மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.119
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.119.1
गालवं वैनतेयोऽथ प्रहसन्निदमब्रवीत् ।
दिष्ट्या कृतार्थं पश्यामि भवन्तमिह वै द्विज ॥ ५.११९.१ ॥
பின்னர் வைனதேயன் சிரித்துக்கொண்டு கால்வனிடம் இவ்வாறு கூறினான்: 'இருபிறப்பாளரே, நல்வாய்ப்பாக உம்மை இங்கு நிறைவேறியவராகக் காண்கிறேன்.'
5.119.2
गालवस्तु वचः श्रुत्वा वैनतेयेन भाषितम् ।
चतुर्भागावशिष्टं तदाचख्यौ कार्यमस्य हि ॥ ५.११९.२ ॥
வைனதேயன் சொன்ன சொற்களைக் கேட்ட கால்வன், இச்செயலில் நான்கில் ஒரு பங்கு மீதமிருப்பதாக அவனுக்குத் தெரிவித்தான்.
5.119.3
सुपर्णस्त्वब्रवीदेनं गालवं वदतां वरः ।
प्रयत्नस्ते न कर्तव्यो नैष संपत्स्यते तव ॥ ५.११९.३ ॥
பேசுபவர்களில் சிறந்த சுபர்ணன் கால்வனிடம் கூறினான்: 'நீ முயற்சி செய்யக் கூடாது; இது உனக்கு நிறைவேறாது.'
5.119.4
पुरा हि कान्यकुब्जे वै गाधेः सत्यवतीं सुताम् ।
भार्यार्थे वरयत्कन्यामृचीकस्तेन भाषितः ॥ ५.११९.४ ॥
முன்பொரு காலத்தில் கான்யகுப்ஜத்தில், கதியின் மகள் சத்யவதியை மனைவியாக்க ருசீகன் அந்தக் கன்னியை வேண்டினான்; அவனிடம் கதி இவ்வாறு கூறினார்.
5.119.5
एकतःश्यामकर्णानां हयानां चन्द्रवर्चसाम् ।
भगवन्दीयतां मह्यं सहस्रमिति गालव ॥ ५.११९.५ ॥
"ஓ பகவானே, ஒரு பக்கம் கருத்த காதுகளும் நிலவொளி போன்ற ஒளியும் கொண்ட ஆயிரம் குதிரைகள் எனக்குக் கொடுக்கப்படட்டும்." ஓ கால்வா!
5.119.6
ऋचीकस्तु तथेत्युक्त्वा वरुणस्यालयं गतः ।
अश्वतीर्थे हयाँल्लब्ध्वा दत्तवान्पार्थिवाय वै ॥ ५.११९.६ ॥
ருசீகன் "அப்படியே ஆகட்டும்" என்று சொல்லி வருணனின் உலகுக்குச் சென்றான்; அஸ்வதீர்த்தத்தில் குதிரைகளைப் பெற்று அரசனுக்குக் கொடுத்தான்.
5.119.7
इष्ट्वा ते पुण्डरीकेण दत्ता राज्ञा द्विजातिषु ।
तेभ्यो द्वे द्वे शते क्रीत्वा प्राप्ते तैः पार्थिवैस्तदा ॥ ५.११९.७ ॥
புண்டரீக மன்னன் யாகம் செய்து அந்தணர்களுக்கு தானம் அளித்தான். அவர்களிடமிருந்து இரண்டிரண்டு நூறு விலைக்கு வாங்கி, அப்போது அந்த அரசர்கள் அவற்றைப் பெற்றனர்.
5.119.8
अपराण्यपि चत्वारि शतानि द्विजसत्तम ।
नीयमानानि संतारे हृतान्यासन्नितस्ततः ॥ ५.११९.८ ॥
ஓ, துவிஜர்களில் சிறந்தவனே, வேறு நானூறு குதிரைகளும் கொண்டுசெல்லப்படும்போது ஆற்றுத் துறையில் இங்கும் அங்கும் கவர்ந்து செல்லப்பட்டன.
5.119.9
एवं न शक्यमप्राप्यं प्राप्तुं गालव कर्हिचित् ।
इमामश्वशताभ्यां वै द्वाभ्यां तस्मै निवेदय ॥ ५.११९.९ ॥
ஓ கால்வா, இவ்வாறு கிடைக்காததை எப்போதும் பெறுவது இயலாது; இரண்டு நூறு குதிரைகளுடன் இவளை அவனுக்கு அளித்துவிடு.
5.119.10
विश्वामित्राय धर्मात्मन्षड्भिरश्वशतैः सह ।
ततोऽसि गतसंमोहः कृतकृत्यो द्विजोत्तम ॥ ५.११९.१० ॥
ஓ தர்மாத்மாவே, விஷ்வாமித்திரனுக்கு ஆறு நூறு குதிரைகளுடன் கொடு; பின்னர் நீ மயக்கம் நீங்கி கடமை நிறைவேறியவனாவாய், ஓ துவிஜோத்தமா.
5.119.11
गालवस्तं तथेत्युक्त्वा सुपर्णसहितस्ततः ।
आदायाश्वांश्च कन्यां च विश्वामित्रमुपागमत् ॥ ५.११९.११ ॥
கால்வன் 'அப்படியே' என்று சொல்லி, சுபர்ணனுடன், பின்னர் குதிரைகளையும் கன்னியையும் எடுத்துக்கொண்டு விஷ்வாமித்திரனிடம் சென்றான்.
5.119.12
अश्वानां काङ्क्षितार्थानां षडिमानि शतानि वै ।
शतद्वयेन कन्येयं भवता प्रतिगृह्यताम् ॥ ५.११९.१२ ॥
விரும்பிய நோக்கத்திற்காக இவை ஆறு நூறு குதிரைகள்; இரண்டு நூறுடன் இந்தக் கன்னியை நீ ஏற்றுக்கொள்.
