Mahābhārata · Adhyāya 4.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.57.1
अश्वत्थामा ततस्तत्र कर्णं संप्रेक्ष्य वीर्यवान् ।
उवाच स्मयमानोऽसौ सूतपुत्रमरिन्दमम् ॥ ४.५७.१ ॥
Da blickte der mächtige Aśvatthāmā auf Karṇa dort, lächelte und sprach zum Sohn des Wagenlenkers, dem Bezwinger der Feinde.
4.57.2
कर्ण यस्त्वं सभामध्ये बह्वबद्धं विकत्थसे ।
न मे युधि समोऽस्तीति तदिदं प्रत्युपस्थितम् ॥ ४.५७.२ ॥
O Karṇa, du, der du inmitten der Versammlung maßlos prahltest, dass im Kampf keiner mir gleich sei: genau dieser Augenblick ist nun vor dich getreten.
4.57.3
एषोऽन्तक इव क्रुद्धः सर्वभूतावमर्दनः ।
संग्रामशिरसो मध्ये दृम्भते केसरी यथा ॥ ४.५७.३ ॥
Er, wie der zornige Tod, der Zermalmer aller Wesen, brüllt inmitten der Schlachtfront wie ein Löwe.
4.57.4
शूरोसि यदि संग्रामे दर्शयस्व सभां विना ॥ ४.५७.४ ॥
Wenn du im Kampf tapfer bist, zeige es fern von der Versammlung.
4.57.5
यद्यशक्तोसि संग्रामे पार्थेनाद्भुतकर्मणा ।
पुनरेव सभां गत्वा धार्तराष्ट्रेण धीमता।
मातुलं परिगृह्याशु मन्त्रयस्व यथासुखम् ॥ ४.५७.५ ॥
Bist du im Kampf gegen den Pārtha von wunderbaren Taten unfähig, so geh wieder in die Versammlung, nimm deinen Mutterbruder an dich und berate dich rasch, wie es dir gefällt, mit dem klugen Sohn des Dhṛtarāṣṭra.
4.57.6
एवमुक्तस्तथा कर्णः क्रोधादुद्वृत्य लोचने ।
द्रोणपुत्रमिदं वाक्यमुवाच कुरुसन्निधौ ॥ ४.५७.६ ॥
So angesprochen, rollte Karṇa vor Zorn die Augen und sprach diese Worte zum Sohn Droṇas in Gegenwart der Kurus.
4.57.7
नाहं बिभेमि बीभत्सोर्न कृष्णाद्देवकीसुतात् ।
पाण्डवेभ्योपि सर्वेभ्यः क्षत्रधर्ममनुव्रतः ॥ ४.५७.७ ॥
Ich fürchte weder Bībhatsu noch Kṛṣṇa, den Sohn der Devakī, noch auch irgendeinen der Pāṇḍavas; ich folge der Pflicht des Kriegers.
4.57.8
सत्वाधिकानां पुंसां तु धनुर्वेदोपजीविनाम् ।
गर्जतां जायते दर्पः स्वरश्च न विषीदति ॥ ४.५७.८ ॥
Bei Männern, die an Mut überlegen sind und vom Bogenwissen leben, entsteht Stolz in denen, die brüllen, und ihre Stimme zittert nicht.
4.57.9
पश्यत्वाचार्यपुत्रो मामर्जुनेनातिरंहसा ।
युध्यमानं सुसंयुक्तं जयो वै मय्यवस्थितः ॥ ४.५७.९ ॥
Der Sohn des Lehrers möge sehen, wie ich mit großer Schnelligkeit gegen Arjuna kämpfe, gut verwickelt; gewiss ruht der Sieg in mir.
4.57.10
ततः प्रहस्य बीभत्सुः कौन्तेयः श्वेतवाहनः ।
दिव्यमस्त्रं विकुर्वाणः प्रत्ययाद्रथिसत्तमः ॥ ४.५७.१० ॥
Da lachte Bībhatsu, der Sohn der Kuntī, der mit weißen Rossen, der beste der Wagenkämpfer, und ließ voll Zuversicht eine göttliche Waffe erscheinen.
