மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.59.1
जितं वैकर्तनं दृष्ट्वा पार्थो वैराटिमब्रवीत् ।
स्थिरो भव त्वं संग्रामे जयोऽस्माकं नृपात्मजः ॥ ४.५९.१ ॥
வைகர்தனன் (கர்ணன்) தோற்கடிக்கப்பட்டதைக் கண்ட பார்த்தன், விராடனின் மகனிடம் சொன்னான்: அரச குமாரனே, போரில் உறுதியாக இரு; நமக்கே வெற்றி.
4.59.2
यावच्छङ्खमुपाध्यास्ये द्विषतां रोमहर्षणम् ।
अविक्लबमसंभ्रान्तमव्यक्तहृदयेक्षणम्। ॥ ४.५९.२ ॥
எதிரிகளின் உடலை சிலிர்க்கச் செய்யும் சங்கை ஊதும் வரை — கலங்காமல், பதற்றமின்றி, உள்ளத்தையும் பார்வையையும் மறைத்தபடி.
4.59.3
याहि शीघ्रं यतो द्रोणो ममाचार्यो रणे स्थितः ।
तथा संक्रीडमानस्य अर्जुनस्य रणाजिरे। ॥ ४.५९.३ ॥
போர்க்களத்தில் என் ஆசிரியர் துரோணர் நிற்கும் இடத்திற்கு விரைந்து செல்; அங்கே போர்க்களத்தில் அர்ஜுனன் விளையாடுவது போல் போரிடுகிறான்.
4.59.4
बलं सत्वं च तेजश्च लाघवं च व्यवर्धत ।
तच्चाद्भुतमभिप्रेक्ष्य भयमुत्तरमाविशत् ॥ ४.५९.४ ॥
அவனுடைய வலிமை, உறுதி, ஒளி, சுறுசுறுப்பு ஆகியவை பெருகின; அந்த அதிசயத்தைக் கண்டு உத்தரனுக்கு பயம் புகுந்தது.
4.59.5
अस्त्राणां तव दिव्यानां शरौघान्क्षिपतः शितान् ।
मनो मे मुह्यतेऽत्यर्थं तव दृष्ट्वा पराक्रमम् ॥ ४.५९.५ ॥
நீ தெய்வீகப் படைக்கலன்களால் கூரிய அம்புகளின் வெள்ளத்தைப் பொழிந்து போரிடும் உன் வீரத்தைக் கண்டு என் மனம் மிகவும் குழம்புகிறது.
4.59.6
द्वैधीभूतं मनो मह्यं भयाद्भरतसत्तम ।
अदृष्टपूर्वं पश्यामि तव गाण्डीवनिस्वनम् ॥ ४.५९.६ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, பயத்தால் என் மனம் இரண்டாகப் பிளந்துவிட்டது; உன் காண்டீவத்தின் இத்தகைய முழக்கத்தை இதற்கு முன் நான் கண்டதில்லை.
4.59.7
तव बाहुबलं चैव धनुः कर्षयतो बहु ।
तव तेजो दुराधर्षं यथा विष्णोस्त्रिविक्रमे ॥ ४.५९.७ ॥
உன் கரங்களின் வலிமையும் வில்லை பலமாக இழுக்கும் ஆற்றலும், உன் தேஜஸ் வெல்ல முடியாதது; த்ரிவிக்ரமத்தில் விஷ்ணுவின் தேஜஸ் போல.
4.59.8
तमुत्तरश्चित्रमवेक्ष्य गाण्डिवं शरांश्च मुक्तान्सहसा किरीटिना ।
भीतोऽब्रवीदर्जुनमाजिमध्ये नाहं तवाश्वान्विषहे नियन्तुम् ॥ ४.५९.८ ॥
கிரீடியால் திடீரென விடுக்கப்பட்ட அம்புகளையும் காண்டீவத்தையும் கண்டு வியந்து, உத்தரன் பயந்து போர் நடுவில் அர்ஜுனனிடம் கூறினான்: "உன் குதிரைகளை என்னால் அடக்க இயலாது."
4.59.9
तमब्रवीत्किंचिदिव प्रहस्य गाण्डीवधन्वा द्विषतां निहन्ता ।
मया सहायेन कुतोऽस्ति ते भयं प्रेह्युत्तराश्वाननुमन्त्र्य वाहय ॥ ४.५९.९ ॥
எதிரிகளை அழிப்பவனும் காண்டீவ வில்லாளியுமான அர்ஜுனன் சிறிது புன்னகைத்து அவனிடம் கூறினான்: "என் துணை இருக்கையில் உனக்கு என்ன பயம்? முன்னே செல், உத்தரா! குதிரைகளை ஊக்கப்படுத்தி ஓட்டு."
4.59.10
आश्वासितस्तेन धनंजयेन वैराटिरश्वान्प्रतुतोदय शीघ्रम् ।
धनंजयश्चापि विकृष्य चापं विष्फारयामास महेन्द्रकल्पः ॥ ४.५९.१० ॥
அர்ஜுனனால் ஆறுதல் பெற்ற விராடனின் மகன் உத்தரன் விரைவாகக் குதிரைகளைத் தூண்டினான்; இந்திரனைப் போன்ற தனஞ்சயனும் வில்லை இழுத்து நாண் ஒலிக்கச் செய்தான்.
4.59.11
उत्तरं चैव बीभत्सुरब्रवीत्पुनरर्जुनः ।
न भेतव्यं मया सार्धं तात संग्राममूर्धनि ॥ ४.५९.११ ॥
பீபத்சுவாகிய அர்ஜுனன் மீண்டும் உத்தரனிடம் கூறினான்: "அன்பு மகனே! என்னுடன் இருக்கையில் போர்முனையில் அஞ்ச வேண்டாம்."
4.59.12
राजपुत्रोऽसि ते भद्रं कुले महति मात्स्यके ।
जातस्त्वं क्षत्रियकुले न विषीदितुमर्हसि ॥ ४.५९.१२ ॥
நீ அரசகுமாரன்; உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும். பெரிய மத்ஸ்ய குலத்தில், க்ஷத்திரிய வம்சத்தில் பிறந்த நீ துயரப்படக் கூடாது.
