Mahābhārata · Adhyāya 4.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.57.1
अश्वत्थामा ततस्तत्र कर्णं संप्रेक्ष्य वीर्यवान् ।
उवाच स्मयमानोऽसौ सूतपुत्रमरिन्दमम् ॥ ४.५७.१ ॥
Entonces el poderoso Aśvatthāmā, mirando a Karṇa allí, sonriendo, habló al hijo del auriga, el domador de enemigos.
4.57.2
कर्ण यस्त्वं सभामध्ये बह्वबद्धं विकत्थसे ।
न मे युधि समोऽस्तीति तदिदं प्रत्युपस्थितम् ॥ ४.५७.२ ॥
¡Oh Karṇa! Tú que en medio de la asamblea te jactabas sin medida de que nadie es mi igual en batalla: ese mismo momento ha llegado ahora ante ti.
4.57.3
एषोऽन्तक इव क्रुद्धः सर्वभूतावमर्दनः ।
संग्रामशिरसो मध्ये दृम्भते केसरी यथा ॥ ४.५७.३ ॥
Él, como la Muerte airada, aplastador de todos los seres, ruge en medio de la vanguardia de la batalla como un león.
4.57.4
शूरोसि यदि संग्रामे दर्शयस्व सभां विना ॥ ४.५७.४ ॥
Si eres valiente en la batalla, muestra tu valor fuera de la asamblea.
4.57.5
यद्यशक्तोसि संग्रामे पार्थेनाद्भुतकर्मणा ।
पुनरेव सभां गत्वा धार्तराष्ट्रेण धीमता।
मातुलं परिगृह्याशु मन्त्रयस्व यथासुखम् ॥ ४.५७.५ ॥
Si eres incapaz en la batalla frente al Pārtha de hechos prodigiosos, vuelve entonces a la asamblea, sujeta a tu tío materno y consulta de prisa, como te plazca, con el sabio hijo de Dhṛtarāṣṭra.
4.57.6
एवमुक्तस्तथा कर्णः क्रोधादुद्वृत्य लोचने ।
द्रोणपुत्रमिदं वाक्यमुवाच कुरुसन्निधौ ॥ ४.५७.६ ॥
Así interpelado, Karṇa, revolviendo los ojos de ira, dirigió estas palabras al hijo de Droṇa en presencia de los Kuru.
4.57.7
नाहं बिभेमि बीभत्सोर्न कृष्णाद्देवकीसुतात् ।
पाण्डवेभ्योपि सर्वेभ्यः क्षत्रधर्ममनुव्रतः ॥ ४.५७.७ ॥
No temo a Bībhatsu, ni a Kṛṣṇa, hijo de Devakī, ni tampoco a ninguno de los Pāṇḍavas; me mantengo fiel al deber del guerrero.
4.57.8
सत्वाधिकानां पुंसां तु धनुर्वेदोपजीविनाम् ।
गर्जतां जायते दर्पः स्वरश्च न विषीदति ॥ ४.५७.८ ॥
En los hombres superiores en valor, que viven de la ciencia del arco, surge el orgullo en quienes rugen, y su voz no vacila.
4.57.9
पश्यत्वाचार्यपुत्रो मामर्जुनेनातिरंहसा ।
युध्यमानं सुसंयुक्तं जयो वै मय्यवस्थितः ॥ ४.५७.९ ॥
Que el hijo del maestro me vea combatir con Arjuna a gran velocidad, bien trabado; sin duda la victoria está de mi lado.
4.57.10
ततः प्रहस्य बीभत्सुः कौन्तेयः श्वेतवाहनः ।
दिव्यमस्त्रं विकुर्वाणः प्रत्ययाद्रथिसत्तमः ॥ ४.५७.१० ॥
Entonces, riendo, Bībhatsu, el hijo de Kuntī, el de caballos blancos, el mejor de los aurigas, con confianza desplegó un arma divina.
4.57.11
महात्मानं मन्दबुद्धिर्निश्वसन्धृतराष्ट्रजः ।
उवाच स महाराज राजा दुर्योधनस्तदा ॥ ४.५७.११ ॥
Oh gran rey, entonces Duryodhana, el necio hijo de Dhṛtarāṣṭra, suspirando al mirar a aquel magnánimo, habló.
4.57.12
न विद्मो ह्यर्जुनं तत्र वसन्तं मत्स्यवेश्मनि ।
तेनेदं कर्ण मत्स्यानामग्रहीष्म धनं बहु ॥ ४.५७.१२ ॥
No sabíamos que Arjuna residía en la casa del rey de los Matsya; por eso, oh Karṇa, tomamos mucha riqueza de los Matsya.
