Mahābhārata · Adhyāya 4.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.57.1
अश्वत्थामा ततस्तत्र कर्णं संप्रेक्ष्य वीर्यवान् ।
उवाच स्मयमानोऽसौ सूतपुत्रमरिन्दमम् ॥ ४.५७.१ ॥
Então o poderoso Aśvatthāmā, olhando para Karṇa ali, sorrindo, falou ao filho do cocheiro, o domador de inimigos.
4.57.2
कर्ण यस्त्वं सभामध्ये बह्वबद्धं विकत्थसे ।
न मे युधि समोऽस्तीति तदिदं प्रत्युपस्थितम् ॥ ४.५७.२ ॥
Ó Karṇa, tu que no meio da assembleia te gabavas sem medida de que ninguém é meu igual em batalha: esse mesmo momento chegou agora diante de ti.
4.57.3
एषोऽन्तक इव क्रुद्धः सर्वभूतावमर्दनः ।
संग्रामशिरसो मध्ये दृम्भते केसरी यथा ॥ ४.५७.३ ॥
Ele, como a Morte irada, esmagador de todos os seres, ruge no meio da frente de batalha como um leão.
4.57.4
शूरोसि यदि संग्रामे दर्शयस्व सभां विना ॥ ४.५७.४ ॥
Se és valente na batalha, mostra-o longe da assembleia.
4.57.5
यद्यशक्तोसि संग्रामे पार्थेनाद्भुतकर्मणा ।
पुनरेव सभां गत्वा धार्तराष्ट्रेण धीमता।
मातुलं परिगृह्याशु मन्त्रयस्व यथासुखम् ॥ ४.५७.५ ॥
Se és incapaz na batalha contra o Pārtha de feitos prodigiosos, volta então à assembleia, toma o teu tio materno e consulta-te depressa, como quiseres, com o sábio filho de Dhṛtarāṣṭra.
4.57.6
एवमुक्तस्तथा कर्णः क्रोधादुद्वृत्य लोचने ।
द्रोणपुत्रमिदं वाक्यमुवाच कुरुसन्निधौ ॥ ४.५७.६ ॥
Assim interpelado, Karṇa, revirando os olhos de raiva, dirigiu estas palavras ao filho de Droṇa na presença dos Kuru.
4.57.7
नाहं बिभेमि बीभत्सोर्न कृष्णाद्देवकीसुतात् ।
पाण्डवेभ्योपि सर्वेभ्यः क्षत्रधर्ममनुव्रतः ॥ ४.५७.७ ॥
Não temo Bībhatsu, nem Kṛṣṇa, filho de Devakī, nem mesmo qualquer dos Pāṇḍavas; sou fiel ao dever do guerreiro.
4.57.8
सत्वाधिकानां पुंसां तु धनुर्वेदोपजीविनाम् ।
गर्जतां जायते दर्पः स्वरश्च न विषीदति ॥ ४.५७.८ ॥
Nos homens superiores em coragem, que vivem da ciência do arco, surge o orgulho naqueles que rugem, e sua voz não vacila.
4.57.9
पश्यत्वाचार्यपुत्रो मामर्जुनेनातिरंहसा ।
युध्यमानं सुसंयुक्तं जयो वै मय्यवस्थितः ॥ ४.५७.९ ॥
Que o filho do mestre me veja combatendo Arjuna com grande rapidez, bem engajado; certamente a vitória está em mim.
4.57.10
ततः प्रहस्य बीभत्सुः कौन्तेयः श्वेतवाहनः ।
दिव्यमस्त्रं विकुर्वाणः प्रत्ययाद्रथिसत्तमः ॥ ४.५७.१० ॥
Então, rindo, Bībhatsu, filho de Kuntī, o de cavalos brancos, o melhor dos condutores de carro, com confiança fez surgir uma arma divina.
4.57.11
महात्मानं मन्दबुद्धिर्निश्वसन्धृतराष्ट्रजः ।
उवाच स महाराज राजा दुर्योधनस्तदा ॥ ४.५७.११ ॥
Ó grande rei, então Duryodhana, o tolo filho de Dhṛtarāṣṭra, suspirando ao olhar para aquele magnânimo, falou.
4.57.12
न विद्मो ह्यर्जुनं तत्र वसन्तं मत्स्यवेश्मनि ।
तेनेदं कर्ण मत्स्यानामग्रहीष्म धनं बहु ॥ ४.५७.१२ ॥
Não sabíamos que Arjuna habitava na casa do rei dos Matsya; por isso, ó Karṇa, tomamos muita riqueza dos Matsya.
