ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 5.119
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.119.1
गालवं वैनतेयोऽथ प्रहसन्निदमब्रवीत् ।
दिष्ट्या कृतार्थं पश्यामि भवन्तमिह वै द्विज ॥ ५.११९.१ ॥
ତା'ପରେ ବୈନତେୟ ହସି ହସି ଗାଳବଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ହେ ଦ୍ୱିଜ, ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଏଠାରେ କୃତାର୍ଥ ଦେଖୁଛି।'
5.119.2
गालवस्तु वचः श्रुत्वा वैनतेयेन भाषितम् ।
चतुर्भागावशिष्टं तदाचख्यौ कार्यमस्य हि ॥ ५.११९.२ ॥
ବୈନତେୟଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଗାଳବ କହିଲେ ଯେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଏକ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାକି ଅଛି।
5.119.3
सुपर्णस्त्वब्रवीदेनं गालवं वदतां वरः ।
प्रयत्नस्ते न कर्तव्यो नैष संपत्स्यते तव ॥ ५.११९.३ ॥
ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁପର୍ଣ୍ଣ ଗାଳବଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ତୁମେ ପ୍ରଯତ୍ନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ସଫଳ ହେବ ନାହିଁ।'
5.119.4
पुरा हि कान्यकुब्जे वै गाधेः सत्यवतीं सुताम् ।
भार्यार्थे वरयत्कन्यामृचीकस्तेन भाषितः ॥ ५.११९.४ ॥
ପୂର୍ବକାଳରେ କାନ୍ୟକୁବ୍ଜରେ ଗାଧିଙ୍କ କନ୍ୟା ସତ୍ୟବତୀଙ୍କୁ ଭାର୍ଯ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ ଋଚୀକ ସେହି କନ୍ୟାକୁ ମାଗିଲେ; ତାଙ୍କୁ ଗାଧି ଏହା କହିଲେ।
5.119.5
एकतःश्यामकर्णानां हयानां चन्द्रवर्चसाम् ।
भगवन्दीयतां मह्यं सहस्रमिति गालव ॥ ५.११९.५ ॥
"ହେ ଭଗବନ୍, ଗୋଟିଏ ପାର୍ଶ୍ୱରେ କଳା କାନ ଥିବା, ଚନ୍ଦ୍ରପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏକ ହଜାର ଘୋଡ଼ା ମୋତେ ଦିଆଯାଉ।" ହେ ଗାଳବ!
5.119.6
ऋचीकस्तु तथेत्युक्त्वा वरुणस्यालयं गतः ।
अश्वतीर्थे हयाँल्लब्ध्वा दत्तवान्पार्थिवाय वै ॥ ५.११९.६ ॥
ଋଚୀକ "ତଥାସ୍ତୁ" କହି ବରୁଣଙ୍କ ଆଳୟକୁ ଗଲେ; ଅଶ୍ୱତୀର୍ଥରେ ଘୋଡ଼ା ପାଇ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
5.119.7
इष्ट्वा ते पुण्डरीकेण दत्ता राज्ञा द्विजातिषु ।
तेभ्यो द्वे द्वे शते क्रीत्वा प्राप्ते तैः पार्थिवैस्तदा ॥ ५.११९.७ ॥
ପୁଣ୍ଡରୀକ ରାଜା ଯଜ୍ଞ କରି ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଲେ। ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଦୁଇ ଦୁଇ ଶହ କିଣି, ସେତେବେଳେ ସେଇ ରାଜାମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକ ପାଇଲେ।
5.119.8
अपराण्यपि चत्वारि शतानि द्विजसत्तम ।
नीयमानानि संतारे हृतान्यासन्नितस्ततः ॥ ५.११९.८ ॥
ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆହୁରି ଚାରି ଶହ ଘୋଡ଼ା ନିଆଯାଉଥିଲା, ନଦୀ ଘାଟରେ ଏଣେତେଣେ ହରଣ ହୋଇଗଲେ।