4.57.11
महात्मानं मन्दबुद्धिर्निश्वसन्धृतराष्ट्रजः ।
उवाच स महाराज राजा दुर्योधनस्तदा ॥ ४.५७.११ ॥
O großer König, da sprach Duryodhana, der törichte Sohn Dhṛtarāṣṭras, seufzend, als er jenen Großmütigen ansah.
4.57.12
न विद्मो ह्यर्जुनं तत्र वसन्तं मत्स्यवेश्मनि ।
तेनेदं कर्ण मत्स्यानामग्रहीष्म धनं बहु ॥ ४.५७.१२ ॥
Wir wussten nicht, dass Arjuna im Haus des Matsya-Königs weilte; deshalb, o Karṇa, haben wir den Matsyas viel Reichtum abgenommen.
4.57.13
एवं चेत्तर्हि गच्छामो विसृजन्तो धनं बहु ।
अयशो नातिवर्तेत लोकयोरुभयोरपि ॥ ४.५७.१३ ॥
So laßt uns denn gehen und diesen großen Reichtum zurücklassen; Schande soll uns in keiner der beiden Welten einholen.
4.57.14
किं च युद्धात्परं नास्ति क्षत्रियाणां सुखावहम् ।
तस्मात्पार्थेन संग्रामं कुर्महे न पलायनम् ॥ ४.५७.१४ ॥
Für die Kṣatriyas gibt es nichts Erfreulicheres als den Kampf; darum wollen wir mit Pārtha kämpfen und nicht fliehen.
4.57.15
एतावदुक्त्वा राजा वै ह्यभियानमियेष सः ।
तथा दशसहस्राणि वीराणां हि धनुष्मताम् ।
अभ्यद्रवंस्तदा पार्थं शलभा इव पावकम् ॥ ४.५७.१५ ॥
Nachdem er so gesprochen hatte, wollte der König vorrücken; da stürmten zehntausend Bogenschützen auf Pārtha zu wie Motten auf das Feuer.
4.57.16
वर्मिता वाजिनस्तत्र संभृताश्च पदातिभिः ।
भीमरूपाश्च मातङ्गास्तोमराङ्कुशपाणिभिः । ॥ ४.५७.१६ ॥
Dort gab es gepanzerte Pferde, von Fußsoldaten umgeben, und schreckenerregende Elefanten mit Speeren und Stachelstöcken in den Händen.
4.57.17
अधिष्ठिताः सुसंयत्तैर्हस्तिशिक्षाविशारदैः ।
अभ्यद्रवन्सुसंक्रुद्धाश्चापहस्तोद्यतायुधाः ॥ ४.५७.१७ ॥
Von gut vorbereiteten, im Elefantenführen erfahrenen Reitern besetzt, überaus zornig, mit Bögen in den Händen und erhobenen Waffen, stürmten sie vorwärts.
4.57.18
पञ्च चैनं रथोदग्रास्त्वरिताः पर्यवारयन् ।
द्रोणो भीष्मश्च कर्णश्च कुरुराजश्च वीर्यवान् ॥ ४.५७.१८ ॥
Fünf vorzügliche Wagenkämpfer umzingelten ihn eilends: Droṇa, Bhīṣma, Karṇa und der mächtige König der Kurus.
4.57.19
अश्वत्थामा महाबाहुर्धनुर्वेदपरायणः ।
इषूंश्च सम्यगस्यन्तो जीमूता इव वार्षिकाः ॥ ४.५७.१९ ॥
Aśvatthāmā, der Starkarmige, dem Bogenwissen ergeben, schoss seine Pfeile geschickt wie die Wolken der Regenzeit.
4.57.20
ते लाभमिव मन्वानाः प्रत्यगृह्णन्धनंजयम् ।
शरौघानभिवर्षन्तो नादयन्तो दिशो दश ॥ ४.५७.२० ॥
Im Glauben, Gewinn zu machen, empfingen sie Dhanaṃjaya, ergossen Pfeilströme und ließen die zehn Himmelsrichtungen erklingen.
