Mahābhārata · Adhyāya 5.112
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.112.1
गरुत्मन्भुजगेन्द्रारे सुपर्ण विनतात्मज ।
नय मां तार्क्ष्य पूर्वेण यत्र धर्मस्य चक्षुषी ॥ ५.११२.१ ॥
¡Oh Garuḍa, enemigo del señor de las serpientes, de bello plumaje, hijo de Vinatā! Llévame hacia el este, donde están los dos ojos del dharma.
5.112.2
पूर्वमेतां दिशं गच्छ या पूर्वं परिकीर्तिता ।
देवतानां हि सान्निध्यमत्र कीर्तितवानसि ॥ ५.११२.२ ॥
Ve primero a esta dirección, que fue mencionada antes, pues tú mismo has declarado aquí la presencia de los dioses.
5.112.3
अत्र सत्यं च धर्मश्च त्वया सम्यक्प्रकीर्तितः ।
इच्छेयं तु समागन्तुं समस्तैर्दैवतैरहम्।
भूयश्च तान्सुरान्द्रष्टुमिच्छेयमरुणानुज ॥ ५.११२.३ ॥
Aquí has declarado correctamente la verdad y el dharma. Deseo encontrarme con todos los dioses, y deseo volver a ver a esos dioses, oh hermano menor de Aruṇa.
5.112.4
तमाह विनतासूनुरारोहस्वेति वै द्विजम् ।
आरुरोहाथ स मुनिर्गरुडं गालवस्तदा ॥ ५.११२.४ ॥
El hijo de Vinatā le dijo a aquel nacido dos veces: «Sube». Entonces aquel sabio Gālava subió sobre Garuḍa.
5.112.5
क्रममाणस्य ते रूपं दृश्यते पन्नगाशन ।
भास्करस्येव पूर्वाह्णे सहस्रांशोर्विवस्वतः ॥ ५.११२.५ ॥
Oh devorador de serpientes, tu forma se ve mientras avanzas, como el sol Vivasvat de mil rayos en la temprana mañana.
5.112.6
पक्षवातप्रणुन्नानां वृक्षाणामनुगामिनाम् ।
प्रस्थितानामिव समं पश्यामीह गतिं खग ॥ ५.११२.६ ॥
Oh ave, aquí veo tu movimiento, como árboles doblados por el viento de tus alas que siguen avanzando juntos.
5.112.7
ससागरवनामुर्वी सशैलवनकाननाम् ।
आकर्षन्निव चाभासि पक्षवातेन खेचर ॥ ५.११२.७ ॥
Como si arrastraras la tierra con sus océanos, bosques, montañas y selvas, aparecías por el viento de tus alas, oh ave del cielo.
5.112.8
समीननागनक्रं च खमिवारोप्यते जलम् ।
वायुना चैव महता पक्षवातेन चानिशम् ॥ ५.११२.८ ॥
Y el agua, con sus peces, serpientes y cocodrilos, se eleva como hacia el cielo, por el gran viento y, sin cesar, por el viento de tus alas.
5.112.9
तुल्यरूपाननान्मत्स्यांस्तथा तिमितिमिङ्गिलान् ।
नागाश्वनरवक्रांश्च पश्याम्युन्मथितानिव ॥ ५.११२.९ ॥
Veo peces de forma y rostro semejantes, timis y timiṅgilas, y criaturas con rostros de serpientes, caballos y hombres, como si fueran agitados.
5.112.10
महार्णवस्य च रवैः श्रोत्रे मे बधिरे कृते ।
न श्रृणोमि न पश्यामि नात्मनो वेद्मि कारणम् ॥ ५.११२.१० ॥
Mis oídos han quedado ensordecidos por los rugidos del gran océano. No oigo, no veo, y no conozco la causa de mi propio estado.
5.112.11
शनैः स तु भवात्यातु ब्रह्मवध्यामनुस्मरन् ।
न दृश्यते रविस्तात न दिशो न च खं खग ॥ ५.११२.११ ॥
Lentamente él, recordando el asesinato de un brahmán… querido, no se ve el sol, ni las direcciones, ni el cielo, oh ave.
