்சரானது, அனைத்துப் பகைவர்களையும் அழிப்பது.
4.40.42
सुवर्णविकृतं दिव्यं श्लक्ष्णमायतमव्रणम् ।
अलं भारं गुरुं सोढुं वारुणं च सुदर्शनम् ॥ ४.४०.४२ ॥
பொன்னால் செய்யப்பட்டது, தெய்வீகமானது, மென்மையானது, நீண்டது, குறையற்றது; கனமான சுமையைத் தாங்கவல்லது, வருணனுடையதான சுதர்சனச் சக்கரமும் (அங்கேதான் உள்ளது).
4.40.43
तादृशान्येव सर्वाणि बलवन्ति दृढानि च ।
युधिष्ठिरस्य भीमस्य बीभत्सोर्यमयोस्तथा ।
प्रथितानि विशिष्टानि दुर्दशानि भवन्त्युत ॥ ४.४०.४३ ॥
இவ்வாறே யுதிஷ்டிரர், பீமன், பீபத்சு (அர்ஜுனன்) மற்றும் இரட்டையர்களுடையவையும் வலிமையானவையும் உறுதியானவையும், புகழ்பெற்றவையும் சிறந்தவையும், காண்பதற்கு கடினமானவையுமாக இருந்தன.
4.40.44
शरीरमिह चासक्तं शम्यां शुष्कं पुरा किल ।
तदहं राजपुत्रः सन्स्पृशेयं पाणिना कथम् ॥ ४.४०.४४ ॥
இங்கே சமி மரத்தில் தொங்கிக்கொண்டிருந்த, முன்பு உலர்ந்து போன அந்த உடலை, அரச மகனாகிய நான் கையால் எப்படித் தொடுவேன்?
4.40.45
न मामेवंविधं कर्म कारयस्व बृहन्नले ।
कथं वा शक्यते कर्तुं बुद्ध्या त्वं मन्यसे कथं ॥ ४.४०.४५ ॥
பிருஹன்னளையே, இத்தகைய செயலை என்னைச் செய்யவைக்காதே. அல்லது இது எப்படிச் செய்யக்கூடியது என்று உன் அறிவால் நீ எப்படி நினைக்கிறாய்?
4.40.46
नैवंविधं मया युक्तमालब्धुं क्षत्रयोनिना ।
महता राजपुत्रेण मन्त्रयज्ञविदा सता ॥ ४.४०.४६ ॥
க்ஷத்திரிய குலத்தில் பிறந்த, பெரிய அரச மகனாகிய, மந்திரமும் யாகமும் அறிந்த, நல்லோனான நான் இத்தகைய (செயலை) தொடுவது தகாது.
4.40.47
स्पृष्टवन्तं शरीरं मां शववाहमिवाशुचिम् ।
कथं वा व्यवहार्यं वै कुर्वीथास्त्वं बृहन्नले ॥ ४.४०.४७ ॥
சவத்தைச் சுமப்பவனைப் போல் தீட்டுப்பட்டு, உடலைத் தொட்ட என்னை — பிருஹன்னளையே, அதை எப்படி நீ என்னைக் கையாளச் செய்வாய்?
4.40.48
तमुवाच ततः शूरः पार्थं परपुंरजयः ।
दायादं सर्वमत्स्यानां कुले जातं विशारदम् ॥ ४.४०.४८ ॥
அப்போது எதிரி வீரர்களை வென்ற அந்த வீரன் பார்த்தனிடம் (அர்ஜுனனிடம்) கூறினான் — மத்சியர் அனைவரின் குலத்தில் பிறந்த, திறமையுள்ள வாரிசிடம்.
4.40.49
जानामि त्वां महाप्राज्ञ शुभं जात्या कुलेन च ।
कथं नु पापकं कर्म ब्रूयां त्वाऽहं परन्तप ॥ ४.४०.४९ ॥
மகாபுத்தியுள்ளவனே, பிறப்பாலும் குலத்தாலும் நீ சுபமானவன் என்று நான் அறிவேன். எதிரிகளை வாட்டுபவனே, உன்னிடம் பாவச் செயலை நான் எப்படிச் சொல்ல முடியும்?
4.40.50
व्यवहार्यश्च राजेन्द्र शुद्धश्चैव भविष्यसि ।
धनूंष्येतानि मा भैस्त्वं शरीरं नात्र विद्यते ॥ ४.४०.५० ॥
அரசர்களின் தலைவனே, நீ பயன்படுத்தத் தகுந்தவனாகவும் தூய்மையானவனாகவும் இருப்பாய். இந்த வில்களுக்கு அஞ்சாதே; இங்கே உன் உடலுக்கு எந்த ஆபத்தும் இல்லை.
