மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.46.1
भारद्वाजस्ततो द्रोणः सर्वशस्त्रभृतांवरः ।
राजानं चाह संप्रेक्ष्य दुर्योधनमरिंदमः ॥ ४.४६.१ ॥
பின்னர் ஆயுதம் தாங்குவோரில் சிறந்தவரும், எதிரிகளை அடக்குபவருமான பரத்வாஜரின் மகன் துரோணர், துரியோதனனைப் பார்த்து அரசனிடம் பேசினார்.
4.46.2
यथा रथस्य निर्घोषो यथा शङ्ख उदीर्यते ।
कम्पते च यथा भूमिर्नैषोन्यः सव्यसाचिनः ॥ ४.४६.२ ॥
தேரின் முழக்கம் போலும், சங்கு முழங்குவது போலும், பூமி நடுங்குவது போலும் கேட்கிறது; இது வேறொருவரின் அல்ல, சவ்யசாசியின் (அர்ஜுனனின்) ஒலியே.
4.46.3
औत्पातिकमिदं राजन्निमित्तं भवतीह नः ।
न हि पश्यामि विजयं सैन्येऽस्माकं परन्तप ॥ ४.४६.३ ॥
அரசே, இது நமக்கு ஒரு துர்லட்சணம். பகைவரை வாட்டுபவனே, நம் படையில் வெற்றியை நான் காணவில்லை.
4.46.4
शस्त्राणि न प्रकाशन्ते न प्रहृष्यन्ति वाहनाः ।
अग्नयश्च न भासन्ते सुसमिद्धा न शोभनाः ॥ ४.४६.४ ॥
ஆயுதங்கள் ஒளிர்வதில்லை, வாகனங்கள் மகிழ்வதில்லை; நன்றாக மூட்டிய தீயும் பிரகாசிக்கவில்லை, மங்களகரமாகவும் இல்லை.
4.46.5
प्रत्यादित्यं च नः सर्वे मृगा घोरा नदन्ति च ।
शकुनाश्चापसव्याश्च वेदयन्ति महाभयम् ॥ ४.४६.५ ॥
சூரியனுக்கு எதிராக நமக்கு எல்லா கொடிய மிருகங்களும் கர்ஜிக்கின்றன; இடப்புறம் செல்லும் பறவைகளும் பெரும் அச்சத்தை அறிவிக்கின்றன.
4.46.6
गोमायुरेष सैन्यानां रुदन्मध्येन धावति ।
चाषा नदन्ति चाकाशे वेदयन्तो महद्भयम् ॥ ४.४६.६ ॥
இந்த நரி படைகளின் நடுவே அழுதுகொண்டு ஓடுகிறது; வானில் சாஷ பறவைகள் கத்திக் கொண்டு பெரும் அச்சத்தை அறிவிக்கின்றன.
4.46.7
भवतां चैव रोमाणि प्रहृष्टानीव लक्षये ॥ ४.४६.७ ॥
உங்கள் மயிர்க்கால்கள் பூரித்து நிற்பதை நான் காண்கிறேன்.
4.46.8
अनुष्णाङ्गाश्च संस्विन्ना जृम्भन्ते चाप्यभीक्ष्णशः ।
विष्कम्भन्ति च मातङ्गा मुञ्चन्त्यश्रूणि वाजिनः ।
सदा मूत्रं पुरीषं च उत्सृजन्ति पुनः पुनः ॥ ४.४६.८ ॥
அவற்றின் உடல்கள் குளிராக இல்லை, வியர்வையில் நனைந்திருக்கின்றன; அடிக்கடி கொட்டாவி விடுகின்றன. யானைகள் விறைத்து நிற்கின்றன, குதிரைகள் கண்ணீர் விடுகின்றன, மீண்டும் மீண்டும் சிறுநீரும் சாணமும் கழிக்கின்றன.
4.46.9
लोहितार्द्रा च पृथिवी दिशः सर्वाः प्रधूमिताः ।
न च सूर्यः प्रतपति महद्वेदयते भयम् ॥ ४.४६.९ ॥
இரத்தத்தால் நனைந்த பூமி; எல்லாத் திசைகளும் புகையால் மங்கியுள்ளன. சூரியன் ஒளிர்வதில்லை; அது பெரும் அச்சத்தைத் தெரிவிக்கிறது.
