మహాభారతం · అధ్యాయం 5.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.12.1
क्रुद्धं तु नहुषं दृष्ट्वा देवा ऋषिपुरोगमाः ।
अब्रुवन्देवराजानं नहुषं घोरदर्शनम् ॥ ५.१२.१ ॥
కోపోద్రిక్తుడైన నహుషుణ్ణి చూసి, ఋషులు ముందుండగా దేవతలు దేవరాజుతో, భయంకర రూపుడైన నహుషునితో అన్నారు.
5.12.2
देवराज जहि क्रोधं त्वयि क्रुद्धे जगद्विभो ।
त्रस्तं सासुरगन्धर्वं सकिंनरमहोरगम् ॥ ५.१२.२ ॥
దేవరాజా, కోపాన్ని విడిచిపెట్టు. జగత్ప్రభూ, నువ్వు కోపించడంతో అసుర, గంధర్వ, కిన్నర, మహోరగులతో సహా జగత్తు భయభ్రాంతమైంది.
5.12.3
जहि क्रोधमिमं साधो न कुप्यन्ति भवद्विधाः ।
परस्य पत्नी सा देवी प्रसीदस्व सुरेश्वर ॥ ५.१२.३ ॥
ఈ కోపాన్ని విడిచిపెట్టు, సాధూ. నీలాంటివారు కోపించరు. ఆ దేవి పరుని భార్య; సురేశ్వరా, ప్రసన్నుడవుకమ్ము.
5.12.4
निवर्तय मनः पापात्परदाराभिमर्शनात् ।
देवराजोऽसि भद्रं ते प्रजा धर्मेण पालय ॥ ५.१२.४ ॥
పరస్త్రీ స్పర్శ అనే పాపం నుండి నీ మనస్సును మరల్చు. నువ్వు దేవరాజువు; నీకు శుభం కలుగుగాక. ధర్మంతో ప్రజలను పాలించు.
5.12.5
एवमुक्तो न जग्राह तद्वचः काममोहितः ।
अथ देवानुवाचेदमिन्द्रं प्रति सुराधिपः ॥ ५.१२.५ ॥
అలా చెప్పినప్పటికీ, కామమోహితుడైన నహుషుడు ఆ మాటలను స్వీకరించలేదు. అప్పుడు సురాధిపుడు దేవతలతో ఇంద్రుని గురించి ఇలా అన్నాడు.
5.12.6
अहल्या धर्षिता पूर्वमृषिपत्नी यशस्विनी ।
जीवतो भर्तुरिन्द्रेण स वः किं न निवारितः ॥ ५.१२.६ ॥
పూర్వం యశస్విని అయిన ఋషిపత్ని అహల్యను, ఆమె భర్త జీవించి ఉండగానే ఇంద్రుడు అవమానించాడు. అతన్ని మీరు ఎందుకు నివారించలేదు?
5.12.7
बहूनि च नृशंसानि कृतानीन्द्रेण वै पुरा ।
वैधर्म्याण्युपधाश्चैव स वः किं न निवारितः ॥ ५.१२.७ ॥
పూర్వం ఇంద్రుడు ఎన్నో క్రూర కర్మలు, అధర్మాలు, మోసాలు చేశాడు. అతన్ని మీరు ఎందుకు అడ్డుకోలేదు?
5.12.8
उपतिष्ठतु देवी मामेतदस्या हितं परम् ।
युष्माकं च सदा देवाः शिवमेवं भविष्यति ॥ ५.१२.८ ॥
దేవి నా దగ్గరకు రానివ్వండి; ఇదే ఆమెకు అత్యంత హితం. దేవతలారా, ఈ విధంగానే మీకూ ఎల్లప్పుడూ శుభం కలుగుతుంది.
5.12.9
इन्द्राणीमानयिष्यामो यथेच्छसि दिवस्पते ।
जहि क्रोधमिमं वीर प्रीतो भव सुरेश्वर ॥ ५.१२.९ ॥
స్వర్గాధిపతీ, మీరు కోరినట్లు ఇంద్రాణిని తీసుకువస్తాం. వీరా, ఈ కోపాన్ని విడిచిపెట్టు; సురేశ్వరా, ప్రసన్నుడవు కమ్ము.
