Mahābhārata · Adhyāya 5.119
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.119.1
गालवं वैनतेयोऽथ प्रहसन्निदमब्रवीत् ।
दिष्ट्या कृतार्थं पश्यामि भवन्तमिह वै द्विज ॥ ५.११९.१ ॥
Entonces Vainateya, riendo, dijo a Gālava estas palabras: «Oh dvija, por fortuna te veo aquí con tu propósito cumplido.»
5.119.2
गालवस्तु वचः श्रुत्वा वैनतेयेन भाषितम् ।
चतुर्भागावशिष्टं तदाचख्यौ कार्यमस्य हि ॥ ५.११९.२ ॥
Al oír las palabras de Vainateya, Gālava le dijo que aún quedaba un cuarto de la tarea.
5.119.3
सुपर्णस्त्वब्रवीदेनं गालवं वदतां वरः ।
प्रयत्नस्ते न कर्तव्यो नैष संपत्स्यते तव ॥ ५.११९.३ ॥
Pero Suparṇa, el mejor de los oradores, dijo a Gālava: «No debes esforzarte; esto no tendrá éxito para ti.»
5.119.4
पुरा हि कान्यकुब्जे वै गाधेः सत्यवतीं सुताम् ।
भार्यार्थे वरयत्कन्यामृचीकस्तेन भाषितः ॥ ५.११९.४ ॥
Hace tiempo, en Kānyakubja, Ṛcīka pidió en matrimonio a la doncella Satyavatī, hija de Gādhi, para hacerla su esposa; y Gādhi le respondió.
5.119.5
एकतःश्यामकर्णानां हयानां चन्द्रवर्चसाम् ।
भगवन्दीयतां मह्यं सहस्रमिति गालव ॥ ५.११९.५ ॥
«Oh venerable, que se me den mil caballos —de orejas oscuras por un lado, brillantes como la luna—.» Así, oh Gālava.
5.119.6
ऋचीकस्तु तथेत्युक्त्वा वरुणस्यालयं गतः ।
अश्वतीर्थे हयाँल्लब्ध्वा दत्तवान्पार्थिवाय वै ॥ ५.११९.६ ॥
Ṛcīka dijo: «Así sea», y fue a la morada de Varuṇa; en Aśvatīrtha obtuvo los caballos y se los dio al rey.
5.119.7
इष्ट्वा ते पुण्डरीकेण दत्ता राज्ञा द्विजातिषु ।
तेभ्यो द्वे द्वे शते क्रीत्वा प्राप्ते तैः पार्थिवैस्तदा ॥ ५.११९.७ ॥
Tras ofrecer un sacrificio, el rey Puṇḍarīka dio dones a los dvijas; comprando doscientos de cada uno, entonces aquellos reyes los obtuvieron.
5.119.8
अपराण्यपि चत्वारि शतानि द्विजसत्तम ।
नीयमानानि संतारे हृतान्यासन्नितस्ततः ॥ ५.११९.८ ॥
Oh, el mejor de los dvija, otros cuatrocientos caballos que eran conducidos fueron arrebatados aquí y allá en el vado.
5.119.9
एवं न शक्यमप्राप्यं प्राप्तुं गालव कर्हिचित् ।
इमामश्वशताभ्यां वै द्वाभ्यां तस्मै निवेदय ॥ ५.११९.९ ॥
Oh Gālava, lo que no se consigue así nunca puede obtenerse; preséntala a él con doscientos caballos.
5.119.10
विश्वामित्राय धर्मात्मन्षड्भिरश्वशतैः सह ।
ततोऽसि गतसंमोहः कृतकृत्यो द्विजोत्तम ॥ ५.११९.१० ॥
Oh justo, entrégala a Viśvāmitra junto con seiscientos caballos; entonces quedarás libre de confusión y tu tarea cumplida, oh mejor de los dvija.
5.119.11
गालवस्तं तथेत्युक्त्वा सुपर्णसहितस्ततः ।
आदायाश्वांश्च कन्यां च विश्वामित्रमुपागमत् ॥ ५.११९.११ ॥
Gālava, diciendo «Así sea», acompañado de Suparṇa, tomó entonces los caballos y a la doncella y fue ante Viśvāmitra.
5.119.12
अश्वानां काङ्क्षितार्थानां षडिमानि शतानि वै ।
शतद्वयेन कन्येयं भवता प्रतिगृह्यताम् ॥ ५.११९.१२ ॥
Estos seiscientos caballos son para el propósito deseado; junto con doscientos, que esta doncella sea aceptada por ti.
