மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.61.1
एतस्मिन्नन्तरे तत्र महावीर्यपराक्रमः ।
आजगाम महाबाहुः कृपः शस्त्रभृतांवरः ।
अर्जुनं प्रतियोद्धुं वै युद्धकामो महारथः। ॥ ४.६१.१ ॥
அதே வேளையில் அங்கு பெரும் வீரமும் பராக்கிரமும் கொண்ட, மகாபாகுவான, ஆயுததாரிகளில் சிறந்தவனான கிருபர் அர்ஜுனனுடன் போரிட விரும்பி வந்தார், அந்த மகாரதர்.
4.61.2
अथं द्रौणे रथं त्यक्त्वा कृपस्य रथमुत्तमम् ।
आजगामार्जुनस्तूर्णं सूर्यवैश्वानरप्रभम् ॥ ४.६१.२ ॥
பின்னர் துரோணரின் மகனின் தேரை விட்டுவிட்டு, சூரியனும் அக்னியும் போன்ற ஒளியுடைய கிருபரின் சிறந்த தேரை நோக்கி அர்ஜுனன் விரைவாக வந்தான்.
4.61.3
तौ वीर सूर्यसंकाशौ योत्स्यमानौ महारथौ ।
वाषिकाविव जीमूतौ व्यरोचेतां व्यवस्थितौ ॥ ४.६१.३ ॥
சூரியனைப் போல் ஒளிரும் அந்த இரு வீரர்களும், போருக்குத் தயாரான மகாரதர்களும், மழை பொழியும் இரு மேகங்களைப் போல நின்று விளங்கினர்.
4.61.4
श्रगृह्य गाण्डिवं लोके विश्रुतं पुनरर्जुनः ।
अभ्ययाद्भरतश्रेष्ठो विनिघ्नञ्शरमालया ॥ ४.६१.४ ॥
உலகில் புகழ்பெற்ற காண்டீவத்தை மீண்டும் ஏந்திக்கொண்டு, பரதர்களில் சிறந்த அர்ஜுனன் அம்புகளின் வரிசையால் அடித்தவாறு முன்னேறினான்.
4.61.5
कृपश्च धनुरादाय तथैवार्जुनमभ्यगाम् ॥ ४.६१.५ ॥
கிருபரும் வில்லை எடுத்து அதேபோல் அர்ஜுனனை நோக்கி முன்னேறினார்.
4.61.6
प्रगृह्य बलवच्चापं नाराचान्रक्तभोजनान् ।
कृपः पार्थाय चिक्षेप शंतशोऽथ सहस्रशः ॥ ४.६१.६ ॥
வலிமையான வில்லை ஏந்தி, கிருபர் பார்த்தனை நோக்கி இரத்தம் குடிக்கும் இரும்பு அம்புகளை நூற்றுக்கணக்கிலும் பின்னர் ஆயிரக்கணக்கிலும் எய்தார்.
4.61.7
जीमूत इव धर्मान्ते शरवर्पं विमुञ्चति ।
नन्दयन्सुहृदः सर्वान्प्रत्ययुध्यत फल्गुनम् ॥ ४.६१.७ ॥
மழைக்காலத்தின் முடிவில் மேகம் போல அம்புமழை பொழிந்து, நண்பர்கள் அனைவரையும் மகிழ்வித்தவாறு பால்குனனை எதிர்த்துப் போரிட்டார்.
4.61.8
विकृष्य बलवच्चापं पाण्डवोऽमितविक्रमः ।
चचार समरे पार्थश्चित्रमार्गान्विदर्शयन् ॥ ४.६१.८ ॥
அளவற்ற வீரம் கொண்ட பாண்டுவின் மகன் பார்த்தன் வலிய வில்லை இழுத்து, போரில் அற்புதமான வழிகளைக் காட்டியபடி சுழன்று திரிந்தார்.