4.46.10
हस्तिनश्चापि वित्रस्ता योधाश्चापि वितत्रसुः ।
पराभूता च वः सेना न कश्चिद्योद्भुमिच्छति ॥ ४.४६.१० ॥
யானைகளும் அஞ்சி நடுங்குகின்றன, வீரர்களும் அஞ்சி நடுங்கினர். உங்கள் படை தோற்கடிக்கப்பட்டுவிட்டது; இனி யாரும் போர் செய்ய விரும்பவில்லை.
4.46.11
विषण्णमुखभूयिष्ठाः सर्वे योधा विचेतसः ।
दिशं ते दक्षिणां सर्वे विप्रेक्षन्ते पुनः पुनः ॥ ४.४६.११ ॥
பெரும்பாலான வீரர்கள் வாடிய முகத்துடனும் குழப்பத்துடனும் உள்ளனர். அவர்கள் அனைவரும் மீண்டும் மீண்டும் தென் திசையையே பார்க்கின்றனர்.
4.46.12
मृगाश्च पक्षिणश्चैव सव्यमेव पतन्ति नः ।
वादित्रोद्धृष्टघोषाश्च न च गाढं स्वनन्ति च।
ध्वजाग्रेषु निलीयन्ते वायसास्तन्न शोभनम् ॥ ४.४६.१२ ॥
மான்களும் பறவைகளும் நம் இடப்பக்கமாகவே பறக்கின்றன. வாத்தியங்களின் முழக்கம் எழுந்தும் அவை ஆழமாக ஒலிக்கவில்லை; காகங்கள் கொடிகளின் நுனியில் அமர்ந்துள்ளன — அது நல்லதல்ல.
4.46.13
यथा मेघस्य निनदो गम्भीरस्तूर्णमायतः ।
श्रूयते रथनिर्घोषो नायमन्यो धनञ्जयात् ॥ ४.४६.१३ ॥
மேகத்தின் ஆழ்ந்த முழக்கம் விரைந்து பரவிக் கேட்பதுபோல், இந்த ரதத்தின் முழக்கம் கேட்கிறது; இது தனஞ்சயனைத் தவிர வேறு யாருடையதும் அல்ல.
4.46.14
अश्वानां स्वनतां शब्दो वहतां पाकशासनिम् ।
वानरस्य रथे दिव्यो निस्वनः श्रूयते महान् ॥ ४.४६.१४ ॥
இந்திரனைச் சுமக்கும் குதிரைகளின் கனைப்பொலியும், ரதத்தில் உள்ள குரங்கின் (அனுமானின்) தெய்வீகமான பெரிய முழக்கமும் கேட்கிறது.
4.46.15
शङ्खशब्देन पार्थस्य कर्णौ मे बधिरीकृतौ ।
सर्वसैन्यं च वित्रस्तं नायमन्यो धनञ्जयात् ॥ ४.४६.१५ ॥
பார்த்தனின் சங்க ஒலியால் என் காதுகள் செவிடாகிவிட்டன; முழுப் படையும் நடுங்குகிறது; இது தனஞ்சயனைத் தவிர வேறு யாருடையதும் அல்ல.
4.46.16
राजानमग्रतः कृत्वा दुर्योधनमरिन्दमम् ।
गाः प्रस्थाप्य च तिष्ठामो व्यूढानीकाः प्रहारिणः ।
प्रविभज्य त्रिधा सेनां समुच्छ्रित्य ध्वजानपि ॥ ४.४६.१६ ॥
எதிரிகளை அடக்கும் அரசன் துரியோதனனை முன்னிறுத்தி, பசுக்களை அனுப்பி, வியூகம் அமைத்த போர்வீரர்களாக நாம் நிற்கிறோம்; படையை மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரித்து, கொடிகளையும் உயர்த்தி.
4.46.17
शितैर्बाणैः प्रताप्येमां चमूमेष धनञ्जयः ।
मूर्ध्नि सर्वनरेन्द्राणां वामपादं करिष्यति ॥ ४.४६.१७ ॥
இந்தத் தனஞ்சயன் கூரிய அம்புகளால் இந்தப் படையைச் சுட்டெரித்து, எல்லா அரசர்களின் தலையிலும் தன் இடது கால் வைப்பான்.
4.46.18
न ह्येष शक्यो बीभत्सुर्जेतुं देवासुरैरपि ।
दिक्षु गुल्मा निवेश्यन्तां यत्ता योत्स्यामहेऽर्जुन ॥ ४.४६.१८ ॥
இந்தப் பீபத்ஸுவை தேவர்களாலும் அசுரர்களாலும் கூட வெல்ல இயலாது; திசைகளில் படைப்பிரிவுகள் நிறுத்தப்படட்டும்; நாம் விழிப்புடன் போரிடுவோம், அர்ஜுனா.