Mahābhārata · Adhyāya 4.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.40.1
तं दृष्ट्वा क्लीबरूपेण रथस्थं रथिपुङ्गवम् ।
शमीमभिमुखं यान्तं रथमारोप्य चोत्तरम् ॥ ४.४०.१ ॥
Als er ihn sah, in der Gestalt eines Eunuchen, auf dem Wagen stehend, den besten der Wagenkämpfer, zum Śamī-Baum gehend, und nachdem er Uttara auf den Wagen gehoben hatte.
4.40.2
द्रोणभीष्मादयः शूराः कुरूणां रथिसत्तमाः ।
वित्रस्तमनसश्चासन्धनञ्जयकृताद्भयात् ॥ ४.४०.२ ॥
Die Helden der Kurus, Droṇa, Bhīṣma und die anderen, die besten Wagenkämpfer, waren in ihrem Geist durch die von Dhanañjaya verursachte Furcht erschrocken.
4.40.3
तानवेक्ष्य हतोत्साहानुत्पातानपि चाद्भुतान् ।
गुरुः शस्त्रभृतांश्रेष्ठो भारद्वाजोऽभ्यभाषत ॥ ४.४०.३ ॥
Als er sie mutlos sah und auch die wunderbaren Vorzeichen, sprach der Lehrer, der beste der Waffenträger, der Sohn des Bharadvāja, zu ihnen.
4.40.4
स्वराश्च वाताः संयान्ति रूक्षाः परुषनिस्वनाः ।
भस्मवर्षप्रकाशेन तमसा संवृतं नभः ॥ ४.४०.४ ॥
Rauhe, harsche Winde wehen zusammen mit rauen, dröhnenden Geräuschen, und der Himmel ist von einer Finsternis bedeckt, die einem Aschenregen gleicht.
4.40.5
रूक्षवर्णाश्च जलदा दृश्यन्तेऽद्भुतदर्शनाः ।
निःसरन्ति च कोशेभ्यः शस्त्राणि विविधानि च ॥ ४.४०.५ ॥
Wolken von trüber Farbe und wunderbarem Anblick sind zu sehen, und aus ihren Scheiden treten verschiedene Waffen hervor.
4.40.6
शिवाश्च विनदन्त्येता दीप्तायां दिशि दारुणाः ।
हयाश्चाश्रूणि मुञ्चन्ति ध्वजाः कम्पन्त्यकम्पिताः ॥ ४.४०.६ ॥
In der leuchtenden Richtung heulen diese furchtbaren Schakale; die Pferde vergießen Tränen, und die Banner zittern, obwohl sie unerschüttert sind.
4.40.7
यादृशान्यत्र दृश्यन्ते रूपाणि विविधानि च ।
यत्ता भवन्तस्तिष्ठन्तु युद्धं स्यात्समुपस्थितम् ॥ ४.४०.७ ॥
Wie hier verschiedene Zeichen zu sehen sind, so sollt ihr alle wachsam bleiben; der Kampf steht bevor.
4.40.8
रक्षध्वमपि राजानं व्यूहध्वं वाहिनीमपि ।
वैशसं च प्रतीक्षध्वं रक्षध्वं चापि गोधनम् ॥ ४.४०.८ ॥
Schützt auch den König, ordnet das Heer in Schlachtordnung, bewacht den Hof der Hirten und schützt den Viehreichtum.
4.40.9
एष वीरो महेष्वासः सर्वशस्त्रभृतांवरः ।
आगतः क्लीबवेषेण पार्थो नास्त्यत्र संशयः ॥ ४.४०.९ ॥
Dieser Held, der große Bogenschütze, der Beste aller Waffenträger, ist in der Gestalt eines Eunuchen gekommen; kein Zweifel: dies ist Pārtha (Arjuna).
4.40.10
एतावदुक्त्वा वचनं भीष्ममालोक्य चाब्रवीत् ॥ ४.४०.१० ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, blickte er auf Bhīṣma und sprach.
