மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.57.1
अश्वत्थामा ततस्तत्र कर्णं संप्रेक्ष्य वीर्यवान् ।
उवाच स्मयमानोऽसौ सूतपुत्रमरिन्दमम् ॥ ४.५७.१ ॥
அப்போது வீரியமிக்க அஸ்வத்தாமன் அங்கே கர்ணனைப் பார்த்து புன்னகையுடன் எதிரிகளை அடக்கும் சூதபுத்திரனிடம் கூறினான்.
4.57.2
कर्ण यस्त्वं सभामध्ये बह्वबद्धं विकत्थसे ।
न मे युधि समोऽस्तीति तदिदं प्रत्युपस्थितम् ॥ ४.५७.२ ॥
கர்ணா! சபையின் நடுவில் போரில் எனக்கு நிகர் யாரும் இல்லை என்று நீ அளவின்றி பெருமை பேசினாயே, அந்த நேரம் இதோ உன் முன் வந்துவிட்டது.
4.57.3
एषोऽन्तक इव क्रुद्धः सर्वभूतावमर्दनः ।
संग्रामशिरसो मध्ये दृम्भते केसरी यथा ॥ ४.५७.३ ॥
கோபமுற்ற யமனைப் போல் எல்லா உயிர்களையும் அழிப்பவன் இவன்; போர்முனையின் நடுவில் சிங்கம் போல் கர்ஜிக்கிறான்.
4.57.4
शूरोसि यदि संग्रामे दर्शयस्व सभां विना ॥ ४.५७.४ ॥
போரில் நீ வீரனாக இருந்தால், சபை இல்லாமல் (உன் வீரத்தை) காட்டு.
4.57.5
यद्यशक्तोसि संग्रामे पार्थेनाद्भुतकर्मणा ।
पुनरेव सभां गत्वा धार्तराष्ट्रेण धीमता।
मातुलं परिगृह्याशु मन्त्रयस्व यथासुखम् ॥ ४.५७.५ ॥
அற்புத செயல் புரியும் பார்த்தனுடன் போரில் நீ இயலாதவனாக இருந்தால், மீண்டும் சபைக்குச் சென்று, அறிவுள்ள துரியோதனனுடனும் உன் மாமனைப் பிடித்துக்கொண்டும் விரைவாக உனக்கு விருப்பமானபடி ஆலோசனை செய்.
4.57.6
एवमुक्तस्तथा कर्णः क्रोधादुद्वृत्य लोचने ।
द्रोणपुत्रमिदं वाक्यमुवाच कुरुसन्निधौ ॥ ४.५७.६ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், கர்ணன் கோபத்தால் கண்களை உருட்டி, குருக்களின் முன்னிலையில் துரோணபுத்திரனிடம் இந்த வார்த்தையைக் கூறினான்.
4.57.7
नाहं बिभेमि बीभत्सोर्न कृष्णाद्देवकीसुतात् ।
पाण्डवेभ्योपि सर्वेभ्यः क्षत्रधर्ममनुव्रतः ॥ ४.५७.७ ॥
நான் பீபத்ஸுவுக்கு (அர்ஜுனனுக்கு) அஞ்சவில்லை; தேவகியின் மகன் கிருஷ்ணனுக்கும் அஞ்சவில்லை; பாண்டவர்கள் அனைவருக்கும் கூட அஞ்சவில்லை. நான் க்ஷத்ரிய தர்மத்தைப் பின்பற்றுபவன்.
4.57.8
सत्वाधिकानां पुंसां तु धनुर्वेदोपजीविनाम् ।
गर्जतां जायते दर्पः स्वरश्च न विषीदति ॥ ४.५७.८ ॥
வீரத்தில் மேம்பட்டவர்களும், வில்வித்தையால் வாழ்பவர்களுமான மனிதர்களுக்கு, கர்ஜிப்பவர்களுக்கு பெருமிதம் எழுகிறது; அவர்களின் குரல் தளர்வதில்லை.
4.57.9
पश्यत्वाचार्यपुत्रो मामर्जुनेनातिरंहसा ।
युध्यमानं सुसंयुक्तं जयो वै मय्यवस्थितः ॥ ४.५७.९ ॥
ஆசாரியரின் மகன் (அஷ்வத்தாமன்) பார்க்கட்டும்: அதி வேகத்துடன் அர்ஜுனனோடு நான் போர் புரிகிறேன், நன்கு இணைந்து; வெற்றி நிச்சயமாக என்னிடமே நிலைத்திருக்கிறது.