4.61.9
सर्वाश्चैव दिशो बाणैः प्रदिशश्च महाबलः ।
एकच्छायमिवाकाशं सर्वतः कृतवान्प्रभुः ॥ ४.६१.९ ॥
அந்த மகாபலசாலியான பிரபு அம்புகளால் எல்லா திசைகளையும் துணைத்திசைகளையும் நிரப்பினார்; வானம் எல்லாப் பக்கமும் ஒரே நிழலால் மூடப்பட்டது போல் ஆனது.
4.61.10
प्राच्छादयदमेयात्मा पार्थः शरशतैः कृपम् ।
उद्गतः समरे मेघो धाराभिरिव पर्वतम् ॥ ४.६१.१० ॥
அளவற்ற ஆன்மா கொண்ட பார்த்தன் நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளால் கிருபரை மறைத்தார்; போரில் எழுந்த மேகம் மழைத்தாரைகளால் மலையை மூடுவது போல.
4.61.11
स शरैरर्पितः ऋद्धः शितैरग्निशिखोपमैः ।
कृपो बभूव समरे विधूमोऽग्निरिव ज्वलंम् ॥ ४.६१.११ ॥
அந்தக் கூரிய, நெருப்புச் சுடர் போன்ற அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட கிருபர் போரில் சினந்தெழுந்து, புகையற்ற நெருப்பு போல் ஜொலித்தார்.
4.61.12
ततः शरसहस्रेण पार्थमप्रतिमौजसम् ।
अर्दयित्वा महाबाहुर्ननाद समरे कृपः ॥ ४.६१.१२ ॥
பின்னர் மகாபாகுவான கிருபர், ஒப்பற்ற ஒளி கொண்ட பார்த்தனை ஆயிரம் அம்புகளால் வருத்தி, போரில் முழங்கினார்.
4.61.13
ततः कनकपुङ्खेन शरेण नतपर्वणा ।
बिभेद समरे पार्थः कृपस्य ध्वजमुत्तमम् ॥ ४.६१.१३ ॥
பின்னர் பொன் இறகுகளும் வளைந்த கணுக்களும் கொண்ட அம்பால் பார்த்தன் போரில் கிருபரின் உயர்ந்த கொடியைத் துளைத்தான்.
4.61.14
ततः पश्चान्महातेजा नाराचान्सूर्यसन्निभान् ।
जग्राह समरे पार्थो भूयो बहुशिलीमुखान् ॥ ४.६१.१४ ॥
பின்னர் பெரும் ஒளியுடைய பார்த்தன் போரில் சூரியனைப் போல் ஒளிரும் நாராசங்களையும் பல அம்புகளையும் மீண்டும் எடுத்தான்.
4.61.15
तैस्तदातीं महाबाहुः कृपस्य रथरक्षिणः ।
जघान क्षत्रियश्रेष्ठो युध्यमानान्महारथान् ॥ ४.६१.१५ ॥
அப்போது மகாபாகு, சிறந்த க்ஷத்திரியன் அந்த அம்புகளால் கிருபரின் தேர்க்காவலர்களையும் போரிடும் மகாரதர்களையும் கொன்றான்.
4.61.16
चन्द्रकेतुः सुकेतुश्च चित्राश्वो मणिमांस्तद ।
मुञ्जमौलिश्च विक्रान्तो हेमवर्णो भयावहः ॥ ४.६१.१६ ॥
சந்திரகேது, சுகேது, சித்ராஷ்வன், மணிமான், முஞ்சமௌலி என்ற வீரனும், பொன்னிறமும் அச்சம் தரும் வீரனும்,
4.61.17
सुरथोऽतिरथश्चैव सुपेणोऽरिष्ट एव च ।
नृकेतुश्च सहानीकास्ते निषेदुर्गतासवः ॥ ४.६१.१७ ॥
சுரதன், அதிரதன், சுபேணன், அரிஷ்டன், நிருகேது ஆகியோரும் தங்கள் படைகளோடு உயிரிழந்து விழுந்தனர்.
