Mahābhārata · Adhyāya 4.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.61.1
एतस्मिन्नन्तरे तत्र महावीर्यपराक्रमः ।
आजगाम महाबाहुः कृपः शस्त्रभृतांवरः ।
अर्जुनं प्रतियोद्धुं वै युद्धकामो महारथः। ॥ ४.६१.१ ॥
Inzwischen kam Kṛpa dorthin, von großer Tapferkeit und Kühnheit, der starkarmige Beste unter den Waffenträgern, der große Wagenkämpfer, begierig, gegen Arjuna zu kämpfen.
4.61.2
अथं द्रौणे रथं त्यक्त्वा कृपस्य रथमुत्तमम् ।
आजगामार्जुनस्तूर्णं सूर्यवैश्वानरप्रभम् ॥ ४.६१.२ ॥
Dann verließ Arjuna den Wagen des Droṇa-Sohnes und kam eilig zu Kṛpas vortrefflichem Wagen, der wie Sonne und Feuer strahlte.
4.61.3
तौ वीर सूर्यसंकाशौ योत्स्यमानौ महारथौ ।
वाषिकाविव जीमूतौ व्यरोचेतां व्यवस्थितौ ॥ ४.६१.३ ॥
Jene beiden Helden, dem Sonnen gleich, große Wagenkämpfer, zum Kampf bereit, standen da und strahlten wie zwei regenbringende Wolken.
4.61.4
श्रगृह्य गाण्डिवं लोके विश्रुतं पुनरर्जुनः ।
अभ्ययाद्भरतश्रेष्ठो विनिघ्नञ्शरमालया ॥ ४.६१.४ ॥
Erneut den in der Welt berühmten Gāṇḍīva ergreifend, rückte Arjuna, der Beste der Bharatas, vor und schlug mit einer Reihe von Pfeilen.
4.61.5
कृपश्च धनुरादाय तथैवार्जुनमभ्यगाम् ॥ ४.६१.५ ॥
Und Kṛpa, den Bogen nehmend, rückte ebenso gegen Arjuna vor.
4.61.6
प्रगृह्य बलवच्चापं नाराचान्रक्तभोजनान् ।
कृपः पार्थाय चिक्षेप शंतशोऽथ सहस्रशः ॥ ४.६१.६ ॥
Seinen mächtigen Bogen ergreifend, schleuderte Kṛpa gegen Pārtha blutsaufende eiserne Pfeile, hunderte, dann tausende.
4.61.7
जीमूत इव धर्मान्ते शरवर्पं विमुञ्चति ।
नन्दयन्सुहृदः सर्वान्प्रत्ययुध्यत फल्गुनम् ॥ ४.६१.७ ॥
Wie eine Regenwolke am Ende der Jahreszeit ließ er einen Pfeilregen niedergehen und erfreute alle seine Freunde, während er gegen Phālguna (Arjuna) kämpfte.
4.61.8
विकृष्य बलवच्चापं पाण्डवोऽमितविक्रमः ।
चचार समरे पार्थश्चित्रमार्गान्विदर्शयन् ॥ ४.६१.८ ॥
Seinen mächtigen Bogen spannend, bewegte sich der Sohn Pāṇḍus von unermesslicher Kraft im Kampf und zeigte wunderbare Bahnen: Pārtha (Arjuna).
4.61.9
सर्वाश्चैव दिशो बाणैः प्रदिशश्च महाबलः ।
एकच्छायमिवाकाशं सर्वतः कृतवान्प्रभुः ॥ ४.६१.९ ॥
Mit Pfeilen füllte der mächtige Herr alle Richtungen und Zwischenrichtungen, so dass der Himmel überall wie von einem einzigen Schatten bedeckt war.
4.61.10
प्राच्छादयदमेयात्मा पार्थः शरशतैः कृपम् ।
उद्गतः समरे मेघो धाराभिरिव पर्वतम् ॥ ४.६१.१० ॥
Pārtha von unermesslicher Seele bedeckte Kṛpa mit hunderten Pfeilen, wie eine im Kampf aufgestiegene Wolke einen Berg mit ihren Strömen bedeckt.
4.61.11
स शरैरर्पितः ऋद्धः शितैरग्निशिखोपमैः ।
कृपो बभूव समरे विधूमोऽग्निरिव ज्वलंम् ॥ ४.६१.११ ॥
Von jenen scharfen Pfeilen, die wie Feuerzungen waren, durchbohrt, wurde Kṛpa im Kampf zornig und loderte wie ein rauchloses Feuer.