4.59.13
धृतिं कृत्वा सुविपुलां राजपुत्र रथं मम ।
युध्यमानस्य संग्रामे राजभिः सह वाहय ॥ ४.५९.१३ ॥
அரசகுமாரனே, மிகுந்த உறுதியுடன் என் தேரை ஓட்டு; போரில் அரசர்களுடன் நான் போரிடும் இடத்தில்.
4.59.14
उक्त्वा तमेवं बीभत्सुरर्जुनः पुनरब्रवीत् ।
पाण्डवो रथिनां श्रेष्ठो भारद्वाजं समीक्ष्य तु ॥ ४.५९.१४ ॥
இவ்வாறு அவனிடம் சொல்லிவிட்டு, தேர்வீரர்களில் சிறந்த பாண்டவன் பீபத்ஸு அர்ஜுனன், பாரத்வாஜரை (துரோணரை) நோக்கி மீண்டும் பேசினான்.
4.59.15
यत्रैषा काञ्चनी वेदिर्दृश्यतेऽग्निशिखोपमा ।
उच्छ्रिता काञ्चने दण्डे पताकाभिरलंकृता ॥ ४.५९.१५ ॥
நெருப்புச் சுடர் போன்ற இந்தப் பொன்மயமான வேதி எங்கே தெரிகிறதோ, பொன் கம்பத்தின் மேல் உயர்ந்து கொடிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளதோ, அங்கே.
4.59.16
तत्र मां वह भद्रं ते द्रोणं योत्स्यामि सत्तमम् ।
भारद्वाजेन योत्स्येऽहमाचार्येण महात्मना ॥ ४.५९.१६ ॥
அங்கே என்னைக் கொண்டு செல், உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும். நல்லோரில் சிறந்த துரோணரோடு நான் போரிடுவேன்; மகாத்மாவான ஆசிரியர் பாரத்வாஜரின் மகனோடு நான் போரிடுவேன்.
4.59.17
अमी शोणाः प्रकाशन्ते तुरगाः साधुवाहिनः ।
मुक्ता रथवरे तस्य सर्वशिक्षाविशारदाः ॥ ४.५९.१७ ॥
அதோ அந்த சிவப்பு நிறக் குதிரைகள் ஒளிர்கின்றன; நன்றாக இழுக்கும் அவை அவனுடைய சிறந்த தேரில் பூட்டப்பட்டு, எல்லாப் பயிற்சிகளிலும் வல்லவையாக உள்ளன.
4.59.18
यतो रथवरे शूरः सर्वशस्त्रभृतांवरः ।
स्निग्धवैडूर्यसंकाशस्ताम्राक्षः प्रियदर्शनः ॥ ४.५९.१८ ॥
சிறந்த தேரில் இருக்கும் அந்த வீரன் எங்கே இருக்கிறானோ — ஆயுதந்தாங்குவோரில் சிறந்தவன், மென்மையான வைடூரியம் போன்றவன், சிவந்த கண்களுடையவன், பார்க்க இனியவன்.
4.59.19
आदित्य इव तेजस्वी बलवीर्यसमन्वितः ।
सर्वलोकधनुःश्रेष्ठः सर्वलोकेषु पूजितः।
अङ्गिरोशनसोस्तुल्यो नये बुद्धिमतांवरः ॥ ४.५९.१९ ॥
சூரியனைப் போல் ஒளிர்பவன், பலமும் வீரமும் கொண்டவன், எல்லா உலகங்களிலும் வில்லாளர்களில் சிறந்தவன், எல்லா உலகங்களிலும் போற்றப்படுபவன்; நீதியில் அங்கிரசருக்கும் உசனஸுக்கும் சமமானவன், அறிவாளிகளில் சிறந்தவன்.
4.59.20
चत्वारो निखिला वेदाः साङ्गोपाङ्गाः सलक्षणाः ।
धनुर्वेदश्च कार्त्स्न्येन ब्राह्मं चास्त्रं प्रतिष्ठितम् ॥ ४.५९.२० ॥
நான்கு வேதங்களும், அங்கங்களும் உபாங்கங்களும் லக்ஷணங்களுடன்; தனுர்வேதம் முழுவதும்; பிரம்மாஸ்திரமும் அவனில் நிலைபெற்றுள்ளது.
4.59.21
पुराणमितिहासश्च अर्थविद्या च मानवम् ।
भारद्वाजे समस्तानि सर्वाण्येतानि सांप्रतम् ॥ ४.५९.२१ ॥
புராணமும் இதிகாசமும், அர்த்தவித்யையும், மானவ (தர்ம) சாஸ்திரமும்; பாரத்வாஜரிடம் இவை அனைத்தும், இப்போது முழுமையாக உள்ளன.
4.59.22
क्षमा दमश्च सत्यं च तेजो मार्दवमार्जवम् ।
प्रतिष्ठिता गुणा यस्मिन्बहवो द्विजसत्तमे ॥ ४.५९.२२ ॥
பொறுமை, அடக்கம், உண்மை, தேஜஸ், மென்மை, நேர்மை — இவையும் பல குணங்களும் நிலைபெற்ற அந்த இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவனிடம்.
4.59.23
यस्याहमिष्टः सततं मम चेष्टः सदा च सः ।
क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य तेन योत्स्ये हि सांप्रतम् ॥ ४.५९.२३ ॥
எவன் எப்போதும் எனக்கு அன்பானவனோ, எப்போதும் எனக்கு நன்மை செய்பவனோ, அவனுடனே இப்போது க்ஷத்ரிய தர்மத்தை முன்னிறுத்தி நான் நிச்சயம் போர் புரிவேன்.
