Mahābhārata · Adhyāya 4.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.58.1
तत्प्रभग्नं बलं सर्वं विपुलौघस्वनं तथा ।
भीष्ममासाद्य संतस्थौ वेलामिव महोदधिः ॥ ४.५८.१ ॥
Das ganze geschlagene Heer, brausend wie eine gewaltige Flut, erreichte Bhīṣma und stand fest, wie der große Ozean am Ufer steht.
4.58.2
तानि सर्वाणि गाङ्गेयः समाश्वास्य परंतपः ।
ततो व्यूह्य महाबाहुः समरेष्वपराजितः ॥ ४.५८.२ ॥
Bhīṣma, der Sohn der Gaṅgā, tröstete sie alle. Dann ordnete der Feindesverbrenner, der mächtigarmige und in Schlachten unbesiegte Held, das Heer in Formation.
4.58.3
रथनागाश्वकलिकं युयुजे युद्धकोविदः ।
अभेद्यं पंरसैन्यानां शूरैरपि समीक्षितम् ॥ ४.५८.३ ॥
Im Kriegswesen geschickt, ordnete er das Heer, dicht von Wagen, Elefanten und Pferden, undurchdringlich für das feindliche Heer, so dass selbst Helden es mit Zögern betrachteten.
4.58.4
आचार्यदुर्योधनसूतपुत्रैः कृपेण भीष्मेण च पालितानि ।
अवध्यकल्पानि दुरासदानि रथाश्वमातङ्गसमाकुलानि च ॥ ४.५८.४ ॥
Jene Heere, beschützt von dem Lehrer, Duryodhana, dem Sohn des Wagenlenkers, Kṛpa und Bhīṣma, schienen unverwundbar und schwer zu erreichen, voller Wagen, Pferde und Elefanten.
4.58.5
तेषामनीकानि किरीटमाली व्यूढानि दृष्ट्वा विपुलध्वजानि ।
गाण्डीवधन्वा द्विषतां निहन्ता वैराटिमामन्त्र्य ततोऽभ्युवाच ॥ ४.५८.५ ॥
Als Arjuna — der Träger des Diadems, der Bogenschütze des Gāṇḍīva, der Töter der Feinde — jene Heere mit großen Bannern aufgestellt sah, sprach er Uttara, den Sohn Virāṭas, an und sagte:
4.58.6
सुसंगृहीतैरथ रश्मिभिस्त्वं हयान्नियम्य प्रसमीक्ष्य यत्तः ।
संप्रेषयाशु प्रतिवीरमेनं वैकर्तनं योधयितुं वृणोमि ॥ ४.५८.६ ॥
Nun, die Zügel fest haltend, die Pferde zügelnd und sorgfältig beobachtend, lenke rasch auf diesen gegnerischen Helden zu, Vaikartana (Karṇa); ich wähle, gegen ihn zu kämpfen.
4.58.7
यां हस्तिकक्ष्यां बहुधा विचित्रां स्तम्भे रथे पश्यसि दर्शनीयाम् ।
विवर्तमानां ज्वलनप्रकाशां वैकर्तनस्यैतदनीकमग्र्यम् ॥ ४.५८.७ ॥
Jenes vielgestaltige, wunderbare Geschirr, dem Gurt eines Elefanten gleich, schön anzusehen am Pfosten und am Wagen, sich drehend und leuchtend wie Feuer, ist das vorzüglichste Heer Karṇas, des Sohnes des Vikartana.
4.58.8
एतेन शीघ्रं प्रतिपादयेमान् श्वेतान्हयान्काञ्चनजालकक्ष्यान् ।
सर्वं जवं तत्र विदर्शयिष्ये ह्यासादयैतद्रथवीरवृन्दम् ॥ ४.५८.८ ॥
Mit diesem Wagen treibe rasch diese weißen Rosse mit den Gurten aus goldenem Netzwerk voran; dort will ich meine ganze Schnelligkeit zeigen. Führe uns nahe an diese Schar von Wagenhelden heran.
4.58.9
गजो गजनेव हि योद्धुकामो मया सदा काङ्क्षति सूतपुत्रः ।
तमेव मां प्रापय सूतपुत्रं दुर्योधनोपाश्रयजातदर्पम् ।
तं पातयिष्यामि रथस्य मध्ये सहस्रनेत्रोऽशनिनेव वृत्रम् ॥ ४.५८.९ ॥
Wie ein Elefant gegen einen anderen Elefanten kämpfen will, so begehrt der Sohn des Wagenlenkers stets, mit mir zu kämpfen. Bringe mich zu jenem Sohn des Wagenlenkers, dessen Hochmut durch den Rückhalt an Duryodhana gewachsen ist. Ich werde ihn mitten auf dem Wagen niederstrecken, wie der Tausendäugige den Vṛtra mit dem Donnerkeil.