4.61.12
ततः शरसहस्रेण पार्थमप्रतिमौजसम् ।
अर्दयित्वा महाबाहुर्ननाद समरे कृपः ॥ ४.६१.१२ ॥
Dann brüllte Kṛpa, der Großarmige, im Kampf und bedrängte Pārtha von unvergleichlicher Kraft mit tausend Pfeilen.
4.61.13
ततः कनकपुङ्खेन शरेण नतपर्वणा ।
बिभेद समरे पार्थः कृपस्य ध्वजमुत्तमम् ॥ ४.६१.१३ ॥
Da durchbohrte Arjuna im Kampf Kṛpas hervorragendes Banner mit einem Pfeil mit goldenen Federn und gebogenen Gelenken.
4.61.14
ततः पश्चान्महातेजा नाराचान्सूर्यसन्निभान् ।
जग्राह समरे पार्थो भूयो बहुशिलीमुखान् ॥ ४.६१.१४ ॥
Dann nahm der mächtige Arjuna im Kampf erneut Nārāca-Pfeile, die wie die Sonne strahlten, und viele Śilīmukha-Pfeile.
4.61.15
तैस्तदातीं महाबाहुः कृपस्य रथरक्षिणः ।
जघान क्षत्रियश्रेष्ठो युध्यमानान्महारथान् ॥ ४.६१.१५ ॥
Da erschlug der mächtigarmige, beste der Krieger mit jenen Pfeilen die Wagenwächter Kṛpas und die kämpfenden großen Wagenkrieger.
4.61.16
चन्द्रकेतुः सुकेतुश्च चित्राश्वो मणिमांस्तद ।
मुञ्जमौलिश्च विक्रान्तो हेमवर्णो भयावहः ॥ ४.६१.१६ ॥
Candraketu, Suketu, Citrāśva, Maṇimān, der tapfere Muñjamauli und der goldfarbige Schreckensbringer,
4.61.17
सुरथोऽतिरथश्चैव सुपेणोऽरिष्ट एव च ।
नृकेतुश्च सहानीकास्ते निषेदुर्गतासवः ॥ ४.६१.१७ ॥
Suratha, Atiratha, Supeṇa, Ariṣṭa und Nṛketu lagen mit ihren Heeren leblos am Boden.
4.61.18
तान्निहत्य ततः पार्थो निमेपादिव भारत ।
पुनरन्यान्समाधत्त त्रयोदश शिलीमुखान् ॥ ४.६१.१८ ॥
Nachdem er sie erschlagen hatte, o Bhārata, legte Arjuna im Nu, sozusagen, dreizehn weitere Śilīmukha-Pfeile auf seinen Bogen.
4.61.19
अथास्य युगमेकेन चतुर्भिश्चतुरो हयान् ।
षष्ठेन तु शिरः सङ्ख्ये कृपस्य रथसारथेः ॥ ४.६१.१९ ॥
Dann zerbrach er mit einem Pfeil das Joch, mit vier Pfeilen die vier Pferde, und mit dem sechsten schlug er Kṛpas Wagenlenker im Kampf den Kopf ab.
4.61.20
त्रिभिस्त्रिवेणुं बलवान्द्वाभ्यामक्षं महाबलः ।
द्वादशेन तु भल्लेन कृपस्य सशरं धनुः ॥ ४.६१.२० ॥
Der Mächtige zerschnitt mit drei Pfeilen die dreiteilige Deichsel, mit zwei die Achse und mit dem zwölften, einem breitköpfigen Pfeil, Kṛpas Bogen samt Pfeil.
4.61.21
छित्त्वा वज्रनिकाशेन फल्गुनः प्रहसन्निव ।
त्रयोदशेनेन्द्रसमः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ॥ ४.६१.२१ ॥
Mit einem Pfeil gleich dem Donnerkeil zerschneidend, lachte Phalguna gleichsam, dem Indra ebenbürtig, und traf Kṛpa mit dem dreizehnten Pfeil mitten in die Brust.
4.61.22
स छिन्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः ।
अथ शक्तिं परामृश्य सूर्यवैश्वानरप्रभाम् ।
चिक्षेप सहसा क्रुद्धः पार्थायाद्भुतकर्मणे ॥ ४.६१.२२ ॥
Mit zerbrochenem Bogen, ohne Wagen, mit erschlagenen Pferden und Wagenlenker, ergriff er einen Speer, strahlend wie Sonne und Feuer, und schleuderte ihn voller Zorn plötzlich gegen Pārtha, den Wundertäter.
