ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 4.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.61.1
एतस्मिन्नन्तरे तत्र महावीर्यपराक्रमः ।
आजगाम महाबाहुः कृपः शस्त्रभृतांवरः ।
अर्जुनं प्रतियोद्धुं वै युद्धकामो महारथः। ॥ ४.६१.१ ॥
ಈ ಮಧ್ಯೆ ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾ ವೀರ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳ, ಮಹಾಬಾಹುವಾದ, ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕೃಪನು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿ ಬಂದನು, ಆ ಮಹಾರಥ.
4.61.2
अथं द्रौणे रथं त्यक्त्वा कृपस्य रथमुत्तमम् ।
आजगामार्जुनस्तूर्णं सूर्यवैश्वानरप्रभम् ॥ ४.६१.२ ॥
ನಂತರ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ರಥವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಕೃಪನ ಉತ್ತಮ ರಥದ ಕಡೆಗೆ ಅರ್ಜುನನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬಂದನು.
4.61.3
तौ वीर सूर्यसंकाशौ योत्स्यमानौ महारथौ ।
वाषिकाविव जीमूतौ व्यरोचेतां व्यवस्थितौ ॥ ४.६१.३ ॥
ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾದ ಮಹಾರಥರು, ಮಳೆ ಸುರಿಸುವ ಎರಡು ಮೇಘಗಳಂತೆ ನಿಂತು ಶೋಭಿಸಿದರು.
4.61.4
श्रगृह्य गाण्डिवं लोके विश्रुतं पुनरर्जुनः ।
अभ्ययाद्भरतश्रेष्ठो विनिघ्नञ्शरमालया ॥ ४.६१.४ ॥
ಲೋಕ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಗಾಂಡೀವವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ ಅರ್ಜುನನು ಬಾಣಗಳ ಸಾಲನ್ನು ಬೀಸುತ್ತಾ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು.
4.61.5
कृपश्च धनुरादाय तथैवार्जुनमभ्यगाम् ॥ ४.६१.५ ॥
ಕೃಪನೂ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹಾಗೆಯೇ ಅರ್ಜುನನ ಕಡೆಗೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು.
4.61.6
प्रगृह्य बलवच्चापं नाराचान्रक्तभोजनान् ।
कृपः पार्थाय चिक्षेप शंतशोऽथ सहस्रशः ॥ ४.६१.६ ॥
ಬಲವಾದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಕೃಪನು ಪಾರ್ಥನ ಮೇಲೆ ರಕ್ತ ಕುಡಿಯುವ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ನೂರಾರು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
4.61.7
जीमूत इव धर्मान्ते शरवर्पं विमुञ्चति ।
नन्दयन्सुहृदः सर्वान्प्रत्ययुध्यत फल्गुनम् ॥ ४.६१.७ ॥
ಮಳೆಗಾಲದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮೇಘವು ಶರವರ್ಷ ಸುರಿಸುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಮಿತ್ರರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾ ಫಲ್ಗುನನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಎದುರಿಸಿದನು.
4.61.8
विकृष्य बलवच्चापं पाण्डवोऽमितविक्रमः ।
चचार समरे पार्थश्चित्रमार्गान्विदर्शयन् ॥ ४.६१.८ ॥
ಅಪಾರ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಪಾಂಡುಪುತ್ರ ಪಾರ್ಥನು (ಅರ್ಜುನನು) ಬಲವಾದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆದು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸಿದನು.
4.61.9
सर्वाश्चैव दिशो बाणैः प्रदिशश्च महाबलः ।
एकच्छायमिवाकाशं सर्वतः कृतवान्प्रभुः ॥ ४.६१.९ ॥
ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಪ್ರಭುವು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕು ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿದನು; ಆಕಾಶವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಒಂದೇ ನೆರಳಿನಿಂದ ಆವೃತವಾದಂತಾಯಿತು.
