Mahābhārata · Adhyāya 5.114
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.114.1
अथाह गालवं दीनं सुपर्णः पततां वरः ।
निर्मितं वह्निना भूमौ वायुना शोधितं तथा।
यस्माद्धिरण्मयं सर्वं हिरण्यं तेन चोच्यते ॥ ५.११४.१ ॥
Da sprach Suparṇa, der Beste unter den Vögeln, zum niedergeschlagenen Gālava: Es wird im Erdreich vom Feuer geformt und vom Wind gereinigt; weil alles golden ist, heißt es hiraṇya.
5.114.2
धत्ते धारयते चेदमतस्मात्कारणाद्धनम् ।
तदेतत्रिषु लोकेषु धनं तिष्ठति शाश्वतम् ॥ ५.११४.२ ॥
Es hält und trägt; aus diesem Grund heißt es dhana, Reichtum. Dieser Reichtum bleibt in den drei Welten ewig bestehen.
5.114.3
नित्यं प्रोष्ठपदाभ्यां च शुक्रे धनपतौ तथा ।
मनुष्येभ्यः समादत्ते शुक्रश्चित्तार्जितं धनम् ॥ ५.११४.३ ॥
Ständig, durch die beiden Proṣṭhapadās und bei Śukra, dem Herrn des Reichtums; ebenso nimmt Śukra von den Menschen den durch den Geist erworbenen Reichtum.
5.114.4
अजैकपादहिर्बुध्न्यौ रक्ष्येते धनदेन च ।
एवं न शक्यते लब्धुमलब्धव्यं द्विजर्षभ ।
ऋते च धनमश्वानां नावाप्तिर्विद्यते तव ॥ ५.११४.४ ॥
Aja-Ekapād und Ahirbudhnya werden vom Spender des Reichtums bewacht. Bester der Zweimalgeborenen, was nicht zu erlangen ist, kann so nicht erlangt werden, und ohne den Reichtum an Pferden wirst du es nicht erlangen.
5.114.5
स त्वं याचात्र राजानं कंचिद्राजर्षिवंशजम् ।
अपीड्य राजा पौरान्हि यो नौ कुर्यात्कृतार्थिनौ ॥ ५.११४.५ ॥
Du sollst hier einen König erbitten, irgendeinen aus dem Geschlecht eines königlichen Weisen, der, ohne die Bürger zu bedrücken, unsere beider Ziel erfüllen würde.
5.114.6
अस्ति सोमान्ववाये मे जातः कश्चिन्नृपः सखा ।
अभिगच्छावहे तं वै तस्यास्ति विभवो भुवि ॥ ५.११४.६ ॥
Im Geschlecht des Soma gibt es einen König, aus meiner Linie geboren, einen Freund; lass uns zu ihm gehen, denn er hat Macht und Reichtum auf Erden.
5.114.7
ययातिर्नाम राजर्षिर्नोहुषः सत्यविक्रमः ।
स दास्यति मया चोक्तो भवता चार्थितः स्वयम् ॥ ५.११४.७ ॥
Der königliche Weise Yayāti, Sohn des Nahuṣa, von wahrer Tapferkeit, wird es geben, denn ich habe es ihm gesagt und Ihr selbst habt darum gebeten.
5.114.8
विभवश्चास्य सुमहानासीद्धनपतेरिव ।
एवं गुरुधनं विद्वन्दानेनैव विशोधय ॥ ५.११४.८ ॥
Sein Reichtum war sehr groß, wie der des Herrn der Schätze. So reinige, o Gelehrter, die Schuld gegenüber dem Lehrer allein durch Gabe.
5.114.9
तथा तौ कथयन्तौ च चिन्तयन्तौ च यत्क्षमम् ।
प्रतिष्ठाने नरपतिं ययातिं प्रत्युपस्थितौ ॥ ५.११४.९ ॥
So sprechend und überlegend, was angemessen sei, kamen die beiden in Pratiṣṭhāna zum König Yayāti.
