மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.12.1
क्रुद्धं तु नहुषं दृष्ट्वा देवा ऋषिपुरोगमाः ।
अब्रुवन्देवराजानं नहुषं घोरदर्शनम् ॥ ५.१२.१ ॥
கோபமடைந்த நகுஷனைக் கண்டு, ரிஷிகளை முன்னிறுத்திய தேவர்கள் தேவராஜனிடம், பயங்கரத் தோற்றமுடைய நகுஷனிடம் கூறினர்.
5.12.2
देवराज जहि क्रोधं त्वयि क्रुद्धे जगद्विभो ।
त्रस्तं सासुरगन्धर्वं सकिंनरमहोरगम् ॥ ५.१२.२ ॥
தேவராஜனே, கோபத்தை விடு. ஜகத்பிரபுவே, நீ கோபமுற்றால் அசுரர், கந்தர்வர், கின்னரர், மஹோரகர்களுடன் உலகம் அஞ்சுகிறது.
5.12.3
जहि क्रोधमिमं साधो न कुप्यन्ति भवद्विधाः ।
परस्य पत्नी सा देवी प्रसीदस्व सुरेश्वर ॥ ५.१२.३ ॥
இந்தக் கோபத்தை விடு, நல்லவனே. உன்னைப் போன்றவர்கள் கோபிப்பதில்லை. அந்தத் தேவி பிறர் மனைவி; சுரேஸ்வரனே, அருள் கூர்வாயாக.
5.12.4
निवर्तय मनः पापात्परदाराभिमर्शनात् ।
देवराजोऽसि भद्रं ते प्रजा धर्मेण पालय ॥ ५.१२.४ ॥
பிறன் மனைவியைத் தொடும் பாவத்திலிருந்து உன் மனதைத் திருப்பு. நீ தேவராஜன்; உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும். தர்மத்தோடு மக்களைக் காத்திடு.
5.12.5
एवमुक्तो न जग्राह तद्वचः काममोहितः ।
अथ देवानुवाचेदमिन्द्रं प्रति सुराधिपः ॥ ५.१२.५ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டும், காமத்தால் மயங்கிய நகுஷன் அந்த வார்த்தைகளை ஏற்கவில்லை. பின்னர் சுராதிபன் தேவர்களிடம் இந்திரனைக் குறித்து இவ்வாறு கூறினான்.
5.12.6
अहल्या धर्षिता पूर्वमृषिपत्नी यशस्विनी ।
जीवतो भर्तुरिन्द्रेण स वः किं न निवारितः ॥ ५.१२.६ ॥
முன்பொரு காலத்தில் புகழ்மிக்க ரிஷிபத்னி அஹல்யை, அவளுடைய கணவன் உயிருடன் இருக்கையில், இந்திரனால் கெடுக்கப்பட்டாள். அவனை நீங்கள் ஏன் தடுக்கவில்லை?
5.12.7
बहूनि च नृशंसानि कृतानीन्द्रेण वै पुरा ।
वैधर्म्याण्युपधाश्चैव स वः किं न निवारितः ॥ ५.१२.७ ॥
முன்பு இந்திரன் பல கொடிய செயல்களையும், அதர்மங்களையும், வஞ்சனைகளையும் செய்தான். அவனை நீங்கள் ஏன் தடுக்கவில்லை?
5.12.8
उपतिष्ठतु देवी मामेतदस्या हितं परम् ।
युष्माकं च सदा देवाः शिवमेवं भविष्यति ॥ ५.१२.८ ॥
தேவி என்னிடம் வரட்டும்; இதுவே அவளுக்கு மிக்க நன்மை. தேவர்களே, இவ்வாறே உங்களுக்கும் எப்போதும் நலம் உண்டாகும்.
5.12.9
इन्द्राणीमानयिष्यामो यथेच्छसि दिवस्पते ।
जहि क्रोधमिमं वीर प्रीतो भव सुरेश्वर ॥ ५.१२.९ ॥
தேவேந்திரரே, நீங்கள் விரும்பியபடி இந்திராணியை அழைத்து வருவோம். வீரரே, இந்தக் கோபத்தை விடுங்கள்; தேவர்களின் தலைவரே, மகிழ்ச்சியடையுங்கள்.