4.61.18
तान्निहत्य ततः पार्थो निमेपादिव भारत ।
पुनरन्यान्समाधत्त त्रयोदश शिलीमुखान् ॥ ४.६१.१८ ॥
அவர்களைக் கொன்ற பின், பாரதா, பார்த்தன் கண் இமைக்கும் நேரத்தில் மீண்டும் பதின்மூன்று சிலீமுக அம்புகளை வில்லில் பூட்டினான்.
4.61.19
अथास्य युगमेकेन चतुर्भिश्चतुरो हयान् ।
षष्ठेन तु शिरः सङ्ख्ये कृपस्य रथसारथेः ॥ ४.६१.१९ ॥
பின்னர் அவனுடைய நுகத்தடியை ஒரு அம்பால், நான்கு குதிரைகளை நான்கு அம்புகளால், ஆறாவது அம்பால் போரில் கிருபரின் தேரோட்டியின் தலையை அறுத்தான்.
4.61.20
त्रिभिस्त्रिवेणुं बलवान्द्वाभ्यामक्षं महाबलः ।
द्वादशेन तु भल्लेन कृपस्य सशरं धनुः ॥ ४.६१.२० ॥
வலிமையுள்ள அவன் மூன்று அம்புகளால் மூன்று பகுதி கொண்ட கம்பத்தையும், இரண்டால் அச்சையும், பன்னிரண்டாவது பல்லத்தால் கிருபரின் அம்புடன் கூடிய வில்லையும் அறுத்தான்.
4.61.21
छित्त्वा वज्रनिकाशेन फल्गुनः प्रहसन्निव ।
त्रयोदशेनेन्द्रसमः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ॥ ४.६१.२१ ॥
வஜ்ரத்தைப் போன்ற அம்பால் வெட்டிய பல்குனன் சிரிப்பவனைப்போல், இந்திரனுக்கு நிகரானவன் பதின்மூன்றாவது அம்பால் கிருபரின் மார்பின் நடுவில் தாக்கினான்.
4.61.22
स छिन्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः ।
अथ शक्तिं परामृश्य सूर्यवैश्वानरप्रभाम् ।
चिक्षेप सहसा क्रुद्धः पार्थायाद्भुतकर्मणे ॥ ४.६१.२२ ॥
வில் அறுந்து, தேரற்று, குதிரைகளும் தேரோட்டியும் கொல்லப்பட்டவனாக, சூரிய-அக்னியின் ஒளியுடைய சக்தியை எடுத்து, கோபத்துடன் அற்புத செயல்கள் புரியும் பார்த்தனின் மீது திடீரென வீசினான்.
4.61.23
तामर्जुनस्तथारूपां शक्तिं हेमपरिष्कृताम् ।
रुरोध सायकैस्तीक्ष्णैरर्धचन्द्रमुखैश्च ताम् ॥ ४.६१.२३ ॥
பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த சக்தியை அர்ஜுனன் கூரிய அரைநிலவு முனை அம்புகளால் தடுத்தான்.
4.61.24
आपतन्तीं महोल्काभां चिच्छेद दशभिः शरैः ।
सापतद्दशधा भूमौ पार्थेन निहता शरैः ॥ ४.६१.२४ ॥
பெரும் எரிகல்லைப் போல் விழுந்த அதை பத்து அம்புகளால் அறுத்தான்; பார்த்தனின் அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட அது பத்து துண்டுகளாக நிலத்தில் விழுந்தது.
4.61.25
शक्त्यां तु विनिकृत्तायां विरथः शरपीडितः ।
गदापाणिरवप्लुत्य रथात्तूर्णममित्रहा।
गदां चिक्षेप सहसा पार्थायामिततेजसे ॥ ४.६१.२५ ॥
சக்தி வெட்டப்பட்டதும், தேரற்றவனும் அம்புகளால் துன்புறுத்தப்பட்டவனுமான அந்த எதிரி அழிப்பவன் தேரிலிருந்து விரைவாகக் குதித்து, கையில் கதையுடன் திடீரென்று அளவற்ற ஒளியுடைய பார்த்தனின் மீது அதை வீசினான்.