5.114.10
प्रतिगृह्य च सत्कारैरर्घ्यपाद्यादिकं वरम् ।
पृष्टश्चागमने हेतुमुवाच विनतासुतः ॥ ५.११४.१० ॥
Nachdem er die vortrefflichen Ehrengaben wie Arghya und Wasser für die Füße mit Ehren empfangen hatte, und nach dem Grund seines Kommens gefragt, sprach der Sohn der Vinatā.
5.114.11
अयं मे नाहुष सखा गालवस्तपसो निधिः ।
विश्वामित्रस्य शिष्योऽभूद्वर्षाण्ययुतशो नृप ॥ ५.११४.११ ॥
O Sohn des Nahuṣa, dies ist mein Freund Gālava, ein Schatz an Askese. O König, er war Schüler des Viśvāmitra über zehntausende Jahre.
5.114.12
सोऽयं तेनाभ्यनुज्ञात उपकारेप्सया द्विजः ।
तमाह भगवान्किं ते ददानि गुरुदक्षिणाम् ॥ ५.११४.१२ ॥
Von ihm erlaubt, sprach der Zweimalgeborene, begierig, die Wohltat zu vergelten, zu ihm: Verehrter, was soll ich dir als Lehrgabe geben?
5.114.13
असकृत्तेन चोक्तेन किंचिदागतमन्युना ।
अयमुक्तः प्रयच्छेति जानता विभवं लघु ॥ ५.११४.१३ ॥
Obwohl ihm dies immer wieder gesagt wurde und etwas Zorn aufkam, wurde er aufgefordert: »Gib mir dies«, obwohl er seine Mittel kannte, leichtfertig.
5.114.14
एकतःश्यामकर्णानां शुभ्राणां शुद्धजन्मनाम् ।
अष्टौ शतानि मे देहि हयानां चन्द्रवर्चसाम् ॥ ५.११४.१४ ॥
Gib mir achthundert Pferde, auf der einen Seite mit dunklen Ohren, weiß, von reiner Abkunft, mondgleich leuchtend.
5.114.15
गुर्वर्थो दीयतामेव यदि गालव मन्यसे ।
इत्येवमाह सक्रोधो विश्वामित्रस्तपोधनः ॥ ५.११४.१५ ॥
»Wenn du es für richtig hältst, so werde dies als Lehrerlohn gegeben« — so sprach Viśvāmitra, reich an Askese, zornig.
5.114.16
सोऽयं शोकेन महता तप्यमानो द्विजर्षभः ।
अशक्तः प्रतिकर्तुं तद्भवन्तं शरणं गतः ॥ ५.११४.१६ ॥
Dieser Stier unter den Brahmanen, von großem Kummer gequält und unfähig, sich zu rächen, ist zu dir als Zuflucht gekommen.
5.114.17
प्रतिगृह्य नरव्याघ्र त्वत्तो भिक्षां गतव्यथः ।
कृत्वाऽऽपवर्गं गुरवे चरिष्यति महत्तपः ॥ ५.११४.१७ ॥
Nachdem er von dir die Gabe empfangen hat, o Tiger unter den Menschen, befreit von Kummer, und die Lehrerabgabe vollendet hat, wird er große Askese üben.
5.114.18
तपसः संविभागेन भवन्तमपि योक्ष्यते ।
स्वेन राजर्षितपसा पूर्णं त्वां पूरयिष्यति ॥ ५.११४.१८ ॥
Durch die Teilung seiner Askese wird er auch dich einbeziehen; durch seine eigene Askese als königlicher Weiser wird er dich erfüllen.
5.114.19
यावन्ति रोमाणि हये भवन्तीह नरेश्वर ।
तावन्तो वाजिनो लोकान्प्राप्नुवन्ति महीपते ॥ ५.११४.१९ ॥
So viele Haare es an diesem Pferd gibt, o Herr der Menschen, so viele Welten erlangen die Pferdeopferer, o Herrscher der Erde.
5.114.20
पात्रं प्रतिग्रहस्यायं दातुं पात्रं तथा भवान् ।
शङ्खे क्षीरमिवासक्तं भवत्वेतत्तथोपमम् ॥ ५.११४.२० ॥
Dieser ist würdig, Gaben zu empfangen, und du bist würdig, zu geben. Diese Gleichnis sei so: wie Milch, die in einer Muschel haftet.