Mahābhārata · Adhyāya 5.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.115.1
एवमुक्तः सुपर्णेन तथ्यं वचनमुत्तमम् ।
विमृश्यावहितो राजा निश्चित्य च पुनः पुनः ॥ ५.११५.१ ॥
So von Suparṇa angesprochen, prüfte der aufmerksame König diese wahren und trefflichen Worte und entschied sich immer wieder aufs Neue.
5.115.2
यष्टा क्रतुसहस्राणां दाता दानपतिः प्रभुः ।
ययातिः सर्वकाशीश इदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.११५.२ ॥
Yayāti, der tausend Opfer dargebracht hat, Geber und Herr der Gaben, mächtiger Herrscher über ganz Kāśī, sprach diese Worte.
5.115.3
दृष्ट्वा प्रियसखं तार्क्ष्यं गालवं च द्विजर्षभम् ।
निदर्शनं च तपसो भिक्षां श्लाघ्यां च कीर्तिताम् ॥ ५.११५.३ ॥
Als ich meinen lieben Freund Tārkṣya und Gālava, den besten der Zweimalgeborenen, sah, und die Almosen, ein Beispiel der Askese, lobenswert und berühmt,
5.115.4
अतीत्य च नृपानन्यानादित्यकुलसंभवान् ।
मत्सकाशमनुप्राप्तावेतां बुद्धिमवेक्ष्य च ॥ ५.११५.४ ॥
Unter Übergehung der anderen Könige aus dem Sonnengeschlecht sind sie zu mir gekommen; und nachdem ich diese Absicht bedacht habe,
5.115.5
अद्य मे सफलं जन्म तारितं चाद्य मे कलम् ।
अद्यायं तारितो देशो मम तार्क्ष्य त्वयाऽनघ ॥ ५.११५.५ ॥
Heute hat meine Geburt Frucht getragen, und heute ist mein Geschlecht gerettet. O makelloser Tārkṣya, heute ist durch dich auch dieses mein Land gerettet.
5.115.6
वक्तुमिच्छामि तु सखे यथा जानासि मां पुरा ।
न तथा वित्तवानस्मि क्षीणं वित्तं च मे सखे ॥ ५.११५.६ ॥
Freund, ich möchte sprechen: Ich bin nicht so wohlhabend, wie du mich früher kanntest; Freund, mein Reichtum ist geschwunden.
5.115.7
न च शक्तोऽस्मि ते कर्तुं मोघमागमनं खग ।
न चाशामस्य विपर्षेर्वितथीकर्तुमुत्सहे ॥ ५.११५.७ ॥
O Vogel, ich vermag dein Kommen nicht vergeblich zu machen, noch wage ich, die Hoffnung dieses Weisen zu Lügen zu strafen.
5.115.8
पुत्रीं दास्यामि यत्कार्यमियं संपादयिष्यति ।
अभिगम्य हताशो हि निवृत्तो दहते कुलम् ॥ ५.११५.८ ॥
Ich werde meine Tochter geben, die diese Aufgabe erfüllen wird. Wer mit enttäuschter Hoffnung zurückkehrt, verbrennt wahrlich seine Sippe.
5.115.9
नातः परं वैनतेय किंचित्पापिष्ठमुच्यते ।
प्रथाशानाशनं लोके देहि नास्तीति वा वचः ॥ ५.११५.९ ॥
O Sohn der Vinatā, es heißt, nichts sei in der Welt sündhafter als dies: einem, der 'gib' sagt, 'es gibt nichts' zu erwidern, gleich dem Verweigern der Speise.
5.115.10
हताशो ह्यकृतार्थः सन्हतः संभावितो नरः ।
हिनस्ति तस्य पुत्रांश्च पौत्रांश्चाकुर्वतो हितम् ॥ ५.११५.१० ॥
Ein Mann, dessen Hoffnung enttäuscht und dessen Aufgabe unerfüllt ist, ist, obwohl geehrt, wie erschlagen; er vernichtet die Söhne und Enkel dessen, der ihm nicht Gutes tut.
5.115.11
तस्माच्चतुर्णां वंशानां स्थापयित्री सुता मम ।
माधवी नाम तार्क्ष्येयं सर्वधर्मप्रदायिनी ॥ ५.११५.११ ॥
Darum, o Tārkṣya, ist diese meine Tochter namens Mādhavī diejenige, die die vier Geschlechter begründet und alle Pflichten verleiht.