5.119.9
एवं न शक्यमप्राप्यं प्राप्तुं गालव कर्हिचित् ।
इमामश्वशताभ्यां वै द्वाभ्यां तस्मै निवेदय ॥ ५.११९.९ ॥
ହେ ଗାଳବ, ଏପରି ଯାହା ମିଳି ନାହିଁ ତାହା କେବେ ହେଲେ ପାଇବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ; ଏହାକୁ ଦୁଇ ଶହ ଘୋଡ଼ା ସହ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କର।
5.119.10
विश्वामित्राय धर्मात्मन्षड्भिरश्वशतैः सह ।
ततोऽसि गतसंमोहः कृतकृत्यो द्विजोत्तम ॥ ५.११९.१० ॥
ହେ ଧର୍ମାତ୍ମା, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ଛଅ ଶହ ଘୋଡ଼ା ସହ ଦିଅ; ତା'ପରେ ତୁମେ ମୋହମୁକ୍ତ ଓ କୃତକୃତ୍ୟ ହେବ, ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ।
5.119.11
गालवस्तं तथेत्युक्त्वा सुपर्णसहितस्ततः ।
आदायाश्वांश्च कन्यां च विश्वामित्रमुपागमत् ॥ ५.११९.११ ॥
ଗାଳବ 'ତଥାସ୍ତୁ' କହି ସୁପର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ସହିତ, ପରେ ଘୋଡ଼ା ଓ କନ୍ୟାକୁ ନେଇ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
5.119.12
अश्वानां काङ्क्षितार्थानां षडिमानि शतानि वै ।
शतद्वयेन कन्येयं भवता प्रतिगृह्यताम् ॥ ५.११९.१२ ॥
ଇଚ୍ଛିତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ଏହି ଛଅ ଶହ ଘୋଡ଼ା; ଦୁଇ ଶହ ସହିତ ଏହି କନ୍ୟାକୁ ଆପଣ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
5.119.13
अस्यां राजर्षिभिः पुत्रा जाता वै धार्मिकास्त्रयः ।
चतुर्थं जनयत्वेकं भवानपि नरोत्तमम् ॥ ५.११९.१३ ॥
ଏହାଙ୍କଠାରୁ ରାଜର୍ଷିମାନଙ୍କର ତିନି ଜଣ ଧାର୍ମିକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଛନ୍ତି। ଚତୁର୍ଥ, ଜଣେ ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷ, ଆପଣ ମଧ୍ୟ ଏହାଙ୍କଠାରୁ ଜନ୍ମାନ୍ତୁ।
5.119.14
पूर्णान्येवं शतान्यष्टौ तुरगाणां भवन्तु ते ।
भवतो ह्यनृणो भूत्वा तपः कुर्यां यथासुखम् ॥ ५.११९.१४ ॥
ଏହିପରି ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଆଠ ଶହ ଘୋଡା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ଆପଣଙ୍କ ଋଣରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ମୁଁ ସୁଖରେ ତପସ୍ୟା କରିବି।
5.119.15
विश्वामित्रस्तु तं दृष्ट्वा गालवं सह पक्षिणा ।
कन्यां च तां वरारोहामिदमित्यब्रवीद्वचः ॥ ५.११९.१५ ॥
ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଗାଳବଙ୍କୁ ପକ୍ଷୀ ସହିତ ଦେଖି ଏବଂ ସେହି ସୁନ୍ଦର କଟିଦେଶ ବିଶିଷ୍ଟ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଦେଖି ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
5.119.16
किमियं पूर्वमेवेह न दत्ता मम गालव ।
पुत्रा ममैव चत्वारो भवेयुः कुलभावनाः ॥ ५.११९.१६ ॥
