மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.49.1
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा नीतिशास्त्रविशारदः ।
आचार्यः कुरुवीराणां कृपः शारद्वतोऽब्रवीत् ॥ ४.४९.१ ॥
அவனுடைய அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, நீதிசாஸ்திரத்தில் வல்லவரும் குரு வீரர்களின் ஆசிரியருமான சாரத்வதர் கிருபர் கூறினார்.
4.49.2
सदैव तव राधेय युद्धे क्रूरतरा मतिः ।
नार्थानां प्रकृतिं वेत्सि नानुबन्धमवेक्षसे ॥ ४.४९.२ ॥
ராதையின் மகனே, போரில் உன் புத்தி எப்போதும் மிகக் கொடியதாக இருக்கிறது; காரியங்களின் இயல்பை நீ அறியவில்லை, அவற்றின் விளைவையும் நீ கவனிக்கவில்லை.
4.49.3
नया हि बहवः सन्ति शास्त्राण्याश्रित्य चिन्तिताः ।
तेषां युद्धं सुपापिष्ठं वेदयन्ति पुराविदः ॥ ४.४९.३ ॥
சாஸ்திரங்களை நம்பி பல நீதிகள் ஆராயப்பட்டுள்ளன; அவற்றுள் போரை மிகவும் பாவமானது என்று பழங்கால அறிஞர்கள் அறிவிக்கின்றனர்.
4.49.4
देशकालेन संयुक्तं युद्धं विजयदं भवेत् ।
हीनकालं तदेवेह अनर्थायोपकल्पते ॥ ४.४९.४ ॥
இடமும் காலமும் பொருந்திய போர் வெற்றியைத் தரும்; ஆனால் அதே போர் காலம் தவறினால் இங்கு அழிவுக்கே வழிவகுக்கும்.
4.49.5
देशे काले च विक्रान्तं कल्याणाय विधीयते ।
आनुकूल्येन कार्याणामुत्तरं तु विधीयते ॥ ४.४९.५ ॥
சரியான இடத்திலும் காலத்திலும் காட்டப்படும் வீரம் நன்மைக்காக விதிக்கப்படுகிறது; காரியங்களின் சாதகத்தன்மையால்தான் அடுத்த செயல் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது.
4.49.6
भारं हि रथकारस्य न व्यवस्यन्ति पण्डिताः ।
परिचिन्त्य तु पार्थेन संनिपातो न नः क्षमः ॥ ४.४९.६ ॥
அறிஞர்கள் தேரோட்டியின் சுமையை ஏற்பதில்லை; பார்த்தனுடன் நன்கு ஆராயாமல் நம் மோதல் நமக்குப் பொருந்தாது.
4.49.7
एको हि शत्रून्समरे समर्थः प्रतिबाधितुम् ।
एकः कुरूनभ्यरक्षदेकश्चाग्निमतर्पयत् ॥ ४.४९.७ ॥
போரில் பகைவர்களைத் தடுக்கத் திறனுள்ளவன் அவனொருவனே. தனியாக அவன் குருக்களைக் காத்தான்; தனியாக அக்னியைத் திருப்தி செய்தான்.
4.49.8
एकश्च पञ्च वर्षाणि ब्रह्मचर्यमधारयत् ।
एकः सुभद्रामारोप्य द्वैरथे कृष्णमाह्वयम् ॥ ४.४९.८ ॥
அவனொருவனே ஐந்து ஆண்டுகள் பிரம்மசரியத்தைக் கடைப்பிடித்தான். தனியாக அவன் சுபத்திரையை ரதத்தில் ஏற்றி, இருவர் போரில் கிருஷ்ணனை அறைகூவினான்.
4.49.9
सैन्धवं वनवासे तु जित्वा कृष्णामथानयत् ।
एकश्च पञ्च वर्षाणि शक्रादस्राण्यशिक्षत ॥ ४.४९.९ ॥
வனவாசத்தில் சைந்தவனை வென்று கிருஷ்ணையை அவன் மீட்டு வந்தான். தனியாக ஐந்து ஆண்டுகள் இந்திரனிடமிருந்து அஸ்திரங்களைக் கற்றான்.