4.40.51
दायादं मत्स्यराजस्य कुले जातं मनस्विनम् ।
कथं वा नन्दितं कर्म कारये त्वां नृपात्मज ॥ ४.४०.५१ ॥
மத்ஸ்ய அரசனின் குலத்தில் பிறந்த, அவன் வாரிசும், உயர்ந்த மனம் கொண்டவனுமான உன்னை, அரசகுமாரா, மகிழ்ச்சியளிக்கும் எந்தச் செயலைச் செய்ய வைப்பேன்?
4.40.52
एवमुक्तः स पार्थेन रथात्प्रस्कन्द्य कुण्डली ।
आरुरोह शमीवृक्षं वैराटिरवशस्तदा ॥ ४.४०.५२ ॥
பார்த்தன் இவ்வாறு சொன்னதும், குண்டலதாரியான அந்த விராடனின் மகன் தேரிலிருந்து குதித்து, அப்போது வேறு வழியின்றி சமீ மரத்தில் ஏறினான்.
4.40.53
तमन्वशासच्छत्रुघ्नो रथे तिष्ठन्धनञ्जयः ।
अवरोपय वृक्षाग्राद्धनूंष्येतानि माचिरम् ॥ ४.४०.५३ ॥
தேரில் நின்றிருந்த எதிரிகளை அழிப்பவனான தனஞ்சயன் அவனுக்குக் கட்டளையிட்டான்: 'மரத்தின் உச்சியிலிருந்து இந்த வில்களை இறக்கு; தாமதிக்காதே.'
4.40.54
सोपहृत्य महार्हाणि धनूंषि पृथुवक्षसाम् ।
परिवेष्टनपत्राणि विमुच्य समुपानयत् ॥ ४.४०.५४ ॥
அவன் பரந்த மார்புடைய வீரர்களின் அந்த விலையுயர்ந்த வில்களை எடுத்து, சுற்றியிருந்த துணி உறைகளை அவிழ்த்து அருகில் கொண்டு வந்தான்.
4.40.55
परिवेष्टनमेतेषां सर्वं मुञ्चस्व माचिरम् ।
तेषां संनहनीयानि परिमुच्य परन्तपः।
अपश्यत्तत्र गाण्डीवं चतुर्भिरपरैः सह ॥ ४.४०.५५ ॥
இவற்றின் அனைத்து சுற்றுக்கட்டுகளையும் உடனே அவிழ்த்துவிடு. எதிரிகளை வாட்டுபவனே, அவர்களின் கவசக் கட்டுகளை நீக்கி, அங்கே நான்கு பிறருடன் காண்டீவத்தைக் கண்டான்.
4.40.56
तेषां विमुच्यमानानां धनुषामर्कवर्चसाम् ।
विनिश्चेरुः प्रभा दिव्या ग्रहाणामुदयेष्विव ॥ ४.४०.५६ ॥
சூரியனைப் போன்ற அந்த வில்கள் அவிழ்க்கப்பட்டபோது, கோள்கள் எழும் வேளையில் போல தெய்வீக ஒளிகள் வெளிப்பட்டன.
4.40.57
स तेषां रूपमालेक्य भोगिनामिव दृम्भताम् ।
हृष्टरोमा भयोद्विग्रः प्रवेपिततनुस्तदा ॥ ४.४०.५७ ॥
படமெடுத்த பாம்புகளைப் போன்ற அவற்றின் வடிவத்தைக் கண்டு, அப்போது அந்த இளவரசன் மயிர்சிலிர்த்து, அச்சத்தால் கலங்கி, உடல் நடுங்கினான்.
4.40.58
अर्जुनेन समाश्वस्तः किंचिद्धृष्टो नृपात्मजः ।
तेषां संदर्शनाभ्यासं स्पर्शाभ्यासं पुनः पुनः ॥ ४.४०.५८ ॥
அர்ஜுனனால் ஆறுதல் பெற்று சற்று துணிவடைந்த அந்த இளவரசன், அவற்றை மீண்டும் மீண்டும் பார்த்தும் தொட்டும் பழகினான்.
4.40.59
आमील्य पुनरुन्मील्य स्पृष्ट्वास्पृष्ट्वा चकार सः ।
सम्यग्घुण्टस्तदाऽऽश्वस्तः क्षणेन समपद्यत ॥ ४.४०.५९ ॥
கண்களை மூடியும் பின் திறந்தும், தொட்டும் தொடாமலும் அவன் அவ்வாறு செய்தான்; முழுதும் திகைத்திருந்த அவன் அப்போது ஒரு கணத்தில் ஆறுதல் அடைந்தான்.
4.40.60
संस्पृश्य तानि चापानि भानुमन्ति बृहन्ति च ।
वैराटिरर्जुनं राजन्निदं वचनमब्रवीत् ॥ ४.४०.६० ॥
அந்த ஒளிரும், பெரிய வில்களைத் தொட்டு, அரசே, விராடனின் மகன் அர்ஜுனனிடம் இந்தச் சொற்களைச் சொன்னான்.