Mahābhārata · Adhyāya 4.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.74.1
ततो द्वितीये दिवसे भ्रातरः पञ्च पाण्डवाः ।
स्नाताः शुक्लाम्बरधराः सर्वे सुचरितव्रताः ॥ ४.७४.१ ॥
Dann, am zweiten Tag, die fünf Brüder, die Pāṇḍavas, gebadet und in weiße Gewänder gekleidet, alle wohl im Gelübde bewährt.
4.74.2
युधिष्ठिरं पुरस्कृत्य सर्वाभरणभूषिताः ।
अभिपन्ना महाभागा भ्राजमाना महारथाः ॥ ४.७४.२ ॥
Mit Yudhiṣṭhira an der Spitze, mit allen Schmuckstücken geschmückt, traten die hochbeglückten, strahlenden großen Krieger heran.
4.74.3
विराटस्य सभां प्राप्य भूमिपालासनेषु ते ।
निषेदुः पावकप्रख्याः सत्रे धिष्ण्येष्विवाग्नयः ॥ ४.७४.३ ॥
Als sie die Versammlung Virāṭas erreichten, setzten sie sich auf die Throne der Könige, leuchtend wie Feuer auf den Altären eines Opfers.
4.74.4
तेषु तत्रोपविष्टेषु विराटः पृथिवीपतिः ।
तस्यां रात्र्यां व्यतीतायां प्रातःकृत्यं समाप्य च ॥ ४.७४.४ ॥
Während sie dort saßen, nachdem jene Nacht vergangen und er seine morgendlichen Pflichten erfüllt hatte, kam König Virāṭa, der Herr der Erde.
4.74.5
गोसुवर्णादिकं दत्त्वा ब्राह्मणेभ्यो यथाविधि ।
आजगाम सभां राजा उत्तरेण सह प्रभो ॥ ४.७४.५ ॥
Nachdem er den Brahmanen nach Vorschrift Kühe, Gold und Ähnliches gegeben hatte, kam der König mit Uttara in die Versammlung, o Herr.
4.74.6
स तान्दृष्ट्वा महासत्वाञ्ज्वलतः पावकानिव ।
राजवेषानुपादाय पार्थिवो विस्मितोऽभवत्। ॥ ४.७४.६ ॥
Als er sie sah, die Starkmütigen, gleich lodernden Feuern, in königlichem Gewand, geriet der König in Staunen.
4.74.7
किमिदं को विधिस्त्वेष भयार्त इव पार्थिवः ।
पुरुषप्रवरान्दृष्ट्वा विषादमगमन्नृपः ॥ ४.७४.७ ॥
Was ist das? Welche Ordnung ist das? Der König, wie von Furcht gequält, verfiel in Verzweiflung, als er jene Besten der Männer sah.
4.74.8
अथ मात्स्योऽब्रवीत्कङ्खं देवराजमिव स्थितम् ।
मरुद्गणैरुपासीनं त्रिदशानामिवेश्वरम् ॥ ४.७४.८ ॥
Da sprach der König der Matsya zu Kaṅka, der dasaß wie Indra, der König der Götter, umgeben von der Schar der Maruts, der Herr der Dreiunddreißig.
4.74.9
स किलाक्षनिवापस्त्वं सभास्तारो मया कृतः ।
अथ राजासने कस्मादुपविष्टोऽस्यलंकृतः ॥ ४.७४.९ ॥
Ich habe dich zum Hüter der Würfel und Herrn der Versammlung gemacht; warum sitzt du nun geschmückt auf dem königlichen Thron?
4.74.10
परिहासेच्छया राज्ञो विराटस्य निशम्य तत् ।
स्मयमानोऽब्रवीद्वाक्यमर्जुनः परवीरहा ॥ ४.७४.१० ॥
Als Arjuna, der Töter feindlicher Helden, diese Worte hörte, die König Virāṭa aus Lust am Scherz sprach, sagte er lächelnd diese Worte.
