Mahābhārata · Adhyāya 4.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.59.1
जितं वैकर्तनं दृष्ट्वा पार्थो वैराटिमब्रवीत् ।
स्थिरो भव त्वं संग्रामे जयोऽस्माकं नृपात्मजः ॥ ४.५९.१ ॥
Als er Vaikartana (Karṇa) besiegt sah, sprach Pārtha zum Sohn Virāṭas: »Bleib standhaft im Kampf, Prinz; der Sieg wird unser sein.«
4.59.2
यावच्छङ्खमुपाध्यास्ये द्विषतां रोमहर्षणम् ।
अविक्लबमसंभ्रान्तमव्यक्तहृदयेक्षणम्। ॥ ४.५९.२ ॥
Bis ich die Muschel blase, die den Feinden die Haare zu Berge stehen lässt — unerschüttert, ungestört, Herz und Blick verbergend.
4.59.3
याहि शीघ्रं यतो द्रोणो ममाचार्यो रणे स्थितः ।
तथा संक्रीडमानस्य अर्जुनस्य रणाजिरे। ॥ ४.५९.३ ॥
Geh schnell dorthin, wo mein Lehrer Droṇa im Kampf steht, wo Arjuna auf dem Schlachtfeld kämpft, als spiele er.
4.59.4
बलं सत्वं च तेजश्च लाघवं च व्यवर्धत ।
तच्चाद्भुतमभिप्रेक्ष्य भयमुत्तरमाविशत् ॥ ४.५९.४ ॥
Seine Kraft, sein Mut, sein Glanz und seine Gewandtheit wuchsen; als Uttara dieses Wunder sah, drang Furcht in ihn ein.
4.59.5
अस्त्राणां तव दिव्यानां शरौघान्क्षिपतः शितान् ।
मनो मे मुह्यतेऽत्यर्थं तव दृष्ट्वा पराक्रमम् ॥ ४.५९.५ ॥
Wie du mit deinen göttlichen Waffen Schwärme scharfer Pfeile schleuderst, ist mein Geist beim Anblick deiner Heldentat völlig verwirrt.
4.59.6
द्वैधीभूतं मनो मह्यं भयाद्भरतसत्तम ।
अदृष्टपूर्वं पश्यामि तव गाण्डीवनिस्वनम् ॥ ४.५९.६ ॥
Bester der Bharatas, vor Furcht ist mein Geist zweigeteilt; das Dröhnen deines Gāṇḍīva habe ich noch nie zuvor gesehen.
4.59.7
तव बाहुबलं चैव धनुः कर्षयतो बहु ।
तव तेजो दुराधर्षं यथा विष्णोस्त्रिविक्रमे ॥ ४.५९.७ ॥
Deine Armeskraft und deine Macht, den Bogen so gewaltig zu spannen; dein Glanz ist unbezwingbar, wie der Viṣṇus bei den drei Schritten.
4.59.8
तमुत्तरश्चित्रमवेक्ष्य गाण्डिवं शरांश्च मुक्तान्सहसा किरीटिना ।
भीतोऽब्रवीदर्जुनमाजिमध्ये नाहं तवाश्वान्विषहे नियन्तुम् ॥ ४.५९.८ ॥
Als Uttara das Gāṇḍīva und die plötzlich abgeschossenen Pfeile des Diademgeschmückten sah, sprach er, erstaunt und verängstigt, mitten im Kampf zu Arjuna: "Ich kann deine Pferde nicht lenken."
4.59.9
तमब्रवीत्किंचिदिव प्रहस्य गाण्डीवधन्वा द्विषतां निहन्ता ।
मया सहायेन कुतोऽस्ति ते भयं प्रेह्युत्तराश्वाननुमन्त्र्य वाहय ॥ ४.५९.९ ॥
Arjuna, der Bogenschütze des Gāṇḍīva und Vernichter der Feinde, sagte mit leichtem Lächeln zu ihm: "Da ich dein Helfer bin, warum solltest du dich fürchten? Vorwärts, Uttara, ermutige die Pferde und lenke weiter!"
4.59.10
आश्वासितस्तेन धनंजयेन वैराटिरश्वान्प्रतुतोदय शीघ्रम् ।
धनंजयश्चापि विकृष्य चापं विष्फारयामास महेन्द्रकल्पः ॥ ४.५९.१० ॥
Von Dhanaṃjaya beruhigt, trieb Uttara, der Sohn Virāṭas, die Pferde rasch an; und Dhanaṃjaya, dem Indra gleich, spannte seinen Bogen und ließ die Sehne schwirren.
4.59.11
उत्तरं चैव बीभत्सुरब्रवीत्पुनरर्जुनः ।
न भेतव्यं मया सार्धं तात संग्राममूर्धनि ॥ ४.५९.११ ॥
Und Bībhatsu Arjuna sprach wieder zu Uttara: "Mein lieber Sohn, solange ich bei dir bin, sollst du an der Spitze der Schlacht nicht fürchten."