4.57.10
ततः प्रहस्य बीभत्सुः कौन्तेयः श्वेतवाहनः ।
दिव्यमस्त्रं विकुर्वाणः प्रत्ययाद्रथिसत्तमः ॥ ४.५७.१० ॥
பின்னர் சிரித்துக்கொண்டு, குந்தியின் மகனும் வெண்குதிரைகளை உடையவனும், தேர்வீரர்களில் சிறந்தவனுமான பீபத்ஸு (அர்ஜுனன்), நம்பிக்கையுடன் தெய்வீக அஸ்திரத்தை வெளிப்படுத்தினான்.
4.57.11
महात्मानं मन्दबुद्धिर्निश्वसन्धृतराष्ट्रजः ।
उवाच स महाराज राजा दुर्योधनस्तदा ॥ ४.५७.११ ॥
மகாராஜனே! அப்போது மந்தபுத்தியுடைய திருதராஷ்டிரனின் மகனான அரசன் துரியோதனன், அந்த மகாத்மாவை (அர்ஜுனனை) நோக்கி பெருமூச்செறிந்தவாறு கூறினான்.
4.57.12
न विद्मो ह्यर्जुनं तत्र वसन्तं मत्स्यवेश्मनि ।
तेनेदं कर्ण मत्स्यानामग्रहीष्म धनं बहु ॥ ४.५७.१२ ॥
அர்ஜுனன் மத்ஸ்ய அரசனின் (விராடனின்) மாளிகையில் வசிக்கிறான் என்று நாம் அறியவில்லை; அதனால்தான், கர்ணா, மத்ஸ்யர்களின் பெரும் செல்வத்தை நாம் கைப்பற்றினோம்.
4.57.13
एवं चेत्तर्हि गच्छामो विसृजन्तो धनं बहु ।
अयशो नातिवर्तेत लोकयोरुभयोरपि ॥ ४.५७.१३ ॥
அப்படியானால் நாம் போவோம், இந்த மிகுந்த செல்வத்தை விட்டுவிட்டு; இரு உலகங்களிலும் அவமானம் நம்மை மிஞ்சாது.
4.57.14
किं च युद्धात्परं नास्ति क्षत्रियाणां सुखावहम् ।
तस्मात्पार्थेन संग्रामं कुर्महे न पलायनम् ॥ ४.५७.१४ ॥
க்ஷத்திரியர்களுக்குப் போரை விட மகிழ்ச்சி தரும் வேறு எதுவும் இல்லை; எனவே பார்த்தனுடன் போர் செய்வோம், ஓடமாட்டோம்.
4.57.15
एतावदुक्त्वा राजा वै ह्यभियानमियेष सः ।
तथा दशसहस्राणि वीराणां हि धनुष्मताम् ।
अभ्यद्रवंस्तदा पार्थं शलभा इव पावकम् ॥ ४.५७.१५ ॥
இவ்வளவு சொல்லி, அரசன் தாக்க விரும்பினான்; அப்போது வில்லேந்திய பத்தாயிரம் வீரர்கள் பார்த்தனை நோக்கி விட்டில்கள் நெருப்பை நோக்கிப் பாய்வது போல் பாய்ந்தனர்.
4.57.16
वर्मिता वाजिनस्तत्र संभृताश्च पदातिभिः ।
भीमरूपाश्च मातङ्गास्तोमराङ्कुशपाणिभिः । ॥ ४.५७.१६ ॥
அங்கே கவசமணிந்த குதிரைகள் இருந்தன; காலாட்படையால் சூழப்பட்டிருந்தன; கையில் ஈட்டியும் அங்குசமும் ஏந்திய பயங்கர உருவ யானைகளும் இருந்தன.
4.57.17
अधिष्ठिताः सुसंयत्तैर्हस्तिशिक्षाविशारदैः ।
अभ्यद्रवन्सुसंक्रुद्धाश्चापहस्तोद्यतायुधाः ॥ ४.५७.१७ ॥
யானைப் பயிற்சியில் வல்லுநர்களான, நன்கு தயாரான வீரர்களால் ஏறப்பட்டு, மிகுந்த கோபத்தோடு, கையில் வில்லும் உயர்த்திய ஆயுதங்களும் கொண்டு அவர்கள் பாய்ந்தனர்.