4.57.21
ततः प्रहस्य बीभत्सुः कौन्तेयः श्वेतवाहनः ।
दिव्यमस्त्रं प्रकुर्वाणः प्रत्ययाद्रथिसत्तमान् ॥ ४.५७.२१ ॥
Da lachte Bībhatsu, der Sohn Kuntīs, Arjuna mit den weißen Rossen, und setzte eine göttliche Waffe ein, um jenen besten Wagenkämpfern entgegenzutreten.
4.57.22
यथा रश्मिभिरादित्यः प्रच्छादयति मेदिनीम् ।
तथा गाण्डीवनिर्मुक्तैः शरैराच्छादयद्दिशः ॥ ४.५७.२२ ॥
Wie die Sonne die Erde mit ihren Strahlen bedeckt, so bedeckte er die Himmelsrichtungen mit Pfeilen, die von Gāṇḍīva abgeschossen wurden.
4.57.23
न रथानां न चाश्वानां न ध्वजानां न वर्मिणाम् ।
अतिविद्धैः शितैर्बाणैरासीदद्व्यङ्गुलिरन्तरम् ॥ ४.५७.२३ ॥
Zwischen Wagen, Pferden, Bannern und gepanzerten Kriegern, von scharfen Pfeilen durchbohrt, blieb nicht einmal ein Zwischenraum von zwei Fingerbreiten.
4.57.24
दैवयोगाद्धि पार्थस्य हयानामुत्तरस्य च ।
शिक्षाबलोपपन्नत्वादस्त्राणां वै परिक्रमात्।
ध्वजगाण्डीवयोश्चापि दैव्या शक्त्या च मायया ॥ ४.५७.२४ ॥
Durch das Walten des Schicksals wurden die Pferde des Pārtha und des Uttara, mit Geschick und Kraft ausgestattet, durch das geschickte Hantieren der Waffen sowie durch die göttliche Macht und Illusion des Banners und Gāṇḍīva beschützt.
4.57.25
इतस्ततश्च संयाने दूरे वाऽप्यथवाऽन्तिके ।
दुर्गे विषमजाते वा स्थले निम्ने तथा क्षितौ।
न च रुध्येद्गतिस्तस्य रथस्य मनसो यथा ॥ ४.५७.२५ ॥
Hierhin und dorthin, im fahrenden Wagen, fern oder nah, auf schwierigem oder unebenem Gelände, auf ebenem oder tiefem Boden, und auch auf der Erde, wurde die Bewegung seines Wagens nie gehemmt, so schnell wie der Geist.
4.57.26
समरेषु तु विद्वांसस्तस्य तांस्तान्परिक्रमान् ।
वीर्यमत्यद्भुतं दृष्ट्वा तथा पार्थस्य तद्बलम् ।
त्रेसुरेवं परे भीताः पराङ्मुखरथा अपि। ॥ ४.५७.२६ ॥
Die im Kampf erfahrenen Krieger, die seine verschiedenen Manöver, seine ganz wunderbare Tapferkeit und die Macht des Pārtha sahen, erschraken; so fürchteten sich die Feinde, und selbst ihre Wagen wandten sich ab und flohen.
4.57.27
कालाग्निमिव बीभत्सुं निर्दहन्तमिव प्रजाः ।
नारयः प्रेक्षितुं शेकुर्ज्वलन्तमिव पावकम् ॥ ४.५७.२७ ॥
Wie das Feuer der Zeit, als verbrenne er die Geschöpfe, konnten die Feinde Bībhatsu nicht ansehen, der wie ein Feuer loderte.
4.57.28
तानि भिन्नान्यनीकानि रेजुरर्जुनमार्गणैः ।
तिग्मांशोश्च घनाभ्राणि व्याप्तानीव गभस्तिभिः ॥ ४.५७.२८ ॥
Jene Heere, von Arjunas Pfeilen zerschlagen, leuchteten wie dichte Wolken, durchdrungen von den Strahlen der Sonne.
4.57.29
अशोकाना वनानीव सञ्चितैः कुसुमैः शुभैः ।
पार्थः संरञ्जयामास रुधिरेणाकुलं बलम् ॥ ४.५७.२९ ॥
Wie Haine des Aśoka mit gesammelten strahlenden Blüten gefärbt werden, färbte Pārtha das vom Blut aufgewühlte Heer.