4.61.10
प्राच्छादयदमेयात्मा पार्थः शरशतैः कृपम् ।
उद्गतः समरे मेघो धाराभिरिव पर्वतम् ॥ ४.६१.१० ॥
ಅಮಿತಾತ್ಮ ಪಾರ್ಥನು (ಅರ್ಜುನನು) ನೂರಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕೃಪನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದ್ದ ಮೇಘವು ಮಳೆಧಾರೆಗಳಿಂದ ಪರ್ವತವನ್ನು ಆವರಿಸುವಂತೆ.
4.61.11
स शरैरर्पितः ऋद्धः शितैरग्निशिखोपमैः ।
कृपो बभूव समरे विधूमोऽग्निरिव ज्वलंम् ॥ ४.६१.११ ॥
ಆ ಹರಿತವಾದ, ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಯಂತಹ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಕೃಪನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡು, ಹೊಗೆಯಿಲ್ಲದ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿದನು.
4.61.12
ततः शरसहस्रेण पार्थमप्रतिमौजसम् ।
अर्दयित्वा महाबाहुर्ननाद समरे कृपः ॥ ४.६१.१२ ॥
ಆಗ ಮಹಾಬಾಹು ಕೃಪನು ಅಪ್ರತಿಮ ತೇಜಸ್ವಿ ಪಾರ್ಥನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಸಾವಿರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿಸಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
4.61.13
ततः कनकपुङ्खेन शरेण नतपर्वणा ।
बिभेद समरे पार्थः कृपस्य ध्वजमुत्तमम् ॥ ४.६१.१३ ॥
ಆಗ ಚಿನ್ನದ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಬಾಗಿದ ಗಂಟುಗಳ ಬಾಣದಿಂದ ಪಾರ್ಥನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೃಪನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧ್ವಜವನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು.
4.61.14
ततः पश्चान्महातेजा नाराचान्सूर्यसन्निभान् ।
जग्राह समरे पार्थो भूयो बहुशिलीमुखान् ॥ ४.६१.१४ ॥
ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಪಾರ್ಥನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ನಾರಾಚಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಶಿಲೀಮುಖ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹಿಡಿದನು.
4.61.15
तैस्तदातीं महाबाहुः कृपस्य रथरक्षिणः ।
जघान क्षत्रियश्रेष्ठो युध्यमानान्महारथान् ॥ ४.६१.१५ ॥
ಆಗ ಮಹಾಬಾಹು, ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಆ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕೃಪನ ರಥರಕ್ಷಕರನ್ನು ಮತ್ತು ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾರಥರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.
4.61.16
चन्द्रकेतुः सुकेतुश्च चित्राश्वो मणिमांस्तद ।
मुञ्जमौलिश्च विक्रान्तो हेमवर्णो भयावहः ॥ ४.६१.१६ ॥
ಚಂದ್ರಕೇತು, ಸುಕೇತು, ಚಿತ್ರಾಶ್ವ, ಮಣಿಮಾನ್, ಪರಾಕ್ರಮಿ ಮುಂಜಮೌಳಿ, ಭಯ ತರುವ ಸುವರ್ಣವರ್ಣನು,
4.61.17
सुरथोऽतिरथश्चैव सुपेणोऽरिष्ट एव च ।
नृकेतुश्च सहानीकास्ते निषेदुर्गतासवः ॥ ४.६१.१७ ॥
ಸುರಥ, ಅತಿರಥ, ಸುಪೇಣ, ಅರಿಷ್ಟ, ನೃಕೇತು—ಅವರು ತಮ್ಮ ಸೇನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾಣವಿಲ್ಲದೆ ಬಿದ್ದರು.
4.61.18
तान्निहत्य ततः पार्थो निमेपादिव भारत ।
पुनरन्यान्समाधत्त त्रयोदश शिलीमुखान् ॥ ४.६१.१८ ॥
ಅವರನ್ನು ಕೊಂದು, ಓ ಭಾರತ, ಪಾರ್ಥನು ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹದಿಮೂರು ಶಿಲೀಮುಖ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಲ್ಲಿಗೆ ಹೂಡಿದನು.
