ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.12.1
क्रुद्धं तु नहुषं दृष्ट्वा देवा ऋषिपुरोगमाः ।
अब्रुवन्देवराजानं नहुषं घोरदर्शनम् ॥ ५.१२.१ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡ ನಹುಷನನ್ನು ನೋಡಿ, ಋಷಿಗಳನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸಿದ ದೇವತೆಗಳು ದೇವರಾಜನಿಗೆ, ಭಯಂಕರ ರೂಪದ ನಹುಷನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
5.12.2
देवराज जहि क्रोधं त्वयि क्रुद्धे जगद्विभो ।
त्रस्तं सासुरगन्धर्वं सकिंनरमहोरगम् ॥ ५.१२.२ ॥
ದೇವರಾಜನೇ, ಕೋಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು. ಜಗತ್ಪ್ರಭುವೇ, ನೀನು ಕುಪಿತನಾದಾಗ ಅಸುರ, ಗಂಧರ್ವ, ಕಿನ್ನರ, ಮಹೋರಗರೊಂದಿಗೆ ಜಗತ್ತು ಭಯಭೀತವಾಗಿದೆ.
5.12.3
जहि क्रोधमिमं साधो न कुप्यन्ति भवद्विधाः ।
परस्य पत्नी सा देवी प्रसीदस्व सुरेश्वर ॥ ५.१२.३ ॥
ಈ ಕೋಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು, ಸಾಧುವೇ. ನಿನ್ನಂತಹವರು ಕೋಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ದೇವಿ ಪರನ ಪತ್ನಿ; ಸುರೇಶ್ವರನೇ, ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು.
5.12.4
निवर्तय मनः पापात्परदाराभिमर्शनात् ।
देवराजोऽसि भद्रं ते प्रजा धर्मेण पालय ॥ ५.१२.४ ॥
ಪರಸ್ತ್ರೀ ಸ್ಪರ್ಶದ ಪಾಪದಿಂದ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸು. ನೀನು ದೇವರಾಜ; ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ಧರ್ಮದಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸು.
5.12.5
एवमुक्तो न जग्राह तद्वचः काममोहितः ।
अथ देवानुवाचेदमिन्द्रं प्रति सुराधिपः ॥ ५.१२.५ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರೂ, ಕಾಮಮೋಹಿತನಾದ ನಹುಷನು ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಸುರಾಧಿಪನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಇಂದ್ರನ ಕುರಿತು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
5.12.6
अहल्या धर्षिता पूर्वमृषिपत्नी यशस्विनी ।
जीवतो भर्तुरिन्द्रेण स वः किं न निवारितः ॥ ५.१२.६ ॥
ಹಿಂದೆ ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ ಋಷಿಪತ್ನಿ ಅಹಲ್ಯೆಯನ್ನು, ಅವಳ ಪತಿ ಜೀವಂತವಿರುವಾಗಲೇ ಇಂದ್ರನು ಅಪಮಾನಿಸಿದನು. ನೀವು ಅವನನ್ನು ಏಕೆ ತಡೆಯಲಿಲ್ಲ?
5.12.7
बहूनि च नृशंसानि कृतानीन्द्रेण वै पुरा ।
वैधर्म्याण्युपधाश्चैव स वः किं न निवारितः ॥ ५.१२.७ ॥
ಹಿಂದೆ ಇಂದ್ರನು ಅನೇಕ ಕ್ರೂರ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ, ಅಧರ್ಮಗಳನ್ನೂ, ವಂಚನೆಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಿದನು. ಅವನನ್ನು ನೀವು ಏಕೆ ತಡೆಯಲಿಲ್ಲ?
5.12.8
उपतिष्ठतु देवी मामेतदस्या हितं परम् ।
युष्माकं च सदा देवाः शिवमेवं भविष्यति ॥ ५.१२.८ ॥
ದೇವಿ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರಲಿ; ಇದೇ ಅವಳಿಗೆ ಮೇಲಿನ ಹಿತ. ದೇವತೆಗಳೇ, ಹೀಗೆಯೇ ನಿಮಗೂ ಸದಾ ಶುಭವಾಗುವುದು.