4.57.13
एवं चेत्तर्हि गच्छामो विसृजन्तो धनं बहु ।
अयशो नातिवर्तेत लोकयोरुभयोरपि ॥ ४.५७.१३ ॥
Si es así, marchemos, dejando esta gran riqueza; la deshonra no nos alcanzará en ninguno de los dos mundos.
4.57.14
किं च युद्धात्परं नास्ति क्षत्रियाणां सुखावहम् ।
तस्मात्पार्थेन संग्रामं कुर्महे न पलायनम् ॥ ४.५७.१४ ॥
Nada hay más grato para los kṣatriyas que la batalla; por tanto, libremos combate con Pārtha y no huyamos.
4.57.15
एतावदुक्त्वा राजा वै ह्यभियानमियेष सः ।
तथा दशसहस्राणि वीराणां हि धनुष्मताम् ।
अभ्यद्रवंस्तदा पार्थं शलभा इव पावकम् ॥ ४.५७.१५ ॥
Habiendo dicho esto, el rey deseó avanzar; entonces diez mil arqueros se lanzaron contra Pārtha como polillas hacia el fuego.
4.57.16
वर्मिता वाजिनस्तत्र संभृताश्च पदातिभिः ।
भीमरूपाश्च मातङ्गास्तोमराङ्कुशपाणिभिः । ॥ ४.५७.१६ ॥
Allí había caballos blindados, acompañados de soldados de infantería, y elefantes de aspecto terrible con lanzas y aguijones en la mano.
4.57.17
अधिष्ठिताः सुसंयत्तैर्हस्तिशिक्षाविशारदैः ।
अभ्यद्रवन्सुसंक्रुद्धाश्चापहस्तोद्यतायुधाः ॥ ४.५७.१७ ॥
Montados por jinetes bien preparados y expertos en el adiestramiento de elefantes, muy airados, con arcos en mano y armas en alto, arremetieron hacia delante.
4.57.18
पञ्च चैनं रथोदग्रास्त्वरिताः पर्यवारयन् ।
द्रोणो भीष्मश्च कर्णश्च कुरुराजश्च वीर्यवान् ॥ ४.५७.१८ ॥
Cinco grandes guerreros en carro lo rodearon rápidamente: Droṇa, Bhīṣma, Karṇa y el poderoso rey de los Kuru.
4.57.19
अश्वत्थामा महाबाहुर्धनुर्वेदपरायणः ।
इषूंश्च सम्यगस्यन्तो जीमूता इव वार्षिकाः ॥ ४.५७.१९ ॥
Aśvatthāmā, el de poderosos brazos, consagrado a la ciencia del arco, disparaba sus flechas con destreza como nubes de la estación de lluvias.
4.57.20
ते लाभमिव मन्वानाः प्रत्यगृह्णन्धनंजयम् ।
शरौघानभिवर्षन्तो नादयन्तो दिशो दश ॥ ४.५७.२० ॥
Creyéndose ganadores, respondieron a Dhanaṃjaya, derramando torrentes de flechas y haciendo resonar las diez direcciones.
4.57.21
ततः प्रहस्य बीभत्सुः कौन्तेयः श्वेतवाहनः ।
दिव्यमस्त्रं प्रकुर्वाणः प्रत्ययाद्रथिसत्तमान् ॥ ४.५७.२१ ॥
Entonces Bībhatsu, el hijo de Kuntī, Arjuna de caballos blancos, sonrió y, lanzando un arma divina, les respondió a esos mejores aurigas.
4.57.22
यथा रश्मिभिरादित्यः प्रच्छादयति मेदिनीम् ।
तथा गाण्डीवनिर्मुक्तैः शरैराच्छादयद्दिशः ॥ ४.५७.२२ ॥
Como el sol cubre la tierra con sus rayos, así él cubrió las direcciones con flechas disparadas desde Gāṇḍīva.
4.57.23
न रथानां न चाश्वानां न ध्वजानां न वर्मिणाम् ।
अतिविद्धैः शितैर्बाणैरासीदद्व्यङ्गुलिरन्तरम् ॥ ४.५७.२३ ॥
Entre carros, caballos, banderas y guerreros blindados, atravesados por flechas afiladas, no quedó ni un espacio de dos dedos.