4.59.24
आचार्यं प्रापयेदानीं ममोत्तर महारथम् ।
अपरं पश्य संग्राममद्भुतं मम तस्य च ॥ ४.५९.२४ ॥
இப்போது என் தேரோட்டியை ஆசாரியரிடம் கொண்டுசெல், உத்தரா. பார், என்னுடையதும் அவனுடையதுமான வேறொரு அற்புதமான போரை.
4.59.25
उत्तरस्त्वेवमुक्तोऽश्वांश्चोदयामास तं प्रति ।
आजगामार्जुनरथो भारद्वाजरथं प्रति ॥ ४.५९.२५ ॥
உத்தரன் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் அவன் குதிரைகளை அந்தத் திசையில் தூண்டினான். அர்ஜுனனின் தேர் பாரத்வாஜரின் (துரோணரின்) தேரை நோக்கி வந்தது.
4.59.26
तमापतन्तं वेगेन पाण्डवं सरथं रणे ।
द्रोणोप्यभ्यद्रवत्पार्थं मतो मत्तमिव द्विपम् ॥ ४.५९.२६ ॥
போரில் வேகமாக வந்து கொண்டிருந்த அந்தப் பாண்டவனை, அவனுடைய தேரோடு, துரோணரும் மதம் பிடித்த யானையைப் போல பார்த்தன் மீது பாய்ந்தார்.
4.59.27
स तु रुक्मरथं दृष्ट्वा कौन्तेयः समभिद्रुतम् ।
आचार्यं तं महाबाहुः प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत् ॥ ४.५९.२७ ॥
பொன்தேரில் தன்னை நோக்கி ஓடி வரும் அந்த ஆசிரியரைக் கண்ட அந்த மகாபாகுவான குந்தியின் மகன், கைகூப்பி இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
4.59.28
उषिताः स्मो वने वासं प्रतिकर्मचिकीर्षवः ।
कोपं नार्हसि नः कर्तुं सदा समरदुर्जय ॥ ४.५९.२८ ॥
நாங்கள் காட்டில் வாசம் செய்து வந்தோம்; பதிலடி கொடுக்க விரும்புகிறோம். போரில் எப்போதும் வெல்ல முடியாதவரே, நீங்கள் எங்கள் மீது கோபம் கொள்வது தகாது.
4.59.29
अहं तु ताडितः पूर्वं प्रहरेयं तवानघ ।
इति मे वर्तते बुद्धिस्तद्भवान्क्षन्तुमर्हति ॥ ४.५९.२९ ॥
பாவமற்றவரே! முன்னர் நீங்கள் என்னைத் தாக்கினீர்கள்; நானும் உங்களைத் தாக்க வேண்டும் என்பதே என் எண்ணம். எனவே நீங்கள் மன்னிக்கத் தகுதியுடையவர்.
4.59.30
ततः प्राध्मापयच्छङ्खं भेरीपटहवादितम् ।
व्यक्षोभत बलं सर्वमुद्धूतमिव सागरम् ॥ ४.५९.३० ॥
பின்னர் அவன் பேரிகையும் பறையும் ஒலிக்க சங்கை ஊதச் செய்தான். ஆழியைக் கிளறியது போல் முழுப் படையும் கொந்தளித்தது.
4.59.31
ततस्तु प्राहिणोद्द्रोणः शरानथ स विंशतिम् ।
अप्राप्तानेव तान्पार्थश्चिच्छेद कृतहस्तवान् ॥ ४.५९.३१ ॥
பின்னர் துரோணர் இருபது அம்புகளை ஏவினார். திறமையான கைகளையுடைய பார்த்தன் அவை வந்தடைவதற்கு முன்னரே அவற்றை வெட்டினான்.
4.59.32
ततः शरसहस्रेण रथं पार्थस्य वीर्यवान् ।
अवाकिरत्ततो द्रोणः शीघ्रहस्तं प्रदर्शयन् ॥ ४.५९.३२ ॥
பின்னர் வலிமைமிக்க துரோணர் விரைவான கைத்திறனைக் காட்டி பார்த்தனின் தேரை ஆயிரம் அம்புகளால் மூடினார்.
4.59.33
एवं प्रववृते युद्धं भारज्वाजकिरीटिनोः ॥ ४.५९.३३ ॥
இவ்வாறு பரத்வாஜரின் மகனுக்கும் கிரீடதாரிக்கும் இடையே போர் தொடங்கியது.
4.59.34
अश्वाञ्शोणान्महावेगान्हंसवर्णैस्तु वाजिभिः ।
मिश्रितान्समरे दृष्ट्वा व्यस्मयन्त पृथग्जनाः ॥ ४.५९.३४ ॥
போரில் சிவப்பு நிறமுள்ள, மிக விரைவான குதிரைகள் அன்ன நிறக் குதிரைகளோடு கலந்திருப்பதைக் கண்டு சாதாரண மக்கள் வியப்படைந்தனர்.
4.59.35
रथं रथेन पार्थस्य समाहत्य परंतपः ।
हर्षयुक्तस्तदाऽऽचार्यः प्रत्यगृह्णात्स पाण्डवम् ॥ ४.५९.३५ ॥
எதிரிகளைத் தகிப்பவரான ஆசிரியர் துரோணர் தமது தேரால் பார்த்தனின் தேரை மோதி, மகிழ்ச்சியுடன் அந்தப் பாண்டவனை எதிர்கொண்டார்.
4.59.36
समाश्लिष्टाविवान्योन्यं द्रोणपाण्डवयोर्ध्वजौ ।
दृष्ट्वा प्राकम्पत मुहुर्भारतानां महाचमूः ॥ ४.५९.३६ ॥
துரோணரின், பாண்டவனின் கொடிகள் ஒன்றையொன்று தழுவிக்கொண்டிருப்பது போல் தோன்றுவதைக் கண்டு பாரதர்களின் பெரும் படை மீண்டும் மீண்டும் நடுங்கியது.