4.74.11
इन्द्रस्यार्धासनं राजन्नयमारोढुमर्हति ।
ब्रह्मण्यः श्रुतवांस्त्यागी सर्वलोकाभिपूजितः ॥ ४.७४.११ ॥
O König, dieser verdient es, auf der Hälfte von Indras Sitz zu sitzen; er ist den Brahmanen ergeben, gelehrt, freigebig und von allen Welten verehrt.
4.74.12
एष विग्रहवान्धर्म एष वीर्यवतां वरः ।
एष बुद्ध्याधिको लोके तपसां च परायणम् ॥ ४.७४.१२ ॥
Dieser ist der verkörperte Dharma; dieser ist der Beste unter den Tapferen; dieser übertrifft die Welt an Weisheit und ist die höchste Zuflucht der Askese.
4.74.13
एषोऽस्त्रं विविधं वेत्ति त्रैलोक्ये सचराचरे ।
न चैवान्यः पुमान्वेत्ति न वेत्स्यति कदाचन ॥ ४.७४.१३ ॥
Er kennt die vielfältigen Waffen in den drei Welten, unter allen beweglichen und unbeweglichen Wesen; kein anderer Mensch kennt sie, noch wird er sie je kennen.
4.74.14
न देवा नासुराः केचिन्न मनुष्या न राक्षसाः ।
गन्धर्वयक्षप्रवराः सकिन्नरमहोरगाः ॥ ४.७४.१४ ॥
Weder Götter noch Asuras, weder Menschen noch Rākṣasas; auch nicht die Besten der Gandharvas und Yakṣas, nicht die Kinnaras und großen Schlangen.
4.74.15
दीर्घदर्शी महातेजाः पारैजानपदप्रियः ।
पाण्डवानामतिरथो यज्ञधर्मपरो वशी ॥ ४.७४.१५ ॥
Weitsichtig, von großer Strahlkraft, beliebt beim Volk des Landes, ein Großwagenkämpfer unter den Pāṇḍavas, dem Opfer und dem Dharma ergeben, selbstbeherrscht.
4.74.16
महर्षिकल्पो राजर्षिः सर्वलोकेषु विश्रुतः ।
बलवान्धृतिमान्दक्षः सत्यवादी जितेन्द्रियः ॥ ४.७४.१६ ॥
Einem großen Weisen gleich, ein königlicher Weiser, in allen Welten berühmt; stark, standhaft, geschickt, wahrhaftig, seiner Sinne Herr.
4.74.17
धनैश्च संचयैश्चैव शक्रवैश्रवणोपमः ।
यथा मनुर्महातेजा लोकानां परिरक्षिता ।
एवमेव महातेजाः प्रजानुग्रहकारकः ॥ ४.७४.१७ ॥
Gleich Indra und Vaiśravaṇa an Reichtum und Vorräten; wie Manu von großer Strahlkraft der Beschützer der Welten war, so ist auch dieser, von großer Strahlkraft, ein Wohltäter seiner Untertanen.
4.74.18
अयं कुरूणामृषभः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
यस्य कीर्तिः स्थिता लोके सूर्यस्येवोद्यतः प्रभा ॥ ४.७४.१८ ॥
Dies ist Yudhiṣṭhira, der Stier der Kurus, Sohn der Kuntī, dessen Ruhm in der Welt steht wie der Glanz der aufgehenden Sonne.
4.74.19
संसरन्ति दिशः सर्वा यशसोस्य गभस्तयः ।
उदितस्येव सूर्यस्य तेजसोऽनुगभस्तयः ॥ ४.७४.१९ ॥
Die Strahlen seines Ruhmes breiteten sich in alle Richtungen aus, wie die Strahlen der aufgehenden Sonne.
4.74.20
एनं त्रिंशत्सहस्राणि कुञ्जराणां तरस्विनाम् ।
अन्वयुः पृष्ठतो राजन्यावदध्यावसत्कुरून् ॥ ४.७४.२० ॥
O König, dreißigtausend mächtige Elefanten folgten ihm von hinten, solange er unter den Kurus weilte.
