மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.115.1
एवमुक्तः सुपर्णेन तथ्यं वचनमुत्तमम् ।
विमृश्यावहितो राजा निश्चित्य च पुनः पुनः ॥ ५.११५.१ ॥
சுபர்ணனால் (கருடனால்) இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், அரசன் உண்மையும் சிறந்ததுமான அந்தச் சொல்லை கவனத்துடன் பலமுறை சிந்தித்து உறுதி செய்தான்.
5.115.2
यष्टा क्रतुसहस्राणां दाता दानपतिः प्रभुः ।
ययातिः सर्वकाशीश इदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.११५.२ ॥
ஆயிரம் யாகங்களைச் செய்தவரும், கொடையாளர்களின் தலைவரும், வல்லமை மிக்கவரும், காசி முழுவதற்கும் அதிபதியுமான யயாதி இந்த வார்த்தையைக் கூறினான்.
5.115.3
दृष्ट्वा प्रियसखं तार्क्ष्यं गालवं च द्विजर्षभम् ।
निदर्शनं च तपसो भिक्षां श्लाघ्यां च कीर्तिताम् ॥ ५.११५.३ ॥
அன்பு நண்பன் தார்க்ஷ்யரையும், சிறந்த பிராமணன் காலவரையும், தவத்தின் எடுத்துக்காட்டாகவும் புகழ்பெற்ற பிச்சையாகவும் விளங்குவதைக் கண்டு.
5.115.4
अतीत्य च नृपानन्यानादित्यकुलसंभवान् ।
मत्सकाशमनुप्राप्तावेतां बुद्धिमवेक्ष्य च ॥ ५.११५.४ ॥
சூரிய குலத்தில் பிறந்த மற்ற அரசர்களைக் கடந்து என்னிடம் வந்துள்ளனர்; இந்த நோக்கத்தையும் ஆராய்ந்தே.
5.115.5
अद्य मे सफलं जन्म तारितं चाद्य मे कलम् ।
अद्यायं तारितो देशो मम तार्क्ष्य त्वयाऽनघ ॥ ५.११५.५ ॥
இன்று என் பிறவி பயனுள்ளதானது, இன்று என் குலம் கரையேறியது. குற்றமற்ற தார்க்ஷ்யா, இன்று உன்னால் என் இந்த நாடும் கரையேற்றப்பட்டது.
5.115.6
वक्तुमिच्छामि तु सखे यथा जानासि मां पुरा ।
न तथा वित्तवानस्मि क्षीणं वित्तं च मे सखे ॥ ५.११५.६ ॥
நண்பனே, நான் சொல்ல விரும்புகிறேன்; நீ முன்பு என்னை அறிந்திருந்ததுபோல, இப்போது நான் அவ்வளவு செல்வமுடையவன் அல்ல; நண்பனே, என் செல்வம் குறைந்துவிட்டது.
5.115.7
न च शक्तोऽस्मि ते कर्तुं मोघमागमनं खग ।
न चाशामस्य विपर्षेर्वितथीकर्तुमुत्सहे ॥ ५.११५.७ ॥
ஓ பறவையே, உன் வருகையை வீணாக்க நான் சக்தியுள்ளவன் அல்ல; இந்த முனிவரின் நம்பிக்கையைப் பொய்யாக்கவும் நான் துணியேன்.
5.115.8
पुत्रीं दास्यामि यत्कार्यमियं संपादयिष्यति ।
अभिगम्य हताशो हि निवृत्तो दहते कुलम् ॥ ५.११५.८ ॥
என் மகளை நான் கொடுப்பேன்; இவள் அந்தச் செயலை நிறைவேற்றுவாள். நம்பிக்கை இழந்து திரும்பும் மனிதன் நிச்சயமாக குலத்தை எரித்துவிடுவான்.
5.115.9
नातः परं वैनतेय किंचित्पापिष्ठमुच्यते ।
प्रथाशानाशनं लोके देहि नास्तीति वा वचः ॥ ५.११५.९ ॥
ஓ வைனதேயா, இதைவிட மிகப் பெரிய பாவம் உலகில் சொல்லப்படுவதில்லை: 'கொடு' என்பவருக்கு 'இல்லை' என்று சொல்வது, உணவை மறுப்பது போல.
5.115.10
हताशो ह्यकृतार्थः सन्हतः संभावितो नरः ।
हिनस्ति तस्य पुत्रांश्च पौत्रांश्चाकुर्वतो हितम् ॥ ५.११५.१० ॥
நம்பிக்கை இழந்து, காரியம் நிறைவேறாமல், மதிக்கப்பட்ட மனிதனும் அடிபட்டவனாகவே இருக்கிறான். அவனுக்கு நன்மை செய்யாதவனின் மகன்களையும் பேரன்களையும் அவன் அழிக்கிறான்.
5.115.11
तस्माच्चतुर्णां वंशानां स्थापयित्री सुता मम ।
माधवी नाम तार्क्ष्येयं सर्वधर्मप्रदायिनी ॥ ५.११५.११ ॥
ஆகவே, ஓ தார்க்ஷ்யா, என் மகள் மாதவி என்ற பெயருடையவள்; நான்கு வம்சங்களையும் நிலைநிறுத்துபவள்; எல்லாத் தர்மங்களையும் அளிப்பவள்.