4.58.10
स तैर्हयैर्जातजवैर्बृहद्भिः पुत्रो विराटस्य हिरण्यकक्ष्यै ।
विध्वंसयंस्तद्रथिनामनीकं ततोऽवहत्पाण्डवमाजिमध्ये ॥ ४.५८.१० ॥
Jener Sohn des Virāṭa trug mit jenen großen, von Geburt an schnellen Rossen mit ihren goldenen Gurten die Heerschar der Wagenkämpfer zermalmend den Pāṇḍava mitten in die Schlacht.
4.58.11
तमापतन्तं परमेण तेजसा समीक्ष्य वैकर्तनमभ्यरक्षन् ।
अभ्यद्रवंस्ते रथवीरवृन्दा व्याघ्रेण चाक्रान्तमिवर्षभं रणे ॥ ४.५८.११ ॥
Als sie sahen, wie er mit höchster Strahlkraft herandrängte, eilten die Scharen der Wagenkrieger herbei, um Vaikartana zu schützen; sie stürzten sich auf ihn wie ein Tiger auf einen Stier im Kampf.
4.58.12
चित्राङ्गदश्चित्ररथश्च वीरः संग्रामजिद्दुःसहचित्रसेनौ ।
विविंशतिर्दुर्मुखदुर्जयौ च विकर्णदुःशासनसौबलाश्च।
शोणो निषेधश्च तमन्वयुस्ते वैकर्तनं शीघ्रतरं युवानः ॥ ४.५८.१२ ॥
Citrāṅgada, Citraratha, der Held Saṃgrāmajit, Duḥsaha und Citrasena, Vivinśati, Durmukha und Durjaya, Vikarṇa, Duḥśāsana und Saubala sowie Śoṇa und Niṣedha — diese jungen Helden folgten Vaikartana sehr schnell.
4.58.13
पुत्रा ययुस्ते सहसोदराश्च वैकर्तनं पार्थगतं समीक्ष्य ।
प्रगृह्य चापानि महाबला रणे धनंजयं पर्यकिरञ्शरार्चिभिः ॥ ४.५८.१३ ॥
Als sie sahen, dass Vaikartana zu Pārtha ging, eilten die Söhne mit ihren Brüdern herbei; die Mächtigen nahmen ihre Bögen und überschütteten Dhanaṃjaya im Kampf mit Pfeilfeuer.
4.58.14
तेषां धनुर्ज्याकृतनैकतन्त्रीं प्रासोपवीणां शरसङ्घकोणाम् ।
कराग्रयन्त्रां स्थिरचापदण्डां वीणामुपावादयदाशु पार्थः ॥ ४.५८.१४ ॥
Auf ihnen spielte Pārtha rasch eine Vīṇā mit vielen Saiten, gefertigt aus ihren Bogensehnen, mit Speeren als Hals, einem Plektrum aus Pfeilbündeln, Wirbeln an den Fingerspitzen und einem festen Bogenstab.
4.58.15
तस्मिंस्तु युद्धे तुमुले प्रवृत्ते पार्थं विकर्णोऽतिरथं रथेन ।
विपाठवर्षेण कुरुप्रवीरो भीमेन भीमानुजमाससाद ॥ ४.५८.१५ ॥
Als jener tosende Kampf begann, stellte sich Vikarṇa, der vornehmste der Kurus, mit seinem Wagen und einem Regen durchbohrender Pfeile dem großen Wagenkämpfer Pārtha entgegen und trat dem jüngeren Bruder Bhīmas gegenüber.
4.58.16
ततो विकर्णस्य धनुर्विकृत्य जाम्बुनदेनोपहितं दृढज्यम् ।
न्यपातयत्तद्ध्वजमस्य विद्ध्वा छिन्नध्वजः सोऽप्यपयाञ्जवेन ॥ ४.५८.१६ ॥
Dann zerbrach er Vikarṇas goldverzierten Bogen mit fester Sehne, durchbohrte und stürzte sein Banner; und er, dessen Banner zerschlagen war, zog sich eilends zurück.
4.58.17
तं शात्रवाणां गणवाधितारं कर्माणि कुर्वाणममानुपाणि ।
शत्रुंतपो वैरममृष्यमाणः समार्पयत्कूर्मनखेन पार्थम् ॥ ४.५८.१७ ॥
Die Feindschaft nicht ertragend, traf der Peiniger der Feinde Pārtha — der die feindlichen Heere vernichtete und übermenschliche Taten vollbrachte — mit einem Schildkrötennagel-Pfeil.
