Mahābhārata · Adhyāya 5.119
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.119.1
गालवं वैनतेयोऽथ प्रहसन्निदमब्रवीत् ।
दिष्ट्या कृतार्थं पश्यामि भवन्तमिह वै द्विज ॥ ५.११९.१ ॥
Da sprach Vainateya lachend zu Gālava diese Worte: »O Zweimalgeborener, zum Glück sehe ich dich hier, dein Ziel erreicht.«
5.119.2
गालवस्तु वचः श्रुत्वा वैनतेयेन भाषितम् ।
चतुर्भागावशिष्टं तदाचख्यौ कार्यमस्य हि ॥ ५.११९.२ ॥
Als Gālava Vainateyas Worte hörte, sagte er ihm, dass noch ein Viertel der Aufgabe übrig sei.
5.119.3
सुपर्णस्त्वब्रवीदेनं गालवं वदतां वरः ।
प्रयत्नस्ते न कर्तव्यो नैष संपत्स्यते तव ॥ ५.११९.३ ॥
Suparṇa, der Beste unter den Rednern, sprach zu Gālava: »Du sollst dich nicht bemühen; es wird dir nicht gelingen.«
5.119.4
पुरा हि कान्यकुब्जे वै गाधेः सत्यवतीं सुताम् ।
भार्यार्थे वरयत्कन्यामृचीकस्तेन भाषितः ॥ ५.११९.४ ॥
Vor langer Zeit, in Kānyakubja, bat Ṛcīka um Satyavatī, Gādhis Tochter, als Gemahlin; und Gādhi sprach zu ihm.
5.119.5
एकतःश्यामकर्णानां हयानां चन्द्रवर्चसाम् ।
भगवन्दीयतां मह्यं सहस्रमिति गालव ॥ ५.११९.५ ॥
»O Ehrwürdiger, man gebe mir tausend Pferde, auf der einen Seite dunkelohrig, mondhell.« So sprach er, o Gālava.
5.119.6
ऋचीकस्तु तथेत्युक्त्वा वरुणस्यालयं गतः ।
अश्वतीर्थे हयाँल्लब्ध्वा दत्तवान्पार्थिवाय वै ॥ ५.११९.६ ॥
Ṛcīka sprach: »So sei es«, und ging zur Wohnstatt Varuṇas; am Aśvatīrtha erhielt er die Pferde und gab sie dem König.
5.119.7
इष्ट्वा ते पुण्डरीकेण दत्ता राज्ञा द्विजातिषु ।
तेभ्यो द्वे द्वे शते क्रीत्वा प्राप्ते तैः पार्थिवैस्तदा ॥ ५.११९.७ ॥
Nachdem der König Puṇḍarīka ein Opfer vollzogen hatte, gab er den Dvijas Gaben; indem er von jedem zweihundert kaufte, erhielten diese Könige sie da.
5.119.8
अपराण्यपि चत्वारि शतानि द्विजसत्तम ।
नीयमानानि संतारे हृतान्यासन्नितस्ततः ॥ ५.११९.८ ॥
O Bester der Dvijas, vierhundert weitere Pferde, die geführt wurden, wurden hier und dort an der Furt geraubt.
5.119.9
एवं न शक्यमप्राप्यं प्राप्तुं गालव कर्हिचित् ।
इमामश्वशताभ्यां वै द्वाभ्यां तस्मै निवेदय ॥ ५.११९.९ ॥
O Gālava, was auf diese Weise nicht erlangt wird, kann niemals erlangt werden; überreiche diese ihm mit zweihundert Pferden.
5.119.10
विश्वामित्राय धर्मात्मन्षड्भिरश्वशतैः सह ।
ततोऽसि गतसंमोहः कृतकृत्यो द्विजोत्तम ॥ ५.११९.१० ॥
O Gerechter, gib sie Viśvāmitra zusammen mit sechshundert Pferden; dann wirst du von der Verwirrung befreit und dein Werk vollendet sein, o Bester der Dvijas.
5.119.11
गालवस्तं तथेत्युक्त्वा सुपर्णसहितस्ततः ।
आदायाश्वांश्च कन्यां च विश्वामित्रमुपागमत् ॥ ५.११९.११ ॥
Gālava sprach: »Es sei so«, begleitet von Suparṇa, nahm dann die Pferde und die Jungfrau und ging zu Viśvāmitra.
5.119.12
अश्वानां काङ्क्षितार्थानां षडिमानि शतानि वै ।
शतद्वयेन कन्येयं भवता प्रतिगृह्यताम् ॥ ५.११९.१२ ॥
Diese sechshundert Pferde sind für den gewünschten Zweck; zusammen mit zweihundert soll diese Jungfrau von dir angenommen werden.