4.59.37
तत्तु युद्धं प्रववृते ह्याचार्यस्यार्जुनस्य च ।
विमुञ्चतोः शरानुग्रान्विशिखान्दीप्ततेजसः ॥ ४.५९.३७ ॥
ஆசாரியர் மற்றும் அர்ஜுனனின் அந்தப் போர் தொடங்கியது; ஒளிரும் தேஜஸ் கொண்ட அவர்கள் இருவரும் கொடிய அம்புகளையும் விசிகங்களையும் எய்தனர்.
4.59.38
तौ वीरौ वीर्यसंपन्नौ दृष्ट्वा समरमूर्धनि ।
आचार्यशिष्यौ रथिनौ कृतवीर्यौ तरस्विनौ ॥ ४.५९.३८ ॥
போர்முனையில் வீரியம் நிறைந்த அந்த இரு வீரர்களையும் — ஆசாரியனும் சீடனுமான இரு தேர்வீரர்களையும், பராக்கிரமம் காட்டி வேகமாக நிற்பதைக் கண்டு...
4.59.39
उभौ विश्रुतकर्माणावुभौ श्रमगतौ जये ।
उभावतिरथौ लोके ह्युभौ परपुंरजयौ।
क्षिपन्तौ शरजालानि क्षत्रियान्मोह आविशत् ॥ ४.५९.३९ ॥
இருவரும் புகழ்பெற்ற செயல்கள் கொண்டவர்கள்; வெற்றிக்காக இருவரும் களைப்புற்றவர்கள்; இருவரும் உலகில் அதிரதர்கள், பகை வீரர்களை வெல்பவர்கள்; அம்புவலைகளை வீசியபோது க்ஷத்திரியர்களுக்குள் மயக்கம் புகுந்தது.
4.59.40
व्यस्मयन्त नराः सर्वे द्रोणार्जुनसमागमे ।
नराणां ब्रुवतां वाक्यं श्रूयते स महास्वनः ॥ ४.५९.४० ॥
துரோணரும் அர்ஜுனனும் சந்தித்த அந்தக் களத்தில் அனைத்து மனிதர்களும் வியப்படைந்தனர்; பேசும் மனிதர்களின் சொற்கள் கேட்டன — அந்தப் பெரும் ஒலி.
4.59.41
द्रोणं हि समरे कोऽन्यो योद्धुमर्हत्यथार्जुनात् ।
रौद्रः क्षत्रियधर्मोऽयं गुरं वै यदयोधयत् ॥ ४.५९.४१ ॥
போரில் துரோணருடன் அர்ஜுனனைத் தவிர வேறு யார் போரிடத் தகுந்தவர்? இந்த க்ஷத்திரிய தர்மம் கொடியது; இது குருவுடனும் போரிடச் செய்கிறது.
4.59.42
इत्यब्रुवञ्जनास्तत्र संग्रामशिरसि स्थिताः ।
तौ समीक्ष्य तु संरब्धौ सन्निकृष्टौ महारथौ ॥ ४.५९.४२ ॥
இவ்வாறு அங்கே போர்முனையில் நின்றிருந்த மக்கள் பேசினர்; கோபம் கொண்டு அருகில் வந்த அந்த இரு மகாரதர்களைக் கண்டு...
4.59.43
छाद्येतां शरौघैस्तावन्योन्यमुपराजितौ ।
संयुगे संचकाशेतां कालसूर्याविवोदितौ ॥ ४.५९.४३ ॥
வெல்லப்படாத அந்த இருவரும் அம்பு வெள்ளங்களால் ஒருவரையொருவர் மறைத்தனர்; போரில் உதித்த இரு கால சூரியர்களைப் போல் ஒளிர்ந்தனர்.
4.59.44
विष्फार्य च महाचापं हेमपृष्ठं दुरासदम् ।
संरब्धस्तु तदा द्रोणः प्रत्ययुध्यत फल्गुनम् ॥ ४.५९.४४ ॥
அப்போது சினம் கொண்ட துரோணர், பொன் முதுகுடைய, அணுக முடியாத பெரிய வில்லை இழுத்து, பல்குனனுடன் எதிர்த்துப் போரிட்டார்.
4.59.45
स सायकमयैर्जालैरर्जुनस्य रथं प्रति ।
भानुमद्भिः शिलाधौतैर्बाणैः प्राच्छादयद्दिशः ॥ ४.५९.४५ ॥
அவர் அர்ஜுனனின் தேரை நோக்கி அம்புகளாலான வலைகளை வீசி, கல்லில் கூர்மையாக்கிய ஒளிரும் அம்புகளால் திசைகளை மறைத்தார்.
4.59.46
अर्जुनस्तु तदा द्रोणं महावेगैर्महारथः ।
विव्याध शतशो बाणैर्धाराभिरिव पर्वतम् ॥ ४.५९.४६ ॥
அப்போது மகாரதனான அர்ஜுனன், வேகமான நூறு நூறு அம்புகளால் துரோணரைத் துளைத்தான்; மலையைப் பெருமழை தாக்குவதுபோல்.
4.59.47
कालमेघ इवोष्णान्ते फल्गुनः समवाकिरत् ॥ ४.५९.४७ ॥
கோடையின் இறுதியில் கால மேகம் பொழிவதுபோல், பல்குனன் அம்புகளைப் பொழிந்தான்.
4.59.48
तस्य जाम्बूनदमयैश्चितरैश्चापच्युतैः शरैः ।
प्राच्छादयद्रथश्रेष्ठं भारद्वाजोऽर्जुनस्य वै ॥ ४.५९.४८ ॥
பாரத்வாஜ துரோணர், அர்ஜுனனின் சிறந்த தேரை அவனது வில்லிலிருந்து பாய்ந்த பொன்னாலான வண்ண அம்புகளால் மறைத்தார்.
4.59.49
तथैव दिव्यं गाण्डीवं धनुरानम्य चार्जुनः ।
शत्रुघ्नं वेगवत्सृष्टं भारसाधनमुत्तमम् ॥ ४.५९.४९ ॥
அதேபோல் அர்ஜுனன் தெய்வீக காண்டீவ வில்லை வளைத்து, எதிரிகளை அழிக்கவல்ல, வேகமாக எய்யப்பட்ட, பெரும் பணியை நிறைவேற்றும் உயர்ந்த அம்புகளைச் செலுத்தினான்.