4.59.12
राजपुत्रोऽसि ते भद्रं कुले महति मात्स्यके ।
जातस्त्वं क्षत्रियकुले न विषीदितुमर्हसि ॥ ४.५९.१२ ॥
Du bist ein Prinz; möge dir Glück beschieden sein. Im großen Geschlecht der Matsya geboren, in einer Kriegerfamilie, sollst du nicht verzweifeln.
4.59.13
धृतिं कृत्वा सुविपुलां राजपुत्र रथं मम ।
युध्यमानस्य संग्रामे राजभिः सह वाहय ॥ ४.५९.१३ ॥
O Prinz, mit großer Standhaftigkeit lenke meinen Wagen dorthin, wo ich im Kampf mit den Königen kämpfen werde.
4.59.14
उक्त्वा तमेवं बीभत्सुरर्जुनः पुनरब्रवीत् ।
पाण्डवो रथिनां श्रेष्ठो भारद्वाजं समीक्ष्य तु ॥ ४.५९.१४ ॥
Nachdem er ihm so gesprochen hatte, sprach Arjuna, der Pāṇḍava, der beste der Wagenkämpfer, den Bhāradvāja (Droṇa) betrachtend, wieder.
4.59.15
यत्रैषा काञ्चनी वेदिर्दृश्यतेऽग्निशिखोपमा ।
उच्छ्रिता काञ्चने दण्डे पताकाभिरलंकृता ॥ ४.५९.१५ ॥
Dort, wo dieser goldene Altar zu sehen ist, gleich einer Feuerzunge, hoch auf goldener Stange erhoben und mit Fahnen geschmückt.
4.59.16
तत्र मां वह भद्रं ते द्रोणं योत्स्यामि सत्तमम् ।
भारद्वाजेन योत्स्येऽहमाचार्येण महात्मना ॥ ४.५९.१६ ॥
Bring mich dorthin, möge es dir wohl ergehen. Ich werde mit Droṇa kämpfen, dem besten der Guten; mit dem hochherzigen Lehrer, dem Sohn Bharadvājas, werde ich kämpfen.
4.59.17
अमी शोणाः प्रकाशन्ते तुरगाः साधुवाहिनः ।
मुक्ता रथवरे तस्य सर्वशिक्षाविशारदाः ॥ ४.५९.१७ ॥
Jene rötlichen Pferde glänzen, gut im Ziehen, an seinen vortrefflichen Wagen gespannt, in aller Schulung erfahren.
4.59.18
यतो रथवरे शूरः सर्वशस्त्रभृतांवरः ।
स्निग्धवैडूर्यसंकाशस्ताम्राक्षः प्रियदर्शनः ॥ ४.५९.१८ ॥
Dort, wo auf jenem vortrefflichen Wagen der Held ist, der Beste aller Waffenträger, gleich glattem Lapislazuli, rotäugig, anmutig anzusehen.
4.59.19
आदित्य इव तेजस्वी बलवीर्यसमन्वितः ।
सर्वलोकधनुःश्रेष्ठः सर्वलोकेषु पूजितः।
अङ्गिरोशनसोस्तुल्यो नये बुद्धिमतांवरः ॥ ४.५९.१९ ॥
Strahlend wie die Sonne, mit Kraft und Tapferkeit begabt, der beste Bogenschütze in allen Welten, überall in allen Welten geehrt; Aṅgiras und Uśanas gleich in der Staatskunst, der Beste unter den Weisen.
4.59.20
चत्वारो निखिला वेदाः साङ्गोपाङ्गाः सलक्षणाः ।
धनुर्वेदश्च कार्त्स्न्येन ब्राह्मं चास्त्रं प्रतिष्ठितम् ॥ ४.५९.२० ॥
Alle vier Veden mit ihren Gliedern, Nebengliedern und Kennzeichen; der Dhanurveda vollständig; und die Brahmā-Waffe ist in ihm verankert.
4.59.21
पुराणमितिहासश्च अर्थविद्या च मानवम् ।
भारद्वाजे समस्तानि सर्वाण्येतानि सांप्रतम् ॥ ४.५९.२१ ॥
Die Purāṇas und die Itihāsas, die Lehre von der Staatskunst und die Lehre des Manu; in Bhāradvāja sind all diese jetzt in ihrer Gesamtheit vorhanden.
4.59.22
क्षमा दमश्च सत्यं च तेजो मार्दवमार्जवम् ।
प्रतिष्ठिता गुणा यस्मिन्बहवो द्विजसत्तमे ॥ ४.५९.२२ ॥
Geduld, Selbstbeherrschung, Wahrhaftigkeit, Glanz, Sanftmut und Redlichkeit – und viele andere Tugenden sind in ihm gefestigt, dem Besten der zweimal Geborenen.
4.59.23
यस्याहमिष्टः सततं मम चेष्टः सदा च सः ।
क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य तेन योत्स्ये हि सांप्रतम् ॥ ४.५९.२३ ॥
Mit dem, der mir stets lieb und stets wohlgesinnt war, werde ich nun gewiss kämpfen, das Pflichtgebot des Kriegers vor Augen.