5.12.9
इन्द्राणीमानयिष्यामो यथेच्छसि दिवस्पते ।
जहि क्रोधमिमं वीर प्रीतो भव सुरेश्वर ॥ ५.१२.९ ॥
ಸ್ವರ್ಗಾಧಿಪತಿಯೇ, ನೀವು ಇಚ್ಛಿಸಿದಂತೆ ಇಂದ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಕರೆತರುತ್ತೇವೆ. ವೀರನೇ, ಈ ಕ್ರೋಧವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು; ಸುರೇಶ್ವರನೇ, ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು.
5.12.10
इत्युक्त्वा तं तदा देवा ऋषिभिः सह भारत ।
तग्मुर्बृहस्पतिं वक्तुमिन्द्राणीं चाशुभं वचः ॥ ५.१२.१० ॥
ಭಾರತನೇ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ದೇವತೆಗಳು ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು; ಇಂದ್ರಾಣಿಯ ಕುರಿತು ಅಶುಭ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಲು.
5.12.11
जानीमः शरणं प्राप्तामिन्द्राणीं तव वेश्मनि ।
दत्ताभयां च विप्रेन्द्र त्वया देवर्षिसत्तम ॥ ५.१२.११ ॥
ಇಂದ್ರಾಣಿ ನಿನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಶರಣು ಬಂದಿರುವುದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ; ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ದೇವರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮನೇ, ನೀನು ಅವಳಿಗೆ ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೀಯೆ.
5.12.12
ते त्वां देवाः सगन्धर्वा ऋषयश्च महाद्युते ।
प्रसादयन्ति चेन्द्राणी नहुषाय प्रदीयताम् ॥ ५.१२.१२ ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೇ, ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಇಂದ್ರಾಣಿಯನ್ನು ನಹುಷನಿಗೆ ಕೊಡಲಿ.
5.12.13
इन्द्राद्विशिष्टो नहुषो देवराजो महाद्युतिः ।
वृणोत्विमं वरारोहा भर्तृत्वे वरवर्णिनी ॥ ५.१२.१३ ॥
ನಹುಷನು ಇಂದ್ರನಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದೇವರಾಜ, ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿ. ಸುಂದರ ಸೊಂಟದ, ಸುಂದರ ವರ್ಣದ ಈಕೆ ಇವನನ್ನು ಪತಿಯಾಗಿ ವರಿಸಲಿ.
5.12.14
एवमुक्ते तु सा देवी बाष्पमुत्सृज्य सस्वनम् ।
उवाच रुदती दीना बृहस्पतिमिदं वचः ॥ ५.१२.१४ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಗಲು ಆ ದೇವಿ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿ ಬಿಕ್ಕುತ್ತ, ಅಳುತ್ತ, ದೀನಳಾಗಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
5.12.15
नाहमिच्छामि नहुषं पतिं देवर्षिसत्तम ।
शरणागतास्मि ते ब्रहंस्त्रायस्व महतो भयात् ॥ ५.१२.१५ ॥
ದೇವರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾನು ನಹುಷನನ್ನು ಪತಿಯಾಗಿ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಶರಣು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ; ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಮಹಾ ಭಯದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.
5.12.16
शरणागतं न त्यजेयमिन्द्राणि मम निश्चयः ।
धर्मज्ञां सत्यशीलां च न त्यजेयमनिन्दिते ॥ ५.१२.१६ ॥
ಇಂದ್ರಾಣಿಯೇ, ಶರಣು ಬಂದವರನ್ನು ನಾನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಇದು ನನ್ನ ನಿಶ್ಚಯ. ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲ, ಸತ್ಯಶೀಲಳಾದ ನಿನ್ನನ್ನೂ ನಾನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ, ನಿರ್ದೋಷಿಣಿಯೇ.