4.61.19
अथास्य युगमेकेन चतुर्भिश्चतुरो हयान् ।
षष्ठेन तु शिरः सङ्ख्ये कृपस्य रथसारथेः ॥ ४.६१.१९ ॥
ನಂತರ ಅವನ ನೊಗವನ್ನು ಒಂದು ಬಾಣದಿಂದ, ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಆರನೆಯ ಬಾಣದಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೃಪನ ರಥಸಾರಥಿಯ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
4.61.20
त्रिभिस्त्रिवेणुं बलवान्द्वाभ्यामक्षं महाबलः ।
द्वादशेन तु भल्लेन कृपस्य सशरं धनुः ॥ ४.६१.२० ॥
ಬಲವಂತನಾದ ಅವನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮೂರು ಭಾಗದ ದಂಡವನ್ನು, ಎರಡರಿಂದ ಅಕ್ಷವನ್ನು, ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಭಲ್ಲ ಬಾಣದಿಂದ ಕೃಪನ ಬಾಣಸಹಿತ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
4.61.21
छित्त्वा वज्रनिकाशेन फल्गुनः प्रहसन्निव ।
त्रयोदशेनेन्द्रसमः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ॥ ४.६१.२१ ॥
ವಜ್ರದಂತಿರುವ ಬಾಣದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿ ಫಲ್ಗುನನು ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮನಾದವನು ಹದಿಮೂರನೆಯ ಬಾಣದಿಂದ ಕೃಪನ ಎದೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದನು.
4.61.22
स छिन्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः ।
अथ शक्तिं परामृश्य सूर्यवैश्वानरप्रभाम् ।
चिक्षेप सहसा क्रुद्धः पार्थायाद्भुतकर्मणे ॥ ४.६१.२२ ॥
ಧನುಸ್ಸು ಮುರಿದು, ರಥವಿಲ್ಲದೆ, ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರಥಿ ಹತರಾಗಿ, ಆಗ ಸೂರ್ಯ-ಅಗ್ನಿಯ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕೋಪದಿಂದ ಅದ್ಭುತಕರ್ಮಿ ಪಾರ್ಥನ ಮೇಲೆ ತಕ್ಷಣ ಎಸೆದನು.
4.61.23
तामर्जुनस्तथारूपां शक्तिं हेमपरिष्कृताम् ।
रुरोध सायकैस्तीक्ष्णैरर्धचन्द्रमुखैश्च ताम् ॥ ४.६१.२३ ॥
ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರ್ಜುನನು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಅರ್ಧಚಂದ್ರಮುಖ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತಡೆದನು.
4.61.24
आपतन्तीं महोल्काभां चिच्छेद दशभिः शरैः ।
सापतद्दशधा भूमौ पार्थेन निहता शरैः ॥ ४.६१.२४ ॥
ಮಹೋಲ್ಕೆಯಂತೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಅದನ್ನು ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಪಾರ್ಥನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹತವಾದ ಅದು ಹತ್ತು ತುಂಡಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿತ್ತು.
4.61.25
शक्त्यां तु विनिकृत्तायां विरथः शरपीडितः ।
गदापाणिरवप्लुत्य रथात्तूर्णममित्रहा।
गदां चिक्षेप सहसा पार्थायामिततेजसे ॥ ४.६१.२५ ॥
ಶಕ್ತಿ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ರಥವಿಲ್ಲದವನಾಗಿ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಆ ಶತ್ರುಹಂತಕನು ರಥದಿಂದ ತ್ವರೆಯಾಗಿ ಹಾರಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಗದೆ ಹಿಡಿದು ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಪಾರ್ಥನ ಮೇಲೆ ಸಹಸಾ ಗದೆಯನ್ನು ಎಸೆದನು.
4.61.26
सा च मुक्ता गदा गुर्वी रूपेणास्य परिष्कृता ।
अर्जुनस्य शरैर्नुन्ना प्रतिमार्गं जगाम सा ॥ ४.६१.२६ ॥
ಆ ಭಾರವಾದ ಗದೆ, ಅವನ ರೂಪದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದದ್ದು, ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅರ್ಜುನನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ತನ್ನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿಯೇ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಹೋಯಿತು.