4.40.11
नदीज लङ्केशवनारिकेतुर्नगाह्वयो नाम नगारिसूनुः ।
गत्या सुरेशः क्वचिदङ्गनेव गुरुर्बभाषे वचनं तदानीम् ॥ ४.४०.११ ॥
Im Fluss geboren, mit dem Banner des Feindes des Waldes von Laṅkā, namens Nagāhvaya, Sohn des Feindes der Berge — im Gang dem Herrn der Götter gleich, zuweilen wie eine Frau — da sprach der Lehrer.
4.40.12
इत्युक्त्वा संज्ञया द्रोणस्तूष्णीमासीद्विशांपते ।
भारद्वाजवचः श्रुत्वा गाङ्गेयः संज्ञयाऽब्रवीत् ॥ ४.४०.१२ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, schwieg Droṇa durch ein Zeichen, o Herr der Völker. Als Gāṅgeya (Bhīṣma) die Worte Bhāradvājas hörte, antwortete er durch ein Zeichen.
4.40.13
अतीतं चक्रमस्माकं विषयान्तरमागताः ।
अतीतः समयश्चोक्त अस्माभिर्यः सभातले।
न भयं शत्रुतः कार्यं शङ्कां त्यज नरर्षभ ॥ ४.४०.१३ ॥
Unser Zeitzyklus ist vergangen, und wir sind in ein anderes Land gekommen. Die Frist, die wir im Versammlungssaal vereinbart haben, ist abgelaufen. O Bester der Männer, vor Feinden sollte man keine Furcht haben; lege den Zweifel ab.
4.40.14
देवव्रतेनैवमुक्ते वचने हितकारिणा ।
दुर्योधनमथालोक्य संज्ञया द्रोण अब्रवीत् ॥ ४.४०.१४ ॥
Als Devavrata, der Wohltäter, diese Worte gesprochen hatte, sah Droṇa Duryodhana an und sprach mit einem Zeichen.
4.40.15
एष वीरो महेष्वासः सर्वशस्त्रभृतांवरः ।
आगतः क्लीबरूपेण पार्थो नास्त्यत्र संशयः ॥ ४.४०.१५ ॥
Dieser Held, der große Bogenschütze, der Beste aller Waffenträger, ist in Gestalt eines Eunuchen gekommen. Es ist Pārtha, daran gibt es keinen Zweifel.
4.40.16
एष पार्थो हि विक्रान्तः सव्यसाची परन्तपः ।
ये जेतारो महीपानाममुना कुरवो हताः ॥ ४.४०.१६ ॥
Dies ist Pārtha — tapfer, Savyasācin, Versenger der Feinde. Die Kurus, die Könige besiegt hatten, wurden von ihm erschlagen.
4.40.17
यस्मिञ्जाते मही कृत्स्ना निर्भरोच्छ्वासिताऽभवत् ।
येन मे दक्षिणा दत्ता बद्ध्वा द्रुपदमोजसा ॥ ४.४०.१७ ॥
Bei dessen Geburt die ganze Erde tief aufatmete; der mit seiner Kraft Drupada band und mir meine Opfergabe gab.
4.40.18
विद्ध्वा वियद्गतं लक्ष्यं विनिर्जित्य च पार्थिवान् ।
निर्जिता येन पाञ्चाली पुरा येन स्वयंवरे ॥ ४.४०.१८ ॥
Nachdem er das am Himmel kreisende Ziel durchbohrt und die Könige besiegt hatte, er, der einst Pāñcālī beim Svayaṃvara gewann.
4.40.19
खाण्डवे येन संतृप्तो वह्निर्जित्वा सुरासुरान् ।
परिणीता सुभद्रा च येन निर्जित्य यादवान् ॥ ४.४०.१९ ॥
Der, der im Khāṇḍava-Wald den Feuergott zufriedenstellte, Götter und Dämonen besiegte und, nachdem er die Yādavas besiegt hatte, Subhadrā heiratete.
4.40.20
निर्जितो येन युद्धेन त्रिपुरारिः स्मरार्दनः ॥ ४.४०.२० ॥
Der im Kampf Tripurāri besiegte, den Feind der drei Städte, den Vernichter Smaras (Kāma).
