மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.74.1
ततो द्वितीये दिवसे भ्रातरः पञ्च पाण्डवाः ।
स्नाताः शुक्लाम्बरधराः सर्वे सुचरितव्रताः ॥ ४.७४.१ ॥
பின்னர் இரண்டாம் நாளில் ஐந்து சகோதரர்களான பாண்டவர்கள் நீராடி, வெண்ணிற ஆடை அணிந்து, அனைவரும் நற்விரதங்களைக் கடைப்பிடித்தவர்களாய் இருந்தனர்.
4.74.2
युधिष्ठिरं पुरस्कृत्य सर्वाभरणभूषिताः ।
अभिपन्ना महाभागा भ्राजमाना महारथाः ॥ ४.७४.२ ॥
யுதிஷ்டிரரை முன்னிட்டு, எல்லா அணிகலன்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, மகா பாக்கியவான்களான, ஒளி வீசும் மகாரதர்கள் வந்தனர்.
4.74.3
विराटस्य सभां प्राप्य भूमिपालासनेषु ते ।
निषेदुः पावकप्रख्याः सत्रे धिष्ण्येष्विवाग्नयः ॥ ४.७४.३ ॥
விராடனின் சபையை அடைந்து, அவர்கள் அரசர்களின் ஆசனங்களில் அமர்ந்தனர்; யாகத்தில் அக்னிகள் யாக வேதிகளில் அமர்வது போல அக்கினி ஒளி கொண்டவர்களாய்.
4.74.4
तेषु तत्रोपविष्टेषु विराटः पृथिवीपतिः ।
तस्यां रात्र्यां व्यतीतायां प्रातःकृत्यं समाप्य च ॥ ४.७४.४ ॥
அவர்கள் அங்கு அமர்ந்திருக்கையில், பூமிபதியான விராடன், அந்த இரவு கழிந்த பின், காலைக் கடமைகளை முடித்து வந்தான்.
4.74.5
गोसुवर्णादिकं दत्त्वा ब्राह्मणेभ्यो यथाविधि ।
आजगाम सभां राजा उत्तरेण सह प्रभो ॥ ४.७४.५ ॥
பிராமணர்களுக்கு விதிப்படி பசுக்கள், பொன் முதலியவற்றை தானம் செய்து, ஓ பிரபுவே, அரசன் உத்தரனுடன் சபைக்கு வந்தான்.
4.74.6
स तान्दृष्ट्वा महासत्वाञ्ज्वलतः पावकानिव ।
राजवेषानुपादाय पार्थिवो विस्मितोऽभवत्। ॥ ४.७४.६ ॥
அவர்கள் எரியும் அக்கினிகளைப் போல, மகா ஆற்றலுள்ளவர்களாய், அரச உடையுடன் இருப்பதைக் கண்டு, அந்த அரசன் வியப்படைந்தான்.
4.74.7
किमिदं को विधिस्त्वेष भयार्त इव पार्थिवः ।
पुरुषप्रवरान्दृष्ट्वा विषादमगमन्नृपः ॥ ४.७४.७ ॥
இது என்ன? இது எத்தகைய நெறி? பயத்தால் வாட்டப்பட்டவனைப் போல, சிறந்த மனிதர்களைக் கண்ட அரசன் துயரம் அடைந்தான்.
4.74.8
अथ मात्स्योऽब्रवीत्कङ्खं देवराजमिव स्थितम् ।
मरुद्गणैरुपासीनं त्रिदशानामिवेश्वरम् ॥ ४.७४.८ ॥
பின்னர் மத்ස்ய அரசன் கங்கனிடம் கூறினான்; அவன் மருத்கணங்களால் சூழப்பட்ட முப்பத்துமூவர் தலைவனாகிய தேவேந்திரனைப் போல அமர்ந்திருந்தான்.
4.74.9
स किलाक्षनिवापस्त्वं सभास्तारो मया कृतः ।
अथ राजासने कस्मादुपविष्टोऽस्यलंकृतः ॥ ४.७४.९ ॥
நீ பகடை-பொறுப்பாளனும் சபையின் தலைவனுமாக நான் ஆக்கினேன்; அப்படியிருக்க, ஏன் அலங்கரிக்கப்பட்டு அரச இருக்கையில் அமர்ந்திருக்கிறாய்?
4.74.10
परिहासेच्छया राज्ञो विराटस्य निशम्य तत् ।
स्मयमानोऽब्रवीद्वाक्यमर्जुनः परवीरहा ॥ ४.७४.१० ॥
விராட அரசனின் நகைச்சுவை விருப்பில் சொல்லப்பட்ட அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, புன்னகைத்தபடி பகைவீரர்களை அழிப்பவனாகிய அர்ஜுனன் இவ்வாறு பேசினான்.