4.57.18
पञ्च चैनं रथोदग्रास्त्वरिताः पर्यवारयन् ।
द्रोणो भीष्मश्च कर्णश्च कुरुराजश्च वीर्यवान् ॥ ४.५७.१८ ॥
ஐந்து சிறந்த தேர்வீரர்கள் விரைந்து அவனைச் சூழ்ந்தனர்—துரோணர், பீஷ்மர், கர்ணன், வலிமைமிக்க குருவேந்தன்.
4.57.19
अश्वत्थामा महाबाहुर्धनुर्वेदपरायणः ।
इषूंश्च सम्यगस्यन्तो जीमूता इव वार्षिकाः ॥ ४.५७.१९ ॥
மகாபாகு அஷ்வத்தாமா, வில்வித்தையில் ஈடுபட்டவர், மழைக்காலத்து மேகங்களைப் போல அம்புகளைச் செவ்வையாக எய்துகொண்டிருந்தார்.
4.57.20
ते लाभमिव मन्वानाः प्रत्यगृह्णन्धनंजयम् ।
शरौघानभिवर्षन्तो नादयन्तो दिशो दश ॥ ४.५७.२० ॥
அவர்கள் ஆதாயம் பெற்றதுபோல் தனஞ்ஜயனை எதிர்கொண்டனர்; அம்புப் பெருக்கைப் பொழிந்து பத்துத் திசைகளையும் ஒலிக்கச் செய்தனர்.
4.57.21
ततः प्रहस्य बीभत्सुः कौन्तेयः श्वेतवाहनः ।
दिव्यमस्त्रं प्रकुर्वाणः प्रत्ययाद्रथिसत्तमान् ॥ ४.५७.२१ ॥
பின்னர் குந்தியின் மகனான பீபத்ஸு, வெண்குதிரை அர்ஜுனன், சிரித்துக்கொண்டே தெய்வீக அஸ்திரத்தைப் பிரயோகித்து அந்தச் சிறந்த தேர்வீரர்களை எதிர்த்தான்.
4.57.22
यथा रश्मिभिरादित्यः प्रच्छादयति मेदिनीम् ।
तथा गाण्डीवनिर्मुक्तैः शरैराच्छादयद्दिशः ॥ ४.५७.२२ ॥
சூரியன் தன் கிரணங்களால் பூமியை மூடுவதுபோல, காண்டீவத்திலிருந்து விடுபட்ட அம்புகளால் அவன் திசைகளை மூடினான்.
4.57.23
न रथानां न चाश्वानां न ध्वजानां न वर्मिणाम् ।
अतिविद्धैः शितैर्बाणैरासीदद्व्यङ्गुलिरन्तरम् ॥ ४.५७.२३ ॥
தேர்களுக்கும் குதிரைகளுக்கும், கொடிகளுக்கும் கவசதாரிகளுக்கும் இடையே — கூரிய அம்புகளால் துளைக்கப்பட்டு — இரண்டு விரல் அளவு இடைவெளியும் இருக்கவில்லை.
4.57.24
दैवयोगाद्धि पार्थस्य हयानामुत्तरस्य च ।
शिक्षाबलोपपन्नत्वादस्त्राणां वै परिक्रमात्।
ध्वजगाण्डीवयोश्चापि दैव्या शक्त्या च मायया ॥ ४.५७.२४ ॥
தெய்வ யோகத்தால், பார்த்தனின் குதிரைகளும் உத்தரனின் குதிரைகளும், பயிற்சி மற்றும் வலிமையால், அஸ்திரங்களின் திறமையான இயக்கத்தாலும், கொடியும் காண்டீவமும் கொண்ட தெய்வ சக்தி, மாயத்தாலும் காக்கப்பட்டன.
4.57.25
इतस्ततश्च संयाने दूरे वाऽप्यथवाऽन्तिके ।
दुर्गे विषमजाते वा स्थले निम्ने तथा क्षितौ।
न च रुध्येद्गतिस्तस्य रथस्य मनसो यथा ॥ ४.५७.२५ ॥
இங்கும் அங்கும், ஓடும் தேரில், தூரத்திலும் அருகிலும், கடினமான அல்லது சமமற்ற நிலத்திலும், சமதளத்திலும் பள்ளத்திலும், பூமியிலும், அவனுடைய தேரின் வேகம் மனம்போல் எங்கும் தடைபடவில்லை.