4.58.18
स तेन राज्ञाऽतिरथेन विद्धो विगाहमानो ध्वजिनीं पेरपाम् ।
शत्रुंतपं पञ्चभिराशु विद्ध्वा ततोऽस्य सूतं दशभिर्जघान ॥ ४.५८.१८ ॥
Von jenem König, dem großen Wagenkämpfer, verwundet, als er in das feindliche Heer eindrang, durchbohrte der Peiniger der Feinde ihn sogleich mit fünf Pfeilen und tötete dann seinen Wagenlenker mit zehn.
4.58.19
ततः स विद्धो भरतर्षभेण बाणेन कायावरणातिगेन ।
गतासुराजौ निपपात राजन्नगो नगाग्रादिव वातरुग्णः ॥ ४.५८.१९ ॥
Da fiel er, vom Pfeil des Stiers der Bharatas durchbohrt, der den Körperpanzer durchdrang, leblos im Kampf nieder, o König, wie ein vom Wind gebrochener Baum vom Gipfel eines Berges stürzt.
4.58.20
रथर्षभास्ते तु रथर्षभेण वीरा रणे वीरतरेण भग्नाः ।
चकम्पिरे वातवशेन काले प्रकम्पितानीव महावनानि ॥ ४.५८.२० ॥
Jene Helden, Stiere unter den Wagenkämpfern, im Kampf von jenem Stier unter den Wagenkämpfern, dem heldenhafteren, zerschlagen, zitterten wie große Wälder, die zur rechten Zeit vom Sturm der Winde erschüttert werden.
4.58.21
हताश्च पार्थेन नरप्रवीरा भूमौ युवानः सुष्रुषुः सुवेषाः ।
वसुप्रदा वासवतुल्यवीर्याः पराजिता वासवजेन सङ्ख्ये।
सुवर्णकार्ष्णायसवर्भनद्धा नागा यथा हैमवते प्रवृद्धाः ॥ ४.५८.२१ ॥
Von Pārtha erschlagen, lagen die jungen Helden, die Besten unter den Männern, wohlgekleidet, Spender von Reichtum, Indra gleich an Kraft, im Kampf vom Sohn Indras besiegt auf dem Boden, in Rüstungen aus Gold, Eisen und Bronze gebunden, wie im Himālaya gewachsene Elefanten.
4.58.22
तथा स शत्रून्समरे विनिघ्नन् गाण्डीवधन्वा पुरुषप्रवीरः ।
चचार सङ्ख्ये विदिशो दिशश्च दहन्निवाग्निर्वनमातपान्ते ॥ ४.५८.२२ ॥
So durchstreifte er, der Bogenschütze des Gāṇḍīva, der Held unter den Männern, im Kampf seine Feinde erschlagend, die Himmelsrichtungen und Zwischenrichtungen, brennend wie das Feuer im Wald am Ende der Sommerhitze.
4.58.23
सुजीर्णपर्णानि यथा वसन्ते विशातयित्वा तु रजो नुदन्खे ।
तथा सपत्नान्विकिरन्किरीटी चचार सङ्ख्येऽतिरथो रथेन ॥ ४.५८.२३ ॥
Wie im Frühling die vertrockneten Blätter abgeschüttelt werden und der Staub in den Himmel getrieben wird, so zerstreute der Diademträger seine Gegner und durchzog den Kampf auf seinem Wagen als großer Wagenkämpfer.
4.58.24
शोणाश्ववाहस्य हयान्निहत्य वैकर्तनभ्रातुरदीनसत्वः ।
एकेन संग्रामजितः शरेण शिरो जहाराथ किरीटमाली ॥ ४.५८.२४ ॥
Nachdem er die Pferde dessen erschlagen hatte, der die roten Rosse lenkte, des Bruders von Vaikartana, unerschrockenen Geistes, im Kampf siegreich, der Diademträger mit der Girlande, schlug er ihm mit einem einzigen Pfeil den Kopf ab.
4.58.25
तस्मिन्हते भ्रातरि सूतपुत्रो वैकर्तनो वीर्यमदप्रतापी ।
प्रगृह्य दन्ताविव नागराजो महाबलः सिंहमिवाजगाम ॥ ४.५८.२५ ॥
Als jener Bruder erschlagen war, kam der Wagenlenkersohn Vaikartana, mächtig im Stolz seiner Tapferkeit, von großer Kraft, heran wie ein Elefantenkönig, der seine Stoßzähne hebt, wie ein Löwe.
4.58.26
स पाण्डवं द्वादशभिः पृषत्कैर्वैकर्तनः पार्थमुपाजघान् ।
विव्याध गात्रेषु हयांश्च सर्वान्विराटपुत्रं च शरैर्विजघ्ने ॥ ४.५८.२६ ॥
Er traf Pārtha, den Pāṇḍava, mit zwölf Pfeilen. Vaikartana durchbohrte seine Glieder und alle Pferde ebenso und streckte den Sohn Virāṭas mit Pfeilen nieder.