4.61.27
अथ खङ्गं समुद्धृत्य शतचन्द्रं च भानुमत् ।
इयेष पाण्डवं हन्तुं कृपो लघुपराक्रमः ॥ ४.६१.२७ ॥
ಆಗ ಅಲ್ಪ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಕೃಪನು ಖಡ್ಗವನ್ನು ಮತ್ತು ಹೊಳೆಯುವ ಶತಚಂದ್ರವೆಂಬ ಗುರಾಣಿಯನ್ನು ಸೆಳೆದು ಪಾಂಡವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿದನು.
4.61.28
स शरद्वत्सुतस्तूर्णं महाचार्यः सुशिक्षितः ।
खेचरेव चचारकैः क्रमाच्चर्मासिधृग्भुवि ॥ ४.६१.२८ ॥
ಶರದ್ವಂತನ ಮಗನಾದ ಆ ಮಹಾಚಾರ್ಯನು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಿತನಾಗಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವರಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ, ಗುರಾಣಿ ಮತ್ತು ಖಡ್ಗ ಹಿಡಿದು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು.
4.61.29
ततः क्षुरप्रैः कौन्तेयो दशभिः खङ्गचर्मणी ।
निमेषादिव चिच्छेद तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ४.६१.२९ ॥
ಆಗ ಕೌಂತೇಯನು ಹತ್ತು ಕ್ಷುರಪ್ರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಗುರಾಣಿಯನ್ನು ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕತ್ತರಿಸಿದಂತೆ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಅದು ಅದ್ಭುತವಾಗಿತ್ತು.
4.61.30
विषण्णवदमस्तत्र विनाशात्खङ्गचर्मणोः ।
दन्तैर्दन्तच्छदान्दष्ट्वा चुकोप हृदि दीर्घवत् ॥ ४.६१.३० ॥
ಅಲ್ಲಿ ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಗುರಾಣಿ ನಾಶವಾದುದರಿಂದ ಅವನು ವಿಷಾದಗೊಂಡಂತೆ ಕಂಡನು; ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಕಚ್ಚಿ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಕೋಪಗೊಂಡನು.
4.61.31
भवत्विति पुनश्चोक्त्वा युद्धापगमनोद्यतः ।
अश्वत्थाम्नस्तु स रथं कृपः समभिपुप्लुवे।
स्वस्रीयस्य महातेजा जग्राह च धनुः पुनः ॥ ४.६१.३१ ॥
"ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ" ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿ, ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಲು ಸಿದ್ಧನಾದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಕೃಪನು ತನ್ನ ಸೋದರಳಿಯ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ರಥದ ಮೇಲೆ ಹಾರಿದನು; ಮತ್ತೆ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು.
4.61.32
एतस्मिन्नन्तरे क्रुद्धो भीष्मो द्रोणमथाब्रवीत् ।
दृष्ट्वा कृपं फल्गुनेन पीडितं चोर्जितं च तम् ॥ ४.६१.३२ ॥
ಈ ಮಧ್ಯೆ ಕುಪಿತನಾದ ಭೀಷ್ಮನು ದ್ರೋಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು; ಫಲ್ಗುನನಿಂದ (ಅರ್ಜುನನಿಂದ) ಪೀಡಿತನಾದರೂ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಕೃಪನನ್ನು ನೋಡಿ.
4.61.33
एकैकमस्मान्संग्रामे पराजयति फल्गुनः ।
अहं द्रोणश्च कर्णश्च द्रौणिर्गौतम एव च।
अन्ये च बहवः शूरा वयं जेष्याम वासविम् ॥ ४.६१.३३ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಫಲ್ಗುನನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರನ್ನಾಗಿ ಸೋಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ನಾನು, ದ್ರೋಣ, ಕರ್ಣ, ದ್ರೌಣಿ (ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ), ಗೌತಮ (ಕೃಪ) ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಶೂರರಿದ್ದೇವೆ; ನಾವು ವಾಸವಿಯನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಗೆಲ್ಲುವೆವು.