4.57.26
समरेषु तु विद्वांसस्तस्य तांस्तान्परिक्रमान् ।
वीर्यमत्यद्भुतं दृष्ट्वा तथा पार्थस्य तद्बलम् ।
त्रेसुरेवं परे भीताः पराङ्मुखरथा अपि। ॥ ४.५७.२६ ॥
போர்களில் வல்லுநர்களான அவர்கள், அவனுடைய அந்தந்த சுழற்சிகளையும், மிக அற்புதமான வீரியத்தையும், பார்த்தனின் அந்தப் படையையும் கண்டு நடுங்கினர்; இவ்வாறு எதிரிகள் அஞ்சி, தேர்கள் முதுகு காட்டியும் ஓடின.
4.57.27
कालाग्निमिव बीभत्सुं निर्दहन्तमिव प्रजाः ।
नारयः प्रेक्षितुं शेकुर्ज्वलन्तमिव पावकम् ॥ ४.५७.२७ ॥
காலாக்னியைப் போல, மக்களை எரிப்பவன் போல இருந்த பீபத்ஸுவை (அர்ஜுனனை) எதிரிகளால் பார்க்க முடியவில்லை; எரியும் நெருப்பைப் போல.
4.57.28
तानि भिन्नान्यनीकानि रेजुरर्जुनमार्गणैः ।
तिग्मांशोश्च घनाभ्राणि व्याप्तानीव गभस्तिभिः ॥ ४.५७.२८ ॥
அர்ஜுனனின் அம்புகளால் சிதறிய அந்தப் படைகள், சூரியனின் கதிர்களால் சூழப்பட்ட அடர்ந்த மேகங்களைப் போல ஒளிர்ந்தன.
4.57.29
अशोकाना वनानीव सञ्चितैः कुसुमैः शुभैः ।
पार्थः संरञ्जयामास रुधिरेणाकुलं बलम् ॥ ४.५७.२९ ॥
அசோக மரத் தோப்புகளை அழகான பூக்களால் சிவக்க வைப்பது போல, பார்த்தன் இரத்தத்தால் குழம்பிய படையை சிவப்பாக்கினான்.
4.57.30
सहस्रशोऽर्जुनशरैश्छिन्नान्युच्चावचानि च ।
छत्राणि च पताकाश्च खेऽभ्युवाह सदागतिः ॥ ४.५७.३० ॥
அர்ஜுனனின் அம்புகளால் ஆயிரக்கணக்கில் அறுபட்ட பல வகையான உயர் தாழ்ந்த குடைகளையும் கொடிகளையும், எப்போதும் இயங்கும் காற்று வானில் கொண்டு சென்றது.
4.57.31
ये ह्यर्जुनबलत्रस्ताः परिपेतुर्दिशो दश ।
रथात्तं देशमुत्सृज्य पार्थच्छिन्नयुगा हयाः ॥ ४.५७.३१ ॥
அர்ஜுனனின் வலியால் நடுங்கி பத்துத் திசைகளிலும் ஓடியவர்கள்; பார்த்தனால் நுகத்தடி அறுக்கப்பட்ட குதிரைகள் அந்த இடத்தில் தேரை விட்டுவிட்டு ஓடின.
4.57.32
निकृत्तपूर्वचरणास्ते निपेतुः शितैः शरैः ।
शिरोभिः प्रथमं जग्मुर्मेदिनीं जघनैर्हयाः ॥ ४.५७.३२ ॥
முன்னங்கால்கள் அறுபட்ட அவை கூர் அம்புகளால் விழுந்தன; முதலில் தலையால், பின்பு பின்புறத்தால் குதிரைகள் பூமியை அடைந்தன.
4.57.33
चक्षुर्नासाविषाणेषु दन्तवेष्टेषु च द्विपान् ।
मर्मस्वन्येषु चाहत्य तथा निघ्नन्गजोत्तमाः ॥ ४.५७.३३ ॥
கண்களிலும், மூக்கிலும், தந்தங்களிலும், தந்த உறைகளிலும், பிற மர்மஸ்தானங்களிலும் அடித்து, இவ்வாறு சிறந்த யானைகளை வீழ்த்தி.
