Mahābhārata · Adhyāya 5.112
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.112.1
गरुत्मन्भुजगेन्द्रारे सुपर्ण विनतात्मज ।
नय मां तार्क्ष्य पूर्वेण यत्र धर्मस्य चक्षुषी ॥ ५.११२.१ ॥
Ó Garuḍa, inimigo do senhor das serpentes, de belas asas, filho de Vinatā! Leva-me para o leste, onde estão os dois olhos do dharma.
5.112.2
पूर्वमेतां दिशं गच्छ या पूर्वं परिकीर्तिता ।
देवतानां हि सान्निध्यमत्र कीर्तितवानसि ॥ ५.११२.२ ॥
Vai primeiro para esta direção, que foi mencionada antes, pois tu mesmo declaraste aqui a presença dos deuses.
5.112.3
अत्र सत्यं च धर्मश्च त्वया सम्यक्प्रकीर्तितः ।
इच्छेयं तु समागन्तुं समस्तैर्दैवतैरहम्।
भूयश्च तान्सुरान्द्रष्टुमिच्छेयमरुणानुज ॥ ५.११२.३ ॥
Aqui declaraste bem a verdade e o dharma. Desejo encontrar todos os deuses juntos, e desejo ver novamente aqueles deuses, ó irmão mais novo de Aruṇa.
5.112.4
तमाह विनतासूनुरारोहस्वेति वै द्विजम् ।
आरुरोहाथ स मुनिर्गरुडं गालवस्तदा ॥ ५.११२.४ ॥
O filho de Vinatā disse àquele duas-vezes-nascido: «Sobe.» Então aquele sábio Gālava montou em Garuḍa.
5.112.5
क्रममाणस्य ते रूपं दृश्यते पन्नगाशन ।
भास्करस्येव पूर्वाह्णे सहस्रांशोर्विवस्वतः ॥ ५.११२.५ ॥
Ó devorador de serpentes, a tua forma é vista ao avançar, como o sol Vivasvat de mil raios na manhã cedo.
5.112.6
पक्षवातप्रणुन्नानां वृक्षाणामनुगामिनाम् ।
प्रस्थितानामिव समं पश्यामीह गतिं खग ॥ ५.११२.६ ॥
Ó ave, vejo aqui o teu movimento, como árvores curvadas pelo vento das tuas asas, seguindo juntas em marcha.
5.112.7
ससागरवनामुर्वी सशैलवनकाननाम् ।
आकर्षन्निव चाभासि पक्षवातेन खेचर ॥ ५.११२.७ ॥
Como se arrastasses a terra com seus oceanos, florestas, montanhas e matas, aparecias pelo vento de tuas asas, ó ave do céu.
5.112.8
समीननागनक्रं च खमिवारोप्यते जलम् ।
वायुना चैव महता पक्षवातेन चानिशम् ॥ ५.११२.८ ॥
E a água, com seus peixes, serpentes e crocodilos, é erguida como se fosse ao céu, pelo grande vento e incessantemente pelo vento de tuas asas.
5.112.9
तुल्यरूपाननान्मत्स्यांस्तथा तिमितिमिङ्गिलान् ।
नागाश्वनरवक्रांश्च पश्याम्युन्मथितानिव ॥ ५.११२.९ ॥
Vejo peixes de forma e rosto semelhantes, timis e timiṅgilas, e criaturas com rostos de serpentes, cavalos e homens, como se fossem agitados.
5.112.10
महार्णवस्य च रवैः श्रोत्रे मे बधिरे कृते ।
न श्रृणोमि न पश्यामि नात्मनो वेद्मि कारणम् ॥ ५.११२.१० ॥
Meus ouvidos foram ensurdecidos pelos rugidos do grande oceano. Não ouço, não vejo, e não conheço a causa do meu próprio estado.
5.112.11
शनैः स तु भवात्यातु ब्रह्मवध्यामनुस्मरन् ।
न दृश्यते रविस्तात न दिशो न च खं खग ॥ ५.११२.११ ॥
Lentamente ele, lembrando o assassinato de um brâmane… caro, o sol não é visto, nem as direções, nem o céu, ó ave.