4.74.21
त्रिंशच्चैव सहस्राणि रथानां रथिनां वरम् ।
सदश्वैरुपसंपन्नाः पृष्ठतोऽनुययुस्तदा ॥ ४.७४.२१ ॥
Dreißigtausend der besten Streitwagen und Wagenkämpfer, mit trefflichen Pferden ausgerüstet, folgten damals hinter ihm.
4.74.22
वाजिनां च शतं राजन्त्सहस्राण्ययुतानि च ।
इममष्टशतं सूताः सुमृष्टमणिकुण्डलाः।
तुष्टुवुर्मागधैः सार्धं पुरा शक्रमिवर्षयः ॥ ४.७४.२२ ॥
O König, Hunderttausende und Zehntausende von Pferden, und achthundert Wagenlenker-Barden mit polierten Juwelenohrringen, lobten ihn zusammen mit den māgadhischen Barden, wie einst die Weisen Indra priesen.
4.74.23
इमं नित्यपुमातिष्ठन्कुरवः किंकरास्तदा ।
सर्वे च नृप राजानं धनेश्वरमिवामराः ॥ ४.७४.२३ ॥
Da standen die Diener der Kurus stets bereit, ihn zu bedienen; o König, alle dienten diesem König, wie die Unsterblichen dem Herrn des Reichtums, Kubera, dienen.
4.74.24
एष सर्वान्महीपालान्करमाहारयत्तदा ।
वैश्यानिव महाराज विवशान्स्ववशानपि ॥ ४.७४.२४ ॥
Er ließ dann alle Könige Tribut bringen, o großer König, wie man von Kaufleuten Abgaben nimmt, ob sie unterworfen oder unabhängig waren.
4.74.25
अष्टाशीतिसहस्राणि स्नातकानां महात्मनाम् ।
उपजीवन्ति राजानमेनं सुचरितव्रताः ॥ ४.७४.२५ ॥
Achtundachtzigtausend großherzige Snātakas, die ihre Gelübde gut einhalten, leben von diesem König.
4.74.26
एष वृद्धाननाथांश्च व्यङ्गान्पङ्गूश्चं वामनान् ।
पुत्रवत्पालयामास प्रजाधर्मेण चाभिभूः ॥ ४.७४.२६ ॥
Er beschützte die Alten, die Hilflosen, die Verstümmelten, die Lahmen und die Zwerge wie seine eigenen Söhne und regierte seine Untertanen nach dem Dharma des Königs.
4.74.27
एष धर्मे दमे चैव दाने सत्ये रतः सदा ।
महाप्रसादो ब्रह्मण्यः सत्यवादी च पार्थिवः ॥ ४.७४.२७ ॥
Dieser König ist stets hingegeben an Dharma, Selbstbeherrschung, Freigebigkeit und Wahrheit; er ist von großer Huld, den Brahmanen ergeben und wahrhaftig.
4.74.28
श्रीमत्संपत्प्रभावेन तप्यते यस्य कौरवः ।
रगणः सह कर्णेन सौबलेन च वीर्यवान् ॥ ४.७४.२८ ॥
Durch die Macht seines glänzenden Wohlstandes wird das mächtige Heer der Kaurava zusammen mit Karṇa und Saubala gequält.
4.74.29
गुणा न शक्याः संख्यातुमेतस्यैव नरेश्वर ।
एष धर्मपरो नित्यमनृशंसः सुशीलवान् ॥ ४.७४.२९ ॥
O Herr der Menschen, seine Tugenden können nicht gezählt werden. Er ist stets dem Dharma verpflichtet, mitfühlend und von gutem Charakter.
4.74.30
एवं युक्तो महाराजा पाण्डवः पुरुषर्षभः ।
कथं नार्हति राजार्हमासनं पृथिवीपतिः ॥ ४.७४.३० ॥
O großer König, wie sollte der Pāṇḍava, der Stier unter den Menschen, mit solchen Eigenschaften begabt, der Herr der Erde, nicht den königlichen Thron verdienen?