4.57.34
कौरवाणां गजानां च शरीरैर्गतचेतसाम् ।
क्षणेन संवृता भूमिर्मेघैरिव नभस्थलम् ॥ ४.५७.३४ ॥
கௌரவர்களுடையவும் யானைகளுடையவும், உணர்வு இழந்த உடல்களால் ஒரு கணத்தில் பூமி மூடப்பட்டது, மேகங்களால் வானம் மூடப்படுவது போல.
4.57.35
अस्त्रैर्दिव्यैर्महाबाहुरर्जुनः प्रहसन्निव ।
बडबामुखसंभूतः कालाग्निरिव संवृतः ॥ ४.५७.३५ ॥
தெய்வீக அஸ்திரங்களுடன் மகாபாகு அர்ஜுனன், சிரிப்பவர் போல, படபாமுகத்திலிருந்து பிறந்த காலாக்கினி போல் சூழ்ந்து நின்றான்.
4.57.36
यथा युगान्तसमये सर्वं स्थावरजङ्गमम् ।
कालपक्वमशेषेण धक्ष्येदुग्रशिखः शिखी ॥ ४.५७.३६ ॥
யுகாந்த காலத்தில், காலத்தால் பழுத்த அசையும் அசையாத அனைத்தையும், உக்கிர சுடர்களுடைய தீ முழுவதுமாக எரித்து விடுவது போல்.
4.57.37
तद्वत्पार्थोऽस्रतेजोभिर्धनुषो निस्वनेन च ।
दैवाद्वीर्याच्च बीभत्सुस्तस्मिन्दौर्योधने बले ॥ ४.५७.३७ ॥
அதுபோல பார்த்தன் தன் அஸ்திரங்களின் ஒளியாலும் வில்லின் நாணொலியாலும், தெய்வ சக்தியாலும் வீரியத்தாலும், அந்த துரியோதனனின் படையை (கலங்கச் செய்தான்).
4.57.38
रणे शक्तिममित्राणां प्रणीयोपनिनाय सः ।
चेष्टां प्रायेण भूतानां रात्रिः प्राणभृतामिव ॥ ४.५७.३८ ॥
போரில் அவன் பகைவரின் வலிமையை அடக்கி அவர்களை (மரணத்தின் அருகே) கொண்டுசென்றான்; இரவு உயிரினங்களின் பெரும்பாலான செயல்களை அடக்குவதுபோல்.
4.57.39
सोऽतीयात्सहसा शत्रून्सहसा तेऽभिपेदिरे ।
शीघ्रादूरं दृढामोघमस्त्रमस्यातिमानुषम् ।
दृष्ट्वा ते कौरवा भीता अतिमानुषविक्रमम् ॥ ४.५७.३९ ॥
அவன் திடீரென்று பகைவரைக் கடந்து சென்றான்; அவர்கள் திடீரென்று அவன்மீது பாய்ந்தனர். அவனுடைய அஸ்திரம் வேகமாகவும் தொலைவிலும் செல்லும், உறுதியும் தவறாததுமான, மனிதருக்கு அப்பாற்பட்டது. அந்த மனிதருக்கு அப்பாற்பட்ட வீரத்தைக் கண்டு கௌரவர்கள் அஞ்சினர்.
4.57.40
खगपत्राभिसंवीतैः खाविष्टैः खगमैरिव ।
अर्जुनस्य खमावव्रे लोहितप्राणपैः खगैः ॥ ४.५७.४० ॥
பறவைச் சிறகுகள் கொண்ட, வானில் பரவிய, இரத்தம் குடிக்கும் அம்புகளால் அர்ஜுனனின் வானம் மூடப்பட்டது; பறவைகளைப் போன்றவை அவை.
4.57.41
अर्जुनेन विनिर्मुक्ताः शरा गाण्डीवधन्वना ।
तार्क्ष्यवेगा इवाकाशे ससञ्जुः परमर्मसु ॥ ४.५७.४१ ॥
காண்டீவ வில்லாளி அர்ஜுனனால் ஏவப்பட்ட அம்புகள், கருடனின் வேகம்போல வானில் பாய்ந்து, பகைவரின் மர்மஸ்தானங்களில் தைத்தன.
4.57.42
वर्माणि सारथिश्चैव हेमजालानि वाजिनाम् ।
किरीटं सूर्यसंकाशं वैयाघ्रमथ चर्म च ॥ ४.५७.४२ ॥
கவசங்கள், தேரோட்டி, குதிரைகளின் பொன் வலைச் சாதனங்கள், சூரியனைப் போல ஒளிரும் கிரீடம், புலித்தோல் கேடயம் ஆகியவையும் (சிதறின).