5.112.12
तम एव तु पश्यामि शरीरं ते न लक्षये ।
मणी व जात्यौ पश्यामि चक्षुषी तेऽहमण्डज ॥ ५.११२.१२ ॥
Solo veo oscuridad; no percibo tu cuerpo. Oh nacido del huevo, veo tus ojos, como dos joyas de pura raza.
5.112.13
शरीरं तु न पश्यामि तव चैवात्मनश्च ह ।
पदेपदे तु पश्यामि शरीरादग्निमुत्थितम् ॥ ५.११२.१३ ॥
No veo ni tu cuerpo ni el mío; a cada paso veo fuego que se alza de tu cuerpo.
5.112.14
स मे निर्वाप्य सहसा चक्षुषी शाम्यते पुनः ।
तन्नियच्छ महावेगं गमने विनतात्मज ॥ ५.११२.१४ ॥
De pronto apaga el fuego de mis ojos y vuelve a calmarlos. Hijo de Vinatā, refrena esa gran velocidad.
5.112.15
न मे प्रयोजनं किंचिद्गमने पन्नगाशन ।
संनिवर्त महाभाग न वेगं विषहामि ते ॥ ५.११२.१५ ॥
No tengo ningún propósito en este viaje, oh devorador de serpientes. Vuelve atrás, oh bienaventurado; no puedo soportar tu velocidad.
5.112.16
गुरवे संश्रुतानीह शतान्यष्टौ हि वाजिनाम् ।
एकतःश्यामकर्णानां शुभ्राणां चन्द्रवर्चसाम् ॥ ५.११२.१६ ॥
Aquí he prometido a mi maestro ochocientos caballos: de un lado, de orejas negras, blancos y resplandecientes como la luna.
5.112.17
तेषां चैवापवर्गाय मार्गं पश्यामि नाण्डज ।
ततोऽयं जीवितत्यागे दृष्टो मार्गोमयाऽऽत्मनः ॥ ५.११२.१७ ॥
Oh nacido del huevo, no veo camino para cumplirlos; entonces he visto como único camino entregar mi vida.
5.112.18
नैव मेऽस्ति धनं किंचिन्न धनेनान्वितः सुहृत् ।
न चार्थेनापि महता शक्यमेतद्व्यपोहितुम् ॥ ५.११२.१८ ॥
No tengo riqueza alguna, y mi amigo no posee riquezas; ni siquiera con gran fortuna podría remediarse.
5.112.19
एवं बहु च दीनं च ब्रुवाणं गालवं तदा ।
प्रत्युवाच व्रजन्नेव प्रहसन्विनतात्मजः ॥ ५.११२.१९ ॥
Así, mientras Gālava hablaba mucho y con gran aflicción, el hijo de Vinatā le respondió riendo, incluso mientras seguía caminando.
5.112.20
नातिप्रज्ञोऽसि विप्रर्षे योत्मानं त्युक्तुमिच्छसि ।
न चापि कृत्रिमः कालः कालो हि परमेश्वरः ॥ ५.११२.२० ॥
No eres muy sabio, oh sabio brahmán, que quieres atarte y abandonarte. El tiempo no es artificial; el tiempo es, en verdad, el Señor supremo.
5.112.21
किमहं पूर्वमेवेह भवता नाभिचोदितः ।
उपायोऽत्र महानस्ति येनैतदुपपद्यते ॥ ५.११२.२१ ॥
¿Por qué no me lo pediste antes, aquí? Hay un gran medio aquí por el cual esto puede lograrse.
5.112.22
तदेष ऋषभो नाम पर्वतः सागरान्तिके ।
अत्र विश्रम्य भुक्त्वा च निवर्तिष्याव गालव ॥ ५.११२.२२ ॥
Pues he aquí esta montaña llamada Ṛṣabha, junto al océano. Habiendo descansado aquí y comido, regresaremos, oh Gālava.