4.61.26
सा च मुक्ता गदा गुर्वी रूपेणास्य परिष्कृता ।
अर्जुनस्य शरैर्नुन्ना प्रतिमार्गं जगाम सा ॥ ४.६१.२६ ॥
அந்த கனமான கதை, அவனுடைய வடிவத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டது; விடப்பட்டதும், அர்ஜுனனின் அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு தன் வழியிலேயே திரும்பிச் சென்றது.
4.61.27
अथ खङ्गं समुद्धृत्य शतचन्द्रं च भानुमत् ।
इयेष पाण्डवं हन्तुं कृपो लघुपराक्रमः ॥ ४.६१.२७ ॥
பின்னர் குறைந்த வீரமுடைய கிருபர், வாளையும் ஒளிரும் சதசந்திரம் எனும் கேடயத்தையும் உருவி, பாண்டவனைக் கொல்ல விரும்பினான்.
4.61.28
स शरद्वत्सुतस्तूर्णं महाचार्यः सुशिक्षितः ।
खेचरेव चचारकैः क्रमाच्चर्मासिधृग्भुवि ॥ ४.६१.२८ ॥
சரத்வானின் மகனான அவன், பெரிய ஆசிரியனும் நன்கு பயிற்சி பெற்றவனுமாக, வானில் சஞ்சரிப்பவர்களைப் போல விரைவாக, கேடயமும் வாளும் ஏந்தி நிலத்தில் முறையாகச் சுழன்று திரிந்தான்.
4.61.29
ततः क्षुरप्रैः कौन्तेयो दशभिः खङ्गचर्मणी ।
निमेषादिव चिच्छेद तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ४.६१.२९ ॥
பின்னர் குந்தியின் மகன் பத்து க்ஷுரப்ர அம்புகளால் வாளையும் கேடயத்தையும் கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் வெட்டினான்; அது அற்புதமாக இருந்தது.
4.61.30
विषण्णवदमस्तत्र विनाशात्खङ्गचर्मणोः ।
दन्तैर्दन्तच्छदान्दष्ट्वा चुकोप हृदि दीर्घवत् ॥ ४.६१.३० ॥
அங்கே வாளும் கேடயமும் அழிந்ததால் அவன் வருந்தினான்; பற்களால் உதடுகளைக் கடித்துக்கொண்டு, நீண்ட நேரம் உள்ளத்தில் கோபம் கொண்டான்.
4.61.31
भवत्विति पुनश्चोक्त्वा युद्धापगमनोद्यतः ।
अश्वत्थाम्नस्तु स रथं कृपः समभिपुप्लुवे।
स्वस्रीयस्य महातेजा जग्राह च धनुः पुनः ॥ ४.६१.३१ ॥
"அவ்வாறே ஆகட்டும்" என்று மீண்டும் சொல்லி, போரிலிருந்து விலக முனைந்த மகாதேஜஸ்வியான கிருபர், தன் சகோதரி மகனான அசுவத்தாமனின் தேரின் மீது பாய்ந்தார்; மீண்டும் வில்லையும் எடுத்துக்கொண்டார்.
4.61.32
एतस्मिन्नन्तरे क्रुद्धो भीष्मो द्रोणमथाब्रवीत् ।
दृष्ट्वा कृपं फल्गुनेन पीडितं चोर्जितं च तम् ॥ ४.६१.३२ ॥
இதற்கிடையில் கோபமுற்ற பீஷ்மர் துரோணரிடம் கூறினார்; பல்குனனால் (அர்ஜுனனால்) துன்புறுத்தப்பட்டாலும் வலிமைமிக்க அவரைக் கண்டு.