5.115.12
इयं सुरसुतप्रख्या सर्वधर्मोपचायिनी ।
सदा देवमनुष्यणामसुराणां च गालव ।
काङ्क्षिता रूपतो बाला सुता मे प्रतिगृह्यताम् ॥ ५.११५.१२ ॥
இவள் தேவகுமாரியைப் போன்றவள்; எல்லாத் தர்மங்களையும் வளர்ப்பவள். ஓ கௌதமா, தேவர்களும், மனிதர்களும், அசுரர்களும் அழகின் பொருட்டு எப்போதும் விரும்பும் இந்தப் பெண் என் மகள்; அவளை ஏற்றுக்கொள்.
5.115.13
अस्याः शुल्कं प्रदास्यन्ति नृपा राज्यमपि ध्रवम् ।
किं पुनः श्यामकर्णानां हयानां द्वे चतुःशते ॥ ५.११५.१३ ॥
அரசர்கள் இவளுக்காகக் கப்பமாக நிச்சயமாக அரசையும் கொடுப்பார்கள். கருங்காதுள்ள குதிரைகள் இரண்டு நூறும் நான்கு நூறும் என்றால் பின்னர் என்ன சொல்வது?
5.115.14
स भवाप्रतिगृह्णातु ममैतां माधवीं सुताम् ।
अहं दौहित्रवान्त्स्यां वै वर एष मम प्रभो ॥ ५.११५.१४ ॥
அவர் என் இந்த மாதவி மகளை ஏற்கட்டும். இவள் மூலம் நான் மகளின் மகனைப் பெற்றவனாக ஆகட்டும்; ஓ பிரபுவே, இதுவே என் வரம்.
5.115.15
स तस्य वचनं श्रुत्वा ब्राह्मणः शंसितव्रतः ।
प्रतिगृह्य च तां कन्यां गालवः सह पक्षिणा।
पुनर्द्रक्ष्याव इत्युक्त्वा प्रतस्थे सह कन्यया ॥ ५.११५.१५ ॥
புகழ்பெற்ற விரதமுள்ள அந்தப் பிராமணன் அவருடைய சொற்களைக் கேட்டு, அந்தக் கன்னியை ஏற்று, கருடனுடன் 'நாம் மீண்டும் சந்திப்போம்' என்று சொல்லி கன்னியுடன் புறப்பட்டான்.
5.115.16
उपलब्धमिदं द्वारमश्वानामिति चाण्डजः ।
उक्त्वा गालवमापृच्छ्य जगाम भवनं स्वकम् ॥ ५.११५.१६ ॥
'குதிரைகளுக்கான இந்த வாயில் கிடைத்துவிட்டது' என்று சொல்லி, முட்டையில் பிறந்த அந்தப் பறவை கௌதமனிடம் விடைபெற்று தன் இருப்பிடத்திற்குச் சென்றது.
5.115.17
गते पतगराजे तु गालवः सह कन्यया ।
चिन्तयानः क्षमंदाने राजानं शुल्कतोऽगमत् ॥ ५.११५.१७ ॥
பறவைகளின் அரசன் சென்றபின், கௌதமன் கன்னியுடன், தகுந்த தானம் பற்றி சிந்தித்தவாறு, கப்பத்துக்காக ஓர் அரசனிடம் சென்றான்.
5.115.18
सोऽगच्छन्मनसेक्ष्वाकुं हर्यश्वं राजसत्तमम् ।
अयोध्यायां महावीर्यं चतुरङ्गबलान्वितम् ॥ ५.११५.१८ ॥
அவன் மனதால் இக்ஷ்வாகு வம்சத்து ஹர்யஷ்வனை நோக்கிச் சென்றான்; அயோத்தியில் இருந்த, மகாவீரியம் பொருந்திய, நால்வகைப் படையுடன் கூடிய அரசர்களில் சிறந்தவனை.
5.115.19
कोशधान्यबलोपेतं प्रियपौरं द्विजप्रियम् ।
प्रजाभिकामं शाम्यन्तं कुर्वाणं तप उत्तमम् ॥ ५.११५.१९ ॥
கருவூலம், தானியம், படை ஆகியவற்றோடு கூடியவர், குடிமக்களுக்கும் அந்தணர்களுக்கும் அன்பானவர், மக்களை விரும்புபவர், அமைதியுடன் உயர்ந்த தவம் செய்பவர்.
5.115.20
तमुपागम्य विप्रः स हर्यश्वं गालवोऽब्रवीत् ।
कन्येयं मम राजेन्द्र प्रसवैः कुलवर्धिनी ॥ ५.११५.२० ॥
அந்த அந்தணர் கால்வர் அவரிடம் அணுகி ஹர்யஸ்வனிடம் கூறினார்: "அரசர்களின் தலைவரே, இவள் என் மகள்; மக்களைப் பெற்று குலத்தை வளர்ப்பவள்."
5.115.21
इयं शुल्केन भार्यार्थं हर्यश्व प्रतिगृह्यताम् ।
शुल्कं ते कीर्तियिष्यामि तच्छ्रुत्वा संप्रधार्यताम् ॥ ५.११५.२१ ॥
"ஹர்யஸ்வா, இவளை மனைவியாக விலைக்கு ஏற்றுக்கொள். உனக்கு விலையைக் கூறுவேன்; அதைக் கேட்டு முடிவு செய்."