4.57.30
सहस्रशोऽर्जुनशरैश्छिन्नान्युच्चावचानि च ।
छत्राणि च पताकाश्च खेऽभ्युवाह सदागतिः ॥ ४.५७.३० ॥
Sonnenschirme und Banner aller Höhen, von Arjunas Pfeilen tausendfach zerschnitten, trug der stets bewegte Wind in den Himmel.
4.57.31
ये ह्यर्जुनबलत्रस्ताः परिपेतुर्दिशो दश ।
रथात्तं देशमुत्सृज्य पार्थच्छिन्नयुगा हयाः ॥ ४.५७.३१ ॥
Jene, von Arjunas Macht erschreckt, flohen in die zehn Richtungen und ließen den Wagen an jener Stelle zurück; die Pferde, deren Joche Pārtha zerschnitten hatte.
4.57.32
निकृत्तपूर्वचरणास्ते निपेतुः शितैः शरैः ।
शिरोभिः प्रथमं जग्मुर्मेदिनीं जघनैर्हयाः ॥ ४.५७.३२ ॥
Mit abgeschnittenen Vorderbeinen fielen sie durch scharfe Pfeile; zuerst mit den Köpfen, dann mit den Hinterteilen, gelangten die Pferde zur Erde.
4.57.33
चक्षुर्नासाविषाणेषु दन्तवेष्टेषु च द्विपान् ।
मर्मस्वन्येषु चाहत्य तथा निघ्नन्गजोत्तमाः ॥ ४.५७.३३ ॥
Indem er Augen, Nüstern, Stoßzähne, Zahnscheiden und andere empfindliche Stellen traf, so die besten Elefanten erschlagend.
4.57.34
कौरवाणां गजानां च शरीरैर्गतचेतसाम् ।
क्षणेन संवृता भूमिर्मेघैरिव नभस्थलम् ॥ ४.५७.३४ ॥
Mit den Leibern der Kauravas und der Elefanten, deren Sinne entschwunden waren, wurde die Erde im Nu bedeckt, wie der Himmel von Wolken.
4.57.35
अस्त्रैर्दिव्यैर्महाबाहुरर्जुनः प्रहसन्निव ।
बडबामुखसंभूतः कालाग्निरिव संवृतः ॥ ४.५७.३५ ॥
Mit göttlichen Waffen, der starkarmige Arjuna, gleichsam lachend, war umgeben wie das Zeitfeuer, geboren aus dem Maul der Stute Baḍabā.
4.57.36
यथा युगान्तसमये सर्वं स्थावरजङ्गमम् ।
कालपक्वमशेषेण धक्ष्येदुग्रशिखः शिखी ॥ ४.५७.३६ ॥
Wie zur Zeit des Weltalter-Endes das Feuer mit wilden Flammen alles verzehrt, das Unbewegliche und das Bewegliche, von der Zeit gereift, restlos.
4.57.37
तद्वत्पार्थोऽस्रतेजोभिर्धनुषो निस्वनेन च ।
दैवाद्वीर्याच्च बीभत्सुस्तस्मिन्दौर्योधने बले ॥ ४.५७.३७ ॥
Ebenso erschreckte Pārtha durch den Glanz seiner Waffen und das Schwirren seines Bogens, durch göttliche Kraft und Tapferkeit, Bībhatsu jenes Heer Duryodhanas.
4.57.38
रणे शक्तिममित्राणां प्रणीयोपनिनाय सः ।
चेष्टां प्रायेण भूतानां रात्रिः प्राणभृतामिव ॥ ४.५७.३८ ॥
Im Kampf brach er die Macht der Feinde und führte sie (dem Tod entgegen), wie die Nacht das Treiben der meisten Lebewesen zur Ruhe bringt.
4.57.39
सोऽतीयात्सहसा शत्रून्सहसा तेऽभिपेदिरे ।
शीघ्रादूरं दृढामोघमस्त्रमस्यातिमानुषम् ।
दृष्ट्वा ते कौरवा भीता अतिमानुषविक्रमम् ॥ ४.५७.३९ ॥
Plötzlich brach er durch die Feinde, und sie stürzten sich plötzlich auf ihn. Seine Waffe war schnell und weit reichend, fest und unfehlbar, übermenschlich. Als die Kauravas diese übermenschliche Tapferkeit sahen, gerieten sie in Furcht.