4.58.27
तमापतन्तं समरे किरीटी वैकर्तनं सर्वसमृद्धतेजाः ।
प्रच्छादयामास महाधनुष्मान्न्यषेधयच्छत्रुगणांश्च वीरः ॥ ४.५८.२७ ॥
Kirīṭin, von vollkommen glänzender Pracht, deckte Vaikartana zu, als dieser im Kampf auf ihn losstürmte; jener große Bogenschütze, der Held, hielt auch die feindlichen Scharen zurück.
4.58.28
निहत्य कर्णस्य ततः किरीटी पुरश्चरांश्चापि च पृष्ठगोपान् ।
समीपमभ्यागमदप्रमेयो वितत्य पक्षौ गरुडो यथोरगम् ॥ ४.५८.२८ ॥
Nachdem er die Vorhut und die Nachhut Karṇas erschlagen hatte, näherte sich der unermessliche Kirīṭin ihm, wie Garuḍa seine Flügel spreitet und sich einer Schlange nähert.
4.58.29
तावुत्तमौ सर्वधनुर्धराणां महाबलौ सर्वसपत्नसाहौ ।
कर्णं च पार्थं च निशम्य युद्धे दिदृक्षमाणाः कुरवोऽवतस्थुः ॥ ४.५८.२९ ॥
Jene beiden, die besten aller Bogenschützen, mächtig und Besieger aller Rivalen, Karṇa und Pārtha—als die Kurus von ihnen hörten, blieben sie stehen, begierig, sie im Kampf zu sehen.
4.58.30
तं पाण्डवः स्पष्टमुदीर्णकोपं कृतागसं कर्णमुदीक्ष्य कोपात् ।
क्षणेन साश्वं सरथं ससूतमन्तर्दधे मेघ इवातिवृष्ट्या ॥ ४.५८.३० ॥
Der Pāṇḍava, dessen Zorn aufstieg, blickte zornig auf Karṇa, der offensichtlich Unrecht getan hatte, und ließ ihn im Nu samt Pferden, Wagen und Wagenlenker verschwinden, wie eine Wolke durch übermäßigen Regen vergeht.
4.58.31
ततः सयुग्याः सरथाः सनागा योधा विनेदुर्भरतर्षभाणाम् ।
अन्तर्हितं भीष्ममुखाः समीक्ष्य किरीटिना कर्णरथं पृषत्कैः ॥ ४.५८.३१ ॥
Da brüllten die Krieger, die Stiere der Bharatas, mit Wagen, Pferden und Elefanten, angeführt von Bhīṣma, als sie sahen, wie der Wagen Karṇas vom Diademträger mit Pfeilen verborgen wurde.
4.58.32
स चापि तानर्जुनबाहुमुक्ताञ्शराञ्शरौघैः प्रतिहत्य तूर्णम् ।
बभौ महात्मा सधनुः सबाणः सविष्फुलिङ्गोऽग्निरिवाथ कर्णः ॥ ४.५८.३२ ॥
Und der großherzige Karṇa, der jene von Arjunas Arm geschleuderten Pfeile rasch mit einem Pfeilhagel abwehrte, leuchtete wie ein Feuer mit Funken, mit Bogen und Pfeilen.
4.58.33
ततस्तु जज्ञे करतालघोषः सशङ्खभेरीपणवाकुलस्तु ।
प्रक्ष्वेलितास्फोटितसिंहनादैर्वैकर्तनं पूजयतां कुरूणाम् ॥ ४.५८.३३ ॥
Da erhob sich ein Klatschen der Hände, erfüllt vom Klang der Muscheln, Pauken und Trommeln; und die Kurus, Vaikartana (Karṇa) ehrend, brüllten mit Löwenschreien, sprangen und schlugen.
4.58.34
आधूतलाङ्गूलमहापताकं रथोत्तमं श्रेष्ठतमं कुरूणाम् ।
ततः सगाण्डीवकृतप्रणादं किरीटिनं प्रेक्ष्य ननाद कर्णः ॥ ४.५८.३४ ॥
Auf dem vortrefflichsten Wagen der Kurus, dessen große Fahne wehte, brüllte Karṇa, als er den Diademträger mit dem Klang des Gāṇḍīva-Bogens erblickte.
4.58.35
पार्थोपि वैकर्तनमर्दयित्वा साश्वं सकेतुं सरथं ससूतम् ।
ननाद हर्षात्सहसा किरीटी पितामहं द्रोणकृपौ च दृष्ट्वा ॥ ४.५८.३५ ॥
Auch Arjuna, der Vaikartana (Karṇa) mit seinen Pferden, seiner Fahne, seinem Wagen und seinem Wagenlenker bedrängt hatte, brüllte plötzlich vor Freude; und als er den Großvater (Bhīṣma), Droṇa und Kṛpa erblickte, brüllte der Diademträger.