5.12.10
इत्युक्त्वा तं तदा देवा ऋषिभिः सह भारत ।
तग्मुर्बृहस्पतिं वक्तुमिन्द्राणीं चाशुभं वचः ॥ ५.१२.१० ॥
பாரதனே, இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, தேவர்கள் முனிவர்களுடன் பிருஹஸ்பதியிடம் சென்றனர்; இந்திராணியைப் பற்றிய அசுப வார்த்தைகளைச் சொல்ல.
5.12.11
जानीमः शरणं प्राप्तामिन्द्राणीं तव वेश्मनि ।
दत्ताभयां च विप्रेन्द्र त्वया देवर्षिसत्तम ॥ ५.१२.११ ॥
இந்திராணி உங்கள் இல்லத்தில் அடைக்கலம் தேடி வந்திருப்பதை நாங்கள் அறிவோம்; பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, தேவரிஷிகளில் உயர்ந்தவரே, நீங்கள் அவளுக்கு அபயம் அளித்தீர்கள்.
5.12.12
ते त्वां देवाः सगन्धर्वा ऋषयश्च महाद्युते ।
प्रसादयन्ति चेन्द्राणी नहुषाय प्रदीयताम् ॥ ५.१२.१२ ॥
மகா ஒளி பொருந்தியவரே, தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் முனிவர்களும் உம்மை வேண்டுகின்றனர்; இந்திராணியை நகுஷனுக்குக் கொடுக்கப்படட்டும்.
5.12.13
इन्द्राद्विशिष्टो नहुषो देवराजो महाद्युतिः ।
वृणोत्विमं वरारोहा भर्तृत्वे वरवर्णिनी ॥ ५.१२.१३ ॥
நகுஷன் இந்திரனை விடச் சிறந்த தேவராஜன்; பேரொளி கொண்டவன். அழகிய இடையும் அழகிய நிறமும் கொண்டவளே, இவனைக் கணவனாக வரிக்கட்டும்.
5.12.14
एवमुक्ते तु सा देवी बाष्पमुत्सृज्य सस्वनम् ।
उवाच रुदती दीना बृहस्पतिमिदं वचः ॥ ५.१२.१४ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும் அந்தத் தேவி கண்ணீர் சிந்தி விம்மியவாறு, அழுதுகொண்டே துயருற்று பிருஹஸ்பதியிடம் இச்சொற்களைச் சொன்னாள்.
5.12.15
नाहमिच्छामि नहुषं पतिं देवर्षिसत्तम ।
शरणागतास्मि ते ब्रहंस्त्रायस्व महतो भयात् ॥ ५.१२.१५ ॥
தேவரிஷிகளில் சிறந்தவரே, நான் நகுஷனைக் கணவனாக விரும்பவில்லை. உம்மிடம் சரணடைந்தேன்; பிரம்மனே, பெரும் பயத்திலிருந்து என்னைக் காப்பாற்றுங்கள்.
5.12.16
शरणागतं न त्यजेयमिन्द्राणि मम निश्चयः ।
धर्मज्ञां सत्यशीलां च न त्यजेयमनिन्दिते ॥ ५.१२.१६ ॥
இந்திராணியே, சரணடைந்தவரை நான் கைவிடமாட்டேன்; இதுவே என் உறுதி. தர்மம் அறிந்தவளும் சத்தியமான நடத்தை உடையவளுமான உன்னையும் நான் கைவிடமாட்டேன், குற்றமற்றவளே.
5.12.17
नाकार्यं कर्तुमिच्छामि ब्राह्मणः सन्विशेषतः ।
श्रुतधर्मा सत्यशीलो जानन्धर्मानुशासनम् ॥ ५.१२.१७ ॥
நான் பிராமணன்; குறிப்பாக தர்ம நூலைக் கேட்டறிந்தவனும், சத்திய நடத்தை உடையவனும், தர்மோபதேசத்தை அறிந்தவனுமான நான் தகாத செயலைச் செய்ய விரும்பவில்லை.