4.59.50
शोभते स्म महावाहुर्गाण्डीवं विक्षिपन्धनुः ।
शरांश्च विसृजंश्चित्रान्सुवर्णविकृतान्बहून् ॥ ४.५९.५० ॥
பெருந்தோள் அர்ஜுனன் காண்டீவ வில்லை சுழற்றி, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பல அற்புத அம்புகளை எய்து விளங்கினான்.
4.59.51
प्राच्छादयदमेयात्मा भारद्वाजरथं प्रति ।
द्रोणचापविनिर्मुक्तान्बाणान्बाणैरवारयत् ॥ ४.५९.५१ ॥
அளவற்ற ஆன்மா கொண்ட அர்ஜுனன், துரோணரின் வில்லிலிருந்து எய்யப்பட்ட அம்புகளை பாரத்வாஜரின் (துரோணரின்) தேர் நோக்கி வந்தபோது தன் அம்புகளால் மறைத்துத் தடுத்தான்.
4.59.52
सरथोऽप्यचरत्पार्थः प्रेक्षणीयो महारथः ।
युगपद्दिक्षु सर्वासु सर्वतोऽस्त्राण्यवासृजम् ॥ ४.५९.५२ ॥
பிருதையின் மகன் அர்ஜுனன், காண்பதற்கு அழகான பெருந்தேர்வீரன், தன் தேரில் சுற்றிவந்து எல்லாத் திசைகளிலும் ஒரே நேரத்தில் எல்லாப் பக்கங்களிலும் அஸ்திரங்களை எய்தான்.
4.59.53
आददानं शरान्घोरान्संदधानं च पाण्डवम् ।
विसृजन्तं च क्रौन्तेयं न स्म पश्यन्ति लाघवाम् ॥ ४.५९.५३ ॥
பாண்டவன் பயங்கரமான அம்புகளை எடுத்து, நாணில் பூட்டி, எய்வதை—குந்தியின் மகனின் இந்த விரைவைக் கண்ணால் காண இயலவில்லை.
4.59.54
एकच्छायमिवाकाशं बाणैश्चक्रे समन्ततः ।
नादृश्यत ततो द्रोणो नीहारेणेव पर्वतः ॥ ४.५९.५४ ॥
அம்புகளால் அவன் நாற்புறமும் வானத்தை ஒரே நிழலுடையதாக்கினான்; அப்போது துரோணர் பனியால் மூடப்பட்ட மலையைப்போல் காணப்படவில்லை.
4.59.55
मरीचिविकचस्येव राजन्भानुमतो वपुः ।
आसीत्पार्थस्य सुमहद्वपुः शरशतार्चितम् ॥ ४.५९.५५ ॥
ஓ அரசே, பார்த்தனின் பெரிய உடல் நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது; அது கதிர்கள் விரிந்த ஒளிமிக்க சூரியனைப் போல இருந்தது.
4.59.56
क्षिपतः शरजालानि कौन्तेयस्य महात्मनः ।
तान्विधूय शरान्घोरान्द्रोणोऽपि समितिंजयः ।
बभासे तिमिरं व्योम्नि विधूय सविता यथा ॥ ४.५९.५६ ॥
மகாத்மாவான குந்தியின் மகன் அம்பு வலைகளை எய்தபோதும், போரில் வென்ற துரோணர் அந்த பயங்கர அம்புகளை விலக்கி, இருளைப் போக்கும் சூரியனைப் போல் வானில் ஒளிர்ந்தார்.
4.59.57
अग्निचक्रोपमं घोरं मण्डलीकृतमाहवे ।
विकृष्य सुमहच्चापं मेघस्तनितनिस्वनम् ।
असकृत्मुञ्चतो बाणान्ददृशुः कुरवो युधि ॥ ४.५९.५७ ॥
போரில் நெருப்புச் சக்கரம் போல் பயங்கரமாக வட்டமாக இழுக்கப்பட்ட பெரிய வில்லிலிருந்து, இடிமுழக்கம் போன்ற ஒலியுடன் திரும்பத் திரும்ப அம்புகளை எய்தவனை குருக்கள் கண்டனர்.
4.59.58
दिक्षु सर्वासु विपुलः शुश्रुवेऽथ जनैस्तदा ।
द्रोणस्यापि धनुर्घोषो विद्युत्स्तनितनिस्वनः ।
अभवद्विस्मयकरः सैन्यानां भरतर्षभ ॥ ४.५९.५८ ॥
அப்போது எல்லாத் திசைகளிலும் மக்கள் துரோணரின் வில்லொலியைக் கேட்டனர்; அது மின்னலும் இடியும் போன்றிருந்து, ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே, படைகளை வியப்பில் ஆழ்த்தியது.
4.59.59
तप्तजाम्बूनदमयैर्दीप्तैरग्निसमैः शरैः ।
प्राच्छादयदमेयात्मा दिशः सूर्यस्य च प्रभाम् ॥ ४.५९.५९ ॥
அளவற்ற ஆன்மா கொண்டவன், தங்கத்தால் ஆன, நெருப்பைப் போல் ஒளிரும் அம்புகளால் திசைகளை மறைத்தான்; சூரியனின் ஒளியையும் மறைத்தான்.
4.59.60
ततः काञ्चनपङ्खानां शराणां नतपर्वणाम् ।
वियद्गतानां चरतां दृश्यन्ते बहवो व्रजाः ॥ ४.५९.६० ॥
பின்னர் தங்கச் சிறகுகளும் வளைந்த கணுக்களும் கொண்ட அம்புகள் வானில் பறப்பதால், பல கூட்டங்களாகத் தெரிந்தன.