4.57.40
खगपत्राभिसंवीतैः खाविष्टैः खगमैरिव ।
अर्जुनस्य खमावव्रे लोहितप्राणपैः खगैः ॥ ४.५७.४० ॥
Arjunas Himmel wurde von blutsaufenden Pfeilen bedeckt, gefiedert wie Vögel, den Himmel erfüllend und fliegend wie Vögel.
4.57.41
अर्जुनेन विनिर्मुक्ताः शरा गाण्डीवधन्वना ।
तार्क्ष्यवेगा इवाकाशे ससञ्जुः परमर्मसु ॥ ४.५७.४१ ॥
Die von Arjuna, dem Bogenschützen des Gāṇḍīva, abgeschossenen Pfeile, schnell wie Garuḍa, flogen durch den Himmel und trafen die lebenswichtigen Stellen der Feinde.
4.57.42
वर्माणि सारथिश्चैव हेमजालानि वाजिनाम् ।
किरीटं सूर्यसंकाशं वैयाघ्रमथ चर्म च ॥ ४.५७.४२ ॥
Panzer, der Wagenlenker, die goldgenetzten Pferdegeschirre, das sonnenhelle Diadem und der Tigerfell-Schild wurden ebenfalls durchbohrt.
4.57.43
ततः सर्वाणि गात्राणि रथस्य द्विषतां शरैः ।
नीहारेणेव भूतानि छन्नानीह चकाशिरे ॥ ४.५७.४३ ॥
Da waren alle Glieder des Wagens von den Pfeilen der Feinde bedeckt, und sie leuchteten dort wie Wesen, die in Nebel gehüllt sind.
4.57.44
सकृदेव न तं शेकुः कथमभ्यसितुं परे ।
अनभ्यस्तः पुनस्तैर्हि रथः सोभिपपात तान् ॥ ४.५७.४४ ॥
Die Feinde vermochten ihm nicht einmal ein einziges Mal standzuhalten; dann stürzte sich jener Wagen, den sie noch nie berührt hatten, auf sie.
4.57.45
तच्छरा द्विट्शरीरेषु यथा च न ससञ्जिरे ।
द्विधाऽनीकेषु बीभत्सोर्न ससञ्ज रथस्तथा ॥ ४.५७.४५ ॥
So wie seine Pfeile nicht in den Körpern der Feinde haften blieben, so blieb auch der Wagen des Bībhatsu (Arjuna) nicht zwischen den beiden Heeren stecken.
4.57.46
स तद्धि क्षोभयामास विगाह्यारिबलं रथी ।
अनन्तवेगो भुजगः क्रीडन्निव महार्णवे ॥ ४.५७.४६ ॥
Jener Wagenkämpfer drang in das feindliche Heer ein und wühlte es auf, wie eine Schlange von unendlicher Geschwindigkeit, die im großen Ozean spielend das Wasser aufwühlt.
4.57.47
अस्यतो नित्यमत्यर्थं सर्वघोषाधिकस्तथा ।
संनादः श्रूयते भूतैर्धनुषश्च किरीटिनः ॥ ४.५७.४७ ॥
Das Dröhnen des Bogens des Diademträgers (Arjuna), während er seine Pfeile abschoss, wurde von den Wesen ständig gehört und übertraf alle anderen Geräusche bei Weitem.
4.57.48
संच्छिन्नास्तत्र मातङ्गा बाणैरल्पान्तरान्तरैः ।
संस्यूतास्तत्र दृश्यन्ते मेघा इव गभस्तिभिः ॥ ४.५७.४८ ॥
Dort waren die Elefanten so von Pfeilen durchbohrt, mit nur kleinen Zwischenräumen, dass sie zusammengenäht schienen, wie Wolken, die von den Strahlen der Sonne zusammengenäht sind.