5.12.18
नाहमेतत्करिष्यामि गच्छध्वं वै सुरोत्तमाः ।
अस्मिंश्चार्थे पुरा गीतं ब्रह्मणा श्रूयतामिदम् ॥ ५.१२.१८ ॥
நான் இதைச் செய்யமாட்டேன். தேவர்களில் சிறந்தோரே, செல்லுங்கள். இவ்விஷயத்தில் முன்பு பிரம்மன் பாடியதை இப்போது கேளுங்கள்.
5.12.19
न तस्य बीजं रोहति रोहकाले ।
न तस्य वर्षं वर्षति वर्षकाले।
भीतं प्रपन्नं प्रददाति शत्रवे ।
न स त्रातारं लभते त्राणमिच्छन् ॥ ५.१२.१९ ॥
பயந்து சரணடைந்தவனை எதிரியிடம் ஒப்படைப்பவனின் விதை முளைப்பதில்லை; முளைக்கும் காலத்தில் அவனுக்கு மழை பெய்வதில்லை; பாதுகாப்பை விரும்பினாலும் அவனுக்குப் பாதுகாவலன் கிடைப்பதில்லை.
5.12.20
मोघमन्नं विन्दति चाप्यचेताः ।
स्वर्गाल्लोकाद्धश्यति नष्टचेष्टः।
भीतं प्रपन्नं प्रददाति यो वै ।
न तस्य हव्यं प्रतिगृह्णन्ति देवाः ॥ ५.१२.२० ॥
அறிவற்றவன் பயந்து சரணடைந்தவனை ஒப்படைக்கிறான்; அவனுடைய உணவு வீணாகிறது; முயற்சிகள் அழிந்து அவன் சொர்க்கத்திலிருந்தும் உலகிலிருந்தும் வீழ்கிறான்; தேவர்கள் அவனுடைய ஹவிஸை ஏற்பதில்லை.
5.12.21
प्रमीयते चास्य प्रजा ह्यकाले ।
सदा विवासं पितरोऽस्य कुर्वते।
भीतं प्रपन्नं प्रददाति शत्रवे ।
सेन्द्रा देवाः प्रहरन्त्यस्य वज्रम् ॥ ५.१२.२१ ॥
அவனுடைய சந்ததிகள் முன்கூட்டியே இறக்கின்றன; அவனுடைய முன்னோர்கள் அவனை எப்போதும் வெளியேற்றுகிறார்கள்; பயந்து சரணடைந்தவனை எதிரியிடம் ஒப்படைப்பவன் மீது இந்திரனுடன் தேவர்கள் வஜ்ரத்தால் தாக்குகிறார்கள்.
5.12.22
एतदेवं विजानन्वै न दास्यामि शचीमिमाम् ।
इन्द्राणीं विश्रुतां लोके शक्रस्य महिषीं प्रियां ॥ ५.१२.२२ ॥
இதை நன்கு அறிந்து நான் இந்த சசியை ஒருபோதும் தரமாட்டேன் — உலகில் புகழ்பெற்ற இந்திராணி, சக்கிரனின் அன்பான பட்டமகிஷி அவள்.
5.12.23
अस्या हितं भवेद्यच्च मम चापि हितं भवेत् ।
क्रियतां तत्सुरश्रेष्ठा नहि दास्याम्यहं शचीम् ॥ ५.१२.२३ ॥
அவளுக்கு எது நன்மையோ, எனக்கும் எது நன்மையோ, அதுவே செய்யப்படட்டும், தேவர்களில் சிறந்தவர்களே; ஆனால் நான் சசியைத் தரமாட்டேன்.
5.12.24
अथ देवाः सगन्धर्वा गुरुमाहुरिदं वचः ।
कथं सुनीतं नु भवेन्मन्त्रयस्व बृहस्पते ॥ ५.१२.२४ ॥
அதன்பின் தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் குருவிடம் இவ்வாறு சொன்னார்கள்: ஓ பிருஹஸ்பதியே, இது எவ்வாறு நல்ல நீதியாக அமையும், ஆலோசனை செய்யுங்கள்.