5.12.10
इत्युक्त्वा तं तदा देवा ऋषिभिः सह भारत ।
तग्मुर्बृहस्पतिं वक्तुमिन्द्राणीं चाशुभं वचः ॥ ५.१२.१० ॥
భారతా, ఇలా చెప్పి దేవతలు ఋషులతో కలిసి బృహస్పతి వద్దకు వెళ్ళారు; ఇంద్రాణి గురించి అశుభ వచనాలు పలకడానికి.
5.12.11
जानीमः शरणं प्राप्तामिन्द्राणीं तव वेश्मनि ।
दत्ताभयां च विप्रेन्द्र त्वया देवर्षिसत्तम ॥ ५.१२.११ ॥
ఇంద్రాణి నీ ఇంట్లో శరణు కోరి వచ్చిందని మాకు తెలుసు; విప్రశ్రేష్ఠా, దేవర్షులలో ఉత్తముడా, నీవు ఆమెకు అభయం ఇచ్చావు.
5.12.12
ते त्वां देवाः सगन्धर्वा ऋषयश्च महाद्युते ।
प्रसादयन्ति चेन्द्राणी नहुषाय प्रदीयताम् ॥ ५.१२.१२ ॥
మహాతేజస్వీ, దేవతలు, గంధర్వులు, ఋషులు నిన్ను ప్రసన్నం చేసుకుంటున్నారు; ఇంద్రాణిని నహుషుడికి ఇవ్వాలని.
5.12.13
इन्द्राद्विशिष्टो नहुषो देवराजो महाद्युतिः ।
वृणोत्विमं वरारोहा भर्तृत्वे वरवर्णिनी ॥ ५.१२.१३ ॥
నహుషుడు ఇంద్రుని కంటే శ్రేష్ఠుడైన దేవరాజు, మహాతేజస్వి. సుందరమైన నడుము గల, సుందర వర్ణముగల ఈమె ఇతనిని భర్తగా వరించుగాక.
5.12.14
एवमुक्ते तु सा देवी बाष्पमुत्सृज्य सस्वनम् ।
उवाच रुदती दीना बृहस्पतिमिदं वचः ॥ ५.१२.१४ ॥
ఇలా చెప్పబడగా ఆ దేవి కన్నీరు కార్చి వెక్కుతూ, ఏడుస్తూ, దీనురాలై బృహస్పతితో ఈ మాట పలికింది.
5.12.15
नाहमिच्छामि नहुषं पतिं देवर्षिसत्तम ।
शरणागतास्मि ते ब्रहंस्त्रायस्व महतो भयात् ॥ ५.१२.१५ ॥
దేవర్షులలో శ్రేష్ఠుడా, నేను నహుషుడిని భర్తగా కోరను. నీ శరణు కోరి వచ్చాను; బ్రహ్మన్, గొప్ప భయం నుండి నన్ను రక్షించు.
5.12.16
शरणागतं न त्यजेयमिन्द्राणि मम निश्चयः ।
धर्मज्ञां सत्यशीलां च न त्यजेयमनिन्दिते ॥ ५.१२.१६ ॥
ఇంద్రాణీ, శరణు వచ్చినవారిని నేను విడువను; ఇది నా నిశ్చయం. ధర్మం తెలిసిన, సత్యశీలమైన నిన్ను కూడా నేను విడువను, నిర్దోషురాలా.
5.12.17
नाकार्यं कर्तुमिच्छामि ब्राह्मणः सन्विशेषतः ।
श्रुतधर्मा सत्यशीलो जानन्धर्मानुशासनम् ॥ ५.१२.१७ ॥
నేను బ్రాహ్మణుడను, ప్రత్యేకించి ధర్మశాస్త్రం విని తెలిసినవాడిని, సత్యశీలుడను, ధర్మోపదేశాన్ని తెలిసినవాడను; అనుచితమైన పని చేయ ఇష్టపడను.