5.12.17
नाकार्यं कर्तुमिच्छामि ब्राह्मणः सन्विशेषतः ।
श्रुतधर्मा सत्यशीलो जानन्धर्मानुशासनम् ॥ ५.१२.१७ ॥
ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕೇಳಿ ತಿಳಿದವನು, ಸತ್ಯಶೀಲನು, ಧರ್ಮೋಪದೇಶವನ್ನು ಬಲ್ಲವನು; ಅಯೋಗ್ಯವಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
5.12.18
नाहमेतत्करिष्यामि गच्छध्वं वै सुरोत्तमाः ।
अस्मिंश्चार्थे पुरा गीतं ब्रह्मणा श्रूयतामिदम् ॥ ५.१२.१८ ॥
ನಾನು ಇದನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ದೇವೋತ್ತಮರೇ, ಹೋಗಿ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹಾಡಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.
5.12.19
न तस्य बीजं रोहति रोहकाले ।
न तस्य वर्षं वर्षति वर्षकाले।
भीतं प्रपन्नं प्रददाति शत्रवे ।
न स त्रातारं लभते त्राणमिच्छन् ॥ ५.१२.१९ ॥
ಭಯದಿಂದ ಶರಣು ಬಂದವನನ್ನು ಶತ್ರುವಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುವವನ ಬೀಜ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಮೊಳಕೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಮಳೆ ಸುರಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ರಕ್ಷಣೆ ಬಯಸಿದರೂ ಅವನಿಗೆ ರಕ್ಷಕ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
5.12.20
मोघमन्नं विन्दति चाप्यचेताः ।
स्वर्गाल्लोकाद्धश्यति नष्टचेष्टः।
भीतं प्रपन्नं प्रददाति यो वै ।
न तस्य हव्यं प्रतिगृह्णन्ति देवाः ॥ ५.१२.२० ॥
ಭಯದಿಂದ ಶರಣು ಬಂದವನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸುವ ಮೂಢನ ಅನ್ನ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ; ಅವನ ಪ್ರಯತ್ನ ನಾಶವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಲೋಕದಿಂದ ಅವನು ಬೀಳುತ್ತಾನೆ; ದೇವತೆಗಳು ಅವನ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
5.12.21
प्रमीयते चास्य प्रजा ह्यकाले ।
सदा विवासं पितरोऽस्य कुर्वते।
भीतं प्रपन्नं प्रददाति शत्रवे ।
सेन्द्रा देवाः प्रहरन्त्यस्य वज्रम् ॥ ५.१२.२१ ॥
ಅವನ ಸಂತಾನ ಅಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾಯುತ್ತದೆ; ಅವನ ಪಿತೃಗಳು ಅವನನ್ನು ಸದಾ ದೂರ ಓಡಿಸುತ್ತಾರೆ; ಭಯದಿಂದ ಶರಣು ಬಂದವನನ್ನು ಶತ್ರುವಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುವವನ ಮೇಲೆ ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ವಜ್ರದಿಂದ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
5.12.22
एतदेवं विजानन्वै न दास्यामि शचीमिमाम् ।
इन्द्राणीं विश्रुतां लोके शक्रस्य महिषीं प्रियां ॥ ५.१२.२२ ॥
ಇದನ್ನು ಹೀಗೆ ತಿಳಿದು ನಾನು ಈ ಶಚಿಯನ್ನು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ — ಲೋಕ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದ ಇಂದ್ರಾಣಿ, ಶಕ್ರನ ಪ್ರಿಯ ಪಟ್ಟಮಹಿಷಿ ಅವಳು.
5.12.23
अस्या हितं भवेद्यच्च मम चापि हितं भवेत् ।
क्रियतां तत्सुरश्रेष्ठा नहि दास्याम्यहं शचीम् ॥ ५.१२.२३ ॥
ಅವಳಿಗೆ ಯಾವುದು ಹಿತವೋ, ನನಗೂ ಯಾವುದು ಹಿತವೋ, ಅದನ್ನೇ ಮಾಡಿ, ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠರೇ; ಆದರೆ ನಾನು ಶಚಿಯನ್ನು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ.
5.12.24
अथ देवाः सगन्धर्वा गुरुमाहुरिदं वचः ।
कथं सुनीतं नु भवेन्मन्त्रयस्व बृहस्पते ॥ ५.१२.२४ ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಗಂಧರ್ವರೊಡನೆ ಗುರುವಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಓ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯೇ, ಇದು ಹೇಗೆ ಉತ್ತಮ ನೀತಿಯಾಗಬಲ್ಲದು, ಆಲೋಚಿಸು.