4.61.33
एकैकमस्मान्संग्रामे पराजयति फल्गुनः ।
अहं द्रोणश्च कर्णश्च द्रौणिर्गौतम एव च।
अन्ये च बहवः शूरा वयं जेष्याम वासविम् ॥ ४.६१.३३ ॥
போரில் பல்குனன் நம்மில் ஒவ்வொருவரையாக வெல்கிறான். நானும், துரோணரும், கர்ணனும், துரோணபுத்திரனும், கௌதமரும் உள்ளோம்; இன்னும் பல சூரர்களும் உள்ளனர்; நாம் வாசவியை (அர்ஜுனனை) வெல்வோம்.
4.61.34
समागम्य ततः सर्वे भीष्मद्रोणमुखा रथाः ।
अर्जुनं सहसा युक्ताः प्रत्ययुध्यन्त भारत ॥ ४.६१.३४ ॥
பின்னர் பீஷ்மரும் துரோணரும் தலைமையில் எல்லா ரதர்களும் ஒன்றுகூடி, திடீரென அர்ஜுனனை எதிர்த்துப் போரிட்டனர், ஓ பாரதா.
4.61.35
स सायकमयैर्जालैः सर्वतस्तान्महारथान् ।
प्राच्छादयच्छरौघैस्तान्नीहार इव पर्वतान् ॥ ४.६१.३५ ॥
அவன் அம்புகளாலான வலைகளால் எல்லா பக்கங்களிலும் அந்த மகாரதர்களை மூடினான்; பனி மலைகளை மூடுவது போல, அம்புகளின் வெள்ளத்தால் அவர்களை மறைத்தான்.
4.61.36
नदद्भिश्च महानागैर्हेषमाणैश्च वाजिभिः ।
भेरीशङ्खनिनादैश्च स शब्दस्तुमुलोऽभवत् ॥ ४.६१.३६ ॥
கர்ஜிக்கும் மகா யானைகளாலும், கனைக்கும் குதிரைகளாலும், பேரிகை சங்குகளின் ஒலியாலும் அந்த ஒலி பெரும் கலகலப்பாக ஆனது.
4.61.37
नागाश्वकायान्निर्भिद्य लौहानि कवचानि च ।
पार्थस्य शरवर्षाणि न्यपतञ्शतशः क्षितौ ॥ ४.६१.३७ ॥
யானைகளும் குதிரைகளும் உடல் துளைக்கப்பட்டு, இரும்புக் கவசங்களும் பார்த்தனின் (அர்ஜுனனின்) அம்பு மழைகளும் நூற்றுக்கணக்கில் நிலத்தில் விழுந்தன.
4.61.38
त्वरमाणः शरानस्यन्पाण्डवस्तु प्रकाशते ।
मध्यंदिनगतोऽर्चिष्माञ्छरदीव दिवाकरः ॥ ४.६१.३८ ॥
விரைந்து அம்புகளை எய்யும் பாண்டவன் (அர்ஜுனன்) சரத் காலத்தில் நண்பகலை அடைந்த ஒளிரும் சூரியனைப் போல் பிரகாசிக்கிறான்.
4.61.39
अविषह्य शरान्सर्वे पार्थचापच्युपान्रणे ।
उदक्प्रयान्ति विध्वस्ता रथेभ्यो रथिनस्तदा।
सादिनश्चाश्वपृष्ठेभ्यो भूमौ चापि पदातयः ॥ ४.६१.३९ ॥
போரில் பார்த்தனின் வில்லிலிருந்து எய்யப்பட்ட அனைத்து அம்புகளையும் தாங்க முடியாமல், சிதறடிக்கப்பட்ட தேர்வீரர்கள் தேர்களிலிருந்தும், குதிரைவீரர்கள் குதிரை முதுகிலிருந்தும், காலாட்படையினர் நிலத்திலிருந்தும் வடக்கு நோக்கி ஓடுகின்றனர்.