4.61.23
तामर्जुनस्तथारूपां शक्तिं हेमपरिष्कृताम् ।
रुरोध सायकैस्तीक्ष्णैरर्धचन्द्रमुखैश्च ताम् ॥ ४.६१.२३ ॥
Diesen goldverzierten Speer hielt Arjuna mit scharfen Pfeilen mit halbmondförmigen Spitzen auf.
4.61.24
आपतन्तीं महोल्काभां चिच्छेद दशभिः शरैः ।
सापतद्दशधा भूमौ पार्थेन निहता शरैः ॥ ४.६१.२४ ॥
Wie ein großer Meteor herabstürzend, zerschnitt er sie mit zehn Pfeilen; von Pārthas Pfeilen getroffen, fiel sie in zehn Stücken zu Boden.
4.61.25
शक्त्यां तु विनिकृत्तायां विरथः शरपीडितः ।
गदापाणिरवप्लुत्य रथात्तूर्णममित्रहा।
गदां चिक्षेप सहसा पार्थायामिततेजसे ॥ ४.६१.२५ ॥
Als der Speer zerschnitten war, sprang der Feindetöter, des Wagens beraubt und von Pfeilen gequält, rasch vom Wagen herab und warf mit der Keule in der Hand plötzlich die Keule auf Pārtha, den von unermesslichem Glanz.
4.61.26
सा च मुक्ता गदा गुर्वी रूपेणास्य परिष्कृता ।
अर्जुनस्य शरैर्नुन्ना प्रतिमार्गं जगाम सा ॥ ४.६१.२६ ॥
Jene schwere Keule, mit seiner Gestalt geschmückt, wurde, einmal geschleudert, von Arjunas Pfeilen getroffen und kehrte auf ihrem eigenen Weg zurück.
4.61.27
अथ खङ्गं समुद्धृत्य शतचन्द्रं च भानुमत् ।
इयेष पाण्डवं हन्तुं कृपो लघुपराक्रमः ॥ ४.६१.२७ ॥
Da zog Kṛpa, von geringer Tapferkeit, sein Schwert und den glänzenden Schild namens Śatacandra und wünschte den Pāṇḍava zu töten.
4.61.28
स शरद्वत्सुतस्तूर्णं महाचार्यः सुशिक्षितः ।
खेचरेव चचारकैः क्रमाच्चर्मासिधृग्भुवि ॥ ४.६१.२८ ॥
Jener Sohn Śaradvats, der große, wohlgeübte Lehrer, bewegte sich rasch wie einer, der durch den Himmel fliegt, und trug nacheinander Schild und Schwert auf der Erde.
4.61.29
ततः क्षुरप्रैः कौन्तेयो दशभिः खङ्गचर्मणी ।
निमेषादिव चिच्छेद तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ४.६१.२९ ॥
Da zerschnitt der Sohn Kuntīs mit zehn scharfköpfigen Pfeilen Schwert und Schild gleichsam in einem Augenblick, und das war wunderbar.
4.61.30
विषण्णवदमस्तत्र विनाशात्खङ्गचर्मणोः ।
दन्तैर्दन्तच्छदान्दष्ट्वा चुकोप हृदि दीर्घवत् ॥ ४.६१.३० ॥
Dort, wie niedergeschlagen über die Vernichtung von Schwert und Schild, biss er sich mit den Zähnen auf die Lippen, und sein Herz brannte lange vor Zorn.
4.61.31
भवत्विति पुनश्चोक्त्वा युद्धापगमनोद्यतः ।
अश्वत्थाम्नस्तु स रथं कृपः समभिपुप्लुवे।
स्वस्रीयस्य महातेजा जग्राह च धनुः पुनः ॥ ४.६१.३१ ॥
Erneut sagte er: »So sei es«. Kṛpa von großem Glanz, bereit, den Kampf zu verlassen, sprang auf den Wagen seines Neffen Aśvatthāman und nahm wieder seinen Bogen.
4.61.32
एतस्मिन्नन्तरे क्रुद्धो भीष्मो द्रोणमथाब्रवीत् ।
दृष्ट्वा कृपं फल्गुनेन पीडितं चोर्जितं च तम् ॥ ४.६१.३२ ॥
Inzwischen sprach der zornige Bhīṣma zu Droṇa, als er Kṛpa sah, von Phalguna bedrängt, doch noch mächtig.