4.57.43
ततः सर्वाणि गात्राणि रथस्य द्विषतां शरैः ।
नीहारेणेव भूतानि छन्नानीह चकाशिरे ॥ ४.५७.४३ ॥
பின்னர் எதிரிகளின் அம்புகளால் தேரின் அனைத்து உறுப்புகளும் மூடப்பட்டன; பனிமூட்டத்தால் மூடப்பட்ட உயிரினங்கள் போல அவை அங்கே ஒளிர்ந்தன.
4.57.44
सकृदेव न तं शेकुः कथमभ्यसितुं परे ।
अनभ्यस्तः पुनस्तैर्हि रथः सोभिपपात तान् ॥ ४.५७.४४ ॥
எதிரிகளால் ஒரு முறைகூட அவனை எதிர்கொள்ள முடியவில்லை; பின்னர் அவர்கள் தொட்டிராத அந்தத் தேர் அவர்கள்மேல் பாய்ந்தது.
4.57.45
तच्छरा द्विट्शरीरेषु यथा च न ससञ्जिरे ।
द्विधाऽनीकेषु बीभत्सोर्न ससञ्ज रथस्तथा ॥ ४.५७.४५ ॥
அவனுடைய அம்புகள் எதிரிகளின் உடல்களில் ஒட்டாதவாறு இருந்தன; அதுபோலவே பீபத்சுவின் (அர்ஜுனனின்) தேர் இரு படைகளுக்கிடையே தடைபடாமல் சென்றது.
4.57.46
स तद्धि क्षोभयामास विगाह्यारिबलं रथी ।
अनन्तवेगो भुजगः क्रीडन्निव महार्णवे ॥ ४.५७.४६ ॥
அந்தத் தேர்வீரன் எதிரிப் படையில் புகுந்து அதைக் கலக்கினான்; முடிவற்ற வேகமுடைய பாம்பு பெரும் கடலில் விளையாடுவது போல.
4.57.47
अस्यतो नित्यमत्यर्थं सर्वघोषाधिकस्तथा ।
संनादः श्रूयते भूतैर्धनुषश्च किरीटिनः ॥ ४.५७.४७ ॥
அம்பு எய்யும் கிரீடதாரியான (அர்ஜுனனின்) வில்லின் ஒலி எப்போதும் மிகுதியாக மற்ற எல்லா ஒலிகளையும் விஞ்சி உயிரினங்களால் கேட்கப்பட்டது.
4.57.48
संच्छिन्नास्तत्र मातङ्गा बाणैरल्पान्तरान्तरैः ।
संस्यूतास्तत्र दृश्यन्ते मेघा इव गभस्तिभिः ॥ ४.५७.४८ ॥
அங்கே யானைகள் அம்புகளால் பல இடங்களில் துளைக்கப்பட்டு, இடைவெளிகள் சிறிதாக இருந்தன; சூரியக் கதிர்களால் தைக்கப்பட்ட மேகங்கள் போல அவை தெரிந்தன.
4.57.49
दिशोऽनुभ्रमतः सर्वा सव्यदक्षिणमस्यतः ।
सततं दृश्यते युद्धे सायकासनमण्डलम् ॥ ४.५७.४९ ॥
போரில் எல்லா திசைகளிலும் சுற்றிச் சுழன்று, இடப்புறமும் வலப்புறமும் அம்புகளை எய்தபடியே, அம்பும் வில்லும் கொண்ட வட்டம் தொடர்ந்து காணப்பட்டது.
4.57.50
पतन्त्यरूपेषु यथा चक्षूंषि न कदाचन ।
नालक्ष्येषु शराः पेतुस्तस्य गाण्डीवधन्वनः ॥ ४.५७.५० ॥
கண்கள் ஒருபோதும் காணாதவற்றின் மீது விழாததுபோல, காண்டீவ வில்லை ஏந்தியவனின் அம்புகள் காணப்படாத இலக்குகளில் விழவில்லை.
4.57.51
महागजसहस्रस्य युगपन्मृद्गतो वनम् ।
कौन्तेयरथमार्गस्तु रणे घोरतरोऽभवत् ॥ ४.५७.५१ ॥
ஆயிரம் பெரிய யானைகள் ஒரே நேரத்தில் மிதித்த காடு போல, போரில் குந்தியின் மகனின் தேர்ப்பாதை மிகவும் கொடூரமாயிற்று.
