مهابهاراتا · أدهيايا 5.114
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.114.1
अथाह गालवं दीनं सुपर्णः पततां वरः ।
निर्मितं वह्निना भूमौ वायुना शोधितं तथा।
यस्माद्धिरण्मयं सर्वं हिरण्यं तेन चोच्यते ॥ ५.११४.१ ॥
فقال سوبارنا، أفضل الطيور، لغالافا المكتئب: إنه مصوغ في الأرض بالنار ومُطهَّر بالريح؛ ولأن كل شيء ذهبي فإنه يُسمّى هيرانيا.
5.114.2
धत्ते धारयते चेदमतस्मात्कारणाद्धनम् ।
तदेतत्रिषु लोकेषु धनं तिष्ठति शाश्वतम् ॥ ५.११४.२ ॥
إنه يحمل ويحفظ، ولهذا السبب يُسمّى دانا، أي الثروة. وتبقى هذه الثروة أبدية في العوالم الثلاثة.
5.114.3
नित्यं प्रोष्ठपदाभ्यां च शुक्रे धनपतौ तथा ।
मनुष्येभ्यः समादत्ते शुक्रश्चित्तार्जितं धनम् ॥ ५.११४.३ ॥
دائماً عبر البروشثابادا الاثنين وفي شوكرا رب الثروة؛ وكذلك يأخذ شوكرا من البشر الثروة المكتسبة بالعقل.
5.114.4
अजैकपादहिर्बुध्न्यौ रक्ष्येते धनदेन च ।
एवं न शक्यते लब्धुमलब्धव्यं द्विजर्षभ ।
ऋते च धनमश्वानां नावाप्तिर्विद्यते तव ॥ ५.११४.४ ॥
أَجا إيكابادا وأهيربودنيا يحرسهما مانح الثروة. يا خير المولودين مرتين، ما لا يُنال لا يُنال هكذا، ومن دون ثروة الخيل لن تحصل عليه.
5.114.5
स त्वं याचात्र राजानं कंचिद्राजर्षिवंशजम् ।
अपीड्य राजा पौरान्हि यो नौ कुर्यात्कृतार्थिनौ ॥ ५.११४.५ ॥
فاسأل هنا ملكاً ما من سلالة ملك حكيم، فهو الذي يحقق مرادنا كلينا دون أن يضطهد أهل المدينة.
5.114.6
अस्ति सोमान्ववाये मे जातः कश्चिन्नृपः सखा ।
अभिगच्छावहे तं वै तस्यास्ति विभवो भुवि ॥ ५.११४.६ ॥
في سلالة سوما يوجد ملك، وُلد من نسلي، وهو صديق لي؛ فلنذهب إليه، فله على الأرض عزٌّ وثروة.
5.114.7
ययातिर्नाम राजर्षिर्नोहुषः सत्यविक्रमः ।
स दास्यति मया चोक्तो भवता चार्थितः स्वयम् ॥ ५.११४.७ ॥
سيعطي الملك الحكيم ياياتي، ابن ناهوشا، صاحب البأس الحق، لأني قد أخبرته وأنت نفسك سألته.
5.114.8
विभवश्चास्य सुमहानासीद्धनपतेरिव ।
एवं गुरुधनं विद्वन्दानेनैव विशोधय ॥ ५.११४.८ ॥
كانت ثروته عظيمة جدًا، كثروة رب الكنوز. فهكذا، أيها العالم، طهّر دَين المعلم بالعطاء وحده.
5.114.9
तथा तौ कथयन्तौ च चिन्तयन्तौ च यत्क्षमम् ।
प्रतिष्ठाने नरपतिं ययातिं प्रत्युपस्थितौ ॥ ५.११४.९ ॥
وهما يتحدثان هكذا ويتفكران فيما هو مناسب، وصلا إلى الملك ياياتي في برatishthana.
5.114.10
प्रतिगृह्य च सत्कारैरर्घ्यपाद्यादिकं वरम् ।
पृष्टश्चागमने हेतुमुवाच विनतासुतः ॥ ५.११४.१० ॥
وبعد أن قبل بإكرام الماء المقدس للأرجل والأرغيا وما شابه من أفضل الضيافة، وسُئل عن سبب مجيئه، تكلم ابن فينتا.