4.58.36
सिषेच पार्थं बहुभिः शरौघैर्वैकर्तनः संयति तीक्ष्णवेगैः ।
वैकर्तनश्चापि किरीटमाली प्रच्छादयामास शितैः शरौघैः ॥ ४.५८.३६ ॥
In der Schlacht überschüttete Vaikartana (Karṇa) Pārtha (Arjuna) mit vielen Pfeilschauern von scharfer Geschwindigkeit. Und Kirīṭamālin (Arjuna) bedeckte ebenfalls Vaikartana mit scharfen Pfeilschauern.
4.58.37
तयोरमोघन्सृजतोः शरौघानस्त्रज्ञयोरास महान्विमर्दः ।
राहुप्रमुक्ताविव चन्द्रसूर्यौ क्षणान्तरेणानुददर्श लोकः ॥ ४.५८.३७ ॥
Als jene beiden Waffenkundigen ihre unfehlbaren Pfeilschauer abschossen, entstand ein gewaltiges Gedränge. Nach einem Augenblick sah das Volk sie wieder wie Mond und Sonne, von Rāhu befreit.
4.58.38
हतास्तु पार्थेन रथप्रवीरा भूमौ युवानः सुपुपुः सुकेशाः ।
सुवर्णलोहायसवर्मगात्रा वृक्षा यथा हैमवते निकृत्ताः ॥ ४.५८.३८ ॥
Von Pārtha erschlagen, lagen die jungen Wagenhelden auf der Erde, schönhaarig, ihre Leiber in Gold- und Eisenpanzern, wie im Himālaya gefällte Bäume.
4.58.39
तथा स शत्रून्समरे विनिघ्नन्गाण्डीवधन्वा व्यधमत्सपत्नान् ।
चचार सङ्ख्ये विदिशो दिशश्च दहन्निवाग्निर्वनमातपान्ते ॥ ४.५८.३९ ॥
So erschlug der Bogenführer des Gāṇḍīva im Kampf seine Feinde und streckte seine Rivalen nieder. Im Getümmel durchzog er die Richtungen und Zwischenrichtungen, wie das Feuer, das am Ende des Sommers einen Wald verzehrt.
4.58.40
सुशीर्णपर्णानि यथा वसन्ते विधूनयन्वायुरिवाल्पसारान् ।
तथा सपत्नान्विधमन्किरीटी चचार सङ्ख्येऽतिरथो रथेन ॥ ४.५८.४० ॥
Wie der Frühlingswind die gut verdorrten und schwachen Blätter abschüttelt, so bewegte sich der Diademträger, seine Rivalen zerstreuend, im Kampf mit seinem Wagen wie ein großer Wagenkämpfer.
4.58.41
शत्रूनिवेन्द्रः समरे किरीटी विद्रावयंस्तद्रथवीरबृन्दम् ।
प्राच्छादयच्चरुकिरीटमाली वरेषुभिः शत्रुगणाननेकान् ॥ ४.५८.४१ ॥
Im Kampf, wie Indra, bedeckte der diademtragende Arjuna, jene Schar der Wagenkrieger vertreibend, mit trefflichen Pfeilen die zahlreichen feindlichen Scharen.
4.58.42
कर्णं तदोवाच किरीटमाली शूरः कुरूणां प्रवरोऽभिगर्जन् ॥ ४.५८.४२ ॥
Da sprach Arjuna, der diademtragende Held, der Vornehmste der Kurus, brüllend zu Karṇa.
4.58.43
कर्ण यस्त्वं सभामध्ये बह्वबद्धं प्रभाषसे ।
न मे युधि समोस्तीति तदिदं प्रत्युपस्थितम् ॥ ४.५८.४३ ॥
Karṇa, du hast inmitten der Versammlung maßlose Worte gesprochen: »Im Kampf gibt es keinen, der mir gleich ist«; das ist nun vor dich getreten.
4.58.44
सभायां पौरुषं प्रोच्य धर्ममुत्सृज्य केवलम् ।
कर्तुमिच्छसि यत्कर्म तन्मन्ये दुष्करं त्वया। ॥ ४.५८.४४ ॥
Nachdem du in der Versammlung von deiner Mannhaftigkeit geprahlt und das Dharma gänzlich aufgegeben hast, halte ich das Werk, das du tun willst, für dich für schwierig.
4.58.45
यत्त्वया कथितं पूर्वं नास्ति मत्सम इत्यपि ।
तत्सत्यं कुरु राधेय कुरुमध्ये मया सह ॥ ४.५८.४५ ॥
Was du zuvor sagtest, dass niemand mir gleich sei, das wahr zu machen, Sohn der Rādhā, inmitten der Kurus, mit mir.