5.115.12
इयं सुरसुतप्रख्या सर्वधर्मोपचायिनी ।
सदा देवमनुष्यणामसुराणां च गालव ।
काङ्क्षिता रूपतो बाला सुता मे प्रतिगृह्यताम् ॥ ५.११५.१२ ॥
Sie gleicht einer Tochter der Götter und mehrt alle Pflichten. O Gālava, diese Jungfrau, die Götter, Menschen und Asuras stets ihrer Schönheit wegen begehren, ist meine Tochter; nimm sie an.
5.115.13
अस्याः शुल्कं प्रदास्यन्ति नृपा राज्यमपि ध्रवम् ।
किं पुनः श्यामकर्णानां हयानां द्वे चतुःशते ॥ ५.११५.१३ ॥
Könige werden für sie gewiss sogar ihr Reich als Brautpreis geben; wie viel mehr zweihundert und vierhundert schwarzohrige Pferde.
5.115.14
स भवाप्रतिगृह्णातु ममैतां माधवीं सुताम् ।
अहं दौहित्रवान्त्स्यां वै वर एष मम प्रभो ॥ ५.११५.१४ ॥
Möge er diese meine Tochter Mādhavī annehmen; möge ich durch sie einen Enkel haben – dies, o Herr, ist meine Gabe.
5.115.15
स तस्य वचनं श्रुत्वा ब्राह्मणः शंसितव्रतः ।
प्रतिगृह्य च तां कन्यां गालवः सह पक्षिणा।
पुनर्द्रक्ष्याव इत्युक्त्वा प्रतस्थे सह कन्यया ॥ ५.११५.१५ ॥
Nachdem der Brahmane mit dem gepriesenen Gelübde seine Worte gehört hatte, nahm er jene Jungfrau an; zu dem Vogel sagend: »Wir werden uns wiedersehen«, brach Gālava mit der Jungfrau auf.
5.115.16
उपलब्धमिदं द्वारमश्वानामिति चाण्डजः ।
उक्त्वा गालवमापृच्छ्य जगाम भवनं स्वकम् ॥ ५.११५.१६ ॥
Sprechend: »Hier ist das Tor zu den Pferden gefunden«, verabschiedete sich der eiergeborene Vogel von Gālava und ging in seine eigene Behausung.
5.115.17
गते पतगराजे तु गालवः सह कन्यया ।
चिन्तयानः क्षमंदाने राजानं शुल्कतोऽगमत् ॥ ५.११५.१७ ॥
Als der König der Vögel gegangen war, ging Gālava mit der Jungfrau, über eine angemessene Gabe nachsinnend, zu einem König um den Brautpreis.
5.115.18
सोऽगच्छन्मनसेक्ष्वाकुं हर्यश्वं राजसत्तमम् ।
अयोध्यायां महावीर्यं चतुरङ्गबलान्वितम् ॥ ५.११५.१८ ॥
In Gedanken ging er zu Haryaśva aus dem Geschlecht des Ikṣvāku, dem besten der Könige, in Ayodhyā, von großer Tapferkeit, mit vierfachem Heer ausgerüstet.
5.115.19
कोशधान्यबलोपेतं प्रियपौरं द्विजप्रियम् ।
प्रजाभिकामं शाम्यन्तं कुर्वाणं तप उत्तमम् ॥ ५.११५.१९ ॥
Mit Schatz, Korn und Heer ausgestattet, den Bürgern und den Zweimalgeborenen lieb, nach Nachkommenschaft verlangend, still, höchste Askese übend.
5.115.20
तमुपागम्य विप्रः स हर्यश्वं गालवोऽब्रवीत् ।
कन्येयं मम राजेन्द्र प्रसवैः कुलवर्धिनी ॥ ५.११५.२० ॥
Der Weise Gālava trat zu ihm und sprach zu Haryaśva: "Herr der Könige, dies ist meine Tochter, die durch ihre Nachkommen das Geschlecht mehren wird."
5.115.21
इयं शुल्केन भार्यार्थं हर्यश्व प्रतिगृह्यताम् ।
शुल्कं ते कीर्तियिष्यामि तच्छ्रुत्वा संप्रधार्यताम् ॥ ५.११५.२१ ॥
"Haryaśva, nimm sie als Gattin gegen einen Brautpreis an. Ich werde dir den Preis nennen; höre ihn und entscheide dann."