5.112.12
तम एव तु पश्यामि शरीरं ते न लक्षये ।
मणी व जात्यौ पश्यामि चक्षुषी तेऽहमण्डज ॥ ५.११२.१२ ॥
Vejo apenas escuridão; não percebo o teu corpo. Ó nascido do ovo, vejo os teus olhos, como duas joias de pura linhagem.
5.112.13
शरीरं तु न पश्यामि तव चैवात्मनश्च ह ।
पदेपदे तु पश्यामि शरीरादग्निमुत्थितम् ॥ ५.११२.१३ ॥
Não vejo nem o teu corpo nem o meu; a cada passo vejo fogo erguendo-se do teu corpo.
5.112.14
स मे निर्वाप्य सहसा चक्षुषी शाम्यते पुनः ।
तन्नियच्छ महावेगं गमने विनतात्मज ॥ ५.११२.१४ ॥
De repente apaga o fogo dos meus olhos e os acalma de novo. Filho de Vinatā, refreia essa grande velocidade.
5.112.15
न मे प्रयोजनं किंचिद्गमने पन्नगाशन ।
संनिवर्त महाभाग न वेगं विषहामि ते ॥ ५.११२.१५ ॥
Esta viagem não tem propósito algum para mim, ó devorador de serpentes. Volta, ó bem-aventurado; não suporto a tua velocidade.
5.112.16
गुरवे संश्रुतानीह शतान्यष्टौ हि वाजिनाम् ।
एकतःश्यामकर्णानां शुभ्राणां चन्द्रवर्चसाम् ॥ ५.११२.१६ ॥
Aqui prometi ao meu mestre oitocentos cavalos — de um lado, de orelhas negras, brancos e luminosos como a lua.
5.112.17
तेषां चैवापवर्गाय मार्गं पश्यामि नाण्डज ।
ततोऽयं जीवितत्यागे दृष्टो मार्गोमयाऽऽत्मनः ॥ ५.११२.१७ ॥
Ó nascido do ovo, não vejo caminho para cumpri-los; então vi o único caminho que me resta: entregar a vida.
5.112.18
नैव मेऽस्ति धनं किंचिन्न धनेनान्वितः सुहृत् ।
न चार्थेनापि महता शक्यमेतद्व्यपोहितुम् ॥ ५.११२.१८ ॥
Não tenho riqueza alguma, e o meu amigo não é rico; nem mesmo com grande fortuna isto poderia ser removido.
5.112.19
एवं बहु च दीनं च ब्रुवाणं गालवं तदा ।
प्रत्युवाच व्रजन्नेव प्रहसन्विनतात्मजः ॥ ५.११२.१९ ॥
Assim, enquanto Gālava falava muito e em grande aflição, o filho de Vinatā respondeu-lhe rindo, ainda enquanto caminhava.
5.112.20
नातिप्रज्ञोऽसि विप्रर्षे योत्मानं त्युक्तुमिच्छसि ।
न चापि कृत्रिमः कालः कालो हि परमेश्वरः ॥ ५.११२.२० ॥
Não és muito sábio, ó sábio brâmane, para quereres atar-te e abandonar-te. O tempo não é artificial; o tempo é, de fato, o Senhor supremo.
5.112.21
किमहं पूर्वमेवेह भवता नाभिचोदितः ।
उपायोऽत्र महानस्ति येनैतदुपपद्यते ॥ ५.११२.२१ ॥
Por que não me pediste antes, aqui? Há aqui um grande meio pelo qual isto pode ser alcançado.
5.112.22
तदेष ऋषभो नाम पर्वतः सागरान्तिके ।
अत्र विश्रम्य भुक्त्वा च निवर्तिष्याव गालव ॥ ५.११२.२२ ॥
Eis aqui, pois, esta montanha chamada Ṛṣabha, junto ao oceano. Depois de descansarmos aqui e comermos, voltaremos, ó Gālava.