5.12.18
नाहमेतत्करिष्यामि गच्छध्वं वै सुरोत्तमाः ।
अस्मिंश्चार्थे पुरा गीतं ब्रह्मणा श्रूयतामिदम् ॥ ५.१२.१८ ॥
నేను ఇది చేయను. దేవశ్రేష్ఠులారా, వెళ్ళండి. ఈ విషయంలో పూర్వం బ్రహ్మ పలికినదాన్ని వినండి.
5.12.19
न तस्य बीजं रोहति रोहकाले ।
न तस्य वर्षं वर्षति वर्षकाले।
भीतं प्रपन्नं प्रददाति शत्रवे ।
न स त्रातारं लभते त्राणमिच्छन् ॥ ५.१२.१९ ॥
భయంతో శరణు పొందినవారిని శత్రువుకు అప్పగించేవాడి విత్తనం మొలకెత్తదు; మొలకెత్తే కాలంలో అతనికి వర్షం కురవదు; రక్షణ కోరినా అతనికి రక్షకుడు లభించడు.
5.12.20
मोघमन्नं विन्दति चाप्यचेताः ।
स्वर्गाल्लोकाद्धश्यति नष्टचेष्टः।
भीतं प्रपन्नं प्रददाति यो वै ।
न तस्य हव्यं प्रतिगृह्णन्ति देवाः ॥ ५.१२.२० ॥
భయంతో శరణు పొందినవారిని అప్పగించే అవివేకి అన్నం వ్యర్థమవుతుంది; అతని ప్రయత్నాలు నశించి స్వర్గం నుండి, లోకం నుండి పడిపోతాడు; దేవతలు అతని హవిస్సును స్వీకరించరు.
5.12.21
प्रमीयते चास्य प्रजा ह्यकाले ।
सदा विवासं पितरोऽस्य कुर्वते।
भीतं प्रपन्नं प्रददाति शत्रवे ।
सेन्द्रा देवाः प्रहरन्त्यस्य वज्रम् ॥ ५.१२.२१ ॥
అతని సంతానం అకాలంలో మరణిస్తుంది; అతని పితరులు అతన్ని ఎల్లప్పుడూ బహిష్కరిస్తారు; భయంతో శరణు పొందినవారిని శత్రువుకు అప్పగించేవాడిపై ఇంద్రునితో కూడిన దేవతలు వజ్రాయుధంతో ప్రహరిస్తారు.
5.12.22
एतदेवं विजानन्वै न दास्यामि शचीमिमाम् ।
इन्द्राणीं विश्रुतां लोके शक्रस्य महिषीं प्रियां ॥ ५.१२.२२ ॥
ఇది ఇలా తెలిసి నేను ఈ శచిని ఇవ్వను — లోకంలో ప్రసిద్ధురాలైన ఇంద్రాణి, శక్రుని ప్రియమైన పట్టమహిషి ఆమె.
5.12.23
अस्या हितं भवेद्यच्च मम चापि हितं भवेत् ।
क्रियतां तत्सुरश्रेष्ठा नहि दास्याम्यहं शचीम् ॥ ५.१२.२३ ॥
ఆమెకు ఏది హితమో, నాకూ ఏది హితమో, అదే చేయండి, దేవతాశ్రేష్ఠులారా; కానీ నేను శచిని ఇవ్వను.
5.12.24
अथ देवाः सगन्धर्वा गुरुमाहुरिदं वचः ।
कथं सुनीतं नु भवेन्मन्त्रयस्व बृहस्पते ॥ ५.१२.२४ ॥
అప్పుడు దేవతలు గంధర్వులతో కలిసి గురువుతో ఇలా అన్నారు: ఓ బృహస్పతీ, ఇది ఎలా మంచి నీతిగా ఉంటుందో ఆలోచించండి.