4.40.21
गत्वा त्रिविष्टपं येन जितेन्द्रा दानवा युधि ।
निवातकवचा राजन्दानवानां त्रिकोटयः।
निर्जिताः कालकेयाश्च हिरण्यपुरवासिनः ॥ ४.४०.२१ ॥
Nachdem er zum Himmel gegangen war, besiegte er im Kampf die Dānavas Indras. O König, er besiegte drei Krore Dānavas, die Nivātakavacas, und die Kālakeyas, die in Hiraṇyapura wohnen.
4.40.22
येन त्वं मोचितो बद्धश्चित्रसेनेन तद्वने ॥ ४.४०.२२ ॥
Der, durch den du, von Citrasena in jenem Wald gefesselt, befreit wurdest.
4.40.23
येन गत्वोत्तरं मेरोरानिनाय महद्धनम् ।
याजितो धर्मसूनुश्च नृपान्सर्वान्विजित्य च ॥ ४.४०.२३ ॥
Der, der nach Norden zum Meru ging und großen Reichtum brachte, und der nach dem Sieg über alle Könige den Sohn des Dharma das Opfer vollziehen ließ.
4.40.24
यस्मिञ्शौर्यं च वीर्यं च तेजो धैर्यं पराक्रमः ।
औदार्यं चैव गाम्भीर्यं श्रीर्ह्रीर्धर्मो दयाऽऽर्जवम् ।
एवमादिगुणोपेतः सोयं पार्थो न संशयः ॥ ४.४०.२४ ॥
In dem sind Tapferkeit und Kraft, Glanz und Standhaftigkeit, Heldentum, Großzügigkeit und Tiefe, Glanz, Scham, Rechtschaffenheit, Mitgefühl und Aufrichtigkeit — mit solchen und ähnlichen Tugenden begabt, ist dieser Pārtha ohne Zweifel.
4.40.25
नाजित्वा विनिवर्तेत सर्वानपि मरुद्गणान् ॥ ४.४०.२५ ॥
Ohne auch alle Scharen der Marut besiegt zu haben, würde er nicht umkehren.
4.40.26
क्लेशितश्च वने शूरो वासवेन च शिक्षितः ।
अमर्षवशमापन्नो योत्स्यते नात्र संशयः ।
न ह्यस्य प्रतियोद्धारमन्यं पश्यामि कौरव ॥ ४.४०.२६ ॥
Dieser Held, im Wald gequält und von Indra unterwiesen, wird im Zorn kämpfen; daran ist kein Zweifel. O Kaurava, ich sehe keinen anderen, der ihm entgegentreten könnte.
4.40.27
महादेवोपि पार्थेन श्रूयते युद्धतोषितः ।
किरातवेषप्रच्छन्नो गिरौ हिमवति प्रभुः ॥ ४.४०.२७ ॥
Man hört, dass sogar Mahādeva, der Herr im Gewand eines Kirāta-Jägers verborgen, im Kampf auf dem Himavat-Gebirge mit Pārtha zufrieden war.
4.40.28
इत्येवंवादिनं द्रोणं कर्णः क्रुद्धोऽभ्यभाषत ॥ ४.४०.२८ ॥
Als Droṇa so sprach, wandte sich der zornige Karṇa an ihn.
4.40.29
सदा भवान्फल्गुनस्य गुणानस्मासु कत्थसे ।
न चार्जुनः कलापूर्णो मम दुर्योधनस्य वा ॥ ४.४०.२९ ॥
Ihr preist stets Phalgunas Tugenden vor uns, doch Arjuna, voller Geschicklichkeit, ist weder mir noch Duryodhana gleich.
4.40.30
यद्येष पार्थो राधेय कृतं कार्यं भवेन्मम ।
ज्ञाताः पुनश्चरिष्यन्ति द्वादशान्यांश्च वत्सरान् ॥ ४.४०.३० ॥
O Sohn der Rādhā, hätte dieser Pārtha meine Aufgabe erfüllt, würden sie, einmal erkannt, weitere zwölf Jahre umherirren.