4.61.33
एकैकमस्मान्संग्रामे पराजयति फल्गुनः ।
अहं द्रोणश्च कर्णश्च द्रौणिर्गौतम एव च।
अन्ये च बहवः शूरा वयं जेष्याम वासविम् ॥ ४.६१.३३ ॥
Im Kampf besiegt Phalguna uns einen nach dem anderen. Doch ich, Droṇa, Karṇa, Drauṇi (Aśvatthāman), Gautama (Kṛpa) und viele andere Helden sind hier; wir werden den Sohn des Vāsava (Arjuna) besiegen.
4.61.34
समागम्य ततः सर्वे भीष्मद्रोणमुखा रथाः ।
अर्जुनं सहसा युक्ताः प्रत्ययुध्यन्त भारत ॥ ४.६१.३४ ॥
Da versammelten sich alle Wagenkämpfer, angeführt von Bhīṣma und Droṇa, und griffen plötzlich Arjuna an, o Nachfahre des Bharata.
4.61.35
स सायकमयैर्जालैः सर्वतस्तान्महारथान् ।
प्राच्छादयच्छरौघैस्तान्नीहार इव पर्वतान् ॥ ४.६१.३५ ॥
Mit Netzen aus Pfeilen bedeckte er jene großen Wagenkämpfer von allen Seiten, wie Nebel die Berge bedeckt, mit Pfeilströmen.
4.61.36
नदद्भिश्च महानागैर्हेषमाणैश्च वाजिभिः ।
भेरीशङ्खनिनादैश्च स शब्दस्तुमुलोऽभवत् ॥ ४.६१.३६ ॥
Mit brüllenden großen Elefanten, wiehernden Pferden und dem Klang von Trommeln und Muscheln wurde jener Lärm tosend.
4.61.37
नागाश्वकायान्निर्भिद्य लौहानि कवचानि च ।
पार्थस्य शरवर्षाणि न्यपतञ्शतशः क्षितौ ॥ ४.६१.३७ ॥
Die Körper der Elefanten und Pferde durchbohrend, auch die eisernen Rüstungen, fielen die Pfeilregen Pārthas (Arjunas) hunderte Male zu Boden.
4.61.38
त्वरमाणः शरानस्यन्पाण्डवस्तु प्रकाशते ।
मध्यंदिनगतोऽर्चिष्माञ्छरदीव दिवाकरः ॥ ४.६१.३८ ॥
Eilig seine Pfeile schießend, leuchtet der Pāṇḍava wie die strahlende Sonne, die im Herbst den Mittag erreicht hat.
4.61.39
अविषह्य शरान्सर्वे पार्थचापच्युपान्रणे ।
उदक्प्रयान्ति विध्वस्ता रथेभ्यो रथिनस्तदा।
सादिनश्चाश्वपृष्ठेभ्यो भूमौ चापि पदातयः ॥ ४.६१.३९ ॥
Unfähig, all die Pfeile zu ertragen, die im Kampf von Pārthas Bogen abgeschossen wurden, fliehen die zerschlagenen Wagenkämpfer von ihren Wagen, die Reiter vom Rücken ihrer Pferde und das Fußvolk am Boden nach Norden.
4.61.40
शरैस्तु ताड्यमानानां कवचानां महात्मनाम् ।
ताम्रराजतलौहानां प्रादुरासीन्महास्वनः ॥ ४.६१.४० ॥
Aus den Rüstungen aus Kupfer, Silber und Eisen der Großherzigen, von den Pfeilen getroffen, erhob sich ein gewaltiger Klang.
4.61.41
छन्नमायोधनं जज्ञे शरीरैर्गतचेतसाम् ।
श्रान्त्या गलितशस्त्राणां पततामश्वसादिनाम् ॥ ४.६१.४१ ॥
Das Schlachtfeld war bedeckt mit den Leibern derer, deren Geist entschwunden war, und mit stürzenden Reitern, deren Waffen vor Erschöpfung entglitten.
4.61.42
शून्यान्कुर्वन्रथोपस्थान्मानवैरास्तृणोन्महीम् ।
प्रनृत्यन्निव संग्रामे चापहस्ते धनंजयः ॥ ४.६१.४२ ॥
Die Wagensitze leerend, die Erde mit Männern bedeckend, scheint Dhanaṃjaya (Arjuna) mit dem Bogen in der Hand im Kampf zu tanzen.