4.74.11
इन्द्रस्यार्धासनं राजन्नयमारोढुमर्हति ।
ब्रह्मण्यः श्रुतवांस्त्यागी सर्वलोकाभिपूजितः ॥ ४.७४.११ ॥
அரசே, இவன் இந்திரனின் பாதி இருக்கையில் அமர தகுதியுடையவன்; இவன் பிராமணர்களைப் போற்றுபவன், கற்றவன், தியாகி, எல்லா உலகங்களாலும் வணங்கப்பட்டவன்.
4.74.12
एष विग्रहवान्धर्म एष वीर्यवतां वरः ।
एष बुद्ध्याधिको लोके तपसां च परायणम् ॥ ४.७४.१२ ॥
இவன் உருவெடுத்த தர்மம்; இவன் வீரர்களில் சிறந்தவன்; உலகில் அறிவில் மேலோங்கியவன், தவத்தின் மேலான புகலிடம்.
4.74.13
एषोऽस्त्रं विविधं वेत्ति त्रैलोक्ये सचराचरे ।
न चैवान्यः पुमान्वेत्ति न वेत्स्यति कदाचन ॥ ४.७४.१३ ॥
இவன் மூவுலகிலும், அசையும் அசையாதவற்றிலும், பலவகை அஸ்திரங்களை அறிந்தவன். வேறு எந்த மனிதனும் அறிவதில்லை, எப்போதும் அறியவும் மாட்டான்.
4.74.14
न देवा नासुराः केचिन्न मनुष्या न राक्षसाः ।
गन्धर्वयक्षप्रवराः सकिन्नरमहोरगाः ॥ ४.७४.१४ ॥
தேவர்களும் இல்லை, அசுரர்களும் இல்லை, எந்த மனிதர்களும் இல்லை, ராட்சசர்களும் இல்லை; கந்தர்வர்களிலும் யக்ஷர்களிலும் சிறந்தவர்களும், கின்னரர்களும் மகாசர்ப்பங்களும் (இவனைப் போல் இல்லை).
4.74.15
दीर्घदर्शी महातेजाः पारैजानपदप्रियः ।
पाण्डवानामतिरथो यज्ञधर्मपरो वशी ॥ ४.७४.१५ ॥
தூரநோக்குடையவன், பெரும் ஒளியுடையவன், நாட்டுமக்களுக்கு அன்பானவன்; பாண்டவர்களில் அதிரதன், யாகமும் தர்மமும் நிறைந்தவன், தன்னடக்கமுடையவன்.
4.74.16
महर्षिकल्पो राजर्षिः सर्वलोकेषु विश्रुतः ।
बलवान्धृतिमान्दक्षः सत्यवादी जितेन्द्रियः ॥ ४.७४.१६ ॥
மகரிஷியைப் போன்றவன், ராஜரிஷி, எல்லா உலகிலும் புகழ்பெற்றவன்; வலிமையானவன், திடமானவன், திறமையானவன், சத்தியம் பேசுபவன், புலன்களை அடக்கியவன்.
4.74.17
धनैश्च संचयैश्चैव शक्रवैश्रवणोपमः ।
यथा मनुर्महातेजा लोकानां परिरक्षिता ।
एवमेव महातेजाः प्रजानुग्रहकारकः ॥ ४.७४.१७ ॥
செல்வத்திலும் சேமிப்புகளிலும் இந்திரனுக்கும் குபேரனுக்கும் ஒப்பானவன்; பெரும் ஒளியுடைய மனு உலகங்களைக் காத்ததுபோல, இவனும் பெரும் ஒளியுடையவனாய் மக்களுக்கு அருள்புரிபவன்.
4.74.18
अयं कुरूणामृषभः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
यस्य कीर्तिः स्थिता लोके सूर्यस्येवोद्यतः प्रभा ॥ ४.७४.१८ ॥
இவனே குருக்களில் சிறந்தவன், குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன்; இவனுடைய புகழ் உலகில் உதிக்கும் சூரியனின் ஒளி போல நிலைத்திருக்கிறது.
4.74.19
संसरन्ति दिशः सर्वा यशसोस्य गभस्तयः ।
उदितस्येव सूर्यस्य तेजसोऽनुगभस्तयः ॥ ४.७४.१९ ॥
உதித்த சூரியனின் கதிர்களைப் போல, இவரது புகழின் ஒளிக்கதிர்கள் எல்லாத் திசைகளிலும் பரவின.
4.74.20
एनं त्रिंशत्सहस्राणि कुञ्जराणां तरस्विनाम् ।
अन्वयुः पृष्ठतो राजन्यावदध्यावसत्कुरून् ॥ ४.७४.२० ॥
ஓ அரசே, முப்பதாயிரம் வலிமைமிக்க யானைகள் இவருக்குப் பின்னால் தொடர்ந்து சென்றன; இவர் குருக்களிடையே வசித்த காலத்தில்.