5.119.13
अस्यां राजर्षिभिः पुत्रा जाता वै धार्मिकास्त्रयः ।
चतुर्थं जनयत्वेकं भवानपि नरोत्तमम् ॥ ५.११९.१३ ॥
இவளிடம் ராஜரிஷிகளால் மூன்று தர்மசீலமான மகன்கள் பிறந்துள்ளனர். நான்காவதாக, ஒரு சிறந்த மனிதனை நீங்களும் இவளிடம் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
5.119.14
पूर्णान्येवं शतान्यष्टौ तुरगाणां भवन्तु ते ।
भवतो ह्यनृणो भूत्वा तपः कुर्यां यथासुखम् ॥ ५.११९.१४ ॥
இவ்விதம் உங்களுக்கு எட்டு நூறு குதிரைகள் முழுமையாகட்டும். உங்கள் கடனிலிருந்து விடுபட்டு நான் சுகமாகத் தவம் செய்வேன்.
5.119.15
विश्वामित्रस्तु तं दृष्ट्वा गालवं सह पक्षिणा ।
कन्यां च तां वरारोहामिदमित्यब्रवीद्वचः ॥ ५.११९.१५ ॥
விஸ்வாமித்திரர் கௌலவரை பறவையுடன் கண்டு, அந்த அழகிய இடையுடைய கன்னிகையைப் பார்த்து, இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினார்.
5.119.16
किमियं पूर्वमेवेह न दत्ता मम गालव ।
पुत्रा ममैव चत्वारो भवेयुः कुलभावनाः ॥ ५.११९.१६ ॥
கௌலவா, இவளை முன்பே ஏன் எனக்குக் கொடுக்கவில்லை? என் குலத்தை விளங்கச் செய்யும் நான்கு மகன்கள் எனக்கே இருக்கட்டும்.
5.119.17
प्रतिगृह्णामि ते कन्यामेकपुत्रफलाय वै ।
अश्वाश्चाश्रममासाद्य चरन्तु मम सर्वशः ॥ ५.११९.१७ ॥
ஒரு மகன் என்ற பலனுக்காக நான் உங்களிடமிருந்து இந்தக் கன்னிகையை ஏற்றுக்கொள்கிறேன். குதிரைகள் என் ஆசிரமத்தை அடைந்து எங்கும் என் பொருளாக மேய்ந்து திரியட்டும்.
5.119.18
स तया रममाणोऽथ विश्वामित्रो महाद्युतिः ।
आत्मजं जनयामास माधवीपुत्रमष्टकम् ॥ ५.११९.१८ ॥
பின்னர் அவளுடன் இன்புற்ற மகாதேஜஸ்வியான விஸ்வாமித்திரர், மாதவியின் மகனான அஷ்டகன் என்ற தன் மகனைப் பெற்றார்.
5.119.19
जातमात्रं सुतं तं च विश्वामित्रो महामुनिः ।
संयोज्यार्थैस्तथा धर्मैरश्वैस्तैः समयोजयत् ॥ ५.११९.१९ ॥
பிறந்த உடனேயே அந்த மகனை மகாமுனி விசுவாமித்திரர் செல்வத்தாலும் தர்மங்களாலும் இணைத்தார்; அந்தக் குதிரைகளுடனும் அவனைச் சேர்த்தார்।
5.119.20
अथाष्टकः पुरं प्रायात्तदा सोमपुरप्रभम् ।
निर्यात्य कन्यां शिष्याय कौशिकोपि वनं ययौ ॥ ५.११९.२० ॥
பின்னர் அஷ்டகன் சோமபுரத்தைப் போன்று ஒளிரும் நகரத்திற்குச் சென்றான்; கௌசிகரும் கன்னியை சீடனுக்கு அளித்துவிட்டு காட்டிற்குச் சென்றார்।
5.119.21
गालवोपि सुपर्णेन सह निर्यात्य दक्षिणाम् ।
मनसाऽतिप्रतीतेन कन्यामिदमुवाच ह ॥ ५.११९.२१ ॥
கருடனுடன் தட்சிணையை அளித்த கால்வரும், மனம் மிகவும் மகிழ்ந்து அந்தக் கன்னியிடம் இவ்வாறு கூறினார்।
5.119.22
जातो दानपतिः पुत्रस्त्वया शूरस्तथाऽपरः ।
सत्यधर्मरतश्चान्यो यज्वा चापि तथाऽपरः ॥ ५.११९.२२ ॥
உன்னால் கொடையாளனான மகனும், வீரனான இன்னொருவனும் பிறந்தனர்; ஒருவன் சத்திய தர்மத்தில் ஈடுபட்டவன், மற்றொருவன் யாகம் செய்பவன், இன்னொருவனும் அவ்வாறே.
5.119.23
तदागच्छ वरारोहे तारितस्ते पिता सुतैः ।
चत्वारश्चैव राजानस्तथा चाहं सुमध्यमे ॥ ५.११९.२३ ॥
ஆகையால் வருவாய், அழகிய இடையுடையவளே; உன் தந்தை புதல்வர்களால் கரையேற்றப்பட்டார்; நான்கு அரசர்களும், நானும் அவ்வாறே, ஓ மெல்லிடையாளே.
5.119.24
गालवस्त्वभ्यनुज्ञाय सुपर्णं पन्नगाशनम् ।
पितुर्निर्यात्य तां कन्यां प्रययौ वनमेव ह ॥ ५.११९.२४ ॥
கால்வர் பாம்புண்ணும் சுபர்ணனிடம் விடைபெற்று, அந்தக் கன்னியைத் தந்தையிடம் ஒப்படைத்து, காட்டிற்குச் சென்றார்।