4.61.43
शिरांस्यपातयत्सङ्ख्ये क्षत्रियाणां नरर्षभः ।
श्रुत्वा गाण्डीवनिर्घोषं विष्णूजितमिवाशने।
त्रस्तानि सर्वसैन्यानि व्यलीयन्त च भागश ॥ ४.६१.४३ ॥
In der Schlacht ließ jener Stier unter den Menschen die Häupter der Krieger fallen. Als sie den Donnerton des Gāṇḍīva hörten, wie wenn Viṣṇu vom Donnerkeil besiegt worden wäre, zerstreuten sich alle Heere in Stücke, von Furcht ergriffen.
4.61.44
कुण्डलोष्णीषधारीणि जातरूपस्रजानि च ।
पतितानि स्म दृश्यन्ते शिरांसि करणमूर्धनि ॥ ४.६१.४४ ॥
Häupter, die Ohrringe und Turbane trugen und goldene Girlanden hatten, sah man auf dem Schlachtfeld gefallen liegen.
4.61.45
विशिखोन्मथितैर्गात्रैर्बाहुभिश्च सकार्मुकैः ।
सहस्ताभरणैश्चान्यैः प्रच्छन्ना भाति मेदिनी ॥ ४.६१.४५ ॥
Die Erde, bedeckt von durch Pfeile zermalmten Leibern, Armen mit Bogen, Händen und anderem Schmuck, glänzte.
4.61.46
शिरसां पात्यमानानां समरे निशितैः शरैः ।
अश्मवृष्टिरिवाकाशादभवद्भरतर्षभ ॥ ४.६१.४६ ॥
O Stier der Bharatas, der Regen aus Häuptern, die im Kampf von scharfen Pfeilen gefällt wurden, wurde wie ein Steinregen vom Himmel.
4.61.47
दर्शयित्वा तदाऽऽत्मानं रौद्रं रौद्रपराक्रमः ।
जघान समरे शूराञ्छतशोऽथ सहस्रशः ॥ ४.६१.४७ ॥
Da zeigte der an Heldenkraft Furchtbare seine schreckliche Gestalt und erschlug im Kampf Helden zu Hunderten und zu Tausenden.
4.61.48
तथावरुद्धश्चारण्ये दशवर्षाणि त्रीणि च ।
क्रोधाग्निमुत्ससर्जाजौ धार्तराष्ट्रेषु पाण्डवः ॥ ४.६१.४८ ॥
So im Wald festgehalten, dreizehn Jahre lang, ließ der Pāṇḍava im Kampf das Feuer seines Zorns über die Söhne Dhṛtarāṣṭras los.
4.61.49
तस्य तद्दहतः सैन्यं दृष्ट्वा चास्य पराक्रमम् ।
सर्वे शान्तिपरा योधा धार्तराष्ट्रस्य भारत ॥ ४.६१.४९ ॥
Als sie sahen, wie er jenes Heer verbrannte, und seine Tapferkeit erblickten, o Bhārata, strebten alle Krieger Dhṛtarāṣṭras nach Frieden.
4.61.50
यथा नलवनं नागः प्रभिन्नः षष्टिहायनः ।
एवं सर्वानपामृद्रादर्जुनः शस्त्रतेजसा ॥ ४.६१.५० ॥
Wie ein brünstiger Elefant von sechzig Jahren ein Schilfdickicht niedertrampelt, so zermalmte Arjuna sie alle durch den Glanz seiner Waffen.
4.61.51
विद्राव्य च ततः सैन्यं त्रासयित्वा महारथान् ।
अर्जुनो जयतांश्रेष्ठः पर्यावर्तत भारत ॥ ४.६१.५१ ॥
Nachdem er das Heer in die Flucht geschlagen und die großen Wagenkämpfer in Schrecken versetzt hatte, wandte sich Arjuna, der Beste der Sieger, um, o Bhārata.
4.61.52
तस्य मार्गान्विचरतो निघ्नतश्च रणाजिरे ।
प्रावर्तत नदी घोरा शोणितान्त्रतरङ्गिणी ॥ ४.६१.५२ ॥
Während er auf seinen Bahnen umherzog und auf dem Schlachtfeld erschlug, entstand ein furchtbarer Fluss mit Wogen aus Blut und Eingeweiden.