5.12.25
नहुषं याचतां देवी किंचित्कालान्तरं शुभा ।
इन्द्राणि हितमेतद्धि तथाऽस्माकं भविष्यति ॥ ५.१२.२५ ॥
ஓ இந்திராணியே, சுபமான தேவி நகுஷனிடம் சிறிது காலம் கேட்கட்டும்; இதுவே நன்மை, இவ்வாறே நமக்கும் நலமாகும்.
5.12.26
बहुविघ्नः सुराः कालः कालः कालं नयिष्यति ।
गर्वितो बलवांश्चापि नहुषो वरसंश्रयात् ॥ ५.१२.२६ ॥
ஓ தேவர்களே, காலம் பல தடைகள் நிறைந்தது; காலமே காலத்தை கொண்டு செல்லும். நகுஷன் செருக்கும் வலிமையும் கொண்டவன், வரத்தின் துணையால் அவன் மேலும் வலிமையானவன்.
5.12.27
ततस्तेन तथोक्ते तु प्रीता देवास्तथाब्रुवन् ।
ब्रह्मन्साध्विदमुक्तं ते हितं सर्वं दिवौकसाम् ॥ ५.१२.२७ ॥
அவர் இவ்வாறு சொன்னதும், மகிழ்ந்த தேவர்கள் சொன்னார்கள்: ஓ பிரம்மனே, நீங்கள் நன்றாகச் சொன்னீர்கள்; இது தேவலோகவாசிகள் அனைவருக்கும் முழு நன்மை.
5.12.28
एवमेतद्द्विजश्रेष्ठ देवी चेयं प्रसाद्यताम् ।
ततः समस्ता इन्द्राणीं देवाश्चाग्निपुरोगमाः ॥ ५.१२.२८ ॥
ஓ இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவரே, இது அவ்வாறே; இந்த தேவியும் மனம் மகிழ்விக்கப்படட்டும். அதன்பின் அக்னி முதலிய அனைத்து தேவர்களும் இந்திராணியிடம்...
5.12.29
ऊचुर्वचनमव्यग्रा लोकानां हितकाम्यया ।
त्वया जगदिदं सर्वं धृतं स्थावरजङ्गमम्।
एकपत्न्यसि सत्या च गच्छस्व नहुषं प्रति ॥ ५.१२.२९ ॥
அவர்கள் அமைதியான மனத்துடன், உலகங்களின் நலனை விரும்பி இந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்கள்: "அசையும் அசையாத இந்த முழு உலகமும் உன்னால் தாங்கப்படுகிறது. நீ ஒரே கணவனுக்கு உரிய சத்தியவதி; நகுஷனிடம் செல்."
5.12.30
क्षिप्रं त्वामभिकामश्च विनशिष्यति पापकृत् ।
नहुषो देवि शक्रश्च सुरैश्वर्यमवाप्स्यति ॥ ५.१२.३० ॥
தேவியே, உன்னை விரும்பும் அந்தப் பாவி விரைவில் அழிவான். நகுஷனும் சக்ரனும் தேவர்களின் ஐஸ்வர்யத்தைப் பெறுவார்கள்.
5.12.31
एवं विनिश्चयं कृत्वा इन्द्राणी कार्यसिद्धये ।
अभ्यगच्छत सव्रीडा नहुषं घोरदर्शनम् ॥ ५.१२.३१ ॥
இவ்வாறு முடிவெடுத்து, காரியம் நிறைவேற இந்த்ராணி வெட்கத்துடன் பயங்கரத் தோற்றமுடைய நகுஷனிடம் சென்றாள்.
5.12.32
दृष्ट्वा तां नहुषश्चापि वयोरूपसमन्विताम् ।
समहृष्यत दुष्टात्मा कामोपहतचेतनः ॥ ५.१२.३२ ॥
இளமையும் அழகும் நிறைந்த அவளைக் கண்டு, தீய மனமுடைய நகுஷனும் மகிழ்ந்தான்; காமத்தால் அவனது உணர்வு சிதைந்திருந்தது.