Mahābhārata · Adhyāya 4.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.76.1
विराटस्य वचः श्रुत्वा पार्थिवस्य महात्मनः ।
उत्तरः प्रत्युवाचेदमभिपन्नो युधिष्ठिरे ॥ ४.७६.१ ॥
Als Uttara die Worte des großherzigen Königs Virāṭa gehört hatte, antwortete er demütig Yudhiṣṭhira mit diesen Worten.
4.76.2
प्रसादनं प्राप्तकालं पाण्डवस्याभिरोचये ।
तेजस्वी बलवाञ्शूरो राजराजेश्वरः प्रभुः ॥ ४.७६.२ ॥
Jetzt ist die rechte Zeit, sich mit dem Pāṇḍava zu versöhnen, und ich billige es. Der strahlende, mächtige, tapfere Herr, König der Könige (Virāṭa), möge es tun.
4.76.3
उत्तरां च स्वसारं मे पार्थस्यामित्रकर्शन ।
प्रणिपत्य प्रयच्छामस्ततः शिष्टा भवामहे। ॥ ४.७६.३ ॥
O Bezwinger der Feinde, lasst uns uns vor Pārtha verneigen und ihm meine Schwester Uttarā darbieten; dann werden wir geehrt sein.
4.76.4
वयं च सर्वे सामात्याः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
प्रसाद्याभ्युपतिष्ठामो राजन्किं करवागहे ॥ ४.७६.४ ॥
Wir alle, samt den Ministern, wollen Yudhiṣṭhira, den Sohn Kuntīs, besänftigen und uns vor ihn stellen. O König, was sollen wir tun?
4.76.5
राजंस्त्वमसि संग्रामे गृहीतस्तेन मोक्षितः ।
एतेषां बाहुवीर्येण गावश्च विजितास्त्वया ॥ ४.७६.५ ॥
O König, in der Schlacht wurdest du gefangen und von ihm befreit; und durch die Kraft der Arme dieser Männer wurden auch deine Rinder zurückgewonnen.
4.76.6
कुरवो निर्जिता यस्मात्संग्रामेऽमिततेजसः ।
एष तत्सर्वमकरोत्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ४.७६.६ ॥
Weil die Kurus von unermesslichem Glanz im Kampf besiegt wurden, vollbrachte Yudhiṣṭhira, der Sohn Kuntīs, all dies.
4.76.7
अर्च्याः पूज्याश्च मान्याश्च प्रत्युत्थेयाश्च पाण्डवाः ।
अर्वार्हाश्चाभिवाद्याश्च प्राप्तकालं च मे मतम् ॥ ४.७६.७ ॥
Die Pāṇḍavas sind verehrungswürdig, achtenswert und ehrenwert; man soll sich vor ihnen erheben, sie mit der Arghya-Gabe empfangen und ihnen Ehrerbietung erweisen. Der Zeitpunkt ist meines Erachtens richtig.
4.76.8
पूज्यतां पूजनीयाश्च महाभागाश्च पाण्डवाः ।
न ह्येते कुपिता शेषं कुर्युराशीविषोपमाः ॥ ४.७६.८ ॥
Die Pāṇḍavas sind der Verehrung und Ehrfurcht würdig, sehr glückverheißend. Wenn sie zornig sind, gleichen sie giftigen Schlangen und würden nichts übrig lassen.
4.76.9
तस्माच्छीघ्रं प्रपद्येम कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
प्रसादयाम्यहं तत्र सह पार्थेर्महात्मभिः ॥ ४.७६.९ ॥
Darum laßt uns eilig zu Yudhiṣṭhira, dem Sohn der Kuntī, gehen. Dort werde ich ihn zusammen mit den großherzigen Söhnen der Pṛthā versöhnen.
4.76.10
उत्तरामग्रतः कृत्वा शिरःस्नातां कृताञ्जलिः ।
जानाम्यहमिदं सर्वमेषां तु बलपौरुषम् ।
कुले च जन्म महति फल्गुनस्य च विक्रमम् ॥ ४.७६.१० ॥
Mit Uttarā vorangestellt, gebadet und mit gefalteten Händen, kenne ich die Stärke und männliche Tapferkeit aller von ihnen, die Geburt in einer großen Familie und die Tapferkeit Phalgunas (Arjunas).