4.59.61
शरासनात्तु द्रोणस्य प्रभवन्ति स्म सायकाः ।
एको दीर्घ इवाभान्तः प्रदृश्यन्ते महाशराः ।
आकाशे समदृश्यन्त हंसानामिव पङ्क्तयः ॥ ४.५९.६१ ॥
துரோணரின் வில்லிலிருந்து அம்புகள் எழுந்தன. ஒரே நீண்ட வரிசையாகத் தோன்றிய அந்த மகா அம்புகள் வானில் அன்னப்பறவைகளின் வரிசைகள் போல் தெரிந்தன.
4.59.62
एवं सुवर्णविकृतान्विमुञ्चन्तौ शरान्बहून् ।
आकाशं संवृतं वीरावुल्काभिरिव चक्रतुः ॥ ४.५९.६२ ॥
இவ்வாறு பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பல அம்புகளை எய்த அந்த இரு வீரர்களும் வானை எரிகொள்ளிகளால் நிரப்பியது போல் மூடினர்.
4.59.63
तयोः शराश्च विबभुः कङ्कबर्हिणवाससः ।
पङ्क्त्यः शरदि मत्तानां सारसानामिवाम्बरे ॥ ४.५९.६३ ॥
அவ்விருவரின் அம்புகளும் கொக்கு, மயில் இறகுகளால் அணிசெய்யப்பட்டு ஒளிர்ந்தன; இலையுதிர்காலத்தில் வானில் மகிழ்ந்த கொக்குகளின் வரிசைகள் போல் அவை தோன்றின.
4.59.64
तत्तु युद्धं महाघोरं तयोः संरब्धयोरभूत् ।
अत्यद्भुतमचिन्त्यं च वृत्रवासवयोरिव ॥ ४.५९.६४ ॥
சினம் கொண்ட அவர்கள் இருவருக்கும் நடந்த அந்தப் போர் மிகக் கொடியதாகவும், மிக அற்புதமானதாகவும், எண்ணுவதற்கரியதாகவும் இருந்தது; விருத்திரனுக்கும் வாசவனுக்கும் நடந்த போர் போல் இருந்தது.
4.59.65
महागजाविवासाद्य विषाणाग्रैः परस्परम् ।
शरैः पूर्णायतोत्सृष्टैरन्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ४.५९.६५ ॥
இரண்டு பெரிய யானைகள் அருகில் வந்து தந்தங்களின் நுனிகளால் ஒன்றையொன்று தாக்குவது போல், முழுவதும் இழுத்து விடப்பட்ட அம்புகளால் அவர்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் தாக்கினர்.
4.59.66
अथ त्वाचार्यमुख्येन शरान्सृष्टाञ्शिलाशितान् ।
अवारयच्छितैर्बाणैरर्जुनो जयतांवरः ॥ ४.५९.६६ ॥
பின்னர் வெற்றியாளர்களில் சிறந்த அர்ஜுனன், ஆசிரியர்களில் தலைசிறந்த துரோணர் எய்த கல்லில் கூர்மையாக்கிய அம்புகளைத் தனது கூரிய அம்புகளால் தடுத்தான்.
4.59.67
दर्शयन्नैन्द्रमात्मानमुग्रमुग्रुपराक्रमः ।
इषुभिस्तूर्णमाकाशं बहुभिश्च समावृणोत्। ॥ ४.५९.६७ ॥
இந்திரனுக்கு ஒப்பான தம் உக்கிர வடிவைக் காட்டி, உக்கிரப் பராக்கிரமம் கொண்டவன் விரைவாகப் பல அம்புகளால் வானத்தை மறைத்தான்.
4.59.68
जिघांसन्तं नरव्याघ्रमर्जुनं भीमदर्शनम् ।
विव्याध निशितैर्द्रोणः शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ४.५९.६८ ॥
கொல்ல விரும்பி பயங்கரத் தோற்றத்துடன் நின்ற நரவியாக்ரனாகிய அர்ஜுனனை, துரோணர் கூரிய, வளைந்த கணுக்களுடைய அம்புகளால் துளைத்தார்.
4.59.69
हृष्टः समभवद्द्रोणो रणशौण्डः प्रतापवान् ।
अर्जुनेन समं क्रीडञ्शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ४.५९.६९ ॥
போரில் திறமையும் வீரமும் கொண்ட துரோணர் மகிழ்ந்தார்; வளைந்த கணுக்களுடைய அம்புகளால் அர்ஜுனனுடன் சமமாக விளையாடுவது போல் போரிட்டார்.
4.59.70
तौ व्यदारयतां शूरौ सन्नद्धौ रणशोभिनौ ।
उदीरयन्तौ दिव्यानि ब्राह्माद्यस्त्राणि भागशः ॥ ४.५९.७० ॥
கவசம் அணிந்த, போர்க்களத்தில் சிறக்கும் அந்த இரு வீரர்களும் ஒருவரது அணியை மற்றவர் சிதைத்தனர்; பிரம்மன் முதலிய தெய்வீக அஸ்திரங்களைப் பகுதி பகுதியாக ஏவினர்.
4.59.71
पार्थस्तु समरे शूरो दर्शयन्वीर्यमात्मनः ।
स मह्यस्त्रैर्महात्मानं द्रोणं प्राच्छादयच्छरैः ॥ ४.५९.७१ ॥
ஆனால் போர்க்களத்தில் தம் வீரியத்தைக் காட்டிய சூரனான பிருதை மகன் பார்த்தன், பெரிய அஸ்திரங்களால் மகாத்மா துரோணரை அம்புகளால் மறைத்தான்.
4.59.72
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य पार्थो द्रोणमवारयत् ॥ ४.५९.७२ ॥
அஸ்திரங்களால் அஸ்திரங்களைத் தடுத்து, பார்த்தன் துரோணரைத் தடுத்து நிறுத்தினான்.
4.59.73
तयोरासीत्संप्रहारः क्रुद्धयोर्नरसिंहयोः ।
अमृष्यमाणयोः सङ्ख्ये बलिवासवयोरिव ॥ ४.५९.७३ ॥
சினம் கொண்டு ஒருவரை ஒருவர் பொறுக்க முடியாத அந்த இரு நரசிம்மர்களுக்கும் போரில் பெரும் மோதல் நிகழ்ந்தது; பலிக்கும் வாசவனுக்கும் நடந்தது போல.