4.49.10
एकः सपत्नाञ्जित्वा तु कुरूणामकरोद्यशः ।
एको गन्धर्वराजानं चित्रसेनमरिन्दमः ।
विजिग्ये तरसा सङ्ख्ये सेनां चास्य सुदुर्जयाम् ॥ ४.४९.१० ॥
தனியாக அவன் பகைவர்களை வென்று குருக்களுக்குப் புகழ் தேடினான். எதிரிகளை அடக்கும் அவன் ஒருவனே கந்தர்வர் அரசன் சித்திரசேனனை போரில் விரைவாக வென்றான்; அவனது வெல்லற்கரிய படையையும் வென்றான்.
4.49.11
पाञ्चाली श्रीमती प्राप्ता क्षत्रं जित्वा स्वयंवरे ।
आदाय गतवान्पार्थो भवान्क्वनु गतस्तदा ॥ ४.४९.११ ॥
சுயம்வரத்தில் க்ஷத்திரியர்களை வென்று பாஞ்சாலியாகிய ஸ்ரீமதியை பார்த்தன் அடைந்து அழைத்துச் சென்றான். அப்போது நீ எங்கே சென்றிருந்தாய்?
4.49.12
तथा निवातकवचाः कालकेयाश्च दानवाः ।
दैवतैरप्यवध्यास्ते एकेन युधि पातिताः ॥ ४.४९.१२ ॥
அதுபோலவே நிவாதகவசர்களும் காலகேயர்களும் ஆகிய தானவர்கள் தேவர்களாலும் கொல்ல முடியாதவர்களாக இருந்தும், போரில் ஒருவனாலேயே வீழ்த்தப்பட்டனர்.
4.49.13
एकेन हि त्वया कर्ण किं नामेह कृतं पुरा ।
एकैकेन यथा तेषां भूमिपाला वशे कृताः ॥ ४.४९.१३ ॥
கர்ணா, அவர்கள் ஒவ்வொருவராக மன்னர்கள் வசப்படுத்தப்பட்டனர்; ஒருவனாக நீ இங்கு முன்பு என்ன செய்தாய்?
4.49.14
इन्द्रोपि हि न पार्थेन संयुगे योद्धुमर्हति ।
यस्तेनाशंसते योद्धुं कर्तव्यं तस्य भेषजम् ॥ ४.४९.१४ ॥
போரில் பார்த்தனுடன் இந்திரனும் போரிட முடியாதவன்; அவனுடன் போர் புரிய விரும்புபவனுக்கு மருந்து செய்ய வேண்டும்.
4.49.15
आशीविषस्य क्रुद्धस्य पाणिमुद्यम्य दक्षिणम् ।
अवमुच्य प्रदेशिन्या दंष्ट्रामादातुमिच्छसि ॥ ४.४९.१५ ॥
கோபமுற்ற நச்சுப் பாம்பின் வலக்கரத்தை உயர்த்தி, சுட்டுவிரலால் அதன் கோரைப்பல்லைப் பறிக்க நீ விரும்புகிறாய்.
4.49.16
अथवा कुञ्जरं मत्तमेकमेकचरं वने ।
निरङ्कुशं समारुह्य नगरं यातुमिच्छसि ॥ ४.४९.१६ ॥
அல்லது காட்டில் தனியாக அலையும் மதங்கொண்ட ஒரு யானையின் மீது, அங்குசமின்றி ஏறி நகருக்குச் செல்ல நீ விரும்புகிறாய்.
4.49.17
समिद्धं पावकं चापि घृतमेदोवसाहुतम् ।
घृताक्तश्चीरवासास्त्वं मध्येनोत्सर्तुमिच्छसि ॥ ४.४९.१७ ॥
நெய், கொழுப்பு, மஜ்ஜை ஆகியவை ஆகுதியாக இடப்பட்ட கொழுந்துவிட்டு எரியும் நெருப்பின் நடுவிலிருந்து, நெய் பூசி மரவுரி அணிந்தவனாக நீ கடந்து செல்ல விரும்புகிறாய்.
4.49.18
आत्मानं यः समाबध्य कण्ठे बद्ध्वा तथा शिलाम् ।
समुद्रं प्रतरेद्दोर्भ्यां तत्र किं कर्ण पौरुषम् ॥ ४.४९.१८ ॥
தன்னைக் கட்டிக்கொண்டு, கழுத்தில் கல்லைக் கட்டி, இரு கைகளால் கடலைக் கடப்பவனிடம் என்ன ஆண்மை உள்ளது, கர்ணா?