4.57.49
दिशोऽनुभ्रमतः सर्वा सव्यदक्षिणमस्यतः ।
सततं दृश्यते युद्धे सायकासनमण्डलम् ॥ ४.५७.४९ ॥
Sich in alle Richtungen drehend und nach links und rechts schießend, war im Kampf ständig ein Kreis aus Pfeilen und Bogen zu sehen.
4.57.50
पतन्त्यरूपेषु यथा चक्षूंषि न कदाचन ।
नालक्ष्येषु शराः पेतुस्तस्य गाण्डीवधन्वनः ॥ ४.५७.५० ॥
Wie die Augen niemals auf Ungesehenes fallen, so fielen die Pfeile des Gāṇḍīva-Bogenträgers nicht auf ungesehene Ziele.
4.57.51
महागजसहस्रस्य युगपन्मृद्गतो वनम् ।
कौन्तेयरथमार्गस्तु रणे घोरतरोऽभवत् ॥ ४.५७.५१ ॥
Wie ein Wald, den tausend große Elefanten auf einmal zertrampelt haben, wurde der Weg von Kaunteyas Streitwagen im Kampf noch schrecklicher.
4.57.52
नूनं पार्थजयैषित्वाच्छक्रः सर्वामरैः सह ।
हन्त्यस्मानिति मन्यन्ते पार्थेनैवार्दिताः परे ॥ ४.५७.५२ ॥
Gewiss, weil er Pārthas Sieg wünscht, erschlägt uns Indra mit allen Unsterblichen, so dachten die Feinde, von Pārtha selbst gequält.
4.57.53
घ्नन्तमत्यर्थमहितान्सव्यसाचिनमाहवे ।
कालमर्जुनरूपेण ग्रसन्तमिव च प्रजाः ॥ ४.५७.५३ ॥
Savyasācin, der die Feinde im Kampf in großer Zahl erschlug, erschien als der Tod in Arjunas Gestalt, der die Geschöpfe verschlingt.
4.57.54
कुरुसेनाशरीराणि पार्थेनानाहतान्यपि ।
पेतुः पार्थहतानीव पार्थकर्मानुदर्शनात् ॥ ४.५७.५४ ॥
Die Leiber des Kuru-Heeres fielen, obwohl Pārtha sie nicht getroffen hatte, als wären sie von Pārtha erschlagen worden, allein weil sie Pārthas Taten sahen.
4.57.55
ओषधीनां शिरांसीव कालपक्तिसमन्वयात् ।
अवनेमुः कुरूणां हि शिरांस्यर्जुनजाद्भयात् ॥ ४.५७.५५ ॥
Wie die Häupter der Kräuter sich neigen, wenn sie zur rechten Zeit reifen, so neigten sich die Häupter der Kurus aus Furcht vor Arjuna.
4.57.56
चकार चार्जुनः क्रोधाद्विमुखान्रुषितानपि ॥ ४.५७.५६ ॥
Und Arjuna ließ aus Zorn sogar die Erzürnten sich abwenden.
4.57.57
अर्जुनेनापि भिन्नानि बलाग्नाणि पुनः क्वचित् ।
चक्रुर्लोहितधाराभिर्धरणीं लोहितोत्तराम् ॥ ४.५७.५७ ॥
Die Vorderreihen des Heeres, von Arjuna erneut durchbohrt, machten die Erde hier und da mit Blutströmen blutbedeckt.
4.57.58
लोहितेनापि संपृक्तैः पांसुभिः पवनोद्धतैः ।
तेनैव च समुद्धूतैः सूक्ष्मैर्लोहितबिन्दुभिः ॥ ४.५७.५८ ॥
Die Erde wurde auch bedeckt von Staub, mit Blut vermischt und vom Wind aufgewirbelt, und von feinen Blutstropfen, die aus demselben Blut emporgehoben wurden.
4.57.59
लोहितार्द्रैः प्रहरणैः प्रभग्ना लोहितोक्षिताः ।
लोहितेषु निमग्नास्ते निहताश्च किरीटिना ॥ ४.५७.५९ ॥
Von blutdurchtränkten Waffen zerschlagen, mit Blut besprengt, im Blut versunken, wurden sie von dem Diademgeschmückten (Arjuna) erschlagen.