4.61.40
शरैस्तु ताड्यमानानां कवचानां महात्मनाम् ।
ताम्रराजतलौहानां प्रादुरासीन्महास्वनः ॥ ४.६१.४० ॥
அம்புகளால் தாக்கப்படும் பெரிய உள்ளம் கொண்டோரின் செம்பு, வெள்ளி, இரும்புக் கவசங்களிலிருந்து ஒரு பெரும் ஒலி எழுந்தது.
4.61.41
छन्नमायोधनं जज्ञे शरीरैर्गतचेतसाम् ।
श्रान्त्या गलितशस्त्राणां पततामश्वसादिनाम् ॥ ४.६१.४१ ॥
சோர்வினால் ஆயுதங்கள் நழுவிய, விழுந்துகொண்டிருந்த குதிரைவீரர்களின், உணர்விழந்தோரின் உடல்களால் போர்க்களம் மூடப்பட்டது.
4.61.42
शून्यान्कुर्वन्रथोपस्थान्मानवैरास्तृणोन्महीम् ।
प्रनृत्यन्निव संग्रामे चापहस्ते धनंजयः ॥ ४.६१.४२ ॥
தேர்த் தளங்களைக் காலியாக்கி, மனிதர்களால் நிலத்தை மூடி, போரில் கையில் வில்லுடன் தனஞ்சயன் (அர்ஜுனன்) நடனமாடுவது போல் இருக்கிறான்.
4.61.43
शिरांस्यपातयत्सङ्ख्ये क्षत्रियाणां नरर्षभः ।
श्रुत्वा गाण्डीवनिर्घोषं विष्णूजितमिवाशने।
त्रस्तानि सर्वसैन्यानि व्यलीयन्त च भागश ॥ ४.६१.४३ ॥
போரில் அந்த நரஸ்ரேஷ்டன் க்ஷத்திரியர்களின் தலைகளை வெட்டி வீழ்த்தினான். காண்டீவத்தின் முழக்கத்தைக் கேட்டு, வஜ்ரத்தால் விஷ்ணு வென்றது போல, அனைத்துப் படைகளும் நடுங்கிப் பல துண்டுகளாகச் சிதறின.
4.61.44
कुण्डलोष्णीषधारीणि जातरूपस्रजानि च ।
पतितानि स्म दृश्यन्ते शिरांसि करणमूर्धनि ॥ ४.६१.४४ ॥
குண்டலங்களும் தலைப்பாகைகளும் அணிந்து, பொற்கழுத்தணிகள் அணிந்த தலைகள் நிலத்தில் வீழ்ந்து கிடப்பது காணப்பட்டது.
4.61.45
विशिखोन्मथितैर्गात्रैर्बाहुभिश्च सकार्मुकैः ।
सहस्ताभरणैश्चान्यैः प्रच्छन्ना भाति मेदिनी ॥ ४.६१.४५ ॥
அம்புகளால் நொறுக்கப்பட்ட உடல்கள், வில்லுடன் கூடிய கைகள், கைகளும் பிற அணிகளும் ஆகியவற்றால் மூடப்பட்ட பூமி ஒளிர்ந்தது.
4.61.46
शिरसां पात्यमानानां समरे निशितैः शरैः ।
अश्मवृष्टिरिवाकाशादभवद्भरतर्षभ ॥ ४.६१.४६ ॥
ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே! போரில் கூரிய அம்புகளால் வீழ்த்தப்பட்ட தலைகள், ஆகாயத்திலிருந்து கல்மழை போல ஆயின.
4.61.47
दर्शयित्वा तदाऽऽत्मानं रौद्रं रौद्रपराक्रमः ।
जघान समरे शूराञ्छतशोऽथ सहस्रशः ॥ ४.६१.४७ ॥
அப்போது கொடிய பராக்கிரமம் கொண்டவன் தன் கொடிய உருவத்தைக் காட்டி, போரில் நூறும் ஆயிரமுமான வீரர்களைக் கொன்றான்.