4.59.24
आचार्यं प्रापयेदानीं ममोत्तर महारथम् ।
अपरं पश्य संग्राममद्भुतं मम तस्य च ॥ ४.५९.२४ ॥
Bring nun meinen großen Wagenlenker zum Lehrer, Uttara. Sieh einen weiteren wunderbaren Kampf zwischen mir und ihm.
4.59.25
उत्तरस्त्वेवमुक्तोऽश्वांश्चोदयामास तं प्रति ।
आजगामार्जुनरथो भारद्वाजरथं प्रति ॥ ४.५९.२५ ॥
Uttara, so angesprochen, trieb die Pferde in jene Richtung. Arjunas Wagen kam auf den Wagen des Bhāradvāja (Droṇa) zu.
4.59.26
तमापतन्तं वेगेन पाण्डवं सरथं रणे ।
द्रोणोप्यभ्यद्रवत्पार्थं मतो मत्तमिव द्विपम् ॥ ४.५९.२६ ॥
Auch Droṇa stürzte sich auf Pārtha, den Pāṇḍava, der mit seinem Wagen schnell im Kampf auf ihn zukam, wie ein rasender Elefant.
4.59.27
स तु रुक्मरथं दृष्ट्वा कौन्तेयः समभिद्रुतम् ।
आचार्यं तं महाबाहुः प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत् ॥ ४.५९.२७ ॥
Als er den Lehrer in seinem goldenen Wagen auf sich zustürmen sah, faltete der starkarmige Sohn der Kuntī die Hände und sprach diese Worte.
4.59.28
उषिताः स्मो वने वासं प्रतिकर्मचिकीर्षवः ।
कोपं नार्हसि नः कर्तुं सदा समरदुर्जय ॥ ४.५९.२८ ॥
Wir haben im Wald gelebt und wünschen, das Unrecht zu vergelten. Du, der du im Kampf stets unbesiegbar bist, solltest nicht zornig auf uns sein.
4.59.29
अहं तु ताडितः पूर्वं प्रहरेयं तवानघ ।
इति मे वर्तते बुद्धिस्तद्भवान्क्षन्तुमर्हति ॥ ४.५९.२९ ॥
O Makelloser, du hast mich zuerst geschlagen, und ich denke daran, dich nun meinerseits zu schlagen; darum mögest du mir verzeihen.
4.59.30
ततः प्राध्मापयच्छङ्खं भेरीपटहवादितम् ।
व्यक्षोभत बलं सर्वमुद्धूतमिव सागरम् ॥ ४.५९.३० ॥
Dann ließ er die Muschel blasen, begleitet von Trommeln und Pauken, und das ganze Heer geriet in Aufruhr wie das aufgewühlte Meer.
4.59.31
ततस्तु प्राहिणोद्द्रोणः शरानथ स विंशतिम् ।
अप्राप्तानेव तान्पार्थश्चिच्छेद कृतहस्तवान् ॥ ४.५९.३१ ॥
Da schoss Droṇa zwanzig Pfeile ab. Pārtha, geschickt in den Händen, zerschnitt sie, noch ehe sie ihn erreichten.
4.59.32
ततः शरसहस्रेण रथं पार्थस्य वीर्यवान् ।
अवाकिरत्ततो द्रोणः शीघ्रहस्तं प्रदर्शयन् ॥ ४.५९.३२ ॥
Da überschüttete der mächtige Droṇa, seine schnelle Hand zeigend, Pārthas Wagen mit tausend Pfeilen.
4.59.33
एवं प्रववृते युद्धं भारज्वाजकिरीटिनोः ॥ ४.५९.३३ ॥
So begann der Kampf zwischen dem Sohn Bharadvājas und dem Diademträger.
4.59.34
अश्वाञ्शोणान्महावेगान्हंसवर्णैस्तु वाजिभिः ।
मिश्रितान्समरे दृष्ट्वा व्यस्मयन्त पृथग्जनाः ॥ ४.५९.३४ ॥
Als die gewaltig schnellen roten Pferde im Kampf mit schwanenfarbenen Rossen vermischt sahen, staunten die einfachen Leute.
4.59.35
रथं रथेन पार्थस्य समाहत्य परंतपः ।
हर्षयुक्तस्तदाऽऽचार्यः प्रत्यगृह्णात्स पाण्डवम् ॥ ४.५९.३५ ॥
Droṇa, der Lehrer, der die Feinde versengt, stieß mit seinem Wagen gegen Pārthas Wagen und stellte sich dann freudig jenem Pāṇḍava.
4.59.36
समाश्लिष्टाविवान्योन्यं द्रोणपाण्डवयोर्ध्वजौ ।
दृष्ट्वा प्राकम्पत मुहुर्भारतानां महाचमूः ॥ ४.५९.३६ ॥
Als sie die Banner Droṇas und des Pāṇḍava wie einander umarmend sahen, zitterte das große Heer der Bhāratas immer wieder.
