மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.76.1
विराटस्य वचः श्रुत्वा पार्थिवस्य महात्मनः ।
उत्तरः प्रत्युवाचेदमभिपन्नो युधिष्ठिरे ॥ ४.७६.१ ॥
மன்னன் விராடனின் மகாத்மாவின் சொற்களைக் கேட்டு, யுதிஷ்டிரரிடம் பணிவுடன் உத்தரன் இவ்வாறு பதிலளித்தான்.
4.76.2
प्रसादनं प्राप्तकालं पाण्डवस्याभिरोचये ।
तेजस्वी बलवाञ्शूरो राजराजेश्वरः प्रभुः ॥ ४.७६.२ ॥
பாண்டவருடன் சமாதானம் செய்வதே இப்போது சரியான காலம்; அதை நான் ஏற்கிறேன். ஒளிவீசும், வலிமையும் வீரமும் மிக்க, மன்னர்களின் மன்னனும் தலைவனுமானவன் (விராடன்) இதைச் செய்யட்டும்.
4.76.3
उत्तरां च स्वसारं मे पार्थस्यामित्रकर्शन ।
प्रणिपत्य प्रयच्छामस्ततः शिष्टा भवामहे। ॥ ४.७६.३ ॥
எதிரிகளை அடக்குபவரே! என் சகோதரி உத்தரையை பார்த்தனுக்கு வணங்கி அளிப்போம்; அதன் பின் நாங்கள் மதிக்கப்படுவோம்.
4.76.4
वयं च सर्वे सामात्याः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
प्रसाद्याभ्युपतिष्ठामो राजन्किं करवागहे ॥ ४.७६.४ ॥
நாங்கள் அனைவரும் அமைச்சர்களுடன் குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரரை சமாதானப்படுத்தி அவர் முன் நிற்போம். அரசே, நாங்கள் என்ன செய்வோம்?
4.76.5
राजंस्त्वमसि संग्रामे गृहीतस्तेन मोक्षितः ।
एतेषां बाहुवीर्येण गावश्च विजितास्त्वया ॥ ४.७६.५ ॥
அரசே, போரில் நீர் பிடிபட்டாய்; அவர்களால் நீ விடுவிக்கப்பட்டாய். இவர்களின் தோள் வலிமையாலேயே உன் பசுக்களும் மீட்கப்பட்டன.
4.76.6
कुरवो निर्जिता यस्मात्संग्रामेऽमिततेजसः ।
एष तत्सर्वमकरोत्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ४.७६.६ ॥
போரில் அளவற்ற ஒளியுடைய குருக்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டதால், குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரர் அதனையெல்லாம் செய்தார்.
4.76.7
अर्च्याः पूज्याश्च मान्याश्च प्रत्युत्थेयाश्च पाण्डवाः ।
अर्वार्हाश्चाभिवाद्याश्च प्राप्तकालं च मे मतम् ॥ ४.७६.७ ॥
பாண்டவர்கள் வணங்கத் தக்கவர்கள், மதிக்கத் தக்கவர்கள், மரியாதைக்கு உரியவர்கள், எழுந்து வரவேற்கத் தக்கவர்கள். அர்க்கியம் கொடுத்து வரவேற்கத் தக்கவர்கள், வணக்கம் செலுத்தத் தக்கவர்கள். இதுவே காலத்திற்கு ஏற்றது என்பது என் கருத்து.
4.76.8
पूज्यतां पूजनीयाश्च महाभागाश्च पाण्डवाः ।
न ह्येते कुपिता शेषं कुर्युराशीविषोपमाः ॥ ४.७६.८ ॥
பாண்டவர்கள் வழிபாட்டிற்குரியவர்கள், போற்றத்தக்கவர்கள், பேறு மிக்கவர்கள். இவர்கள் சினம் கொண்டால் நச்சுப் பாம்புகளைப் போன்றவர்கள்; எஞ்சியதை விட்டு வைக்க மாட்டார்கள்.
4.76.9
तस्माच्छीघ्रं प्रपद्येम कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
प्रसादयाम्यहं तत्र सह पार्थेर्महात्मभिः ॥ ४.७६.९ ॥
ஆகையால் விரைவில் குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரரிடம் செல்வோம். அங்கே மகாத்மாக்களான பிருதையின் மக்களுடன் நான் அவரைச் சமாதானப்படுத்துவேன்.
4.76.10
उत्तरामग्रतः कृत्वा शिरःस्नातां कृताञ्जलिः ।
जानाम्यहमिदं सर्वमेषां तु बलपौरुषम् ।
कुले च जन्म महति फल्गुनस्य च विक्रमम् ॥ ४.७६.१० ॥
உத்தரையை முன்னிறுத்தி, தலையில் நீராடி, கைகூப்பி நிற்கிறேன். இவர்கள் அனைவரின் வலிமையும் ஆற்றலும் நான் அறிவேன். உயர்ந்த குலத்தில் பிறந்ததையும் பால்குணனின் வீரத்தையும் அறிவேன்.