5.12.25
नहुषं याचतां देवी किंचित्कालान्तरं शुभा ।
इन्द्राणि हितमेतद्धि तथाऽस्माकं भविष्यति ॥ ५.१२.२५ ॥
ఓ ఇంద్రాణీ, శుభమైన దేవి నహుషుని వద్ద కొంత కాలం అడగాలి; ఇదే హితం, అలాగే మనకూ మేలు అవుతుంది.
5.12.26
बहुविघ्नः सुराः कालः कालः कालं नयिष्यति ।
गर्वितो बलवांश्चापि नहुषो वरसंश्रयात् ॥ ५.१२.२६ ॥
ఓ దేవతలారా, కాలం అనేక విఘ్నాలతో నిండి ఉంది; కాలమే కాలాన్ని నడిపిస్తుంది. నహుషుడు గర్వించినవాడు, బలవంతుడు, వరం ఆధారంగా మరింత శక్తిమంతుడు.
5.12.27
ततस्तेन तथोक्ते तु प्रीता देवास्तथाब्रुवन् ।
ब्रह्मन्साध्विदमुक्तं ते हितं सर्वं दिवौकसाम् ॥ ५.१२.२७ ॥
ఆయన అలా చెప్పగా సంతోషించిన దేవతలు ఇలా అన్నారు: ఓ బ్రహ్మన్, మీరు మంచిగా చెప్పారు; ఇది స్వర్గవాసులందరికీ హితం.
5.12.28
एवमेतद्द्विजश्रेष्ठ देवी चेयं प्रसाद्यताम् ।
ततः समस्ता इन्द्राणीं देवाश्चाग्निपुरोगमाः ॥ ५.१२.२८ ॥
ఓ ద్విజశ్రేష్ఠా, ఇది అలాగే ఉంది; ఈ దేవిని ప్రసన్నం చేయాలి. అప్పుడు అగ్ని ముందుండి సమస్త దేవతలు ఇంద్రాణితో...
5.12.29
ऊचुर्वचनमव्यग्रा लोकानां हितकाम्यया ।
त्वया जगदिदं सर्वं धृतं स्थावरजङ्गमम्।
एकपत्न्यसि सत्या च गच्छस्व नहुषं प्रति ॥ ५.१२.२९ ॥
వారు నిశ్చల మనస్సుతో, లోకాల హితాన్ని కోరి ఈ మాట అన్నారు: "స్థిరమైన మరియు చరమైన ఈ సమస్త జగత్తు నీచేతనే ధరించబడింది. నీవు ఏకపత్నివ్రతురాలవు, సత్యవతివి; నహుషుని వద్దకు వెళ్లు."
5.12.30
क्षिप्रं त्वामभिकामश्च विनशिष्यति पापकृत् ।
नहुषो देवि शक्रश्च सुरैश्वर्यमवाप्स्यति ॥ ५.१२.३० ॥
దేవీ, నిన్ను కోరే ఆ పాపాత్ముడు త్వరలో నశిస్తాడు. నహుషుడు, శక్రుడు (ఇంద్రుడు) దేవతల ఐశ్వర్యాన్ని పొందుతారు.
5.12.31
एवं विनिश्चयं कृत्वा इन्द्राणी कार्यसिद्धये ।
अभ्यगच्छत सव्रीडा नहुषं घोरदर्शनम् ॥ ५.१२.३१ ॥
ఇలా నిశ్చయించుకొని, కార్యసిద్ధికోసం ఇంద్రాణి సిగ్గుతో భయంకర రూపుడైన నహుషుని వద్దకు వెళ్ళింది.
5.12.32
दृष्ट्वा तां नहुषश्चापि वयोरूपसमन्विताम् ।
समहृष्यत दुष्टात्मा कामोपहतचेतनः ॥ ५.१२.३२ ॥
యౌవనం, రూపం కలిగిన ఆమెను చూసి, దుష్టబుద్ధి గల నహుషుడు కూడా సంతోషించాడు; కామంతో అతని చైతన్యం హతమైంది.