മഹാഭാരതം · അധ്യായം 4.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.76.1
विराटस्य वचः श्रुत्वा पार्थिवस्य महात्मनः ।
उत्तरः प्रत्युवाचेदमभिपन्नो युधिष्ठिरे ॥ ४.७६.१ ॥
രാജാവായ വിരാടന്റെ മഹാത്മാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, യുധിഷ്ഠിരനോട് വിനയത്തോടെ ഉത്തരൻ ഇങ്ങനെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
4.76.2
प्रसादनं प्राप्तकालं पाण्डवस्याभिरोचये ।
तेजस्वी बलवाञ्शूरो राजराजेश्वरः प्रभुः ॥ ४.७६.२ ॥
പാണ്ഡവരുമായി സന്ധി ചെയ്യാനുള്ള ഉചിതമായ സമയമാണിത്; ഞാൻ അതിനെ അംഗീകരിക്കുന്നു. തേജസ്വിയും ബലവാനും ശൂരനും രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവും പ്രഭുവുമായവൻ (വിരാടൻ) അത് ചെയ്യട്ടെ.
4.76.3
उत्तरां च स्वसारं मे पार्थस्यामित्रकर्शन ।
प्रणिपत्य प्रयच्छामस्ततः शिष्टा भवामहे। ॥ ४.७६.३ ॥
ശത്രുക്കളെ അമർത്തുന്നവനേ! എന്റെ സഹോദരി ഉത്തരയെ പാർത്ഥന് വണങ്ങി സമർപ്പിക്കാം; അപ്പോൾ നാം ആദരിക്കപ്പെടും.
4.76.4
वयं च सर्वे सामात्याः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
प्रसाद्याभ्युपतिष्ठामो राजन्किं करवागहे ॥ ४.७६.४ ॥
ഞങ്ങളെല്ലാവരും മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം കുന്തീപുത്രൻ യുധിഷ്ഠിരനെ പ്രസാദിപ്പിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിൽ ഹാജരാകാം. രാജാവേ, ഞങ്ങൾ എന്തു ചെയ്യണം?
4.76.5
राजंस्त्वमसि संग्रामे गृहीतस्तेन मोक्षितः ।
एतेषां बाहुवीर्येण गावश्च विजितास्त्वया ॥ ४.७६.५ ॥
രാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ നീ പിടിക്കപ്പെട്ടു; അവർ നിന്നെ മോചിപ്പിച്ചു. ഇവരുടെ ബാഹുബലം കൊണ്ടാണ് നിന്റെ പശുക്കളും വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടത്.
4.76.6
कुरवो निर्जिता यस्मात्संग्रामेऽमिततेजसः ।
एष तत्सर्वमकरोत्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ४.७६.६ ॥
യുദ്ധത്തിൽ അമിത തേജസ്സുള്ള കൗരവർ പരാജയപ്പെട്ടതുകൊണ്ട്, കുന്തീപുത്രൻ യുധിഷ്ഠിരൻ അതെല്ലാം ചെയ്തു.
4.76.7
अर्च्याः पूज्याश्च मान्याश्च प्रत्युत्थेयाश्च पाण्डवाः ।
अर्वार्हाश्चाभिवाद्याश्च प्राप्तकालं च मे मतम् ॥ ४.७६.७ ॥
പാണ്ഡവർ പൂജ്യരും ആദരണീയരും മാന്യരും എഴുന്നേറ്റ് സ്വീകരിക്കേണ്ടവരുമാണ്. അർഘ്യം നൽകി സ്വീകരിക്കേണ്ടവരും വന്ദിക്കേണ്ടവരുമാണ്. ഇപ്പോൾ സമയം അനുകൂലമാണെന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.
4.76.8
पूज्यतां पूजनीयाश्च महाभागाश्च पाण्डवाः ।
न ह्येते कुपिता शेषं कुर्युराशीविषोपमाः ॥ ४.७६.८ ॥
പാണ്ഡവർ പൂജാർഹരും പൂജനീയരും മഹാഭാഗ്യവാന്മാരുമാണ്. ഇവർ കോപിച്ചാൽ വിഷസർപ്പങ്ങളെപ്പോലെയാകും; ശേഷിച്ചതൊന്നും അവശേഷിപ്പിക്കില്ല.
4.76.9
तस्माच्छीघ्रं प्रपद्येम कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
प्रसादयाम्यहं तत्र सह पार्थेर्महात्मभिः ॥ ४.७६.९ ॥
അതിനാൽ വേഗം കുന്തീപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകാം. അവിടെ മഹാത്മാക്കളായ പാർത്ഥന്മാരോടൊപ്പം ഞാൻ അവനെ പ്രസാദിപ്പിക്കും.
4.76.10
उत्तरामग्रतः कृत्वा शिरःस्नातां कृताञ्जलिः ।
जानाम्यहमिदं सर्वमेषां तु बलपौरुषम् ।
कुले च जन्म महति फल्गुनस्य च विक्रमम् ॥ ४.७६.१० ॥
ഉത്തരയെ മുന്നിൽ നിർത്തി, തലകുളിച്ച്, കൈകൂപ്പി നിൽക്കുന്നു. ഇവരെല്ലാവരുടെയും ബലവും പൗരുഷവും ഞാൻ അറിയുന്നു. മഹത്തായ കുലത്തിലെ ജന്മവും ഫൽഗുനന്റെ വിക്രമവും ഞാൻ അറിയുന്നു.