4.57.52
नूनं पार्थजयैषित्वाच्छक्रः सर्वामरैः सह ।
हन्त्यस्मानिति मन्यन्ते पार्थेनैवार्दिताः परे ॥ ४.५७.५२ ॥
பார்த்தனின் வெற்றியை விரும்புவதால் இந்திரன் எல்லா தேவர்களுடனும் சேர்ந்து நம்மை அழிக்கிறான் என்று, பார்த்தனால் வாட்டப்பட்ட எதிரிகள் நினைத்தார்கள்.
4.57.53
घ्नन्तमत्यर्थमहितान्सव्यसाचिनमाहवे ।
कालमर्जुनरूपेण ग्रसन्तमिव च प्रजाः ॥ ४.५७.५३ ॥
போரில் எதிரிகளை மிகுதியாகக் கொன்று கொண்டிருந்த சவ்யசாசியை, அர்ஜுன வடிவில் காலன் உயிர்களை விழுங்குவது போலக் கண்டனர்.
4.57.54
कुरुसेनाशरीराणि पार्थेनानाहतान्यपि ।
पेतुः पार्थहतानीव पार्थकर्मानुदर्शनात् ॥ ४.५७.५४ ॥
குரு படையின் உடல்கள், பார்த்தனால் தாக்கப்படாதவையும்கூட, பார்த்தனின் செயல்களைக் கண்டதால் பார்த்தனால் கொல்லப்பட்டவை போல விழுந்தன.
4.57.55
ओषधीनां शिरांसीव कालपक्तिसमन्वयात् ।
अवनेमुः कुरूणां हि शिरांस्यर्जुनजाद्भयात् ॥ ४.५७.५५ ॥
காலத்தின் பழுக்கும் சேர்க்கையால் மூலிகைகளின் தலைகள் வணங்குவது போல, அர்ஜுனனிடமிருந்து எழுந்த அச்சத்தால் குருக்களின் தலைகள் தாழ்ந்தன.
4.57.56
चकार चार्जुनः क्रोधाद्विमुखान्रुषितानपि ॥ ४.५७.५६ ॥
அர்ஜுனன் கோபத்தால் சினந்திருந்தவர்களையும் முகம் திருப்பச் செய்தான்.
4.57.57
अर्जुनेनापि भिन्नानि बलाग्नाणि पुनः क्वचित् ।
चक्रुर्लोहितधाराभिर्धरणीं लोहितोत्तराम् ॥ ४.५७.५७ ॥
அர்ஜுனனால் மீண்டும் துளைக்கப்பட்ட படையின் முன்வரிசைகள் சில இடங்களில் இரத்த ஓட்டத்தால் பூமியை இரத்தத்தால் மூடின.
4.57.58
लोहितेनापि संपृक्तैः पांसुभिः पवनोद्धतैः ।
तेनैव च समुद्धूतैः सूक्ष्मैर्लोहितबिन्दुभिः ॥ ४.५७.५८ ॥
இரத்தத்தில் கலந்து காற்றால் கிளப்பப்பட்ட தூசுகளாலும், அதே இரத்தத்திலிருந்து எழுந்த நுண்ணிய இரத்தத் துளிகளாலும் (நிலம் மூடப்பட்டது).
4.57.59
लोहितार्द्रैः प्रहरणैः प्रभग्ना लोहितोक्षिताः ।
लोहितेषु निमग्नास्ते निहताश्च किरीटिना ॥ ४.५७.५९ ॥
இரத்தத்தில் நனைந்த ஆயுதங்களால் உடைந்தவர்களாய், இரத்தத்தால் நனைக்கப்பட்டவர்களாய், இரத்தத்தில் மூழ்கியவர்களாய், கிரீடியால் (அர்ஜுனனால்) கொல்லப்பட்டவர்களாய் அவர்கள் இருந்தனர்.
4.57.60
बभूवुर्लोहितास्तत्र भृशमादित्यरश्मयः ।
आकाशं तत्क्षणेनासीत्सन्ध्याभ्रमिव लोहितं ॥ ४.५७.६० ॥
அங்கு சூரியக் கதிர்கள் மிகவும் சிவந்தன; அந்தக் கணமே வானம் மாலை மேகம் போலச் சிவந்தது.