4.74.21
त्रिंशच्चैव सहस्राणि रथानां रथिनां वरम् ।
सदश्वैरुपसंपन्नाः पृष्ठतोऽनुययुस्तदा ॥ ४.७४.२१ ॥
முப்பதாயிரம் சிறந்த தேர்களும், தேர் வீரர்களும், நல்ல குதிரைகளுடன் கூடி, அப்போது இவருக்குப் பின்னால் தொடர்ந்தனர்.
4.74.22
वाजिनां च शतं राजन्त्सहस्राण्ययुतानि च ।
इममष्टशतं सूताः सुमृष्टमणिकुण्डलाः।
तुष्टुवुर्मागधैः सार्धं पुरा शक्रमिवर्षयः ॥ ४.७४.२२ ॥
ஓ அரசே, நூறாயிரக்கணக்கான குதிரைகளும், பதினாயிரக்கணக்கான குதிரைகளும், மின்னும் மணிக் குண்டலங்கள் அணிந்த எண்ணூறு சூதர்களும், மாகதர்களுடன் சேர்ந்து, முன்பு ரிஷிகள் இந்திரனைப் போற்றியது போல இவரைப் போற்றினர்.
4.74.23
इमं नित्यपुमातिष्ठन्कुरवः किंकरास्तदा ।
सर्वे च नृप राजानं धनेश्वरमिवामराः ॥ ४.७४.२३ ॥
அப்போது குருக்களின் ஊழியர்கள் அனைவரும் இவருக்கு எப்போதும் பணிவிடை செய்து நின்றனர்; ஓ அரசே, தேவர்கள் குபேரனைச் சூழ்ந்து நிற்பது போல, அனைவரும் இந்த அரசரைச் சூழ்ந்து நின்றனர்.
4.74.24
एष सर्वान्महीपालान्करमाहारयत्तदा ।
वैश्यानिव महाराज विवशान्स्ववशानपि ॥ ४.७४.२४ ॥
இவர் அப்போது எல்லா அரசர்களிடமிருந்தும் வரி வாங்கச் செய்தார்; ஓ மகாராஜா, சார்ந்தவர்களாகவும் சுதந்திரமானவர்களாகவும் இருந்த வைசியர்களிடம் வரி வாங்குவது போல.
4.74.25
अष्टाशीतिसहस्राणि स्नातकानां महात्मनाम् ।
उपजीवन्ति राजानमेनं सुचरितव्रताः ॥ ४.७४.२५ ॥
உத்தமமான விரதங்களைக் கடைப்பிடிக்கும் எண்பத்தெட்டாயிரம் மகாத்மாக்களான ஸ்நாதகர்கள் இந்த அரசனையே நம்பி வாழ்கிறார்கள்.
4.74.26
एष वृद्धाननाथांश्च व्यङ्गान्पङ्गूश्चं वामनान् ।
पुत्रवत्पालयामास प्रजाधर्मेण चाभिभूः ॥ ४.७४.२६ ॥
முதியோரையும், அனாதைகளையும், உறுப்பிழந்தவர்களையும், முடவர்களையும், குள்ளர்களையும் இவர் மகனைப் போலக் காத்தார்; மக்கள் தர்மப்படி ஆட்சி செய்தார்.
4.74.27
एष धर्मे दमे चैव दाने सत्ये रतः सदा ।
महाप्रसादो ब्रह्मण्यः सत्यवादी च पार्थिवः ॥ ४.७४.२७ ॥
இந்த அரசன் எப்போதும் தர்மம், அடக்கம், தானம், சத்தியம் ஆகியவற்றில் ஈடுபட்டவர்; மிகுந்த கருணையுடையவர், பிராமணர்களைப் போற்றுபவர், சத்தியம் பேசுபவர்.
4.74.28
श्रीमत्संपत्प्रभावेन तप्यते यस्य कौरवः ।
रगणः सह कर्णेन सौबलेन च वीर्यवान् ॥ ४.७४.२८ ॥
எவருடைய செல்வச் செழிப்பின் ஆற்றலால் கர்ணனோடும் சௌபலனோடும் வலிமைமிக்க கௌரவப் படையினர் வெந்து துன்புறுகின்றனரோ.
4.74.29
गुणा न शक्याः संख्यातुमेतस्यैव नरेश्वर ।
एष धर्मपरो नित्यमनृशंसः सुशीलवान् ॥ ४.७४.२९ ॥
மன்னா, இவருடைய குணங்களை எண்ண முடியாது. இவர் எப்போதும் தர்மத்தில் நிலைத்தவர், இரக்கமுள்ளவர், நற்குணமுடையவர்.
4.74.30
एवं युक्तो महाराजा पाण्डवः पुरुषर्षभः ।
कथं नार्हति राजार्हमासनं पृथिवीपतिः ॥ ४.७४.३० ॥
மகாராஜாவே, இத்தகைய குணங்களுடன் கூடிய பாண்டவனாகிய, மனிதர்களில் காளை போன்றவர், பூமியின் அதிபதி, அரசனுக்குரிய ஆசனத்திற்கு ஏன் தகுதியற்றவராவார்?