Mahābhārata · Adhyāya 5.119
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.119.1
गालवं वैनतेयोऽथ प्रहसन्निदमब्रवीत् ।
दिष्ट्या कृतार्थं पश्यामि भवन्तमिह वै द्विज ॥ ५.११९.१ ॥
Então Vainateya, rindo, disse a Gālava estas palavras: «Ó dvija, por fortuna vejo-te aqui com teu propósito cumprido.»
5.119.2
गालवस्तु वचः श्रुत्वा वैनतेयेन भाषितम् ।
चतुर्भागावशिष्टं तदाचख्यौ कार्यमस्य हि ॥ ५.११९.२ ॥
Ao ouvir as palavras de Vainateya, Gālava disse-lhe que ainda restava um quarto da tarefa.
5.119.3
सुपर्णस्त्वब्रवीदेनं गालवं वदतां वरः ।
प्रयत्नस्ते न कर्तव्यो नैष संपत्स्यते तव ॥ ५.११९.३ ॥
Mas Suparṇa, o melhor dos oradores, disse a Gālava: «Não deves esforçar-te; isto não terá sucesso para ti.»
5.119.4
पुरा हि कान्यकुब्जे वै गाधेः सत्यवतीं सुताम् ।
भार्यार्थे वरयत्कन्यामृचीकस्तेन भाषितः ॥ ५.११९.४ ॥
Outrora, em Kānyakubja, Ṛcīka pediu em casamento a donzela Satyavatī, filha de Gādhi, para fazê-la sua esposa; e Gādhi lhe respondeu.
5.119.5
एकतःश्यामकर्णानां हयानां चन्द्रवर्चसाम् ।
भगवन्दीयतां मह्यं सहस्रमिति गालव ॥ ५.११९.५ ॥
«Ó venerável, sejam-me dados mil cavalos — de orelhas escuras de um lado, brilhantes como a lua.» Assim, ó Gālava.
5.119.6
ऋचीकस्तु तथेत्युक्त्वा वरुणस्यालयं गतः ।
अश्वतीर्थे हयाँल्लब्ध्वा दत्तवान्पार्थिवाय वै ॥ ५.११९.६ ॥
Ṛcīka disse: «Assim seja», e foi à morada de Varuṇa; em Aśvatīrtha obteve os cavalos e deu-os ao rei.
5.119.7
इष्ट्वा ते पुण्डरीकेण दत्ता राज्ञा द्विजातिषु ।
तेभ्यो द्वे द्वे शते क्रीत्वा प्राप्ते तैः पार्थिवैस्तदा ॥ ५.११९.७ ॥
Tendo realizado um sacrifício, o rei Puṇḍarīka deu presentes aos dvijas; comprando duzentos de cada um, então aqueles reis os obtiveram.
5.119.8
अपराण्यपि चत्वारि शतानि द्विजसत्तम ।
नीयमानानि संतारे हृतान्यासन्नितस्ततः ॥ ५.११९.८ ॥
Ó melhor dos dvijas, outros quatrocentos cavalos que eram conduzidos foram arrebatados aqui e ali na travessia.
5.119.9
एवं न शक्यमप्राप्यं प्राप्तुं गालव कर्हिचित् ।
इमामश्वशताभ्यां वै द्वाभ्यां तस्मै निवेदय ॥ ५.११९.९ ॥
Ó Gālava, o que não se obtém assim nunca pode ser obtido; apresenta-a a ele com duzentos cavalos.
5.119.10
विश्वामित्राय धर्मात्मन्षड्भिरश्वशतैः सह ।
ततोऽसि गतसंमोहः कृतकृत्यो द्विजोत्तम ॥ ५.११९.१० ॥
Ó justo, dá-a a Viśvāmitra juntamente com seiscentos cavalos; então estarás livre da confusão e a tua tarefa cumprida, ó melhor dos dvijas.
5.119.11
गालवस्तं तथेत्युक्त्वा सुपर्णसहितस्ततः ।
आदायाश्वांश्च कन्यां च विश्वामित्रमुपागमत् ॥ ५.११९.११ ॥
Gālava, dizendo «Assim seja», acompanhado de Suparṇa, tomou então os cavalos e a donzela e foi até Viśvāmitra.
5.119.12
अश्वानां काङ्क्षितार्थानां षडिमानि शतानि वै ।
शतद्वयेन कन्येयं भवता प्रतिगृह्यताम् ॥ ५.११९.१२ ॥
Estes seiscentos cavalos são para o fim desejado; juntamente com duzentos, que esta donzela seja aceita por ti.