4.57.13
एवं चेत्तर्हि गच्छामो विसृजन्तो धनं बहु ।
अयशो नातिवर्तेत लोकयोरुभयोरपि ॥ ४.५७.१३ ॥
Se assim é, vamos, abandonando esta grande riqueza; a desonra não nos alcançará em nenhum dos dois mundos.
4.57.14
किं च युद्धात्परं नास्ति क्षत्रियाणां सुखावहम् ।
तस्मात्पार्थेन संग्रामं कुर्महे न पलायनम् ॥ ४.५७.१४ ॥
Nada é mais agradável aos kṣatriyas do que a batalha; portanto, travemos combate com Pārtha e não fujamos.
4.57.15
एतावदुक्त्वा राजा वै ह्यभियानमियेष सः ।
तथा दशसहस्राणि वीराणां हि धनुष्मताम् ।
अभ्यद्रवंस्तदा पार्थं शलभा इव पावकम् ॥ ४.५७.१५ ॥
Tendo dito isto, o rei quis avançar; então dez mil arqueiros investiram contra Pārtha como mariposas contra o fogo.
4.57.16
वर्मिता वाजिनस्तत्र संभृताश्च पदातिभिः ।
भीमरूपाश्च मातङ्गास्तोमराङ्कुशपाणिभिः । ॥ ४.५७.१६ ॥
Havia ali cavalos couraçados, acompanhados de infantaria, e elefantes de aspecto terrível, com lanças e aguilhões nas mãos.
4.57.17
अधिष्ठिताः सुसंयत्तैर्हस्तिशिक्षाविशारदैः ।
अभ्यद्रवन्सुसंक्रुद्धाश्चापहस्तोद्यतायुधाः ॥ ४.५७.१७ ॥
Montados por condutores bem preparados e hábeis na arte de adestrar elefantes, muito irados, com arcos nas mãos e armas erguidas, avançaram.
4.57.18
पञ्च चैनं रथोदग्रास्त्वरिताः पर्यवारयन् ।
द्रोणो भीष्मश्च कर्णश्च कुरुराजश्च वीर्यवान् ॥ ४.५७.१८ ॥
Cinco grandes guerreiros de carro rapidamente o cercaram: Droṇa, Bhīṣma, Karṇa e o poderoso rei dos Kuru.
4.57.19
अश्वत्थामा महाबाहुर्धनुर्वेदपरायणः ।
इषूंश्च सम्यगस्यन्तो जीमूता इव वार्षिकाः ॥ ४.५७.१९ ॥
Aśvatthāmā, o de braços poderosos, devotado à ciência do arco, disparava suas flechas com habilidade como as nuvens da estação chuvosa.
4.57.20
ते लाभमिव मन्वानाः प्रत्यगृह्णन्धनंजयम् ।
शरौघानभिवर्षन्तो नादयन्तो दिशो दश ॥ ४.५७.२० ॥
Julgando ter ganhado, responderam a Dhanaṃjaya, derramando torrentes de flechas e fazendo ressoar as dez direções.
4.57.21
ततः प्रहस्य बीभत्सुः कौन्तेयः श्वेतवाहनः ।
दिव्यमस्त्रं प्रकुर्वाणः प्रत्ययाद्रथिसत्तमान् ॥ ४.५७.२१ ॥
Então Bībhatsu, o filho de Kuntī, Arjuna de cavalos brancos, sorriu e, desferindo uma arma divina, respondeu àqueles melhores condutores de carros.
4.57.22
यथा रश्मिभिरादित्यः प्रच्छादयति मेदिनीम् ।
तथा गाण्डीवनिर्मुक्तैः शरैराच्छादयद्दिशः ॥ ४.५७.२२ ॥
Como o sol cobre a terra com seus raios, assim ele cobriu as direções com flechas disparadas de Gāṇḍīva.
4.57.23
न रथानां न चाश्वानां न ध्वजानां न वर्मिणाम् ।
अतिविद्धैः शितैर्बाणैरासीदद्व्यङ्गुलिरन्तरम् ॥ ४.५७.२३ ॥
Entre carros, cavalos, bandeiras e guerreiros blindados, atravessados por flechas afiadas, não restou nem um espaço de dois dedos.
