ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 4.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.76.1
विराटस्य वचः श्रुत्वा पार्थिवस्य महात्मनः ।
उत्तरः प्रत्युवाचेदमभिपन्नो युधिष्ठिरे ॥ ४.७६.१ ॥
ರಾಜ ವಿರಾಟನ ಮಹಾತ್ಮನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಉತ್ತರನು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
4.76.2
प्रसादनं प्राप्तकालं पाण्डवस्याभिरोचये ।
तेजस्वी बलवाञ्शूरो राजराजेश्वरः प्रभुः ॥ ४.७६.२ ॥
ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಈಗ ಸೂಕ್ತ ಕಾಲ; ಅದನ್ನು ನಾನು ಅನುಮೋದಿಸುತ್ತೇನೆ. ತೇಜಸ್ವಿ, ಬಲಶಾಲಿ, ಶೂರ, ರಾಜರ ರಾಜನೂ ಪ್ರಭುವೂ ಆದವನು (ವಿರಾಟ) ಇದನ್ನು ಮಾಡಲಿ.
4.76.3
उत्तरां च स्वसारं मे पार्थस्यामित्रकर्शन ।
प्रणिपत्य प्रयच्छामस्ततः शिष्टा भवामहे। ॥ ४.७६.३ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಅಡಗಿಸುವವನೇ! ನನ್ನ ಸಹೋದರಿ ಉತ್ತರೆಯನ್ನು ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅರ್ಪಿಸೋಣ; ಆಗ ನಾವು ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತೇವೆ.
4.76.4
वयं च सर्वे सामात्याः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
प्रसाद्याभ्युपतिष्ठामो राजन्किं करवागहे ॥ ४.७६.४ ॥
ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲೋಣ. ರಾಜನೇ, ನಾವೇನು ಮಾಡಬೇಕು?
4.76.5
राजंस्त्वमसि संग्रामे गृहीतस्तेन मोक्षितः ।
एतेषां बाहुवीर्येण गावश्च विजितास्त्वया ॥ ४.७६.५ ॥
ರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೀನು ಸೆರೆಸಿಕ್ಕೆ; ಅವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದರು. ಅವರ ಬಾಹುಬಲದಿಂದಲೇ ನಿನ್ನ ಗೋವುಗಳೂ ಗೆದ್ದು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟವು.
4.76.6
कुरवो निर्जिता यस्मात्संग्रामेऽमिततेजसः ।
एष तत्सर्वमकरोत्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ४.७६.६ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿಗಳಾದ ಕೌರವರು ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾರಣ, ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿದನು.
4.76.7
अर्च्याः पूज्याश्च मान्याश्च प्रत्युत्थेयाश्च पाण्डवाः ।
अर्वार्हाश्चाभिवाद्याश्च प्राप्तकालं च मे मतम् ॥ ४.७६.७ ॥
ಪಾಂಡವರು ಪೂಜನೀಯರು, ಗೌರವಾರ್ಹರು, ಮಾನ್ಯರು, ಎದ್ದು ಸ್ವಾಗತಿಸಬೇಕಾದವರು. ಅರ್ಘ್ಯದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಬೇಕಾದವರು, ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕಾದವರು. ಇದು ಸಮಯೋಚಿತವೆಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
4.76.8
पूज्यतां पूजनीयाश्च महाभागाश्च पाण्डवाः ।
न ह्येते कुपिता शेषं कुर्युराशीविषोपमाः ॥ ४.७६.८ ॥
ಪಾಂಡವರು ಪೂಜೆಗೆ ಅರ್ಹರು, ಪೂಜನೀಯರು, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತರು. ಇವರು ಕೋಪಗೊಂಡರೆ ವಿಷಸರ್ಪಗಳಂತಾಗುತ್ತಾರೆ; ಉಳಿದದ್ದನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.
4.76.9
तस्माच्छीघ्रं प्रपद्येम कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
प्रसादयाम्यहं तत्र सह पार्थेर्महात्मभिः ॥ ४.७६.९ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಶೀಘ್ರವೇ ಕುಂತಿಯ ಮಗ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗೋಣ. ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಪಾರ್ಥರೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ.
4.76.10
उत्तरामग्रतः कृत्वा शिरःस्नातां कृताञ्जलिः ।
जानाम्यहमिदं सर्वमेषां तु बलपौरुषम् ।
कुले च जन्म महति फल्गुनस्य च विक्रमम् ॥ ४.७६.१० ॥
ಉತ್ತರೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು, ತಲೆಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಕೈಮುಗಿದು—ಇವರೆಲ್ಲರ ಬಲಪೌರುಷ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಮಹತ್ತರ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಫಲ್ಗುನನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನೂ ನಾನು ಬಲ್ಲೆ.