4.76.11
उत्तरात्पाण्डवाञ्श्रुत्वा विराटो रिपुसूदनः ।
उत्तरं चापि संप्रेक्ष्य प्राप्तकालमचिन्तयत् ॥ ४.७६.११ ॥
உத்தரன் சொல்லக் கேட்டும், உத்தரனையும் பார்த்தும், பகைவரை அழிக்கும் விராடன் காலம் கனிந்ததை எண்ணினான்.
4.76.12
ततो विराटः सामात्यः सहपुत्रः सबान्धवः ।
उत्तरामग्रतः कृत्वा शिरःस्नातां कृताञ्जलिः।
भूमौ निपतितस्तूर्णं पाण्डवस्य समीपतः ॥ ४.७६.१२ ॥
பின்னர் அமைச்சர்களுடனும் மகன்களுடனும் உறவினர்களுடனும் கூடிய விராடன், உத்தரையை முன்னிறுத்தி, தலை நீராடி, கைகூப்பி, விரைவாகப் பாண்டவனின் அருகில் தரையில் விழுந்தான்.
4.76.13
प्रसीदतु महाराजो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
प्रच्छन्नरूपवेषत्वान्नाग्निर्दृष्टस्तृणैर्वृतः ॥ ४.७६.१३ ॥
மகாராஜா, தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரன் மகிழ்ச்சி அடையட்டும். மறைந்த உருவமும் வேடமும் கொண்டதால், புல்லால் மூடிய நெருப்பு தெரியவில்லை.
4.76.14
शिरसाऽभिप्रपन्नोस्मि सपुत्रपरिचारकः ॥ ४.७६.१४ ॥
நான் தலை வணங்கி, மகன்களும் பணியாளர்களுமாக, உம்மை முழுமையாக சரணடைந்தவன்.
4.76.15
यदस्माभिरजानद्भिरधिक्षिप्तो महीपतिः ।
अवमत्य कृतं सर्वमज्ञानात्प्राकृते यथा।
क्षन्तुमर्हसि तत्सर्वं धर्मज्ञो धर्मवत्सल ॥ ४.७६.१५ ॥
அறியாமல் நாங்கள் மன்னனை அவமதித்தோம். சாதாரண மனிதனைப் போல அறியாமையால் செய்த அனைத்தையும் பொறுத்தருள வேண்டும், தர்மம் அறிந்தவனே, தர்மப் பற்றுடையவனே.
4.76.16
यदिदं मामकं राष्ट्रं पुरं राज्यं च पार्थिव ।
सदण्डकोशं विसृजे तव वश्योस्मि पार्थिव ।
वयं च सर्वे सामात्या भवन्तं शरणं गताः ॥ ४.७६.१६ ॥
ஓ அரசே, என் இந்த நாடு, நகரம், அரசு, படை மற்றும் கருவூலத்துடன் உமக்கு அளிக்கிறேன். ஓ அரசே, நான் உமக்கு அடங்கியவன். நாங்கள் அனைவரும் அமைச்சர்களுடன் உம்மை அடைக்கலமாக அடைந்தோம்.
4.76.17
तं धर्मराजः पतितं महीतले ।
सबन्धुवर्गं प्रसमीक्ष्य पार्थिवम् ।
उवाच वाक्यं परलोकदर्शनः ।
प्रनष्टमन्युर्गतशोकमत्सरः ॥ ४.७६.१७ ॥
நிலத்தில் வீழ்ந்த அந்த அரசனையும் அவனுடைய உறவினர்களையும் கண்ட, மறுலோகத்தைக் காண்பவனும், சினமும் துயரும் பொறாமையும் நீங்கிய தருமராஜன் இந்தச் சொல்லைச் சொன்னான்.
4.76.18
समीक्ष्य तुष्टोस्मि नरेन्द्रसत्तम ॥ ४.७६.१८ ॥
மன்னர்களில் சிறந்தவரே, உம்மைக் கண்டு நான் மகிழ்ச்சியடைந்தேன்.
4.76.19
क्षान्तमेतन्महाबाहो यन्मां वदसि पार्थिव ।
न चैव किंचित्पश्यामि विकृतं ते नराधिप ॥ ४.७६.१९ ॥
மகாபாகுவே, நீர் என்னிடம் சொன்னதை நான் மன்னித்தேன். நராதிபனே, உம்மில் எந்தக் குறையையும் நான் காணவில்லை.
4.76.20
ततो विराटः परमामितुष्टः ।
समेत्य राज्ञा समयं चकार।
राज्यं च सर्वं विससर्ज तस्मै ।
सदण्डकोशं सपुरं महात्मा ॥ ४.७६.२० ॥
பின்னர் மிகவும் மகிழ்ந்த விராடன் அரசருடன் சந்தித்து ஒப்பந்தம் செய்தான்; தன் முழு அரசையும், படை, கருவூலம், நகரத்துடன் அந்த மகாத்மாவுக்கு விட்டுக்கொடுத்தான்.