4.61.34
समागम्य ततः सर्वे भीष्मद्रोणमुखा रथाः ।
अर्जुनं सहसा युक्ताः प्रत्ययुध्यन्त भारत ॥ ४.६१.३४ ॥
ಆಗ ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ದ್ರೋಣರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ರಥಿಕರೂ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ, ಓ ಭಾರತ, ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಹೋರಾಡಿದರು.
4.61.35
स सायकमयैर्जालैः सर्वतस्तान्महारथान् ।
प्राच्छादयच्छरौघैस्तान्नीहार इव पर्वतान् ॥ ४.६१.३५ ॥
ಅವನು ಬಾಣಗಳ ಜಾಲದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಆ ಮಹಾರಥರನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು; ಮಂಜು ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚುವಂತೆ, ಬಾಣಗಳ ಪ್ರವಾಹಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಆವರಿಸಿದನು.
4.61.36
नदद्भिश्च महानागैर्हेषमाणैश्च वाजिभिः ।
भेरीशङ्खनिनादैश्च स शब्दस्तुमुलोऽभवत् ॥ ४.६१.३६ ॥
ಗರ್ಜಿಸುವ ಮಹಾ ಆನೆಗಳಿಂದ, ಕೆನೆಯುವ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ, ಭೇರಿ ಶಂಖಗಳ ನಿನಾದದಿಂದ ಆ ಶಬ್ದವು ಅತ್ಯಂತ ತುಮುಲವಾಯಿತು.
4.61.37
नागाश्वकायान्निर्भिद्य लौहानि कवचानि च ।
पार्थस्य शरवर्षाणि न्यपतञ्शतशः क्षितौ ॥ ४.६१.३७ ॥
ಆನೆ ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳ ದೇಹಗಳನ್ನು ಸೀಳಿ, ಕಬ್ಬಿಣದ ಕವಚಗಳೂ ಪಾರ್ಥನ (ಅರ್ಜುನನ) ಬಾಣವರ್ಷಗಳೂ ನೂರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದವು.
4.61.38
त्वरमाणः शरानस्यन्पाण्डवस्तु प्रकाशते ।
मध्यंदिनगतोऽर्चिष्माञ्छरदीव दिवाकरः ॥ ४.६१.३८ ॥
ಬೇಗದಿಂದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಎಸೆಯುವ ಪಾಂಡವನು (ಅರ್ಜುನ) ಶರತ್ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನಕ್ಕೆ ಬಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ.
4.61.39
अविषह्य शरान्सर्वे पार्थचापच्युपान्रणे ।
उदक्प्रयान्ति विध्वस्ता रथेभ्यो रथिनस्तदा।
सादिनश्चाश्वपृष्ठेभ्यो भूमौ चापि पदातयः ॥ ४.६१.३९ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಹೊರಟ ಎಲ್ಲ ಬಾಣಗಳನ್ನೂ ಸಹಿಸಲಾರದೆ, ಚದುರಿದ ರಥಿಕರು ರಥಗಳಿಂದ, ಅಶ್ವಾರೋಹಿಗಳು ಕುದುರೆಗಳ ಬೆನ್ನಿನಿಂದ, ಕಾಲಾಳುಗಳು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಓಡುತ್ತಾರೆ.
4.61.40
शरैस्तु ताड्यमानानां कवचानां महात्मनाम् ।
ताम्रराजतलौहानां प्रादुरासीन्महास्वनः ॥ ४.६१.४० ॥
ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾತ್ಮರ ತಾಮ್ರ, ಬೆಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣದ ಕವಚಗಳಿಂದ ಮಹಾ ಶಬ್ದ ಉಂಟಾಯಿತು.