5.12.25
नहुषं याचतां देवी किंचित्कालान्तरं शुभा ।
इन्द्राणि हितमेतद्धि तथाऽस्माकं भविष्यति ॥ ५.१२.२५ ॥
ಓ ಇಂದ್ರಾಣಿ, ಶುಭೆಯಾದ ದೇವಿಯು ನಹುಷನಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಕೇಳಲಿ; ಇದು ಹಿತಕರ, ಹೀಗೆಯೇ ನಮಗೂ ಒಳಿತಾಗುವುದು.
5.12.26
बहुविघ्नः सुराः कालः कालः कालं नयिष्यति ।
गर्वितो बलवांश्चापि नहुषो वरसंश्रयात् ॥ ५.१२.२६ ॥
ಓ ದೇವತೆಗಳೇ, ಕಾಲವು ಅನೇಕ ವಿಘ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ; ಕಾಲವೇ ಕಾಲವನ್ನು ನಡೆಸುವುದು. ನಹುಷನು ಗರ್ವಿತನೂ ಬಲವಂತನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ, ವರದ ಆಶ್ರಯದಿಂದ ಇನ್ನೂ ಪ್ರಬಲನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
5.12.27
ततस्तेन तथोक्ते तु प्रीता देवास्तथाब्रुवन् ।
ब्रह्मन्साध्विदमुक्तं ते हितं सर्वं दिवौकसाम् ॥ ५.१२.२७ ॥
ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಓ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ನೀವು ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಹೇಳಿದಿರಿ; ಇದು ದಿವ್ಯಲೋಕವಾಸಿಗಳೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹಿತಕರ.
5.12.28
एवमेतद्द्विजश्रेष्ठ देवी चेयं प्रसाद्यताम् ।
ततः समस्ता इन्द्राणीं देवाश्चाग्निपुरोगमाः ॥ ५.१२.२८ ॥
ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ಇದು ಹೀಗೆಯೇ; ಈ ದೇವಿಯನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಆಗ ಅಗ್ನಿಯ ಮುಂದಾಳತ್ವದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಇಂದ್ರಾಣಿಯೊಂದಿಗೆ...
5.12.29
ऊचुर्वचनमव्यग्रा लोकानां हितकाम्यया ।
त्वया जगदिदं सर्वं धृतं स्थावरजङ्गमम्।
एकपत्न्यसि सत्या च गच्छस्व नहुषं प्रति ॥ ५.१२.२९ ॥
ಅವರು ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಲೋಕಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದರು: "ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮ ಎಲ್ಲ ಈ ಜಗತ್ತು ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ನೀನು ಏಕಪತ್ನಿವ್ರತೆ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವತಿ; ನಹುಷನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು."
5.12.30
क्षिप्रं त्वामभिकामश्च विनशिष्यति पापकृत् ।
नहुषो देवि शक्रश्च सुरैश्वर्यमवाप्स्यति ॥ ५.१२.३० ॥
ದೇವಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ಬಯಸುವ ಆ ಪಾಪಿ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುವನು. ನಹುಷನೂ ಶಕ್ರನೂ (ಇಂದ್ರನೂ) ದೇವತೆಗಳ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವರು.
5.12.31
एवं विनिश्चयं कृत्वा इन्द्राणी कार्यसिद्धये ।
अभ्यगच्छत सव्रीडा नहुषं घोरदर्शनम् ॥ ५.१२.३१ ॥
ಹೀಗೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಇಂದ್ರಾಣಿ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಭಯಂಕರ ರೂಪದ ನಹುಷನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಳು.
5.12.32
दृष्ट्वा तां नहुषश्चापि वयोरूपसमन्विताम् ।
समहृष्यत दुष्टात्मा कामोपहतचेतनः ॥ ५.१२.३२ ॥
ಯೌವನ ಮತ್ತು ರೂಪದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ದುಷ್ಟಮನಸ್ಸಿನ ನಹುಷನೂ ಹರ್ಷಗೊಂಡನು; ಕಾಮದಿಂದ ಅವನ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಹತವಾಗಿತ್ತು.