4.57.24
दैवयोगाद्धि पार्थस्य हयानामुत्तरस्य च ।
शिक्षाबलोपपन्नत्वादस्त्राणां वै परिक्रमात्।
ध्वजगाण्डीवयोश्चापि दैव्या शक्त्या च मायया ॥ ४.५७.२४ ॥
Pelo jogo do destino, os cavalos de Pārtha e de Uttara, dotados de habilidade e força, pelo manejo hábil das armas, e pelo poder divino e ilusão do estandarte e de Gāṇḍīva, foram protegidos.
4.57.25
इतस्ततश्च संयाने दूरे वाऽप्यथवाऽन्तिके ।
दुर्गे विषमजाते वा स्थले निम्ने तथा क्षितौ।
न च रुध्येद्गतिस्तस्य रथस्य मनसो यथा ॥ ४.५७.२५ ॥
De um lado a outro, no carro em movimento, longe ou perto, em terreno difícil ou desigual, em solo plano ou fundo, e sobre a própria terra, o movimento de seu carro nunca era impedido, rápido como a mente.
4.57.26
समरेषु तु विद्वांसस्तस्य तांस्तान्परिक्रमान् ।
वीर्यमत्यद्भुतं दृष्ट्वा तथा पार्थस्य तद्बलम् ।
त्रेसुरेवं परे भीताः पराङ्मुखरथा अपि। ॥ ४.५७.२६ ॥
Os guerreiros experientes em batalha, ao ver suas diversas manobras, sua prowess maravilhosa e o poder de Pārtha, ficaram aterrorizados; assim os inimigos temeram, e até os seus carros viraram as costas e fugiram.
4.57.27
कालाग्निमिव बीभत्सुं निर्दहन्तमिव प्रजाः ।
नारयः प्रेक्षितुं शेकुर्ज्वलन्तमिव पावकम् ॥ ४.५७.२७ ॥
Como o fogo do tempo, como se queimasse as criaturas, os inimigos não podiam olhar para Bībhatsu, que ardia como um fogo.
4.57.28
तानि भिन्नान्यनीकानि रेजुरर्जुनमार्गणैः ।
तिग्मांशोश्च घनाभ्राणि व्याप्तानीव गभस्तिभिः ॥ ४.५७.२८ ॥
Aqueles exércitos, quebrados pelas flechas de Arjuna, brilhavam como densas nuvens penetradas pelos raios do sol.
4.57.29
अशोकाना वनानीव सञ्चितैः कुसुमैः शुभैः ।
पार्थः संरञ्जयामास रुधिरेणाकुलं बलम् ॥ ४.५७.२९ ॥
Como bosques de aśoka são coloridos com flores brilhantes colhidas, Pārtha coloriu o exército perturbado com sangue.
4.57.30
सहस्रशोऽर्जुनशरैश्छिन्नान्युच्चावचानि च ।
छत्राणि च पताकाश्च खेऽभ्युवाह सदागतिः ॥ ४.५७.३० ॥
Guarda-sóis e bandeiras de todas as alturas, cortados aos milhares pelas flechas de Arjuna, o vento sempre em movimento carregou para o céu.
4.57.31
ये ह्यर्जुनबलत्रस्ताः परिपेतुर्दिशो दश ।
रथात्तं देशमुत्सृज्य पार्थच्छिन्नयुगा हयाः ॥ ४.५७.३१ ॥
Aqueles aterrorizados pelo poder de Arjuna fugiram nas dez direções, abandonando o carro naquele lugar; os cavalos, cujos jugos Pārtha havia cortado.
4.57.32
निकृत्तपूर्वचरणास्ते निपेतुः शितैः शरैः ।
शिरोभिः प्रथमं जग्मुर्मेदिनीं जघनैर्हयाः ॥ ४.५७.३२ ॥
Com as patas dianteiras cortadas, caíram por flechas afiadas; primeiro com as cabeças, depois com as ancas, os cavalos alcançaram a terra.
4.57.33
चक्षुर्नासाविषाणेषु दन्तवेष्टेषु च द्विपान् ।
मर्मस्वन्येषु चाहत्य तथा निघ्नन्गजोत्तमाः ॥ ४.५७.३३ ॥
Atingindo os olhos, as narinas, as presas, as bainhas das presas e outros pontos vitais, assim abatendo os melhores elefantes.
4.57.34
कौरवाणां गजानां च शरीरैर्गतचेतसाम् ।
क्षणेन संवृता भूमिर्मेघैरिव नभस्थलम् ॥ ४.५७.३४ ॥
Com os corpos dos Kauravas e dos elefantes, cujas mentes se haviam ido, a terra foi em um instante coberta, como o céu por nuvens.