4.57.61
अप्यस्तं प्राप्य चादित्यो निवर्तेत न पाण्डवः ।
निवर्तन्ते न जित्वारिं नित्यजल्पविचक्षणाः ॥ ४.५७.६१ ॥
சூரியன் அஸ்தமனத்தை அடைந்தாலும் திரும்பலாம், ஆனால் பாண்டவர்கள் திரும்ப மாட்டார்கள்; எதிரியை வெல்லாமல் அவர்கள் திரும்புவதில்லை, அவர்கள் எப்போதும் வீண் பேச்சில் வல்லவர்கள்.
4.57.62
तान्सर्वान्समरे शूरान्पौरुषे पर्यवस्थितान् ।
दिव्यैरस्त्रैरमोघात्मा सर्वानार्च्छद्धनुर्धरान् ॥ ४.५७.६२ ॥
போரில் வீரத்தில் உறுதியாக நின்ற அந்த வீரர்கள் அனைவரையும், குறி தவறாதவன் தெய்வீக அஸ்திரங்களால் வில்லாளிகள் அனைவரையும் தாக்கினான்.
4.57.63
स तु द्रोणं त्रिसप्तत्या नाराचानां समार्पयत् ।
अशीत्या शकुनिं चैव द्रौणिमप्याशु सप्तभिः ॥ ४.५७.६३ ॥
அவன் துரோணரை எழுபத்து மூன்று இரும்பு அம்புகளால் தாக்கினான்; சகுனியை எண்பதால், துரோணரின் மகனை விரைவாக ஏழால் தாக்கினான்.
4.57.64
दुःसहं दशभिर्बाणैरर्जुनः समविध्यत ।
दुश्यासनं द्वादशभिः कृपं शारद्वतं त्रिभिः।
भीष्मं शान्तनवं षष्ट्या प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ॥ ४.५७.६४ ॥
அர்ஜுனன் துஃசஹனை பத்து அம்புகளால் துளைத்தான்; துஃசாசனனை பன்னிரண்டால், சாரத்வதன் கிருபரை மூன்றால், சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மரை அறுபதால் மார்பின் நடுவில் துளைத்தான்.
4.57.65
स कर्णं कर्णिनाऽविध्यत्पीतेन निशितेन च ।
वासविर्द्विषतां मध्ये विव्याध परमेषुणा ॥ ४.५७.६५ ॥
அவன் கர்ணனை கர்ணி அம்பினால், பொன்னிறமும் கூர்மையும் கொண்ட அம்பினால் துளைத்தான்; இந்திரன் மகன் பகைவர் நடுவில் உயர்ந்த அம்பால் தாக்கினான்.
4.57.66
स कर्णं सतनुत्राणं निर्भिद्य निशितः शरः ।
अगच्छद्दानयन्भूमिं चोदितो दृढधन्वना ॥ ४.५७.६६ ॥
கவசத்துடன் கர்ணனைத் துளைத்து அந்த கூர் அம்பு, நிலத்தைப் பிளந்தபடி, திடவில்லான் ஏவியதால் சென்றது.
4.57.67
ततोऽस्य वाहान्व्यहनच्चतुर्भिश्चतुरः क्षुरैः ।
सारथेश्च शिरः कायादपाहरदरिन्दमः ।
अर्धचन्द्रेण चिच्छेद चापं तस्य करे स्थितम् ॥ ४.५७.६७ ॥
பின்னர் அவன் அவனுடைய நான்கு குதிரைகளை நான்கு கூரிய அம்புகளால் வீழ்த்தினான்; எதிரிகளை அடக்குபவன் சாரதியின் தலையை உடலிலிருந்து துண்டித்தான். அர்த்தசந்திர அம்பால் அவனது கையிலிருந்த வில்லையும் அறுத்தான்.
4.57.68
तस्मिन्विद्धे महाभागे कर्णे सर्वास्त्रपारगे ।
हताश्वसूते विरथे ततोऽनीकमभज्यत ॥ ४.५७.६८ ॥
மகாபாக்கியவானும், எல்லா அஸ்திரங்களிலும் தேர்ச்சி பெற்றவனுமான கர்ணன் தாக்கப்பட்டு, குதிரைகளும் சாரதியும் கொல்லப்பட்டு, தேரற்றவனானபோது, படை சிதறியோடியது.