ହେ ଗାଳବ, ଏହାଙ୍କୁ ପୂର୍ବରୁ ମୋତେ କାହିଁକି ଦିଆଗଲା ନାହିଁ? କୁଳର ଗୌରବ ବଢ଼ାଇବା ଚାରି ପୁତ୍ର ମୋର ହିଁ ହେଉନ୍ତୁ।
5.119.17
प्रतिगृह्णामि ते कन्यामेकपुत्रफलाय वै ।
अश्वाश्चाश्रममासाद्य चरन्तु मम सर्वशः ॥ ५.११९.१७ ॥
ଗୋଟିଏ ପୁତ୍ରଫଳ ପାଇଁ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ଏହି କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଘୋଡାମାନେ ମୋ ଆଶ୍ରମରେ ପହଞ୍ଚି ସର୍ବତ୍ର ମୋର ହୋଇ ବିଚରଣ କରନ୍ତୁ।
5.119.18
स तया रममाणोऽथ विश्वामित्रो महाद्युतिः ।
आत्मजं जनयामास माधवीपुत्रमष्टकम् ॥ ५.११९.१८ ॥
ତା'ସହିତ ରମଣ କରି ମହାତେଜସ୍ୱୀ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମାଧବୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅଷ୍ଟକ ନାମକ ନିଜ ପୁତ୍ର ଉତ୍ପାଦନ କଲେ।
5.119.19
जातमात्रं सुतं तं च विश्वामित्रो महामुनिः ।
संयोज्यार्थैस्तथा धर्मैरश्वैस्तैः समयोजयत् ॥ ५.११९.१९ ॥
ଜନ୍ମ ହେବାମାତ୍ରେ ସେହି ପୁତ୍ରକୁ ମହାମୁନି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଧନ ଓ ଧର୍ମ ସହିତ ଯୋଡ଼ିଦେଲେ, ଏବଂ ସେହି ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ସହିତ ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ଯୋଡ଼ିଲେ।
5.119.20
अथाष्टकः पुरं प्रायात्तदा सोमपुरप्रभम् ।
निर्यात्य कन्यां शिष्याय कौशिकोपि वनं ययौ ॥ ५.११९.२० ॥
ତା'ପରେ ଅଷ୍ଟକ ସୋମପୁର ପରି ତେଜସ୍ୱୀ ନଗରକୁ ଗଲେ; କୌଶିକ ମଧ୍ୟ କନ୍ୟାକୁ ଶିଷ୍ୟକୁ ଦେଇ ବନକୁ ଗଲେ।
5.119.21
गालवोपि सुपर्णेन सह निर्यात्य दक्षिणाम् ।
मनसाऽतिप्रतीतेन कन्यामिदमुवाच ह ॥ ५.११९.२१ ॥
ଗାଳବ ମଧ୍ୟ ସୁପର୍ଣ୍ଣ ସହିତ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ, ମନରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ସେହି କନ୍ୟାକୁ ଏହା କହିଲେ।
5.119.22
जातो दानपतिः पुत्रस्त्वया शूरस्तथाऽपरः ।
सत्यधर्मरतश्चान्यो यज्वा चापि तथाऽपरः ॥ ५.११९.२२ ॥
ତୁମ ଠାରୁ ଦାନପତି ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲା, ଏବଂ ଶୂର ଆଉ ଜଣେ; ଜଣେ ସତ୍ୟଧର୍ମରେ ରତ, ଆଉ ଜଣେ ଯଜ୍ଞକାରୀ, ଆଉ ଜଣେ ସେମିତି।
5.119.23
तदागच्छ वरारोहे तारितस्ते पिता सुतैः ।
चत्वारश्चैव राजानस्तथा चाहं सुमध्यमे ॥ ५.११९.२३ ॥
ତେଣୁ ଆ, ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିବାଳୀ; ତୁମ ପିତା ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଧାର ପାଇଲେ; ଚାରି ରାଜା ଓ ମୁଁ ମଧ୍ୟ, ହେ ସୁମଧ୍ୟମା।
5.119.24
गालवस्त्वभ्यनुज्ञाय सुपर्णं पन्नगाशनम् ।
पितुर्निर्यात्य तां कन्यां प्रययौ वनमेव ह ॥ ५.११९.२४ ॥
ଗାଳବ ସର୍ପଭୋଜୀ ସୁପର୍ଣ୍ଣଙ୍କଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ, ସେହି କନ୍ୟାକୁ ପିତାଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରି ବନକୁ ଗଲେ।