4.57.35
अस्त्रैर्दिव्यैर्महाबाहुरर्जुनः प्रहसन्निव ।
बडबामुखसंभूतः कालाग्निरिव संवृतः ॥ ४.५७.३५ ॥
Com armas divinas, o de braços poderosos Arjuna, como que rindo, estava cercado como o fogo do tempo nascido da boca da égua Baḍabā.
4.57.36
यथा युगान्तसमये सर्वं स्थावरजङ्गमम् ।
कालपक्वमशेषेण धक्ष्येदुग्रशिखः शिखी ॥ ४.५७.३६ ॥
Assim como, no fim de uma era, o fogo de chamas ferozes consome tudo, o imóvel e o móvel, amadurecido pelo tempo, sem deixar resto.
4.57.37
तद्वत्पार्थोऽस्रतेजोभिर्धनुषो निस्वनेन च ।
दैवाद्वीर्याच्च बीभत्सुस्तस्मिन्दौर्योधने बले ॥ ४.५७.३७ ॥
Assim também Pārtha, pelo brilho de suas armas e pelo estalido de seu arco, pelo poder divino e pela bravura, Bībhatsu aterrorizou aquele exército de Duryodhana.
4.57.38
रणे शक्तिममित्राणां प्रणीयोपनिनाय सः ।
चेष्टां प्रायेण भूतानां रात्रिः प्राणभृतामिव ॥ ४.५७.३८ ॥
Na batalha, quebrou o poder dos inimigos e os conduziu (à morte), como a noite aquieta a atividade da maioria dos seres vivos.
4.57.39
सोऽतीयात्सहसा शत्रून्सहसा तेऽभिपेदिरे ।
शीघ्रादूरं दृढामोघमस्त्रमस्यातिमानुषम् ।
दृष्ट्वा ते कौरवा भीता अतिमानुषविक्रमम् ॥ ४.५७.३९ ॥
De repente atravessou os inimigos, e estes de repente investiram contra ele. Sua arma era veloz e de longo alcance, firme e infalível, sobre-humana. Ao ver aquele valor sobre-humano, os Kauravas ficaram aterrorizados.
4.57.40
खगपत्राभिसंवीतैः खाविष्टैः खगमैरिव ।
अर्जुनस्य खमावव्रे लोहितप्राणपैः खगैः ॥ ४.५७.४० ॥
O céu de Arjuna foi coberto por flechas sorvedoras de sangue, emplumadas como aves, enchendo os céus e voando como pássaros.
4.57.41
अर्जुनेन विनिर्मुक्ताः शरा गाण्डीवधन्वना ।
तार्क्ष्यवेगा इवाकाशे ससञ्जुः परमर्मसु ॥ ४.५७.४१ ॥
As flechas lançadas por Arjuna, o arqueiro do Gāṇḍīva, velozes como Garuḍa, cruzaram o céu e atingiram os pontos vitais dos inimigos.
4.57.42
वर्माणि सारथिश्चैव हेमजालानि वाजिनाम् ।
किरीटं सूर्यसंकाशं वैयाघ्रमथ चर्म च ॥ ४.५७.४२ ॥
Armaduras, o auriga, os arreios de ouro com rede dos cavalos, o diadema radiante como o sol e o escudo de pele de tigre também foram atravessados.
4.57.43
ततः सर्वाणि गात्राणि रथस्य द्विषतां शरैः ।
नीहारेणेव भूतानि छन्नानीह चकाशिरे ॥ ४.५७.४३ ॥
Então todos os membros do carro foram cobertos pelas flechas dos inimigos, e eles brilhavam ali como seres envoltos em névoa.
4.57.44
सकृदेव न तं शेकुः कथमभ्यसितुं परे ।
अनभ्यस्तः पुनस्तैर्हि रथः सोभिपपात तान् ॥ ४.५७.४४ ॥
Os inimigos não conseguiram resistir-lhe nem uma única vez; então aquele carro, que eles ainda não haviam tocado, avançou sobre eles.
4.57.45
तच्छरा द्विट्शरीरेषु यथा च न ससञ्जिरे ।
द्विधाऽनीकेषु बीभत्सोर्न ससञ्ज रथस्तथा ॥ ४.५७.४५ ॥
Assim como suas flechas não se fixavam nos corpos dos inimigos, o carro de Bībhatsu (Arjuna) também não ficava preso entre os dois exércitos.