5.119.13
अस्यां राजर्षिभिः पुत्रा जाता वै धार्मिकास्त्रयः ।
चतुर्थं जनयत्वेकं भवानपि नरोत्तमम् ॥ ५.११९.१३ ॥
De ella, reyes sabios han engendrado tres hijos justos. Que ella dé también a usted un cuarto, un hombre excelente.
5.119.14
पूर्णान्येवं शतान्यष्टौ तुरगाणां भवन्तु ते ।
भवतो ह्यनृणो भूत्वा तपः कुर्यां यथासुखम् ॥ ५.११९.१४ ॥
Así, que se completen para usted ochocientos caballos, para que, libre de deuda con usted, pueda practicar el austero tapas a mi gusto.
5.119.15
विश्वामित्रस्तु तं दृष्ट्वा गालवं सह पक्षिणा ।
कन्यां च तां वरारोहामिदमित्यब्रवीद्वचः ॥ ५.११९.१५ ॥
Viśvāmitra, al ver a Gālava junto con el ave y a aquella doncella de caderas hermosas, pronunció estas palabras.
5.119.16
किमियं पूर्वमेवेह न दत्ता मम गालव ।
पुत्रा ममैव चत्वारो भवेयुः कुलभावनाः ॥ ५.११९.१६ ॥
Oh Gālava, ¿por qué no me fue dada antes? Que yo tenga cuatro hijos míos que honren el linaje.
5.119.17
प्रतिगृह्णामि ते कन्यामेकपुत्रफलाय वै ।
अश्वाश्चाश्रममासाद्य चरन्तु मम सर्वशः ॥ ५.११९.१७ ॥
Por el fruto de un solo hijo acepto de usted a esta doncella. Y que los caballos, llegados a mi ermita, pasten por doquier como míos.
5.119.18
स तया रममाणोऽथ विश्वामित्रो महाद्युतिः ।
आत्मजं जनयामास माधवीपुत्रमष्टकम् ॥ ५.११९.१८ ॥
Entonces, deleitándose con ella, el gran resplandeciente Viśvāmitra engendró un hijo propio, Aṣṭaka, hijo de Mādhavī.
5.119.19
जातमात्रं सुतं तं च विश्वामित्रो महामुनिः ।
संयोज्यार्थैस्तथा धर्मैरश्वैस्तैः समयोजयत् ॥ ५.११९.१९ ॥
Apenas nacido, el gran sabio Viśvāmitra dotó a aquel hijo con riquezas y deberes, y lo equipó también con aquellos caballos.
5.119.20
अथाष्टकः पुरं प्रायात्तदा सोमपुरप्रभम् ।
निर्यात्य कन्यां शिष्याय कौशिकोपि वनं ययौ ॥ ५.११९.२० ॥
Entonces Aṣṭaka partió hacia su ciudad, resplandeciente como la ciudad de Soma; y también Kauśika, tras entregar la doncella a su discípulo, se fue al bosque.
5.119.21
गालवोपि सुपर्णेन सह निर्यात्य दक्षिणाम् ।
मनसाऽतिप्रतीतेन कन्यामिदमुवाच ह ॥ ५.११९.२१ ॥
También Gālava, habiendo entregado la dakṣiṇā junto con Suparṇa, muy complacido en su mente, dijo esto a la doncella.
5.119.22
जातो दानपतिः पुत्रस्त्वया शूरस्तथाऽपरः ।
सत्यधर्मरतश्चान्यो यज्वा चापि तथाऽपरः ॥ ५.११९.२२ ॥
De ti nació un hijo señor de la generosidad, y otro valiente; uno deleitado en la verdad y el dharma, otro sacrificador, y otro igualmente.
5.119.23
तदागच्छ वरारोहे तारितस्ते पिता सुतैः ।
चत्वारश्चैव राजानस्तथा चाहं सुमध्यमे ॥ ५.११९.२३ ॥
Por tanto ven, oh de caderas hermosas; tu padre ha sido salvado por sus hijos, y también cuatro reyes y yo, oh de cintura esbelta.
5.119.24
गालवस्त्वभ्यनुज्ञाय सुपर्णं पन्नगाशनम् ।
पितुर्निर्यात्य तां कन्यां प्रययौ वनमेव ह ॥ ५.११९.२४ ॥
Gālava, tras despedirse de Suparṇa, el devorador de serpientes, y entregar la doncella a su padre, partió hacia el bosque.