4.61.41
छन्नमायोधनं जज्ञे शरीरैर्गतचेतसाम् ।
श्रान्त्या गलितशस्त्राणां पततामश्वसादिनाम् ॥ ४.६१.४१ ॥
ಆಯಾಸದಿಂದ ಶಸ್ತ್ರಗಳು ಜಾರಿದ, ಬೀಳುತ್ತಿರುವ ಅಶ್ವಾರೋಹಿಗಳ, ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದವರ ದೇಹಗಳಿಂದ ರಣರಂಗ ಆವೃತವಾಯಿತು.
4.61.42
शून्यान्कुर्वन्रथोपस्थान्मानवैरास्तृणोन्महीम् ।
प्रनृत्यन्निव संग्रामे चापहस्ते धनंजयः ॥ ४.६१.४२ ॥
ರಥದ ಆಸನಗಳನ್ನು ಖಾಲಿ ಮಾಡುತ್ತ, ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದ ಧನಂಜಯ (ಅರ್ಜುನ) ನರ್ತಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತಾನೆ.
4.61.43
शिरांस्यपातयत्सङ्ख्ये क्षत्रियाणां नरर्षभः ।
श्रुत्वा गाण्डीवनिर्घोषं विष्णूजितमिवाशने।
त्रस्तानि सर्वसैन्यानि व्यलीयन्त च भागश ॥ ४.६१.४३ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನು ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ತಲೆಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಬೀಳಿಸಿದನು. ಗಾಂಡೀವದ ಟಂಕಾರವನ್ನು ಕೇಳಿ, ವಜ್ರದಿಂದ ವಿಷ್ಣು ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಎಲ್ಲಾ ಸೇನೆಗಳೂ ಭಯಗೊಂಡು ತುಂಡುತುಂಡಾಗಿ ಚದುರಿದವು.
4.61.44
कुण्डलोष्णीषधारीणि जातरूपस्रजानि च ।
पतितानि स्म दृश्यन्ते शिरांसि करणमूर्धनि ॥ ४.६१.४४ ॥
ಕುಂಡಲ ಮತ್ತು ಪೇಟಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಚಿನ್ನದ ಹಾರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ತಲೆಗಳು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿರುವುದು ಕಾಣಿಸಿತು.
4.61.45
विशिखोन्मथितैर्गात्रैर्बाहुभिश्च सकार्मुकैः ।
सहस्ताभरणैश्चान्यैः प्रच्छन्ना भाति मेदिनी ॥ ४.६१.४५ ॥
ಬಾಣಗಳಿಂದ ಜಜ್ಜಲ್ಪಟ್ಟ ದೇಹಗಳು, ಬಿಲ್ಲಿನೊಂದಿಗೆ ಬಾಹುಗಳು, ಕೈಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಭೂಮಿ ಹೊಳೆಯಿತು.
4.61.46
शिरसां पात्यमानानां समरे निशितैः शरैः ।
अश्मवृष्टिरिवाकाशादभवद्भरतर्षभ ॥ ४.६१.४६ ॥
ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಬೀಳಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ತಲೆಗಳು ಆಕಾಶದಿಂದ ಕಲ್ಲಿನ ಮಳೆಯಂತಾದವು.
4.61.47
दर्शयित्वा तदाऽऽत्मानं रौद्रं रौद्रपराक्रमः ।
जघान समरे शूराञ्छतशोऽथ सहस्रशः ॥ ४.६१.४७ ॥
ಆಗ ಭೀಕರ ಪರಾಕ್ರಮಿಯು ತನ್ನ ಭೀಕರ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಶೂರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.
4.61.48
तथावरुद्धश्चारण्ये दशवर्षाणि त्रीणि च ।
क्रोधाग्निमुत्ससर्जाजौ धार्तराष्ट्रेषु पाण्डवः ॥ ४.६१.४८ ॥
ಹೀಗೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹದಿಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಪಾಂಡವನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಕ್ರೋಧಾಗ್ನಿಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು.
4.61.49
तस्य तद्दहतः सैन्यं दृष्ट्वा चास्य पराक्रमम् ।
सर्वे शान्तिपरा योधा धार्तराष्ट्रस्य भारत ॥ ४.६१.४९ ॥
ಅವನು ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸುಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿ, ಓ ಭಾರತ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಯೋಧರೆಲ್ಲರೂ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬಯಸಿದರು.