4.59.37
तत्तु युद्धं प्रववृते ह्याचार्यस्यार्जुनस्य च ।
विमुञ्चतोः शरानुग्रान्विशिखान्दीप्ततेजसः ॥ ४.५९.३७ ॥
Da begann jener Kampf zwischen dem Lehrer und Arjuna; die beiden von glühendem Glanz schossen grimmige Pfeile und Geschosse.
4.59.38
तौ वीरौ वीर्यसंपन्नौ दृष्ट्वा समरमूर्धनि ।
आचार्यशिष्यौ रथिनौ कृतवीर्यौ तरस्विनौ ॥ ४.५९.३८ ॥
Als sie jene beiden Helden sahen, mit Tapferkeit begabt, an der Spitze der Schlacht — Lehrer und Schüler, Wagenkämpfer, ihre Kraft zeigend, behende und mächtig...
4.59.39
उभौ विश्रुतकर्माणावुभौ श्रमगतौ जये ।
उभावतिरथौ लोके ह्युभौ परपुंरजयौ।
क्षिपन्तौ शरजालानि क्षत्रियान्मोह आविशत् ॥ ४.५९.३९ ॥
Beide von berühmten Taten, beide erschöpft im Ringen um den Sieg, beide große Wagenkämpfer der Welt, beide Bezwinger feindlicher Männer, Pfeilnetze schleudernd — da befiel Verwirrung die Krieger.
4.59.40
व्यस्मयन्त नराः सर्वे द्रोणार्जुनसमागमे ।
नराणां ब्रुवतां वाक्यं श्रूयते स महास्वनः ॥ ४.५९.४० ॥
Beim Zusammentreffen von Droṇa und Arjuna staunten alle Männer; die Worte der sprechenden Männer waren zu hören — jenes gewaltige Getöse.
4.59.41
द्रोणं हि समरे कोऽन्यो योद्धुमर्हत्यथार्जुनात् ।
रौद्रः क्षत्रियधर्मोऽयं गुरं वै यदयोधयत् ॥ ४.५९.४१ ॥
Im Kampf, wer außer Arjuna wäre fähig, gegen Droṇa zu kämpfen? Diese Pflicht der Krieger ist furchtbar: Sie ließ ihn sogar gegen den Lehrer kämpfen.
4.59.42
इत्यब्रुवञ्जनास्तत्र संग्रामशिरसि स्थिताः ।
तौ समीक्ष्य तु संरब्धौ सन्निकृष्टौ महारथौ ॥ ४.५९.४२ ॥
So sprachen die Leute, die dort an der Spitze der Schlacht standen, als sie jene beiden großen Wagenkämpfer sahen, erzürnt und einander nahe gekommen...
4.59.43
छाद्येतां शरौघैस्तावन्योन्यमुपराजितौ ।
संयुगे संचकाशेतां कालसूर्याविवोदितौ ॥ ४.५९.४३ ॥
Die beiden Unbesiegten bedeckten einander mit Pfeilschwärmen, und im Kampf leuchteten sie wie zwei aufgegangene Sonnen des Untergangs.
4.59.44
विष्फार्य च महाचापं हेमपृष्ठं दुरासदम् ।
संरब्धस्तु तदा द्रोणः प्रत्ययुध्यत फल्गुनम् ॥ ४.५९.४४ ॥
Da spannte Droṇa, voll Zorn, seinen großen Bogen mit goldenem Rücken, schwer zu nähern, und kämpfte gegen Phalguna.
4.59.45
स सायकमयैर्जालैरर्जुनस्य रथं प्रति ।
भानुमद्भिः शिलाधौतैर्बाणैः प्राच्छादयद्दिशः ॥ ४.५९.४५ ॥
Gegen Arjunas Wagen spannte er Netze aus Pfeilen, und mit auf Stein geschärften, glänzenden Pfeilen verhüllte er alle Himmelsrichtungen.
4.59.46
अर्जुनस्तु तदा द्रोणं महावेगैर्महारथः ।
विव्याध शतशो बाणैर्धाराभिरिव पर्वतम् ॥ ४.५९.४६ ॥
Da durchbohrte Arjuna, der große Wagenkämpfer, Droṇa mit Hunderten schneller Pfeile, wie Regenströme einen Berg treffen.
4.59.47
कालमेघ इवोष्णान्ते फल्गुनः समवाकिरत् ॥ ४.५९.४७ ॥
Wie eine schwarze Wolke des Verderbens am Ende des Sommers niederströmt, so ließ Phalguna einen Pfeilregen herniedergehen.
4.59.48
तस्य जाम्बूनदमयैश्चितरैश्चापच्युतैः शरैः ।
प्राच्छादयद्रथश्रेष्ठं भारद्वाजोऽर्जुनस्य वै ॥ ४.५९.४८ ॥
Droṇa, der Bhāradvāja, bedeckte Arjunas herrlichsten Wagen mit bunten Pfeilen aus Gold, die von seinem Bogen abschnellten.