5.119.13
अस्यां राजर्षिभिः पुत्रा जाता वै धार्मिकास्त्रयः ।
चतुर्थं जनयत्वेकं भवानपि नरोत्तमम् ॥ ५.११९.१३ ॥
Dela, sábios reais geraram três filhos justos. Que ela também lhe dê um quarto, um homem excelente.
5.119.14
पूर्णान्येवं शतान्यष्टौ तुरगाणां भवन्तु ते ।
भवतो ह्यनृणो भूत्वा तपः कुर्यां यथासुखम् ॥ ५.११९.१४ ॥
Assim, que se completem para você oitocentos cavalos, para que, livre de dívida com você, eu possa praticar a austeridade à vontade.
5.119.15
विश्वामित्रस्तु तं दृष्ट्वा गालवं सह पक्षिणा ।
कन्यां च तां वरारोहामिदमित्यब्रवीद्वचः ॥ ५.११९.१५ ॥
Viśvāmitra, ao ver Gālava junto com a ave e aquela donzela de quadris formosos, disse estas palavras.
5.119.16
किमियं पूर्वमेवेह न दत्ता मम गालव ।
पुत्रा ममैव चत्वारो भवेयुः कुलभावनाः ॥ ५.११९.१६ ॥
Ó Gālava, por que ela não me foi dada antes? Que eu tenha quatro filhos meus que honrem a linhagem.
5.119.17
प्रतिगृह्णामि ते कन्यामेकपुत्रफलाय वै ।
अश्वाश्चाश्रममासाद्य चरन्तु मम सर्वशः ॥ ५.११९.१७ ॥
Pelo fruto de um único filho, aceito de você esta donzela. E que os cavalos, chegados à minha ermida, vagueiem por toda parte como meus.
5.119.18
स तया रममाणोऽथ विश्वामित्रो महाद्युतिः ।
आत्मजं जनयामास माधवीपुत्रमष्टकम् ॥ ५.११९.१८ ॥
Então, deleitando-se com ela, o muito radiante Viśvāmitra gerou um filho seu, Aṣṭaka, filho de Mādhavī.
5.119.19
जातमात्रं सुतं तं च विश्वामित्रो महामुनिः ।
संयोज्यार्थैस्तथा धर्मैरश्वैस्तैः समयोजयत् ॥ ५.११९.१९ ॥
Logo ao nascer, o grande sábio Viśvāmitra dotou aquele filho de riquezas e deveres, e o equipou também com aqueles cavalos.
5.119.20
अथाष्टकः पुरं प्रायात्तदा सोमपुरप्रभम् ।
निर्यात्य कन्यां शिष्याय कौशिकोपि वनं ययौ ॥ ५.११९.२० ॥
Então Aṣṭaka foi à sua cidade, resplandecente como a cidade de Soma; e também Kauśika, tendo entregue a donzela ao discípulo, foi para a floresta.
5.119.21
गालवोपि सुपर्णेन सह निर्यात्य दक्षिणाम् ।
मनसाऽतिप्रतीतेन कन्यामिदमुवाच ह ॥ ५.११९.२१ ॥
Também Gālava, tendo entregue a dakṣiṇā junto com Suparṇa, muito satisfeito em seu espírito, disse estas palavras à donzela.
5.119.22
जातो दानपतिः पुत्रस्त्वया शूरस्तथाऽपरः ।
सत्यधर्मरतश्चान्यो यज्वा चापि तथाऽपरः ॥ ५.११९.२२ ॥
De ti nasceu um filho, senhor da generosidade, e outro valente; um deleitado na verdade e no dharma, outro sacrificador, e ainda outro igualmente.
5.119.23
तदागच्छ वरारोहे तारितस्ते पिता सुतैः ।
चत्वारश्चैव राजानस्तथा चाहं सुमध्यमे ॥ ५.११९.२३ ॥
Vem, então, ó de quadris belos; teu pai foi salvo por filhos, e também quatro reis e eu, ó de cintura esbelta.
5.119.24
गालवस्त्वभ्यनुज्ञाय सुपर्णं पन्नगाशनम् ।
पितुर्निर्यात्य तां कन्यां प्रययौ वनमेव ह ॥ ५.११९.२४ ॥
Gālava, tendo se despedido de Suparṇa, o devorador de serpentes, e entregado a donzela ao pai, partiu para a floresta.