4.61.50
यथा नलवनं नागः प्रभिन्नः षष्टिहायनः ।
एवं सर्वानपामृद्रादर्जुनः शस्त्रतेजसा ॥ ४.६१.५० ॥
ಅರವತ್ತು ವರ್ಷದ ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಆನೆ ರೀಡ್ ಕಾಡನ್ನು ತುಳಿದಂತೆ, ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಶಸ್ತ್ರಗಳ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಹೊಸಕಿಹಾಕಿದನು.
4.61.51
विद्राव्य च ततः सैन्यं त्रासयित्वा महारथान् ।
अर्जुनो जयतांश्रेष्ठः पर्यावर्तत भारत ॥ ४.६१.५१ ॥
ಸೇನೆಯನ್ನು ಓಡಿಸಿ, ಮಹಾರಥರನ್ನು ಬೆದರಿಸಿ, ಜಯಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅರ್ಜುನನು, ಓ ಭಾರತ, ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.
4.61.52
तस्य मार्गान्विचरतो निघ्नतश्च रणाजिरे ।
प्रावर्तत नदी घोरा शोणितान्त्रतरङ्गिणी ॥ ४.६१.५२ ॥
ಅವನು ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತ, ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ವಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಕರುಳಿನ ಅಲೆಗಳುಳ್ಳ ಭಯಂಕರ ನದಿ ಹರಿಯಿತು.
4.61.53
अस्थिशैवालसंबाधां संग्रामे पार्थनिर्मिताम् ।
शरचापप्लवां घोरां मांसशोणितकर्दमाम् ॥ ४.६१.५३ ॥
ಮೂಳೆಗಳ ಪಾಚಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ, ಬಾಣ ಮತ್ತು ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತೇಲುವ ವಸ್ತುಗಳಾಗಿ ಹೊಂದಿದ, ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ರಕ್ತದ ಕೆಸರಿನ ಭಯಂಕರ ನದಿ ಅದು.
4.61.54
रथोडुपां चान्त्रसर्पां केशशैवालशाड्वलाम् ।
करवालासिपाठीनां चामरोष्णीषफेनिलाम् ॥ ४.६१.५४ ॥
ರಥಗಳೇ ದೋಣಿಗಳಾಗಿ, ಕರುಳುಗಳೇ ಹಾವುಗಳಾಗಿ, ಕೂದಲೇ ಪಾಚಿ ಮತ್ತು ಹುಲ್ಲಾಗಿ, ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಕತ್ತಿಗಳೇ ಮೀನುಗಳಾಗಿ, ಚಾಮರ ಮತ್ತು ತಲೆಪಾಗುಗಳೇ ನೊರೆಯಾಗಿ ಇದ್ದ ನದಿ ಅದು.
4.61.55
अश्वग्रीवामहावर्तां कबन्धजलमानुषाम् ।
काककङ्करुतां तीव्रां सारसक्रौञ्चनादिताम् ॥ ४.६१.५५ ॥
ಕುದುರೆಗಳ ಕತ್ತುಗಳು ದೊಡ್ಡ ಸುಳಿಗಳಾಗಿ, ತಲೆಯಿಲ್ಲದ ದೇಹಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರು ನೀರಾಗಿ, ಕಾಗೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಂಕ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಕೂಗು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವ, ಸಾರಸ ಮತ್ತು ಕ್ರೌಂಚಗಳ ಕರೆ ತುಂಬಿದ ಭೀಕರ ನದಿ.
4.61.56
सिंहनादमहानादां शङ्खस्वनमहास्वनाम् ।
वीरोत्तमाङ्गपद्माढ्यां शरचापमहानलाम् ॥ ४.६१.५६ ॥
ಸಿಂಹಗಳ ಘರ್ಜನೆ ಮತ್ತು ಶಂಖಗಳ ಮಹಾಧ್ವನಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ, ವೀರರ ತಲೆಗಳೆಂಬ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ, ಬಾಣ ಮತ್ತು ಬಿಲ್ಲುಗಳ ಮಹಾಜ್ವಾಲೆಗಳಿರುವ ನದಿ.
