மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.114
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.114.1
अथाह गालवं दीनं सुपर्णः पततां वरः ।
निर्मितं वह्निना भूमौ वायुना शोधितं तथा।
यस्माद्धिरण्मयं सर्वं हिरण्यं तेन चोच्यते ॥ ५.११४.१ ॥
அப்போது பறவைகளில் சிறந்த சுபர்ணன் வருந்திய கால்வனிடம் கூறினான்: நெருப்பால் பூமியில் உருவாக்கப்பட்டு, காற்றால் தூய்மைப்படுத்தப்பட்டது; ஏனெனில் அனைத்தும் பொன்மயமானது, எனவே அது ஹிரண்யம் எனப்படுகிறது.
5.114.2
धत्ते धारयते चेदमतस्मात्कारणाद्धनम् ।
तदेतत्रिषु लोकेषु धनं तिष्ठति शाश्वतम् ॥ ५.११४.२ ॥
இது தாங்குகிறது, தாங்கிப் பிடிக்கிறது; ஆகவே இக்காரணத்தால் இது தனம் எனப்படுகிறது. இச்செல்வம் மூன்று உலகங்களிலும் நிலையாக நிற்கிறது.
5.114.3
नित्यं प्रोष्ठपदाभ्यां च शुक्रे धनपतौ तथा ।
मनुष्येभ्यः समादत्ते शुक्रश्चित्तार्जितं धनम् ॥ ५.११४.३ ॥
எப்போதும் பூரட்டாதிகளின் வழியாகவும், செல்வத்தின் தலைவனான சுக்கிரனிடமும்; அதுபோல, சுக்கிரன் மனிதர்களிடமிருந்து சிந்தையால் ஈட்டிய செல்வத்தை எடுத்துக்கொள்கிறான்.
5.114.4
अजैकपादहिर्बुध्न्यौ रक्ष्येते धनदेन च ।
एवं न शक्यते लब्धुमलब्धव्यं द्विजर्षभ ।
ऋते च धनमश्वानां नावाप्तिर्विद्यते तव ॥ ५.११४.४ ॥
அஜைகபாதனும் அஹிர்புத்நியனும் குபேரனால் காக்கப்படுகின்றனர். திஜ சிறந்தவனே, இவ்வாறு கிடைக்காததை அடைய முடியாது; குதிரைகளின் செல்வமின்றி உனக்கு அது கிடைக்காது.
5.114.5
स त्वं याचात्र राजानं कंचिद्राजर्षिवंशजम् ।
अपीड्य राजा पौरान्हि यो नौ कुर्यात्कृतार्थिनौ ॥ ५.११४.५ ॥
நீ இங்கே ராஜரிஷி வம்சத்தில் பிறந்த ஏதேனும் ஓர் அரசனிடம் யாசி; குடிமக்களை வருத்தாமல் நம் இருவரின் நோக்கத்தையும் நிறைவேற்றும் அரசன் அவன்.
5.114.6
अस्ति सोमान्ववाये मे जातः कश्चिन्नृपः सखा ।
अभिगच्छावहे तं वै तस्यास्ति विभवो भुवि ॥ ५.११४.६ ॥
சோம வம்சத்தில் பிறந்த என் நண்பனாகிய ஏதோ ஓர் அரசன் இருக்கிறான்; அவனிடம் இருவரும் செல்வோம், ஏனெனில் பூமியில் அவனுக்கு வளம் உண்டு.
5.114.7
ययातिर्नाम राजर्षिर्नोहुषः सत्यविक्रमः ।
स दास्यति मया चोक्तो भवता चार्थितः स्वयम् ॥ ५.११४.७ ॥
யயாதி என்ற பெயருடைய ராஜரிஷி, நஹுஷனின் மகன், உண்மையான வீரம் கொண்டவர். நான் சொல்லியும், நீங்கள் தாமே கேட்டதாலும் அவர் கொடுப்பார்.
5.114.8
विभवश्चास्य सुमहानासीद्धनपतेरिव ।
एवं गुरुधनं विद्वन्दानेनैव विशोधय ॥ ५.११४.८ ॥
அவரது செல்வம் குபேரனைப் போல மிகப் பெரியது. அறிஞரே, குருவின் கடனை தானத்தாலேயே தீர்த்துக்கொள்ளுங்கள்.
5.114.9
तथा तौ कथयन्तौ च चिन्तयन्तौ च यत्क्षमम् ।
प्रतिष्ठाने नरपतिं ययातिं प्रत्युपस्थितौ ॥ ५.११४.९ ॥
இவ்வாறு பேசிக்கொண்டும், தகுந்தது எது என்று சிந்தித்துக்கொண்டும் இருவரும் பிரதிஷ்டானத்தில் அரசன் யயாதியை அணுகினர்.