4.61.48
तथावरुद्धश्चारण्ये दशवर्षाणि त्रीणि च ।
क्रोधाग्निमुत्ससर्जाजौ धार्तराष्ट्रेषु पाण्डवः ॥ ४.६१.४८ ॥
இவ்வாறு காட்டில் பதின்மூன்று ஆண்டுகள் தடுக்கப்பட்டிருந்த பாண்டவன், போரில் திருதராஷ்டிரரின் மகன்கள் மீது தன் கோபத்தீயை வெளிப்படுத்தினான்.
4.61.49
तस्य तद्दहतः सैन्यं दृष्ट्वा चास्य पराक्रमम् ।
सर्वे शान्तिपरा योधा धार्तराष्ट्रस्य भारत ॥ ४.६१.४९ ॥
அவன் அந்தப் படையை எரித்துக்கொண்டிருப்பதையும், அவனுடைய வீரத்தையும் கண்டு, பாரதா, திருதராஷ்டிரனின் வீரர்கள் அனைவரும் சமாதானத்தை விரும்பினர்।
4.61.50
यथा नलवनं नागः प्रभिन्नः षष्टिहायनः ।
एवं सर्वानपामृद्रादर्जुनः शस्त्रतेजसा ॥ ४.६१.५० ॥
அறுபது வயதான மதம்கொண்ட யானை நாணல் காட்டை மிதித்து அழிப்பது போல, அர்ஜுனன் தன் ஆயுதங்களின் ஒளியால் அவர்கள் அனைவரையும் நசுக்கினான்।
4.61.51
विद्राव्य च ततः सैन्यं त्रासयित्वा महारथान् ।
अर्जुनो जयतांश्रेष्ठः पर्यावर्तत भारत ॥ ४.६१.५१ ॥
படையை ஓடச்செய்து, மகாரதர்களை அச்சுறுத்திய பின், வெற்றியாளர்களில் சிறந்தவனான அர்ஜுனன் பாரதா, திரும்பினான்।
4.61.52
तस्य मार्गान्विचरतो निघ्नतश्च रणाजिरे ।
प्रावर्तत नदी घोरा शोणितान्त्रतरङ्गिणी ॥ ४.६१.५२ ॥
அவன் பாதைகளில் சஞ்சரித்தும், போர்க்களத்தில் கொன்றும் வந்தபோது, இரத்தமும் குடலும் அலைகளாகக் கொண்ட ஒரு கொடிய ஆறு பாய்ந்தது।
4.61.53
अस्थिशैवालसंबाधां संग्रामे पार्थनिर्मिताम् ।
शरचापप्लवां घोरां मांसशोणितकर्दमाम् ॥ ४.६१.५३ ॥
எலும்புப் பாசிகளால் நிறைந்ததும், போரில் பார்த்தனால் உண்டாக்கப்பட்டதும், அம்புகளும் வில்களும் மிதக்கும் பொருட்களாகக் கொண்டதும், இறைச்சியும் இரத்தச் சேறும் கொண்ட கொடிய ஆறு அது।
4.61.54
रथोडुपां चान्त्रसर्पां केशशैवालशाड्वलाम् ।
करवालासिपाठीनां चामरोष्णीषफेनिलाम् ॥ ४.६१.५४ ॥
தேர்களே படகுகளாகவும், குடல்களே பாம்புகளாகவும், முடிகளே பாசியும் புல்லுமாகவும், வாள்களும் கத்திகளுமே மீன்களாகவும், சாமரங்களும் தலைப்பாகைகளுமே நுரையாகவும் கொண்டது அது।
4.61.55
अश्वग्रीवामहावर्तां कबन्धजलमानुषाम् ।
काककङ्करुतां तीव्रां सारसक्रौञ्चनादिताम् ॥ ४.६१.५५ ॥
குதிரைக் கழுத்துகள் பெரும் சுழிகளாகவும், தலையற்ற உடல்களும் மனிதர்களும் நீராகவும், காக்கைகளும் கங்கப் பறவைகளும் கத்தும் ஒலியும், சாரசங்களும் கிரௌஞ்சங்களும் அழைக்கும் ஒலியும் நிறைந்த கடுமையான ஆறு.