4.76.11
उत्तरात्पाण्डवाञ्श्रुत्वा विराटो रिपुसूदनः ।
उत्तरं चापि संप्रेक्ष्य प्राप्तकालमचिन्तयत् ॥ ४.७६.११ ॥
ಉತ್ತರನಿಂದ ಪಾಂಡವರ ವಿಷಯ ಕೇಳಿ, ಉತ್ತರನನ್ನೂ ನೋಡಿ, ಶತ್ರುಸಂಹಾರಕ ವಿರಾಟನು ಸಮಯ ಸೂಕ್ತವೆಂದು ಯೋಚಿಸಿದನು.
4.76.12
ततो विराटः सामात्यः सहपुत्रः सबान्धवः ।
उत्तरामग्रतः कृत्वा शिरःस्नातां कृताञ्जलिः।
भूमौ निपतितस्तूर्णं पाण्डवस्य समीपतः ॥ ४.७६.१२ ॥
ಆಗ ಮಂತ್ರಿಗಳು, ಮಕ್ಕಳು, ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿರಾಟನು ಉತ್ತರೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು, ತಲೆಸ್ನಾನಗೈದು, ಕೈಜೋಡಿಸಿ, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಪಾಂಡವನ ಸಮೀಪ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು.
4.76.13
प्रसीदतु महाराजो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
प्रच्छन्नरूपवेषत्वान्नाग्निर्दृष्टस्तृणैर्वृतः ॥ ४.७६.१३ ॥
ಮಹಾರಾಜ ಧರ್ಮಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ. ನಿನ್ನ ಮರೆಮಾಚಿದ ರೂಪ ಮತ್ತು ವೇಷದಿಂದ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ ಅಗ್ನಿ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
4.76.14
शिरसाऽभिप्रपन्नोस्मि सपुत्रपरिचारकः ॥ ४.७६.१४ ॥
ನಾನು ತಲೆಬಾಗಿ, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಸೇವಕರೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಶರಣು ಹೊಂದಿದ್ದೇನೆ.
4.76.15
यदस्माभिरजानद्भिरधिक्षिप्तो महीपतिः ।
अवमत्य कृतं सर्वमज्ञानात्प्राकृते यथा।
क्षन्तुमर्हसि तत्सर्वं धर्मज्ञो धर्मवत्सल ॥ ४.७६.१५ ॥
ನಾವು ತಿಳಿಯದೆ ಮಹೀಪತಿಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದೆವು. ಸಾಮಾನ್ಯನಂತೆ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು, ಧರ್ಮಜ್ಞನೇ, ಧರ್ಮಪ್ರಿಯನೇ.
4.76.16
यदिदं मामकं राष्ट्रं पुरं राज्यं च पार्थिव ।
सदण्डकोशं विसृजे तव वश्योस्मि पार्थिव ।
वयं च सर्वे सामात्या भवन्तं शरणं गताः ॥ ४.७६.१६ ॥
ಓ ಪಾರ್ಥಿವ, ನನ್ನ ಈ ರಾಷ್ಟ್ರ, ನಗರ, ರಾಜ್ಯ, ಸೇನೆ ಮತ್ತು ಕೋಶದೊಂದಿಗೆ ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ಓ ರಾಜ, ನಾನು ನಿನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಅಮಾತ್ಯರೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಶರಣಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ.
4.76.17
तं धर्मराजः पतितं महीतले ।
सबन्धुवर्गं प्रसमीक्ष्य पार्थिवम् ।
उवाच वाक्यं परलोकदर्शनः ।
प्रनष्टमन्युर्गतशोकमत्सरः ॥ ४.७६.१७ ॥
ನೆಲದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಆ ರಾಜನನ್ನೂ ಅವನ ಬಂಧುವರ್ಗವನ್ನೂ ನೋಡಿ, ಪರಲೋಕದರ್ಶಿಯಾದ, ಕೋಪ-ಶೋಕ-ಮತ್ಸರವಿಲ್ಲದ ಧರ್ಮರಾಜನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನುಡಿದನು.
4.76.18
समीक्ष्य तुष्टोस्मि नरेन्द्रसत्तम ॥ ४.७६.१८ ॥
ನರೇಂದ್ರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
4.76.19
क्षान्तमेतन्महाबाहो यन्मां वदसि पार्थिव ।
न चैव किंचित्पश्यामि विकृतं ते नराधिप ॥ ४.७६.१९ ॥
ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ನೀನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ನಾನು ಕ್ಷಮಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನರಾಧಿಪನೇ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವ ದೋಷವನ್ನೂ ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.
4.76.20
ततो विराटः परमामितुष्टः ।
समेत्य राज्ञा समयं चकार।
राज्यं च सर्वं विससर्ज तस्मै ।
सदण्डकोशं सपुरं महात्मा ॥ ४.७६.२० ॥
ನಂತರ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ವಿರಾಟನು ರಾಜನೊಡನೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು; ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಜ್ಯವನ್ನು, ಸೈನ್ಯ, ಕೋಶ, ನಗರದೊಂದಿಗೆ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟನು.