മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.12.1
क्रुद्धं तु नहुषं दृष्ट्वा देवा ऋषिपुरोगमाः ।
अब्रुवन्देवराजानं नहुषं घोरदर्शनम् ॥ ५.१२.१ ॥
കോപിച്ചുനിൽക്കുന്ന നഹുഷനെ കണ്ട്, ഋഷിമാരെ മുന്നിൽ നിർത്തിയ ദേവന്മാർ ദേവരാജനോടും ഭയങ്കര രൂപിയായ നഹുഷനോടും പറഞ്ഞു.
5.12.2
देवराज जहि क्रोधं त्वयि क्रुद्धे जगद्विभो ।
त्रस्तं सासुरगन्धर्वं सकिंनरमहोरगम् ॥ ५.१२.२ ॥
ദേവരാജാ, കോപം ഉപേക്ഷിക്കുക. ജഗത്പ്രഭോ, നീ കോപിക്കുമ്പോൾ അസുരന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും കിന്നരന്മാരും മഹോരഗന്മാരുമടങ്ങുന്ന ലോകം ഭയന്നിരിക്കുന്നു.
5.12.3
जहि क्रोधमिमं साधो न कुप्यन्ति भवद्विधाः ।
परस्य पत्नी सा देवी प्रसीदस्व सुरेश्वर ॥ ५.१२.३ ॥
സാധോ, ഈ കോപം ഉപേക്ഷിക്കുക. നിന്നെപ്പോലുള്ളവർ കോപിക്കാറില്ല. ആ ദേവി പരന്റെ ഭാര്യയാണ്; സുരേശ്വരാ, പ്രസന്നനാകൂ.
5.12.4
निवर्तय मनः पापात्परदाराभिमर्शनात् ।
देवराजोऽसि भद्रं ते प्रजा धर्मेण पालय ॥ ५.१२.४ ॥
പരസ്ത്രീ സ്പർശനമാകുന്ന പാപത്തിൽനിന്ന് മനസ്സിനെ പിന്തിരിപ്പിക്കുക. നീ ദേവരാജനാണ്; നിനക്ക് മംഗളം. ധർമ്മത്തോടെ പ്രജകളെ പാലിക്കുക.
5.12.5
एवमुक्तो न जग्राह तद्वचः काममोहितः ।
अथ देवानुवाचेदमिन्द्रं प्रति सुराधिपः ॥ ५.१२.५ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടും കാമമോഹിതനായ നഹുഷൻ ആ വാക്കുകൾ സ്വീകരിച്ചില്ല. അപ്പോൾ സുരാധിപൻ ദേവന്മാരോട് ഇന്ദ്രനെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
5.12.6
अहल्या धर्षिता पूर्वमृषिपत्नी यशस्विनी ।
जीवतो भर्तुरिन्द्रेण स वः किं न निवारितः ॥ ५.१२.६ ॥
പണ്ട് യശസ്വിനിയായ ഋഷിപത്നി അഹല്യയെ ഭർത്താവ് ജീവിച്ചിരിക്കെ ഇന്ദ്രൻ അപമാനിച്ചു. നിങ്ങൾ അവനെ എന്തുകൊണ്ട് തടഞ്ഞില്ല?
5.12.7
बहूनि च नृशंसानि कृतानीन्द्रेण वै पुरा ।
वैधर्म्याण्युपधाश्चैव स वः किं न निवारितः ॥ ५.१२.७ ॥
മുൻകാലത്ത് ഇന്ദ്രൻ അനേകം ക്രൂരകർമ്മങ്ങളും അധർമ്മങ്ങളും വഞ്ചനകളും ചെയ്തു. അവനെ നിങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ട് തടഞ്ഞില്ല?
5.12.8
उपतिष्ठतु देवी मामेतदस्या हितं परम् ।
युष्माकं च सदा देवाः शिवमेवं भविष्यति ॥ ५.१२.८ ॥
ദേവി എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരട്ടെ; ഇതാണ് അവൾക്ക് ഏറ്റവും നല്ലത്. ദേവന്മാരേ, ഇങ്ങനെതന്നെ നിങ്ങൾക്കും എപ്പോഴും ശുഭം ഉണ്ടാകും.
5.12.9
इन्द्राणीमानयिष्यामो यथेच्छसि दिवस्पते ।
जहि क्रोधमिमं वीर प्रीतो भव सुरेश्वर ॥ ५.१२.९ ॥
സ്വർഗ്ഗാധിപതേ, നിങ്ങൾ ഇച്ഛിക്കുന്നതുപോലെ ഇന്ദ്രാണിയെ ഞങ്ങൾ കൊണ്ടുവരാം. വീരാ, ഈ കോപം ഉപേക്ഷിക്കൂ; സുരേശ്വരാ, പ്രസന്നനാകൂ.
5.12.10
इत्युक्त्वा तं तदा देवा ऋषिभिः सह भारत ।
तग्मुर्बृहस्पतिं वक्तुमिन्द्राणीं चाशुभं वचः ॥ ५.१२.१० ॥
ഭാരതാ, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് ദേവന്മാർ ഋഷിമാരോടൊപ്പം ബൃഹസ്പതിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി; ഇന്ദ്രാണിയെക്കുറിച്ച് അശുഭ വാക്കുകൾ പറയാൻ.
5.12.11
जानीमः शरणं प्राप्तामिन्द्राणीं तव वेश्मनि ।
दत्ताभयां च विप्रेन्द्र त्वया देवर्षिसत्तम ॥ ५.१२.११ ॥
ഇന്ദ്രാണി നിന്റെ വീട്ടിൽ അഭയം തേടി വന്നിരിക്കുന്നതായി ഞങ്ങൾക്കറിയാം; വിപ്രശ്രേഷ്ഠാ, ദേവർഷിമാരിൽ ഉത്തമനേ, നീ അവൾക്ക് അഭയം നൽകിയിരിക്കുന്നു.
5.12.12
ते त्वां देवाः सगन्धर्वा ऋषयश्च महाद्युते ।
प्रसादयन्ति चेन्द्राणी नहुषाय प्रदीयताम् ॥ ५.१२.१२ ॥
മഹാതേജസ്വിയേ, ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും ഋഷിമാരും നിന്നെ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രാണിയെ നഹുഷന് നൽകണം.
5.12.13
इन्द्राद्विशिष्टो नहुषो देवराजो महाद्युतिः ।
वृणोत्विमं वरारोहा भर्तृत्वे वरवर्णिनी ॥ ५.१२.१३ ॥
നഹുഷൻ ഇന്ദ്രനേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനായ ദേവരാജാവാണ്, മഹാതേജസ്വി. സുന്ദരമായ അരക്കെട്ടും വർണ്ണവുമുള്ളവളേ, ഇവനെ ഭർത്താവായി വരിക്കട്ടെ.
5.12.14
एवमुक्ते तु सा देवी बाष्पमुत्सृज्य सस्वनम् ।
उवाच रुदती दीना बृहस्पतिमिदं वचः ॥ ५.१२.१४ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ ആ ദേവി കണ്ണീർ പൊഴിച്ച് വിതുമ്പിക്കൊണ്ട്, കരഞ്ഞു ദീനയായി ബൃഹസ്പതിയോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
5.12.15
नाहमिच्छामि नहुषं पतिं देवर्षिसत्तम ।
शरणागतास्मि ते ब्रहंस्त्रायस्व महतो भयात् ॥ ५.१२.१५ ॥
ദേവർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, ഞാൻ നഹുഷനെ ഭർത്താവായി ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ഞാൻ നിന്റെ ശരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു; ബ്രഹ്മാവേ, മഹാഭയത്തിൽനിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കേണമേ.
5.12.16
शरणागतं न त्यजेयमिन्द्राणि मम निश्चयः ।
धर्मज्ञां सत्यशीलां च न त्यजेयमनिन्दिते ॥ ५.१२.१६ ॥
ഇന്ദ്രാണീ, ശരണം പ്രാപിച്ചവനെ ഞാൻ ഉപേക്ഷിക്കുകയില്ല; ഇതാണ് എന്റെ നിശ്ചയം. ധർമ്മജ്ഞയും സത്യശീലയുമായ നിന്നെയും ഞാൻ ഉപേക്ഷിക്കുകയില്ല, കുറ്റമറ്റവളേ.
5.12.17
नाकार्यं कर्तुमिच्छामि ब्राह्मणः सन्विशेषतः ।
श्रुतधर्मा सत्यशीलो जानन्धर्मानुशासनम् ॥ ५.१२.१७ ॥
ഞാൻ ബ്രാഹ്മണനാണ്, വിശേഷിച്ച് ധർമ്മശാസ്ത്രം കേട്ടറിഞ്ഞവനും സത്യശീലനും ധർമ്മോപദേശം അറിയുന്നവനുമാണ്; അനുചിതമായ കർമ്മം ചെയ്യാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
5.12.18
नाहमेतत्करिष्यामि गच्छध्वं वै सुरोत्तमाः ।
अस्मिंश्चार्थे पुरा गीतं ब्रह्मणा श्रूयतामिदम् ॥ ५.१२.१८ ॥
ഞാൻ ഇതു ചെയ്യുകയില്ല. ദേവോത്തമരേ, പോകുവിൻ. ഈ കാര്യത്തിൽ പണ്ട് ബ്രഹ്മാവ് പാടിയത് കേൾക്കുവിൻ.
5.12.19
न तस्य बीजं रोहति रोहकाले ।
न तस्य वर्षं वर्षति वर्षकाले।
भीतं प्रपन्नं प्रददाति शत्रवे ।
न स त्रातारं लभते त्राणमिच्छन् ॥ ५.१२.१९ ॥
ഭയന്ന് ശരണം പ്രാപിച്ചവനെ ശത്രുവിന് ഏൽപ്പിക്കുന്നവന്റെ വിത്ത് മുളയ്ക്കുകയില്ല; മുളയ്ക്കുന്ന കാലത്ത് അവനു മഴ പെയ്യുകയില്ല; രക്ഷ ആഗ്രഹിച്ചാലും അവന് രക്ഷകനെ ലഭിക്കുകയില്ല.
5.12.20
मोघमन्नं विन्दति चाप्यचेताः ।
स्वर्गाल्लोकाद्धश्यति नष्टचेष्टः।
भीतं प्रपन्नं प्रददाति यो वै ।
न तस्य हव्यं प्रतिगृह्णन्ति देवाः ॥ ५.१२.२० ॥
ഭയന്ന് ശരണം പ്രാപിച്ചവനെ ഏൽപ്പിക്കുന്ന അവിവേകിയുടെ അന്നം വ്യർഥമാകുന്നു; അവന്റെ പ്രയത്നം നശിച്ച് സ്വർഗത്തിൽ നിന്നും ലോകത്തിൽ നിന്നും അവൻ വീഴുന്നു; ദേവന്മാർ അവന്റെ ഹവിസ്സ് സ്വീകരിക്കുന്നില്ല.
5.12.21
प्रमीयते चास्य प्रजा ह्यकाले ।
सदा विवासं पितरोऽस्य कुर्वते।
भीतं प्रपन्नं प्रददाति शत्रवे ।
सेन्द्रा देवाः प्रहरन्त्यस्य वज्रम् ॥ ५.१२.२१ ॥
അവന്റെ സന്തതികൾ അകാലത്തിൽ മരിക്കുന്നു; അവന്റെ പിതൃക്കൾ അവനെ എപ്പോഴും പുറന്തള്ളുന്നു; ഭയന്ന് ശരണം പ്രാപിച്ചവനെ ശത്രുവിന് ഏൽപ്പിക്കുന്നവന്റെ മേൽ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ദേവന്മാർ വജ്രം പ്രഹരിക്കുന്നു.
5.12.22
एतदेवं विजानन्वै न दास्यामि शचीमिमाम् ।
इन्द्राणीं विश्रुतां लोके शक्रस्य महिषीं प्रियां ॥ ५.१२.२२ ॥
ഇത് ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ് ഞാൻ ഈ ശചിയെ നൽകുകയില്ല — ലോകപ്രസിദ്ധയായ ഇന്ദ്രാണി, ശക്രന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പട്ടമഹിഷിയാണവൾ.
5.12.23
अस्या हितं भवेद्यच्च मम चापि हितं भवेत् ।
क्रियतां तत्सुरश्रेष्ठा नहि दास्याम्यहं शचीम् ॥ ५.१२.२३ ॥
അവൾക്ക് ഹിതമായത് എനിക്കും ഹിതമായത് — ദേവശ്രേഷ്ഠരേ, അത് ചെയ്യുവിൻ; പക്ഷേ ഞാൻ ശചിയെ നൽകുകയില്ല.
5.12.24
अथ देवाः सगन्धर्वा गुरुमाहुरिदं वचः ।
कथं सुनीतं नु भवेन्मन्त्रयस्व बृहस्पते ॥ ५.१२.२४ ॥
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും ഗുരുവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ഹേ ബൃഹസ്പതേ, ഇത് എങ്ങനെ നല്ല നീതിയാകും, ആലോചിക്കൂ.
5.12.25
नहुषं याचतां देवी किंचित्कालान्तरं शुभा ।
इन्द्राणि हितमेतद्धि तथाऽस्माकं भविष्यति ॥ ५.१२.२५ ॥
ഹേ ഇന്ദ്രാണീ, ശുഭയായ ദേവി നഹുഷനോട് കുറച്ചുകാലത്തേക്ക് ആവശ്യപ്പെടട്ടെ; ഇതാണ് ഹിതം, അങ്ങനെ നമുക്കും നന്മ ഭവിക്കും.
5.12.26
बहुविघ्नः सुराः कालः कालः कालं नयिष्यति ।
गर्वितो बलवांश्चापि नहुषो वरसंश्रयात् ॥ ५.१२.२६ ॥
ഹേ ദേവന്മാരേ, കാലം പല വിഘ്നങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതാണ്; കാലം തന്നെ കാലത്തെ നയിക്കും. നഹുഷൻ അഹങ്കാരിയും ബലവാനുമാണ്, വരത്തിന്റെ ആശ്രയത്താൽ അവൻ കൂടുതൽ ബലവാനാണ്.
5.12.27
ततस्तेन तथोक्ते तु प्रीता देवास्तथाब्रुवन् ।
ब्रह्मन्साध्विदमुक्तं ते हितं सर्वं दिवौकसाम् ॥ ५.१२.२७ ॥
അദ്ദേഹം അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ സന്തുഷ്ടരായ ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: ഹേ ബ്രഹ്മൻ, നന്നായി പറഞ്ഞു; ഇത് സ്വർഗ്ഗവാസികൾക്കെല്ലാം ഹിതകരമാണ്.
5.12.28
एवमेतद्द्विजश्रेष्ठ देवी चेयं प्रसाद्यताम् ।
ततः समस्ता इन्द्राणीं देवाश्चाग्निपुरोगमाः ॥ ५.१२.२८ ॥
ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഇത് അങ്ങനെതന്നെ; ഈ ദേവിയെ പ്രസാദിപ്പിക്കണം. അപ്പോൾ അഗ്നി മുൻനിർത്തി എല്ലാ ദേവന്മാരും ഇന്ദ്രാണിയോട്...
5.12.29
ऊचुर्वचनमव्यग्रा लोकानां हितकाम्यया ।
त्वया जगदिदं सर्वं धृतं स्थावरजङ्गमम्।
एकपत्न्यसि सत्या च गच्छस्व नहुषं प्रति ॥ ५.१२.२९ ॥
അവർ ശാന്തമനസ്സോടെ, ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ച് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു: "സ്ഥാവരജംഗമമായ ഈ ലോകമെല്ലാം നിന്നാൽ ധരിക്കപ്പെടുന്നു. നീ ഏകപത്നീവ്രതയും സത്യവതിയുമാണ്; നഹുഷന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകൂ."
5.12.30
क्षिप्रं त्वामभिकामश्च विनशिष्यति पापकृत् ।
नहुषो देवि शक्रश्च सुरैश्वर्यमवाप्स्यति ॥ ५.१२.३० ॥
ദേവീ, നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആ പാപി വേഗം നശിക്കും. നഹുഷനും ശക്രനും (ഇന്ദ്രനും) ദേവൈശ്വര്യം നേടും.
5.12.31
एवं विनिश्चयं कृत्वा इन्द्राणी कार्यसिद्धये ।
अभ्यगच्छत सव्रीडा नहुषं घोरदर्शनम् ॥ ५.१२.३१ ॥
ഇങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച്, കാര്യസിദ്ധിക്കായി ഇന്ദ്രാണി ലജ്ജയോടെ ഭയങ്കരരൂപിയായ നഹുഷന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
5.12.32
दृष्ट्वा तां नहुषश्चापि वयोरूपसमन्विताम् ।
समहृष्यत दुष्टात्मा कामोपहतचेतनः ॥ ५.१२.३२ ॥
യൗവനവും രൂപവുമുള്ള അവളെ കണ്ട്, ദുഷ്ടമനസ്സുള്ള നഹുഷനും സന്തോഷിച്ചു; കാമത്താൽ അവന്റെ ബോധം തകർന്നിരുന്നു.