4.59.49
तथैव दिव्यं गाण्डीवं धनुरानम्य चार्जुनः ।
शत्रुघ्नं वेगवत्सृष्टं भारसाधनमुत्तमम् ॥ ४.५९.४९ ॥
Ebenso spannte Arjuna den göttlichen Bogen Gāṇḍīva und schoss die höchsten, schnell entsandten Pfeile, die Feinde niederstrecken und schwere Aufgaben erfüllen.
4.59.50
शोभते स्म महावाहुर्गाण्डीवं विक्षिपन्धनुः ।
शरांश्च विसृजंश्चित्रान्सुवर्णविकृतान्बहून् ॥ ४.५९.५० ॥
Der Mächtigarmige Arjuna strahlte, indem er den Bogen Gāṇḍīva schwang und viele wunderbare, golden gearbeitete Pfeile abschoss.
4.59.51
प्राच्छादयदमेयात्मा भारद्वाजरथं प्रति ।
द्रोणचापविनिर्मुक्तान्बाणान्बाणैरवारयत् ॥ ४.५९.५१ ॥
Arjuna von unermesslichem Geist deckte die aus Droṇas Bogen gegen Bhāradvājas Wagen geschleuderten Pfeile zu und hielt sie mit seinen eigenen Pfeilen auf.
4.59.52
सरथोऽप्यचरत्पार्थः प्रेक्षणीयो महारथः ।
युगपद्दिक्षु सर्वासु सर्वतोऽस्त्राण्यवासृजम् ॥ ४.५९.५२ ॥
Arjuna, der Sohn der Pṛthā, der große, sehenswerte Wagenkämpfer, bewegte sich auf seinem Wagen und entsandte zugleich Waffen nach allen Richtungen und von allen Seiten.
4.59.53
आददानं शरान्घोरान्संदधानं च पाण्डवम् ।
विसृजन्तं च क्रौन्तेयं न स्म पश्यन्ति लाघवाम् ॥ ४.५९.५३ ॥
Als der Pāṇḍava die schrecklichen Pfeile ergriff, auf die Sehne legte und abschoss, konnte niemand die Schnelligkeit des Kuntī-Sohnes erkennen.
4.59.54
एकच्छायमिवाकाशं बाणैश्चक्रे समन्ततः ।
नादृश्यत ततो द्रोणो नीहारेणेव पर्वतः ॥ ४.५९.५४ ॥
Mit seinen Pfeilen machte er den Himmel ringsum zu einem einzigen Schatten; da war Droṇa nicht zu sehen, wie ein vom Nebel verhüllter Berg.
4.59.55
मरीचिविकचस्येव राजन्भानुमतो वपुः ।
आसीत्पार्थस्य सुमहद्वपुः शरशतार्चितम् ॥ ४.५९.५५ ॥
O König, Pārthas gewaltiger Körper war mit hunderten Pfeilen geschmückt, wie die strahlende Sonne, deren Strahlen sich entfaltet haben.
4.59.56
क्षिपतः शरजालानि कौन्तेयस्य महात्मनः ।
तान्विधूय शरान्घोरान्द्रोणोऽपि समितिंजयः ।
बभासे तिमिरं व्योम्नि विधूय सविता यथा ॥ ४.५९.५६ ॥
Während der großherzige Sohn der Kuntī seine Pfeilnetze schoss, schüttelte Droṇa, der Sieger im Kampf, jene schrecklichen Pfeile ab und strahlte am Himmel wie die Sonne, die die Finsternis vertreibt.
4.59.57
अग्निचक्रोपमं घोरं मण्डलीकृतमाहवे ।
विकृष्य सुमहच्चापं मेघस्तनितनिस्वनम् ।
असकृत्मुञ्चतो बाणान्ददृशुः कुरवो युधि ॥ ४.५९.५७ ॥
Im Kampf, furchtbar wie ein Feuerrad, den großen Bogen im Kreis spannend, Pfeile immer wieder abschießend mit dem Donner der Gewitterwolken, wurde er von den Kurus gesehen.
4.59.58
दिक्षु सर्वासु विपुलः शुश्रुवेऽथ जनैस्तदा ।
द्रोणस्यापि धनुर्घोषो विद्युत्स्तनितनिस्वनः ।
अभवद्विस्मयकरः सैन्यानां भरतर्षभ ॥ ४.५९.५८ ॥
Dann hörten die Menschen in allen Richtungen das gewaltige Dröhnen von Droṇas Bogen, wie Blitz und Donner, das, o Stier der Bharatas, die Heere mit Staunen erfüllte.
4.59.59
तप्तजाम्बूनदमयैर्दीप्तैरग्निसमैः शरैः ।
प्राच्छादयदमेयात्मा दिशः सूर्यस्य च प्रभाम् ॥ ४.५९.५९ ॥
Mit Pfeilen aus geschmolzenem Gold, brennend wie Feuer, bedeckte er, dessen Seele unermesslich war, die Richtungen und sogar das Licht der Sonne.
4.59.60
ततः काञ्चनपङ्खानां शराणां नतपर्वणाम् ।
वियद्गतानां चरतां दृश्यन्ते बहवो व्रजाः ॥ ४.५९.६० ॥
Dann erschienen die Pfeile mit goldenen Federn und gebogenen Gelenken, die durch den Himmel zogen, wie viele Schwärme.