4.57.46
स तद्धि क्षोभयामास विगाह्यारिबलं रथी ।
अनन्तवेगो भुजगः क्रीडन्निव महार्णवे ॥ ४.५७.४६ ॥
Aquele condutor de carro mergulhou no exército inimigo e o agitou, como uma serpente de velocidade infinita que, brincando no grande oceano, agita as águas.
4.57.47
अस्यतो नित्यमत्यर्थं सर्वघोषाधिकस्तथा ।
संनादः श्रूयते भूतैर्धनुषश्च किरीटिनः ॥ ४.५७.४७ ॥
O estrondo do arco do portador da coroa (Arjuna), enquanto disparava suas flechas, era continuamente ouvido pelos seres, superando de longe todos os outros sons.
4.57.48
संच्छिन्नास्तत्र मातङ्गा बाणैरल्पान्तरान्तरैः ।
संस्यूतास्तत्र दृश्यन्ते मेघा इव गभस्तिभिः ॥ ४.५७.४८ ॥
Ali os elefantes estavam tão atravessados por flechas, com pequenos intervalos entre eles, que pareciam costurados juntos, como nuvens costuradas pelos raios do sol.
4.57.49
दिशोऽनुभ्रमतः सर्वा सव्यदक्षिणमस्यतः ।
सततं दृश्यते युद्धे सायकासनमण्डलम् ॥ ४.५७.४९ ॥
Girando por todas as direções, atirando para a esquerda e para a direita, um círculo de flechas e arco era constantemente visto na batalha.
4.57.50
पतन्त्यरूपेषु यथा चक्षूंषि न कदाचन ।
नालक्ष्येषु शराः पेतुस्तस्य गाण्डीवधन्वनः ॥ ४.५७.५० ॥
Assim como os olhos nunca recaem sobre o que não se vê, as flechas do portador do Gāṇḍīva não caíam sobre alvos invisíveis.
4.57.51
महागजसहस्रस्य युगपन्मृद्गतो वनम् ।
कौन्तेयरथमार्गस्तु रणे घोरतरोऽभवत् ॥ ४.५७.५१ ॥
Como uma floresta pisoteada de uma só vez por mil grandes elefantes, o caminho da carruagem de Kaunteya na batalha tornou-se ainda mais terrível.
4.57.52
नूनं पार्थजयैषित्वाच्छक्रः सर्वामरैः सह ।
हन्त्यस्मानिति मन्यन्ते पार्थेनैवार्दिताः परे ॥ ४.५७.५२ ॥
Certamente, porque deseja a vitória de Pārtha, Indra, com todos os imortais, nos mata, pensavam os inimigos, atormentados pelo próprio Pārtha.
4.57.53
घ्नन्तमत्यर्थमहितान्सव्यसाचिनमाहवे ।
कालमर्जुनरूपेण ग्रसन्तमिव च प्रजाः ॥ ४.५७.५३ ॥
Savyasācin, matando os inimigos em grande número na batalha, parecia a Morte na forma de Arjuna, devorando as criaturas.
4.57.54
कुरुसेनाशरीराणि पार्थेनानाहतान्यपि ।
पेतुः पार्थहतानीव पार्थकर्मानुदर्शनात् ॥ ४.५७.५४ ॥
Os corpos do exército dos Kuru, embora não atingidos por Pārtha, caíam como se tivessem sido atingidos por Pārtha, apenas ao ver os feitos de Pārtha.
4.57.55
ओषधीनां शिरांसीव कालपक्तिसमन्वयात् ।
अवनेमुः कुरूणां हि शिरांस्यर्जुनजाद्भयात् ॥ ४.५७.५५ ॥
Como as cabeças das ervas se curvam ao amadurecer no tempo certo, assim as cabeças dos Kurus se curvaram por medo de Arjuna.
4.57.56
चकार चार्जुनः क्रोधाद्विमुखान्रुषितानपि ॥ ४.५७.५६ ॥
E Arjuna, na cólera, fez até os irados voltarem as costas.
4.57.57
अर्जुनेनापि भिन्नानि बलाग्नाणि पुनः क्वचित् ।
चक्रुर्लोहितधाराभिर्धरणीं लोहितोत्तराम् ॥ ४.५७.५७ ॥
As primeiras fileiras do exército, perfuradas de novo por Arjuna, cobriram aqui e ali a terra de sangue com torrentes de sangue.
