Mahābhārata · Adhyāya 5.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.115.1
एवमुक्तः सुपर्णेन तथ्यं वचनमुत्तमम् ।
विमृश्यावहितो राजा निश्चित्य च पुनः पुनः ॥ ५.११५.१ ॥
Así lo habló Suparṇa; el rey, atento, meditó aquellas palabras verdaderas y excelentes y se decidió una y otra vez.
5.115.2
यष्टा क्रतुसहस्राणां दाता दानपतिः प्रभुः ।
ययातिः सर्वकाशीश इदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.११५.२ ॥
Yayāti, que ha ofrecido mil sacrificios, dador y señor de las dádivas, poderoso soberano de toda Kāśī, pronunció estas palabras.
5.115.3
दृष्ट्वा प्रियसखं तार्क्ष्यं गालवं च द्विजर्षभम् ।
निदर्शनं च तपसो भिक्षां श्लाघ्यां च कीर्तिताम् ॥ ५.११५.३ ॥
Al ver a mi querido amigo Tārkṣya y a Gālava, el mejor de los nacidos dos veces, y la limosna que es ejemplo de ascetismo, digna de alabanza y renombrada,
5.115.4
अतीत्य च नृपानन्यानादित्यकुलसंभवान् ।
मत्सकाशमनुप्राप्तावेतां बुद्धिमवेक्ष्य च ॥ ५.११५.४ ॥
Dejando atrás a los otros reyes nacidos del linaje solar, han llegado a mi presencia; y considerando esta intención,
5.115.5
अद्य मे सफलं जन्म तारितं चाद्य मे कलम् ।
अद्यायं तारितो देशो मम तार्क्ष्य त्वयाऽनघ ॥ ५.११५.५ ॥
Hoy mi nacimiento ha dado fruto y hoy mi linaje ha sido salvado. ¡Oh Tārkṣya sin mancha, hoy por ti también ha sido salvada esta mi tierra!
5.115.6
वक्तुमिच्छामि तु सखे यथा जानासि मां पुरा ।
न तथा वित्तवानस्मि क्षीणं वित्तं च मे सखे ॥ ५.११५.६ ॥
Amigo, quiero decir: no soy tan rico como me conociste antes; amigo, mi riqueza ha disminuido.
5.115.7
न च शक्तोऽस्मि ते कर्तुं मोघमागमनं खग ।
न चाशामस्य विपर्षेर्वितथीकर्तुमुत्सहे ॥ ५.११५.७ ॥
Oh ave, no soy capaz de hacer vano tu venida, ni me atrevo a desmentir la esperanza de este sabio.
5.115.8
पुत्रीं दास्यामि यत्कार्यमियं संपादयिष्यति ।
अभिगम्य हताशो हि निवृत्तो दहते कुलम् ॥ ५.११५.८ ॥
Daré a mi hija, que cumplirá esta tarea. Pues quien regresa con la esperanza frustrada quema a su linaje.
5.115.9
नातः परं वैनतेय किंचित्पापिष्ठमुच्यते ।
प्रथाशानाशनं लोके देहि नास्तीति वा वचः ॥ ५.११५.९ ॥
Oh hijo de Vinatā, nada más pecaminoso se dice en el mundo que esto: decir 'no hay' a quien pide 'da', como negar el alimento.
5.115.10
हताशो ह्यकृतार्थः सन्हतः संभावितो नरः ।
हिनस्ति तस्य पुत्रांश्च पौत्रांश्चाकुर्वतो हितम् ॥ ५.११५.१० ॥
Un hombre cuya esperanza se frustra y cuya tarea queda sin cumplir, aunque honrado, está como muerto; destruye a los hijos y nietos de quien no le hace bien.
5.115.11
तस्माच्चतुर्णां वंशानां स्थापयित्री सुता मम ।
माधवी नाम तार्क्ष्येयं सर्वधर्मप्रदायिनी ॥ ५.११५.११ ॥
Por eso, oh Tārkṣya, esta mi hija llamada Mādhavī asegura los cuatro linajes y concede todos los deberes.