4.57.60
बभूवुर्लोहितास्तत्र भृशमादित्यरश्मयः ।
आकाशं तत्क्षणेनासीत्सन्ध्याभ्रमिव लोहितं ॥ ४.५७.६० ॥
Dort wurden die Strahlen der Sonne sehr rot, und im selben Augenblick wurde der Himmel rot wie eine Abendwolke.
4.57.61
अप्यस्तं प्राप्य चादित्यो निवर्तेत न पाण्डवः ।
निवर्तन्ते न जित्वारिं नित्यजल्पविचक्षणाः ॥ ४.५७.६१ ॥
Selbst wenn die Sonne den Untergang erreicht und umkehrt, werden die Pāṇḍavas nicht umkehren; sie ziehen sich nicht zurück, ohne den Feind besiegt zu haben, sie, die im ständigen leeren Prahlen geschickt sind.
4.57.62
तान्सर्वान्समरे शूरान्पौरुषे पर्यवस्थितान् ।
दिव्यैरस्त्रैरमोघात्मा सर्वानार्च्छद्धनुर्धरान् ॥ ४.५७.६२ ॥
Gegen all jene Helden, die im Kampf standhaft in ihrer Manneskraft standen, schlug er, dessen Pfeil nie fehlt, mit göttlichen Waffen alle Bogenschützen.
4.57.63
स तु द्रोणं त्रिसप्तत्या नाराचानां समार्पयत् ।
अशीत्या शकुनिं चैव द्रौणिमप्याशु सप्तभिः ॥ ४.५७.६३ ॥
Droṇa traf er mit dreiundsiebzig eisernen Pfeilen, Śakuni mit achtzig, und Droṇas Sohn rasch mit sieben.
4.57.64
दुःसहं दशभिर्बाणैरर्जुनः समविध्यत ।
दुश्यासनं द्वादशभिः कृपं शारद्वतं त्रिभिः।
भीष्मं शान्तनवं षष्ट्या प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ॥ ४.५७.६४ ॥
Arjuna durchbohrte Duḥsaha mit zehn Pfeilen, Duḥśāsana mit zwölf, Kṛpa, den Sohn des Śaradvat, mit drei, und Bhīṣma, den Sohn Śantanus, mit sechzig, in den Raum zwischen den Brüsten.
4.57.65
स कर्णं कर्णिनाऽविध्यत्पीतेन निशितेन च ।
वासविर्द्विषतां मध्ये विव्याध परमेषुणा ॥ ४.५७.६५ ॥
Er durchbohrte Karṇa mit einem Widerhakenpfeil, golden und scharf, und inmitten der Feinde traf ihn der Sohn Vāsavas mit einem höchsten Pfeil.
4.57.66
स कर्णं सतनुत्राणं निर्भिद्य निशितः शरः ।
अगच्छद्दानयन्भूमिं चोदितो दृढधन्वना ॥ ४.५७.६६ ॥
Karṇa samt seiner Rüstung durchbohrend, flog jener scharfe Pfeil weiter, die Erde spaltend, angetrieben vom Festbogigen.
4.57.67
ततोऽस्य वाहान्व्यहनच्चतुर्भिश्चतुरः क्षुरैः ।
सारथेश्च शिरः कायादपाहरदरिन्दमः ।
अर्धचन्द्रेण चिच्छेद चापं तस्य करे स्थितम् ॥ ४.५७.६७ ॥
Dann erschlug er mit vier scharfen Pfeilen seine vier Pferde, und der Feindebezwinger trennte dem Wagenlenker den Kopf vom Leib. Mit einem halbmondförmigen Pfeil zerschnitt er den Bogen, der in Karṇas Hand lag.
4.57.68
तस्मिन्विद्धे महाभागे कर्णे सर्वास्त्रपारगे ।
हताश्वसूते विरथे ततोऽनीकमभज्यत ॥ ४.५७.६८ ॥
Als der glückverheißende Karṇa, Meister aller Waffen, getroffen war, seine Pferde und sein Wagenlenker erschlagen und er ohne Wagen war, da zerbrach das Heer.