5.119.13
अस्यां राजर्षिभिः पुत्रा जाता वै धार्मिकास्त्रयः ।
चतुर्थं जनयत्वेकं भवानपि नरोत्तमम् ॥ ५.११९.१३ ॥
Von ihr haben königliche Weise drei rechtschaffene Söhne gezeugt. Möge sie auch Ihnen einen vierten gebären, einen vortrefflichen Mann.
5.119.14
पूर्णान्येवं शतान्यष्टौ तुरगाणां भवन्तु ते ।
भवतो ह्यनृणो भूत्वा तपः कुर्यां यथासुखम् ॥ ५.११९.१४ ॥
So mögen Ihnen achthundert Pferde vollständig sein, damit ich, von meiner Schuld an Sie befreit, Askese nach Belieben üben kann.
5.119.15
विश्वामित्रस्तु तं दृष्ट्वा गालवं सह पक्षिणा ।
कन्यां च तां वरारोहामिदमित्यब्रवीद्वचः ॥ ५.११९.१५ ॥
Viśvāmitra, der Gālava zusammen mit dem Vogel und jene schönhüftige Jungfrau erblickte, sprach diese Worte.
5.119.16
किमियं पूर्वमेवेह न दत्ता मम गालव ।
पुत्रा ममैव चत्वारो भवेयुः कुलभावनाः ॥ ५.११९.१६ ॥
O Gālava, warum wurde sie mir nicht schon früher gegeben? Mögen mir selbst vier Söhne werden, die die Sippe zieren.
5.119.17
प्रतिगृह्णामि ते कन्यामेकपुत्रफलाय वै ।
अश्वाश्चाश्रममासाद्य चरन्तु मम सर्वशः ॥ ५.११९.१७ ॥
Um der Frucht eines einzigen Sohnes willen nehme ich diese Jungfrau von dir an. Und mögen die Pferde, in meine Einsiedelei gelangt, überall als die meinen umherziehen.
5.119.18
स तया रममाणोऽथ विश्वामित्रो महाद्युतिः ।
आत्मजं जनयामास माधवीपुत्रमष्टकम् ॥ ५.११९.१८ ॥
Dann, mit ihr sich vergnügend, zeugte der strahlende Viśvāmitra einen eigenen Sohn, Aṣṭaka, den Sohn der Mādhavī.
5.119.19
जातमात्रं सुतं तं च विश्वामित्रो महामुनिः ।
संयोज्यार्थैस्तथा धर्मैरश्वैस्तैः समयोजयत् ॥ ५.११९.१९ ॥
Gleich nach seiner Geburt versah der große Weise Viśvāmitra jenen Sohn mit Reichtum und Pflichten und rüstete ihn auch mit jenen Pferden aus.
5.119.20
अथाष्टकः पुरं प्रायात्तदा सोमपुरप्रभम् ।
निर्यात्य कन्यां शिष्याय कौशिकोपि वनं ययौ ॥ ५.११९.२० ॥
Da zog Aṣṭaka in seine Stadt, strahlend wie die Stadt des Soma; auch Kauśika ging, nachdem er dem Schüler die Jungfrau übergeben hatte, in den Wald.
5.119.21
गालवोपि सुपर्णेन सह निर्यात्य दक्षिणाम् ।
मनसाऽतिप्रतीतेन कन्यामिदमुवाच ह ॥ ५.११९.२१ ॥
Auch Gālava, der zusammen mit Suparṇa die Dakṣiṇā entrichtet hatte und im Herzen hoch erfreut war, sprach diese Worte zu der Jungfrau.
5.119.22
जातो दानपतिः पुत्रस्त्वया शूरस्तथाऽपरः ।
सत्यधर्मरतश्चान्यो यज्वा चापि तथाऽपरः ॥ ५.११९.२२ ॥
Von dir wurde ein Sohn geboren, Herr der Freigebigkeit, und ein anderer, der Held; einer erfreut sich an Wahrheit und Dharma, ein anderer ist Opferer, und ein weiterer ebenso.
5.119.23
तदागच्छ वरारोहे तारितस्ते पिता सुतैः ।
चत्वारश्चैव राजानस्तथा चाहं सुमध्यमे ॥ ५.११९.२३ ॥
Komm also, o Schönhüftige; dein Vater ist durch Söhne erlöst worden, ebenso vier Könige und auch ich, o Schlanke.
5.119.24
गालवस्त्वभ्यनुज्ञाय सुपर्णं पन्नगाशनम् ।
पितुर्निर्यात्य तां कन्यां प्रययौ वनमेव ह ॥ ५.११९.२४ ॥
Gālava nahm Abschied von Suparṇa, dem Schlangenfresser, übergab die Jungfrau ihrem Vater und ging in den Wald.