4.61.56
सिंहनादमहानादां शङ्खस्वनमहास्वनाम् ।
वीरोत्तमाङ्गपद्माढ्यां शरचापमहानलाम् ॥ ४.६१.५६ ॥
சிங்கங்களின் பெரும் முழக்கமும் சங்குகளின் பேரொலியும் நிறைந்த, வீரர்களின் தலைகளாகிய தாமரைகள் நிறைந்த, அம்புகளும் வில்களும் பெரும் நெருப்பாக உள்ள ஆறு.
4.61.57
पदातिमत्स्यकलुषां गजशीर्षककच्छपाम् ।
गोमायुगसंघुष्टां मांसमञ्जाभिकर्दमाम् ॥ ४.६१.५७ ॥
காலாட்படை வீரர்கள் மீன்களாக கலங்கி, யானைத் தலைகள் ஆமைகளாக உள்ள, நரிக் கூட்டங்களின் ஊளையால் ஒலிக்கும், இறைச்சியும் எலும்பு மஜ்ஜையும் சேறாக உள்ள.
4.61.58
प्रावर्तयन्नदीं घोरां पिशाचगणसेविताम् ।
अपारामनिवासां च रक्तोदां सर्वतो वृताम् ॥ ४.६१.५८ ॥
அவர்கள் அந்தக் கொடிய ஆற்றை ஓடச் செய்தனர்; அது பிசாசுக் கூட்டங்களால் சூழப்பட்டது, அதற்கு அக்கரை இல்லை, வாழ்விடமும் இல்லை, இரத்தம் ஓடுவது, எங்கும் சூழ்ந்தது.
4.61.59
अभीक्ष्णमकरोत्पार्थो नदीमुत्तमशोणिताम् ।
गजवर्ममहाद्वीपामश्वदेहमहाशिलाम् ॥ ४.६१.५९ ॥
பார்த்தன் அடிக்கடி அந்த ஆற்றை உருவாக்கினான்; அதில் சிறந்த இரத்தம் ஓடியது, அதன் பெரிய தீவுகள் யானைக் கவசங்கள், பெரிய பாறைகள் குதிரை உடல்கள்.
4.61.60
पदातिदेहसंघाटां रथावलिमहातरुम् ।
केशशाद्वलसंछन्नां सुतरां भीतिदां नृणाम् ॥ ४.६१.६० ॥
காலாட்படை உடல்களின் குவியல்களைக் கொண்ட, தேர்வரிசைகளே பெரிய மரங்களாக உள்ள, முடியாகிய புல்லால் மூடப்பட்ட, மனிதர்களுக்கு மிகவும் அச்சம் தருகின்ற.
4.61.61
अगाधरक्तोदवहां यमसागरगामिनीम् ।
दुस्तरां भीरुमर्त्यानां शूराणां सुतरां नृप।
प्रावर्तयन्नदीमेवं भीषणां पाकशासनिः ॥ ४.६१.६१ ॥
அளவற்ற இரத்த வெள்ளத்தைச் சுமந்து, யமனின் கடலை நோக்கிப் பாயும், கோழைகளுக்குக் கடக்க முடியாததும் வீரர்களுக்கு எளிதில் கடக்கக்கூடியதுமான அந்த பயங்கர நதியை, ஓ மன்னா, பாகசாசனியின் மகன் (அர்ஜுனன்) இவ்வாறு பாயச் செய்தான்.
4.61.62
तस्याददानस्य शरान्सन्दधानस्य मुञ्चतः ।
विकर्षतश्च गाण्डीवं न किंचिद्ददृशेऽन्तरम् ॥ ४.६१.६२ ॥
அம்புகளை எடுத்து, தொடுத்து, விடுத்து, காண்டீவத்தை இழுத்தபோது அவனுக்கிடையே எந்த இடைவெளியும் காணப்படவில்லை.