4.57.24
दैवयोगाद्धि पार्थस्य हयानामुत्तरस्य च ।
शिक्षाबलोपपन्नत्वादस्त्राणां वै परिक्रमात्।
ध्वजगाण्डीवयोश्चापि दैव्या शक्त्या च मायया ॥ ४.५७.२४ ॥
Por obra del destino, los caballos de Pārtha y de Uttara, dotados de destreza y fuerza, gracias al hábil manejo de las armas, y por el poder divino y la ilusión del estandarte y de Gāṇḍīva, fueron protegidos.
4.57.25
इतस्ततश्च संयाने दूरे वाऽप्यथवाऽन्तिके ।
दुर्गे विषमजाते वा स्थले निम्ने तथा क्षितौ।
न च रुध्येद्गतिस्तस्य रथस्य मनसो यथा ॥ ४.५७.२५ ॥
De un lado a otro, en el carro en marcha, lejos o cerca, en terreno difícil o desigual, en suelo llano o hundido, y sobre la tierra misma, el movimiento de su carro nunca se detenía, tan veloz como la mente.
4.57.26
समरेषु तु विद्वांसस्तस्य तांस्तान्परिक्रमान् ।
वीर्यमत्यद्भुतं दृष्ट्वा तथा पार्थस्य तद्बलम् ।
त्रेसुरेवं परे भीताः पराङ्मुखरथा अपि। ॥ ४.५७.२६ ॥
Los guerreros expertos en batalla, al ver sus diversas maniobras, su prowess maravillosa y el poder de Pārtha, quedaron aterrorizados; así los enemigos temieron, y hasta sus carros volvieron la espalda y huyeron.
4.57.27
कालाग्निमिव बीभत्सुं निर्दहन्तमिव प्रजाः ।
नारयः प्रेक्षितुं शेकुर्ज्वलन्तमिव पावकम् ॥ ४.५७.२७ ॥
Como el fuego del tiempo, como si consumiera a las criaturas, los enemigos no podían mirar a Bībhatsu, que ardía como un fuego.
4.57.28
तानि भिन्नान्यनीकानि रेजुरर्जुनमार्गणैः ।
तिग्मांशोश्च घनाभ्राणि व्याप्तानीव गभस्तिभिः ॥ ४.५७.२८ ॥
Aquellos ejércitos, quebrados por las flechas de Arjuna, brillaban como densas nubes penetradas por los rayos del sol.
4.57.29
अशोकाना वनानीव सञ्चितैः कुसुमैः शुभैः ।
पार्थः संरञ्जयामास रुधिरेणाकुलं बलम् ॥ ४.५७.२९ ॥
Como los bosques de asoka se tiñen con flores brillantes recogidas, Pārtha tiñó el ejército alterado con sangre.
4.57.30
सहस्रशोऽर्जुनशरैश्छिन्नान्युच्चावचानि च ।
छत्राणि च पताकाश्च खेऽभ्युवाह सदागतिः ॥ ४.५७.३० ॥
Parasoles y banderas de todas las alturas, cortados por miles por las flechas de Arjuna, el viento siempre en movimiento los llevó por el cielo.
4.57.31
ये ह्यर्जुनबलत्रस्ताः परिपेतुर्दिशो दश ।
रथात्तं देशमुत्सृज्य पार्थच्छिन्नयुगा हयाः ॥ ४.५७.३१ ॥
Aquellos aterrorizados por la fuerza de Arjuna huyeron en las diez direcciones, abandonando el carro en aquel lugar; los caballos, cuyos yugos Pārtha había cortado.
4.57.32
निकृत्तपूर्वचरणास्ते निपेतुः शितैः शरैः ।
शिरोभिः प्रथमं जग्मुर्मेदिनीं जघनैर्हयाः ॥ ४.५७.३२ ॥
Con las patas delanteras cortadas, cayeron por flechas afiladas; primero con las cabezas, luego con las ancas, los caballos llegaron a la tierra.
4.57.33
चक्षुर्नासाविषाणेषु दन्तवेष्टेषु च द्विपान् ।
मर्मस्वन्येषु चाहत्य तथा निघ्नन्गजोत्तमाः ॥ ४.५७.३३ ॥
Golpeando los ojos, las fosas nasales, los colmillos, las fundas de los colmillos y otros puntos vitales, así matando a los mejores elefantes.
4.57.34
कौरवाणां गजानां च शरीरैर्गतचेतसाम् ।
क्षणेन संवृता भूमिर्मेघैरिव नभस्थलम् ॥ ४.५७.३४ ॥
Con los cuerpos de los Kauravas y de los elefantes, cuyas mentes se habían ido, la tierra quedó cubierta en un instante, como el cielo cubierto de nubes.