4.61.53
अस्थिशैवालसंबाधां संग्रामे पार्थनिर्मिताम् ।
शरचापप्लवां घोरां मांसशोणितकर्दमाम् ॥ ४.६१.५३ ॥
Ein furchtbarer Fluss, voller Knochenmoos, von Pārtha im Kampf geschaffen, mit Pfeilen und Bögen als treibenden Trümmern, ein Morast aus Fleisch und Blut.
4.61.54
रथोडुपां चान्त्रसर्पां केशशैवालशाड्वलाम् ।
करवालासिपाठीनां चामरोष्णीषफेनिलाम् ॥ ४.६१.५४ ॥
Seine Boote waren Wagen, seine Schlangen die Eingeweide, sein Moos und Gras das Haar, seine Fische Schwerter und Dolche, und sie schäumte von Fliegenwedeln und Turbanen.
4.61.55
अश्वग्रीवामहावर्तां कबन्धजलमानुषाम् ।
काककङ्करुतां तीव्रां सारसक्रौञ्चनादिताम् ॥ ४.६१.५५ ॥
Ein wilder Fluss mit Pferdehälsen als großen Strudeln, kopflosen Rümpfen und Menschen als Wasser, widerhallend vom Krächzen der Krähen und Kaṅka-Vögel, erfüllt vom Rufen der Kraniche und Reiher.
4.61.56
सिंहनादमहानादां शङ्खस्वनमहास्वनाम् ।
वीरोत्तमाङ्गपद्माढ्यां शरचापमहानलाम् ॥ ४.६१.५६ ॥
Erfüllt vom gewaltigen Brüllen der Löwen und vom mächtigen Klang der Muscheln, reich an Lotussen aus den Häuptern der Helden, ein Fluss mit großen Feuern aus Pfeilen und Bögen.
4.61.57
पदातिमत्स्यकलुषां गजशीर्षककच्छपाम् ।
गोमायुगसंघुष्टां मांसमञ्जाभिकर्दमाम् ॥ ४.६१.५७ ॥
Trüb von Fußsoldaten als Fische, mit Elefantenköpfen als Schildkröten, widerhallend von Schwärmen von Schakalen, schlammig von Fleisch und Mark.
4.61.58
प्रावर्तयन्नदीं घोरां पिशाचगणसेविताम् ।
अपारामनिवासां च रक्तोदां सर्वतो वृताम् ॥ ४.६१.५८ ॥
Sie ließen jenen schrecklichen Fluss fließen, von Scharen von Dämonen besucht, ohne fernes Ufer und ohne Wohnstätte, blutströmend, von allen Seiten umgeben.
4.61.59
अभीक्ष्णमकरोत्पार्थो नदीमुत्तमशोणिताम् ।
गजवर्ममहाद्वीपामश्वदेहमहाशिलाम् ॥ ४.६१.५९ ॥
Pārtha ließ jenen Fluss immer wieder entstehen, mit dem feinsten Blut fließend, seine großen Inseln Elefantenpanzer und seine großen Felsen Pferdeleiber.
4.61.60
पदातिदेहसंघाटां रथावलिमहातरुम् ।
केशशाद्वलसंछन्नां सुतरां भीतिदां नृणाम् ॥ ४.६१.६० ॥
Mit Haufen von Fußsoldatenleibern, Reihen von Streitwagen als großen Bäumen, bedeckt mit Gras aus Haar, den Menschen überaus furchterregend.
4.61.61
अगाधरक्तोदवहां यमसागरगामिनीम् ।
दुस्तरां भीरुमर्त्यानां शूराणां सुतरां नृप।
प्रावर्तयन्नदीमेवं भीषणां पाकशासनिः ॥ ४.६१.६१ ॥
So ließ er jenen schrecklichen Fluss strömen, der unermessliches Blut führte und zum Ozean Yamas floss, für furchtsame Sterbliche schwer zu durchqueren, für die Tapferen leicht, o König – der Sohn Pākaśāsanis (Arjuna).
4.61.62
तस्याददानस्य शरान्सन्दधानस्य मुञ्चतः ।
विकर्षतश्च गाण्डीवं न किंचिद्ददृशेऽन्तरम् ॥ ४.६१.६२ ॥
Während er Pfeile nahm, anlegte, abschoss und den Gāṇḍīva spannte, war nicht die geringste Lücke dazwischen zu sehen.