4.76.11
उत्तरात्पाण्डवाञ्श्रुत्वा विराटो रिपुसूदनः ।
उत्तरं चापि संप्रेक्ष्य प्राप्तकालमचिन्तयत् ॥ ४.७६.११ ॥
ഉത്തരനിൽ നിന്ന് പാണ്ഡവരെപ്പറ്റി കേട്ടും ഉത്തരനെ കണ്ടും ശത്രുസംഹാരകനായ വിരാടൻ സമയം അനുകൂലമെന്ന് ചിന്തിച്ചു.
4.76.12
ततो विराटः सामात्यः सहपुत्रः सबान्धवः ।
उत्तरामग्रतः कृत्वा शिरःस्नातां कृताञ्जलिः।
भूमौ निपतितस्तूर्णं पाण्डवस्य समीपतः ॥ ४.७६.१२ ॥
അപ്പോൾ അമാത്യന്മാരോടും പുത്രന്മാരോടും ബന്ധുക്കളോടും കൂടിയ വിരാടൻ ഉത്തരയെ മുന്നിൽ നിർത്തി, തലമുഴുകി, കൈകൂപ്പി, പാണ്ഡവന്റെ സമീപത്ത് നിലത്തു വേഗം വീണു.
4.76.13
प्रसीदतु महाराजो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
प्रच्छन्नरूपवेषत्वान्नाग्निर्दृष्टस्तृणैर्वृतः ॥ ४.७६.१३ ॥
മഹാരാജാവായ ധർമ്മപുത്രൻ യുധിഷ്ഠിരൻ പ്രസന്നനാകട്ടെ. മറഞ്ഞ രൂപവും വേഷവും കാരണം പുല്ലിനാൽ മൂടിയ അഗ്നി കാണപ്പെട്ടില്ല.
4.76.14
शिरसाऽभिप्रपन्नोस्मि सपुत्रपरिचारकः ॥ ४.७६.१४ ॥
ഞാൻ തല കുനിച്ച്, പുത്രന്മാരോടും പരിചാരകരോടും കൂടി അങ്ങയെ പൂർണ്ണമായി ശരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
4.76.15
यदस्माभिरजानद्भिरधिक्षिप्तो महीपतिः ।
अवमत्य कृतं सर्वमज्ञानात्प्राकृते यथा।
क्षन्तुमर्हसि तत्सर्वं धर्मज्ञो धर्मवत्सल ॥ ४.७६.१५ ॥
അറിയാതെ ഞങ്ങൾ മഹീപതിയെ അവമതിച്ചു. സാധാരണക്കാരനെപ്പോലെ അജ്ഞാനത്താൽ ചെയ്ത എല്ലാം പൊറുക്കണം, ധർമ്മജ്ഞനേ, ധർമ്മവത്സലനേ.
4.76.16
यदिदं मामकं राष्ट्रं पुरं राज्यं च पार्थिव ।
सदण्डकोशं विसृजे तव वश्योस्मि पार्थिव ।
वयं च सर्वे सामात्या भवन्तं शरणं गताः ॥ ४.७६.१६ ॥
ഹേ പാർത്ഥിവാ, എന്റെ ഈ രാഷ്ട്രം, നഗരം, രാജ്യം, സേന, ഖജനാവ് എന്നിവയോടെ ഞാൻ അങ്ങേക്ക് സമർപ്പിക്കുന്നു. ഹേ രാജാവേ, ഞാൻ അങ്ങയുടെ വശത്താണ്. ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും അമാത്യന്മാരോടൊപ്പം അങ്ങയെ ശരണമായി കണ്ടു.
4.76.17
तं धर्मराजः पतितं महीतले ।
सबन्धुवर्गं प्रसमीक्ष्य पार्थिवम् ।
उवाच वाक्यं परलोकदर्शनः ।
प्रनष्टमन्युर्गतशोकमत्सरः ॥ ४.७६.१७ ॥
നിലത്തു വീണ ആ രാജാവിനെയും ബന്ധുക്കളെയും കണ്ട്, പരലോകം ദർശിക്കുന്നവനും കോപവും ദുഃഖവും അസൂയയും ഒഴിഞ്ഞവനുമായ ധർമ്മരാജൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
4.76.18
समीक्ष्य तुष्टोस्मि नरेन्द्रसत्तम ॥ ४.७६.१८ ॥
നരേന്ദ്രന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, അങ്ങയെ കണ്ട് ഞാൻ സന്തുഷ്ടനായിരിക്കുന്നു.
4.76.19
क्षान्तमेतन्महाबाहो यन्मां वदसि पार्थिव ।
न चैव किंचित्पश्यामि विकृतं ते नराधिप ॥ ४.७६.१९ ॥
മഹാബാഹോ, അങ്ങ് എന്നോട് പറഞ്ഞതെല്ലാം ഞാൻ ക്ഷമിച്ചിരിക്കുന്നു. നരാധിപാ, അങ്ങയിൽ യാതൊരു വികാരവും ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
4.76.20
ततो विराटः परमामितुष्टः ।
समेत्य राज्ञा समयं चकार।
राज्यं च सर्वं विससर्ज तस्मै ।
सदण्डकोशं सपुरं महात्मा ॥ ४.७६.२० ॥
പിന്നെ അത്യന്തം സന്തുഷ്ടനായ വിരാടൻ രാജാവുമായി കൂടിക്കണ്ട് ഉടമ്പടി ഉണ്ടാക്കി; സമസ്ത രാജ്യവും സേനയും ഖജനാവും നഗരവുമടക്കം ആ മഹാത്മാവിന് കൈമാറി.