4.59.61
शरासनात्तु द्रोणस्य प्रभवन्ति स्म सायकाः ।
एको दीर्घ इवाभान्तः प्रदृश्यन्ते महाशराः ।
आकाशे समदृश्यन्त हंसानामिव पङ्क्तयः ॥ ४.५९.६१ ॥
Vom Bogen Droṇas schossen die Pfeile hervor; die großen Pfeile erschienen wie eine einzige lange Linie und waren am Himmel wie Reihen von Schwänen zu sehen.
4.59.62
एवं सुवर्णविकृतान्विमुञ्चन्तौ शरान्बहून् ।
आकाशं संवृतं वीरावुल्काभिरिव चक्रतुः ॥ ४.५९.६२ ॥
So ließen die beiden Helden viele goldgezeichnete Pfeile los und bedeckten den Himmel, als füllten sie ihn mit Feuerkugeln.
4.59.63
तयोः शराश्च विबभुः कङ्कबर्हिणवाससः ।
पङ्क्त्यः शरदि मत्तानां सारसानामिवाम्बरे ॥ ४.५९.६३ ॥
Die Pfeile der beiden, mit Reiher- und Pfauenfedern gekleidet, glänzten wie Reihen berauschter Kraniche am Herbsthimmel.
4.59.64
तत्तु युद्धं महाघोरं तयोः संरब्धयोरभूत् ।
अत्यद्भुतमचिन्त्यं च वृत्रवासवयोरिव ॥ ४.५९.६४ ॥
Jener Kampf zwischen den beiden zornigen Kriegern wurde furchtbar, überaus wunderbar und unvorstellbar, wie der Kampf zwischen Vṛtra und Vāsava.
4.59.65
महागजाविवासाद्य विषाणाग्रैः परस्परम् ।
शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैरन्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ४.५९.६५ ॥
Wie zwei große Elefanten, die sich nähern und einander mit den Spitzen ihrer Stoßzähne treffen, so trafen sich die beiden mit Pfeilen, die mit voller Spannung abgeschossen wurden.
4.59.66
अथ त्वाचार्यमुख्येन शरान्सृष्टाञ्शिलाशितान् ।
अवारयच्छितैर्बाणैरर्जुनो जयतांवरः ॥ ४.५९.६६ ॥
Da hielt Arjuna, der Beste unter den Siegern, die auf Stein geschliffenen Pfeile, die der oberste Lehrer abschoss, mit seinen eigenen scharfen Pfeilen auf.
4.59.67
दर्शयन्नैन्द्रमात्मानमुग्रमुग्रुपराक्रमः ।
इषुभिस्तूर्णमाकाशं बहुभिश्च समावृणोत्। ॥ ४.५९.६७ ॥
Seine grimmige, Indra gleichende Gestalt zeigend, bedeckte der an Kühnheit Gewaltige rasch den Himmel mit zahlreichen Pfeilen.
4.59.68
जिघांसन्तं नरव्याघ्रमर्जुनं भीमदर्शनम् ।
विव्याध निशितैर्द्रोणः शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ४.५९.६८ ॥
Droṇa durchbohrte Arjuna, den Tiger unter den Männern, furchterregend anzusehen und nach Tötung verlangend, mit scharfen Pfeilen mit gebogenen Gelenken.
4.59.69
हृष्टः समभवद्द्रोणो रणशौण्डः प्रतापवान् ।
अर्जुनेन समं क्रीडञ्शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ४.५९.६९ ॥
Droṇa, kampferfahren und mächtig, wurde froh und kämpfte, als spielte er gleichrangig mit Arjuna, mit Pfeilen mit gebogenen Gelenken.
4.59.70
तौ व्यदारयतां शूरौ सन्नद्धौ रणशोभिनौ ।
उदीरयन्तौ दिव्यानि ब्राह्माद्यस्त्राणि भागशः ॥ ४.५९.७० ॥
Diese beiden Helden, gerüstet und im Kampf strahlend, zerrissen einander die Schlachtordnung und schleuderten abwechselnd die göttlichen Waffen, beginnend mit Brahmās.
4.59.71
पार्थस्तु समरे शूरो दर्शयन्वीर्यमात्मनः ।
स मह्यस्त्रैर्महात्मानं द्रोणं प्राच्छादयच्छरैः ॥ ४.५९.७१ ॥
Pārtha aber, der Held, der im Kampf seine eigene Tapferkeit zeigte, bedeckte den großherzigen Droṇa mit Pfeilen und großen Waffen.
4.59.72
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य पार्थो द्रोणमवारयत् ॥ ४.५९.७२ ॥
Nachdem er Waffen mit Waffen abgewehrt hatte, hielt Pārtha Droṇa auf.