4.58.46
सभायां यस्तु पाञ्चालीं क्लिश्यमानां तदा त्वया ।
दृष्टवानस्मि तस्याद्य फलमश्रुहि केवलम् ॥ ४.५८.४६ ॥
In jener Versammlung, als Pāñcālī von dir gequält wurde, habe ich es gesehen; heute koste seine Frucht ganz aus.
4.58.47
धर्मपाशनिबद्धेन यन्मया मर्षितं तव ।
तस्य पापस्य राधेय फलं प्राप्नुहि दुर्मते ॥ ४.५८.४७ ॥
Gebunden an die Schlinge des Dharma habe ich ertragen, was du getan hast; empfange nun die Frucht jener Sünde, Sohn der Rādhā, du Übelgesinnter.
4.58.48
एहि कर्ण मया सार्धमिहाद्य कुरु वैशसम् ।
प्रेक्षका कुरवः सन्तु सर्वे ते सहसैनिकाः ॥ ४.५८.४८ ॥
Komm, Karṇa, mit mir; hier und jetzt richte das Gemetzel an, die Kuru und alle deine Krieger seien Zuschauer.
4.58.49
इदानीमेव तावत्त्वमपयातो रणान्मम ।
कस्माज्जीवसि राधेय निहतस्त्वनुजस्तव ॥ ४.५८.४९ ॥
Eben erst bist du vor mir aus dem Kampf geflohen; dein jüngerer Bruder ist erschlagen, Sohn der Rādhā, warum lebst du noch?
4.58.50
यो भ्रातरं पातयित्वा कस्त्यक्त्वा च रणाजिरम् ।
त्वदन्यः पुरुषः सत्सु ब्रूयादेवं व्यवस्थितः ॥ ४.५८.५० ॥
Welcher Mann außer dir, der seinen Bruder hat fallen lassen und das Schlachtfeld verlassen hat, würde sich unter den Guten so hinstellen und so sprechen?
4.58.51
ब्रवीषि वाचा यत्पार्थ कर्मणा तत्समाचर ।
विशेषितो हि त्वं वाचा कर्मणाप्रतिमं भुवि ॥ ४.५८.५१ ॥
Was du mit Worten sagst, o Pārtha, das vollbringe mit Taten; du zeichnest dich auf Erden aus, unvergleichlich in Wort und Tat.
4.58.52
यत्त्वया मर्षितं पूर्वं तदशक्तेन मर्षितम् ।
इति गृह्णीम ते पार्थ तमदृष्ट्वा पराक्रमम् ॥ ४.५८.५२ ॥
Was du früher ertragen hast, nehmen wir als von einem Unfähigen ertragen an; o Pārtha, ohne deine Tapferkeit gesehen zu haben.
4.58.53
धर्मपाशनिबद्धेन यत्त्वया मर्षितं पुरा ।
तथैव बद्धमात्मानमबद्ध इति मन्यसे ॥ ४.५८.५३ ॥
Gebunden von der Schlinge des Dharma, was du früher ertragen hast, so glaubst du, obwohl gebunden, dich ungebunden.
4.58.54
न हि तावद्वने वासो यथोक्तं चरितस्त्वया ।
क्लिष्टस्त्वमर्थलोभात्तु समयं छेत्तुमिच्छसि ॥ ४.५८.५४ ॥
Du hast nicht im Wald gelebt, wie es vorgeschrieben war; von Habgier geplagt, willst du die Vereinbarung brechen.
4.58.55
यदि चेन्द्रः स्वयं पार्थ तव युद्ध्येत कारणात् ।
तथाऽपिन व्यथा काचिन्मम स्याद्विक्रमिष्यतः ॥ ४.५८.५५ ॥
O Pārtha, selbst wenn Indra selbst für dich kämpfen sollte, würde mir beim Zeigen meiner Tapferkeit kein Leid widerfahren.
4.58.56
अयं कौन्तेयकामस्ते नचिरात्समुपस्थितः ।
योत्स्यसे हि मया सार्धमत्र पश्यामि ते बलम् ॥ ४.५८.५६ ॥
O Sohn der Kuntī, dein Verlangen ist bald herangekommen: Hier wirst du mit mir kämpfen, und hier werde ich deine Stärke sehen.
4.58.57
इति कर्णो ब्रुवन्नेव बीभत्सुमपराजितम् ।
अभ्ययाद्विसृजन्बाणान्कायावरणभेदिनः ॥ ४.५८.५७ ॥
Während er so sprach, rückte Karṇa auf den unbesiegten Bībhatsu (Arjuna) vor und schoss Pfeile ab, die den Körperpanzer durchdringen.
4.58.58
प्रतिजग्राह तान्पार्थः प्रीयमाणो महारथः ॥ ४.५८.५८ ॥
Erfreut nahm der große Wagenkämpfer Pārtha (Arjuna) jene Pfeile entgegen.