4.40.31
अथवा कश्चिदेवान्यः क्लीबरूपेण देवराट् ।
शरैरेनं सुनिशितैः पातयिष्यामि भूतले ॥ ४.४०.३१ ॥
Oder wenn ein anderer Götterkönig hier in der Gestalt eines Eunuchen ist, werde ich ihn mit meinen sehr scharfen Pfeilen zu Boden strecken.
4.40.32
तस्मिन्वदति तां वाचं धार्तराष्ट्रे परन्तपे ।
भीष्मो द्रोणः कृपो द्रौणिः पौरुषं तदपूजयन् ॥ ४.४०.३२ ॥
Als der Sohn Dhṛtarāṣṭras, der Feindverbrenner, diese Worte sprach, lobten Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa und Droṇas Sohn jene Mannhaftigkeit.
4.40.33
तां शमीमभिसंगम्य पार्थो वैराटिमब्रवीत् ।
सुखसंवर्धितं पित्रा समराणामकोविदम् ॥ ४.४०.३३ ॥
Zu jenem Śamī-Baum getreten, sprach Pārtha zu Virāṭas Sohn: 'Von deinem Vater im Wohlstand aufgezogen, in Schlachten unerfahren.'
4.40.34
एहि भूमिंजयारुह्य वैराटे महतीं शमीम् ।
समादिष्टो मया क्षिप्रं धनुर्गाण्डीवमानय ॥ ४.४०.३४ ॥
Komm, Sohn Virāṭas, steig auf den großen Śamī-Baum und bring rasch den Bogen Gāṇḍīva, wie ich es dir aufgetragen habe.
4.40.35
नेमानीष्वासनानीह सोढुं शक्ष्यन्ति मे बलम् ।
नालं भारं गुरुं भेत्तुं कुञ्जरं वा प्रमर्दितुम् ॥ ४.४०.३५ ॥
Diese Bögen hier werden meine Kraft nicht ertragen können; sie vermögen keine so schwere Last zu tragen, noch einen Elefanten zu spalten oder zu zerdrücken.
4.40.36
मम वा बाहुविक्षेपं शत्रूनिह विजेष्यतः ।
नेच्छामि तैरहं कर्तुं कर्म वैजयिकं त्विह ॥ ४.४०.३६ ॥
Ich, der ich hier die Feinde durch das Schwingen meiner Arme besiegen werde, wünsche nicht, mit jenen Bögen hier eine Tat des Sieges zu vollbringen.
4.40.37
अतिसूक्ष्माणि ह्रस्वानि सर्वाणि च मृदूनि च ।
आयुधानि महाबाहो तवैतानि महाबल ॥ ४.४०.३७ ॥
O du Mächtigarmiger, o du Starker, all diese deine Waffen sind äußerst fein, kurz und weich.
4.40.38
तस्माद्भूमिंजयारुह्य शमीमेतां पलाशिनीम् ।
अस्यां हि पाण्डुपुत्राणां धनूंषि निहितात्युत ॥ ४.४०.३८ ॥
Darum steige vom Boden auf und klettere auf diesen blättrigen Śamī-Baum; o Acyuta, in ihm wurden die Bogen der Söhne Pāṇḍus verborgen.
4.40.39
युधिष्ठिरस्य भीमस्य बीभत्सोर्यमयोस्तथा ।
ध्वजा शराश्च शूराणां दिव्यानि कवचानि च ॥ ४.४०.३९ ॥
Dort sind auch die Banner und Pfeile Yudhiṣṭhiras, Bhīmas, Bībhatsus (Arjunas) und der Zwillinge sowie die göttlichen Rüstungen jener Helden.
4.40.40
अत्रैव तु महावीर्यं धनुः पार्थस्य गाण्डिवम् ।
एकं शतसहस्रेण संमितं राष्ट्रवर्धनम् ॥ ४.४०.४० ॥
Hier befindet sich auch der Bogen Gāṇḍīva Pārthas (Arjunas), von großer Macht, der allein hunderttausend Bogen gleichkommt und das Reich mehrt.