4.59.73
तयोरासीत्संप्रहारः क्रुद्धयोर्नरसिंहयोः ।
अमृष्यमाणयोः सङ्ख्ये बलिवासवयोरिव ॥ ४.५९.७३ ॥
Zwischen jenen beiden Menschenlöwen, zornentbrannt und einander nicht ertragend, entbrannte im Kampf ein gewaltiger Zusammenstoß, wie der von Bali und Vāsava.
4.59.74
दर्शयेतां महास्राणि भारद्वाजार्जुनौ रणे ॥ ४.५९.७४ ॥
Im Kampf zeigten Bhāradvāja und Arjuna ihre großen Waffen.
4.59.75
ऐन्द्रं वायव्यमाग्नेयमस्त्रमस्त्रेण पाण्डवः ।
मुक्तंमुक्तं द्रोणचापाद्ग्रमते स्म पुनः पुनः ॥ ४.५९.७५ ॥
Der Pāṇḍava wehrte mit den Waffen Indras, des Windes und des Feuers immer wieder Waffe mit Waffe ab, jede aus Droṇas Bogen abgeschossene Waffe.
4.59.76
एवं शूरौ महेष्वासौ विसृजन्तौ शिलाशितान् ।
एकच्छायमकुर्वातां गगनं शरवृष्टिभिः ॥ ४.५९.७६ ॥
So machten die beiden Helden, große Bogenschützen, die auf Stein geschärfte Pfeile schossen, mit ihrem Pfeilregen den Himmel zu einem einzigen Schatten.
4.59.77
ततोऽर्जुनेन मुक्तानां पततां च शरीरिपु ।
पर्वतेष्विव वज्राणां शराणां श्रूयते स्वनः ॥ ४.५९.७७ ॥
Da hörte man das Getöse der von Arjuna abgeschossenen und herabfallenden Pfeile, wie Blitze auf Berge.
4.59.78
ततो नागा रथाश्वाश्च सादिनश्च विशांपते ।
शोणिताक्ताश्च दृश्यन्ते पुष्पिता इव किंशुकाः ॥ ४.५९.७८ ॥
Dann sah man, o Herr der Menschen, Elefanten, Wagen, Pferde und Reiter mit Blut bedeckt, wie blühende Kiṃśuka-Bäume.
4.59.79
बाहुभिश्च सकेयूरैर्निकृत्तैश्च महारथैः ।
सुवर्णाचित्रैः कवचैर्ध्वजैश्च विनिपातितैः ॥ ४.५९.७९ ॥
Arme mit Armreifen, abgehauene große Wagenkämpfer, mit Gold verzierte bunte Panzer und niedergeworfene Banner lagen umher.
4.59.80
योधैश्च निहतैस्तत्र पार्थबाणाभिपीडितैः ।
बलमासीत्सुसंभ्रान्तं द्रोणार्जुनसमागमे ॥ ४.५९.८० ॥
Da geriet das Heer in große Verwirrung, denn dort fielen Krieger, von Pārthas Pfeilen bedrängt, bei der Begegnung von Droṇa und Arjuna.
4.59.81
विधृन्वानौ तु तौ वीरौ धनुषी भारसाधने ।
प्राच्छादयेतामन्योन्यं दिधक्षन्तौ वरेषुभिः ॥ ४.५९.८१ ॥
Die beiden Helden schwangen ihre Bögen, die die Last zu tragen vermochten, und bedeckten einander mit vortrefflichen Pfeilen, begierig, einander zu verbrennen.
4.59.82
अथान्तरिक्षे नादोऽभूद्द्रोणं तत्र प्रशंसताम् ।
दुष्करं कृतवान्द्रोणो यदर्जुनमयोधयत् ॥ ४.५९.८२ ॥
Da erhob sich am Himmel der Schall derer, die Droṇa priesen: Droṇa hat eine schwere Tat vollbracht, da er gegen Arjuna kämpfte.
4.59.83
प्रमाथिनं महावीर्यं दृढमुष्टिं दुरासदम् ।
जेतारं सर्वदैत्यानां सर्वेषां च महारथम् ॥ ४.५९.८३ ॥
Er ist der Bezwinger, von großer Tapferkeit, fest in der Faust, schwer zu nahen, Eroberer aller Daityas und der große Wagenkämpfer unter allen.
4.59.84
अविभ्रमं च शिक्षां च लाघवं दूरपातनम् ।
पार्थस्य समरे दृष्ट्वा द्रोणस्यासीच्च विस्मयः ॥ ४.५९.८४ ॥
Als Droṇa in der Schlacht Pārthas unfehlbare Treffsicherheit, seine Schulung, seine Handfertigkeit und sein Fernschießen sah, geriet auch er in Staunen.
4.59.85
तत्प्रवृत्तं चिरं घोरं तयोर्युद्धं महात्मनोः ।
अवर्तत महारौद्रं लोकसंक्षोभकरकम् ॥ ४.५९.८५ ॥
Der schreckliche Kampf dieser beiden großherzigen Helden dauerte lange an, überaus furchtbar und die Welten in Aufruhr versetzend.