5.114.11
अयं मे नाहुष सखा गालवस्तपसो निधिः ।
विश्वामित्रस्य शिष्योऽभूद्वर्षाण्ययुतशो नृप ॥ ५.११४.११ ॥
يا ابن ناهوشا، هذا صديقي غالافا، كنز التقشف. أيها الملك، كان تلميذًا لفيشفاميترا لعشرات الآلاف من السنين.
5.114.12
सोऽयं तेनाभ्यनुज्ञात उपकारेप्सया द्विजः ।
तमाह भगवान्किं ते ददानि गुरुदक्षिणाम् ॥ ५.११४.१२ ॥
ولما أذن له، قال له البراهمي الذي يريد رد الجميل: أيها المبجل، ماذا أعطيك أجرًا للمعلم؟
5.114.13
असकृत्तेन चोक्तेन किंचिदागतमन्युना ।
अयमुक्तः प्रयच्छेति जानता विभवं लघु ॥ ५.११४.१३ ॥
ولما قيل له هذا مرارًا، ونشأ بعض الغضب، طُلب منه: «أعطني هذا»، مع أنه كان يعرف إمكاناته، بخفة.
5.114.14
एकतःश्यामकर्णानां शुभ्राणां शुद्धजन्मनाम् ।
अष्टौ शतानि मे देहि हयानां चन्द्रवर्चसाम् ॥ ५.११४.१४ ॥
أعطني ثمانمائة فرس، ذات آذان سوداء من جانب، بيضاء، من نسب نقي، تتلألأ كالقمر.
5.114.15
गुर्वर्थो दीयतामेव यदि गालव मन्यसे ।
इत्येवमाह सक्रोधो विश्वामित्रस्तपोधनः ॥ ५.११४.१५ ॥
«إن رأيت ذلك مناسبًا، فليُعطَ هذا عينه أجرًا للمعلم» — هكذا قال فِشفاميترا، الغني بالتقشف، غاضبًا.
5.114.16
सोऽयं शोकेन महता तप्यमानो द्विजर्षभः ।
अशक्तः प्रतिकर्तुं तद्भवन्तं शरणं गतः ॥ ५.११४.१६ ॥
هذا الثور بين البراهمة، المعذَّب بحزن عظيم، العاجز عن الانتقام، جاء لاجئًا إليك.
5.114.17
प्रतिगृह्य नरव्याघ्र त्वत्तो भिक्षां गतव्यथः ।
कृत्वाऽऽपवर्गं गुरवे चरिष्यति महत्तपः ॥ ५.११४.१७ ॥
أيها النمر بين الرجال، إذ يتلقى منك الصدقة، متحررًا من الألم، مؤديًا أجر المعلم، سيمارس تقشفًا عظيمًا.
5.114.18
तपसः संविभागेन भवन्तमपि योक्ष्यते ।
स्वेन राजर्षितपसा पूर्णं त्वां पूरयिष्यति ॥ ५.११४.१८ ॥
وبتقاسم تقشفه سيُشركك أيضًا، وبتقشفه الخاص كملك-حكيم سيُتمّك.
5.114.19
यावन्ति रोमाणि हये भवन्तीह नरेश्वर ।
तावन्तो वाजिनो लोकान्प्राप्नुवन्ति महीपते ॥ ५.११४.१९ ॥
بعدد الشعرات التي في هذا الفرس، يا سيد البشر، بذلك العدد من العوالم يبلغ من يقدّمون قربان الفرس، يا سيد الأرض.
5.114.20
पात्रं प्रतिग्रहस्यायं दातुं पात्रं तथा भवान् ।
शङ्खे क्षीरमिवासक्तं भवत्वेतत्तथोपमम् ॥ ५.११४.२० ॥
هذا أهل لقبول العطاء، وأنت أهل للعطاء. فليكن هذا التشبيه كاللبن المحفوظ في الصدفة.