4.40.41
व्यायामसहमत्यर्थं तृणराजसमं महत् ।
सर्वायुधमहामात्रं सर्वारिक्षयकारकम् ॥ ४.४०.४१ ॥
Er erträgt große Anstrengung, ist groß wie der König der Gräser, ist der oberste Minister unter allen Waffen und bewirkt die Vernichtung aller Feinde.
4.40.42
सुवर्णविकृतं दिव्यं श्लक्ष्णमायतमव्रणम् ।
अलं भारं गुरुं सोढुं वारुणं च सुदर्शनम् ॥ ४.४०.४२ ॥
Aus Gold gearbeitet, göttlich, glatt, weit und makellos, fähig, eine schwere Last zu tragen, ist dort auch der Sudarśana-Diskus Varuṇas.
4.40.43
तादृशान्येव सर्वाणि बलवन्ति दृढानि च ।
युधिष्ठिरस्य भीमस्य बीभत्सोर्यमयोस्तथा ।
प्रथितानि विशिष्टानि दुर्दशानि भवन्त्युत ॥ ४.४०.४३ ॥
Ebenso waren alle starken und festen Waffen Yudhiṣṭhiras, Bhīmas, Bībhatsus (Arjunas) und der Zwillinge: berühmt, vorzüglich und schwer anzusehen.
4.40.44
शरीरमिह चासक्तं शम्यां शुष्कं पुरा किल ।
तदहं राजपुत्रः सन्स्पृशेयं पाणिना कथम् ॥ ४.४०.४४ ॥
Dieser Leib, am Śamī-Baum hängend und einst vertrocknet — wie könnte ich, ein Königssohn, ihn mit der Hand berühren?
4.40.45
न मामेवंविधं कर्म कारयस्व बृहन्नले ।
कथं वा शक्यते कर्तुं बुद्ध्या त्वं मन्यसे कथं ॥ ४.४०.४५ ॥
Bṛhannaḍā, lass mich nicht eine solche Tat vollbringen. Oder wie glaubst du mit deinem Verstand, dass es getan werden kann?
4.40.46
नैवंविधं मया युक्तमालब्धुं क्षत्रयोनिना ।
महता राजपुत्रेण मन्त्रयज्ञविदा सता ॥ ४.४०.४६ ॥
Es ziemt sich nicht für mich, geboren aus dem Kriegergeschlecht, ein großer Königssohn, ein guter Mann, der Sprüche und Opfer kennt, so etwas zu berühren.
4.40.47
स्पृष्टवन्तं शरीरं मां शववाहमिवाशुचिम् ।
कथं वा व्यवहार्यं वै कुर्वीथास्त्वं बृहन्नले ॥ ४.४०.४७ ॥
Nachdem ich den Leichnam berührt habe wie ein Totenträger, unrein — wie, Bṛhannaḍā, würdest du mich damit umgehen lassen?
4.40.48
तमुवाच ततः शूरः पार्थं परपुंरजयः ।
दायादं सर्वमत्स्यानां कुले जातं विशारदम् ॥ ४.४०.४८ ॥
Da sprach jener Held, Bezwinger feindlicher Krieger, zu Pārtha (Arjuna), dem geschickten Erben, geboren im Geschlecht aller Matsya.
4.40.49
जानामि त्वां महाप्राज्ञ शुभं जात्या कुलेन च ।
कथं नु पापकं कर्म ब्रूयां त्वाऽहं परन्तप ॥ ४.४०.४९ ॥
O Großgeistiger, ich weiß, dass du von Geburt und Familie her edel bist. O Feindeversenger, wie könnte ich dir eine frevelhafte Tat zumuten?
4.40.50
व्यवहार्यश्च राजेन्द्र शुद्धश्चैव भविष्यसि ।
धनूंष्येतानि मा भैस्त्वं शरीरं नात्र विद्यते ॥ ४.४०.५० ॥
Herr der Könige, du wirst brauchbar und rein sein. Fürchte diese Bögen nicht; hier ist dein Leib nicht in Gefahr.