5.115.12
इयं सुरसुतप्रख्या सर्वधर्मोपचायिनी ।
सदा देवमनुष्यणामसुराणां च गालव ।
काङ्क्षिता रूपतो बाला सुता मे प्रतिगृह्यताम् ॥ ५.११५.१२ ॥
Es como una hija de los dioses, que acrecienta todos los deberes. Oh Gālava, esta doncella, siempre deseada por su belleza por dioses, hombres y asuras, es mi hija; acéptala.
5.115.13
अस्याः शुल्कं प्रदास्यन्ति नृपा राज्यमपि ध्रवम् ।
किं पुनः श्यामकर्णानां हयानां द्वे चतुःशते ॥ ५.११५.१३ ॥
Los reyes ciertamente darán incluso su reino como precio por ella; cuánto más, doscientos y cuatrocientos caballos de orejas negras.
5.115.14
स भवाप्रतिगृह्णातु ममैतां माधवीं सुताम् ।
अहं दौहित्रवान्त्स्यां वै वर एष मम प्रभो ॥ ५.११५.१४ ॥
Que él acepte a esta hija mía, Mādhavī; que yo llegue a tener un nieto por ella: este, oh señor, es mi don.
5.115.15
स तस्य वचनं श्रुत्वा ब्राह्मणः शंसितव्रतः ।
प्रतिगृह्य च तां कन्यां गालवः सह पक्षिणा।
पुनर्द्रक्ष्याव इत्युक्त्वा प्रतस्थे सह कन्यया ॥ ५.११५.१५ ॥
Habiendo oído sus palabras, el brahmán de voto alabado aceptó a aquella doncella; diciendo al pájaro «volveremos a vernos», Gālava partió con la doncella.
5.115.16
उपलब्धमिदं द्वारमश्वानामिति चाण्डजः ।
उक्त्वा गालवमापृच्छ्य जगाम भवनं स्वकम् ॥ ५.११५.१६ ॥
Diciendo: «Se ha encontrado esta puerta de los caballos», el ave nacida del huevo se despidió de Gālava y se marchó a su morada.
5.115.17
गते पतगराजे तु गालवः सह कन्यया ।
चिन्तयानः क्षमंदाने राजानं शुल्कतोऽगमत् ॥ ५.११५.१७ ॥
Cuando el rey de las aves se hubo marchado, Gālava, con la doncella, meditando sobre un don adecuado, fue a un rey en busca del precio.
5.115.18
सोऽगच्छन्मनसेक्ष्वाकुं हर्यश्वं राजसत्तमम् ।
अयोध्यायां महावीर्यं चतुरङ्गबलान्वितम् ॥ ५.११५.१८ ॥
Con la mente fue hacia Haryaśva, de la estirpe de Ikṣvāku, el mejor de los reyes, en Ayodhyā, de gran valor, dotado de un ejército cuadripartito.
5.115.19
कोशधान्यबलोपेतं प्रियपौरं द्विजप्रियम् ।
प्रजाभिकामं शाम्यन्तं कुर्वाणं तप उत्तमम् ॥ ५.११५.१९ ॥
Dotado de tesoro, grano y ejército, querido por los ciudadanos y los dvija, deseoso de descendencia, sereno, practicando una austeridad suprema.
5.115.20
तमुपागम्य विप्रः स हर्यश्वं गालवोऽब्रवीत् ।
कन्येयं मम राजेन्द्र प्रसवैः कुलवर्धिनी ॥ ५.११५.२० ॥
Acercándose a él, el sabio Gālava dijo a Haryaśva: "Señor de reyes, esta es mi hija, que aumentará el linaje con su descendencia."
5.115.21
इयं शुल्केन भार्यार्थं हर्यश्व प्रतिगृह्यताम् ।
शुल्कं ते कीर्तियिष्यामि तच्छ्रुत्वा संप्रधार्यताम् ॥ ५.११५.२१ ॥
"Haryaśva, acéptala como esposa a cambio de un precio nupcial. Te diré el precio; escúchalo y decide."