4.57.58
लोहितेनापि संपृक्तैः पांसुभिः पवनोद्धतैः ।
तेनैव च समुद्धूतैः सूक्ष्मैर्लोहितबिन्दुभिः ॥ ४.५७.५८ ॥
A terra também foi coberta por poeira misturada com sangue, agitada pelo vento, e por finas gotas de sangue erguidas desse mesmo sangue.
4.57.59
लोहितार्द्रैः प्रहरणैः प्रभग्ना लोहितोक्षिताः ।
लोहितेषु निमग्नास्ते निहताश्च किरीटिना ॥ ४.५७.५९ ॥
Despedaçados por armas encharcadas de sangue, aspergidos de sangue, afundados no sangue, foram mortos pelo coroado (Arjuna).
4.57.60
बभूवुर्लोहितास्तत्र भृशमादित्यरश्मयः ।
आकाशं तत्क्षणेनासीत्सन्ध्याभ्रमिव लोहितं ॥ ४.५७.६० ॥
Ali os raios do sol tornaram-se muito vermelhos, e naquele mesmo instante o céu ficou vermelho como uma nuvem do entardecer.
4.57.61
अप्यस्तं प्राप्य चादित्यो निवर्तेत न पाण्डवः ।
निवर्तन्ते न जित्वारिं नित्यजल्पविचक्षणाः ॥ ४.५७.६१ ॥
Mesmo que o sol chegue ao ocaso e volte atrás, os Pāṇḍavas não voltarão; não se retiram sem vencer o inimigo, eles que são hábeis na jactância constante.
4.57.62
तान्सर्वान्समरे शूरान्पौरुषे पर्यवस्थितान् ।
दिव्यैरस्त्रैरमोघात्मा सर्वानार्च्छद्धनुर्धरान् ॥ ४.५७.६२ ॥
Contra todos aqueles heróis firmes em valor no combate, aquele cujo alvo nunca falha atingiu todos os arqueiros com armas divinas.
4.57.63
स तु द्रोणं त्रिसप्तत्या नाराचानां समार्पयत् ।
अशीत्या शकुनिं चैव द्रौणिमप्याशु सप्तभिः ॥ ४.५७.६३ ॥
Feriu Droṇa com setenta e três flechas de ferro, Śakuni com oitenta, e o filho de Droṇa rapidamente com sete.
4.57.64
दुःसहं दशभिर्बाणैरर्जुनः समविध्यत ।
दुश्यासनं द्वादशभिः कृपं शारद्वतं त्रिभिः।
भीष्मं शान्तनवं षष्ट्या प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ॥ ४.५७.६४ ॥
Arjuna perfurou Duḥsaha com dez flechas, Duḥśāsana com doze, Kṛpa, filho de Śaradvat, com três, e Bhīṣma, filho de Śantanu, com sessenta, no espaço entre os seios.
4.57.65
स कर्णं कर्णिनाऽविध्यत्पीतेन निशितेन च ।
वासविर्द्विषतां मध्ये विव्याध परमेषुणा ॥ ४.५७.६५ ॥
Perfurou Karṇa com uma flecha de ponta farpada, dourada e afiada, e no meio dos inimigos o filho de Vāsava o atingiu com uma flecha suprema.
4.57.66
स कर्णं सतनुत्राणं निर्भिद्य निशितः शरः ।
अगच्छद्दानयन्भूमिं चोदितो दृढधन्वना ॥ ४.५७.६६ ॥
Perfurando Karṇa junto com sua armadura, aquela flecha afiada seguiu adiante, fendendo a terra, impelida pelo de arco firme.
4.57.67
ततोऽस्य वाहान्व्यहनच्चतुर्भिश्चतुरः क्षुरैः ।
सारथेश्च शिरः कायादपाहरदरिन्दमः ।
अर्धचन्द्रेण चिच्छेद चापं तस्य करे स्थितम् ॥ ४.५७.६७ ॥
Então, com quatro flechas de ponta afiada, abateu seus quatro cavalos, e o subjugador de inimigos separou a cabeça do auriga do corpo. Com uma flecha em meia-lua, cortou o arco que estava na mão de Karṇa.
4.57.68
तस्मिन्विद्धे महाभागे कर्णे सर्वास्त्रपारगे ।
हताश्वसूते विरथे ततोऽनीकमभज्यत ॥ ४.५७.६८ ॥
Quando o afortunado Karṇa, mestre de todas as armas, foi ferido, com seus cavalos e auriga mortos e sem carro, então o exército se despedaçou.