4.59.86
अथ गाण्डीवमुद्यम्य दिव्यं धनुरमर्षणः ।
विचकर्ष रणे पार्थो बाहुभ्यां भरतर्षभः ॥ ४.५९.८६ ॥
Da hob Pārtha, der Stier der Bharatas, unwillig den göttlichen Bogen Gāṇḍīva und spannte ihn im Kampf mit beiden Armen.
4.59.87
तस्य बाणमयं वर्षे शलभानामिवाभवत् ।
न च बाणान्तरे तस्य वायुः शक्नोति सर्पितुम् ॥ ४.५९.८७ ॥
Sein Pfeilregen wurde wie ein Schwarm Heuschrecken, und nicht einmal der Wind konnte sich zwischen seinen Pfeilen hindurchschlängeln.
4.59.88
अभीक्ष्णं संदधानस्य बाणानुत्सृजतस्तथा ।
नान्तरं ददृशे किंचित्पार्थस्यापततोपी च ॥ ४.५९.८८ ॥
Obwohl Pārtha unablässig Pfeile anlegte, abschoss und angriff, war an ihm nicht die kleinste Lücke zu sehen.
4.59.89
युद्धे तु कृतशीघ्रास्त्रे वर्तमाने सुदारुणे ।
शीघ्राच्छीघ्रतरं पार्थः शरानन्यानुदैरयत् ॥ ४.५९.८९ ॥
Doch in jenem überaus wilden Kampf, wo man schnelle Waffen einsetzte, schoss Pārtha andere Pfeile, schneller als schnell.
4.59.90
ततः शरसहस्राणि शराणां नतपर्वणाम् ।
युगपत्प्रापतंस्तत्र द्रोणस्य रथमन्तिकात् ॥ ४.५९.९० ॥
Da fielen Tausende Pfeile mit gebogenen Spitzen gleichzeitig aus der Nähe auf Droṇas Wagen.
4.59.91
विकीर्यमाणे द्रोणे तु शरैर्गाण्डीवधन्वना ।
हाहाकारो महानासीत्सैन्यानां भरतर्षभ ॥ ४.५९.९१ ॥
Als Droṇa von den Pfeilen des Gāṇḍīva-Trägers überschüttet wurde, erhob sich unter den Heeren ein großes Wehklagen, o Stier der Bharatas.
4.59.92
पाण्डवस्य तु शीघ्रास्त्रं मघवा समपूजयत् ।
गन्धर्वाप्सरसश्चैव ये च तत्र समागताः ॥ ४.५९.९२ ॥
Indra ehrte die schnelle Waffe des Pāṇḍava, und ebenso taten es die dort versammelten Gandharvas und Apsarasen.
4.59.93
द्रोणं युद्धार्णवे मग्नं दृष्ट्वा पुत्रः प्रतापवान् ।
ततो वृन्देन महता रथिनां रथियूथपः ।
आचार्यपुत्रस्तु शरैः पाण्डवं प्रत्यवारयत् ॥ ४.५९.९३ ॥
Als er Droṇa im Ozean der Schlacht versunken sah, hielt der mächtige Sohn da, mit einer großen Schar von Wagenkämpfern, der Sohn des Lehrers, Führer der Streitwagen, den Pāṇḍava mit Pfeilen auf.
4.59.94
अश्वत्थामा तु तत्कर्म हृदयेन महात्मनः ।
पूजयामास पार्थस्य कोपं चास्य तदाऽकरोत् ॥ ४.५९.९४ ॥
Aśvatthāman ehrte in seinem Herzen jene Tat des Großherzigen, doch zugleich erhob sich in ihm der Zorn gegen Pārtha.
4.59.95
स भन्युवशमापन्नः पार्थमभ्यद्रवद्रणे ।
किरञ्शरसहस्राणि पर्जन्य इव वृष्टिमान् ॥ ४.५९.९५ ॥
Von Zorn übermannt stürzte er sich im Kampf auf Pārtha und streute Tausende Pfeile wie eine regenschwere Wolke.
4.59.96
आवृत्य च महाबाहुर्यतो द्रोणस्ततोऽभवत् ।
अन्तरं प्रददौ पार्थो द्रोणस्य व्यपसर्पितुम् ॥ ४.५९.९६ ॥
Ihn umzingelnd begab sich der Starkarmige dorthin, wo Droṇa war; und Pārtha verschaffte Droṇa eine Lücke, sich zurückzuziehen.
4.59.97
स तु लब्धान्तरस्तूर्णमपायाञ्जवनैर्हयैः ।
छिन्नवर्मध्वजरथो निकृत्तः परमेषुभिः ॥ ४.५९.९७ ॥
Dieser, der eine Lücke gefunden hatte, floh eilends mit schnellen Pferden, seine Rüstung und sein Bannerwagen von höchsten Pfeilen zerschlagen.
4.59.98
पराजिते तदा द्रोणे द्रोणपुत्रः समागतः ।
सदण्ड इव रक्ताक्षः कृतान्तः समरे स्थितः ॥ ४.५९.९८ ॥
Als Droṇa besiegt war, trat Droṇas Sohn hervor und stand im Kampf, rotäugig, wie der Tod mit seinem Stab.