മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.112
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.112.1
गरुत्मन्भुजगेन्द्रारे सुपर्ण विनतात्मज ।
नय मां तार्क्ष्य पूर्वेण यत्र धर्मस्य चक्षुषी ॥ ५.११२.१ ॥
ഗരുത്മാനേ, നാഗരാജന്റെ ശത്രുവേ, സുപർണ്ണാ, വിനതയുടെ പുത്രാ! ധർമ്മത്തിന്റെ രണ്ടു കണ്ണുകളുള്ള കിഴക്കോട്ട് എന്നെ കൊണ്ടുപോകൂ.
5.112.2
पूर्वमेतां दिशं गच्छ या पूर्वं परिकीर्तिता ।
देवतानां हि सान्निध्यमत्र कीर्तितवानसि ॥ ५.११२.२ ॥
ആദ്യം മുൻപ് പറയപ്പെട്ട ഈ ദിശയിലേക്ക് പോകൂ. ഇവിടെ ദേവന്മാരുടെ സാന്നിധ്യമുണ്ടെന്ന് നീതന്നെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
5.112.3
अत्र सत्यं च धर्मश्च त्वया सम्यक्प्रकीर्तितः ।
इच्छेयं तु समागन्तुं समस्तैर्दैवतैरहम्।
भूयश्च तान्सुरान्द्रष्टुमिच्छेयमरुणानुज ॥ ५.११२.३ ॥
ഇവിടെ നീ സത്യവും ധർമ്മവും നന്നായി വിവരിച്ചു. എല്ലാ ദേവന്മാരോടും ചേരാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ആ ദേവന്മാരെ വീണ്ടും കാണാനും ആഗ്രഹിക്കുന്നു, അരുണന്റെ അനുജാ.
5.112.4
तमाह विनतासूनुरारोहस्वेति वै द्विजम् ।
आरुरोहाथ स मुनिर्गरुडं गालवस्तदा ॥ ५.११२.४ ॥
വിനതയുടെ പുത്രൻ ആ ദ്വിജനോട് 'കയറിക്കൊള്ളൂ' എന്ന് പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ആ മുനി ഗാലവൻ ഗരുഡന്റെ മേൽ കയറി.
5.112.5
क्रममाणस्य ते रूपं दृश्यते पन्नगाशन ।
भास्करस्येव पूर्वाह्णे सहस्रांशोर्विवस्वतः ॥ ५.११२.५ ॥
പാമ്പുകളെ ഭക്ഷിക്കുന്നവനേ, നീ മുന്നോട്ടു കുതിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ രൂപം പ്രഭാതത്തിൽ ആയിരം രശ്മികളുള്ള വിവസ്വാൻ സൂര്യനെപ്പോലെ കാണപ്പെടുന്നു.
5.112.6
पक्षवातप्रणुन्नानां वृक्षाणामनुगामिनाम् ।
प्रस्थितानामिव समं पश्यामीह गतिं खग ॥ ५.११२.६ ॥
ഓ പക്ഷീ, ചിറകിന്റെ കാറ്റിൽ ഉലഞ്ഞു പിന്നാലെ വരുന്ന മരങ്ങളെപ്പോലെ, ഇവിടെ നിന്റെ ഗതി ഞാൻ കാണുന്നു.
5.112.7
ससागरवनामुर्वी सशैलवनकाननाम् ।
आकर्षन्निव चाभासि पक्षवातेन खेचर ॥ ५.११२.७ ॥
സമുദ്രങ്ങളും വനങ്ങളും പർവതങ്ങളും കാടുകളുമുള്ള ഭൂമിയെ വലിച്ചെടുക്കുന്നതുപോലെ, ചിറകിൻ കാറ്റാൽ നീ കാണപ്പെട്ടു, ഹേ ഖേചരാ.
5.112.8
समीननागनक्रं च खमिवारोप्यते जलम् ।
वायुना चैव महता पक्षवातेन चानिशम् ॥ ५.११२.८ ॥
മീനുകളും നാഗങ്ങളും മുതലകളുമുള്ള ജലം ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെടുന്നതുപോലെ — മഹാവായുവാലും, നിരന്തരമായ ചിറകിൻ കാറ്റാലും.
5.112.9
तुल्यरूपाननान्मत्स्यांस्तथा तिमितिमिङ्गिलान् ।
नागाश्वनरवक्रांश्च पश्याम्युन्मथितानिव ॥ ५.११२.९ ॥
ഒരേ രൂപവും മുഖവുമുള്ള മത്സ്യങ്ങളെയും തിമി തിമിംഗിലങ്ങളെയും നാഗ, അശ്വ, നര മുഖങ്ങളുള്ള ജീവികളെയും — കലക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ ഞാൻ കാണുന്നു.
5.112.10
महार्णवस्य च रवैः श्रोत्रे मे बधिरे कृते ।
न श्रृणोमि न पश्यामि नात्मनो वेद्मि कारणम् ॥ ५.११२.१० ॥
മഹാസമുദ്രത്തിന്റെ ഇരമ്പലുകളാൽ എന്റെ ചെവികൾ ബധിരമായി. ഞാൻ കേൾക്കുന്നില്ല, കാണുന്നില്ല, എന്റെ ഈ അവസ്ഥയ്ക്കുള്ള കാരണവും എനിക്കറിയില്ല.
5.112.11
शनैः स तु भवात्यातु ब्रह्मवध्यामनुस्मरन् ।
न दृश्यते रविस्तात न दिशो न च खं खग ॥ ५.११२.११ ॥
മെല്ലെ അവൻ ബ്രഹ്മഹത്യയെ ഓർത്തുകൊണ്ട്… കുഞ്ഞേ, സൂര്യൻ കാണുന്നില്ല, ദിക്കുകളില്ല, ആകാശവുമില്ല, ഹേ പക്ഷീ.