4.57.35
अस्त्रैर्दिव्यैर्महाबाहुरर्जुनः प्रहसन्निव ।
बडबामुखसंभूतः कालाग्निरिव संवृतः ॥ ४.५७.३५ ॥
Con armas divinas, el de grandes brazos Arjuna, como riendo, estaba rodeado como el fuego del tiempo nacido de la boca de la yegua Badaba.
4.57.36
यथा युगान्तसमये सर्वं स्थावरजङ्गमम् ।
कालपक्वमशेषेण धक्ष्येदुग्रशिखः शिखी ॥ ४.५७.३६ ॥
Así como al final de una era el fuego de llamas feroces quema todo lo inmóvil y lo móvil, madurado por el tiempo, sin dejar resto.
4.57.37
तद्वत्पार्थोऽस्रतेजोभिर्धनुषो निस्वनेन च ।
दैवाद्वीर्याच्च बीभत्सुस्तस्मिन्दौर्योधने बले ॥ ४.५७.३७ ॥
Asimismo Pārtha, con el resplandor de sus armas y el zumbido de su arco, por poder divino y valor, Bībhatsu aterrorizó a aquel ejército de Duryodhana.
4.57.38
रणे शक्तिममित्राणां प्रणीयोपनिनाय सः ।
चेष्टां प्रायेण भूतानां रात्रिः प्राणभृतामिव ॥ ४.५७.३८ ॥
En la batalla quebrantó el poder de los enemigos y los llevó (hacia la muerte), como la noche apaga la actividad de la mayoría de los seres vivos.
4.57.39
सोऽतीयात्सहसा शत्रून्सहसा तेऽभिपेदिरे ।
शीघ्रादूरं दृढामोघमस्त्रमस्यातिमानुषम् ।
दृष्ट्वा ते कौरवा भीता अतिमानुषविक्रमम् ॥ ४.५७.३९ ॥
De pronto atravesó a los enemigos, y ellos de pronto se abalanzaron sobre él. Su arma era veloz y de largo alcance, firme e infalible, sobrehumana. Al ver aquel valor sobrehumano, los Kauravas se llenaron de terror.
4.57.40
खगपत्राभिसंवीतैः खाविष्टैः खगमैरिव ।
अर्जुनस्य खमावव्रे लोहितप्राणपैः खगैः ॥ ४.५७.४० ॥
El cielo de Arjuna fue cubierto por flechas que beben sangre, emplumadas como aves, que llenaban el firmamento y volaban como pájaros.
4.57.41
अर्जुनेन विनिर्मुक्ताः शरा गाण्डीवधन्वना ।
तार्क्ष्यवेगा इवाकाशे ससञ्जुः परमर्मसु ॥ ४.५७.४१ ॥
Las flechas lanzadas por Arjuna, el arquero del Gāṇḍīva, veloces como Garuḍa, surcaron el cielo y alcanzaron los puntos vitales del enemigo.
4.57.42
वर्माणि सारथिश्चैव हेमजालानि वाजिनाम् ।
किरीटं सूर्यसंकाशं वैयाघ्रमथ चर्म च ॥ ४.५७.४२ ॥
Armaduras, el auriga, los arreos de los caballos con red de oro, la diadema radiante como el sol y el escudo de piel de tigre también fueron atravesados.
4.57.43
ततः सर्वाणि गात्राणि रथस्य द्विषतां शरैः ।
नीहारेणेव भूतानि छन्नानीह चकाशिरे ॥ ४.५७.४३ ॥
Entonces todos los miembros del carro quedaron cubiertos por las flechas de los enemigos, y brillaban allí como seres envueltos en niebla.
4.57.44
सकृदेव न तं शेकुः कथमभ्यसितुं परे ।
अनभ्यस्तः पुनस्तैर्हि रथः सोभिपपात तान् ॥ ४.५७.४४ ॥
Los enemigos ni siquiera una vez pudieron resistirlo; entonces aquel carro, que aún no habían tocado, se lanzó contra ellos.
4.57.45
तच्छरा द्विट्शरीरेषु यथा च न ससञ्जिरे ।
द्विधाऽनीकेषु बीभत्सोर्न ससञ्ज रथस्तथा ॥ ४.५७.४५ ॥
Así como sus flechas no se clavaban en los cuerpos de los enemigos, tampoco el carro de Bībhatsu (Arjuna) quedaba atrapado entre los dos ejércitos.