4.59.74
दर्शयेतां महास्राणि भारद्वाजार्जुनौ रणे ॥ ४.५९.७४ ॥
போரில் பாரத்வாஜரும் அர்ஜுனரும் மகாஅஸ்திரங்களை வெளிப்படுத்தினர்.
4.59.75
ऐन्द्रं वायव्यमाग्नेयमस्त्रमस्त्रेण पाण्डवः ।
मुक्तंमुक्तं द्रोणचापाद्ग्रमते स्म पुनः पुनः ॥ ४.५९.७५ ॥
பாண்டவன் ஐந்திர, வாயவ்ய, ஆக்னேய அஸ்திரங்களால் துரோணரின் வில்லிலிருந்து பலமுறை எய்யப்பட்ட அஸ்திரங்களை அஸ்திரங்களால் தடுத்தான்.
4.59.76
एवं शूरौ महेष्वासौ विसृजन्तौ शिलाशितान् ।
एकच्छायमकुर्वातां गगनं शरवृष्टिभिः ॥ ४.५९.७६ ॥
இவ்வாறு அந்த இரு வீரமிக்க பெரும் வில்லாளிகளும் கல்லில் கூராக்கப்பட்ட அம்புகளைப் பொழிந்து, அம்பு மழையால் வானத்தை ஒரே நிழலாக்கினர்.
4.59.77
ततोऽर्जुनेन मुक्तानां पततां च शरीरिपु ।
पर्वतेष्विव वज्राणां शराणां श्रूयते स्वनः ॥ ४.५९.७७ ॥
பின்னர் அர்ஜுனன் எய்த அம்புகளின், விழும் அம்புகளின் ஒலி, மலைகளின் மேல் வஜ்ரங்கள் விழுவது போல் கேட்டது.
4.59.78
ततो नागा रथाश्वाश्च सादिनश्च विशांपते ।
शोणिताक्ताश्च दृश्यन्ते पुष्पिता इव किंशुकाः ॥ ४.५९.७८ ॥
அரசே! பின்னர் யானைகள், தேர்கள், குதிரைகள், குதிரை வீரர்கள் இரத்தத்தில் தோய்ந்து, பூத்த கிம்சுக மரங்கள் போல் தோன்றினர்.
4.59.79
बाहुभिश्च सकेयूरैर्निकृत्तैश्च महारथैः ।
सुवर्णाचित्रैः कवचैर्ध्वजैश्च विनिपातितैः ॥ ४.५९.७९ ॥
பாஜுபந்தங்களுடன் வெட்டப்பட்ட கைகளும், பொன்னால் அழகுபடுத்தப்பட்ட பல நிற கவசங்களும், வீழ்த்தப்பட்ட கொடிகளும் மகாரதர்களின் உடல்களோடு சிதறிக் கிடந்தன.
4.59.80
योधैश्च निहतैस्तत्र पार्थबाणाभिपीडितैः ।
बलमासीत्सुसंभ्रान्तं द्रोणार्जुनसमागमे ॥ ४.५९.८० ॥
துரோணரும் அர்ஜுனரும் சந்தித்த அந்தப் போரில், பார்த்தனின் அம்புகளால் துன்புற்று கொல்லப்பட்ட வீரர்களால் படை பெரிதும் கலங்கியது.
4.59.81
विधृन्वानौ तु तौ वीरौ धनुषी भारसाधने ।
प्राच्छादयेतामन्योन्यं दिधक्षन्तौ वरेषुभिः ॥ ४.५९.८१ ॥
சுமையைத் தாங்கவல்ல தங்கள் வில்லை ஏந்திய அந்த இரு வீரர்களும், ஒருவரையொருவர் எரிக்க விரும்பி சிறந்த அம்புகளால் ஒருவரையொருவர் மறைத்தனர்.
4.59.82
अथान्तरिक्षे नादोऽभूद्द्रोणं तत्र प्रशंसताम् ।
दुष्करं कृतवान्द्रोणो यदर्जुनमयोधयत् ॥ ४.५९.८२ ॥
அப்போது வானில் துரோணரைப் புகழ்ந்தவர்களின் ஒலி எழுந்தது: துரோணர் கடினமான செயலைச் செய்தார், அர்ஜுனனுடன் போரிட்டார் என்று.
4.59.83
प्रमाथिनं महावीर्यं दृढमुष्टिं दुरासदम् ।
जेतारं सर्वदैत्यानां सर्वेषां च महारथम् ॥ ४.५९.८३ ॥
அவன் எதிரிகளை நசுக்குபவன், மாபெரும் வீரியமுடையவன், உறுதியான முஷ்டியுடையவன், அணுகுவதற்கரியவன், எல்லா தைத்தியர்களையும் வென்றவன், எல்லோருக்கும் மேலான மகாரதன்.
4.59.84
अविभ्रमं च शिक्षां च लाघवं दूरपातनम् ।
पार्थस्य समरे दृष्ट्वा द्रोणस्यासीच्च विस्मयः ॥ ४.५९.८४ ॥
போரில் பார்த்தனின் குறி தவறாமை, பயிற்சி, கைவேகம், தூரத்திலிருந்து எய்யும் திறன் ஆகியவற்றைக் கண்டு துரோணருக்கும் வியப்பு உண்டானது.
4.59.85
तत्प्रवृत्तं चिरं घोरं तयोर्युद्धं महात्मनोः ।
अवर्तत महारौद्रं लोकसंक्षोभकरकम् ॥ ४.५९.८५ ॥
மகாத்மாக்கள் இருவருக்கும் நடந்த அந்தப் போர் நீண்ட நேரம் கொடூரமாகத் தொடர்ந்தது; உலகங்களில் கலக்கம் விளைவிக்கும் மிகக் கடுமையானதாக இருந்தது.