5.112.12
तम एव तु पश्यामि शरीरं ते न लक्षये ।
मणी व जात्यौ पश्यामि चक्षुषी तेऽहमण्डज ॥ ५.११२.१२ ॥
ഇരുട്ടു മാത്രമേ ഞാൻ കാണുന്നുള്ളൂ; നിന്റെ ശരീരം എനിക്ക് തിരിച്ചറിയാനാവുന്നില്ല. ഹേ അണ്ഡജാ, നിന്റെ കണ്ണുകൾ ഞാൻ കാണുന്നു — ഉത്തമ രത്നങ്ങൾപോലെ.
5.112.13
शरीरं तु न पश्यामि तव चैवात्मनश्च ह ।
पदेपदे तु पश्यामि शरीरादग्निमुत्थितम् ॥ ५.११२.१३ ॥
ഞാൻ നിന്റെ ശരീരവും എന്റെ ശരീരവും കാണുന്നില്ല. ഓരോ അടിയിലും നിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഉയരുന്ന അഗ്നിയാണ് ഞാൻ കാണുന്നത്.
5.112.14
स मे निर्वाप्य सहसा चक्षुषी शाम्यते पुनः ।
तन्नियच्छ महावेगं गमने विनतात्मज ॥ ५.११२.१४ ॥
അത് എന്റെ കണ്ണുകളിലെ തീ പെട്ടെന്ന് കെടുത്തി വീണ്ടും ശാന്തമാക്കുന്നു. വിനതയുടെ പുത്രാ, ഈ മഹാവേഗം അടക്കൂ.
5.112.15
न मे प्रयोजनं किंचिद्गमने पन्नगाशन ।
संनिवर्त महाभाग न वेगं विषहामि ते ॥ ५.११२.१५ ॥
സർപ്പഭോജീ, ഈ യാത്രകൊണ്ട് എനിക്ക് ഒരു പ്രയോജനവുമില്ല. മഹാഭാഗാ, തിരികെ പോകൂ. നിന്റെ വേഗം എനിക്ക് സഹിക്കാനാവില്ല.
5.112.16
गुरवे संश्रुतानीह शतान्यष्टौ हि वाजिनाम् ।
एकतःश्यामकर्णानां शुभ्राणां चन्द्रवर्चसाम् ॥ ५.११२.१६ ॥
ഇവിടെ ഗുരുവിന് എണ്ണൂറ് കുതിരകളെ നൽകാമെന്ന് വാക്ക് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് — ഒരു ഭാഗത്ത് കറുത്ത ചെവിയുള്ളവ, ചന്ദ്രനെപ്പോലെ വെളുത്തവ.
5.112.17
तेषां चैवापवर्गाय मार्गं पश्यामि नाण्डज ।
ततोऽयं जीवितत्यागे दृष्टो मार्गोमयाऽऽत्मनः ॥ ५.११२.१७ ॥
അണ്ഡജാ, അവ പൂർത്തിയാക്കാൻ ഒരു വഴിയും ഞാൻ കാണുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് എന്റെ ജീവത്യാഗം തന്നെയാണ് വഴിയെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു.
5.112.18
नैव मेऽस्ति धनं किंचिन्न धनेनान्वितः सुहृत् ।
न चार्थेनापि महता शक्यमेतद्व्यपोहितुम् ॥ ५.११२.१८ ॥
എന്റെ പക്കൽ ഒരു സമ്പത്തുമില്ല; എന്റെ സുഹൃത്തും സമ്പന്നനല്ല. വലിയ സമ്പത്തുകൊണ്ടുപോലും ഇത് നീക്കാനാവില്ല.
5.112.19
एवं बहु च दीनं च ब्रुवाणं गालवं तदा ।
प्रत्युवाच व्रजन्नेव प्रहसन्विनतात्मजः ॥ ५.११२.१९ ॥
ഇങ്ങനെ വളരെ ദീനമായി സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഗാലവനോട് അപ്പോൾ വിനതയുടെ പുത്രൻ നടക്കുന്നതിനിടയിൽ തന്നെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
5.112.20
नातिप्रज्ञोऽसि विप्रर्षे योत्मानं त्युक्तुमिच्छसि ।
न चापि कृत्रिमः कालः कालो हि परमेश्वरः ॥ ५.११२.२० ॥
വിപ്രർഷേ, നീ അധികം ബുദ്ധിമാനല്ല; സ്വയം ബന്ധിച്ച് ഉപേക്ഷിക്കാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. കാലം കൃത്രിമമല്ല; കാലമാണ് പരമേശ്വരൻ.
5.112.21
किमहं पूर्वमेवेह भवता नाभिचोदितः ।
उपायोऽत्र महानस्ति येनैतदुपपद्यते ॥ ५.११२.२१ ॥
നീ മുമ്പേ ഇവിടെ എന്നോട് എന്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞില്ല? ഇവിടെ ഒരു വലിയ ഉപായമുണ്ട്, അതിലൂടെ ഇത് സാധിക്കും.
5.112.22
तदेष ऋषभो नाम पर्वतः सागरान्तिके ।
अत्र विश्रम्य भुक्त्वा च निवर्तिष्याव गालव ॥ ५.११२.२२ ॥
അതാ, കടലിനടുത്തുള്ള ഈ ഋഷഭം എന്ന പർവതം. ഇവിടെ വിശ്രമിച്ചു ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം, ഗാലവാ, നമുക്ക് മടങ്ങാം.