4.40.51
दायादं मत्स्यराजस्य कुले जातं मनस्विनम् ।
कथं वा नन्दितं कर्म कारये त्वां नृपात्मज ॥ ४.४०.५१ ॥
Erbe des Matsya-Königs, im Geschlecht geboren und hochgesinnt, Prinz, zu welcher erfreulichen Tat könnte ich dich veranlassen?
4.40.52
एवमुक्तः स पार्थेन रथात्प्रस्कन्द्य कुण्डली ।
आरुरोह शमीवृक्षं वैराटिरवशस्तदा ॥ ४.४०.५२ ॥
So angeredet von Pārtha, sprang der ohrringtragende Sohn Virāṭas vom Wagen und kletterte, nun hilflos, auf den Śamī-Baum.
4.40.53
तमन्वशासच्छत्रुघ्नो रथे तिष्ठन्धनञ्जयः ।
अवरोपय वृक्षाग्राद्धनूंष्येतानि माचिरम् ॥ ४.४०.५३ ॥
Auf dem Wagen stehend, belehrte ihn Dhanañjaya, der Feindeschläger: 'Bring diese Bögen von der Baumspitze herab, und zögere nicht.'
4.40.54
सोपहृत्य महार्हाणि धनूंषि पृथुवक्षसाम् ।
परिवेष्टनपत्राणि विमुच्य समुपानयत् ॥ ४.४०.५४ ॥
Er nahm jene kostbaren Bögen der breitbrüstigen Krieger, wickelte die umhüllenden Tücher ab und brachte sie herbei.
4.40.55
परिवेष्टनमेतेषां सर्वं मुञ्चस्व माचिरम् ।
तेषां संनहनीयानि परिमुच्य परन्तपः।
अपश्यत्तत्र गाण्डीवं चतुर्भिरपरैः सह ॥ ४.४०.५५ ॥
Entfernt sofort alle Umwicklungen dieser. Nachdem er ihre Rüstungsbänder entfernt hatte, sah der Feindeverbrenner dort den Gāṇḍīva zusammen mit vier anderen.
4.40.56
तेषां विमुच्यमानानां धनुषामर्कवर्चसाम् ।
विनिश्चेरुः प्रभा दिव्या ग्रहाणामुदयेष्विव ॥ ४.४०.५६ ॥
Als jene sonnengleichen Bögen ausgewickelt wurden, brachen göttliche Lichter hervor, wie bei den Aufgängen der Planeten.
4.40.57
स तेषां रूपमालेक्य भोगिनामिव दृम्भताम् ।
हृष्टरोमा भयोद्विग्रः प्रवेपिततनुस्तदा ॥ ४.४०.५७ ॥
Als er ihre Gestalt erblickte, gleich Schlangen mit erhobenen Hauben, da stand dem Prinzen das Haar zu Berge, von Furcht erregt, am ganzen Körper zitternd.
4.40.58
अर्जुनेन समाश्वस्तः किंचिद्धृष्टो नृपात्मजः ।
तेषां संदर्शनाभ्यासं स्पर्शाभ्यासं पुनः पुनः ॥ ४.४०.५८ ॥
Von Arjuna beruhigt und etwas kühner geworden, übte der Königssohn, sie immer wieder anzusehen und anzufassen.
4.40.59
आमील्य पुनरुन्मील्य स्पृष्ट्वास्पृष्ट्वा चकार सः ।
सम्यग्घुण्टस्तदाऽऽश्वस्तः क्षणेन समपद्यत ॥ ४.४०.५९ ॥
Die Augen schließend und wieder öffnend, berührend und nicht berührend, tat er es; völlig benommen, war er dann in einem Augenblick beruhigt.
4.40.60
संस्पृश्य तानि चापानि भानुमन्ति बृहन्ति च ।
वैराटिरर्जुनं राजन्निदं वचनमब्रवीत् ॥ ४.४०.६० ॥
Nachdem er jene strahlenden, großen Bögen berührt hatte, sprach der Sohn Virāṭas, o König, diese Worte zu Arjuna.