5.114.10
प्रतिगृह्य च सत्कारैरर्घ्यपाद्यादिकं वरम् ।
पृष्टश्चागमने हेतुमुवाच विनतासुतः ॥ ५.११४.१० ॥
மரியாதையுடன் அர்க்கியம், பாத்யம் முதலிய சிறந்தவற்றை ஏற்று, வருகைக்கான காரணம் கேட்கப்பட்டபோது வினதையின் மகன் கூறினார்.
5.114.11
अयं मे नाहुष सखा गालवस्तपसो निधिः ।
विश्वामित्रस्य शिष्योऽभूद्वर्षाण्ययुतशो नृप ॥ ५.११४.११ ॥
நஹுஷனின் மகனே, இவர் என் நண்பர் கால்வர், தவத்தின் பொக்கிஷம். அரசே, இவர் விஸ்வாமித்திரரின் சீடராக பல்லாயிரம் ஆண்டுகள் இருந்தார்.
5.114.12
सोऽयं तेनाभ्यनुज्ञात उपकारेप्सया द्विजः ।
तमाह भगवान्किं ते ददानि गुरुदक्षिणाम् ॥ ५.११४.१२ ॥
அவரால் அனுமதிக்கப்பட்ட அந்த த்விஜர், உதவிக்கு கைம்மாறு செய்ய விரும்பி அவரிடம் கூறினார்: பகவானே, குருதட்சிணையாக உமக்கு என்ன தருவேன்?
5.114.13
असकृत्तेन चोक्तेन किंचिदागतमन्युना ।
अयमुक्तः प्रयच्छेति जानता विभवं लघु ॥ ५.११४.१३ ॥
அவன் மீண்டும் மீண்டும் சொல்லியதால், சிறிது கோபம் எழுந்தவராய், 'இதைக் கொடு' என்று கூறப்பட்டார்; அவருடைய செல்வத்தை அறிந்திருந்தும் அவர் அதை இலேசாக எடுத்துக்கொண்டார்.
5.114.14
एकतःश्यामकर्णानां शुभ्राणां शुद्धजन्मनाम् ।
अष्टौ शतानि मे देहि हयानां चन्द्रवर्चसाम् ॥ ५.११४.१४ ॥
ஒரு பக்கம் கரிய காதுகளுடனும், வெண்மையானவையும், தூய குலத்தவையுமான, சந்திரனைப் போல் ஒளிரும் எண்ணூறு குதிரைகளை எனக்குக் கொடு.
5.114.15
गुर्वर्थो दीयतामेव यदि गालव मन्यसे ।
इत्येवमाह सक्रोधो विश्वामित्रस्तपोधनः ॥ ५.११४.१५ ॥
'நீ சரியென்று கருதினால், குரு-தட்சிணைக்காக இதையே கொடுக்கப்படட்டும்' — என்று தவச் செல்வரான விசுவாமித்திரர் கோபத்துடன் இவ்வாறு கூறினார்.
5.114.16
सोऽयं शोकेन महता तप्यमानो द्विजर्षभः ।
अशक्तः प्रतिकर्तुं तद्भवन्तं शरणं गतः ॥ ५.११४.१६ ॥
அந்த இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவர், பெரும் துயரால் வருந்தி, அதற்குப் பதில் செய்ய இயலாதவராய், உம்மிடம் சரணம் அடைந்தார்.
5.114.17
प्रतिगृह्य नरव्याघ्र त्वत्तो भिक्षां गतव्यथः ।
कृत्वाऽऽपवर्गं गुरवे चरिष्यति महत्तपः ॥ ५.११४.१७ ॥
நரப்புலியே, உம்மிடமிருந்து பிச்சை பெற்று, துயரற்றவராய், குருவுக்குரிய தட்சிணையை நிறைவேற்றி, பெரும் தவம் செய்வார்.
5.114.18
तपसः संविभागेन भवन्तमपि योक्ष्यते ।
स्वेन राजर्षितपसा पूर्णं त्वां पूरयिष्यति ॥ ५.११४.१८ ॥
தவத்தின் பங்கீட்டால் அவர் உம்மையும் இணைப்பார்; தமது ராஜரிஷி தவத்தால் உம்மையும் நிறைவு செய்வார்.
5.114.19
यावन्ति रोमाणि हये भवन्तीह नरेश्वर ।
तावन्तो वाजिनो लोकान्प्राप्नुवन्ति महीपते ॥ ५.११४.१९ ॥
மன்னர்களின் தலைவரே, இவ்வுலகில் குதிரையில் எத்தனை மயிர்கள் உள்ளனவோ, அத்தனை உலகங்களை குதிரையை யாகம் செய்பவர்கள் அடைகின்றனர், பூமியின் தலைவரே.
5.114.20
पात्रं प्रतिग्रहस्यायं दातुं पात्रं तथा भवान् ।
शङ्खे क्षीरमिवासक्तं भवत्वेतत्तथोपमम् ॥ ५.११४.२० ॥
இவர் பெறுவதற்கு தகுதியானவர்; நீங்களோ கொடுப்பதற்கு தகுதியானவர். சங்கில் பால் நிலைத்திருப்பது போல இந்த உவமை அமையட்டும்.