4.58.59
शरवर्षेण महता पर्जन्य इव वृष्टिमान् ।
अभीयाय हि बीभत्सुर्गाण्डीवं विक्षिपन्धनुः ॥ ४.५८.५९ ॥
Wie eine regenschwere Wolke, die sich entleert, so rückte Bībhatsu (Arjuna) mit einem gewaltigen Pfeilregen vor und schwang den Bogen Gāṇḍīva.
4.58.60
जिघांसुः समरे कर्णं विससर्ज शरान्बहून् ।
तान्कर्णः प्रतिजग्राह वायुवेगमिवाचलः ॥ ४.५८.६० ॥
Im Verlangen, Karṇa im Kampf zu töten, schoss er viele Pfeile ab; Karṇa nahm sie auf, wie ein Berg die Gewalt des Windes aufnimmt.
4.58.61
तयोर्दैवासुरसमः सन्निपातोऽभवन्महान् ।
किरतोः शरजालानि कृत्स्नं व्योम निरन्तरं ॥ ४.५८.६१ ॥
Das Zusammentreffen der beiden wurde gewaltig, wie der Kampf von Göttern und Dämonen; sie verstreuten Pfeilnetze und bedeckten den ganzen Himmel ohne Lücke.
4.58.62
उत्पेतुर्मेघजालानि घोररूपाणि सर्वशः ।
ववर्ष च रजो भौमं कर्णपार्थसमागमे ॥ ४.५८.६२ ॥
Wolkenmassen von schrecklicher Gestalt stiegen nach allen Seiten auf, und bei der Begegnung von Karṇa und Pārtha regnete der Staub der Erde herab.
4.58.63
न स्म सूर्यः प्रतपति न च वाति समीरणः ।
शरप्रच्छादितं व्योम छायाभूतमिवाभवत् ॥ ४.५८.६३ ॥
Die Sonne brannte nicht, und der Wind wehte nicht; der mit Pfeilen bedeckte Himmel wurde gleichsam zu einem Schatten.
4.58.64
गाण्डीवस्य च निर्घोषः कर्णस्य धनुषस्तथा ।
दह्यतामिव वेणूनामासीत्परमदारुणः ॥ ४.५८.६४ ॥
Das Dröhnen des Gāṇḍīva und ebenso des Bogens von Karṇa war überaus furchtbar, wie brennende Bambusrohre, die knacken.
4.58.65
अर्जुनस्तु हयान्नागान्रथांश्च विनिपातयन् ।
क्षोभयामास तत्सैन्यं कर्णं विव्याध चासकृत् ॥ ४.५८.६५ ॥
Arjuna aber, der Pferde, Elefanten und Wagen niederstreckte, brachte jenes Heer in Verwirrung und durchbohrte Karṇa immer wieder.
4.58.66
ततः पार्थो महाबाहुः कर्णस्य धनुरच्छिनत् ।
छिन्नधन्वा ततः कर्णः शक्तिं चिक्षेप वेगवान्
तां शक्तिं समरे पार्थश्चिच्छेद निशितैः शरैः ॥ ४.५८.६६ ॥
Da zerschnitt Pārtha mit den mächtigen Armen Karṇas Bogen. Mit zerbrochenem Bogen schleuderte der schnelle Karṇa einen Speer; Pārtha aber zerschnitt ihn im Kampf mit scharfen Pfeilen.
4.58.67
ततो निपेतुर्बहुशो राधेयस्य पदानुगाः ।
तांश्च गाण्डीवनिर्मुक्तैः प्राहिणोद्यमसादनम् ॥ ४.५८.६७ ॥
Da fielen viele der Fußkämpfer aus Karṇas Gefolge, des Sohnes der Rādhā; und mit den vom Gāṇḍīva abgeschossenen Pfeilen schickte Arjuna sie in Yamas Wohnstatt.
4.58.68
अशेरतावृत्य महीं समग्रां पार्थेषुमार्गे निहता द्विपेन्द्राः ।
हिरण्यकक्ष्यां शरजालचित्रा यथा नगाः पावकजालनद्धाः ॥ ४.५८.६८ ॥
Hohe Elefanten, im Pfad der Pfeile Pārthas erschlagen, lagen und bedeckten die ganze Erde, gesprenkelt von einem Netz aus Pfeilen, mit goldenen Gurten — wie Berge, in Feuernetze gebunden.
4.58.69
तं शत्रुसेनाङ्गनिबर्हणानि कर्माणि कुर्वाणममानुषाणि ।
वैकर्तनः पूर्वममृष्यमाणः समार्पयल्लक्ष्यमिवाशु पार्थम् ॥ ४.५८.६९ ॥
Karṇa, der Sohn des Vikartana, konnte es nicht ertragen, dass jener übermenschliche Taten vollbrachte, die die Glieder des feindlichen Heeres zerschlugen; er richtete seinen Angriff sogleich auf Pārtha, wie auf ein Ziel.