4.57.46
स तद्धि क्षोभयामास विगाह्यारिबलं रथी ।
अनन्तवेगो भुजगः क्रीडन्निव महार्णवे ॥ ४.५७.४६ ॥
Aquel auriga se hundió en el ejército enemigo y lo agitó, como una serpiente de velocidad infinita que, jugando en el gran océano, agita las aguas.
4.57.47
अस्यतो नित्यमत्यर्थं सर्वघोषाधिकस्तथा ।
संनादः श्रूयते भूतैर्धनुषश्च किरीटिनः ॥ ४.५७.४७ ॥
El estruendo del arco del portador de diadema (Arjuna), mientras disparaba sus flechas, era continuamente oído por los seres, superando con creces todos los demás sonidos.
4.57.48
संच्छिन्नास्तत्र मातङ्गा बाणैरल्पान्तरान्तरैः ।
संस्यूतास्तत्र दृश्यन्ते मेघा इव गभस्तिभिः ॥ ४.५७.४८ ॥
Allí los elefantes eran tan atravesados por las flechas, con pequeños intervalos entre ellos, que parecían cosidos entre sí, como nubes cosidas por los rayos del sol.
4.57.49
दिशोऽनुभ्रमतः सर्वा सव्यदक्षिणमस्यतः ।
सततं दृश्यते युद्धे सायकासनमण्डलम् ॥ ४.५७.४९ ॥
Girando por todas las direcciones, disparando a izquierda y derecha, un círculo de flechas y arco se veía constantemente en la batalla.
4.57.50
पतन्त्यरूपेषु यथा चक्षूंषि न कदाचन ।
नालक्ष्येषु शराः पेतुस्तस्य गाण्डीवधन्वनः ॥ ४.५७.५० ॥
Como los ojos nunca se posan en lo que no se ve, así las flechas del portador del Gāṇḍīva no caían sobre blancos no vistos.
4.57.51
महागजसहस्रस्य युगपन्मृद्गतो वनम् ।
कौन्तेयरथमार्गस्तु रणे घोरतरोऽभवत् ॥ ४.५७.५१ ॥
Como un bosque pisoteado a la vez por mil grandes elefantes, el camino del carro de Kaunteya en la batalla se volvió aún más terrible.
4.57.52
नूनं पार्थजयैषित्वाच्छक्रः सर्वामरैः सह ।
हन्त्यस्मानिति मन्यन्ते पार्थेनैवार्दिताः परे ॥ ४.५७.५२ ॥
Sin duda, porque desea la victoria de Pārtha, Indra junto con todos los inmortales nos está matando, pensaban los enemigos, atormentados por el propio Pārtha.
4.57.53
घ्नन्तमत्यर्थमहितान्सव्यसाचिनमाहवे ।
कालमर्जुनरूपेण ग्रसन्तमिव च प्रजाः ॥ ४.५७.५३ ॥
Savyasācin, que mataba en gran medida a los enemigos en la batalla, aparecía como la Muerte con forma de Arjuna, devorando a las criaturas.
4.57.54
कुरुसेनाशरीराणि पार्थेनानाहतान्यपि ।
पेतुः पार्थहतानीव पार्थकर्मानुदर्शनात् ॥ ४.५७.५४ ॥
Los cuerpos del ejército de los Kuru, aunque no golpeados por Pārtha, caían como si hubieran sido heridos por Pārtha, solo al ver las hazañas de Pārtha.
4.57.55
ओषधीनां शिरांसीव कालपक्तिसमन्वयात् ।
अवनेमुः कुरूणां हि शिरांस्यर्जुनजाद्भयात् ॥ ४.५७.५५ ॥
Como las cabezas de las hierbas se inclinan al madurar a su tiempo, así las cabezas de los Kurus se inclinaron por el temor a Arjuna.
4.57.56
चकार चार्जुनः क्रोधाद्विमुखान्रुषितानपि ॥ ४.५७.५६ ॥
Y Arjuna, en su ira, hizo volverse de frente incluso a los airados.
4.57.57
अर्जुनेनापि भिन्नानि बलाग्नाणि पुनः क्वचित् ।
चक्रुर्लोहितधाराभिर्धरणीं लोहितोत्तराम् ॥ ४.५७.५७ ॥
Las primeras filas del ejército, atravesadas de nuevo por Arjuna, en algunos lugares cubrieron la tierra de sangre con torrentes de sangre.