4.61.57
पदातिमत्स्यकलुषां गजशीर्षककच्छपाम् ।
गोमायुगसंघुष्टां मांसमञ्जाभिकर्दमाम् ॥ ४.६१.५७ ॥
ಕಾಲಾಳುಗಳು ಮೀನುಗಳಾಗಿ ಕಲುಷಿತವಾದ, ಆನೆಯ ತಲೆಗಳು ಆಮೆಗಳಾದ, ನರಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳ ಕೂಗಿನಿಂದ ಮೊಳಗುವ, ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ಮಜ್ಜೆಯ ಕೆಸರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ.
4.61.58
प्रावर्तयन्नदीं घोरां पिशाचगणसेविताम् ।
अपारामनिवासां च रक्तोदां सर्वतो वृताम् ॥ ४.६१.५८ ॥
ಅವರು ಆ ಭೀಕರ ನದಿಯನ್ನು ಹರಿಸಿದರು; ಅದು ಪಿಶಾಚ ಗಣಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾದದ್ದು, ಅದಕ್ಕೆ ಆಚೆಯ ದಡವಿಲ್ಲದ್ದು, ವಾಸಸ್ಥಳವಿಲ್ಲದ್ದು, ರಕ್ತ ಹರಿಯುವದು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆವರಿಸಿದದು.
4.61.59
अभीक्ष्णमकरोत्पार्थो नदीमुत्तमशोणिताम् ।
गजवर्ममहाद्वीपामश्वदेहमहाशिलाम् ॥ ४.६१.५९ ॥
ಪಾರ್ಥನು ಆ ನದಿಯನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಅದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಕ್ತ ಹರಿಯಿತು, ಅದರ ದೊಡ್ಡ ದ್ವೀಪಗಳು ಆನೆಯ ಕವಚಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಬಂಡೆಗಳು ಕುದುರೆಯ ದೇಹಗಳು.
4.61.60
पदातिदेहसंघाटां रथावलिमहातरुम् ।
केशशाद्वलसंछन्नां सुतरां भीतिदां नृणाम् ॥ ४.६१.६० ॥
ಕಾಲಾಳುಗಳ ದೇಹಗಳ ರಾಶಿಯುಳ್ಳ, ರಥಗಳ ಸಾಲುಗಳೇ ದೊಡ್ಡ ಮರಗಳಾದ, ಕೂದಲಿನ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಆವೃತವಾದ, ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಭಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ.
4.61.61
अगाधरक्तोदवहां यमसागरगामिनीम् ।
दुस्तरां भीरुमर्त्यानां शूराणां सुतरां नृप।
प्रावर्तयन्नदीमेवं भीषणां पाकशासनिः ॥ ४.६१.६१ ॥
ಅಗಾಧ ರಕ್ತದ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಹೊತ್ತು, ಯಮನ ಸಾಗರದತ್ತ ಹರಿಯುವ, ಹೇಡಿಗಳಿಗೆ ದಾಟಲಾರದ ಮತ್ತು ಶೂರರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟಬಹುದಾದ ಆ ಭೀಕರ ನದಿಯನ್ನು, ಓ ರಾಜನೇ, ಪಾಕಶಾಸನಿಯ ಮಗ (ಅರ್ಜುನ) ಹೀಗೆ ಹರಿಸಿದನು.
4.61.62
तस्याददानस्य शरान्सन्दधानस्य मुञ्चतः ।
विकर्षतश्च गाण्डीवं न किंचिद्ददृशेऽन्तरम् ॥ ४.६१.६२ ॥
ಬಾಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ, ಹೂಡುತ್ತ, ಬಿಡುತ್ತ, ಗಾಂಡೀವವನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತ ಇದ್ದಾಗ ಅವುಗಳ ನಡುವೆ ಯಾವುದೇ ಅಂತರ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.