4.58.70
ततश्चतुर्भिस्तुरगान्विकृष्य विव्याध कर्णोऽथ धनंजयस्य ।
षङ्भिश्च सूतं दशभिर्हयांश्च षष्ट्या च पार्थं त्रिभिरस्य केतुम् ॥ ४.५८.७० ॥
Da zog Karṇa vier Pferde heran und durchbohrte Dhanaṃjayas Rosse; mit sechs traf er den Wagenlenker, mit zehn die Pferde, mit sechzig Pārtha selbst und mit drei sein Banner.
4.58.71
सविष्फुलिङ्गोज्ज्वलभीमघोषः कोपेन्धनः केतुशिखः शरार्चिः ।
कर्णाग्निरस्त्रानिलभीमवातो बभौ दिधक्षन्निव पार्थकक्षम् ॥ ४.५८.७१ ॥
Funkensprühend und furchtbar tosend, von Zorn genährt, mit dem Banner als Flamme und den Pfeilen als Glanz, von dem schrecklichen Wind der Waffen getrieben, leuchtete Karṇas Feuer, als wolle es Pārthas Dickicht verbrennen.
4.58.72
स्वनेमिशङ्खस्वनभीमघोषश्चलत्पताकोज्ज्वलभीमविद्युत् ।
पार्थाम्बुदः शस्त्रशराम्बुधारः कर्णानलं संशमयांचकार ॥ ४.५८.७२ ॥
Die Wolke Pārthas, furchtbar donnernd mit dem Klang der Radkränze und der Muschel, leuchtend vom schrecklichen Blitz der flatternden Banner, einen Strom von Waffen und Pfeilen ergießend, löschte das Feuer Karṇas.
4.58.73
तेनातिविद्धः समरे किरीटी प्रबोधितः सिंह इव प्रसुप्तः ।
गाण्डीवधन्वा प्रवरः कुरूणां प्रतत्वरे कर्णवधाय जिष्णुः ॥ ४.५८.७३ ॥
Von ihm im Kampf schwer getroffen, erwachte der Diademtragende wie ein schlafender Löwe; Jiṣṇu, der Beste der Kuru, den Bogen Gāṇḍīva in der Hand, eilte herbei, um Karṇa zu töten.
4.58.74
स ब्राह्ममस्त्रं समरे किरीटी प्रादुश्चकाराद्भुतवीर्यकर्मा ।
सन्तापयन्कर्णरथं शरौघैर्लोकानिमान्त्सूर्य इवांशुमाली ॥ ४.५८.७४ ॥
Der Diademtragende von wunderbarer Tapferkeit und Taten rief im Kampf die Brahmā-Waffe hervor; den Wagen Karṇas mit einem Strom von Pfeilen quälend, versengte er diese Welten wie die strahlenumkränzte Sonne.
4.58.75
स हस्तिनेवाभिहतो गजेन्द्रः प्रगृह्य भल्लान्निशितान्निषङ्गात् ।
आकर्णपूर्णे तु धनुर्विकृष्य विव्याध बाणैरथ सूतपुत्रम् ॥ ४.५८.७५ ॥
Wie ein Elefantenfürst, von einem Elefanten getroffen, nahm er scharfe Bhalla-Pfeile aus dem Köcher, zog den Bogen bis zum Ohr und durchbohrte den Wagenlenkersohn mit Pfeilen.
4.58.76
अथास्य बाहू सशिरो ललाटं ग्रीवामुरः स्कन्धभुजान्तरं च ।
कर्णस्य पार्थो युधि निर्बिभेद वज्रैरिवाद्रिं भगवान्महेन्द्रः ॥ ४.५८.७६ ॥
Dann durchbohrte der Sohn der Pṛthā im Kampf Karṇas beide Arme, sein Haupt, seine Stirn, seinen Hals, seine Brust und den Raum zwischen Schulter und Arm, wie der erhabene Mahendra einen Berg mit Donnerkeilen durchbohrt.
4.58.77
स पार्थमुक्तानविषह्य बाणान् गजो गजेनेव जितस्तरस्वी ।
विहाय संग्रामशिरोपयातो वैकर्तनः पार्थशराभितप्तः ॥ ४.५८.७७ ॥
Unfähig, die von Pārtha abgeschossenen Pfeile zu ertragen, wurde der schnelle und mächtige Held besiegt wie ein Elefant von einem anderen Elefanten und zog sich von der Front der Schlacht zurück; Vaikartana (Karṇa), von Pārthas Pfeilen versengt, wurde so.