4.49.19
अकृतास्त्रः कृतास्त्रं वै बलवन्तं सुदुर्बलः ।
तादृशं कर्ण यः पार्थं योद्धुमिच्छेत्स दुर्मतिः ॥ ४.४९.१९ ॥
ஆயுதப் பயிற்சி இல்லாத, மிக பலவீனமானவன், ஆயுதங்களில் தேர்ச்சி பெற்ற வலிமையான பார்த்தனுடன், கர்ணா, போர் செய்ய விரும்புபவன் அவன் தீய புத்தியுடையவன்.
4.49.20
अस्माभिरेव निकृतो वर्षाणीह त्रयोदश ।
सिंहः पाशविनिर्मुक्तो न नः शेषं करिष्यति ॥ ४.४९.२० ॥
நாங்கள் இங்கே பதின்மூன்று ஆண்டுகள் அவனுக்குத் தீங்கிழைத்தோம். கயிற்றிலிருந்து விடுபட்ட சிங்கம் நமக்கு எதையும் எஞ்சவிடாது.
4.49.21
एकान्ते पार्थमासीनं कूपेऽग्निमिव संवृतम् ।
अज्ञानादभ्यवस्कन्द्य प्राप्ताः स्मो भयमुत्तमम् ॥ ४.४९.२१ ॥
தனிமையில் அமர்ந்திருந்த பார்த்தனை, கிணற்றில் மறைந்த நெருப்பைப் போல இருந்தவனை, அறியாமையால் தாக்கி, நாம் மிகப் பெரிய பயத்தை அடைந்தோம்.
4.49.22
उत्सृष्टं तूलराशौ तु एकोऽग्निं शमयेत्कथम् ।
सह युद्ध्यामहे पार्थमागतं युद्धदुर्मदम् ॥ ४.४९.२२ ॥
பஞ்சுக் குவியலில் வீசப்பட்ட நெருப்பை ஒருவன் எப்படித் தனியாக அணைக்க முடியும்? போர் மதத்தில் வந்த பார்த்தனுடன் நாம் அனைவரும் சேர்ந்தே போரிடுவோம்.
4.49.23
यत्ता वयं पराक्रान्ता व्यूढानीकाः प्रहारिणः ।
युद्धायावस्थितं पार्थमागतं पाकशासनिम् ॥ ४.४९.२३ ॥
நாம் அனைவரும் விழிப்புடனும், வீரத்துடனும், படையை வியூகமாக அமைத்துத் தாக்கும் போர்வீரர்களுடனும் இருக்கிறோம். போருக்குத் தயாராக நிற்கும், வந்த இந்திரனின் மகன் பார்த்தனை எதிர்கொள்வோம்.
4.49.24
यत्ताः सर्वे रथश्रेष्ठं परिवार्य समन्ततः ।
षड्रथाः परिकीर्यन्तां वज्रपाणिमिवासुराः ॥ ४.४९.२४ ॥
அனைவரும் விழிப்புடன் இருந்து, சிறந்த தேர்வீரனை எல்லாப் பக்கங்களிலும் சூழ்ந்து கொள்ளட்டும். ஆறு தேர்வீரர்கள் வஜ்ரபாணியான இந்திரனை அசுரர்கள் சூழ்வதுபோல அவனைச் சூழ்ந்து நிற்கட்டும்.
4.49.25
द्रोणो दुर्योधनो भीष्मो भवान्द्रौणिस्तथा वयम् ।
सर्वे युद्ध्यामहे पार्थं कर्ण मा साहसं कृथाः ॥ ४.४९.२५ ॥
துரோணர், துரியோதனன், பீஷ்மர், நீயும் துரோணரின் மகனும், நாங்களும் அனைவரும் சேர்ந்து பார்த்தனுடன் போரிடுவோம். கர்ணா, அவசரப்பட்டுச் செயல்படாதே.
4.49.26
न ह्यसंगत्य समरे पार्थं जेष्यामहे वयम् ।
संगत्य समरे पार्थं सर्वे जेष्यमाहे वयम् ॥ ४.४९.२६ ॥
நாம் பிரிந்து போரிட்டால் போரில் பார்த்தனை வெல்ல முடியாது; ஒன்றுசேர்ந்து போரிட்டால் நாம் அனைவரும் பார்த்தனை வெல்வோம்.