4.57.58
लोहितेनापि संपृक्तैः पांसुभिः पवनोद्धतैः ।
तेनैव च समुद्धूतैः सूक्ष्मैर्लोहितबिन्दुभिः ॥ ४.५७.५८ ॥
La tierra también quedó cubierta con polvo mezclado con sangre, agitado por el viento, y con finas gotas de sangre levantadas de esa misma sangre.
4.57.59
लोहितार्द्रैः प्रहरणैः प्रभग्ना लोहितोक्षिताः ।
लोहितेषु निमग्नास्ते निहताश्च किरीटिना ॥ ४.५७.५९ ॥
Destrozados por armas empapadas de sangre, rociados de sangre, hundidos en la sangre, fueron muertos por el de la diadema (Arjuna).
4.57.60
बभूवुर्लोहितास्तत्र भृशमादित्यरश्मयः ।
आकाशं तत्क्षणेनासीत्सन्ध्याभ्रमिव लोहितं ॥ ४.५७.६० ॥
Allí los rayos del sol se volvieron muy rojos, y en ese mismo instante el cielo se tornó rojo como una nube del atardecer.
4.57.61
अप्यस्तं प्राप्य चादित्यो निवर्तेत न पाण्डवः ।
निवर्तन्ते न जित्वारिं नित्यजल्पविचक्षणाः ॥ ४.५७.६१ ॥
Aunque el sol llegue al ocaso y retroceda, los Pāṇḍavas no retrocederán; no se retiran sin vencer al enemigo, ellos que son diestros en la jactancia constante.
4.57.62
तान्सर्वान्समरे शूरान्पौरुषे पर्यवस्थितान् ।
दिव्यैरस्त्रैरमोघात्मा सर्वानार्च्छद्धनुर्धरान् ॥ ४.५७.६२ ॥
Contra todos aquellos héroes firmes en el valor en la batalla, aquel cuyo blanco nunca falla hirió con armas divinas a todos los arqueros.
4.57.63
स तु द्रोणं त्रिसप्तत्या नाराचानां समार्पयत् ।
अशीत्या शकुनिं चैव द्रौणिमप्याशु सप्तभिः ॥ ४.५७.६३ ॥
Hirió a Droṇa con setenta y tres flechas de hierro, a Śakuni con ochenta, y al hijo de Droṇa rápidamente con siete.
4.57.64
दुःसहं दशभिर्बाणैरर्जुनः समविध्यत ।
दुश्यासनं द्वादशभिः कृपं शारद्वतं त्रिभिः।
भीष्मं शान्तनवं षष्ट्या प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ॥ ४.५७.६४ ॥
Arjuna atravesó a Duḥsaha con diez flechas, a Duḥśāsana con doce, a Kṛpa, hijo de Śaradvat, con tres, y a Bhīṣma, hijo de Śantanu, con sesenta, en el espacio entre los pechos.
4.57.65
स कर्णं कर्णिनाऽविध्यत्पीतेन निशितेन च ।
वासविर्द्विषतां मध्ये विव्याध परमेषुणा ॥ ४.५७.६५ ॥
Atravesó a Karṇa con una flecha de punta barbada, dorada y afilada, y en medio de los enemigos el hijo de Vāsava lo hirió con una flecha suprema.
4.57.66
स कर्णं सतनुत्राणं निर्भिद्य निशितः शरः ।
अगच्छद्दानयन्भूमिं चोदितो दृढधन्वना ॥ ४.५७.६६ ॥
Atravesando a Karṇa junto con su armadura, aquella flecha afilada siguió adelante, hendiendo la tierra, impulsada por el de arco firme.
4.57.67
ततोऽस्य वाहान्व्यहनच्चतुर्भिश्चतुरः क्षुरैः ।
सारथेश्च शिरः कायादपाहरदरिन्दमः ।
अर्धचन्द्रेण चिच्छेद चापं तस्य करे स्थितम् ॥ ४.५७.६७ ॥
Luego, con cuatro flechas de cabeza afilada, derribó sus cuatro caballos, y el domador de enemigos separó la cabeza del auriga de su cuerpo. Con una flecha en forma de media luna cortó el arco que estaba en la mano de Karṇa.
4.57.68
तस्मिन्विद्धे महाभागे कर्णे सर्वास्त्रपारगे ।
हताश्वसूते विरथे ततोऽनीकमभज्यत ॥ ४.५७.६८ ॥
Cuando el afortunado Karṇa, maestro de todas las armas, fue herido, con sus caballos y su auriga muertos y sin carro, entonces el ejército se dispersó.