4.76.11
उत्तरात्पाण्डवाञ्श्रुत्वा विराटो रिपुसूदनः ।
उत्तरं चापि संप्रेक्ष्य प्राप्तकालमचिन्तयत् ॥ ४.७६.११ ॥
Nachdem Virāṭa, der Vernichter der Feinde, von Uttara über die Pāṇḍavas gehört und auch Uttara angesehen hatte, bedachte er den richtigen Zeitpunkt.
4.76.12
ततो विराटः सामात्यः सहपुत्रः सबान्धवः ।
उत्तरामग्रतः कृत्वा शिरःस्नातां कृताञ्जलिः।
भूमौ निपतितस्तूर्णं पाण्डवस्य समीपतः ॥ ४.७६.१२ ॥
Da fiel Virāṭa mit seinen Ministern, Söhnen und Verwandten, Uttarā vorangestellt, das Haupt rituell gewaschen und die Hände gefaltet, rasch zu Boden neben dem Pāṇḍava.
4.76.13
प्रसीदतु महाराजो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
प्रच्छन्नरूपवेषत्वान्नाग्निर्दृष्टस्तृणैर्वृतः ॥ ४.७६.१३ ॥
Der große König, Dharmas Sohn Yudhiṣṭhira, möge gnädig sein. Wegen Eurer verborgenen Gestalt und Verkleidung wurde das mit Stroh bedeckte Feuer nicht erkannt.
4.76.14
शिरसाऽभिप्रपन्नोस्मि सपुत्रपरिचारकः ॥ ४.७६.१४ ॥
Mit gesenktem Haupt, zusammen mit meinen Söhnen und Dienern, habe ich mich ganz in deinen Schutz begeben.
4.76.15
यदस्माभिरजानद्भिरधिक्षिप्तो महीपतिः ।
अवमत्य कृतं सर्वमज्ञानात्प्राकृते यथा।
क्षन्तुमर्हसि तत्सर्वं धर्मज्ञो धर्मवत्सल ॥ ४.७६.१५ ॥
Unwissend haben wir den Herrscher der Erde beleidigt. Was aus Unwissenheit geschah, indem wir Euch wie einen gewöhnlichen Menschen verachteten, das alles mögt Ihr vergeben, Kenner des Dharma, Freund des Dharma.
4.76.16
यदिदं मामकं राष्ट्रं पुरं राज्यं च पार्थिव ।
सदण्डकोशं विसृजे तव वश्योस्मि पार्थिव ।
वयं च सर्वे सामात्या भवन्तं शरणं गताः ॥ ४.७६.१६ ॥
O König, dieses mein Reich, Stadt und Herrschaft, mit Heer und Schatzkammer, übergebe ich Euch. O König, ich bin Euch untertan. Wir alle, mit den Ministern, haben Zuflucht bei Euch gesucht.
4.76.17
तं धर्मराजः पतितं महीतले ।
सबन्धुवर्गं प्रसमीक्ष्य पार्थिवम् ।
उवाच वाक्यं परलोकदर्शनः ।
प्रनष्टमन्युर्गतशोकमत्सरः ॥ ४.७६.१७ ॥
Als er den König mit seinen Verwandten am Boden liegen sah, sprach Dharmarāja, der die jenseitige Welt sieht, dessen Zorn vergangen ist, frei von Kummer und Neid, diese Worte.
4.76.18
समीक्ष्य तुष्टोस्मि नरेन्द्रसत्तम ॥ ४.७६.१८ ॥
Dich betrachtet, o Bester der Könige, bin ich zufrieden.
4.76.19
क्षान्तमेतन्महाबाहो यन्मां वदसि पार्थिव ।
न चैव किंचित्पश्यामि विकृतं ते नराधिप ॥ ४.७६.१९ ॥
Vergeben sei dies, o Starkarmiger, was du mir sagst, o König. Auch sehe ich nichts Verkehrtes an dir, o Herr der Menschen.
4.76.20
ततो विराटः परमामितुष्टः ।
समेत्य राज्ञा समयं चकार।
राज्यं च सर्वं विससर्ज तस्मै ।
सदण्डकोशं सपुरं महात्मा ॥ ४.७६.२० ॥
Da schloss Virāṭa, hoch erfreut, mit dem König ein Abkommen und übergab ihm sein ganzes Reich samt Heer, Schatzkammer und Stadt, dem Großherzigen.