4.59.86
अथ गाण्डीवमुद्यम्य दिव्यं धनुरमर्षणः ।
विचकर्ष रणे पार्थो बाहुभ्यां भरतर्षभः ॥ ४.५९.८६ ॥
பின்னர் சினமுற்ற பாரதரில் சிறந்தவனான பார்த்தன் காண்டீவம் என்னும் தெய்வ வில்லை உயர்த்தி, போரில் இரு கைகளாலும் அதை இழுத்தான்.
4.59.87
तस्य बाणमयं वर्षे शलभानामिवाभवत् ।
न च बाणान्तरे तस्य वायुः शक्नोति सर्पितुम् ॥ ४.५९.८७ ॥
அவனுடைய அம்பு மழை வெட்டுக்கிளிக் கூட்டம் போல் ஆனது; அவனுடைய அம்புகளின் இடைவெளியில் காற்றும் நுழைய முடியவில்லை.
4.59.88
अभीक्ष्णं संदधानस्य बाणानुत्सृजतस्तथा ।
नान्तरं ददृशे किंचित्पार्थस्यापततोपी च ॥ ४.५९.८८ ॥
இடைவிடாமல் அம்புகளைப் பூட்டி எய்தும், பாய்ந்து தாக்கியும் வந்த பார்த்தனிடம் சிறிதும் இடைவெளி காணப்படவில்லை.
4.59.89
युद्धे तु कृतशीघ्रास्त्रे वर्तमाने सुदारुणे ।
शीघ्राच्छीघ्रतरं पार्थः शरानन्यानुदैरयत् ॥ ४.५९.८९ ॥
கடுமையான அந்தப் போரில், விரைந்த அஸ்திரங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டபோது, பார்த்தன் விரைவினும் விரைவான வேறு அம்புகளை எய்தான்.
4.59.90
ततः शरसहस्राणि शराणां नतपर्वणाम् ।
युगपत्प्रापतंस्तत्र द्रोणस्य रथमन्तिकात् ॥ ४.५९.९० ॥
பின்னர் வளைந்த கணுக்களைக் கொண்ட ஆயிரக்கணக்கான அம்புகள் அருகிலிருந்து ஒரே நேரத்தில் துரோணரின் தேரின் மீது வந்து விழுந்தன.
4.59.91
विकीर्यमाणे द्रोणे तु शरैर्गाण्डीवधन्वना ।
हाहाकारो महानासीत्सैन्यानां भरतर्षभ ॥ ४.५९.९१ ॥
காண்டீவ வில்லாளனின் அம்புகளால் துரோணர் மூடப்பட்டபோது, ஓ பரதர்களில் காளையே, படைகளில் பெரும் ஓலம் எழுந்தது.
4.59.92
पाण्डवस्य तु शीघ्रास्त्रं मघवा समपूजयत् ।
गन्धर्वाप्सरसश्चैव ये च तत्र समागताः ॥ ४.५९.९२ ॥
பாண்டவனின் விரைவு அஸ்திரத்தை இந்திரன் பாராட்டினான்; அங்கு கூடியிருந்த கந்தர்வர்களும் அப்சரஸுகளும் அவ்வாறே பாராட்டினர்.
4.59.93
द्रोणं युद्धार्णवे मग्नं दृष्ट्वा पुत्रः प्रतापवान् ।
ततो वृन्देन महता रथिनां रथियूथपः ।
आचार्यपुत्रस्तु शरैः पाण्डवं प्रत्यवारयत् ॥ ४.५९.९३ ॥
போர்க்கடலில் மூழ்கிய துரோணரைக் கண்ட வலிமைமிக்க மகன், பின்னர் பெரும் தேர்வீரர் கூட்டத்துடன், தேர்ப்படைத் தலைவனான ஆசிரியர் மகன் அம்புகளால் பாண்டவனைத் தடுத்தான்.
4.59.94
अश्वत्थामा तु तत्कर्म हृदयेन महात्मनः ।
पूजयामास पार्थस्य कोपं चास्य तदाऽकरोत् ॥ ४.५९.९४ ॥
அஸ்வத்தாமனோ அந்தச் செயலை மனதார பாராட்டினான்; அதே நேரத்தில் அவனுக்குக் கோபமும் எழுந்தது.
4.59.95
स भन्युवशमापन्नः पार्थमभ्यद्रवद्रणे ।
किरञ्शरसहस्राणि पर्जन्य इव वृष्टिमान् ॥ ४.५९.९५ ॥
கோபத்திற்கு ஆட்பட்டவனாய் அவன் போரில் பார்த்தனை நோக்கி பாய்ந்தான்; மழை பொழியும் மேகம் போல ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளைச் சிதறினான்.
4.59.96
आवृत्य च महाबाहुर्यतो द्रोणस्ततोऽभवत् ।
अन्तरं प्रददौ पार्थो द्रोणस्य व्यपसर्पितुम् ॥ ४.५९.९६ ॥
மகாபாஹுவான அவன் சூழ்ந்து துரோணர் இருந்த இடம் நோக்கி நின்றான்; பார்த்தன் துரோணருக்குப் பின்வாங்கும் வாய்ப்பை அளித்தான்.
4.59.97
स तु लब्धान्तरस्तूर्णमपायाञ्जवनैर्हयैः ।
छिन्नवर्मध्वजरथो निकृत्तः परमेषुभिः ॥ ४.५९.९७ ॥
அவன் வாய்ப்பு கிடைத்ததும் விரைவாக வேகமான குதிரைகளுடன் தப்பி ஓடினான்; அவனது கவசமும் கொடியுடைய தேரும் உயர்ந்த அம்புகளால் வெட்டப்பட்டிருந்தன.
4.59.98
पराजिते तदा द्रोणे द्रोणपुत्रः समागतः ।
सदण्ड इव रक्ताक्षः कृतान्तः समरे स्थितः ॥ ४.५९.९८ ॥
துரோணர் தோற்கடிக்கப்பட்டபோது, துரோணரின் மகன் முன்வந்தான்; சிவந்த கண்களுடன், தண்டத்துடன் கூடிய யமனைப் போல் போர்க்களத்தில் நின்றான்.